Σάββατο, Απριλίου 15, 2006

Απαγορεύσεις



Χαζεύω ηλεκτρονικά στην Στουρνάρη. Εδώ και χρόνια είναι η αγαπημένη μου βόλτα – ιδίως τα Σάββατα το πρωί. Πάω πολύ νωρίς, πριν γίνει αδιάβατος ο δρόμος από τα τριπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα.

Ψηλά, κοντά στην πλατεία Εξαρχείων, με σταματάει μία νέα κοπέλα – γύρω στα 25. Χλωμή και με ατημέλητα ξανθά μαλλιά. Χωρίς να με κοιτάει μου λεει χαμηλόφωνα: «Κύριε βρίσκομαι σε δύσκολη θέση. Έχω ήδη συμπτώματα στέρησης. Μαζεύω χρήματα για να πάρω τη δόση μου – σας παρακαλώ, βοηθείστε».

Την ώρα που μιλάει βλέπω ότι τα χέρια της τρέμουν ανεπαίσθητα. Τα μάτια της είναι αλλού. Έχω την αίσθηση ότι μου λέει την αλήθεια.

Κινηματογραφικά περνάνε από το μυαλό μου διάφορες εναλλακτικές λύσεις. Να της κάνω ένα σύντομο κήρυγμα για τις βλαβερές συνέπειες των ναρκωτικών, να της πω «δεν σου δίνω για να τα κόψεις», να της συστήσω μία φίλη μου που εργάζεται σε κοινότητα απεξάρτησης... Και τελικά βγάζω και της δίνω. Χάνεται μέσα στον κόσμο.

Δεν ξέρω ακόμα αν έκανα καλά – είδα όμως τόσο έντονα την ανάγκη της...

Πηγαίνω κατά καιρούς στην Ομόνοια – η γυναίκα μου εργάζεται στην Πολυκλινική. Καμιά φορά, όταν έχει απογευματινό ιατρείο, πηγαίνω και βράδυ. Όλη μέρα – αλλά περισσότερο το βράδυ – περιφέρονται σαν ζόμπι στρατιές ναρκομανών. Με βλέμμα απλανές και ασταθή βήματα τριγυρνάνε. Μερικές φορές σωριάζονται – όπου βρούνε.

«Μάστιγα τα ναρκωτικά» γράφουν οι εφημερίδες, απηχώντας την γνώμη του μέσου πολίτη, που τρέμει για τα παιδιά του. Όσα όμως επίθετα και να τους κολλήσουμε δεν θα φύγουν. Ούτε με εξορκισμούς, ούτε με παραινέσεις. Άλλωστε, συνοδεύουν τον άνθρωπο από τα πρώτα του βήματα στον κόσμο. Παραισθησιογόνες ουσίες χρησιμοποιούσαν όλοι οι πολιτισμοί, αρχαίοι και νέοι, πρωτόγονοι και πολιτισμένοι. Εθιστικές ουσίες επίσης. Μερικές από αυτές είναι νόμιμες αν και πολύ πιο βλαβερές από τις παράνομες. Π. χ. το τσιγάρο και το αλκοόλ. (Για το τσιγάρο και τα υπόλοιπα κάνετε κλικ σε ένα κείμενό μου ΕΔΩ).

Τα προγράμματα απεξάρτησης έχουν τελική επιτυχία γύρω στο 3%. Ας αφήσουμε που ποτέ δεν θα είναι αρκετά για να καλύψουν όλους τους χρήστες. Κι εκεί έχει δημιουργηθεί μία ύποπτη βιομηχανία με αμφίβολα οφέλη...

Απελευθέρωση; Μοιάζει η πιο ορθολογική λύση. Οι μόνοι που έχουν σίγουρα να χάσουν είναι οι έμποροι και οι κρατικοί λειτουργοί (μπάτσοι, δικαστές, κλπ) που λαδώνονται από αυτούς. Άλλωστε η απαγόρευση είναι σχετικά πρόσφατη υπόθεση. Αμερικάνικη εφεύρεση. Ξεκίνησε μετά τον Β΄ παγκόσμιο – μερικοί λένε με πίεση της Μαφίας, που είχε χάσει τα έσοδα της ποτοαπαγόρευσης και ήθελε να ρεφάρει.

Η ποτοαπαγόρευση αποτελεί ένα καλό μοντέλο σκέψης για το πρόβλημα – δεν μείωσε καθόλου την κατανάλωση αλκοόλ – αύξησε μόνο τα κέρδη των εμπόρων...

Δεν είμαι ειδικός και δεν έχω τελεσίδικη άποψη. Νομίζω όμως ότι έκανα καλά σήμερα το πρωί που έδωσα αυτά τα χρήματα στην κοπέλα. Αν δεν υπήρχε απαγόρευση, μπορεί να χρειαζόταν πολύ λιγότερα. Ή και καθόλου, αν πήγαινε σε ένα νοσοκομείο όπου θα ήταν καταχωρημένη...

345 σχόλια:

«Παλαιότερο   ‹Παλαιότερο   201 – 345 από 345
Mea Culpa είπε...

Η ελληνική μάζα (=κοινή γνώμη αποτελούμενη από τα χαμηλά κοινωνικά, οικονομικά, μορφωτικά στρώματα και καθοδηγούμενη από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης) δεν έχει την νοημοσύνη να αποδεχτεί απελευθέρωση των ναρκωτικών. Θέλει να αισθάνεται politically correct ακόμη κι αν δεν ξέρει τι ακριβώς είναι αυτό. Και ούτε ποτέ θα βρει τη νοημοσύνη να αποδεχτεί.

Debby είπε...

paragrafos said...
Το περασμένο καλοκαίρι, ήταν κυριακή πρωί, ξυπνήσαμε από φωνές και ουρλιαχτά. Δυο (εξαρτημένα) παιδιά επιτέθηκαν, εκατό μέτρα απο την εκκλησία, σε μια γριούλα που πήγαινε προφανός ν΄ ακούσει την... "εξάρτησή" της, τη λειτουργία.

Συγκρίνεται τις δυο "εξαρτήσεις" και πείτε μου αν είναι όλες ίδιες.

