Σάββατο, Απριλίου 15, 2006

Απαγορεύσεις



Χαζεύω ηλεκτρονικά στην Στουρνάρη. Εδώ και χρόνια είναι η αγαπημένη μου βόλτα – ιδίως τα Σάββατα το πρωί. Πάω πολύ νωρίς, πριν γίνει αδιάβατος ο δρόμος από τα τριπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα.

Ψηλά, κοντά στην πλατεία Εξαρχείων, με σταματάει μία νέα κοπέλα – γύρω στα 25. Χλωμή και με ατημέλητα ξανθά μαλλιά. Χωρίς να με κοιτάει μου λεει χαμηλόφωνα: «Κύριε βρίσκομαι σε δύσκολη θέση. Έχω ήδη συμπτώματα στέρησης. Μαζεύω χρήματα για να πάρω τη δόση μου – σας παρακαλώ, βοηθείστε».

Την ώρα που μιλάει βλέπω ότι τα χέρια της τρέμουν ανεπαίσθητα. Τα μάτια της είναι αλλού. Έχω την αίσθηση ότι μου λέει την αλήθεια.

Κινηματογραφικά περνάνε από το μυαλό μου διάφορες εναλλακτικές λύσεις. Να της κάνω ένα σύντομο κήρυγμα για τις βλαβερές συνέπειες των ναρκωτικών, να της πω «δεν σου δίνω για να τα κόψεις», να της συστήσω μία φίλη μου που εργάζεται σε κοινότητα απεξάρτησης... Και τελικά βγάζω και της δίνω. Χάνεται μέσα στον κόσμο.

Δεν ξέρω ακόμα αν έκανα καλά – είδα όμως τόσο έντονα την ανάγκη της...

Πηγαίνω κατά καιρούς στην Ομόνοια – η γυναίκα μου εργάζεται στην Πολυκλινική. Καμιά φορά, όταν έχει απογευματινό ιατρείο, πηγαίνω και βράδυ. Όλη μέρα – αλλά περισσότερο το βράδυ – περιφέρονται σαν ζόμπι στρατιές ναρκομανών. Με βλέμμα απλανές και ασταθή βήματα τριγυρνάνε. Μερικές φορές σωριάζονται – όπου βρούνε.

«Μάστιγα τα ναρκωτικά» γράφουν οι εφημερίδες, απηχώντας την γνώμη του μέσου πολίτη, που τρέμει για τα παιδιά του. Όσα όμως επίθετα και να τους κολλήσουμε δεν θα φύγουν. Ούτε με εξορκισμούς, ούτε με παραινέσεις. Άλλωστε, συνοδεύουν τον άνθρωπο από τα πρώτα του βήματα στον κόσμο. Παραισθησιογόνες ουσίες χρησιμοποιούσαν όλοι οι πολιτισμοί, αρχαίοι και νέοι, πρωτόγονοι και πολιτισμένοι. Εθιστικές ουσίες επίσης. Μερικές από αυτές είναι νόμιμες αν και πολύ πιο βλαβερές από τις παράνομες. Π. χ. το τσιγάρο και το αλκοόλ. (Για το τσιγάρο και τα υπόλοιπα κάνετε κλικ σε ένα κείμενό μου ΕΔΩ).

Τα προγράμματα απεξάρτησης έχουν τελική επιτυχία γύρω στο 3%. Ας αφήσουμε που ποτέ δεν θα είναι αρκετά για να καλύψουν όλους τους χρήστες. Κι εκεί έχει δημιουργηθεί μία ύποπτη βιομηχανία με αμφίβολα οφέλη...

Απελευθέρωση; Μοιάζει η πιο ορθολογική λύση. Οι μόνοι που έχουν σίγουρα να χάσουν είναι οι έμποροι και οι κρατικοί λειτουργοί (μπάτσοι, δικαστές, κλπ) που λαδώνονται από αυτούς. Άλλωστε η απαγόρευση είναι σχετικά πρόσφατη υπόθεση. Αμερικάνικη εφεύρεση. Ξεκίνησε μετά τον Β΄ παγκόσμιο – μερικοί λένε με πίεση της Μαφίας, που είχε χάσει τα έσοδα της ποτοαπαγόρευσης και ήθελε να ρεφάρει.

Η ποτοαπαγόρευση αποτελεί ένα καλό μοντέλο σκέψης για το πρόβλημα – δεν μείωσε καθόλου την κατανάλωση αλκοόλ – αύξησε μόνο τα κέρδη των εμπόρων...

Δεν είμαι ειδικός και δεν έχω τελεσίδικη άποψη. Νομίζω όμως ότι έκανα καλά σήμερα το πρωί που έδωσα αυτά τα χρήματα στην κοπέλα. Αν δεν υπήρχε απαγόρευση, μπορεί να χρειαζόταν πολύ λιγότερα. Ή και καθόλου, αν πήγαινε σε ένα νοσοκομείο όπου θα ήταν καταχωρημένη...

345 σχόλια:

1 – 200 από 345   Νεότερο›   Νεότερο»
exposure είπε...

Η χρεωκοπία όλων μας είναι αυτοί οι άνθρωποι με τις ενέσεις στο δρόμο. Ακόμη μεγαλύτερη χρεωκοπία είναι το κυνηγητό που τους κάνουμε. Λυπηρό θέμα...

andy dufresne είπε...

Απαγορεύονται οι απαγορεύσεις!

Η ποινικοποίηση των ναρκωτικών αποτελεί το μεγαλύτερο αντεπιχείρημα ότι ο κόσμος βελτιώνεται.

jerry είπε...

Θα μπορούσε κάλλιστα να μπει στη λίστα με τις 5 πιο άβολες καταστάσεις. Όπως και τα παιδιά στα φανάρια. Και οι γιαγιούλες τα χριστούγεννα.

Πολύ σπάνια δίνω χρήματα στους ανθρώπους που με συναντούν στο δρόμο. Δεν έχω ακόμη ξεκαθαρίσει αν πράττω σωστά ή όχι. Ούτε έχω κάποιο ισχυρό επιχείρημα για την άρνηση μου αυτή.

Ίσως απλά να αισθάνομαι ότι δε θέλω να με κοροϊδεύουν. Ίσως να μη συγχωρώ την οκνηρία εύκολα.

Στην περίπτωσή της κοπέλας, μάλλον θα άνοιγα το βήμα μου και θα προσπερνούσα...με τίμημα τις τύψεις της αβεβαιότητας για τα επόμενα λεπτά.

apousia είπε...

Τεραστίων διαστάσεων κοινωνικό πρόβλημα.
Δώσατε τα χρήματα!
Κάποιες φορές,για δευτερόλεπτα ''ζυγίζεις'' μέσα σου,και δεν δίνεις,νομίζοντας πως πράττεις το σωστό.
Κι όμως μετά,για ώρα,οι ώμοι σου βαραίνουν από την σκέψη, πως η ''ζυγαριά'' σου,έγειρε από τη λάθος πλευρά...
Σε μένα έχει συμβεί..

aggelos-x-aggelos είπε...

Λοιπόν, ας ανάψουμε ένα τσιγάρο και ας δούμε το θέμα.

Οι καταχρήσεις δεν ξεκινάνε ως καταχρήσεις, ξεκινάνε ως απολαύσεις. Θα γίνουν καταχρήσεις σίγουρα κάποια στιγμή αλλά το θέμα είναι να ξαναγίνουν απολαύσεις.

Ξεκινάς στα 16 το τσιγάρο και στα 20 είσαι μανιώδης. Το ίδιο και με το ποτό και με ότι φτιάχνεται ο καθένας.

Μαγκιά είναι κάποια στιγμή να καταλάβεις τι ωραίο είναι ένα καλό πούρο με ένα καλό ουίσκυ ή ένα καλό μπράντυ το βράδυ. Για τη χαρά και την απόλαυση μόνο. Και ότι άλλο πίνει ο καθένας πρέπει να το απολαμβάνει και όχι να γίνεται δέσμιός του.

Είμαι λίγο εκτός θέματος. Για να έρθω λίγο πιο κοντά στο θέμα νόμιμα ή παράνομα, όλες οι ντρόγκες, έχουν να κάνουν με το βαθμό αυτοκαταστροφής που κουβαλάει ο καθένας, καθώς και το πόσο ξέρει να απολαμβάνει χωρίς να λιώνει.

Την καλημέρα μου σε όλη την παρεούλα!!!

aggelos-x-aggelos είπε...

Άσε που αν το θέμα είναι δίνω ή δεν δίνω είμαι πολύ εκτός θέματος...

heinz είπε...

Λέγεται ότι (ούτε κι εγώ είμαι ειδικός) τρεις παράγοντες, πρέπει να συμπέσουν για να έχουμε το φαινόμενο της εξάρτησης:

Ουσία
Ιστορική στιγμή
Προσωπικότητα

Απ' αυτές, μπορούμε να επέμβουμε μόνο στην τρίτη. Κάποιος ειδικός (έχει φύγει από κόντά μας 5 χρόνια τώρα), έλεγε ότι "η χειρότερη εξάρτηση, είναι η εξάρτηση από μια ζωή χωρίς νόημα".

Η απάντηση κ. Δήμου νομίζω, είναι στο προηγούμενο posts σας: αν ταξιδεύεις, είσακ καλά. Αλλά το ταξίδι έχει κόστος. Το να λιμνάζεις έχει πάλι κόστος.

Πρέπει να μάθουμε να διαλέγουμε, ποιό κόστος θέλουμε να σηκώσουμε στην πλάτη μας.

maika είπε...

Πως να πεις όχι σε κάποιον που ολοφάνερα είναι δυστυχισμένος,ταλαιπωρημένος,φοβισμένος,μόνος που τρέμουν τα χέρια του και η φωνή του.
Σφίγγει στη χούφτα του ό,τι ψίχουλο κι αν του δώσεις σα να κρατά το μεγαλύτερο θησαυρό.
Δε λύνεις το πρόβλημά του δίνοντάς του χρήματα όμως σίγουρα δεν το χειροτερεύεις. Δεν εξαρτάται από σένα αυτό.
Βοηθάμε τον άλλο κάνοντας όχι αυτό που εμείς θεωρούμε βοήθεια αλλά αυτό που θέλει εκείνος. Όταν κάποιος σου ζητάει φαγητό δεν του δίνεις κουβέρτα γιατί σου φάνηκε πως κρύωνε... Εκεινος ξέρει καλύτερα... Νομίζω.

Mr Pnin είπε...

Η απογόρευση των ναρκωτικών είναι υποκριτική και παράλογη, όπως με λεπτομέρεια αναφέρεται στο κείμενο του ΝΔ. Στην Ελλάδα πεθαίνουν από ναρκωτικά λιγότερα από 500 άτομα κάθε χρόνο, ενώ αυτών που πεθαίνουν από τα νόμιμα ναρκωτικά (τσιγάρα και αλκοόλ)ουκ έστιν αριθμός...
Άλλωστε ό,τι απαγορεύεται γίνεται πιο ελκυστικό, οπότε μήπως η απελευθέρωση βοηθούσε στη λύση του προβλήματος; Το σίγουρο είναι ότι η απαγόρευση και το κυνηγητό το διόγκωσε, μήπως ήρθε η ώρα ν'αλλάξουμε προσέγγιση; Ενδεικτικά αναφέρω ότι στην Αγγλία πριν την απαγόρευση οι ηρωινομανείς ήταν περίπου 100 και παρακολουθούνταν ιατρικώς, μετά την απαγόρευση μέσα σε λίγα χρόνια ξεπέρασαν τις 10.000...τυπική ανθρώπινη συμπεριφορά...
Κι όλα αυτά τα γράφω ενώ απολαμβάνω το πρώτο πρωινό τσιγάρο μου κι ακούω το 15λεπτο 'You Shouldn't Do That" των HAWKWIND από το IN SEARCH OF SPACE κι αναρωτιέμαι μήπως χρειάζομαι κάτι δυνατότερο για να 'φτιαχθώ'...

MainMenu είπε...

mister Νικόλα Καλημέρα:) Συμφωνώ μαζί σας απολύτως.

tassos_papadakis είπε...

Καλημέρα. Δύσκολο το σημερινό θέμα.

Νομίζω πως όλα ξεκινάνε επειδή οι νέοι -κάποτε, όλοι μας δηλαδή- δεν μπορούν να εκτιμήσουν σωστά τα απλά και συνάμα πιο σημαντικά πράγματα όπως είναι η υγεία τους και κατ' επέκτασην η ζωή τους η ίδια. Δεν βοηθάνε βέβαια και πόλεις βιοτικού επιπέδου Αθήνας ούτε και το ισοπεδωμένο επίπεδο της σημερινής μας Παιδείας. Ο πιο καθοριστικός παράγοντας όμως πρέπει να είναι η οικογένεια. Αναρωτιέμαι: δεν υπήρξε ένας, ΕΝΑΣ γονιός στις οικογένειες των ανθρώπων αυτών, να τους πει πώς ΟΣΟ ΣΚΛΗΡΗ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ ΚΑΠΟΤΕ Η ΖΩΗ ΤΟΥΣ, ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ, ΑΛΛΑ ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ;

Επειδή έχω πλήρη επίγνωση της αδυναμίας μου πάντως να τους βοηθήσω με κάθε άλλον τρόπο, εγώ δίνω έστω και ελάχιστα χρήματα όποτε μου ζητηθεί:

α) επειδή τους λυπάμαι
β) επειδή δεν θα μου λείψουν 0.5, 1 ή 2 ευρώ
γ) επειδή δεν θέλω να γυρίσω την πλάτη μου σε ανθρώπους που βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε έναν λαβύρινθο
δ) επειδή ξέρω πως στη θέση τους, δεν θα ήθελα να ακούσω 'κυρήγματα' ή να με προσπεράσουν, αλλά να μπορέσω το συντομότερο να απαλύνω τον πόνο μου...

Δεν υπάρχουν φοβάμαι ασφαλείς και σίγουρες λύσεις σε θέματα όπως είναι τα ναρκωτικά.
Η ενημέρωση(κυρίως, μέσα από την οικογένεια) και άρα η πρόληψη, είναι νομίζω οι μόνες σίγουρες απαντήσεις σε ένα πρόβλημα, που όπως σωστά επισήμανε ο ΝΔ, είναι μαζί μας εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους

BadlyDrawnBoy είπε...

LAZARUS

Now I been from Nazareth to High Barbary
And I realize that there’s no rest for me
I’ve been through the desert, I’ve been on the deep
But since he bid me rise, I ain’t been to sleep
An it’s wind on the ocean – rain on the land
Three drops of water and one grain of sand
I’ll tell you the story as quick as I can
I got nothin’ but time, I’m the Lazarus man
(Terry Callier)


Free them now, George

dimis είπε...

Χαιρομαι που βλεπω τοσες πολλες δημιουργικες σκεψεις...

Ειμαι και γω της αποψης της νομιμοποιησης των ναρκωτικων (και της ηρωινης υπο καποιες προυποθεσεις καθως ειναι το μονο ναρκωτικο που προκαλει σωματικη εξαρτηση).

Ακομα και ως πειραμα να γινει να δουμε πως θα αντιδρασουμε ως κοινωνια. Το υπαρχον συστημα φαινεται αρκετα αποτυχημενο.

Χριστίνα είπε...

Αν δώσουμε λεφτά σε έναν ναρκομανή την ώρα που τα έχει ανάγκη δεν πρόκειται να τον κάνουμε ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο ναρκομανή. Μάλλον δεν θα αναγκαστεί να κλέψει ή να πουλήσει και την λίγη σάρκα που του έμεινε, ή να καταφύγει να χτυπάει ενέσεις με ξύσμα μολυβιού στις τελευταίες μη θρομβωμένες φλέβες του ποδιού του.

Επομένως θα πάρει ευχαρίστως τα λεφτά, θα αγοράσει την δόση του, και ούτε καν θα θυμηθεί ότι κάποιος του έδωσε το μέσο για την προσωρινή του επιβίωση. Είναι μια αδιάφορη πράξη.
Οι περισσότεροι από εμάς πάλι, όταν δίνουμε λεφτά το κάνουμε από οίκτο για το πώς κατάντησε το καημένο το παιδί και νιώθουμε τυχεροί που κανένας από την οικογένειά μας δεν έπεσε σε αυτό το λούκι. Οι γονείς για μια ακόμη φορά επιβεβαιώνουν τον ρόλο τους ως καλοί γονείς και τα παιδιά ως καλά παιδιά. Όλοι μαζί καμαρώνουμε πόσο δυνατοί χαρακτήρες είμαστε που παρ’ όλες τις δυσκολίες που είχαμε, δεν πέσαμε στα ναρκωτικά.

Και ίσως παλιά τα πράγματα να ήταν έτσι. Οι καλές και οι κακές οικογένειες (χωρισμένοι γονείς, ατίθασα παιδιά κτλ).

Οι εποχές όμως άλλαξαν. Αυτό το μοντέλο δεν ισχύει (αν ίσχυε και τότε). Όλο και πιο συχνά τα «καλά» παιδιά γίνονται χρήστες. Όλο και πιο συχνά ακούμε για το «καλό» γειτονόπουλο που την πάτησε. Ένας θεός ξέρει γιατί. Μα τα είχε όλα! Λεφτά, αγάπη, ανέσεις. Ένα ξέρω: Όσο πιο πολύ υποφέρεις τόσο λιγότερο αμφισβητείς τη ζωή.

Τι μέλει γενέσθαι; Δεν γνωρίζω.
Τα τετριμμένα: παιδεία, κοινωνική στήριξη, απελευθέρωση δοκιμάστηκαν και δοκιμάζονται σε διάφορες χώρες με αμφίβολα αποτελέσματα.

Είμαστε λοιπόν ανυπεράσπιστοι στην λαίλαπα των ναρκωτικών;

Θέλω να πιστεύω πώς όχι. Προς το παρόν μόνο ευχολόγια μπορώ να παραθέσω.

kahri είπε...

dimis για νομιμοποίηση:
Ακομα και ως πειραμα να γινει να δουμε πως θα αντιδρασουμε ως κοινωνια. Το υπαρχον συστημα φαινεται αρκετα αποτυχημενο.

Νομίζω το παραπάνω είναι το ισχυρότερο επιχείρημα στην κουβέντα. Δεν ξέρουμε τι θα μας φέρει η νομιμοποίηση, αλλά η παρούσα κατάσταση είναι είναι ο πάτος.

the resident είπε...

Είμαι υπέρ της σταδιακής νομιμοποίησης της χρήσης των ψυχοτρόπων ουσιών, για τους εξής λόγους α) πρέπει να υπάρχει το δικαίωμα αυτοδιάθεσης σε κάθε άνθρωπο που να είναι πάνω ας πούμε από 20 ετών β) η απαγόρευση κάνει το απαγορευμένο προϊόν πιο επιθυμητό.Παράδειγμα η ποτοαπαγόρευση και η χρήση αναβολικών στην Αμερική.Παρόλο όπου εκεί τα φάρμακα αυτά είναι απαγορευμένα (η μόνη χώρα που έχει τόσο σκληρούς νόμους γι αυτά- βρίσκονται στην ίδια κατηγορία με πολλά ναρκωτικά),οι αμερικάνοι είναι σε ποσοστό οι μεγαλύτεροι χρηστές αναβολικων στον κόσμο γ) αν δεν υπάρχει απαγόρευση θα γίνεται καλύτερος έλεγχος στις ουσίες αυτές, όπως γίνεται με οποιαδήποτε άλλο φάρμακο δ)αν θυμάμαι καλά οι θάνατοι στην Ελλάδα πέρυσι ήταν κοντά στους 250 από τις απαγορευμένες ουσίες ενώ από το τσιγάρο και το αλκοόλ ήταν χιλιάδες.
Οντως είναι ένα μεγάλο πρόβλημα αλλά με την κατάλληλη ενημέρωση και όχι με κατάρες και απαγορεύσεις μπορεί να βελτιωθεί η κατάσταση.
Υπάρχει βέβαια ο κίνδυνος τον πρώτο καιρό να υπάρξει μια αύξηση της χρήσης και να γίνουν και λάθη, αλλά με τον καιρό και την πείρα, πιστεύω ότι θα βελτιωθεί η κατάσταση.

harrygreco είπε...

Ωραιο θεμα για Σαβ-Κυρ,που ξεκιναει με φαουλ εναντιον νοητου ηλιου...Ολα τα κρατη απαγορεψαν τα σκληρα ναρκωτικα,μολις φανηκε η βλαβερη επιδραση τους. Οσο για το χασις,ειναι μια κλασικη απαγορευση λογω πουριτανισμου. Πολλοι λαοι ,μεταξυ αυτων & οι ελληνες,καπνιζαν χασις ελευθερα. Σε μας,μεχρι το 1925 ηταν ελευθερο.Οσο για τα σκληρα,ειναι φανερο οτι προκαλουν τοσο ευκολα εξαρτηση που πρεπει να παραμεινουν απαγορευμενα & να καταδιωκονται. Σε ατομα που πραγματι εχουν αναγκη,πρεπει παντα να δινουμε τα ψιλα μας.

kahri είπε...

Όσον αφορά το αν αξίζει να δίνουμε λεφτά στους ναρκομανείς νομίζω ισχύει αυτό που είχε πει ο Nietzsche για τους ζητιάνους:
"Λυπάσαι όταν τους δίνεις, λυπάσαι και όταν δεν τους δίνεις"

x-watcher είπε...

Η απαγόρευση των ναρκωτικών ουσιών έχει, μεταξύ άλλων, ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας τεράστιας παράνομης βιομηχανίας παραγωγής και εμπορίας, ο παγκόσμιος τζίρος της οποίας συγκρίνεται μόνο με αυτή των όπλων.

Η αποποινικοποίηση της χρήσης θα έστελνε, όπως πολύ σωστά επισημαίνετε κ. Δήμου, στην ανεργία πολλούς. Προσθέστε στο κύκλωμα που αναφέρατε και τους δικηγόρους που έχουν χτίσει καριέρες και περιουσίες με την ποινικοποίηση της χρήσης. Αλλά και τους εμπλεκόμενους στα προγράμματα απεξάρτησης που απολαμβάνουν μια ιδιότυπη ασυλία (και παχυλότατες επιχορηγήσεις) μόνο και μόνο για να έχουν τραγική αποτυχία στο έργο τους. Ειδικά για την τελευταία περίπτωση σας χάρηκα (για μια ακόμη φορά) για την παρρησία σας. Ουδείς, δημόσια, αναφέρεται σε αυτό το θέμα - ταμπού. Γιατί; Τι προσφέρουν τα προγράμματα απεξάρτησης, (εκτός από δουλειά σε διάφορους ψυχολόγους -"θεραπευτές", κοινωνιολόγους, γραμματείς κλπ), αν έχουν τελική επιτυχία 3%;

Παρόλα αυτά, αναρωτιέμαι αν η απελευθέρωση οδηγούσε ευκολώτερα κάποιους στη χρήση ναρκωτικών. Κάποιους, ίσως πολλούς, που ενώ τώρα απεχθάνονται τον τρόπο ζωής που συνεπάγεται η παράνομη χρήση, θα ένιωθαν πολύ όμορφα π.χ. καπνίζοντας ελεύθερα χασισάκι, ή οτιδήποτε άλλο, στα καφέ διαβάζοντας την εφημερίδα τους, Προσωπικά δεν το βρίσκω άσχημο. Αλλά είναι μία παράμετρος που δεν πρέπει να αγνοείται. Η δε παραπομπή στη νομοθεσία και στα στοιχεία άλλων κρατών (όπως της Ολλανδίας κλπ) δεν είναι αρκετή. Αν στην Ελλάδα δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε για παράδειγμα τα της διαχείρισης των σκουπιδιών όπως οι "κουτόφραγκοι", γιατί θα έχουμε τα ανάλογα αποτέλεσμα στο θέμα της χρήσης των ναρκωτικών;

the resident είπε...

Τρεις είναι οι κατηγορίες των ανθρώπων που είναι υπέρ των σκληρών νόμων για τα ναρκωτικά: αυτοί που έχουν πλήρη άγνοια του θέματος( μεγάλο κοπάδι) αυτοί που έχουν άποψη και την τεκμηριώνουν(λίγοι),και αυτοί που έχουν συμφέρον(λίγοι).
Oι δυο πιο πάνω κατηγορίες βοηθάν την τρίτη.

aphrodite είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
aphrodite είπε...

Θα ήθελα πάαααρα πολύ να είμαι αυτάρκης.
Να μου κάνω, να είμαι επαρκής, να μου φτάνω.
Από μένα, για μένα, με αγάπη εγώ.
Να μη νοιώθω μόνη, ακόμη και μέσα σε ασφυκτική αγκαλιά...

Για να μην έχω την ανάγκη να το ψάξω "απ'έξω μου". Δεν θα με γεμίσει, δεν είναι φτιαγμένο για να με γεμίσει, δεν είναι η δουλειά του αυτή. Η δουλειά του είναι απλώς ενός οδηγητή...

Αν διαλέξεις καλό οδηγητή, έχει καλώς, μπορεί να σε βγάλει πολύ κοντά σ'αυτό που έψαχνες.
Αν διαλέξεις κακό, την έβαψες. Γιατί οι άτιμοι, ντύνονται πολύ όμορφα, πλανεύουν εύκολα, και με το που σε πιάνουν από το χέρι και σου λένε "έλα, μη φοβάσαι, μας κυνηγάνε τώρα, αλλά θα πάμε ΜΑΖΙ" και μπαίνεις μες το τούνελ, πάει...