Καλή μου Paragrafos, ανάφέρθηκα σε αυτό το κομμάτι του σχολίου σου που συγκρίνεις δύο εξαρτήσεις, και απλά παραθέτω οτι ο λόγος που ίσως δεν μοιάζουν είναι γιατί η μια από τις δύο δεν χρειάζεται καθόλου το χρήμα.
Οπως επίσης και όλων των υπόλοιπων ειδών οι εξαρτήσεις έχουν διαφορετική σχέση από το χρήμα και αυτό κάνει πολλές φορές και την διαφορά. Όλοι ασχολούμαστε περισσότερο με την λιγότερο διαδεδομένη απλά γιατί η σχέση της με το χρήμα είναι μεγαλύτερη.
Το Blog σου το είδα και Θα ήθελα να τα πούμε στο θέμα του αλκοολισμού κάποια στιγμή (όχι απο εδώ. Αρκετή κατάχρηση έκανα) γιατί θα με ενδιέφερε πολύ η θέση σου.

the resident είπε...

behind_the_words said... "Όλοι οι ναρκομανείς θα καταντήσουν σαν τους αλκοολικούς, και σε πάρα πολύ σ΄νυτομο χρονικό διάστημα, όχι όμως όλοι οι πότες."

Λάθος.Υπάρχουν πολλοί, μα πάρα πολλοί που κάνουν χρήση απαγορευμένων ουσιών πολλά χρόνια προφανώς σε ελεγχόμενες ποσότητες και είναι μια χαρά. Νομίζω θα καταλαβαίνεται ότι πολλοί ποπ σταρ, ηθοποιοί και άλλοι διάσημοι κάνουν χρήση κόκας κλπ και από τι βλέπεται δεν μοιάζουν σαν αλκοολικοί.Αρκετοί έχουν περάσει τα 60.

andy dufresne είπε...

@behind_the_words said:
"Όλοι οι επιστήμονες που λένε ότι δημιουργείτε βλάβη..."
"Η δικιά έρευνα περιορίζετε..."
"Συγνώμη που επαναλαμβάνομε"
"το ένα δεν συγκρίνετε με το άλλο"
"Εγώ παραιτούμε"
"παίζεται βέβαια με τις λέξεις, αλλά σαν παιδία που είσαστε"


Αυτό με το "ε" και το "αι" επίτηδες το κάνετε;

Θυμάμαι ένα καθηγητή που μας έλεγε: "πριν μάθετε να διαβάζετε πίσω από τις λέξεις, πρέπει να μάθετε να διαβάζετε τις ίδιες τις λέξεις"...

Επειδή όπως είπατε μας διαβάζουν και παιδιά...

Με αγάπη,

andy

exposure είπε...

Δεν πρόκειται για μανιφέστο paragrafos... Μανιφέστα γράφετε εσείς κατά συρροή και μάλιστα χωρίς να είστε to the point.

paragrafos είπε...

Debby said...

Συγκρίνεται τις δυο "εξαρτήσεις" και πείτε μου αν είναι όλες ίδιες.

Καλή μου Paragrafos, ανάφέρθηκα σε αυτό το κομμάτι του σχολίου σου που συγκρίνεις δύο εξαρτήσεις, και απλά παραθέτω οτι ο λόγος που ίσως δεν μοιάζουν είναι γιατί η μια από τις δύο δεν χρειάζεται καθόλου το χρήμα.
Οπως επίσης και όλων των υπόλοιπων ειδών οι εξαρτήσεις έχουν διαφορετική σχέση από το χρήμα και αυτό κάνει πολλές φορές και την διαφορά. Όλοι ασχολούμαστε περισσότερο με την λιγότερο διαδεδομένη απλά γιατί η σχέση της με το χρήμα είναι μεγαλύτερη.
Το Blog σου το είδα και Θα ήθελα να τα πούμε στο θέμα του αλκοολισμού κάποια στιγμή (όχι απο εδώ. Αρκετή κατάχρηση έκανα) γιατί θα με ενδιέφερε πολύ η θέση σου.
"
---------------------------

Έχετε απολύτως δίκαιο! Ο αλκοολικός δεν χρειάζεται να κακοποιήσει κάποιον επειδή βρίσκει το ναρκωτικό του εύκολα και φτηνά.

Εγώ βέβαια, ορμώμενη από παδικά τραύματα είχα στο μυαλό τα βίαια ξεσπάσματα καποιων αλκοολικών στα παδιά και τις γυναίκες τους.

Πράγματι, έχετε δίκιο. Πρόκειται για δυο διαφορετικές περιπτώσεις.

Όσο για τον αλκοολικό πατέρα μου, μη διστασετε να ρωτήσετε ό,τι θέλετε. Αλλωστε, πέρασε καιρό από τότε που τα έκρυβα και από το ίδιο μου τον εαυτό. Κι εδώ μεσα έχω περιγράψει αρκετά αυτές μου τις φριχτες εμπειρίες μου.

Το ειπα και στην αρχή και το ξαναλέω:

Τίποτε χειρότερο από ένα πατέρα αλκοολικό!!!

Δεν ξέρω πώς είναι με ένα πατέρα ηρωινομανή.

Χτες παρέθεσα τη συνέντευξη ενος εξαρτημένου από ηρωίνη. Επαναλαμβάνω:

Οποιος επιθυμεί να νιώσει τι σημαίνει η (υπο)κουλτούρα των ψυχοδραστικών ουσιών, από πρώτο χέρι, δεν έχει παρά να διαβάσει την "εξομολόγηση ενός πρώην ναρκομανούς" από τα Νέα.

http://ta-nea.dolnet.gr/print_article.php?e=A&f=16672&m=R22&aa=1

the resident είπε...

Άλλες απόψεις, ίδια ορθογραφικά λάθη. Δυστυχώς andy, και γω το ίδιο πρόβλημα έχω. Ποτέ δεν τα πήγα καλά στην ορθογραφία Σωστή η παρατήρηση. θα φροντίσω να το διορθώσω.

Finteias είπε...

Λίγα στοιχεία και σκέψεις.

Η ποτοαπαγόρευση στην Αμερική (1920-1933) έδωσε ένα καλό παράδειγμα ότι η απαγόρευση της χρήσης μιας ουσίας (αλκοόλ) με μεγάλη ιστορία συνύπαρξης στην ανθρώπινη καθημερινότητα, έφερε αποτελέσματα αντίθετα από τα προσδωκόμενα. Χιλιάδες αμερικάνοι έχασαν τη ζωή τους από χρήση αλκοολούχων παρασκευασμάτων αμφιβόλου και παράνομης προελεύσεως με συνθήκες παραγωγής και πρώτες ύλες, στην καλύτερη περίπτωση, ύποπτες.

Η χρήση του οπίου έχει ιστορία τουλάχιστον από το 5.000 π.Χ. (Σουμέριοι) και φτάνει ως τις μέρες μας.