Αισθάνεσαι -επιτέλους- κι εσύ σπουδαίος, ότι μαθές, κάτι κάνεις, κάτι κρυφό, "επικυρηγμένο", ανήκεις στους "από μέσα", τους πολύ ψαγμένους και σπουδαίους, τους "απαγορεύεται" κι είσαι επιτέλους ν'αγγίζεις το δικό σου απόλυτο "ΝΑΙΙΙΙ!!!!"...

Μέχρι ν'αρχίσουν να σε κάνουν πάσα ο ένας στον άλλον και στο τέλος να σε φτύσει το ίδιο το σύστημά τους... (δεν έχει καν χωματερή εκεί που προσγειώνεσαι, τουλάχιστον να "θαφτείς" με τους υπόλοιπους "φτυσμένους", να έχεις παρεούλα έστω και τη στιγμή που σας συνθλίβουν για να γίνετε κομπόστα... Και στην ξεφτίλα την μετά, πάλι μόνος...)

Θα ήθελα να μου φτάνω... Μα δεν μπορώ να είμαι απέραστη από τον πόνο, τον μεγάλο συν τα ξαδέρφια του και όλο του το σόι, μέχρι τα μικρά μαλακιστήρια ανηψάκια-ποναλάκια που σου γανώνουν τον εγκέφαλο "νιά-νια-νιά-νιάαα-νιααααα!"...

Θες από τύχη? Θες γερά αντανακλαστικά? Θες από γεννησιμιού μου, στραβό το ύφασμα, και να τους έψαξα τους κακούς οδηγητές μου δεν ασχολήθηκε κανείς μαζί μου, μέχρι στιγμής είμαι απ'έξω. Η στατιστική μου δεν έφτασε. Μέχρι στιγμής...

Οι "από μέσα" πάντα (μου) βγάζουν "ατρόμητο" στην αρχή τους, στο προσπέρασμα. Οταν όμως βγάζουν σκελετωμένο πήχυ και χέρι που σπαράζει, δεν ξέρω τι να τους κάνω, μαλλον σετάκι "δίνω-εξαφανίζομαι" για να εξαγοράσω τις τύψεις μου.

Που δεν είμαι σε άλλους, πραγματικά σπουδαίους, original καθ-οδηγητές στην Αφρική π.χ. να εμβολιάζουμε παιδάκια, παρά σε ένα γαμώ αμάξι να ψωνίζω foie-gras...

Nikos Dimou είπε...

σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσιμιας Οργάνωσης Υγείας για τις εθιστικές ουσίες το κάπνισμα προκαλεί παγκόσμια το 8,8% των θανάτων, το αλκοόλ 3,2% και τα απαγορευμένα ναρκωτικά (illicit drugs)το 0,4%. Βλέπετε λοιπόν πόσο υποκριτική είναι η κοινωνία που θεωρεί αλκοόλ και τσιγάρο ως μαγκιά... και απαγορεύει (Harry) τα λιγότερο επιβλαβή...
(Aναλυτικά ΕΔΩ)

georgios είπε...

Είμαι αστυνομικός που δουλεύει στη δίωξη ναρκωτικών. ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΙΡΝΩ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ.Προσπαθώ με όσες δυνάμεις έχω κα δυνατότητες που μου δίνει η Πολιτεία να κάνω και γω κάτι σ' αυτή τη Χώρα που νοιάζεται πιο πολύ για άλλα πράγματα και όχι για τόσο σημαντικά θέματα.Πώς προσπαθώ; Με την προσπάθεια να αλλάξω κατεστημένες απόψεις και στάσεις μέσα στην Ομάδα μου. Με προσπάθεια για εκπάιδευση των μελών της ομάδας ώστε να μπορούν να προσφέρουν το κάτι παράπανω. Με την αλλαγή φιλοσοφίας της Ομάδας μου ως προς τους Χρήστες. Με ενημέρωση ομάδων όπως γονείς, μαθητΈς, στρατιωτες. Πολλές φορές η σκέψη ότι όσο και να παλεύω δεν θα αλλάξει με θυμώνει και με κάνει να συνεχίσω να προσπαθώ άλλες πάλι με απογοητεύει. Εκείνο όμως που με στεναχωρεί είναι η επιδερμική άντιμετώπιση του θέματος από πολλους. από τους κρατικούς φορείς, από απλούς πολίτες, από Τοπικούς άρχοντες κ.λ.π Δεν μπορώ να πω ποια είναι η λύση, η τέλεια λύση εκείνο που πιστευω είναι ότι πρέπει να έχουμε μια σωστή επικοινωνία με τα παιδιά μας ως γονείς, να είμαστε καλοί δάσκαλοι και να αποτελούμε πρότυπα για τους μαθητές μας. να τους δίνουμε ιδανικά και αξίες. όσο για τους νέους λέω ότι δεν πρέπει να ανέχονται καμία εξαρτηση από οτιδήποτε.
Η Ζωή μπορεί να σου προσφέρει πάρα πολλές απολαύσεις αρκεί να μπορείς να τη δεις καθαρά και συμφωνώ με τον agelloxaggelo.
Τώρα όσο για το αν έκανες καλά που έδωσες χρήματα πιστευω ότι καλά έκανες Πόσοι όμως που συνάντούν κάθε μέρα ένα χρήστη προβληματίζονται όπως εσύ και δεν προσπαθούν να σβήσουν την εικονα αυτή αμεσα από το μυαλό τους; Πόσοι ασχολούνται πραγματικά με το πρόβλημα; Αυτό πρέπει να μας βάζει σε σκέψεις και όχι να λέει ο καθένας από τη σιγουριά του καναπέ του και της θέσης του διάφορες θεωρίες.
Πιστευω η ιδιότητα μου να μην θεωρηθεί "μειονέκτημα" από κάποιους.

Yannis H είπε...

Άλλο πράγμα το χασίς κι άλλο το κρακ. Είναι σαν το ταμπάκο και το Camel: το ταμπάκο κάνει ό,τι κάνει. Το Camel (παράδειγμα φέρνω) έχει ένα σωρό πρόσθετες – και ανεντόπιστες, πρέπει να ξέρεις τι ψάχνεις - ουσίες για να επιδρούν άμεσα στον εγκέφαλο, να δίνουν αίσθηση ευεξίας, να προκαλούν εθισμό. Το κρακ, τα χαπάκια έκσταση, έχουν κύριο σκοπό τον εθισμό – αν είναι δυνατόν με την πρώτη φορά - και άρα την κονόμα από αυτόν που τα πουλάει.

Συμφωνώ κι επαυξάνω για την ιστορική χρήση των ουσιών που απελευθερώνουν τον εγκέφαλο και τις αισθήσεις. Ένστασή μου ότι οι σαμάνοι και οι πιστοί που έτρωγαν μανιτάρια δεν πέθαιναν – και οι ουσίες αυτές χρησιμοποιούνταν σε γιορτές, σε επετείους και από όλα τα μέλη της κοινότητας. Προκαλούσαν μανία; Ναι, αλλά ιερομανία (όρος του Λεκατσά). Οι χρήστες ήταν περιστασιακοί και καθοσιώνονταν μέσα στην κοινότητα. Τώρα οι χρήστες περιθωριακοί, εγκληματίες, απόβλητοι.

Απέναντι σε έναν άνθρωπο που πονάει δεν έχεις το κουράγιο να κάνεις αναλύσεις. Κάποιες φορές δίνω χρήματα, κάποιες όχι. Εξαρτάται. Κι αυτό λέει ακριβώς το πως σκέφτομαι. Όσο για την νομιμοποίηση της χρήσης... Εννοείται. Πρωί-βράδυ στο νοσοκομείο, με ελεγχόμενη δόση (όχι ξαφνικά μια λιγότερο νοθευμένη ηρωίνη και πάει ο χρήστης από υπερβολική δόση), με σύριγγες ελεγμένες (όχι AIDS), χωρίς μεσάζοντες (εδώ είναι τα χοντρά λεφτά) και χωρίς καταναγκαστικές κινήσεις για να ανεβεί η πελατεία (γίνε βαποράκι)...

aphrodite είπε...

Εεεεεεεε, παιδιά,

τι κάνετε εδώ? Εξω, ναι, εκεί "έξω" έχει απίστευτα λαμπρή μέρα, πηγαίντε να κόψετε μπόλικη να βάλετε και στις τσέπες! Ερχονται οι καύσωνες σε λίγο και οι άδειες αργούν ακόμη!


Ωχ! Χμ, συγνώμη αφεντικό, εννοώ βγείτε γρήγορα-γρήγορα και μετά πατ-κιούτ, γρήγορα μέσα, να γράψετε τα υπέροχά σας σχόλια (καλά, πανθομολογουμένως, το sub-blog πλέον δεν παίζεται! διαβάζω και δεν σας χορταίνω!)
:-)

Yannis H είπε...

Ιδιαίτερα σκοτεινή εξαίρεση στα περί ιερομανίας: το όπιο της Ανατολής...

aphrodite είπε...

@georgios,

ΑΨΟΓΟΣ. Σ'ευχαριστώ που κρατάς!

Stavros P (isisdoros) είπε...

Πολύ μεγάλο θέμα.Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση η στάση μιάς κοπέλας η οποία ξέφυγε από τις ουσίες μόνη της.Ήταν πολύ σκληρή με τους χρήστες και έλεγε ότι κανείς δε μπορεί να σε βοηθήσει εάν δε θέλεις εσύ να ξεφύγεις.Προσωπικά ενεργώ όπως νοιώθω τη συγκεκριμένη στιγμή.

Μαύρος Γάτος είπε...

Αν αυτό το άρθρο μπορεί να θεωρηθεί σαν ψήφισμα, προσυπογράφω με ενθουσιασμό.

Καλά κάνατε που της δώσατε. Δεν υπάρχει βάσιμη δικαιολογία για να μην δώσεις. Μόνο ιδεοληψίες, συμπλέγματα ανωτερότητας, τρόμος μπροστά σε έναν μελλοθάνατο, που γεννά απέχθεια, παραπλανημένες συνειδήσεις, αδιαφορία.

Θ'αλλάξει ποτέ αυτή η κατάσταση; Μπορεί, κάποτε. Τώρα,όχι.

Γιατί; ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΝΕΙΣ...

cyrusgeo είπε...

Πάντοτε έδινα χρήματα στους ναρκομανείς που συναντούσα. Δεν ξέρω γιατί -- έτρεφα μια ιδιότυπη συμπάθεια. Ώσπου πέρυσι ένας μου έκλεψε ένα εικοσάευρο την ώρα που έβγαζα για να του δώσω.

Από τότε δεν έχω ξαναδώσει, και δεν νομίζω πως θα το ξανακάνω. Η αχαριστία είναι το χειρότερο πράγμα.

Σε ό,τι αφορά την απαγόρευση: Είναι εξίσου ηλίθια με την απαγόρευση των εκτρώσεων. Πάντοτε θα υπάρχουν άνθρωποι που θα κάνουν καταχρήσεις. Όποιος νομίζει πως με το να απαγορεύει κάποιες ουσίες (και να επιτρέπει άλλες χειρότερες -- τι υποκρισία!) θα εξαλείψει την ανάγκη που έχουν κάποιοι άλλοι γι' αυτές μάλλον ζει σε κάποιο άλλο, παράλληλο, σύμπαν. Με τη νομιμοποίηση θα βγει από τη μέση το καρκίνωμα των εμπόρων (ή τουλάχιστον θα μειωθεί κατά πολύ).

Κάποιοι νομίζουν πως έτσι θα είναι όλοι μαστουρωμένοι στους δρόμους.

Γιατί, τώρα τι είναι;

Υποκείμενο δικαίου είπε...

To πρώτο σημαντικό νομοθέτημα κατά των ναρκωτικών στις ΗΠΑ ήταν η Harrison Act, του 1914 ή 1916, αν θυμάμαι καλά. Ήταν ένας φορολογικός και μόνο νόμος - ήθελαν να δώσουν ένα αντικίνητρο στην ελεύθερη συνταγογράφηση των οποιούχων και της κοκαϊνης. (Το ίδιο συνέβη με την μαριχουάνα το 1937, όπως σημειώνει ο ΝΔ).

Τα κίνητρα ήταν πολλά. Υπήρχαν οι πουριτανικές ιδέες περί εγκράτειας (από τα τέλη του 190υ αιώνα, υπήρχαν τοπικές ποτοαπαγορεύσεις σε διάφορες πολιτείες, γενικά περιορισμένες). Αλλά προηγουμένως, τα ναρκωτικά ήταν ένα ιδιωτικό πρόβλημα. Το έβλεπαν όπως βλέπουμε σήμερα κάποιον που έχει την τάση να πίνει πολύ. Δυσάρεστο, αλλά όσο δεν πιάνει τιμόνι, είναι ένα προσωπικό θέμα. Αν αποφασίσει να κάνει κάτι, υπάρχει βοήθεια.

Ξαφνικά, στις αρχές του 20ου αιώνα, κάτι άλλαξε. Τα ναρκωτικά άρχισαν να είναι πρόβλημα των "δρόμων", πρόβλημα κοινωνικό...Όλοι οι σχολιαστές συμφωνούν ότι αυτό έχει να κάνει με τους μετανάστες και τις μειονότητες. Οι νόμοι κατά των ναρκωτικών ήταν πρώτιστως νόμοι κατά ορισμένων κοινωνικών ομάδων...

Πολύ φοβάμαι ότι τα πράγματα παραμένουν έτσι. Το περιστατικό που διηγείται ο ΝΔ το δείχνει καθαρά αυτό. Η ελληνική νομοθεσία κατά των ναρκωτικών στρέφεται κυρίως κατά των νέων (και μάλιστα των φτωχών νέων) και των μεταναστών.

Είναι, ακόμα, μία βιομηχανία: ναι, το ποινικό-σωφρονιστικό σύστημα είναι μία βιομηχανία, που αναπτύσσεται ραγδαία. Ένας σπουδαίος ποινικολόγος της εποχής μας (ο Nils Christie) μιλάει για το ποινικό-σωφρονιστικό σύμπλεγμα.Η βιομηχανία αυτή -πρωτοκλασσάτοι ποινικολόγοι, δεσμοφύλακες, δικηγόροι, ποινικοί δικαστές, και όσοι θα κτίσουν τις νέες φυλακές που αναγγέλθηκαν- θέλει να προστατεύσει τις θέσεις εργασίας της, τα έσοδά της, το προϊόν της.Άλλωστε, η Ελλάδα είναι ουραγός και στις "εναλλακτικές" ποινές (ποινές χωρίς εγκλεισμό).Η βιομηχανία αυτή τροφοδοτείται από την ποινικοποίηση κάθε βλαπτικής συμπεριφοράς από λαϊκίστικες κυβερνήσεις που θέλουν να δείξουν έτσι ότι είναι αποτελεσματικές.Άλλωστε, όταν κλείνεις ανθρώπους στις φυλακές, ακόμα και προσωρινά, δίνεις την εντύπωση ότι κάτι κάνεις.(Αντίθετα, η αντιμετώπιση των αιτίων είναι δυσκολότερη, και χρονοβόρα). Η βιομηχανία τροφοδοτείται κυρίως από τους νόμους περί ναρκωτικών, οι οποίοι είναι και αυτοί που κρύβονται πίσω από την ραγδαία αύξηση του αριθμού των φυλακισμένων σε όλες τις χώρες, μεταξύ των οποίων και την Ελλάδα. Είναι νόμοι που μετατρέπουν νομοταγείς κατά τα άλλα συνανθρώπους μας σε ποινικούς εγκληματίες- ένα είδος μακαρθισμού των ουσιών...Δημιουργούν περιθωριοποίηση, διασπείρουν την ηπατίτιδα και το AIDS, και βλάπτουν τις ελευθερίες όλων μας...Για παράδειγμα, και το τελευταίο μικροαδίκημα περί ναρκωτικών δικαιολογεί την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών, και όχι μόνο του χρήστη ή του εμπόρου (αλλά και οποιουδήποτε μπορεί να συνδέεται με αυτούς....).Τα ναρκωτικά χρησιμοποιούνται συχνά ως επιχείρημα για τις κάμερες, τις προσαγωγές, τις επιχειρήσεις-"σκούπα" και αντίστοιχες πρακτικές.

Για όλους αυτούς τους λόγους, είναι και μία επικίνδυνη βιομηχανία, που η ανάπτυξη της πρέπει να σταματήσει...

tralalom είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
cp είπε...

Den einai thema apagorefsis, alla enimerosis kai ekpaideusis, ksekinontas mesa apo tin oikogeneia. H douleia tis oikogeneias den einai na apagoreuei i na timori, alla na didaskei me to paradeigma kai na voithaei to paidi na dimiourgisei autonomi prosopikotita. An to petyxei afto kai voithisoun kai kapoioi filotimoi daskaloi, i ygeia kai i autonomia tou paidiou de tha eksartatontai apo nomous kai oikonomika paixnidia.

Oso gia tous yparxontes narkomaneis, den exo katastallagmeni apopsi, giati eno pistevo oti xreiazonatai voithia kai oxi ypokritika sxolia, kapoies kakes empeiries m exoun kanei na fovamai.

Lefta de dino stous dromous genika. Esas mporei na mi sas leipsoun 0.5 i 1 euro, emena pali...

exposure είπε...

tralalom είναι ενδιαφέρουσα αλλά εντελώς ελευθέρια η άποψή σου. Θα σου αναφέρω τρία αντεπιχειρήματα:

1. Η ευτυχία που αναφέρεις δεν είναι ο εγγυητής για τα ναρκωτικά. Η ευτυχία λειτουργεί διπολικά και πολλές φορές ανεξέλεγκτα. Μέσα από την ευτυχία των ναρκωτικών μπορεί να εξελιχθεί μια κόλαση, και αυτό ανεξάρτητα ουσίας, μαλακής ή σκληρής.

2. Όλοι δεν έχουν τον ίδιο χαρακτήρα. Αν λέει κάποιος ότι παίρνει ναρκωτικά για να διευρύνει τη συνείδησή του ένας άλλος που παίρνει ναρκωτικά απλά για την πλάκα δεν πρόκειται να τον καταλάβει και ίσως να τον χλευάσει. Πρόκειται για δύο διαφορετικές χρήσεις με δύο διαφορετικά αποτελέσματα.

3. Όταν κανείς κάνει δίαιτα δεν αγοράζει γλυκά και τα παρόμοια για το σπίτι του για να μην τα έχει μπροστά του και δελεάζεται. Έτσι είναι και με τη χώρα που ζούμε. Δεν τα ελευθερώνουμε όλα για να αυτο-συντηρηθούμε. Ελευθέρια κράτη όπως η Ολλανδία δεν έχουν νομιμοποιήσει κατά βάση τα ναρκωτικά αλλά απλά τα ανέχονται.

the resident είπε...

Δίνω χρήματα σε ζητιάνους αρκετά συχνά ,αλλά μου δίνει μεγαλύτερη χαρά να ταΐζω αδέσποτα ζώα.

the resident είπε...

Πιστεύω ότι με όλες τις ουσίες που προσφέρουν ευχαρίστηση καλό είναι να υπάρχει μεγάλη αυτοσυγκράτηση. Mόνο με αυτό τον τρόπο μπορείς να φας το δόλωμα και να μη σε πιάσει το αγκίστρι.π.χ δυο, τρία ποτηράκια κρασί, σε μια νυχτερινή έξοδο κάνουν καλό. Πιο πολύ και πιο συχνά είναι λάθος.

Nikos Dimou είπε...

aphrodite said...
"Εεεεεεεε, παιδιά,
τι κάνετε εδώ? Εξω, ναι, εκεί "έξω" έχει απίστευτα λαμπρή μέρα"


Κυρία Αφροδίτη
μας κλείνεις το σπίτι!

(στην μελωδία "Κυρία Χιονάτη" από την Λιλιπούπολη).

Αστειεύομαι. Κι εγώ είμαι έξω και απoλαμβάνω τον ήλιο. Ευτυχώς υπάρχουν τα φορητά, τα PDA και τα κινητά...

Non Private Life είπε...

Ο κάθε είδους εθισμός, συμβατικά ορατός ή αόρατος είναι μια σαφής πια δήλωση υποταγής σε μια φτηνοσυνθηματολογική κατασκευή καταναλωτικής ηδονής-ή αλλιώς ο εθισμός είναι το διαζύγιο από την ανθρωπότητα
Όλοι μας είμαστε χαλασμένοι απ' μια χρεοκοπημένη ευμάρεια και βλέπουμε πια την πρόσβαση στην αφθονία μόνο ως πολιτισμική κατάπτωση - πολιτικοποιώντας τα επιφανειακά Συντηρούμε τις πληγές μας και τα αποστήματά μας και είναι φοβερό πια να μην ξέρεις εναντίον ποιού ν' αγωνιστείς

Nikos Dimou είπε...

Non Private Life said...
"Ο κάθε είδους εθισμός, συμβατικά ορατός ή αόρατος είναι μια σαφής πια δήλωση υποταγής σε μια φτηνοσυνθηματολογική κατασκευή καταναλωτικής ηδονής"

Οι άνθρωποι κάπνιζαν φούντα, έτρωγαν όπιο ή μασούσαν φύλλα κόκας και καπνού, πολύ πριν εφευρεθεί η καταναλωτική κοινωνία... μη μπερδεύουμε τα πράγματα.

Grecopean είπε...

"Nikos Dimou said...

σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσιμιας Οργάνωσης Υγείας για τις εθιστικές ουσίες το κάπνισμα προκαλεί παγκόσμια το 8,8% των θανάτων, το αλκοόλ 3,2% και τα απαγορευμένα ναρκωτικά (illicit drugs)το 0,4%. Βλέπετε λοιπόν πόσο υποκριτική είναι η κοινωνία που θεωρεί αλκοόλ και τσιγάρο ως μαγκιά... και απαγορεύει (Harry) τα λιγότερο επιβλαβή..."

Κ. Δήμου απο τα δεδομένα που παρουσιάζετε δεν προκύπτει ο'τι τα απαγορευμένα ναρκωτικά είναι τα λιγότερο επιβλαβή. Για να εξάγουμε αυτό το συμπέρασμα θα έπρεπε να γνωρίζουμε μεταξύ άλλων ποιό το ποσοστό των χρηστών κάθε εθιστικής ουσίας στο παγκόσμιο πληθυσμό, τον χρονικό ορίζοντα κατα τον οποίο είναι κάποιος χρήστης μια ουσίας και τη συχνότητα χρήσης.
Σίγουρα υπάρχουν πολλοί περισσότεροι καπνιστές tobbaco παρά χρήστες παρανόμων ναρκωτικών ουσιών. Η συχνότητα χρήσης tobbaco είναι πολύ υψηλότερη και ο ορίζοντας χρήσης σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνά τα 50 χρόνια (οι περισσότεροι καπνιστές cannabis διακόπτουν τη χρήση της στα 30-35 χρόνια τους).

Non Private Life είπε...

Πολύ ειδικές πάντα "κλειστές" κατηγορίες σχετιζόμενες με εκστάσεις ειδικής Θεοσημίας - . Το κακό ξεκίνησε όταν η κλειστή Θρησκευτική Μυσταγωγία μετεβλήθη σε Ιδεολογία. Κι έτσι απεκατεστάθη όχι μόνο σημειολογικά αλλά και στην καθημερινή της διάσταση "Θρησκεία το Όπιο" του λαού.

vaggelis papavasiliou είπε...

Συνήθως χρήση ναρκωτικών κάνουν άτομα που έχουνε ψυχολογικά προβλήματα,προσωρινά ή μόνιμα.Αν κάποιος που αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα και δεν βρίσκεται σε περιβάλλον που μπορεί να τον στηρίξει (π.χ. με ιατρική περίθαλψη) είναι πολύ πιθανό να αναζητηθεί η λυση των ναρκωτικών. Όσο απαγορευμένα και να είναι, αυτός θα βρεί τρόπο να νιώσει λίγο καλύτερα έστω και προσωρινά.Για να σώσουμε ένα παχύσαρκο τον απαγορεύουμε το φαγητό?
Η απαγόρευση είναι μέγιστος στρουθοκαμιλισμός.Δε λέω να τα πουλάνε και στα περίπτερα ,αλλά ίσως μέσω των νοσοκομείων.
Πάντως άν είμουνα ζωγράφος θα είμουνα ένθερμος οπαδός της απαγόρευσης.

podilatis είπε...

Σύντομα λόγω ημέρας και λιακάδας:νομίζω ότι στη διεύθυνση http://web.auth.gr/virtualschool/1.2/TheoryResearch/CongressGrivas.html θα βρείτε πολλά , περιεκτικά και ενδιαφέροντα. Γράφει ο Κλεάνθης Γρίβας που έχει αγωνιστεί πολλαπλώς για να πέσουν οι μάσκες στο πρόβλημα των ναρκωτικών. Συγχαρητήρια στην παρέα για τα ενδιαφέροντα σχόλια και στον gεorgιos για τη στάση και το κουράγιο του. Καλή συνέχεια!

Nikos Dimou είπε...

grecopean στις σελίδες της WHO (αυτές που παραπέμπω και άλλες) υπάρχουν και αυτά τα στοιχεία. Και εν πάση περιπτωσει και η μεγάλη διάδοση του καπνού και του αλκοόλ είναι πρόβλημα - δεν είναι συγχωροχάρτι...

Grecopean είπε...

Συμφωνώ ο'τι η διάδοση της χρήσης καπνού και αλκοόλ αποτελεί μέγιστο πρόβλημα. Ταυτόχρονα όμως για τους λόγους που προανάφερα το χαμηλό ποσοστό θανάτων απο ναρκωτικά δεν αποτελεί άλλοθι για αποποινικοποίηση. Αυτό που πρέπει να αναζητήσουμε είναι οι επιπτώσεις μια ενδεχόμενης αποποινικοποίησης στη διάδοση της χρήσης. Με άλλα λόγια μήπως τα (σχετικά) χαμηλά ποσοστά χρήσης (και θανάτων απο τα ναρκωτικά) είναι αποτέλεσμα της ποινικοποίησης η οποία μεν δημιουργεί υπερκέρδη σε μαυραγορίτες ναρκέμπορους αλλά απο την άλλη δημιουργεί τεχνιτούς φραγμούς στη προσφορά ναρκωτικών; Με άλλα λόγια καλό θα ήταν να εστιάζουμε στο πρόβλημα αυτό καθαυτό και όχι σε δευτερογενείς συνέπειες (για εμένα λιγότερο σημαντικές).

Για να γίνω πιο σαφής. Αύξηση της προσφοράς ναρκωτικών ουσιών (με την αποποινικοποίηση) όντως θα οδηγούσε σε πτώση τιμών η οποία σίγουρα θα μετρίαζε δυσμενείς κοινωνικές παρενέργειες της χρήσης (επαιτεία, έγκλημα κτλ.). Απο την άλλη βέβαια θα οδηγούσε σε αύξηση της κατανάλωσης (παράδειγμα Ολλανδίας) και συνεπώς σε σταδιακά περισσότερους εξαρτημένους χρήστες.
Θα πρέπει ταυτόχρονα να μην ξεχνάμε ο'τι η αύξηση εξαρτημένων χρηστών θα οδηγούσε σε ανελαστικότητα ζήτησης (χαμηλότερη ευαισθησία ως προς τιμή - όπως π.χ. σε ιατρικές υπηρεσίες και φάρμακα) και συνεπώς σε χαμηλότερη απο τη προσδοκόμενη πτώση τιμών (με ο'τι συνέπεια αυτό έχει).

heinz είπε...

Δεν είναι οι ουσίες πρόβλημα. Η εξάρτηση είναι.

Κι οι άνθρωποι δημιουργούν εξαρτήσεις, εκτός από τις ουσίες, από χίλια δυο άλλα πράγματα: τη φίλη τους, το φίλο τους, τη δουλειά τους, τα gadgets τους, τις πάστες, τα σουβλάκια, τα κυριλέ ρούχα, τα ακριβά αυτοκίνητα, την επιστημοσύνη, διάφορους ξενέρωτους in ρόλους, τα νιάτα (και τρέχουν για lifting), τα λεφτά, την επιτυχία, τη μαμά τους, το μπαμπά τους, τρέχα γύρευε...

Το ξαναλέω: Η εξάρτηση είναι το πρόβλημα. Αλλιώς: Εμείς είμαστε το πρόβλημα. Πρέπει να βρούμε νόημα ζωής. Αλλιώς, μας γυροφέρνει η εξάρτηση πούναι πρωτοξάδερφη της ανίας και της θολούρας.

cp είπε...

I eksartisi kapoiou apo ta kyrile rouxa i ti mama tou de mou dimiourgei emena provlima opos me to narkomani pou xtypaei enesi sti mesi tou pezodromiou 7 i ora to proii se kentrikotato dromo, tin ora pou paei o kosmos sti douleia kai to sxoleio. As min genikevoume toso poly.
Praktika eimai enantion ton apolyton apagorefseon giati sto mono pou voithane einai i afksisi tis timis kai i dimiourgia mafias, alla de leo na ta apeleftherosoume kai pliros kai na ta apenoxopoiisoume entelos.
Opos kai na to kaneis, einai "farmaka" kai vlaptoun.

heinz είπε...

@cp

Αυτό νομίζω, είναι το κλασικό μας λάθος.

Π.χ.

Η εξάρτηση από τη μαμά κάποιου, δεν σου δημιουργεί πρόβλημα, αλλά το πρεζόνι που χτυπάει δημόσια σου δημιουργεί.

Εγώ, ειλικρινά δε βλέπω τη διαφορά. Άσε δηλαδή, που το πρεζόνι, μπορεί να έχει μπαμπά μαμάκια, κι ο τύπος (ο μπαμπάς), αντί να κάνει τον μπαμπά (που έχει ζόρι σαν ρόλος), έκανε το καλό-παιδί-της-μαμάς. Και το παιδί του τρυπιέται, και το βλέπεις, κι έχεις πρόβλημα.

Αλλά, ποιός φταίει, αν όχι ο μαμάκιας μπαμπάς, που όταν το παιδί του τον χρειαζόταν, έκανε τον καλό γυιό εκείνος???
Ή δεν ήτανε μαμάκιας, αλλά μάζευε λεφτά ("για τα παιδιά βεβαίως").
Ή ήτανε απασχολημένος με την αποπληρωμή του δανείου ("για να βρουν τα παιδιά ένα σπίτι").
Ή, ή...

Ε, τα παιδιά βρήκαν μια σύριγγα και τρέχα γύρευε μετά...

Για να μην θυμηθούμε δηλαδή και παλιότερα περιστατικά αυτοκτονίας (μια κι έξω), παιδιών που αποτύχαιναν στις εισαγωγικές κι έχαναν ακαριαία το νόημα της ζωής. Και τι λέγαν οι (εκ των υστέρων)εμβρόντητοι γονείς που τάχαν ψήσει "να γίνουν επιστήμονες"???

Υ.Γ. Συμφωνώ με την αποποινικοποίηση, ο Ν. Δήμου έχει δίκιο 100%, άλλο αν δεν θα το βρει.
Όσο για την Ολλανδία, δεν αυξήθηκαν οι εξαρτημένοι: απλώς όσοι κρύβονταν, βγήκαν κι αυτοί στον αφρό.

Dion.M. είπε...

...Ούτε και εγώ αισθάνομαι να έχω επαρκείς γνώσεις για το ζήτημα των ναρκωτικών. Παίρνοντας σαν παράδειγμα την ποτοαπαγόρευση τάσσομαι μάλλον υπέρ της απελευθέρωσης. Με προσοχή και αφού μελετήσουμε σε ποιές χώρες έχει εφαρμοστεί, τί αποτελέσματα είχε και τί λαθη πιθανώς έγιναν στην εφαρμογή.

Επειδή είμαστε μερικά χρόνια πίσω από τους Ευρωπαίους, δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε την πυρίτιδα, αλλά να δούμε και να μελετήσουμε την δική τους εμπειρία.

Υπάρχει ένα φιλοσοφικό και πρακτικό θέμα: Δεν είναι ηθικό να χορηγείς στο κοινό φάρμακα που ξέρεις ότι θα το βλάψουν. (Το "βλαψουν" με την ευρεία έννοια γιατί τάσσομαι υπέρ της ευθανασίας)
Για αυτό τον λόγο θα πρέπει να χορηγούνται μόνο σε ήδη χαρακτηρισμένους ναρκομανείς.

Και εδώ όμως εγείρονται πολλά ζητήματα.

Στο θέμα της ελεημοσύνης συμφωνώ απόλυτα με την ρήση του Nietzsche, που την ανέφερε ο Kahri προηγουμένως. Λυπάσαι και όταν δίνεις και όταν δεν δίνεις.
Εγώ έχω επιλέξει να μην δίνω με την λογική ότι δίνοντας, διαιωνίζω το πρόβλημα.

Παντως τα Εξάρχεια έχουν γίνει "Αυλή των θαυμάτων". Υπάρχουν επαγγελματίες, που τους βλέπω τρία χρόνια τώρα να ζητιανεύουν. Οι περισσότεροι είναι άσσοι στο να σου δημιουργούν αισθήματα ενοχής και δεν είναι τυχαίο ότι έρχονται όταν απολαμβάνεις κάτι όπως τον καφέ σου. Αλλοι είναι θρασύτατοι.

Ελάχιστοι είναι ειλικρινείς, όπως μάλλον θα ήταν, το κορίτσι σήμερα...

harrygreco είπε...

Γυρισα απο βολτα στη λιακαδα & βρηκα σχολια φωτεινα...Ξεφορτωθηκαμε & το χουλιγκαναριο & εσιαξε το μπλογκ. Οσο για τη παραβιαση ανοιχτης πορτας,ειμαι φιλελευθερος σε επιπεδο λιμπερταριαν,χωρις παραλογισμους...Ειμαι υπερ οπλοφοριας/-κατοχης,οχι ομως σε μπαζουκας & στινγκερ. Παρ' ολο που οι φονοι με στινγκερ ειναι 0, η ιδεα της φονικοτητας σε οδηγει στην απαγορευση. Μεταφεροντας το σκεπτικο στα ναρκωτικα,ακομα & αν αφαιρεσουμε τα πολιτικο-κοινωνικο-φυχολο-ιδεολογικα κριτηρια & αναζητησουμε μονο επιστημονικη αληθεια,θα δουμε οτι καμμια FDA δεν θα επετρεπε τη κυκλοφορια τους σαν " φαρμακα",λογω πολλων παρενεργειων.Εδω απαγορευτηκαν τα σκευασματα αμφεταμινων...Η τωρινη κατασταση,χασις-ουσιαστικα ατιμωρητο,χρηστης-στα μαλακα,εμποροι-καταδιωκομενοι ειναι η σωστη πολιτικη. Αλλωστε,πόσο λουζερ ειναι ο οποιοσδηποτε κατανταει να κανει ενεσεις ή να σνιφαρει σαν σκυλι για να νιωσει ευτυχια...

Grecopean είπε...

Στo Amsterdam η χρήση cannabis αυξήθηκε κατα 66%, κοκαϊνης κατα 75.4%, αμφεταμινών κατά 47%, extacy κατά 570%, hallucinogens κατά 141%, οπιούχων κατά 37% ενώ η κατανάλωση αλκοόλ μειώθηκε κατα 0.3%. (πηγή: Manja Abraham et. Licit and Illicit use of drugs in Amsterdam, 1987-2001).

Έχοντας στενό φίλο απο το Αmsterdam μάλιστα γνωρίζω ο'τι η λήψη ναρκωτικών δεν αποτελεί taboo. Σε σημείο βαθμό που σε όλα σχεδόν τα parties δεν λείπει και ένας δίσκος γεμάτος coca.

Dion.M. είπε...

Επειδή μιλάμε για απαγορεύσεις, ναρκωτικά, κάπνισμα και αλκοόλ και για ποσοστά θνησιμότητας, ξέρουμε πόσοι πεθαίνουν από υπερκατανάλωση τροφής κυρίως σε Ευρώπη και Αμερική!...

Στην Ελλάδα έχουμε το υψηλότερο ποσοστό παχύσαρκων παιδιών. Κορυφαία πρόσωπα της πολιτικής και θρησκευτικής μας ζωής είναι παχύσαρκα. Οχι υπερβαρα... Παχύσαρκα!

Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου!...

exposure είπε...

grecopean αυτά που αναφέρεις για το Άμστερνταμ δεν μου λένε και πολλά. Διαχωρίζει η έρευνα μόνιμους κάτοικους και τουρίστες; Αυτή η αύξηση που αναφέρεις μάλλον σαν τουριστικό boom φαίνεται.

Και τι σημαίνει ότι η κατανάλωση αλκοόλ μειώθηκε κατά 0.3%;;; Έγινε η έρευνα για ποσοστό οινοπνεύματος; Δεν νομίζω ότι μπορούμε να εξισώσουμε π.χ. ουίσκι και βότκα με μπύρα... Αυτοί που συνοδεύουν τα drugs τώρα με μπύρα/κρασί μήπως πριν έπιναν βαριά αλκοολούχα; Οπότε μάλλον μιλάμε για μια πραγματική μείωση στην κατανάλωση του αλκοόλ πολύ πάνω του 0.3%....

cp είπε...

@heinz

anefera to provlima tis oikogeneias s ena comment kapou parapano.

Sto comment afto ennoousa oti den me exei apilisei kaneis pou tou aresoun ta souvlakia, alla narkomaneis polles fores.
De thymamai atoma pou latrevoun to tsigaro (den kapnizo) na mou dimiourgisan provlima otan imoun ekso ta ksimeromata, eno narkomaneis polles fores.

Pera apo to ti pisteuoume genika kai to an thigontai oi eleftheries klp klp, yparxei kai to kathimerino provlima. I geniki kai apolyti apagorefsi einai kaki giati odigei se mafies kai apokleismo, alla kai i apolyti eleftheria de nomizo na diorthose kati kapou.

PS. Oson afora to kapnisma, ego, pou den kapnizo, diafono me to na apagoreftei stis tainies klp "gia na min epirreazontai ta paidia". Ama o mpampas kai i mama den kapnizoun, to paidi den tha epirreastei, an exoun asxolithi ligoulaki me tin anatrofi tou.

paragrafos είπε...

Δεν υπάρχει μεγαλύτερο μαρτύριο από το να μεγαλώνει ένα παιδί δίπλα σ΄ έναν πατέρα μεθύστακα και βίαιο (το ένα φέρνει το άλλο).

Η μόνη περίοδος που ζήσαμε, με τη μανούλα μου, σαν άνθρωποι, ήταν τότε που ο πατέρας έμεινε μακριά από το αλκοόλ για δυο μήνες περίπου.

Δεν υπάρχει αλκοολικός και καλός άνθρωπος.

Όπως λέει ο Σκοτ Φιτζέραλντ σ΄ ένα του διήγημα (δεν θυμάμαι σε ποιο) "ο πότης είναι κατά βάσιν σάπιος άνθρωπος"! (Είχε πολλούς λόγους να το ξέρει.)

Με αγάπη

Παράγραφος

paragrafos είπε...

@ Αφοδίτη

Έχεις ένα μήνυμα, από την αγαπημένη μας Αρτάνις, στο μπλογκ μου!

exposure είπε...

Δεν έχω διαβάσει πιο μη ανεκτική και μονόπλευρη άποψη από τη δικιά σου paragrafos. Ντροπή!!!

Grecopean είπε...

Η πηγή είναι έρευνα καθηγητών του πανεπιστημίου του Αmsterdam (ερευνητικό κέντρο CEDRO:Centrum voor Drugsonderzoek.

Όλοι οι συμμετέχοντες στην έρευνα είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του Amsterdam και έχουν ηλικία ανώτερη των 12 ετών. (φαντάσου τα ποσοστά που περιλαμβάνουν και τους τουριστές!)

exposure είπε...

Όπως και να έχει grecopean θα με ενδιέφερε περισσότερο μια πανολλανδική έρευνα. Το Άμστερνταμ είναι κυρίως για τους χρήστες μια διαλεγμένη πατρίδα και όχι πραγματική...

Nikos Dimou είπε...

Με ενοχλούν αφάνταστα αυτοί που ενοχλούνται από τους ναρκομανείς. Έτσι τους αντιμετωπίζουν - σαν όχληση; (Σαν κάτι τύπους που δηλητηριάζουν τα αδέσποτα επειδή λερώνουν).

exposure ντροπή σου εσένα να μην καταλαβαίνεις τον πόνο που κρύβει το μήνυμα της παραγραφος!

Όσο για τις στατιστικές: υπάρχει μία κλίκα στο πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ που θέλει να ξαναφέρει την απαγόρευση των ναρκωτικών. Ελπίζω να μην είναι δική τους η στατιστική. Επειδή μπορεί να είναι biased.

There are 3 kinds of lies: Simple lies, damned lies and statistics!

georgia m. είπε...

@paragrafos:

Kαταλαβαίνω ότι τα βιώματά σας μπορεί να σας φαίνονται αβάσταχτα και να νιώσατε πολύ άσχημα με τον πατέρα που μας περιγράφετε,όμως,μη λέτε πως οι αλκοολικοί,συλλήβδην,δεν είναι καλά άτομα γιατί,ξέρετε,πίνουν ακριβώς επειδή έχουν πολλές ευαισθησίες και μάλλον θα πρέπει να νιώθουν ανεπαρκείς σε πολλούς τομείς.Είναι βέβαιο πως ο πατέρας σας δεν ήταν ευχαριστημένος με όλη αυτήν την κατάσταση.Εάν ήταν δυνατός,αυτάρκης και χαρούμενος,δεν θα χρειαζόταν το αλκοόλ στο αίμα του.
Αν το δείτε έτσι,από αυτήν την σκοπιά,ίσως μπορέσετε κάποτε να τον συμπονέσετε και αυτόν,παρά το κακό που είναι βέβαιο - δεν έχουμε άλλωστε λόγο να το αμφισβητήσουμε - προξένησε στην οικογένειά σας αλλά και στον εαυτό του.
Ο ψυχικός πόνος που περάσατε εσείς,με τις δοκιμασίες του άρρωστου παιδιού σας,μπορεί να σας δώσουν τη δύναμη κάποτε να συγχωρήσετε τον άνθρωπο αυτόν.
Θα είναι λυτρωτικό,πάνω απ όλα για σας.
Νομίζω πως το ποτό τον εξαγρίωνε και τον έκανε να φαίνεται κακός - αλλά στην ουσία ήταν αδύναμος.
Τέλος,ακούστε τι λέει ο μέθυσος Μαρμελάντωφ,στο Έγκλημα και Τιμωρία του μεγάλου ανατόμου της ανθρώπινης ψυχής,Ντοστογιέφσκι:
"Ήρθα να πιώ γιατί πονώ! - δεν ήρθα απλώς να πιώ..."
Ελπίζω να μην κάνω λάθος και είναι το απόσπασμα από τους Δαιμονισμένους - αν κάνω λάθος,διορθώστε με,σας παρακαλώ,κάποιος ξέρει.
Αγαπητή Παράγραφος,μη νομίσετε με αυτά που έγραψα ότι μειώνω τον δικό σας πόνο και δικαιολογώ απόλυτα τον πατέρα σας - δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα και δεν είμαστε εδώ για να κρίνουμε κανέναν και τίποτα.
Σας μίλησα μέσα από την καρδιά μου και αν πιστεύετε ότι κάπου έσφαλα,συγχωρέστε με.

exposure είπε...

nikos dimou τον πόνο της paragrafos τον κατάλαβα πολύ καλά. Αυτό απέχει όμως πολύ από τη διατύπωση αφορισμών! Συγγνώμη, αλλά είμαστε ενήλικες.

Grecopean είπε...

Η κατανάλωση αλκοόλ αφορά κατανάλωση καθαρού αλκοόλ ανα άτομο ανα χρόνο και επιβεβαιώνεται και απο στοιχεία του WHO.
Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος (ειδικά έχοντας αφαιρέσει τους τουρίστες) ώστε να υπάρχει σημαντική στατιστική στο σύνολο της ολλανδικής επικράτειας. Εξάλλου τα συγκεκριμένα αποτελέσματα της έρευνας συγκρίνονται με στοιχεία απο άλλες ολλανδικές πόλεις (Rotterdam etc.)

georgia m. είπε...

@exposure:

Ο ψυχικός πόνος που δεν έχει γιατρευτεί,δυστυχώς κάποτε μας κάνει να βλέπουμε τα πράγματα κυρίως από τη δική μας πλευρά,ακόμα και αν το δίκιο είναι με το μέρος μας.
Είναι δύσκολο να συγχωρήσουμε μια κακή συμπεριφορά και νομίζω πως σε ένα σημείο είναι ανθρώπινο.
Θεωρώ πολύ μεγάλη τύχη να προσπαθήσουμε να μπούμε στη θέση του άλλου,όσο βίαιος και να ήταν κάποτε απέναντί μας.

Grecopean είπε...

Οι καθηγητές ονομάζονται Manja D. Abraham, Hendrien L. Kaal, & Peter D.A. Cohen και εργάζονται στο ερευνητικό εργαστήριο CEDRO (Centre for Drug research στα αγγλικά).

Θα διαφωνήσω: Μία σωστή στατιστική έρευνα δεν μπορεί να πεί ψέμματα αλλά μπορεί να παραπλανήσει.

Nikos Dimou είπε...

exposure said...
Συγγνώμη, αλλά είμαστε ενήλικες.

Και ακριβώς επειδή είμαστε ενήλικες δεν μπορούμε να μαλώνουμε κάποιον και να του λέμε: "Ντροπή!" Με τι δικαίωμα;

apousia είπε...

@heinz
Η εξάρτηση λέτε είναι το πρόβλημα.
Δεν αντιλέγει κανείς.
Η εξάρτηση όμως από τη δουλειά,τους φίλους,τα ακριβά αυτοκίνητα,τα ρούχα και άλλα που αναφέρετε,δεν σκότωσε ποτέ κανέναν,δεν οδήγησε κανέναν στον απόλυτο αυτοεξευτελισμό και στην απεμπόληση της όποιας του αξιοπρέπειας.
Οι ουσίες(τουλάχιστον κάποιες) το κάνουν.Πάντα!
Τώρα το πόσο πρέπει να απεξαρτηθούμε όλοι μας από τις εξαρτήσεις με τις οποίες ξεκινάτε,είναι πράγματι ένα ζήτημα...

andy dufresne είπε...

Δεν καταλαβαίνω γιατί τόση επιμονή με το αν η νομιμοποίηση θα φέρει αύξηση στη χρήση ή όχι.

Ακόμα κι αν φέρει, πρέπει αν γίνει. Καλύτερα περισσότεροι ελεγχόμενοι χρήστες, παρά λιγότεροι και ανεξέλεγκτοι.

Όπως σωστά ειπώθηκε, η ελεγχόμενη χρήση ναρκωτικών δεν προκαλεί το θάνατο ή τουλάχιστον προκαλεί απείρως λιγότερα προβλήματα απ' ότι η παράνομη.

Με δεδομένο ότι η αυτοδιάθεση θα πρέπει να είναι αγαθό της αυριανής κοινωνίας, δεν καταλαβαίνω τί συζητάμε.

Κι αυτά περί επικινδυνότητας των ναρκομανών είναι ντροπή να λέγονται...

Η paragrafos έχει δίκιο για κάποιους μεθυσμένους, που γίνονται πράγματι επικίνδυνοι, μέχρι και τέρατα βγαλμένα από τις τρώγλες του Dickens, αλλά ο ναρκομανής επικίνδυνος;;;

Το θέμα είναι μόνο ένα:
Πότε και πώς οι φωταδιστές θα ξεπεράσουν το τείχος της μαφίας των ναρκωτικών (διεφθαρμένοι κυβερνητικοί, αστυνόμοι, δικηγόροι, δικαστές και dealers).

Όσο η Δύση δεν απελευθερώνει τα ναρκωτικά, τόσο ο μεσαίωνας συνεχίζεται.

Κι ας μην περιμένουμε να γίνει η αρχή στην (πουριτανική) Ελλάδα.

exposure είπε...

Nikos Dimou said "Και ακριβώς επειδή είμαστε ενήλικες δεν μπορούμε να μαλώνουμε κάποιον και να του λέμε: "Ντροπή!" Με τι δικαίωμα;"

Το ίδιο δικαίωμα με το οποίο η paragrafos έβαλε το προσωπικό/συναισθηματικό της σχόλιο μέσα σε μια συζήτηση περί στατιστικής. Κατανοητός ο πόνος της αλλά άτοπος... Δικό σας όμως είναι το blog, εσείς θέτετε τους κανόνες. Και αν πλήγωσα την paragrafos ζητάω συγγνώμη.

apousia είπε...

@georgia m.
Γεωργία,η ευαισθησία και η ευγένειά σου,έχουν αποδειχθεί πολλαπλώς σ'αυτό το blog.
Όμως,κάποτε προσπαθούμε με καλές προθέσεις να περάσουμε στην θέση κάποιου που πάσχει,και να σκεφτούμε τι θα πράτταμε.
Πίστεψέ με,είναι τεράστια η απόσταση ανάμεσα στο ''αν ήμουν στη θέση σου'' και στο ''είμαι στη θέση σου''.
Και αν ο πόνος,ακόμα κι ο άφατος,είναι άλλοθι για βαναυσότητες και εγκλήματα,αν σου δίνει το δικαίωμα να τραβάς λάθος γραμμές σε λάθος ψυχές,πολλοί θα έπρεπε να βγουν στο δρόμο και να πυροβολούν τους ανθρώπους.
Μην το δεις σαν υπερβολή.
Όταν πονάς,πίνεις και δεν μπορείς να ελέγξεις τίποτα πια,αφήνεις τους αθώους στην ησυχία τους και πας στο καλό.
Ήταν ακραίως ιδιάζουσα περίπτωση,ξέρω κάτι παραπάνω,ένας άνθρωπος με την γλυκύτητα της paragrafos,θα τον είχε συγχωρήσει..
Συγγνώμη Γεωργία!

harrygreco είπε...

Παντως,μεχρι στιγμης κανενας δεν θεωρει το χασις σαν " ναρκωτικο". Ειναι παρηγορο. Οσο για την απελευθερωση,θεωρητικα ισως να ειναι μια ιδεωδης εξελιξη,ομως...τι θ' απογινουμε χωρις βαρβαρους ? Σχεδον ολοι οι κακοι του Χολλυγουντ ειναι εμποροι ναρκωτικων. Ισως το φως να ειναι μια νεα τυρρανια...