Η χρήση είναι απλωμένη σε πολλούς λαούς και δεν αποτελεί το ίδιον μιας περιορισμένης μερίδας του παγκόσμιου πληθυσμού. Για αιώνες η χρήση ουσιών τόσο οπιοειδών όσο και κανναβινοειδών ήταν ενσωματωμένες με τέτοιο τρόπο που η κατάχρησή τους και η υπερβολική εξάπλωσή τους να αποτρέπεται.
Το 1914 η θέσπιση του νόμου Harrison στις Η.Π.Α. ξεκινάει την ποινικοποίηση των οπιοειδών επαναλαμβάνοντας το ίδιο πείραμα με τα αλκοολούχα παρασκευάσματα.

Για τα κανναβινοειδή έχουμε και πάλι μια μακραίωνη ιστορία χρήσης έως το 1937 που απαγορεύονται.

Η πολιτική της απαγόρευσης εξαπλώθηκε σε πολλές χώρες με αποτελέσματα όπως:

Μια μερίδα του πληθυσμού στις χώρες αυτές, που θα εθεωρείτο, ενδεχομένως εκκεντρική ή ιδιόρυθμη, τώρα φυλακίζεται και χαρακτηρίζεται ως επικίνδυνη για την κοινωνία.

Η κυκλοφορία νοθευμένων προϊόντων στην αγορά με αποτέλεσμα έναν όλο και αυξανόμενο αριθμό νεκρών από την χρήση τους.
Περιττό να πούμε ότι για λόγους καθαρής επιστημονικής συνέπειας, οι άνθρωποι που είναι θύματα της μαύρης αγοράς δεν αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα της δράσης των οπιοειδών στον ανθρώπινο οργανισμό, αφού τα παράνομα δηλητήρια που χρησιμοποιούν περιέχουν πολλές προσμίξεις άκρως βλαβερές για τον άνθρωπο που κάνει ενδοφλέβια χρήση αυτών (ταλκ, άχνη ζάχαρη, κ.λ.π.).

Ο στιγματισμός ατόμων της κοινωνίας με το χαρακτηρισμό του εγκληματία ή του βαρέως πάσχοντος με αποτέλεσμα η επανένταξη τέτοιων ατόμων να είναι εξαιρετικά δύσκολη λόγω, όχι μόνο των σωματικών συμπτωμάτων που έπονται της διακοπής της χρήσης, αλλά και του χρόνου που θα χρειαστεί για την εξάλειψη του κοινωνικού στίγματος.

Το οικονομικό κόστος είναι βαρύ, αφού από τη μια καθίστανται μη παραγωγικά πολλά άτομα της κοινωνίας κι από την άλλη απαιτούνται μεγάλες δαπάνες για τη συντήρηση του σωφρονιστικού μηχανισμού.

Μια άκρως κερδοφόρα μαύρη αγορά τα κέρδη της οποίας ξεπερνούν τον προϋπολογισμό πολλών χωρών της γης.

Από την άλλη μεριά:

Είναι άξιο προσοχής το ερώτημα για το αν οι σημερινές συνθήκες και νοοτροπίες που πρωτοστατούν στην νεολαία μπορούν να συγκριθούν με εκείνες παλαιότερων εποχών, έτσι ώστε να εγγυηθούμε τη μείωση της χρήσης στην περίπτωση της επαναφοράς των συγκεκριμένων ψυχοτρόπων ουσιών σε νόμιμη χρήση.

Νόμιμες ουσίες, όπως η βενζίνη, χρησιμοποιήθηκαν από εφήβους με σκοπό την εύκολη έκσταση και γενικότερα την αναζήτηση του διαφορετικού και του γενικότερου πειραματισμού.

Όπως φαίνεται από τις στατιστικές μελέτες, οι ουσίες νόμιμης κυκλφορίας δεν είναι λιγότερο επικίνδυνες για την υγεία.

Το σύμβολο της εποχής είναι το "εύκολα και γρήγορα" κι αυτό ισχύει και για την ευχαρίστηση. Το μόνο κίνητρο άραγε για την είσοδο ενός νέου στο χώρο των απαγορευμένων ουσιών είναι η "γλυκειά παρανομία" και η αντίδραση ή μήπως η ανάγκη εκείνης της έκστασης της οποίας κανένας κόπος δεν προηγείται.

Μήπως ένα επικίνδυνο "ναρκωτικό" είναι η τάση για εύκολη ευχαρίστηση και αποποίηση ατομικής ευθύνης;

Η παραφιλολογία της εκ του μακρόθεν "φιλανθρωπίας" των σχολικών εκθέσεων πλήττεται σοβαρά όταν κάποιος έρθει σε επαφή με άτομα που χρησιμοποιούν αυτές τις ουσίες και έχουν να προβάλλουν μια "ναρκω-κουλτούρα" με τρόπο πεισματικό και άκαμπτο.
Κάποτε ρώτησα σε κάποιον:
"Γιατί χρησιμοποιείς ηρωίνη;"
και είπε;
"το σύστημα είναι σάπιο"
ξαναρωτάω:
"είναι λόγος αυτό για να σαπίσεις τον εαυτό σου;"
Δεν απάντησε...

Το ζήτημα είναι μεγάλο και ήδη εκκμεταλεύθηκα μεγάλο χώρο στο blog λέγοντας ελάχιστα από αυτά που θα ήθελα για μια τέτοια απάντηση.

Καλημέρα σε όλους.

unscrupulous_flagellations είπε...

@Debby

Αγαπητή μου Debby, κατά λαβαίνω πολύ καλά την αγωνία της κοπέλας και την εξάρτησή της από το φάρμακο που της έδωσε ο «γιατρός» της. Τέτοια εξάρτηση ακριβώς ένοιωσα και εγώ κάποτε όταν ήμουν σε παρόμοια περίπτωση της. Για αυτό και ξέρω εκ των έσω ότι το ναρκωτικό δεν συγκρίνεται με τίποτα με τα άλλα συμβατικά ναρκωτικά όπως το τσιγάρο. Εγώ είχαν την δύναμη να σταματήσω το «φάρμακο» μου την τέταρτη μέρα, μόλις κατάλαβα κάποια εξάρτηση, και δεν υπέπεσα στον πειρασμό επειδή ήταν Παρασκευή βράδυ και τα φαρμακεία μόνον με συνταγή τα έδιναν. Πόσοι άλλοι όμως είχαν αυτή την δύναμη΄; Και τι θα γινόταν αν κάθε «περίπτερο» μπορούσε να μου το χορηγήσει΄ και εγώ συνέχιζα; Απελευθ΄ρωση γαρ…

exposure είπε...

Φιντείας...Finteias καλό το παράδειγμα με τη βενζίνη που αποδεικνύει ότι αν το σώμα/πνεύμα θέλει μπορεί να βρει διάφορα... μανιτάρια παντού. Το ερώτημα είναι πόσο ακόμη διάφορες παιδαγωγικές φιλοδοξίες μας μπορούν να αναχαιτίσουν αυτή την έκρηξη της πληροφόρησης όπου με μια απλή αναζήτηση στο Google βρίσκει το παιδί όλες τις πληροφορίες και τις πηγές και μάλιστα με φωτογραφίες...

Ακόμα και σε αυτή εδώ τη συζήτηση γράφηκαν -με ειλικρίνεια βέβαια- πράγματα άκρως ακατάλληλα για ένα παιδί, πάντα στο όνομα της ελευθερίας της έκφρασης... Το μόνο που θέλω να προσθέσω είναι ότι δεν μπορούμε να έχουμε πρότυπα κοκαϊνομανείς/ηρωινομανείς pop stars για να πορευτούμε σε αυτή τη ζωή. Όπως και δεν μπορούμε να έχουμε πρότυπο τον ράπερ που σκοτώνει ή ληστεύει. Να κάτσουμε να δούμε τις ανάγκες της κοινωνίας μας, ποιες ουσίες μπορούν να ενταχθούν ή όχι και με ποιο τρόπο. Για το καλό των παιδιών.

Finteias είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
paragrafos είπε...

Κύριε Φιντεία, όπως πάντα είστε εξαίρετος!


Με αγάπη

Παράγραφος

Finteias είπε...

@ exposure

Θα σας συμπληρώσω επικεντρώνοντας και πάλι στα πρότυπα και στα σύμβολα ζωής και κουλτούρας.

Μέσα στον κυκεώνα των πληροφορικών ψάχνει κάποιος αυτό που θέλει και που ορέγεται.

paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Finteias είπε...

@ paragrafos

Αγαπητή φίλη την καλημέρα μου.
Εμείς θα τα ξαναπούμε στα "σπίτια" μας.

paragrafos είπε...

Καλό απόγευμα σε όλους σας - συμπεριλαμβανομένων φυσικά και των... επιθετικών αντιφρονούντων, γιατί ξέρουμε ότι στο βάθος τής ψυχής τους σκέφτονται και νοιάζονται τα εξαρτημένα παιδάκια.

Με αγάπη

Παράγραφος

kkai-Lee είπε...

Ενώ αν ακουμπούσαμε, οι άνθρωποι, το χέρι στον ώμο του συνανθρώπου μας, τα πράγματα μπορεί να ήταν (ή και να γίνουν διαφορετικά).
Μα που χρόνος για τέτοια.

paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Finteias είπε...

@ paragrafos
Κι όμως την πρώτη φορά τα καταφέρατε πολύ καλά.

Κάτι θα ξεχάσατε. Δείτε ξανά την εικόνα που σας έστειλα, αν την έχετε ακόμα.

Καλό απόγευμα.

Το "Κ" βρίσκεται δίπλα στο "Λ" στο πληκτρολόγιο.
Μερικά λαθάκια γίνονται.

BadlyDrawnBoy είπε...

Πώς θα ήτανε άραγε η τέχνη και ο κόσμος δίχως τα ναρκωτικά;

-Θα ασχολούταν κανείς με τη beatnik generation;
-Θα είχαν γράψει οι Beatles το “Lucy In The Sky With Diamonds;
-Θα βλέπαμε ποτέ το Trainspotting και το Requiem For A Dream;
-Θα ήταν διάσημοι οι Kate Moss και ο Pete Doherty;
-Θα ζούσαν σήμερα ο Ian Curtis και ο Curt Cobain;
-Θα είχε κόψει το πουλί του ο Vincent van Gogh;
Δεν το νομίζω

Αποποινικοποιήστε-νομιμοποήστε τα ναρκωτικά τώρα – και μαζί με αυτά και το Absinthe

Memento aka a moment in life είπε...

Ναρκωτικα: Θυμαμαι, οταν ημουνα στο Γυμνασιο, μας ειχανε στειλει να παρακολουθησουμε ενα σεμιναριο σχετικα με την μαστιγα των ναρκωτικων. Στην περιπτωση μου ισως να βοηθησε το σεμιναριο, ισωs να βοηθησε η οικογενεια, ισως παλι και να βοηθησε το οτι δεν ημουν επιρρεπης, ως εφηβος, σε κακες παρεες και πειρασμους ή πειραματα με χημικες ( recreational ) ουσιες.

η μονη λυση ειναι το να γνωριζεις τον εχθρο σου... να διαβαζεις και να μαθαινεις οχι μονο τα καλα αλλα και τα κακα των ναρκωτικων. Αυτες τις μερες διαβαζω ενα βιβλιο, Cocaine by Dominic Streatfeild.

ενα πολυ "ομορφο" αποσπασμα θα βρειτε στο βλογ μου.

Grecopean είπε...

Το πρόβλημα μας θεωρώ ο'τι είναι το πως θα περιοριστεί η χρήση οποιασδήποτε ουσίας που προκαλεί εξάρτηση και όχι το πώς θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε την "αδικία" έναντι των μη νομιμοποιημένων ναρκωτικών ουσιών.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του OECD η Έλλαδα είναι πρώτη σε κατανάλωση (ανά μονάδα πληθυσμού) καπνού μεταξύ 30 χωρών του δυτικού κόσμου. Η ελεύθερη προσφορά καπνού, τα πάμπολα κανάλια διανομής, η φθηνή του τιμή, το αναποτελεσματικό νομοθετικό πλαίσιο και γενική αδιαφορία απο τη πλευρά της Ελληνικής πολιτείας έχουν οδηγήσει σε ακόμα μια θλιβερή πρωτιά.

Μήπως πρέπει πρώτα να αναζητήσουμε τρόπους αντιμετώπισης των υπαρχόντων (και συγγενών) προβλημάτων μας; Και αφού πειραματιστούμε και βρούμε μια αποτελεσματική φόρμουλα να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε και για τα "αδικημένα".

YΓ. H cannadis δεν είναι αθώα. Είναι λιγότερο εθιστική απο το tobbaco αλλά πολύ περισσότερο τοξική. Επιπλέον η συχνή και εντατική χρήση της συνδέεται με παράνοια και σχιζοφρενικά επεισόδια:

The smoke actually contains higher concentrations of carcinogenic polycyclic aromatic hydrocarbons (PAHs) than tobacco smoke. Cannabis smokers generally inhale more smoke for longer depositing more than 4 times as much tar on their lungs as cigarette smokers.
A common side-effect, usually for first time or early users, is anxiety, panic, paranoia and feelings of impending doom. However these effects disappear within hours. Reassurance and a supportive environment help.