Dion.M. είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
georgia m. είπε...

@apousia:

Προφανώς εσείς γνωρίζετε κάτι παραπάνω και δεν το αμφισβητώ ότι θα ήταν μια πολύ δύσκολη κατάσταση.Καταλαβαίνω ότι έρχονται στιγμές που δεν μπορείς,όσο και να θέλεις,να παραβλέψεις το κακό που έχει γίνει.

Ωστόσο,μίλησα για την συγχώρεση και την κατανόηση παρόμοιων καταστάσεων εκ πείρας...

Μου πήρε πολλά χρόνια για να το κάνω αυτό.

andy dufresne είπε...

Πάντως, επειδή η ελληνική κοινωνία προχωράει με ταχύτητες μαστουρωμένου σαλιγκαριού και δεν μπορούν γίνουν όλα σε μια μέρα, καλό θα ήταν να ξεκινούσαμε με αποποινικοποίηση χρήσης και κατοχής μικροποσότητας κάνναβης, όπως έχει ήδη γίνει σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες και αμερικανικές πολιτείες.

Στην Ελλάδα, στην πράξη (συνήθως) δεν θα σε φυλακίσουν για ένα τσιγαριλίκι, αλλά σίγουρα θα σε ταλαιπωρήσουν και γελοιοποιήσουν.

synas είπε...

Το, πώς τη βρίσκει ο καθένας, είναι εντελώς δικό του θέμα και δεν θα έπρεπε να του το απαγορεύει κανείς. Αλλά, εδώ απαγορεύεται η αυτοκτονία!
Κι αν ενοχλεί το διπλανό του, να κατηγορηθεί γι’ αυτό, όχι για τη χρήση ουσιών.
Όσο γι’ αυτό με τα νοσοκομεία, περίεργο μού ακούγεται: σα να πηγαίνεις στο νοσοκομείο για σφηνάκια!
Υποστηρίζω
§ την απελευθέρωση όλων των ουσιών,
§ ο οργανισμός φαρμάκων να ελέγχει την ποιότητά τους,
§ το κράτος να εισπράττει κανονικά τους φόρους του και
§ όποιος θέλει και μπορεί να τις αγοράζει, όπως όλα τα πράγματα στον κόσμο.
Από ‘κεί και πέρα είναι θέμα παιδείας, όπως –και πάλι- όλα τα πράγματα στον κόσμο.
Όσο για το, αν πρέπει να τους δίνουμε λεφτά ή όχι, εμπίπτει στο ζήτημα της επαιτείας. Ας δίνει, όποιος δίνει και σ’ αυτόν, που δεν έχει πόδι, έχει παιδί με καρκίνο κ.λπ. κ.λπ.
Δεν αποτελούν οι ναρκομανείς ιδιαίτερη κατηγορία ανθρώπων, ούτε ιδιαίτερη κατηγορία ζητιάνων. Είναι κανονικοί άνθρωποι, που κάνουν τις επιλογές τους.

apousia είπε...

@georgia m.
Και σου πρέπει θαυμασμός και κάθε έπαινος!
Δεν γράφω κάτι άλλο γιατί θα μας ''πετάξουν'' έξω,λόγω εκτροχιασμού από το θέμα...

Dion.M. είπε...

Οφείλω μάλλον μια διευκρίνηση:

Οταν έγγραψα για "αυλή των θαυμάτων στα Εξάρχεια" δεν εννοούσα τους ναρκομανείς αλλά τους "επαγγελματίες ζητιάνους" και δεν κυκλοφορούν μόνο στα Εξάρχεια αλλά και στην Ομόνοια και αλλού.

Στα Εξάρχεια βέβαια συχνάζει ένα μεγάλο ποσοστό.

Οι addicted to drugs δεν ανηκουν -προφανώς-σε αυτήν την κατηγορία.

exposure είπε...

Όλα τα πράγματα κάνουν κύκλους έτσι και η στάση των κοινωνιών απέναντι στα psychoactive substances. Άλλοτε είναι περισσότερο, άλλοτε λιγότερο δεκτά και αυτά κατά πολιτισμό. Συζητάμε για την Ολλανδία π.χ. ενώ αγνοούμε ότι μιλάμε για έναν άλλον πολιτισμό. Δεν ξέρω κατά πόσο η Ελλάδα είναι έτοιμη με το παρόν επίπεδο πολιτισμού να εντάξει ομαλά την απελευθέρωση ΟΛΩΝ των ουσιών. Νομίζω ότι δεν είναι έτοιμη. Τα προβλήματα με το αλκοόλ και τον γενικό τρόπο ζωής στην Ελλάδα είναι ήδη πολλά, εννοώ κυρίως σε επίπεδο απόδοσης της οικονομίας και λειτουργίας της κοινωνίας. Και αν όπως τα λέει ο grecopean τα psychoactive substances δεν φρενάρουν το αλκοόλ, τότε πάμε γυρεύοντας;

synas είπε...

exposure
Υπάρχουν πολλοί, που παίρνουν ναρκωτικά, είναι πολύ δημιουργικοί και λειτουργούν μια χαρά, όσον αφορά την κοινωνία και την οικονομία. Δεν γίνονται όλοι "ζόμπι".
Και πολλοί νηφάλιοι, που απομυζούν την κοινωνία.

harrygreco είπε...

Τι ωραια η ελευθεριακη φωνη του συνας...Μας θυμιζει τα νιατα μας...

fanatic είπε...

τα σχόλια έχουν μια μεγάλη αντίφαση σήμερα. Όλοι σχεδόν είναι κατά των απαγορεύσεων επειδή τα τσιγάρα είναι ελεύθερα να δολοφονούν. Δηλαδή αν στο μέλλον υπάρξει απαγόρευση για τα τσιγάρα θα καπνίζεις πάνω από τα τρία πακέττα πού κάνεις σήμερα;

και ακόμα γιατί η πρέζα είναι μειοψηφία ενώ οι καπνιστές πολύ περισσότεροι; δεν έχει παίξει ρόλο ότι τσιγάρο βρίσκεις στο περίπτερο και όχι στο φαρμακείο;

synas είπε...

harry reloaded
Thank you!

cobden είπε...

Γιατι αρνούμαστε να δούμε τη πραγματικότητα και δεν παραδεχόμαστε πως μια μεγάλη μερίδα άνθρωπων, παντού και πάντοτε, με απαγόρευση ή χωρίς, θα είναι επιρρεπείς σε κάθε είδους καταχρήσεις...η απαγόρευση δεν λύνει το πρόβλημα (αν είναι πρόβλημα), αντίθετα δημιουργεί πολύ περισσότερα...Ξεχνάμε βέβαια πως οι περισσότεροι χρήστες ναρκωτικών δεν είναι οι περιπτώσεις "Ομόνοιας", άλλα είναι άνθρωποι, πετυχημένοι επαγγελματικά , και πιθανόν και με μια καλή προσωπική ζωή , ...Και δεν νομίζω πως η λύση είναι η μετάβαση από τον "σκληρό" πατερναλισμό της απαγόρευσης στον "μαλακό" πατερναλισμό του "στοργικού" κράτους που θα βλέπει τους εξαρτημένους σαν ασθενείς και θα τους παρέχει τη δόση τους...Σταδιακή, λοιπον, απελευθέρωση όλων των ναρκωτικών ουσιών και διάθεση τους από την αγορά αποκλειστικά..έτσι θα πέσουν οι τιμές και δεν θα είναι αναγκασμένοι οι πιο φτωχοί χρήστες να καταφεύγουν σε εγκληματικές πράξεις για να εξασφαλίσουν τη δόση τους.Ας αφήσουμε τον καθένα να ζήσει τη ζωή που θέλει, από τη στιγμή που δεν ενοχλεί τον άλλο..Στην, υποτίθεται, συντηρητική Βικτωριάνη Άγγλια, τα ναρκωτικά ήταν τελείως ελεύθερα...τόσο πολύ έχουμε πισωγυρίσει στον πολιτισμό μας και δεχόμαστε το κράτος να ρυθμίζει καθαρά ιδιωτικά μας θέματα??

andy dufresne είπε...

@fanatic,
το nickname σου χρειάζεται σκεπτικό ντους.

Με αγάπη και χιούμορ,

andy

Grecopean είπε...

"Synas said:

Υπάρχουν πολλοί, που παίρνουν ναρκωτικά, είναι πολύ δημιουργικοί και λειτουργούν μια χαρά."

Μήπως υπάρχουν ακόμα περισσότεροι που παίρνουν ναρκωτικά (νόμιμα και μη) και δεν λειτουργούν μια χαρά;

exposure είπε...

synas δεν διαφωνώ ότι πολλοί νηφάλιοι "απομυζούν την κοινωνία", τα παραδείγματα είναι άπειρα. Αλλά το επίπεδο ανοχής που προκαλούν τα drugs (δε γράφω "ναρκωτικά" για να μη θεωρηθώ ιεροκήρυκας) παραλύουν σε πολλές περιπτώσεις ακόμα και τα πιο δημιουργικά και ελεύθερα άτομα.

Μίλησα παραπάνω για διαφορετικές χρήσεις με διαφορετικά αποτελέσματα. Ο χαζός θα γίνει με τα drugs ακόμα πιο χαζός και ο έξυπνος -στην καλύτερη περίπτωση- ακόμα πιο έξυπνος και αυτό αν μιλάμε για ψυχοπνευματική δράση των drugs. Ίσως. Το πρόβλημα όμως είναι τι καθορίζει τον πολύ έξυπνο και το πόσο επικίνδυνος είναι αυτός όπως και ο πολύ βλάκας. Στην περίπτωση βέβαια του πολύ βλάκα... πάντα επικίνδυνος.

epikairos είπε...

Πιστεύω πως όλο το θέμα που λέγεται ναρκωτικά ως κοινωνία προσπαθούμε να το αντιμετωπίσουμε με το λάθος τρόπο. Νόμοι, καταστολή, περίθαλψη κτλ είναι δευτερεύοντα μέτρα. Η ουσία είναι τι κάνουμε εμείς γι αυτό. Ζητώ την κατανόηση του οικοδεσπότη να παραπέμψω σε ένα κειμένάκι που έτυχε να γράψω πριν μια βδομάδα επειδή έχω προσωπική εμπειρία από ναρκωτικά.

http://epikairos.blogspot.com/2006/04/blog-post.html

gargoyle είπε...

ΝΔ: Συγκρίνετε ανόμοια πράγματα παραθέτοντας τα ποσοστά της WHO. Η διαφορά στους θανάτους (8% αλκοόλ - 0.4% ναρκωτικά) μπορεί να οφείλεται ακριβώς στο γεγονός ότι τα δεύτερα είναι απαγορευμένα.

Να θυμίσω μία αθλιότητα: Πριν τους Ολυμπιανούς αγώνες ο τότε υφυπουργός Δημόσιας Τάξης Χ. Μαρκογιαννάκης είχε προτείνει να 'καθαριστεί' η Ομόνοια από τους ναρκομανείς επειδή 'αυτοί είτε στην Ομόνοια είτε 3 πλατείες παρακάτω πάλι ναρκομανείς θα είναι'. Το πρόβλημα είναι ότι αυτός πριν γίνει πολιτικός ήταν εισαγγελέας. Απορώ: με αυτό τον εγκέφαλο έκρινε και δίκαζε;

Grecopean είπε...

Το θέμα είναι πως θα διαχειριστούμε σαν κοινωνία μια ενδεχόμενη νομιμοποίηση κάποιων ναρκωτικών ουσιών. Το ο'τι και αν (;) κάτι λειτούργησε στη χώρα Α δεν πάει να πει ο'τι θα λειτουργήσει και στη χώρα Β. (για να μην χρησιμοποιούμε πρόσφατες ηλίθιες μεθόδους πολιτικών). Και κυρίως αόρατα χέρια δεν υπάρχουν.

Επιπλέον ενθαρρυντικά παραδείγματα υπάρχουν κυρίως σε χώρες που δεν υπήρξε νομιμοποίηση (π.χ. Γερμανία - 15 years low σε χρήση και θανάτους απο ναρκωτικά).

podilatis είπε...

Με τους όρους «ναρκωτικά» ή –πιο επιστημονικοφανές- «εξαρτησιογόνες ουσίες» εξισώνονται εντέχνως ως προς τα αποτελέσματα της χρήσης τους μια σειρά από ουσίες, οι οποίες ούτε όλες ναρκώνουν, ούτε όλες προκαλούν εξάρτηση, ούτε όλες σκοτώνουν. Οι εφημερίδες γράφουν ότι «νέος κλπ πέθανε από ναρκωτικά» και αυτό μεταφράζεται: «πέθανε ένας βρωμοχασικλής, να προσέχουμε τα παιδία μας από τα χασίσια». Παρομοίως με τον όρο ναρκο- μανής χαρακτηρίζεται εξισωτικά οποιοσδήποτε χρησιμοποιεί είτε περιστασιακά είτε κατ’ εξακολούθηση οποιαδήποτε ουσία και εκλαμβάνεται εξ ορισμού ως μανιακός , αποβλακωμένος, ψυχοπαθής , βίαιος κλπ. Αυτή η «ορο-λογιακή» απλούστευση -γενίκευση είναι απαραίτητο κομμάτι του συστήματος αποβλάκωσης της κοινής γνώμης σε σχέση με τα «ναρκωτικά», προκειμένου να συντηρηθεί η τεράστιας εμβέλειας ναρκοεπιχείρηση, η οποία αποφέρει στους μεγαλομετόχους της αμύθητα κέρδη και στους ανήκοντες στα πάμπολλα παρακλάδια της, μικρότερης η μεγαλύτερης αξίας μέρισμα αναλόγως του βαθμού συμμετοχής. Μεγαλοσχήμονες, μαφιόζοι, μιζαδόροι κρατικοί λειτουργοί και φύλακες της τάξης, «ειδικευμένοι» δικηγόροι , ψευτοθεραπευτές και παρεμφερείς ειδικότητες αποτελούν τα στελέχη της. Πουλάνε ψέμα , κινδυνολογία και παραπληροφόρηση ναρκώνοντας με αυτά συστηματικά το κοινό και σκορπούν θάνατο και πόνο. Με τις απαγορεύσεις αυξάνουν οι τιμές, αυξάνει η νοθεία, αυξάνει η εγκληματικότητα και η εξαθλίωση των χρηστών και των οικογενειών τους που καλούνται να πληρώνουν για τη δόση, για το δικηγόρο, για τον ψυχίατρο για το… λάδι κλπ. κλπ. κλπ. Χαρακτηριστικό του τι προσφέρουν οι απαγορεύσεις είναι ένα απόσπασμα από το πολύ ενδιαφέρον και τεκμηριωμένο βιβλίο του Κλεάνθη Γρίβα Οπιούχα Μορφίνη –ηρωίνη -μεθαδόνη εκδ. Λιβάνη: «Οι εξαρτημένοι παίρνουν ηρωίνη ανά 4-6 ώρες από τη μύτη (πρέζα), με κάπνισμα και με ένεση (ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή) . Η ενδοφλέβια ένεση είναι ο συνηθέστερος τρόπος λήψης της ηρωίνης και η ευρύτατη διάδοση της οφείλεται κυρίως στο καθεστώς της απαγόρευσης και της καταστολής που έχει ως αντικειμενικό αποτέλεσμα την ασύλληπτη νόθευση της ηρωίνης που διατίθεται στη μαύρη αγορά και την τρομακτική αύξηση της τιμής της. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες οι εξαρτημένοι εξαναγκάζονται να επιδιώκουν το μεγαλύτερο δυνατό αποτέλεσμα με το μικρότερο δυνατό κόστος και να επιλέγουν την ενδοφλέβια ένεση που είναι πιο συμφέρουσα από οικονομική άποψη αλλά πιο επικίνδυνη για την ζωή τους»

Nikos Dimou είπε...

H εμπειρία με τα ναρκωτικά αφορά την αθώα μαριχουάνα σε πολύ περασμένους χρόνους. Ήμουν και φανατικος καπνιστής: από τα 17 ως τα 37 μου είχα φτάσει τα 4 πακέτα την ημέρα - αλλά ένα πρωί αγανάκτησα με τον βήχα μου και το έκοψα. Έζησα σε περιβάλλον ανθρώπων που έκαναν χρήση - αλλά ποτέ δεν ένιωσα την ανάγκη να τους ακολουθήσω. "Φτιαχνόμουν" με πολύ απλούστερα μέσα - π. χ. με μουσική ή με ποίηση ("νάρκης του άλγους δοκιμές εν φαντασία και λόγω"). Όμως οι άνθρωποι αυτοί, σχετικά εύποροι, δεν παρουσίαζαν κανένα από τα συμπτώματα των πρεζάκηδων. Έφτασα στο συμπέρασμα πως δεν είναι η πρέζα που εξαθλιώνει, αλλά η ανάγκη της και η οικονομική δυσκολία του προσπορισμού της. Γι αυτό και κατέληξα υπέρ της απελευθέρωσης.

fanatic είπε...

Δεκτό andy,

fanatic

paragrafos είπε...

@ georgia

Ωστόσο,μίλησα για την συγχώρεση και την κατανόηση παρόμοιων καταστάσεων εκ πείρας...

Μου πήρε πολλά χρόνια για να το κάνω αυτό.
------------------

Αγαπητή Γιωργία,
μακάρι κάποτε να φτάσω κι εγώ εκεί. Μακάρι!

Πριν πολύ καιρό ο αγαπημένος μου ΝΔ είπε ότι η συγχώρεση έρχεται με τα χρόνια. Κάτι θα ξέρει...

* * *


Πάντως δεν ήθελα να θίξω γενικώς τους αλκοολικούς κι ούτε να βάλω στο ίδιο τσουβάλι τούς ανθρώπους που πάνω στο κέφι τους πίνουν κάτι παραπάνω... Κι αν έμμεσα πληγωσα κάποιους με αυτό που είπα, ζητώ συγγνώμη.

Αναφέρθηκα στην περίπτωση του Σκ. Φιτζέραλντ (σκεπτόμενος την κορούλα του, την οποία τουλάχιστον εκείνος φρόντισε να απομακρύνει από κοντά του), και ο οποιος πέθανε στα σαράντα ένα του αλκοολικός κι ύστερα από επανειλημμένες πρόσπαθειες απεξάρτησης. (Στο γκρέιτ γκάτσμπυ βρίσκουμε τις απαρχές τού αλκοολισμού του).

Κι ενώ ήταν σε αυτήν την κατάσταση έγραψε εκείνο το διήγημα που δεν θυμάμαι (δίπλα μου είναι , μπορώ και να το βρω). Κι όταν φυσικά μιλούσε για το "σάπιος" εννοούσε κυρίως το αναξιόπιστος, τις χίλιες δυο δικαιολογίες που επινοεί ο εξαρτημένος για να εκλογικεύσει το πάθος του, και πολύ περισσότερο τα ψέματα που λέει στους αγαπημένους του και τις εφήμερες υποσχέσεις του (ευσεβείς πόθοι;) για δήθεν οριστική "ανάρρωση".

Εν παση περιπτώσει εκείνο που δεν ξέρει ο πολύ ο κόσμος είναι ότι αφ΄ ης στιγμής κάποιο άτομο "εξαρτηθεί", γίνεται πληγή για τους αγαπημένους του, πληγή πυορροούσα, κάποτε ες αεί... Και αυτό δεν το λέει καμιά στατιστική...


Με αγάπη

Παράγραφος

Υποκείμενο δικαίου είπε...

Η ποινικοποίηση της χρήσης είναι μία από τις μεγαλύτερες υστερίες των τελευταίων αιώνων. Ένα παραλήρημα χωρίς βάση στην πραγματικότητα - σαν το κυνήγι των μαγισσών, ή τις δίκες της Μόσχας.

Ο Vaclav Havel έγραψε κάποτε (στο δοκίμιό του "Τhe Power of the Poweless")ένα από τα καθήκοντα του πολίτη είναι να "ζει στην αλήθεια". "Ζω στην αλήθεια", σημαίνει, π.χ., αναγνωρίζω ότι η ποινικοποίηση δεν δουλεύει. Για παράδειγμα, διαβάζουμε στην ετήσια έκθεση του ΟΗΕ World Drug Report 2005 - ένα ενδιαφέρον, αλλά καταθλιπτικό κείμενο..."Some 200 million people, or 5% of the world’s population
age 15-64, have used drugs at least once in the last 12 months. This is 15 million higher than last year’s
estimate but remains significantly lower than the number of persons using licit psychoactive substances
(tobacco: around 30%; alcohol: around half of the general
adult population)....". Για να γίνουν λοιπόν όλα όπως πρέπει, χρειαζόμαστε φυλακές για 200 εκατομμύρια ανθρώπους...Επιπλέον, η αποτυχία είναι παγκόσμια, γιατί και η ποινικοποίηση είναι παγκόσμια: βασίζεται σε τρεις ελάχιστα γνωστές διεθνείς συμβάσεις, που έχουν συναφθεί στα πλαίσια του ΟΗΕ, και έχουν επικυρωθεί όλες από την Ελλάδα, και από τις οποίες μόνο ένα κράτος-παρίας μπορεί να διανοηθεί να αποχωρήσει. (H ολλανδική περίπτωση είναι πολύ χαμηλού προφίλ, και αφορά ειδικές περιοχές, ειδικά μαγαζιά, μία ουσία, και πολύ μικρές ποσότητες - και παρόλα αυτά έχει προκαλέσει την κατακραυγή των γειτονικών χωρών...)

Η δαιμονοποίηση των ναρκωτικών έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη για άλλους λόγους. Επιτρέπει μία επίθεση σε δικαιώματα, που δεν θα ήταν δυνατή με άλλες δικαιολογίες. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία μπορεί να θυμούνται την περίοδο τέλη δεκαετίας '80-αρχές δεκαετίας '90, όταν διάφοροι βγαίναν στα κανάλια και ζητούσαν "ποινή θανάτου για τους εμπόρους"...Ήταν η πρώτη φορά μετά την χούντα που ακούγαμε για την ποινή του θανάτου πάλι. Το γεγονός ότι πολλοί χρήστες είναι μικρέμποροι δεν τους απασχολούσε ιδιαίτερα, ούτε και ανέφεραν το γεγονός ότι, για να επιβληθεί η ποινή αυτή, πρέπει η Ελλάδα να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). (Άλλωστε, τις απόψεις αυτές τις διατύπωναν και "προοδευτικοί"). Η Σύμβαση του ΟΗΕ για τις ψυχοτροπικές ουσίες, για παράδειγμα, ήταν στο μυαλό τους πολύ πιο σημαντική από την ΕΣΔΑ.

Οι νόμοι για τα ναρκωτικά λειτουργούν και σαν φύλλο συκής για τις πιο αυταρχικές τάσεις της ελληνικής κοινωνίας, για να προάγεται μία ηθική κίτρινης φυλλάδας, ένας αχταρμάς μέσα στον οποίο τα rave, το body-piercing,και τα grunge ρούχα οδηγούν στο χασίς και την ηρωϊνη.Μέσα σε αυτές είναι και ο ρατσισμός: π.χ., το 1999-2000, όταν διαλύονταν οικισμοί Ρομ για χάρη των Ολυμπιακών, πολλοί επικροτούσαν γιατί δήθεν οι Ρομ πουλάν ναρκωτικά...Ακόμα και ουδέτεροι στα χαρτιά νόμοι, επιβάλλονται χωρίς παρεκκλίσεις απέναντι σε ειδικές κατηγορίες του πληθυσμού, όπως οι μετανάστες: άλλωστε, στις ΗΠΑ, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Αφροαμερικανοί χρησιμοποιούν περισσότερο τα ναρκωτικά, αλλά αυτοί κυρίως καταλήγουν στην φυλακή...

Ο Vaclan Havel μιλάει στο δοκίμιο για τις μικρές πράξεις αντίστασεις όσων επιλέγουν να "ζουν στην αλήθεια" - σαν τον μπακάλη, που δεν έβαζε στην προθήκη του μαγαζιού τις αφίσες προπαγάνδας του καθεστώτος. Νομίζω ότι το δώσεις λίγα λεφτά σε ένα χρήστη, να μιλήσεις μαζί του, να τον βοηθήσεις να περάσει τον δρόμο, είναι μία τέτοια πράξη ένάντια στην περιθωροποίηση και τον εξοστρακισμό.
(Το ίδιο άλλωστε κάνουν μερικές φορές και πολλοί δικαστικοί ή αστυνομικοί υπάλληλοι, που κάνουν "τα στραβά μάτια" για να μην παραδόσουν έναν δεκαοχτάχρονο στο ποινικό σύστημα...)

http://www.unodc.org/unodc/
world_drug_report.html

exposure είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
pagis είπε...

@ andy dufresne

Η αποποινικοποίηση μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα αλλά με τους πραγματικούς εμπόρους τι θα γίνει; Να τους κάνουμε το επάγγελμα νόμιμο και να τους φορολογούμε;

synas είπε...

exposure
Δεν είμαι υπέρ των ναρκωτικών, ούτε φυσικά πιστεύω, ότι κάνουν «καλό»!
Αλλά υπάρχουν πολλά πράγματα, που παραλύουν τα δημιουργικά κι ελεύθερα άτομα και ένα απ’ αυτά είναι οι απαγορεύσεις, νομικές και ηθικές.

BadlyDrawnBoy είπε...

I never thought you'd be a junkie because heroin is so passe.
But today, If you think that I don't know about depression and emotional pain,
You're insane.
And you're a fool who hasn't paid attention to a word that I say.
In a way,
I can't help but feel responsible, I always knew that you were insane.
With your pain.
But I never thought you'd be a junkie because heroin is so passe.
Heroin is so passe.
Heroin is so passe.
...

exposure είπε...

Grecopean said "Επιπλέον ενθαρρυντικά παραδείγματα υπάρχουν κυρίως σε χώρες που δεν υπήρξε νομιμοποίηση (π.χ. Γερμανία - 15 years low σε χρήση και θανάτους απο ναρκωτικά)"

Όχι η Γερμανία δεν είναι ενθαρρυντικό παράδειγμα. Ο μέσος όρος ζωής των Γερμανών είναι μικρός σε σχέση με τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς. Πολλοί Γερμανοί πίνουν συστηματικά αλκοόλ με μακροχρόνια καταστροφικά αποτελέσματα.

exposure είπε...

synas δεν έχουμε δικαστήριο εδώ... Συζητάμε...

andy dufresne είπε...

@pagis said...
Η αποποινικοποίηση μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα αλλά με τους πραγματικούς εμπόρους τι θα γίνει; Να τους κάνουμε το επάγγελμα νόμιμο και να τους φορολογούμε;

Φυσικά, γιατί όχι; Δεν βλέπω κανένα πρόβλημα.
Ό,τι ακριβώς γίνεται με τους εμπόρους αλκοόλ, καπνού ή όπλων.

podilatis είπε...

Η εξάρτηση από οτιδήποτε είτε αυτό είναι ηρωίνη, είτε τσιγάρο, είτε κρασί πρέπει να αποφεύγεται όπως ο διάβολος από το σκεπτόμενο άνθρωπο. Απαράδεκτη όμως είναι και η απαγόρευση και η υπαγόρευση του τρόπου με τον οποίο θα διαθέσει έκαστος εαυτόν. Εννοείται ότι ο νόμος πρέπει να παρέμβει αν λ.χ κάποιος οδηγεί μεθυσμένος ή «φτιαγμένος» ή και νυσταγμένος γιατί θέτει σε κίνδυνο τη ζωή των άλλων. Από πού κι ως που όμως δικαιούται να παρέμβει όταν ένας ενήλικος επιθυμεί στο δωμάτιο του να «φτιαχτεί» τρώγοντας ή πίνοντας ότι επιθυμεί εφ’ όσον αν ενοχλεί κάποιον αυτός είναι ο εαυτός του;
Θεωρώ την επιστήμη ως μόνη αρμοδία για την αντιμετώπιση- πληροφόρηση στο ζήτημα των «ναρκωτικών», η χρήση των οποίων συνιστά μείζων κοινωνικό πρόβλημα μόνο και μόνο λόγω της απαγόρευσης τους και της σκοπίμως συντηρούμενης άγνοιας. Η επιστημονική ενημέρωση είναι η θεραπεία και, η καλλιέργεια υγιούς σκέψης και στάσης ζωής- μέσα από την παιδεία, την τέχνη και τον αθλητισμό (όχι, όχι τις κερκίδες και τις ολυμπιάδες, μέσα από την καθημερινή άσκηση σώματος και πνεύματος εννοώ)- κι όχι η απαγόρευση.
Η ίδια «θεραπεία» θεωρώ ότι μπορεί να ισχύσει και για το «νόμιμο» τσιγάρο και το αλκοόλ που ενώ οι κίνδυνοι τους γνωστοποιούνται ευρέως, εξίσου ευρέως διαδίδεται και το μοντέλο του γοητευτικού καπνιστή που τα πίνει με μια γοητευτική ύπαρξη σε κάποιο μπαρ. Όταν λέμε παιδεία εννοούμε και εκπαίδευση πάνω στην απατηλότητα των ειδώλων και όχι «το τσιγάρο κάνει κακό αλλά το να είσαι καπνιστής τραβάει γκόμενες». Στο κάτω κάτω το μοντέλο της απαγόρευσης απέτυχε κοινωνικά και πέτυχε μόνο να γεμίσει τσέπες, τάφους και φυλακές ας δοκιμάσουμε άλλο.

paragrafos είπε...

Η αρρώστια της εξάρτησης είναι πηγή δυστυχίας και για τους εξαρτημένους και για τους εξαρτώμενους των εξαρτημένων. Και ο πόνος είναι άρνηση της ζωής.

Το ζήτημα είναι βέβαια με ποιούς τρόπους η κοινωνία μπορεί να προστατεύσει όλα τα θύματα. Και κυρίως πώς μπορεί να προστατεύσει τη νεολαια τόσο την πασχουσα όσο και την... άλλη που έρχεται...

paragrafos είπε...

Υπάρχει και το ευαίσθητο "καταναλωτικό" κοινό στην υπόθετική περίπτωση κατά την οποία θα επιτραπεί να πωλείται η ηρωϊνη στα... περίπτερα. Μιλώ για τα παιδιά μας.

Αλλο η αποποινικοποίηση κι άλλο η απελευθέρωση των ναρκωτικών. Να μη διώκεται η χρήση, να χορηγείται βοήθεια στους εξαρτημένους και με την κατάλληλη υποδομή να τους βοηθήσουμε να ξεφύγουν απο τους εμπόρους με φτηνή ηρωινη (γιατί όχι) από τα νοσοκομεία.

Αλλά, το να πουλάει ο καθένας ό,τι θέλει και σε όποιους θέλεις... χμ... Φανταστείτε έξω από τα δημοτικά και τα γυμνάσια, δίπλα από τα κυλικεία, παραρτήματα με δοσίτσες...

synas είπε...

Μα, δεν θα πωλούνται πια στους δρόμους, ούτε στα περίπτερα και τα κυλικεία.
Θα πωλούνται στα Drugstores. Κυριλέ.
Ε, βέβαια, μάλλον θα υπάρχουν κι οι πλανώδιοι πωλητές, ξέρετε, στις λαϊκές, στα café...
Και στην TV θα πέφτουν κοινωνικά μηνύματα, όπως "Η πειρατεία σκοτώνει τη μαστούρα" και τέτοια...

paragrafos είπε...

Ένα άλλο ζήτημα που δεν έχει τύχει ενδελεχούς διερεύνησης από τους κοινωνικούς επιστήμονες είναι η (υπο)κουλτούρα [με την τεχνική έννοια του όρου]που δεσπόζει γύρω από τη χρήση ψυχοδραστικών ουσιών.

synas είπε...

sorry, πλανόδιοι

exposure είπε...

Δεν υπάρχει "υποκουλτούρα" παρά μόνο για όσους θέλουν να τη βλέπουν. Η κουλτούρα είναι μία.

paragrafos είπε...

Σ΄ένα συγκεκριμένο προάστιο της Λευκωσίας (εκεί μένω) τα ναρκωτικά δίνουν και παίρνουν. Ξέρετε, είναι δίπλα στην... "πανεπιστημιούπολη"!

draminos είπε...

Ειμαι τραπεζιτικός υπάλληλος 20 χρόνια, 7 από αυτά σε ταμείο. Για το ξέπλυμα χρήματος μας έχουν έρθει αμέτρητες οδηγίες, εγκυκλίοι, διοικητικές ρυθμίσεις κλπ, επίσης έχουν γίνει αρκετά σεμινάρια για το ίδιο θέμα, έτσι που να κινδυνεύουμε να κατηγορηθούμε για βαριά αμέλεια ή και συνέργεια στο ξέπλυμα, όσοι ταμίες δεν είμαστε τυπολάτρες. Η υποκρισία ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει. Ως γνωστόν οι λαθρέμποροι ναρκωτικών, όπλων κλπ πρέπει να νομιμοποιήσουν την περιουσία τους. Ετσι λοιπόν έχουμε κρατίδια φορολογικούς παραδείσους, κράτη σκέτα "πλυντήρια" πχ το Λουξεμβούργο, χιλιάδες αν όχι εκαττομύρια offshore εταιρείες, και μας φταίει ο κακομοίρης ο χασικλής. Δείτε όσοι έχετε το Google Earth τι χλιδή υπάρχει στο Βeverly Hills για παράδειγμα και φανταστείτε τι περιουσία και τι εξουσία έχουν οι πλούσιοι σ΄ αυτή τη γη. Και θέλουν να βάλουν σε εμάς τον απλό κοσμάκη και από μιά κάμερα να μας παρακολουθούν, μη τυχόν και ξεφύγουν τα πράγματα από τον έλεγχο. Σταματώ εδώ γιατί ξέφυγα από το θέμα.

paragrafos είπε...

Με τη διαφορά ότι τα παιδιά της περιοχής (ρεκόρ εξαρτημένων σε παγκύπριο επίπεδο) δεν πηγαίνουν καν σχολείο. Τους βλεπω να γυρνάνε στα σκοτεινά... αλλά τώρα γέμισε ο τόπος φώτα και ψάχνουν για σκοτάδια... Και νιώθουν "ήρωες" κυνηγημένοι, διωκόμενοι... "στα σκοτεινά περπατούν" όπως λέει κι ο Σεφέρης.

Αυτήν την κουλτούρα του "επικινδύνως ζην" εμείς δεν την ξέρουμε δεν την κατανοούμε και μάλλον κρύβει κάποια "γοητεία". Κάποιοι όμως απο εμάς έχουμε νιώσει στο πετσί μας το επικινδύνως ζην δίπλα σε αυτά τα άτομα...

veralynn84 είπε...

θα βγω λιγάκι από το θέμα(όσο πατάει ο γάτος).Όλες οι δρόγες που υπάγονται στην κατηγορία των βαρβιτουρικών,αντικαταθλιπτικών,υπνοτικών και λοιπών ψυχοφαρμάκων,θεωρούνται από τη διεθνή φαρμακοποιία ναρκωτικά.Και είναι.Απίστευτες παρενέργειες,κακή χημεία και ηλίθια δραστικότητα.Ωραίο το κολπάκι.Δίνουμε σε όλους τους τρελούς ναρκωτικά σαν καραμελίτσες.Τους κάνουμε φυτά γιατί η συμπεριφορά τους δεν αρμόζει σε ενα"υγιές"κοινωνικό σύνολο.Έτσι απλά με την ευλογία των νόμων και της επιστήμης παύουν να υπάρχουν

paragrafos είπε...

Το ζήτημα των ψυχο-εξαρτήσεων δεν το βλέπω "επιστημονικά" ούτε "στατιστικά".

Το βλέπω μέσα από το πόνο που φέρνει στη ζωή μας, μεσα απο τη χαρά που κλέβει αυτή η (υπο)κουλτούρα των ψυχοδραστικών ουσιών, από τα παιδιά μας.

Η ψυχοσωματική εξάρτηση είναι ασθένεια που προκαλεί πόνο, πόνο και πονο!

Η αποποινικοποίηση σε συνδυασμό με την δωρεάν χορήγηση καθαρών σκευασμάτων στους εξαρτημένους (από τα νοσοκομεία και σε ειδικούς χώρους) θα γλιτώσει τα εξαρτημένα παιδιά από τους εμπόρους. Οπότε δεν θα έχουν λόγο να γίνονται βαποράκια.

exposure είπε...

Σε διορθώνω veralynn84:

"Δίνουμε σε όλους τους τρελούς ναρκωτικά σαν καραμελίτσες"

-->

"Δίνουμε σε όλους ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΡΕΛΑΝΑΜΕ ναρκωτικά σαν καραμελίτσες"

Η σωστή διατύπωση.

harrygreco είπε...

Για καθε κοινωνια & για καθε καθεστως,υπαρχει η αναγκη εξευρεσης ενος κακου,εναντιον του οποιου θα συσπειρωνονται ολοι. Ο κομμουνισμος τελειωσε,η τρομοκρατια αγγιζει μονο τις υπερδυναμεις,οπότε τι μενει για τον 3ο κοσμο (δηλ.& για εμας)?

veralynn84 είπε...

exposure:ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΙΟ

paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
podilatis είπε...

paragrafos said Αλλά, το να πουλάει ο καθένας ό,τι θέλει και σε όποιους θέλεις... χμ... Φανταστείτε έξω από τα δημοτικά και τα γυμνάσια, δίπλα από τα κυλικεία, παραρτήματα με δοσίτσες...

Μα νομίζω ότι και ουίσκι δεν πρέπει να πουλάει κανείς σε σχολεία ή έξω από αυτά και ότι εκεί πρέπει να επιλαμβάνεται ο νόμος. Όμως πόσα παιδιά, ενώ μπορούν να αγοράζουν ουίσκι από το πλησιέστερο στο σχολείο σούπερ μαρκετ ή μπακάλικο αγοράζουν και πίνουν; μάλλον κανένα . Αντίθετα οι δύσκολες ηλικίες (έφηβοι) προσπαθούν ντε και καλά να το μάθουν στα μπαρ το βραδάκι για να πείσουν εαυτόν και ομήγυρη ότι είναι μεγάλοι. Γιατί; Είναι τα πρότυπα νομίζω.
Τι θέλω να πω ; παιδεία και όχι ρομποτισμός, ενημέρωση και καλλιέργεια υγιών πρότυπων από την κοινωνία και εννοείται βέβαια κοινωνική μέριμνα για τους ανηλίκους και για το ουίσκι και για τα ναρκωτικά σε επίπεδο ενημέρωσης, φροντίδας, αγάπης (λέξη ακριβή και συναισθημα δυσεύρετο αλλά τέλος πάντων). Οι απαγορεύσεις στέλνουν στις φυλακές δεκαεξάχρονα. Άλλα και η καλλιέργεια του προτύπου του καπνιστή γεμίζει τα νοσοκομεία με πνευμονοπαθείς και καρκινοπαθείς. τι λείπει; Η καλλιέργεια υγιών προτύπων και η αναγνώριση του ψεύδους των ειδώλων.
Με μισοβεζικες λύσεις πάλι του τύπου ναι στη χρήση όχι στο εμπόριο νομίζω ανακυκλώνουμε μία από τα ίδια: πώς θα ξεχωρίζουν οι διωκτικοί μηχανισμοί χρήστες από εμπόρους; κατά το δοκούν πάλι. Άσε το κοινωνικό στιγματισμό των αναξιοπαθούντων «θεραπευομένων» στα νοσοκομεία…

paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
exposure είπε...

podilatis αυτό το επιχείρημα περί προτύπων δεν ισχύει και τόσο. Μιλάμε για ουσίες με συγκεκριμένη δράση στον οργανισμό. Πίνει κάποιος αλκοόλ κτλ. γιατί το σώμα του το επιβάλλει. Όλα δεν εξηγούνται με τη παιδαγωγική μας καλή θέληση - biology strikes back!

paragrafos είπε...

Οποιος επιθυμεί να νιώσει τι σημαίνει η (υπο)κουλτούρα των ψυχοδραστικών ουσιών, από πρώτο χέρι, δεν έχει παρά να διαβάσει την "εξομολόγηση ενός πρώην ναρκομανούς" από τα Νέα.

Επειδή η υπερύνδεση που έδωσα πρωτύτερα ατύχησε, μπορείτε, εάν θέλετε να πάτε εδώ:

http://ta-nea.dolnet.gr/print_article.php?e=A&f=16672&m=R22&aa=1

pagis είπε...

Δηλαδή το ολλανδικό πείραμα θεωρείται επιτυχημένο; ή μήπως έχουμε πάρει την αποποινικοποίηση σαν πανάκεια που θα λύσει το πρόβλημα δια μαγείας (automagically);

BadlyDrawnBoy είπε...

Exposure said: “Δεν ξέρω κατά πόσο η Ελλάδα είναι έτοιμη με το παρόν επίπεδο πολιτισμού να εντάξει ομαλά την απελευθέρωση ΟΛΩΝ των ουσιών.”

Δε με αρέσει αυτή η λογική. Στο 2006 είμαστε. Τα ίδια λέμε και για το τζαμί, για τη συμβίωση ομοφυλοφίλων και ένα σωρό άλλα πράγματα.

Η Γαλλία και η Γερμανία, 60 χρόνια μετά τις εκατόμβες θυμάτων στα σύνορά τους, τώρα είναι οι καλύτεροι «φίλοι». Οι Ν. Κορέα μέσα σε 50 χρόνια, από μια πάμπτωχη, στα όρια της εξαθλίωσης χώρα, σήμερα έχει μία από τις σημαντικότερες οικονομίες του πλανήτη. Και εμείς; δε μπορούμε, λόγω “ανετοιμότητας”, να εφαρμόσουμε ούτε τα πιο απλά πράγματα.

Ποιος θυμάται τί ντόρος είχε γίνει για τα ριάλιτι το 2001; Και τότε δεν ήμασταν έτοιμοι να τα δεχθούμε. Έκτοτε μπήκαν για τα καλά στην tv μας και τώρα πλέον δεν ασχολείται κανείς.

Το πρόβλημα, δυστυχώς, δεν είναι ότι δεν ήμαστε έτοιμοι… αλλά το περιβόητο «Πολιτικό Κόστος»

Ψωμιάδης ΟΛΕ – Εγώ ψηφίζω Μπουτάρη όμως

exposure είπε...

Έχω ακούσει ότι οι ίδιοι οι Ολλανδοί θεωρούν το πείραμά τους αποτυχημένο. Τελευταία αναρτούν και πινακίδες με "απαγορεύεται το χασίσωμα" (Ολλανδικά: "blowverbod")

exposure είπε...

badlydrawnboy: δες στο σχόλιό σου πόσα ανόμοια πράγματα σύγκρινες.

paragrafos είπε...

Με τις ψυχοδραστικές ουσίες δεν υπάρχει εύκολος δρόμος επιστροφής.

Βέβαια, πολύ πριν την εξάρτηση, έχει επελθει η ψυχολογική ταύτιση και εξάρτηση του εφήβου ή του νέου, με την "υπο-κουλτούρα της παρέας".

Μετά όμως, άπαξ και προβεί σε επί μακρόν χρήση και εθιστεί "σωματικά" ακόμα κι αν ξεκόψει από την "παρέα", η "πολις θα τον ακολουθεί/ στους δρόμους θα γυρνά στους ίδιους/ και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνά...

Εκτός αν γίνει το θαύμα.

Άλλο το παγωτό και τα πατατάκια κι άλλο ηρωίνη και κοκαϊνη.

Ήμουνα καπνίστρια για περισσότερο από δέκα χρόνια. Σταμάτησα μόνο και μόνο επειδή ήθελα κατά την εγκυμοσύνη να προτατεύσω την κορούλα μου.

Ολες ο άλλες προσπάθειες που έκανα πριν την εγκυμοσύνη, απεβησαν ματαιες. Και μπόρεσα να νικήσω οριστικά (ελπίζω) την έξι μου στην νικοτίνη λόγω της αφοσίωσής μου στο παιδί μου.

Κι αναλογίζομαι πολλές φορές: αν ήμουν εξαρτημένη όχι από τη νικοτίν αλλά από ηρωίνη, δεν υπήρχε περίπτωση να γλιτώσω!

harrygreco είπε...

Σωστη η ψηφος στον Μπουταρη,προσπαθει κατι να ψελλισει στη σφηκοφωλια των απογονων αλεκου,αλλα η φωτο του Γιωργου πρεπει να κατεβει,οχι πολιτικα συμβολα.

paragrafos είπε...

Κι ένα ρεμπετικο για την περίσταση:

Απ' τον καιρό που άρχισα
την πρέζα να φουμάρω
ο κόσμος μ'απαρνήθηκε
δεν ξέρω τι να κάνω.

Απ' τις μυτιές που τράβαγα
άρχισα και βελόνι
και το κορμί μου άρχισε
σιγά-σιγά να λιώνει.

Τίποτα δεν μ'απόμεινε
στον κόσμο για να κάνω
αφού η πρέζα μ'έκανε
στους δρόμους να πεθάνω.

(Φοβερη η κλιμάκωση: στην πρώτη στροφή έχουμε τον κοινωνικό αποκλεισμό, στη δεύτερη την μεγαλύτερη κατηφόρα και στην τριτη, το οριστικό αδιέξοδο.)

paragrafos είπε...

Ο Περπινιάδης τα λέει κάπως αλλιώς, πιο ήπια...


Τα 'κονομούσα έξυπνα
και πάντοτε στη ζούλα
γιατί 'μουνα λαθρέμπορας
και τα πουλούσα ούλα

Τι όμορφα που πέρναγα
με κείνο το μαυράκι
μα η πρέζα μου τα πότισε
τα σωθικά φαρμάκι

Για είκοσι γραμμάρια
που μ' έκαναν πιαστό
μ' ένα χρονάκι μ' έστειλαν
στην Αίγινα σκαστό

Και σαν να μην καλάρεσε
στον πρόεδρο το φίλο
μου 'χει και παραθέρισμα
εξάμηνο στην Πύλο

paragrafos είπε...

Βέβαια, ο Πετρόπουλος ως γνωστόν έχει ολότελα διαφορετική προσέγγιση, η οποία προσώρας με αφήνει παντελώς αδιάφορη.

Ως εδώ ήταν ο μονόλογος,χρέος και οφειλή σε ένα γειτονόπουλο και συμμαθητή μου.


Με αγάπη

Παράγραφος


[Στη μνήμη του Παναγιώτη που έφυγε στα είκοσι πέντε του, όχι και τόσο ξαφνικά...]

Αρχαίος είπε...

Μπορεί να γίνει ένα απλό βήμα και να δούμε την εξέλιξή του. Στα κέντρα των μεγάλων πόλεων σε ήδη υπάρχοντα νοσοκομεία και κλινικές π.χ Πολυκλινική στην Ομόνοια να μπορεί να πάει ο καθένας και να του κάνουν την ένεσή του. Παράλληλα να υπάρχει ένας χώρος που κάποιος να μπορεί να κοιμηθεί και να φάει. Η ένεση θα γίνεται χωρίς να του ζητήσουν στοιχεία το μόνο που θα του αναφέρουν είναι άν θέλει να μιλήσει σε καποιον (αυτός ο κάποιος θα είναι ειδικός που θα προσπαθήσει να κάνει κάτι).
Νομίζω ότι έτσι θα λυθεί το πρόβλημα του εμπορίου και το πρόβλημα εύρεσης χρημάτων για τη δόση τους με επακόλουθα όλα όσα γνωρίζουμε.
Παρακαλουθώ και τον περίφημο γραικό harry να εξελίσεται σε πρώτης τάξεως φασίστα. Ξεκινησε απο την απαγόρευση σε άλλους να εκρφάζουν αυτό που νομίζουν σαν εθνική τους ταυτότητα. Προχώρησε στη σεξουαλική απαγόρευση (θυμηθείτε τις γυναίκες που έχουν πάει με πολλούς) και φτάσαμε και στην απαγόρευση των "σκληρών" ναρκωτικών. Άντε και σε ανώτερα

guerrero762 είπε...

Tην εχετε "ακουσει" ποτε;
Αν οχι δεν μπορειτε να τοποθετειστε.
Νομιμοποιηση της χρησης οτι καλυτερο

Υποκείμενο δικαίου είπε...

Μία ενδιαφέρουσα ανάλυση της στιγμής-"κλειδί" που οδήγησε στην σημερινή καταστροφή...

"The collapse of the American experiment with prohibition in 1932 left America both internally ravaged by organised crime and corruption and externally isolated from the rest of the world which had balked at following its lead, and it was in this climate that much of today's drug legislation was assembled, driven through League of Nations Conferences and Geneva Conventions ... There were many interest groups in America who had much to gain by switching the focus from alcohol to drugs, and from rebranding traditional medicines as 'new menaces'. The US Narcotics Bureau needed to shake off the stigma which attached to the Alcohol Bureau by showing that their new quarry was a genuine enemy, far more dangerous than alcohol... Medical opinion, too, was keen to backtrack from the less-than-credible excesses of their anti-alcohol warnings and to reverse the nineteenth-century consensus by insisting that substances such as cannabis were, in fact, more dangerous than alcohol. The press and other media, too, found their readers and listeners eager to believe that drugs might be the slippery slope to hell which had been claimed of alcohol ... Drugs were still prominently linked with ethnic minorities, and new anxieties led to the 'anti-narcotic' laws being extended to control the sale of new substances such as cannabis, associated with the Mexican immigrant population, which had previously been assessed (by a British Royal Commission among others) as a minor public health issue...The new legislation left a picture almost unrecognisable from the one which had existed before prohibition. The thrust of the original drug prohibitions - to protect the majority white population from the habits of ethnic minorities - failed to stem demand as drugs flowed through the emerging multicultural societies in much the same way as other culturally specific tropes like fashion, music or food..."

Όλα εδώ είναι: υπηρεσίες που θέλουν να δικαιολογήσουν τον ρόλο τους, τα media, η ανάγκη επιτήρησης επικίνδυνων κομματιών του πληθυσμού (σαν τους "χασικλήδες" του ελληνικού ρεμπέτικου)...ιδιαίτερα χαρακτηριστική η περίπτωση της ιατρικής, που έρχεται εκ των υστέρων να δικαιολογήσει ειλημμένες αποφάσεις.

Από την βιβλιοθήκη του ολλανδικού CEDRO.

http://www.cedro-uva.org/lib/
jay.legalisation.html

BadlyDrawnBoy είπε...

harry said η φωτο του Γιωργου πρεπει να κατεβει,οχι πολιτικα συμβολα.