There are also anecdotal reports of long-term users 'turning a corner' in their cannabis use, where they can no longer enjoy the experience as cannabis triggers paranoia and anxiety attacks.
In a recent study, between 10%-15% of people who smoked cannabis reported "paranoid" or "confused" feelings as a disadvantage of smoking cannabis. (2) And over 27% reported "anxiety" as a regular or occasional effect. Around 30% gave "negative experiences" as their reason for permanently quitting cannabis.
There is a lot of misinformation presented about cannabis and schizophrenia. There is general agreement that heavy cannabis use can precipate schizophrenic episodes in those with the disorder but there is no evidence that it can cause the underlying psychotic disorder. Heavy cannabis users can exhibit long-lasting toxic psychosis involving delusions and hallucinations that can be incorrectly and dangerously - diagnosed as a schizophrenic illness. (4)
If you have mental health problems, taking a drug - any drug - excessively is going to make your problems worse.

πηγές:
1. MARIJUANA and MEDICINE: Assessing The Science Base, pg 111
2. Les Iversen,
Department of Pharmacology, University of Oxford.
3. Cohen DA, Kaal, Hendrien L, "Irrelevance Of Drug Policy: Patterns and careers of experienced cannabis use in populations of Amsterdam, San Francisco, and Bremen" pg 75
4. ibid, pg 84
5. House Of Lords Select Committee on Science & Technology "Cannabis - The Scientific & Medical Evidence", 4th Nov 1998, pg 12, 4.1-4

Nikos Dimou είπε...

Εδώ παρουσιάζεται το ενδιαφέρον πρόβλημα:

Όλοι είμαστε εναντίον των ναρκωτικών (κοινότοπο).

Όλοι θέλουμε να προστατεύσουμε τα παιδιά.

Και διαφωνούμε ριζικά στο πως.

Οι δύο ακραίες θέσεις: Οι μεν θέλουν περισσότερη καταστολή οι δε απόλυτη απελευθέρωση.

Υπάρχουν και μερικές ενδιάμεσες αποψεις.

Φοβάμαι όμως πως η συζήτηση δεν θα καταλήξει ποτέ, όσα επιχειρήματα κι αν ακουστούν.

Διότι η απόφαση, για την μία πλευρά, δεν είναι θέμα επιχειρημάτων - αλλά θέμα προσωπικότητας.

Ο "καταστολείς" (να τους ονομάσω έτσι) είναι a priori ξεκαθαρισμένοι ότι μόνο με απαγορεύσεις θα επιτυχει κανείς την μείωση της χρήσης (για απάλειψη δεν συζητάμε).

Είναι οι τύποι law and order (νόμου και τάξης) που παθαίνουν αλλεργία στην ιδέα της ελευθερίας.

Εκνευρίονται ακόμα και με τον ελεύθερο διάλογο.

Το ότι η καταστολή έχει παταγωδώς αποτύχει και στην ποτοαπαγόρευση και στα ναρκωτικά, δεν τους συγκινεί καθόλου.

Θέλουν περισσότερη.

PaliosKokkinos είπε...

Εριξα μια γρήγορη ματια στα σχόλια και στο κείμενο του Νικου. Ας αφήσουμε έξω την ελευθερία του ατόμου στο δικαίωνα να δημιουργει ένα κόσμο ψευδεσθήσεων.

Μια απλή ερώτηση έχω μόνο: Οποιος θέλει να βρει ουσίες, βρίσκει? Και αφου όποιος θέλει βρίσκει, όποτε θέλει, όπου θέλει, ακόμα και τουρίστας να είναι σε μια ξένη πολη, γιατί η πολιτεία δινει αξία σε πρέζες σκόνης?

Πραγματικά αδυνατώ να καταλάβω τον τρόπο που οι κοινωνίες αντιμετωπιζουν αυτό το θέμα. Να δεχτω οτι υπάρχουν πολλά παρα-συμφέροντα, αλλά με ποιον τρόπο τα συμφέροντα ανακατεύονται με αυτά αυτών που τελικά παίρνουν και τις αποφασεις, στο συγκεκριμένο θέμα ,δεν μπορώ να καταλάβω

Η σημερινή αντιμετώπιση δεν παράγει μόνο αρρώστους, πράγμα που στην καπιταλιστικη εποχή of ours δεν είναι κατανάγκη κάκό, αλλά νεκρώνει ολοκληρωτικα το άτομο-ασθενη, αφου τελικά δεν του επιτρέπει ουτε να παραξει ουτέ να συμμετάσχει με οποιαδήποτε τρόπο στο κοινώνικο σύνολο.

BadlyDrawnBoy είπε...

Όσο υπάρχουν άνθρωποι θα υπάρχουν και ναρκωτικά (αυτό είναι θέσφατο!).H άρση της απαγόρευσης δε θα αυξήσει τον αριθμό των χρηστών - και πιθανότατα δε θα τον μειώσει. Τουλάχιστον όμως θα ελαφρύνει και θα επιταχύνει το αργοκίνητο δικαστικό σώμα της Ελλάδας, το οποίο είναι αναγκασμένο να ασχολείται καθημερινά με χιλιάδες ανόητες υποθέσεις περί ναρκωτικών και να στέλνει στη φυλακή χιλιάδες ακίνδυνους μικροαπατεώνες (επιβάρυνση και του σωφρονιστικού συστήματος).
Αυτό σημαίνει ταχύτερη και δικαιότερη απονομή δικαιοσύνης αλλά και λιγότεροι φόροι για τους πολίτες

Stathis είπε...

H απαγορευτική πολιτική έχει δύο διαστάσεις: Την ποινικοποίηση της χρήσης και την ποινικοποίηση της εμπορίας. Ας τα διαχωρίσουμε κατ αρχήν, γιατί πρόκειται για δύο διαφορετικά πράγματα.

Η ποινικοποίηση της χρήσης είναι κατά την άποψή μου ανήθικη. Γιατί οδηγεί στη φυλακή , για σωφρονισμό(;), αθώους ανθρώπους. Καταστρέφει ζωές ανθρώπων που δεν βλάπτουν κανένα άλλο παρά μόνο τον εαυτό τους. Το νομικό σύστημα εκδικείται κάποιους για μια προσωπική επιλογή.Δημιουργεί ανθρώπους κατεστραμένους , με μοναδική επιλογή την παραβατικότητα. Έτσι δημιουργεί στα μάτια των αφελών και το μύθο του επικίνδυνου τοξικομανή. Το σύστημα αυτό είναι αυτοτροφοδοτούμενο.

Η ποινικοποίηση της εμπορίας ηθικά φαίνεται δίκαιη. Τελικά όμως αυτό που συζητούμε είναι αν καταλήγει να εξυπηρετεί το σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε.Την προστασία των ανθρώπων από τον εθισμό.