Harry μου ο γραικο-γιανκη-πολωνος πολιτικός Παπανδρέου στην προκειμένη περίπτωση δε λειτουργεί ως πολιτικό σύμβολο αλλά ως σύμβολο του αγώνα για την αποποινικοποήση των μαλακών ναρκωτικών.

Και με την ευκαιρία, θα ήθελα να αναφέρω τη δυσαρέσκειά μου για τη κ. Κουτσικου, η όποια ήταν ένα από τα λιγα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας που εκτιμούσα. Με απογοήτευσε και για την ανένδωτη στάση της στο θέμα των ναρκωτίκων αλλά και ως υπουργός αναφορικά με την εκκλησία κ.α

@exposure
αυτά που συνέκρινα είναι όντως ανόμοια. Αν όμως τόσο δύσκολά πράγματα μπορούν να γίνονται σε άλλες χώρες (προφανώς και οι γαλλογερμανοι δεν ήταν "έτοιμοι" να βάλουν στην άκρη το προαιώνιο μίσος και να αναθεωρήσουν την ιστορίας τους, παρόλα αυτά τα κατάφεραν), στην καταραμένη την ελλάδα γιατί δε μπορεί να περάσει ένας νόμος που θα αποποινικοποεί τα ναρκωτικά;

MainMenu είπε...

Χαπια και κοκκαινη που χω κανει δεν προκαλουν εξαρτηση...τωρα για ηρωινη δε ξερω αλλα ενας φιλος μου περασε απο εκει κι επεστρεψε με πολλα βασανα, κυριως βεβαια λογω κοινωνικου περιγυρου...βεβαια το να ξαναπεσει ειναι παντα ενδεχομενο. Απο οσο ξερω η ηρωινη ειναι ασχημο πραγμα.

Το χορτο, τα χαπακια και η κοκα εχουν πλακα, αλλα δεν ειναι για χορταση οπως δεν ειναι και το ιντερνετ...

τεσπα και η τοξικομανια παραμυθα ειναι κι αυτη
στον καθρεφτη σου ψυχη μου καθρεφτισου μοναχη

ταδε εφη Ασιμος

Να αγαπατε τους γυρω σας...να αυτοκαταστρεφεστε με στυλ...

ΝΔ κανω κατι ονειροπολησεις τελευταια...οτι εχουμε βαλει ροκ εντ ρολ ταξιδιαρικο και μαζευομαστε ολοι εδω του μπλογκ και τα λεμε και μας λες για παραμυθια (γιατι εμενα αυτα μ αρεσουν) αραβικες νυχτες, κτλ και στριβουμε και κανενα τσιγαρο, πινουμε και κρασακι...κτλ κτλ...
Να ρε μια τετοια ακαδημια να κανεις:)

φιλια
(σημερα να πουμε κι ενα γεια σου στο Σαλταρω, δε θελω να εμπλεκομαι στα μεταξυ σας...την πιο αυστηρη κριτικη του χω κανει...αλλα μου λειψε γιατι φαινεται οτι ειναι κατι πιο βαθυ και μ αυτον που τον λερωνει...)

gelcat είπε...

τα πράγματα είναι "κουκιά μετρημένα" ένας άνθρωπος που σου ζητάει ελεημοσύνη έχει μια ανάγκη να καλύψει όποια κι αν είναι αυτή η ανάγκη αν είσαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ(και μπορείς) πρέπει να βοηθήσεις χωρίς να κάνεις διαχωρισμό σε καλές ανάγκες ή κακές (σύμφωνα με τη κρίση σου) η ανάγκη είναι ανάγκη

BadlyDrawnBoy είπε...

pagis said...
Δηλαδή το ολλανδικό πείραμα θεωρείται επιτυχημένο; ή μήπως έχουμε πάρει την αποποινικοποίηση σαν πανάκεια που θα λύσει το πρόβλημα δια μαγείας (automagically);
Τα ναρκωτικά υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Να τα εξαφανίσουμε δε μπορούμε – μπορούμε όμως να περιορίσουμε τις αρνητικές τους συνέπειες και στην υγεία αλλά και στο κοινωνικό πεδίο. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας στις επιστήμες, να βρούμε π.χ αποτελεσματικότερες μεθόδους απεξάρτησης κ,α αλλά και να βρούμε τρόπους να εντάξουμε τους πλήρως εξαρτημένους χρήστες –υπάρχουν και άλλοι χρήστες που μένουν δίπλα σου, δίπλα μου ή και κάπου αλλού οι οποίοι δεν είναι απόλυτα εξαρτημένοι και δεν γίνονται εύκολα αντιληπτοί- ομαλά στην κοινωνία.

Αυτοκριτική, Παιδεία, Συνεργασία Επιστημών, Πολιτικά guts και γιουχάισμα (αποδοκιμασία, για τους πιο ευγενικούς) στους ψωμιάδηδες και τους χριστόδουλους (δεν κάνω πλάκα, το εννοώ). Αυτές είναι οι απαντήσεις

paragrafos είπε...

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ και άλλους φίλους:

Αφροδίτη μου, με την πρώτη ευκαιρία πέρνα από το μπλόγκ μου, ΣΟΥ έχω μια έκπληξη!

Την αγάπη ΜΟΥ!

Παράγραφος

MainMenu είπε...

Να δωσω κι ενα αλλο κοινωνικο μηνυμα απο το ποστ...να βροντοφωναξω σαν αλλος Λου Ρηντ...

Αναστασια εισαι η πρεζα μου

BadlyDrawnBoy είπε...

Μaster of the bloghouse said "Χαζεύω ηλεκτρονικά στην Στουρνάρη."

Σε μία προσφατη επίσκεψή μου στην Αθήνα διαπίστωσα ότι η αγορά ηλεκτρονικών στο mall είναι πολύ καλυτερη στο mall παρά στη Στουρνάρη - άσες που με δάγκωσε και αδέσποτος σκύλος στην πλατεία εξαρχείων.

Ο ανταγωνισμός Κωτσόβολου, fnac κτλ έχει ρίξει αρκετά τις τιμές. Στο Γερμανό στο mall το 60gb video i-pod κάνει 399€ ενώ αλλού θα το βρεις γύρω στα 470€. Η αγορά στη Στουρνάρη, έχω την εντύπωση ότι έχει πολλές ελλείψεις και τσιμπημένες τιμές.

Και το media markt δε μπορώ να πω ότι με ικανοποίησε ιδιαίτερα.

BadlyDrawnBoy είπε...

O θεός έκανε τη μαριχουάνα, ο άνθρωπος τη μπίρα. Ποιόν εμπιστεύεσαι;
(ανώνυμος μασστούρης)

fanatic είπε...

Άσε mainmenu αν ήταν ο Δήμου για γκουρού Σαντυανάντα θα την είχε κάνει προ καιρού. Καλύτερα όλοι για ένα ταξιδάκι στο Ναύπλιο, μέσα από το νεκροταφείο του Άργους φυσικά.

tassos_papadakis είπε...

Δεν εχω διαβάσει όλα τα σχόλια, οπότε ας μου συγχωρέσετε τυχόν επανάληψη παρόμοιων θέσεων.

Το σύνθημα(γιατί τέτοιο είναι)"απαγορεύονται οι απαγορεύσεις", ίσως να ηχεί όμορφο στα αυτιά αλλά δε νομίζω πως είναι λύση.

Πόλλα άλλα πράγματα ήδη απαγορεύονται(φόνοι, ληστείες κλπ.), αλλά δεν μας απασχολούν μάλλον γιατί συμφωνούμε πως καλά κάνει ο νομοθέτης και τιμωρεί όσους διαπράττουν οικονομικά ή άλλης φύσεως εγκλήματα.

Π.χ. ποιός λογικός άνθρωπος δεν αποδέχεται σήμερα, μετά από κάποια χρόνια απαγόρευσης πλέον, πως η κίνηση Σημίτη να κλείσουν όλα τα καταστήματα με τα περίφημα "φρουτάκια" δεν οδήγησε σε καλύτερα αποτελέσματα;;;

Επομένως, δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα, να πούμε "όλα ελεύθερα", αναμένοντας τάχα πως έτσι, όλα θα λυθούν δια μαγείας.

harrygreco είπε...

Βλεπω κλασικ Καλδαρα & απαντω σε κακιουλες...Εγω αποδεικνυω οτι δεν ειμαστε αρχαιοι,οποιος μπορει ας αποδειξει οτι ειναι,η θεση μου για τις γυναικες ειναι φουλ σωστη & ηθικη,με πανω απο 5 ανδρες δεν εχει παει ουτε το 3% του γυναικοκοσμου & ας αναλογιστουν οι γυναικες του μπλογκ ποια δεν αποζητα τον γαμο μετα τη 2η-3η σχεση,οσο για τον παραλογισμο της απελευθερωσης των σκληρων τον τεκμηριωσα επιστημονικα...Κανενας σοβαρος επιστημων δεν δεχεται κυκλοφορια τετοιων δηλητηριων.

Nikos Dimou είπε...

harry reloaded said...
Κανενας σοβαρος επιστημων δεν δεχεται κυκλοφορια τετοιων δηλητηριων.

Nαι αλλά κυκλοφορούν έτσι κι αλλιώς. Δεν θα ήταν καλύτερα να τα ελέγχαμε και ως προς την ποιότητα και ως προς την χρήση. Να μην επιτρέπουμε τα υπερκέρδη της απαγόρευσης και την νοθεία που σκοτώνει...

paragrafos είπε...

(...)

Όχι λέμε στην πρέζα,
όχι και στην εξάρτηση
Όχι λέμε στην πρέζα,
όχι στα σκληρά

Στα ωραία λέμε ναι,
και στα κόλπα λέμε ναι
Στα μυστήρια λέμε ναι,
και στις φάσεις λέμε ναι
Στα ουίσκια λέμε ναι,
στα τσιγάρα λέμε ναι

Όχι στην ηρωίνη,
όχι σ’ αυτό το διάολο
Όχι στην κοκαίνη,
όχι στα σκληρά

(...)

paragrafos είπε...

Το καλύτερο θα ήταν γνωστά "σκληρά" αλλά και τα "μαλακά" να πουλιούνται στα φαρμακεία με συνταγή γιατρού.

paragrafos είπε...

Αλλά θα μπλέμουμε τους γιατρούς, άλλοι θα δίνουν, άλλοι όχι... Πάλι εκμετάλλευση.

harrygreco είπε...

Θυμαμαι ενα αρθρο στο Ταιμ,θεωρητικα 100% σωστο ως προς τη πληρη απελευθερωση...Ομως,ακομα & οι πιο προοδευμενες κοινωνιες Σκανδιναυιας ειναι ακομα στην αναγκη " φοβητρου που συσπειρωνει "," ναρκωτικα",οπως ειναι στην αναγκη συμβολου " ζηλοφθονιας εναντιον πλουτου "," προοδευτικη φορολογια ". Οποιος πολιτικος αποτολμησει φλατ ταξ & απελευθερωση " σκληρων ",θα αυτοκτονησει. Η λιμπερταριαν αποψη που πιστευω & εγω,πρεσβευει " κανε ο,τι θες,με δικα σου εξοδα & ευθυνη ",ομως το στοιχειο της επιβολης του γουστου του ενος επι του αλλου ειναι ισχυρο. Παντος,ουδεν κακον αμιγες καλου,παντου ο χρηστης αντιμετωπιζεται θετικα,ενω παλια ηταν ο " ανωμαλος " & το " σαπιο κυτταρο " της κοινωνιας.

BadlyDrawnBoy είπε...

Two guys get busted for smoking dope, so they have to go into court on a Friday. They go to court and the judge says, "If you can convince more than 5 people to stop doing drugs for the rest of their lives, you won't be sent to jail."
So the two men agree and the judge tells them to come back on Monday.

So the two guys come back on Monday and the judge asks how they did.

''I got 17 people to get off drugs,'' says the first guy.

''Wow, how'd you do that?'' asks the judge.

''I used circles. I told them that this large circle is your brain before drugs and this small circle is your brain after drugs.''

''Oh, that's nothing!" said the second guy. "I convinced 156 people to get off drugs.''

''Wow. How'd you do that?'' asked the judge.

''Well, I used circles too. I told them this small circle is your butthole before prison...''

aphrodite είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
aphrodite είπε...

@harry reloaded,

"...με πανω απο 5 ανδρες δεν εχει παει ουτε το 3% του γυναικοκοσμου..."

εννοείς ταυτόχρονα?
(-)

aphrodite είπε...

@ΝΔ,

"Nαι αλλά κυκλοφορούν έτσι κι αλλιώς. Δεν θα ήταν καλύτερα να τα ελέγχαμε και ως προς την ποιότητα και ως προς την χρήση. Να μην επιτρέπουμε τα υπερκέρδη της απαγόρευσης και την νοθεία που σκοτώνει... "

Ναι, στη χώρα της σοκοφρέτας, είμαστε γενικά κοινωνία που θέλει τις... καθαρές δουλειές, ε?
Εχεις κά'να γκιώνη στο μπαλκόνι και ονειρεύεσαι όμορφους κόσμους, αγγελικά πλασμένους μου φαίνεται....

(Δεν θα πας για ύπνο σήμερα? Αντε κι έχουμε να γράψουμε τα κουλά μας τώρα!)
;-)

BadlyDrawnBoy είπε...

¨Οσοι δε διάβασαν το σημερινό άρθρο του Δημοσθένη Κουρτοβικ στα Νεα να το κάνουν τώρα

Είναι πολύ ενδιαφέρον

aphrodite είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
apousia είπε...

Πρώτο βράδυ εδώ και τόσο καιρό που συμφωνώ με τον harry στο 100% των όσων γράφει...

harrygreco είπε...

Διαβασα το αθλιο φασιζον αρθρο Κουρτοβικ,η φραση " ακομα & η Αλβανια " τα λεει ολα. Σε περιπτωση που δεν το ξερει ο ιδιος ,ειναι Αλβανος της Μακεδονιας που γραικοποιηθηκε...διοτι το Κουρτι ειναι αλβανικο & το -ικ μακεδονικο,οπως Νασιουτζικ,Δελαστικ κ.ο.κ...

unaprimavera είπε...

Είτε υπάρχει γονίδιο που ενθαρρύνει κάποιες προσωπικότητες σε εξαρτήση, είτε όχι, η ουσία είναι μία. Ουδείς δύναται να σε βοηθήσει να απεξαρτηθείς (από ντρόγκες, νικοτίνη, οινοπνεύματα ή καταστροφικές σχέσεις) εάν ΕΣΥ δεν το θέλεις. Βάσει αυτού, κι έχοντας ζήσει σε περιβάλλοντα με εξαρτημένους, δεν δίνω πια χρήματα στους επαίτες των ναρκωτικών (διευκολύνοντας την ικανοποίηση της έξης τους μόνο κακό τους κάνω). Κατά τα λοιπά, είμαι υπέρ της αποποινικοποίησης και της ελεγχόμενης διανομής. Θα απομυθοποιήσει τις ουσίες - που όντως σε άλλες εποχές λαμβάνονταν για εντελώς διαφορετικούς λόγους από την απόλαυση - και θα γλιτώσει πολύ κόσμο.

Ευμίλιος είπε...

Η απαγόρευση έγινε στις ΗΠΑ με τον Harrison Narcotics Tax Act, το 1914...προ του Β' Παγκοσμίου.

Τον αναφέρει και ο William S. Burroughs στο Junky, το πρώτο του βιβλίο...

harrygreco είπε...

Απο τα καλυτερα της Νετ το αποψινο. Μη ξεχασετε απαντα Καβαφη απο Θεμα,για λατρεις &...ελληνιστες...

Mike Bouts είπε...

Να με συγχωρέσετε οι περισσότεροι αλλά μου φαίνεται λίγο πρόχειρο το να ισχυρίζεται κάποιος ότι το πρόβλημα της χρήσης των ναρκωτικών θα αντιμετωπισθεί με την αποποινικοποίηση.

Το τσιγάρο και τα ποτά δεν είναι «αποποινικοποιημένα»? Τι έγινε, είναι μειωμένη η χρήση τους? Γιατί δηλαδή το χασίς, τα διάφορα χαπάκια και η κοκαΐνη δεν θα γίνουν τόσο κοινά στη χρήση όπως το τσιγάρο?

Θα μου πείτε και τι το κακό σε αυτό, ο καθένας είναι ελεύθερος να πίνει ό,τι θέλει. Το κακό είναι κάτι που ανέφερε παραπάνω η paragrafos. Η χρήση ναρκωτικών (όπως και το τσιγάρο) σχεδόν πάντοτε δεν ξεκινά μετά από ώριμη απόφαση, αλλά επιπόλαια, συνήθως μετά από την παρότρυνση ενός φίλου στην ε φ η β ι κ ή ηλικία. Μήπως λοιπόν η άρση της απαγόρευσης κάνει πιο προσιτή κάθε είδους ουσία στα παιδιά μας (επαναλαμβάνω σκεφτείτε το παράδειγμα του καπνίσματος).

Είχα αρκετούς παιδικούς φίλους που στο τέλος του γυμνασίου άρχισαν το τσιγάρο, την επόμενη χρονιά τα χαπάκια, τα σιρόπια και το χασίς και μετά ορισμένοι προχώρησαν και στα σκληρά. Και δεν τα άρχισαν λόγω ψυχολογικών προβλημάτων όπως συνήθως ακούω. Στις περιπτώσεις που έζησα, η χρήση ήταν κάτι σαν «μόδα» όπως και το τσιγάρο. Στο τσιγάρο ενέδωσαν σχεδόν όλοι (και εγώ βέβαια) κυρίως γιατί δεν ήταν απαγορευμένο. Στα ναρκωτικά προχώρησαν οι πιο τολμηροί, οι λιγότερο «ξενέρωτοι». Νομίζω ότι αν δεν υπήρχε η απαγόρευση (που αποθάρρυνε τους «ξενέρωτους» και έκανε πιο δύσκολη την εύρεση της ουσίας), αρκετοί από τους έφηβους που έκαναν το πρώτο βήμα του καπνίσματος αργά ή γρήγορα θα έκαναν και το επόμενο.

Κ.Δήμου είπατε: «Η ποτοαπαγόρευση αποτελεί ένα καλό μοντέλο σκέψης για το πρόβλημα...».
Νομίζω ότι μικρή σχέση έχει η κοινωνία και οι συνθήκες του αμερικάνικου μεσοπολέμου με την σημερινή Ελλάδα. Ένα πιο ταιριαστό μοντέλο είναι αυτό της Ολλανδίας. Τα στοιχεία για την αύξηση της χρήσης εκεί μετά την αποποινικοποίηση θα πρέπει να μας προβληματίσουν (βλ. τα τεκμηριωμένα σχόλια του Grecopean παραπάνω).

InViVe είπε...

Να αποποινικοποιησουμε τις ναρκωτικες και εξαρτησιογονες ουσιες;

Ναι, εφοσον το δικαιωμα της αυτοδιαθεσης καθε ανθρωπου ειναι υπαρκτο και θεμιτο. Τι γινεται, ομως, οταν - οπως και σε ολα τα πραγματα σε αυτην την χωρα - ο οποιος χρηστης αποφασισει, εκτος του να παρει ενα χαπι ή να καπνισει ενα τσιγαρακι στο σπιτι του, να το κανει και στο μπαρ; Δεν θα αναγκαστω εγω να υποβαλλω τον εαυατο μου στο να "καπνισει" και αυτος τον καπνο του αλλου; Δεν θα υποστω την συμπεριφορα του αλλου, ο οποιος μπορει λογω της χρησης να γινει πιο ευεξαπτος, ή να ξεπερασει τα νορμαλ ορια ττου κοινωνικου φερεσθαι; Ή μηπως αρνουμαστε οτι οπως υπαρχουν (πολλα) ατομα σημερα που λενε " Τα αντεχω μωρε τα δυο τρια ποτηρακια ουισκι εγω, εχω συνηθισει, μπορω να οδηγησω μια χαρα" θα λενε το ιδιο και για δυο τρια τσιγαρακια;

Φυσικα, το αντεπιχειρημα ειναι προφανες: Επειδη καποιοι μπορει να παρασυρθουν και να συμπεριφερονται ετσι ή να εξαρτηθουν απο αυτες τις ουσιες, πρεπει να στερησουμε το δικαιωμα απο τους υπολοιπους να κανουν χρηση αυτων; ...Και αναρωτιεμαι; Γιατι, τι χανει ο μεσος ανθρωπος απο τη μη χρηση των ουσιων αυτων; Ή καπως καλυτερα, τι κερδιζει; (Και φυσικα δεν μιλαω για αρρωστους ανθρωπους, με ανιατες ασθενειες, οι οποιο κανουν χρηση για να απολυνουν τον πονο τους)

Οσον αφορα το επιχειρημα οτι κυκλοφορουν ευρεως και ελευθερα και τα υπολοιπα εξαρτησιογονα (τσιγαρα, αλκοολ), η απαντηση μου ειναι κακως! Επειδη πλεον ολοκληρες οικονομιες βασιζονται στη φορολογια και το εμποριο τους, αυτο το καθιστα καλο; Ή επειδη η πλειοψηφια (;) του κοσμου εχει εξαρτηθει απο αυτα, δεν πρεπει να γινεται συζητηση για τον περιορισμο τους, δεδομενου οτι προκαλουν θανατους (αμεσα και εμμεσα - των χρηστων αλλα και των παθητικων καπνιστων ή πχ των θυματων αυτοκινητιστκων)

Ομολογω οτι οι παραπανω ειναι καποιες προχειρες σκεψεις, και δεν ειναι σε καμια περιπτωση ακλονητες. Διαβαζω με ιδιαιτερο ενδιαφερον ολα τα παραπανω posts και ακομα δεν εχω αποφασισει πανω στο θεμα.

Υ.Γ: harry reloaded said...

Παντως,μεχρι στιγμης κανενας δεν θεωρει το χασις σαν " ναρκωτικο". Ειναι παρηγορο.

Μα δεν ειναι ναρκωτικο; Δεν "ναρκωνει" τον οργανισμο;Εξαρτησιογονα ουσια δεν ειναι (τουλαχιστον σωματικα) οχι ναρκωτικη!

Υ.Γ 2:
Nikos Dimou said...

H εμπειρία με τα ναρκωτικά αφορά την αθώα μαριχουάνα σε πολύ περασμένους χρόνους.

Διαβαστε αν μπορειτε την ιστοσελιδα http://www.nida.nih.gov/Infofacts/marijuana.html
και πειτε μου αν διαφωνειτε με τα λεγομενα της (και κατα ποσο μπορει να ειναι εγκυρα ή biased) Προσωπικα μου φαινονται επιστημονικα τα συμπερασματα τους, αν και η ολη οργανωση φαινεται προκατειλημμενη εναντιον της χρησης ουσιων, επομενως το ιδιο μπορει να ισχυει και για τα πορισματα της.

Συγγνωμη για το τεραστιο post

aphrodite είπε...

Προφανώς δεν είναι μόνο αυτό που φαίνεται το πρόβλημα - οι τελικοί χρήστες με τη στάμπα του απόκληρου και γύρω-γύρω καπνιστές και πότες να χαίρουν άκρας ασυλίας ως και γκλαμουροποίησης (sic)...

Ο εθισμός και οι επιπτώσεις του σε μας και τον περίγυρο είναι μάλλον θέμα διαφοράς επιπέδων, μικρή πίστα - μεγάλη πίστα: κάνεις φούντα για την πλάκα σου μες το στρατό π.χ. (κανείς by the way δεν ανέφερε το τι γίνεται στα στρατά μας, ή τις χασισοφυτείες μας στην λατρεμένη Κρήτη, όπου ΚΑΙ ζει κανονικά κόσμος από αυτό ΚΑΙ σου περνάνε τα κτήματα αυτά νομιμότατα ως "προικώα", ακόμη - ή μάλλον ειδικά αν έχεις πολιτικές βλέψεις - διαψεύστε με πληζ). Η extreme π.χ. τρυπιέσαι και ξεφτιλίζεις/ βασανίζεις τον άντρα σου, τη γυναίκα σου, τα παιδιά σου (αν φτάσεις ως εκεί) κι όλο σου το σόι...

Ξέρω, θα πέσετε πάνω μου με το να λέω ότι ένα μπουκάλι στην τελική δεν έχει μεγάλη διαφορά από το να είσαι ο αλκοόλας που κατέστρεψε όλο του το δυναμικό, και έβαλε τα δυνατά του να καταστρέψει και των γύρω του. Αν όμως αυτό το μπουκάλι (για κάποιον μπορεί να είναι κι ένα ποτηράκι) είναι το όριό σου, μέχρι εκεί πάει το "κέφι" σου, και μετά αρχίζει η ευθύνη σου, τότε πάσσο. Είσαι "εκτός" πίστας, το ελέγχεις. Αν κάνεις ένα τρίφυλλο και μετά back to reality, πάσσο επίσης. Αν όμως τινάζεις στον αέρα σοβαρή παρουσίαση & πηδάς και τους συναδέλφους, τότε πρόβλημα. (Παραδείγματα φέρνω, έτσι?)

Αν λοιπόν με ακριβώς τις ίδιες ποσότητες/ποιότητες, αντί να γιορτάζεις, "φτιάχνεσαι" τόσο που τα κάνεις μούτι, εδώ είναι που λέω ότι αρχίζει το πρόβλημα- το είπατε φίλοι μου, ο καταραμένος ο εθισμός, αντί να βάλεις το "κάτι σου" στη ζωή σου, βάζεις τη ζωή σου στη λαίλαπα του "κάτι".

Συνοψίζοντας τους προλαλήσαντες (συγνώμη που δεν σας αναφέρω ονομαστικά, τρελλάθηκα στο πάνω-κάτω), βήμα προς τα μπρος είναι πρωτίστως το pro-active σκέλος, πώς να ελαχιστοποιήσεις τη ζήτηση (χωρίς να κάνεις... κωσταλέξι τους εθισμένους). Στο post-active σκέλος, μεγίστης σημασίας η ε-παν-έντα-ξη. Με ανοχή & κατανόηση (η αγάπη είναι δυσκολη περίπτωση). Καλή ακούγεται η αποποινικοποίηση, αλλά να μην το ξεφτιλίσουμε στην πορεία με τα διπρόσωπα...

Ας ξε-απαγορεύσουμε τα πάντα. Ναι μεν θα γλυτώσουμε την allure του παράνομου (και θα αφοπλίσουμε το παρανοϊκά κερδοφόρο γουρουνίσιο υποστηρικτικό σύστημα), αλλά την ευκολότερη πρόσβαση πώς θα την περιορίσουμε στις... απολύτως απαραίτητες απώλειες? Θα ελέγχεται? Και δεν θα δημιουργηθεί άλλο γουρουνίσιο σύστημα?

Να κάνουν χρήση καλή & καθαρή οι ναρκομανείς, βεβαίως, και ας με επιβαρύνουν εμένα φορολογικά. Χαλάλι. Αλλά μετά τι, μακρυά από το σχολείο που έχω το παιδί μου? Θα χτίσουμε μαντρότοιχο με διαβατήρια? Η θα έρχονται τα ντηλέρια -σαν τους μαύρους με τα πλαστά cds- και θα είναι τα δικά μας "υπεράνω" όλη την ώρα?... Η θα μπαίνουν για αντισυλληπτικά και θα είναι στη ραφιέρα δίπλα στα σκληρά? Η θα πρεπει να μην τα παίρνω όταν θα μου κάνουν τεκέ το δωμάτιό τους?...

Το "δια τάυτα" μου σ'αυτό είναι ένα και μόνον: ιδανικός στόχος η μηδενική ζήτηση. Δεν ζητάς προΐόν, ρίχνεις τελικά τη βιομηχανία έξω. Ούτε αποποινικοποιήσεις, ούτε απαγορεύσεις, ούτε καν ενασχόληση. Βγάζεις το θέμα από την ατζέντα.

Ανέφικτο όσο δεν παίρνει. Ποιός μπορεί να το κάνει αυτό? Οσα πρότυπα και να τους πετάξεις στη μάπα, παντα κάποια παιδιά θα ξεφεύγουν, θα μπλέκουν, θα παρασύρουν κι άλλα κι ο χορός καλά θα κρατεί. Τα κέρδη έιναι τόσα πολλά που δεν θα γλυτώσουμε ποτέ.

Απλώς αν ας πούμε σε πήγαιναν οι γονείς σου στο ΚΑΤ ή στον Αγιο Σάββα να δεις τι σημαίνει πραγματικός πόνος, αν σε πήγαιναν να διαβάσεις κάνα βιβλίο σε τυφλά παιδιά, να κάνεις μια βόλτα να πλύνεις παδάκια σε κάνα ίδρυμα, να έρθεις σε επαφή με το πόσο πολύτιμη είναι η ζωή και τι ηλιθιότητα είναι να την σπαταλάς, ύβρις στα μούτρα των πραγματικά αδικημένων, ίσως κάτι να σε παρακινούσε να πεις "δόξα τω θεώ, καλά είμαστε, πώς μπορώ να βοηθήσω παρακαλώ". Οχι μετά, πριν...

Αυτό βέβαια συνεπάγεται ένα "όλοι μαζί". Σημαίνει βλέπω πρόβλημα, μιλάω. Κι ας γίνει μπάχαλο. Τολμάει όμως κανείς? Μόνο κατήχηση ή/και εθελοτυφλία. Αυτό κι αν είναι εθισμός... στη βολή μας! "Μου χαλάτε τη ζαχαρένια μου με το πρόβλημά σας, παρακαλώ απομακρύνεστε λιγάκι, μερσί"!

Οσο δεν καταλαβαίνουμε ότι κι ο τελευταίος άνθρωπος να υποφέρει, χάνουμε όλοι μας, όσο καθόμστε σπιτάκι μας όλο και πιο αποστειρωμένοι και βολεμένοι, όσο δεν ερχόμαστε σε επαφή με τους όποιους χρήστες-στον-προθάλαμο πριν την κατρακύλα (Είμαι πρεζόνι, τολμάς να με πάρεις στη δουλειά, να καθαρίσω? Με πήρες πριν να γίνω? Θα με πάρεις άμα ξεγίνω?) δεν προχωράμε. Οσο δεν σκεφτόμαστε πως κάθε πράξη μας διαπλάθει αν μη τι αλλο τα παιδιά μας, δεν προχωράμε. Πώς θα μαζεψεις το 16-χρονο όταν την βρει την άκρη? Με kinder-έκπληξη?

Τώρα είναι το θέμα. Τι έκανες σήμερα για τη "μηδενική ζήτηση"? Για τους άλλους και για σένα? Τι διπλός καφές - εφημερίδα με πολλά εντόσθια - τσιγάρο σε περιμένει το πρωΐνό της Κυριακής σου?

Σόρρυ για το σεντόνι - καλή σας νύχτα, όνειρα γλυκά...

harrygreco είπε...

Ξυπναω για τουαλεττα & βλεπω σεντονια,αφηστε τα για το μορνινγκ,γκουντναητ.

open vistas είπε...

What may be the last post of the night...and definitely off topic, but, here goes:

re: paragrafos's content of her most personal post today

I've been - and still am - deeply preoccupied with, and even troubled by, the impossibility (the weakness, others might say) to forgive one's parent. It has been a major part of my life - and I don't think I'm an exception.

What is the (multiple?) meaning of forgiveness?

Just wondering.

Yannis H είπε...

Διάβασα μερικά σχόλια – δεν γίνεται όλα. Και πιστεύω ότι ιδίως σ’ αυτό το θέμα, πολλοί μιλούν out of their hat (ό,τι τους κατέβει).

(α) Ένα σημείο είναι η διάδοση των ναρκωτικών εφόσον αποποινικοποιηθεί η χρήση τους. Η Παράγραφος μίλησε για ορδές από βαποράκια έξω από σχολεία. Να καταλάβουμε ότι τα λεφτά βρίσκονται στη διακίνηση και τα βαποράκια είναι ο τελευταίος κρίκος της. Εφόσον ο ναρκομανής θα παίρνει τη δόση νόμιμα (προσοχή: όχι ελεύθερα) ποιος ο λόγος να κάνει το βαποράκι; Και γιατί ο έμπορος να διαφημίζει εμπόρευμα σε αγοραστές που δεν θα τους το πουλάει ο ίδιος;

(β) Ειπώθηκε ότι είναι καλό να πουλιούνται τα ‘ελαφρά’ με συνταγή γιατρού. Αυτό δεν το καταλαβαίνω. Τη φούντα την καπνίζει ο άλλος όπως πίνει το ουίσκι. Για να ψιλοζαλιστεί. Όσο θα δικαιούνταν συνταγή γιατρού για ουίσκι, άλλο τόσο και για το μαύρο. Οι ιατρικοί λόγοι να κάνει κάποιος μαύρο (π.χ. πόνοι, κατάθλιψη κτλ.) είναι διαφορετικό πράγμα. Εδώ μιλάμε για χρήση... έτσι, για πλάκα. Χωρίς βαθύτερο λόγο.

(γ) Λέγεται ότι στη Σκανδιναβία το μαύρο είναι ελεύθερο. Λάθος! Στη Σουηδία οι αστυνομικοί είναι ***κάπως*** ανεκτικοί, στη Δανία κυκλοφορεί ελεύθερα μόνο σε μια συνοικία της Κοπεγχάγης, ενώ Νορβηγία και Φινλανδία, ουαί κι αλίμονο αν σε πιάσουν. Τα μόνα μέρη όπου το μαύρο είναι πραγματικά ελεύθερο στην Ευρώπη, είναι η Ολλανδία, η συνοικία Κριστιάνε της Κοπεγχάγης και η Πορτογαλία (στην τελευταία μόλις τα τελευταία 3 χρόνια).

Και μια ερώτηση, αν γνωρίζει κανένας. Εφόσον στην Ολλανδία και στην Κριστιάνε το μαύρο κυκλοφορεί νόμιμα εδώ και χρόνια, σε κάποιο σημείο της διαδρομής του από το Αφγανιστάν, το Μαρόκο, την Καλαμάτα κοκ, μετατρέπεται σε νόμιμο. Πάει να πει, τουλάχιστον δύο κράτη της Ε.Ε. συναλλάσσονταν με παράνομους χασισέμπορους και νομιμοποιούσαν, με εσωτερικές διαδικασίες, το προϊόν τους. Πού στο διάολο γινόταν και γίνεται ακόμα αυτό;

synas είπε...

Στα αγγλικά (όπως και στις περισσότερες λατινογενείς γλώσσες), η λέξη forgive μάλλον έχει την έννοια «σου τη χαρίζω». Υπάρχει και το excuse, που έχει επίσης την έννοια «σε απαλλάσσω» (της κατηγορίας), αλλά και «δικαιολογώ». Δηλ. εγώ κρίνω κι εγώ αποφασίζω, τι θα κάνω μαζί σου.
Στα ελληνικά το «συγχωρώ» και όλες οι αντίστοιχες λέξεις εμπεριέχουν το «συν». Συγχωρώ (μπορώ να συν-υπάρχω μαζί σου), συγγνώμη (εκ του συγγιγνώσκω), με το συμπάθιο (συμπάσχω).
Το να συγχωρούμε λοιπόν, έχει ως προϋπόθεση να μπορούμε να συνυπάρχουμε, να συγγιγνώσκουμε, να συμπάσχουμε και τελικά σε παράφραση να συμπαθούμε τον άλλον.

synas είπε...

Το προηγούμενο σχόλιο απαντά στον open vistas, αλλά δεν είναι και άσχετο με το θέμα. Πρέπει να μάθουμε να συνυπάρχουμε και με τους ναρκομανείς και με τους ξενέρωτους.
Όσο για το ελεύθερο μαύρο στην Ολλανδία, σ’ ένα ντοκιμαντέρ ανέφερε ο Ολλανδός ιδιοκτήτης ενός τέτοιου café το παράδοξο: «Από πού διάολο υποτίθεται, ότι προμηθευόμαστε εμείς τη φούντα, εφόσον η εμπορία απαγορεύεται;»

Nikos Dimou είπε...

Καλημέρα!

Nα προσθέσω και την Ελβετία, όπου υπάρχει μερική απελευθέρωση - τόσο χαλαρή που μοιάζει ολική.

Βλέπω ότι τα περισσότερα αρνητικά στην απελευθέρωση σχόλια, επηρεάζονται από μη ορθολογικές κατάστάσεις - από τον μπαμπούλα που δημιούργησε η κοινωνική προκατάληψη.

Ο ίδιος μπαμπούλας φταίει για τις αντιδράσεις των περιοίκων στην δημιουργία κοινότητας αποτοξίνωσης στην γειτονιά τους. Εκεί πρωτιά έχει η Θεσσαλονίκη που δεν θέλει ούτε θεραπευμένους ναρκομανείς ούτε θεραπευμένους ψυχοπαθείς μέσα στην πόλη.

Τελικά η προκατάληψη κατά των ναρκωτικών έχει ριζώσει βαθιά - προς μεγάλην χαράν των παραγωγών και των εμπόρων...

DManetakis είπε...

Διαβάζοντας πολλά απο τα posts βλέπω οτι οι περισσότεροι για να 'περάσουμε καλά' έχουμε την ανάγκη να 'φτιαχτούμε' είτε με το απλό τσιγάρο , είτε με το ποτό , είτε με κάποια ουσία τέλος πάντων που 'διευρύνει' τους 'ορίζοντες΄ ..

Αν πιάσετε και αναλύσετε τις λέξεις μέσα στα εισαγωγικά ' ' τότε η απαντήσεις γύρω απο το θέμα είναι δωσμένες !

Πόσο έτοιμοι είμαστε για κάτι τέτοιο ?

unscrupulous_flagellations είπε...

Nikos Dimou said...
σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσιμιας Οργάνωσης Υγείας για τις εθιστικές ουσίες το κάπνισμα προκαλεί παγκόσμια το 8,8% των θανάτων, το αλκοόλ 3,2% και τα απαγορευμένα ναρκωτικά (illicit drugs)το 0,4%. Βλέπετε λοιπόν πόσο υποκριτική είναι η κοινωνία που θεωρεί αλκοόλ και τσιγάρο ως μαγκιά... και απαγορεύει (Harry) τα λιγότερο επιβλαβή...
(Aναλυτικά ΕΔΩ)
1:36 μμ

ΕΛΕΟΣ!
Σας ξεφεύγουν αυτά, ή το κάνετε εσκεμμένα’; Ώστε αθώα και (λιγότερο) επιβλαβή τα ναρκωτικά. Αν ξέρατε και να διαβάζετε, καλά θα ήταν. Το γράψιμο δεν αρκεί, χρειάζεται και νους. Πετάτε μία πεπονόφλουδα, και έτσι νομίζετε ότι περνάτε για προοδευτικός και καμαρώνετε. Γεράσατε πριν την ώρα σας, ότι είχατε να πείτε το είπατε. Αυτά τα θέματα αφήστε τα καλύτερα να τα διαχειριστούν άλλοι (σαν το πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, και ας του θεωρείτε εσείς biased) ΚΑΙ σε άλλους που έχουν και τις γνώσεις και τον νου να τα σκεφτούνε. Και ξανά… έλεος…

««Τελικά η προκατάληψη κατά των ναρκωτικών έχει ριζώσει βαθιά - προς μεγάλην χαράν των παραγωγών και των εμπόρων...»»

Μπορείτε και εδώ να γίνεται πιο σαφείς’; Συγνώμη που επαναλαμβάνομε, αλλά αυτός δεν είναι τρόπος συζήτησης. Δόθηκαν τόσα και τόσα και επιχειρήματα για το λάθος μιας απόφασης υπέρ της απελευθέρωσης, και το μόνο που έχετε να πείτε είναι «είσαι biased» ή «έχεις προκατάληψη.» Έχετε μήπως κάνει εσείς καμιά «επιστημονική» έρευνα και δεν το γνωρίζομε’; Δεν έχετε παιδία και έτσι δεν μπορείτε να κρίνετε την αγωνία του γονιού να μην μπλέξει στα ναρκωτικά. Έως τώρα του λέγαμε να μην μιλά με ξένους, τώρα τι θα του λέμε’; Να μην περνά έξω από περίπτερα’; Εάν αυτό εννοείτε προκατάληψη, τότε έχω να πω «ζήτω η προκατάληψη.» Σας μίσθωσε μήπως η μαφία των περιπτερούχων’;

««Nαι αλλά κυκλοφορούν έτσι κι αλλιώς. Δεν θα ήταν καλύτερα να τα ελέγχαμε και ως προς την ποιότητα και ως προς την χρήση. Να μην επιτρέπουμε τα υπερκέρδη της απαγόρευσης και την νοθεία που σκοτώνει...»»

Έχετε καμιά πρόταση στο νου σας πως θα γίνει αυτός ο έλεγχος «ως προς την ποιότητα και ως προς την χρήση»‘; Και να μιλήσετε για τις ελληνικές συνθήκες, και όχι για Ολλανδία ή Ελβετία.

««Όμως οι άνθρωποι αυτοί, σχετικά εύποροι, δεν παρουσίαζαν κανένα από τα συμπτώματα των πρεζάκηδων. Έφτασα στο συμπέρασμα πως δεν είναι η πρέζα που εξαθλιώνει, αλλά η ανάγκη της και η οικονομική δυσκολία του προσπορισμού της. Γι αυτό και κατέληξα υπέρ της απελευθέρωσης»»

««δεν είναι η πρέζα που εξαθλιώνει, αλλά η ανάγκη της»» Δηλαδή’; Όλοι οι επιστήμονες που λένε ότι δημιουργείτε βλάβη στον οργανισμό, χειρότερο από το κάπνισμα και αλκοόλ, και είδη από τα πρώτα τσιγαριλίκια επέρχεται η εξάρτηση, λένε ψέματα, έχουν προκαταλήψεις και είναι “biased”‘; Η δικιά έρευνα περιορίζετε σε αυτό το περιστατικό’;

Και οι ληστείες γίνονται έτσι και αλλιώς. Ας το επιτρέψομε. Στο πνεύμα του «λιμπεριτάριαν», ο κάθε ένας με την ελευθερία του. Είναι ανόμοια και άσχετη συσχέτιση?

Εάν έχετε κάτι να πείτε, κάτι σαν λύση, παρακαλώ να το πείτε στα αρμόδια επιστημονικά περιοδικά και συνέδρια, και όχι να πετάτε πεπονόφλουδες σε ιστοσελίδες. Εδώ η όλη συζήτηση δεν σας κάνει προοδευτικό, ούτε έχετε λόγους να καμαρώνετε. Εκεί θα λάβετε και τις σωστές απαντήσεις, όχι εδώ. Εδώ, αυτές τις σελίδες τις διαβάζουν κατά το πλείστον νεαρά παιδιά. «Μαμά, μαμά, το χασίσι κάνει καλό, το λέει και ο Νίκος Δήμου.»

Υποκείμενο δικαίου είπε...

Είναι πολύ περίεργο να διαβάζει κανείς επιχειρήματα του τύπου "τι θα γίνει αν...." για να δικαιολογηθεί η απόλυτη αποτυχία - οι νόμοι περί ναρκωτικών.

Ας κάνουμε μερικούς υπολογισμούς -όλους εκ μνήμης. Για 5% του παγκόσμιου πληθυσμού 15-64 ετών μιλάει το World Drug Report. Στην Ελλάδα μιλάμε για περίπου 6000000 ανθρώπους μεταξύ 15-64, και το 5% είναι 300000. Είναι πολύ; Ωραία, ας το κόψουμε στο 1/3: 100000. Σημερινός πληθυσμός στις φυλακές -περίπου 11000 (στα μέσα της δεκαετίας του 90, ήταν 3-4000).

100000 άνθρωποι στις φυλακές δεν υπήρχαν ούτε στις πλέον μαύρες στιγμές της ελληνικής ιστορίας. Αν τους κλείναμε, θα είχαμε υψηλότερο ποσοστό φυλακισμένων από τις ΗΠΑ ή την Ρωσία. (Φαντάζομαι, όταν μιλάμε για ποινικοποίηση, θέλουμε να εφαρμόζονται και οι νόμοι: αλλιώς μιλάμε για άδεια σκιάχτρα, που θα μπορούσαν εύκολα και φθηνά να αντικατασταθούν με μία διαφημιστική εκστρατεία.)Θα επιβαρύναμε φορολογικά τους εαυτούς μας λιγότερο τότε; Θα κάναμε την δουλειά μας σαν γονείς καλύτερα, μέσα σε αυτή την κοινωνία-στρατόπεδο συγκέντρωσης;

Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει κάποιος έλεγχος στα ναρκωτικά. Η ηρωϊνη, η κοκαϊνη, το ecstasy είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ επικίνδυνες ουσίες, και δεν πρέπει να ξεχνούμε το κακό που προκαλεί η ζήτηση στις χώρες παραγωγής (βία, διαφθορά, κτλ.). Θα έβλεπα ευνοϊκά την βαριά φορολογία τους, και τον περιορισμό την διανομής - όχι όμως και την καταγραφή των αγοραστών, γιατί αποτελεί φακέλωμα του lifestyle. Είναι πιο λογικό για μια κοινωνία να περιορίσει το κακό που προκαλούν τα ναρκωτικά (θανάτους, βλάβες στην υγεία, AIDS, κτλ.),-π.χ., με κατάλληλες ιατρικές υπηρεσίες στους χρήστες-, παρά να ποινικοποιήσει την χρήση τους. (Σε όσους ανησυχούν για τα εγκλήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, θυμίζω ότι οι κλοπές, η σωματική βία εντός ή εκτός της οικογένειας κτλ. είναι ΗΔΗ παράνομες.).

Υποκείμενο δικαίου είπε...

"Εάν έχετε κάτι να πείτε, κάτι σαν λύση, παρακαλώ να το πείτε στα αρμόδια επιστημονικά περιοδικά και συνέδρια, και όχι να πετάτε πεπονόφλουδες σε ιστοσελίδες..."

Ήρθανε, πρωί-πρωί, και οι λογοκριτές...

broccoli είπε...

Δεν έχετε παιδία και έτσι δεν μπορείτε να κρίνετε την αγωνία του γονιού να μην μπλέξει στα ναρκωτικά. Έως τώρα του λέγαμε να μην μιλά με ξένους, τώρα τι θα του λέμε’

μπορούμε να κρίνουμε την άγνοια του γονιού όμως

Nikos Dimou είπε...

behind_the_words said...
Το γράψιμο δεν αρκεί, χρειάζεται και νους. Πετάτε μία πεπονόφλουδα, και έτσι νομίζετε ότι περνάτε για προοδευτικός

Δυστυχώς για σας την πεπονόφλουδα δεν την πετάω εγώ αλλά η WHO! Η οποία σε μελέτη για την εθιστικότητα των ουσιών βάζει το τσιγάρο και το αλκόολ μαζί με την ηρωίνη και πάνω από την κοκαΐνη. Το χασίς δεν το θεωρεί καν εθιστικό (ούτε βλαβερό).

Άνθρωποι σαν εσάς είναι οι καλύτεροι σύμμαχοι των εμπόρων και των διεφθαρμένων συμμάχων τους (μπάτσων, δικαστών, δικηγόρων).

Yannis H είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
unscrupulous_flagellations είπε...

“”Δυστυχώς για σας την πεπονόφλουδα δεν την πετάω εγώ αλλά η WHO!””

Σας απάντησαν σε αυτό τόσοι και τόσοι, αλλά το μόνο που είπατε ήταν ότι οι έχουν προκαταλήψεις. Δεν συγκρίνονται τα νούμερα, διότι το μεν αλκοόλ και καπνός είναι ελεύθερο και μακροχρόνιο, το δε χασίσι και η κοκαΐνη (and others) απαγορευμένη. Αυτό αναφέρει και η WHO, αλλά εσείς επιμένετε να το παραβλέπετε. Εάν απελευθερωθεί η χρήση των ναρκωτικών, τα ποσοστά θανάτων θα σημειώσουν κατακόρυφη άνοδο και θα περάσουν όλα τα υπόλοιπα σε αριθμούς. Τάδε έφη η WHO, παρακαλώ να διαβάσετε προσεκτικά το άρθρο που παραθέσατε.

DManetakis είπε...

... Γενικό σχόλιο για τα όσα ειπώνονται...

Εδω παράνομα είναι τα ναρκωτικά και είμαστε τόσο 'μαστουρομένοι' και 'αποχαυνωμένοι' .... φαντάσου να τα απελευθερώσουν κιόλας...

axilleas είπε...

Όποιος ανοίγει μια συζήτηση για τα εθνικά θάματα είναι προδότης, για την οικονομία και το ασφαλιστικό τον παραιτούν, για τα ναρακωτικά είναι σύμμαχος των περιπτερούχων και άλλων δαιμονίων.
Ας σιωπήσουμε για όλα, ας κρύψουμε τα κοινωνικά μας περιττώματα κάτω από το χαλί. Πρώτοι στα ναρκωτικά, πρώτοι στο κάπνισμα, πρώτοι στο αλκκόλ, τελευταίοι στο διάλογο. Όσοι ανησυχούν για τα παιδιά τους, ας ανησυχούν περισσότερο που τα μεγαλώνουν σε μια κοινωνία της σιωπής, σε μια κοινωνία ανορθολογιστική, που τους διδάσκει το φόβο, το μίσος και απωθεώνει τον φασισμό της άγνοιας.
Καλημέρα σε όλους.

synas είπε...

Ειπώνονται και ιδώνονται πράματα και θάματα.

exposure είπε...

axilleas said "Πρώτοι στα ναρκωτικά, πρώτοι στο κάπνισμα, πρώτοι στο αλκκόλ, τελευταίοι στο διάλογο. Όσοι ανησυχούν για τα παιδιά τους, ας ανησυχούν περισσότερο που τα μεγαλώνουν σε μια κοινωνία της σιωπής, σε μια κοινωνία ανορθολογιστική, που τους διδάσκει το φόβο, το μίσος και απωθεώνει τον φασισμό της άγνοιας."

Συμφωνώ με axilleas. Η νομιμοποίηση/απελευθέρωση έχει σχέση με το επίπεδο κοινωνικής ειλικρίνειας. Αυτή η ειλικρίνεια έφερε την ανεκτικότητα και την αποποινικοποίηση για τα μαλακά στις χώρες που αναφέρθηκαν. Με τα τρέχοντα ποσοστά κατανάλωσης που υπάρχουν στην Ελλάδα η εξέλιξη θα είναι η ίδια. Αναπόφευκτα. Νομίζω όμως ότι οι νέοι άνθρωποι έχουν ήδη αποφασίσει...

paragrafos είπε...