Κατά τη γνώμη μου όμως δεν έχει στόχο. Ας μου εξηγήσει κάποιος ποιος είναι ο στόχος. Να μην υπάρχουν στην "πιάτσα" διαθέσιμες ουσίες , ώστε να μην βρίσκει ο εθισμένος τη δόση του και να απεξαρτηθεί; Αυτό είναι ιδεολογικό κατασκεύασμα. Μήπως ο μ
ηχανισμός καταστολής, και ο μηχανισμός διακίνησης χρειάζονται ο ένας τον άλλο για να υπάρξουν; Μήπως κάπου οι δύο μηχανισμοί επικοινωνούν;

paragrafos είπε...

Στο τελευταίο μου σχόλιο (το διέγραψα) ήθελα να επαναλάβω το "καλο απόγευμα" και βγήκε... κακό απόγευμα.

Τόσα προσωπικά μου πράγματα έχω πει εδώ μέσα και δεν ένιωσα ποτέ μου άβολα.

Μόλις είδα όμως αυτό το δαιμονισμένο κάπα, έγινα κατακόκκινη!

Την κατανόησή σας!!!

heinz είπε...

@apousia
"...Η εξάρτηση όμως από τη δουλειά,τους φίλους,τα ακριβά αυτοκίνητα,τα ρούχα και άλλα που αναφέρετε,δεν σκότωσε ποτέ κανέναν,δεν οδήγησε κανέναν στον απόλυτο αυτοεξευτελισμό και στην απεμπόληση της όποιας του αξιοπρέπειας.
"

Κι όμως, νομίζω ότι δεν είναι έτσι...
Και με δανεικά τη βγάζουμε για ένα αυτοκίνητο, και προσβολές προϊσταμένων και συναδέλφων καταπίνουμε για να μη χάσουμε το μεροκάματο, και φακελάκι δίνουμε στο γιατρό, αν και ξέρουμε ότι είναι αθλιότητα, και - αν δεν πεθαίνουμε βιολογικά - πεθαίνουμε συνεχώς σαν προσωπικότητες. Χιλιάδες μικροί θάνατοι τριγύρω κάθε μέρα. Δεν είναι ασήμαντοι...

Για να είμαι εικρινής, δεν συμβαίνει σε μένα (τουλάχιστον σε μεγάλη κλίμακα), αλλά εγώ κυκλοφορώ σ' όλη μου τη ζωή μ' ένα σπαθί έξω το θηκάρι - και φροντίζω να το δείχνω.

Αλλά το βλέπω γύρω μου, χίλιες δυο μικρές εξαρτήσεις... Αλλιώς: χίλιοι δυο φόβοι.

Μετά από τόσα χρόνια, ακόμα με εκπλήσσει να βλέπω ότι στους περισσότερους ανθρώπους, η κινητήρια δύναμη είναι ο φόβος. Τι φοβούνται; Χιλιάδες πράγματα. Δεν το καταλαβαίνω. Νομίζω ότι, φοβάται κανείς όταν δεν ξέρει ποιός είναι, που πάει και γιατί. Αλλά, παρ' όλ' αυτά, με πληγώνει να το βλέπω γύρω μου (κι άλλοτε με εξοργίζει)....

Φοβόμαστε. Και παίρνουμε οτιδήποτε (από μοδάτα ρούχα μέχρι ουσίες) για να το ξεχνάμε.

PaliosKokkinos είπε...

Πολύ σωστά Στάθης, αλλά η σημαντικότερη διάσταση της σημερινής κατάστασης είναι αυτή του χρήστη γιατί στο τέλος αναγκάζεται να πουλήσει τη μάνα του όπως είπε ένας φίλος ποιο πάνω.

Οσο αφορα της διασταση της εμπορίας, σε ρωτώ γιατι δεν βρέθηκε κανείς στο δρόμο να μου πουλήσει ασπιρίνες???
Γιατί να μην υπήρχε έστω μια ελεγχόμενη προμήθεια μέσω φαρμακείων ίσως καποιο ατομικό φακέλωμα.

Ξαναλέω πριν αρχισουμε να συζητάμε το θέμα του εθισμού, γιατι δεν συζητάμε για το οικονομικό που είναι το ίδιο σημαντικό και νομίζω πολύ πιο απλό. Θα είχαμε 16 χρονες πορνες των 15€ αν δεν είχαν δώσει κάποιοι αξία σε "ασπιρίνες"?

PaliosKokkinos είπε...

λοιπουν λέξεις απο το ποστ. ορθογραφικά λαθη κλπ ελπίζω να βγαίνει νοημα,


μα να μην μπορούμε να κάνουμε ένα εντιτ (@#@$)

Stathis είπε...

palios_kokkinos έχεις δίκιο για την οικονομική διάσταση. Θα χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα του behind_the_words. Λέει πως δεν εθίστηκε σε κάποιο φάρμακο γιατί δεν του το δίναν χωρίς συνταγή στα φαρμακεία. Επειδή το θέμα το γνωρ'ιζω πολύ καλά, έχω να πω πως και εκεί η απαγόρευση έχει κάνει το θαύμα της. Με δέκα δεκαπέντε ευρουλίνια, κάποιοι γιατροί σου συνταγογραφούν ότι ζητήσεις. Η απαγόρευση έβαλε μεσάζοντες οι οποίοι κάτι βγάζουν, δημιουργησε δηλαδή εμπόριο συνταγών. Δεν κάνω σύγκριση, είναι δύο άσχετα θέματα, αλλά είναι χαρακτηριστικό το πώς μια υπαρκτή επιθυμία ΄κάποιων ανθρώπων, όταν της απαγορεύεται να εκφραστεί, διοχετεύεται σε παράπλευρα κανάλια.

Stathis είπε...

Υ.Γ. έχουν ένα προϊόν. Κοστίζει 3 ευώ το γραμμάριο. Το απαγορεύουν κάποιοι ηθικολόγοι ιδεαλιστές. Το προϊόν δεκαπλασιάζει την τιμή του.
Δημιουργείται αγορά. Χρήματα αλλάζουν χέρια. Κάποιοι ζουν , βγάζουν μεροκάματο κυνηγώντας τους "κακούς", οι περισσότεροι μάλιστα με ήσυχη συνείδηση,they are doing the right thing. Τώρα το πρόσεξα- the right το σωστό, είναι και το δεξιό στα αμερικάνικα.
Όλοι είναι χαρούμενοι, εκτός από τα θύματα. Αλλά κάθε ανάπτυξη έχει θύματα, σωστά;

harrygreco είπε...