Yannis H said...
Διάβασα μερικά σχόλια – δεν γίνεται όλα. Και πιστεύω ότι ιδίως σ’ αυτό το θέμα, πολλοί μιλούν out of their hat (ό,τι τους κατέβει).

(α) Ένα σημείο είναι η διάδοση των ναρκωτικών εφόσον αποποινικοποιηθεί η χρήση τους. Η Παράγραφος μίλησε για ορδές από βαποράκια έξω από σχολεία.
-----------------------------

Κύριε Γιάννη, δεν είπα κάτι τέτοιο. (Άλλωστε, τα σχόλιά μου είναι αρκετά, πολλά συμπληρωματικά και άλλα διευκρινιστικά).

Είπα πως άλλο είναι η αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών κι άλλο η απελευθέρωση.

Η αποποινικοποίηση, σε συνδυασμό (ειπα και νωρίτερα) με την ύπαρξη ειδικών χώρων στους οποίους με κρατική μεριμνα θα μπορούν οι χρήστες να εκτονώνουν τα στερητικά τους δίχως να κινδυνεύει η αξιοπρέπει και η ζωή τους, η αποποινικοποίηση λοιπόν είναι το πρώτο δραστικό βήμα που θα πληξει τους εμπόρους και τη διάδοση, αφού οι χρήστες δεν θα έχουν λόγο να "σπρώχνουν".

Η απελευθέρωση, έτσι στο ξαφνικό και χωρίς προγραμματισμό, των ναρκωτικών, σκεπτόμενη ως μάνα (και δασκάλα φοιτητών), με τρομάζει.

Βέβαια στο μυαλό μου δεν έχω την Ομόνοια αλλα την Αγλαντζιά Λευκωσίας όπου ένα μεγάλο ποσοστό παιδιών έχουν εγκαταλείψει το σχολείο και είναι στην πρέζα για τα καλά.

Stathis είπε...

Στη "Φαρμακολογία" του Goth πάντως , που αποτελούσε το σύγγραμμα αναφοράς σε κάποιες Ιατρικές και Φαρμακευτικές σχολές στη δεκαετία του ενενήντα αναφέρεται πως οι βλάβες δεν προέρχονται από την ηρωίνη αυτή καθαυτή , αλλά από την παρεντερική χορήγησή της και από τις ουσίες με τις οποίες νοθεύεται αυτή.
Η ηρωίνη, και τα υπόλοιπα ναρκωτικά, είναι ουσίες με μικρό κόστος παραγωγής. Στον τελικό καταναλωτή-εθισμένο χρήστη φτάνει σε τιμές εκατονταπλάσιες. Η μεγάλη αυτή προστιθέμενη αξία οφείλεται στην απαγορευτική πολιτική.
Όσοι πολεμούν τις αντιαπαγορευτικές λύσεις, εκούσια ή ακούσια, ευθύνονται:
1. για τη νοθεία των ουσιών αυτών και επομένως για τους θανάτους από υπερβολική δόση
2. για τον εξαναγκασμό των χρηστών στη χρήση πρόχειρων μέσων για παρεντερική χορήγηση των ουσιών , άρα για την πρόκληση ασθενειών
3. για την υψηλή τιμή των ουσιών, άρα για την εγκληματικότητα που συνοδεύει την προσπάθεια εύρεσης της "δόσης"
και 4. Για τον πλουτισμό των ΄μεγαλεμπόρων.
Έχει σκεφτεί κανείς τι γίνονται τα τεράστια ποσά που αποφέρει το εμπόριο των ουσιών; Προφανώς με κάποιο τρόπο μετατρέπονται σε νόμιμες επενδύσεις, χρηματιστήρια, funds, off shore εταιρείες κλπ.

Ακούγεται το επιχείρημα ότι η αντιαπαγορευτική πολιτική σε χώρες όπως η Ολλανδία έχει αποτύχει, διότι δεν εξαφάνισε το πρόβλημα. Αστεία πράγματα. Το πρόβλημα δεν θα εξαφανιστεί ποτέ. Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που για κάποιους λόγους θα εθίζονται. Το ζητούμενο είναι να μην τους οδηγεί η ίδια η πολιτεία με τους νόμους της στην εξαθλίωση, το έγκλημα, την αρώστεια και το θάνατο.

Όσο για το πόσο επιτυχημένη είναι η απαγορευτική πολιτική , το βλέπουμε κάθε μέρα δίπλα μας.

unscrupulous_flagellations είπε...

«Όποιος ανοίγει μια συζήτηση για τα εθνικά θάματα είναι προδότης, για την οικονομία και το ασφαλιστικό τον παραιτούν, για τα ναρακωτικά είναι σύμμαχος των περιπτερούχων και άλλων δαιμονίων.
Ας σιωπήσουμε για όλα, ας κρύψουμε τα κοινωνικά μας περιττώματα κάτω από το χαλί. Πρώτοι στα ναρκωτικά, πρώτοι στο κάπνισμα, πρώτοι στο αλκκόλ, τελευταίοι στο διάλογο. Όσοι ανησυχούν για τα παιδιά τους, ας ανησυχούν περισσότερο που τα μεγαλώνουν σε μια κοινωνία της σιωπής, σε μια κοινωνία ανορθολογιστική, που τους διδάσκει το φόβο, το μίσος και απωθεώνει τον φασισμό της άγνοιας.
Καλημέρα σε όλους.»
Λάθος κάνετε κύριε Αχιλλέα. Καμία αντίρρηση για συζήτηση, αρκεί να γίνεται με επιχειρήματα και όχι τύπου «τα ναρκωτικά είναι τα λιγότερα βλαβερά» ενώ μια ματιά γύρο σου αποδεικνύει το αντίθετο. Και όταν φέρνεις αντεπιχειρήματα, «είσαι biased» είναι η μόνιμη ανταπάντηση. «για τα ναρακωτικά είναι σύμμαχος των περιπτερούχων και άλλων δαιμονίων.» Αυτό το παρέθεσα στο εξίσου ηλίθιο επιχείρημα ότι η μαφία επέβαλε την απαγόρευση των ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά ήταν πάντα στο περιθώριο της κοινωνίας, όλον των κοινωνιών ανά την ιστορία της ανθρωπότητας, και πάντα μεταξύ ανέχειας και απαγόρευσης. Δεν είναι κάτι το καινούργιο. Στην σύγχρονη κοινωνία υπάρχει ανάγκη για νομοθετική ρύθμιση επειδή και ο τρόπος παραγωγής, διακίνησης και διανομής άλλαξε και δεν είναι αυτός που είναι στα βουνά της Ταϊλάνδης ή στην ζούγκλα του Αμαζονίου. Εάν η χρήση περιοριζόταν στα λιγοστά άτομα του μεσαίωνα, τότες ουδεμία αντίρρηση για την απελευθέρωση, καρφί δεν θα μου καιγόταν τη γίνεται στην Αραβία. Ο κίνδυνος όμως να γίνει μία μάστιγα στην κοινωνία μας είναι μεγάλος. Ξέρω, γράφω κοινωνία και τη βρίσκετε με το «φασιστικό» μου λεξιλόγιο. Αυτή είναι η δικιά σας μαστούρα. «Όσοι ανησυχούν για τα παιδιά τους, ας ανησυχούν περισσότερο που τα μεγαλώνουν σε μια κοινωνία της σιωπής» Εγώ ανησυχώ για τα παιδιά μου και στον αγώνα μου εναντίων των ναρκωτικών τα ενημερώνω πλήρες. «που τους διδάσκει το φόβο» φόβος από τα ναρκωτικά’; Πιο το κακό σε αυτό’; «απωθεώνει τον φασισμό της άγνοιας» για ποια άγνοια μιλάτε’; Τα ναρκωτικά είναι το ίδιο με ένα ποτήρι κρασάκι’; Έχετε δει μακροχρόνιο χρήστη ναρκωτικών, ότι δεν μπορεί να αρθρώσει μία πρόταση σωστή, να κάνει ένα μεροκάματο’; Ενώ δεν έχω δει το ίδιο σε έναν καπνιστή ή αλκοολικό. Δεν θέλω όμως να αθωώσω το κάπνισμα ή το αλκοόλ, αλλά το ένα δεν συγκρίνετε με το άλλο.

Debby είπε...

Ασχετως το τι θα γίνει με την απελευθέρωση ή όχι των ναρκωτικών δέν έχει τόση σημασία.

Αλλωστε το ποτό είναι ελέυθερο (τα συμπτώματα του αλκοολικού είναι ίδια σχεδόν με του ναρκομανή)και δεν έχουμε γίνει όλοι αλκοολικοί.

Πολύ απλοική η θέση να λέμε ότι θα κάνει κακό μια πιθανή απελευθέρωση.

Καλό θα κάνει μάλλον γιατί απλά θα φτηνήνει το πράγμα και δεν θα χρειάζεται αυτός που το έχει ανάγκη να κλέβει ή να ζητιανεύει ή δεν ξέρω και εγώ τί άλλο μπορεί να κάνει για να εξασφαλίσει την δόση του.

Την δικιά μου την θέση την έγραψα πριν μερικές μέρες στο Blog του Επίκαιρου (αν δενκάνω λάθος, ας με διορθώσει), ο οποίος είχε ένα παρόμοιο θέμα.
Λέω δώστε όραμα σε αυτούς που φάνηκαν αδύναμοι, νόημα στην ζωή των νέων που ξεκινάνε τώρα τον αγώνα τους για επιβίωση. Να δημιουργήσουμε τις προυποθέσεις να είναι ευχάριστη η ζωή και όχι ένα πρόβλημα για αυτούς. Οι αδύναμοι θα λυγίσουν και θα θελήσουν κάτι για να ξεχαστούν. Οτιδήποτε.
Μόνο η δική τους θέληση θα κάνει την διαφορά. Κανείς & τίποτα άλλο νομίζω.

paragrafos είπε...

Για την απελευθέρωση των εθιστικών ουσιών και την ελεύθερη επιλογή στο "επικινδύνως και ανεγκεφάλως - τονίζει ο ίδιος- ζην" (την οποία, ξαναλώ, την έχω αντιδιαστείλει από νωρίς προς την αποποινικοποίηση κλπ) και ο Νίκος Μουζέλης (ΤΟ ΒΗΜΑ, 13-04-1997) έχει τις αντιρρήσεις του:
---------------

"(...) Το πρόβλημα όμως σήμερα είναι ότι ελεύθερη επιλογή δεν υπάρχει ­ όχι λόγω «εξουσιαστικού κομφορμισμού», αλλά λόγω εμπορικοποίησης των πάντων.
Το ανήλικο ή ενήλικο άτομο που καπνίζει ή παίρνει ναρκωτικά δεν έχει ουσιαστική επιλογή γιατί οι δυνάμεις που θα μπορούσαν να αναπτύξουν στους νέους και στους ηλικιωμένους μια εναλλακτική προοπτική είναι ασήμαντες μπρος στις δυνάμεις που ελέγχουν την πολιτισμική παραγωγή της κοινωνίας μας.
Για να επανέλθω στο αγγλικό παράδειγμα, τι πιθανότητες επιρροής έχει μια αντικαπνιστική οργάνωση όπως το ASH, όταν έχει αντίπαλο τη Philip Morris; Πώς είναι δυνατόν η πρώτη να περάσει το μήνυμά της στο κοινό όταν δεν έχει αρκετούς πόρους να πληρώσει το νοίκι και το τηλέφωνό της και όταν οι αντίπαλοί της όχι μόνο έχουν απεριόριστους πόρους αλλά και ελέγχουν σε ένα μεγάλο βαθμό τα μέσα μαζικής επικοινωνίας; Υπ' αυτές τις συνθήκες δεν είναι δυνατόν να μιλάει κανείς για ελεύθερη επιλογή μεταξύ «καπνιστικού» και «μη καπνιστικού» τρόπου ζωής", κοκ (...)

Αυτό είχα κατα νου όταν έλεγα πιο πριν πως η "απελευθέρωση" των ναρκωτικών θα προσβάλει το "αδύναμο" καταναλωτικό της κοινό, δηλαδή τους εφήβους και φοιτητές οι οποίοι δυνητικά συνιστούν την προσφορότερη και πλέον ανίσχυση ομάδα "καταναλωτών" της κουλτούρας των ψυχοδραστικών ουσιών.

Takis Alevantis είπε...

Δείτε τις ιστοσελίδες της αντικαπνιστικής εκστρατείας στο Βέλγιο.
Αν προσμετρήσετε όλες τις εξαρτήσεις (ουσίες, παίγνια, οινόπνευμα, κάπνισμα, αιρέσεις, εργασιομανία) ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του ανθρώπινου γένους είμαστε εξαρτημένοι. Το θέμα είναι πως ο εξαρτημένος από την κάνναβη ή το οινόπνευμα είναι κοινωνικά απορριπτέος ενώ ο εξαρτημένος από το διαδίκτυο ή από την Χρυσοπηγή είναι σεβάσμιος πολίτης.

paragrafos είπε...

Στο πλευρό του ΝΔ βρίσκονται και άτομα που έχουν φάει τη ζωή με το κουτάλι.
--------------------------

Μόνη λύση η νομιμοποίηση των ναρκωτικών

ΕDWARD ΕLLISON


΄Οταν επτά ηγετικά μέλη της αντιπολίτευσης των Συντηρητικών της Βρετανίας παραδέχονται δημοσίως πως έχουν καπνίσει ινδική κάνναβη, και όταν, τόσο η αστυνομία όσο και ο κόσμος, διακατέχονται από βαθύ σκεπτικισμό ως προς την θέση των Τόριδων για την αντιμετώπιση της μάστιγας των ναρκωτικών, η σκληρή, αλλά κατά τη γνώμη μου μη ρεαλιστική, πολιτική για την καταπολέμηση των ναρκωτικών, που παρουσίασε την περασμένη εβδομάδα η κ. Άν Γουίντεκομπ, μοιάζει να είναι εκ των προτέρων αναποτελεσματική.
Εγώ είμαι ένας πρώην αξιωματικός της αστυνομίας με ειδικότητα την καταπολέμηση των ναρκωτικών, και με 30 χρόνια πείρα, και αν και διαφωνώ κατάφωρα με τη θέση που ανέπτυξε η βουλευτής των Συντηρητικών κ. Γουίντεκομπ, πιστεύω πως χρήζει εντούτοις συγχαρητηρίων η ίδια.
Και αυτό επειδή εδώ έχουμε να κάνουμε πλέον με μία πολιτικό που έχει κατορθώσει να κάνει τον κόσμο να σταματήσει, να ακούσει, και να σκεφθεί για την μάστιγα των ναρκωτικών, για τα εγκλήματα που κάνουν ναρκομανείς προκειμένου να εξασφαλίσουν χρήματα για τη δόση τους, για τους θανάτους από ναρκωτικά, και για τα τεράστια κέρδη που αποκομίζουν από αυτό το εμπόριο οι εγκληματίες επαγγελματίες του θανάτου.
Εγώ προσωπικά απεχθάνομαι την χρήση ναρκωτικών και τα εγκλήματα που προκαλούνται από αυτή τη χρήση. Αλλά προσωπική άποψή μου είναι πως η βίαιη και απάνθρωπη απλότητα της απόλυτης ποινικοποίησης των ναρκωτικών, δηλαδή η «μηδενική ανοχή» - πείτε το όπως θέλετε- ποτέ δεν θα αποφέρει καρπούς στον αγώνα για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών.
Έχω περάσει αμέτρητα χρόνια της ζωής μου πολεμώντας το εμπόριο ναρκωτικών στο αεροδρόμιο του Χίθροου και στους δρόμους του Λονδίνου, και η άμεση πείρα που έχω στα θέματα καταπολέμησης των ναρκωτικών μου έχει διδάξει και με έχει πείσει πως η νομιμοποίηση, και όχι η απαγόρευσή τους, είναι η μόνη λύση στο θέμα που έχει πιθανότητες να αποδειχθεί αποτελεσματική.
Μπορεί να μη συμφωνείτε μαζί μου, κι εγώ το σέβομαι αυτό φυσικά.
Θα έπρεπε όμως τουλάχιστον να το συζητήσουμε το θέμα αυτό- για χάρη των παιδιών μας.


Ο Εdward Εllison είναι πρώην επικεφαλής του τμήματος καταπολέμησης ναρκωτικών της Σκότλαντ Γιάρντ


ΤΑ ΝΕΑ , 14-10-2000 , Σελ.: N08
Κωδικός άρθρου: A16869N083

exposure είπε...

Να 'σαι καλά Τάκη Αλεβαντή για το σχόλιο. Όσο διαβάζω σχόλια τύπου paragrafos ή behind_the_words τόσο περισσότερο εξοργίζομαι. Επειδή όμως είναι ενδεικτικά μιας νοοτροπίας της πλειοψηφίας αναφέρω παρακάτω τις λανθασμένες προϋποθέσεις τους:

@behind_the_words:
Τα ναρκωτικά δεν είναι στο περιθώριο της κοινωνίας. Είναι πια καθημερινή πρακτική με τη μορφή ηρεμιστικών, αντικαταθλιπτικών κ.τ.ό.

Και βέβαια υπάρχουν αλκοολικοί που δεν μπορούν να αρθρώσουν μια λέξη. Ζείτε στον πλανήτη γη;

@paragrafos:
Μιλήσατε για ανίσχυρους φοιτητές δηλαδή ουσιαστικά υποβιβάσατε το λαμπρότερο κομμάτι μιας κοινωνίας που είναι απαλλαγμένο κατά μεγάλο μέρος από κοινωνικές συμβάσεις και ταμπού. Όχι κυρία μου οι φοιτητές δεν είναι ανίσχυροι. Μας κρίνουν και ενίοτε μας περιφρονούν!

paragrafos είπε...

Ο κύριος Τάκης έθεσε το ζήτημα των πολλαπλών εξαρτήσεων, μάλλον των πολλαπλών επιλογών.

Υπάρχουν επιλογές στη ζωή που προκαλούν αβάσταχτο πονο και στο υποκείνο που νομίζει ότι "επιλέγει" (σε ποιο βαθμό άραγε συνιστά "επιλογή" η χρήση ηρωίνης από ένα δεκαεξάχρονο παιδι;) και στους οικείους του και την κοινωνία.

Το περασμένο καλοκαίρι, ήταν κυριακή πρωί, ξυπνήσαμε από φωνές και ουρλιαχτά. Δυο (εξαρτημένα) παιδιά επιτέθηκαν, εκατό μέτρα απο την εκκλησία, σε μια γριούλα που πήγαινε προφανός ν΄ ακούσει την... "εξάρτησή" της, τη λειτουργία.

Συγκρίνεται τις δυο "εξαρτήσεις" και πείτε μου αν είναι όλες ίδιες.

Αυτά βεβαια τα ξέρει ο εκλεκτός κύριος Τάκης, καλύτερα από εμενα.

Επίσης, για να πάει καποιος μέσος πιστός (δε μιλάμε για τους ακραίους φανατικούς) στην εκκλησία του ή στο τζαμί του ή στη συναγωγή του, δηλαδή για να ικανοποιήσει την πνεύματική του εξάρτησή, μάλλον δεν θα χρειαστεί να στρατοκαρτερέσει περαστικούς και να τους σπασει στο ξύλο για πέντε ευρώ...

Debby είπε...

Καλή μου Paragrafos, οι αλκοολικοί ίσως δεν εκδηλώνουν ακραίες συμπεριφορές, μήπως γιατί δεν χρειάζεται να πουλήσουν τη "μάνα" τους για να προμηθευτούν το ποτό τους???
Λέω μήπως??

exposure είπε...

@paragrafos:
Τι κάνετε εσείς για αυτά τα εξαρτημένα παιδιά που επιτέθηκαν στη γριούλα; Τους προτείνετε εκκλησιαστική λειτουργία; Δεν θα πάρουν!

unscrupulous_flagellations είπε...

««@behind_the_words:
Τα ναρκωτικά δεν είναι στο περιθώριο της κοινωνίας. Είναι πια καθημερινή πρακτική με τη μορφή ηρεμιστικών, αντικαταθλιπτικών κ.τ.ό.»»

Τέλος πάντων. Εγώ παραιτούμε. Συνεχίστε εσείς τον αγώνα σας για την επιφώτιση του λαού ότι τα ναρκωτικά είναι τα λιγότερα βλαβερά και οι θάνατοι από τσιγάρα είναι πολλαπλάσια. (Λέτε να μην το ήξερε ο νεαρός αποθανών πίσω από το θάμνο ή στο γιαπί’; Απορία δικία μου.) Και ένα λάθος που ειπώθηκε προηγουμένως. Η νοθεία είναι που σώζει, το γνήσιο όπιο σκοτώνει. Και ρπιν το ξεχάσω, να σας πω ότι κάνετε λάθος. Μη συγκρίνετε τα ηρεμιστικά και τα αντικαταθλιπτικά με τα ναρκωτικά. Το ένα γιατρεύει, το άλλο σκοτώνει. Εδώ παίζεται βέβαια με τις λέξεις, αλλά σαν παιδία που είσαστε όλα τα παίρνετε επιπόλαια και ελαφρά.

paragrafos είπε...

@ exposure

"Μιλήσατε για ανίσχυρους φοιτητές δηλαδή ουσιαστικά υποβιβάσατε το λαμπρότερο κομμάτι μιας κοινωνίας που είναι απαλλαγμένο κατά μεγάλο μέρος από κοινωνικές συμβάσεις και ταμπού. Όχι κυρία μου οι φοιτητές δεν είναι ανίσχυροι. Μας κρίνουν και ενίοτε μας περιφρονούν!"
-----------------------------

Απέφυγα μέχρι τώρα να σας μιλήσω, επειδή το μπλογκ δεν είναι φόρουμ και κυρίως σεβόμενη τον οικοδεσπότη ο οποίος χτες σας έβαλε στη θέση σας και τον ευχαριστώ θερμά.

Αλλά εσείς το βιολί σας: επιμένετε να χρησιμοποιείτε ύφος επιθετικό. Δικαίωμά σας!

Επιμένετε επίσης να διαβάζετε άλλα και να καταλαβαινετε αυτα που νομίζετε ότι εννοούμε. Κι αυτό είναι δικαίωμά σας!

Όπως είναι επισης διακαίωμά σας να παίρνετε στα καλά του καθουμένου μια λέξ ή μια αποσπασματική φράση από ένα κείμενό μου, να την ερμηνεύετε κατά το δοκούν και παντελώς αυθαίρετα να την συμπληρώνετε με ένα δικό σας πανωσέντονο με σκοπό, εν τελει, να θριαμβεύσετε παραβιάζοντας ανοιχτες θύρες! Δικαίωμά σας, φυσικά!

Ό,τι συνέβη με το μανιφέστο σας: "Όχι κυρία μου οι φοιτητές δεν είναι ανίσχυροι. Μας κρίνουν και ενίοτε μας περιφρονούν!"

Και ποιος είπε ότι δεν έχουν κρίση; Και ποιος είπε ότι δεν μας κρινουν; Και ποιος είπε ότι κάποτε δεν μας περιφρονούν και καλά μας κανουν; Εσείς! Εσείτε τα είπατε, έσεις τα χρεωσατε σε μένα κι εσείς διαφωνήσαμε με... εμενα, δηλαδή με ... εσάς!

Δικαίωμά σας!

Debby είπε...

behind_the_words said...
Μη συγκρίνετε τα ηρεμιστικά και τα αντικαταθλιπτικά με τα ναρκωτικά. Το ένα γιατρεύει, το άλλο σκοτώνει.

Μπες στο blog μου και δες το τελευταίο θέμα που είναι σχετικό πάνω σε αυτό που λες και τα λέμε άλλη φορά...

exposure είπε...

@behind the words: εσείς παίζετε με τις λέξεις, αγνοείτε ιατρικά πορίσματα, π.χ. την όμοια δράση καταθλιπτικών και κανναβοειδών και κυρίως αγνοείτε την κοινωνία. Μιλάτε ιμπρεσιονιστικά κύριε κατά τις προτροπές του στομαχιού σας!

paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Stathis είπε...

behind_the_words said

Η νοθεία είναι που σώζει, το γνήσιο όπιο σκοτώνει.

Μήπως θα έπρεπε να αλλάξετε το nickname σε playing_with_the_words;

Η λήψη ασυνήθιστα μεγάλης δόσης σκοτώνει. Και αυτό οφείλεται στα διαφορετικά ποσοστά νοθείας από δόση σε δόση.

unscrupulous_flagellations είπε...

««Αλλωστε το ποτό είναι ελέυθερο (τα συμπτώματα του αλκοολικού είναι ίδια σχεδόν με του ναρκομανή)και δεν έχουμε γίνει όλοι αλκοολικοί.»»

Τα συμπτώματα ενός αλκοολικού και ενός ναρκομανή μπορεί να είναι όμοια, όχι όμως τα ποσοστά των αλκοολικών και των λοιπόν πότων από την μια και των ναρκομανών από την άλλη. Όλοι οι ναρκομανείς θα καταντήσουν σαν τους αλκοολικούς, και σε πάρα πολύ σ΄νυτομο χρονικό διάστημα, όχι όμως όλοι οι πότες.

«Παλαιότερο ‹Παλαιότερο   1 – 200 από 345   Νεότερο› Νεότερο»