Ευτυχως ο μπλογκερ συγκρατηθηκε απεναντι στην κακοηθεια των ανανδρων που βαζουν μπροστα τα παιδια για να στηριξουν τα απαγορευτικα τους. Ειναι σχολειο...νευρων το μπλογκ. Ως προς το θεμα,ισως η υπερβολικη καταστολη να εντασσεται στο πνευμα τηςε διασημης " δημιουργικης καταστροφης ". Καταδιωκεται κοκα & ασπρη,αλλα ο νους τεχνας κατεργαζεται για...homemade ουσιες που μπορει να ειναι πιο επιβλαβεις,μπορει να βγουν ομως πιο ηπιες & χωρις εθισμο. Μπορει να δωσει λυση...η ιδιωτικη πρωτοβουλια.

PaliosKokkinos είπε...

Σωστά αλλά γι αυτό ανέφερα πριν οτι δεν δημιουργεί θύματα, τα σκοτώνει. Πόσα μπορουσε να έχει κερδίσει μια κοινωνια απο εναν σιτεμένο 70 χρονο και πόσα απο μια 25χρονη φωτοβολίδα?

Η αστυνομικοι δεν θα μένανε άνεργοι, θα κάνανε κατι σημαντικότιρο απο το να γδύνουν υπόπτους(αλλο εγκλημα αλλά είμαι οφτοπικ)

Και οκ τα χρήματα να αλλάζουν χέρια. Και μια παραοικονομία μπορεί να έχει οφέλη. Για μια παραοικονομία βασιμένη πάνω στη σκόνη όμως δεν μπορώ να δω και πολλά επιχειρήματα που να δικαιολογούν την συντήρηση της.

synas είπε...

Δεν υπάρχει θέμα της Κυριακής (όχι των Τριανταφυλλόπουλου-Αναστασιάδη, εδώ, του Δήμου); Το βαρέθηκα αυτό. Ο,τι είχαμε να πούμε, το είπαμε. Ήδη από το πρωί, προσπαθεί ο ένας να πείσει τον άλλον και δεν είναι αυτό το νόημα του blog.

Stathis είπε...

@ palioskokkinos:

"Και οκ τα χρήματα να αλλάζουν χέρια. Και μια παραοικονομία μπορεί να έχει οφέλη. Για μια παραοικονομία βασιμένη πάνω στη σκόνη όμως δεν μπορώ να δω και πολλά επιχειρήματα που να δικαιολογούν την συντήρηση της."

Αυτό είπα κι εγώ. Ή έστω άφησα να εννοηθεί.

"Η αστυνομικοι δεν θα μένανε άνεργοι, θα κάνανε κατι σημαντικότιρο απο το να γδύνουν υπόπτους(αλλο εγκλημα αλλά είμαι οφτοπικ)"
Δεν είναι μόνο οικονομικό το θέμα. Είναι και θεμα κοινωνικής καταξίωσης, αποδοχής κλπ. Και ίσως να μη φταίει μόνο η φύλαξη των "επωνύμων" για την έλλειψη τάξης που ζει ο μέσος πολίτης, αν σκεφτείς πως έχουμε την πιο κατασταλτική πολιτική για τα ναρκωτικά στην Ευρώπη.

harrygreco είπε...

Ειναι καλο θεμα για 2ημερο,πρεπει να μεινει,μπορει για 300αρι,ολες οι αποψεις εχουν τη βαρυτητα τους...

apousia είπε...

@heinz 4.06μ.μ.
Δεν διαφωνούμε.
Παραλείψατε όμως την τελευταία φράση του χθεσινού σχολίου μου.
Νομίζω,άφηνα σαφώς να εννοηθεί,πως επιβάλλεται η απεξάρτησή μας,ΚΑΙ από τις εξαρτήσεις που αναφέρατε...
Πάντως,οι θάνατοι από τα παραπάνω,(αυτοκίνητα,ρούχα,ηλεκτρονικά)είναι ''θάνατοι''.
Οι άλλοι,είναι θάνατοι.
Και,θα συμφωνήσετε πιστεύω,πως έστω κι αν κάποιος εξαρτημένος από αυτό που του επιβάλλει το lifestyle,αναγκαστεί να αγοράσει το ''αντικείμενο του πόθου του'' με δανεικά,σίγουρα,δεν θα ζητήσει εξαθλιωμένος ένα πρωί Σαββάτου,δανεικά από τον Νίκο Δήμου,και δεν θα χτυπήσει τη γριούλα που αμέριμνα βαδίζει προς την εκκλησία...

Nikos Dimou είπε...

synas said...
Δεν υπάρχει θέμα της Κυριακής (όχι των Τριανταφυλλόπουλου-Αναστασιάδη, εδώ, του Δήμου); Το βαρέθηκα αυτό. Ο,τι είχαμε να πούμε, το είπαμε. Ήδη από το πρωί, προσπαθεί ο ένας να πείσει τον άλλον και δεν είναι αυτό το νόημα του blog.

Δεν είμαι σίγουρος ότι δεν είναι αυτό το νόημα του blog - και του διαλόγου γενικότερα.

Όσο για νέο θέμα: τώρα είμαι στο δρόμο (γράφω από PDA). Όταν φτάσω με το καλό, θα το σκεφθώ.

Αλλά με χαλάει να με βλέπετε ως παραγωγό θεμάτων για σχολιασμό...

Non Private Life είπε...

Ποια η γνωμη σας για τις μειονοτητες;
-Α δεν ξερω χρυσο μου, εγω εχω μονο πλεονεκτηματα
Αντζελα Δημητριου

Πρεπει να ευγνωμονουμε τον Θεο που ειμαστε Ελληνες και εχουμε αυτην την τοσο ωραια Ελληνικη μυθολογια απο τους αρχαιους, οπως ο Ομηρος και ο Αισωπος
Αντζελα Δημητριου

Το σπιτι μου το εχω κανει υπεροχο, κανονικο μαυσωλειο
Αντζελα Δημητριου

Η νυχτα ειναι πιο λαμπερη απο την μερα, λογω τα φωτα
Αντζελα Δημητριου

Η παρασταση αυτη με ξαναεκανε παιδι παλι απο την αρχη... αλλα ειμαι παιδι
Αντζελα Δημητριου

Στην Τουρκια εχω πουλησει 100000 πωλησεις
Αντζελα Δημητριου

-Υπογραψατε για τις ταυτοτητες;
-Οχι, δεν ηξερα που να παω. Ρωτησα να μου πουν αλλα δεν μου ειπε κανεις
Αντζελα Δημητριου

-Πως διατηρειτε την σιλουετα σας;
-Τρωω ειδη υγιεινης
Αντζελα Δημητριου

-Μα δεν τιθεται θεμα
-Οχι, το τιθω εγω
Αντζελα Δημητριου

Απο τους εν ζωη καλλιτεχνες, χαρηκα που συνεργαστηκα με τον αειμνηστο Στελιο Διονυσιου
Αντζελα Δημητριου

Εχω τοσα πολλα ρουχα που ειναι αδυνατον να τα τακτοποιησω μονη μου.
Αυτη ειναι δουλεια της γκαρνταρομπιστ
Αντζελα Δημητριου

Οταν το καμαρινι της γεμισε με κατσαριδες, ειπε:
-Να φωναξουν τον απολυμαντερ
Αντζελα Δημητριου

Θαυμαζω πολυ τον Γκαντι. Εκανε τοσα για την Κινα
Αντζελα Δημητριου

Απο νεους, μου αρεσουν, η Τσαλιγοπουλου, ο Μπασης, η Πρωτοψαλτη...
Δεν ειναι νεα καλλιτεχνης η Πρωτοψαλτη; Ε δεν ειναι και γερασμενη η γυναικα
Αντζελα Δημητριου

Με κατηγορουν οτι εχω αυλη. Και αυτο μου το προσαπτουν. Αφου εχω μικρο παιδι, που θα παιζει;
Αντζελα Δημητριου

Για μενα οι θαυμαστες μου, κοβουν τις φλεβες μου
Αντζελα Δημητριου

Δεν εχω ενα σωματοφυλακα, εχω δυο, γιατι φοβαμαι και τους εχω για μια ωρα αναγκης. Τον κακομοιρη τον John Lennon πως τον φαγανε δηλαδη;
Αντζελα Δημητριου

Non Private Life είπε...

Aυτή πάντως κάτι παίρνει...

aphrodite είπε...

@ΝΔ,

"...Οι δύο ακραίες θέσεις: Οι μεν θέλουν περισσότερη καταστολή οι δε απόλυτη απελευθέρωση..."

Αφού σουμάρεις (λείπει κι ο Σούμι σήμερα!) πληζ βαλε και το ΠΡΙΝ φτάσουμε εκεί.
Εγραψα: "...βήμα προς τα μπρος είναι πρωτίστως το pro-active σκέλος, πώς να ελαχιστοποιήσεις τη ζήτηση (χωρίς να κάνεις... κωσταλέξι τους εθισμένους). Στο post-active σκέλος, μεγίστης σημασίας η ε-παν-έντα-ξη. Με ανοχή & κατανόηση (η αγάπη είναι δυσκολη περίπτωση). Καλή ακούγεται η αποποινικοποίηση, αλλά... ναι μεν θα γλυτώσουμε την allure του παράνομου (και θα αφοπλίσουμε το παρανοϊκά κερδοφόρο γουρουνίσιο υποστηρικτικό σύστημα), μα την ευκολότερη πρόσβαση πώς θα την περιορίσουμε στις... απολύτως απαραίτητες απώλειες?"

Το έχουν πει κι άλλοι φίλοι, το πριν & το μετά έχουν σημαντική βαρύτητα στην ανακούφιση, όχι μόνον το "διαχειριστικό" κομμάτι της κρίσης...

"...Αλλά με χαλάει να με βλέπετε ως παραγωγό θεμάτων για σχολιασμό..."

Πώωωωωωως ακριβώς θέλετε να σας βλέπουμε κύριε καθηγητά? Πείτε μας για να ξέρουμε επιτέλους!!!

paragrafos είπε...

Μέχρι το 2004 η Ελλάδα θα έχει αναγκαστεί να αποδεχθεί την ευρωπαϊκή πολιτική για την απελευθέρωση των ναρκωτικών. Στην παραπάνω εκτίμηση προχώρησε ο ψυχίατρος και υποστηρικτής της αποποινικοποίησης των ναρκωτικών, Κλεάνθης Γρίβας, στην ημερίδα για τα ναρκωτικά, που οργανώθηκε στο δημαρχείο Νέας Κυδωνίας στα Χανιά.
«Δεν μπορεί, δηλαδή, μια πράξη που δεν συνιστά αδίκημα σε μια χώρα της Ε.Ε. να αποτελεί αδίκημα σε μια άλλη», είπε ο κ. Γρίβας, εξηγώντας ότι σήμερα 13 από τις 15 χώρες της Ε.Ε., με εξαίρεση την Ελλάδα και τη Σουηδία, έχουν υιοθετήσει:
· Την αποποινικοποίηση της χρήση των ναρκωτικών ουσιών.
· *Τη διάθεση της κάνναβης με νόμιμους τρόπους από τα coffee shop ή τα φαρμακεία.
· *Τη διάθεση των υποκατάστατων ουσιών, της ηρωίνης με ιατρική συνταγογραφία.
Σύμφωνα με το γνωστό ψυχίατρο, στην τελευταία έκθεση του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τα ναρκωτικά, αναφέρεται ότι στη Γαλλία, που ξεκίνησε η χορήγηση οπιούχων με συνταγογράφηση, οι θάνατοι από νοθευμένη ηρωίνη μειώθηκαν κατά 60%.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 02/05/2001

-----------------
Τώρα είναι 2006 και ήδη από πέρυσι και η Ολλανδία τα "μασάει", σε αντίθεση με την Αγγλία που αποποινικοποίησε (2005) εντελώς τη χρήση χασις

paragrafos είπε...

Xασίς τέλος (για την Ολλανδία)


H ΟΛΛΑΝΔΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ εγκαταλείπει την άποψη ότι η κάνναβη είναι ένα γενικά ανώδυνο ναρκωτικό. Και καταλήγει ότι όλοι εκείνοι οι πολέμιοι αυτής της άποψης τελικά είχαν δίκιο: η κάνναβη είναι ένα κοινωνικό κακό. H πολιτική της ελαστικής αντιμετώπισης γρήγορα παίρνει ένα τέλος.

Όμως, άραγε τι θα είναι στο εξής το Άμστερνταμ χωρίς τις καφετέριες με το χασίς; Θα είναι σαν μια Βενετία χωρίς κανάλια, σαν ένα Παρίσι χωρίς αγενείς σερβιτόρους, σαν ένα Λονδίνο χωρίς αμφιλεγόμενο δήμαρχο. Και τι θα απογίνουν όλοι εκείνοι οι τουρίστες που καταφθάνουν κάθε χρόνο στο Άμστερνταμ μόνο και μόνο για να πάρουν «μυρωδιά»;

Θα επιστρέφουν πίσω στην πατρίδα τους ανικανοποίητοι; Έτσι φαίνεται, αφού από τις καφετέριες με χασίς που υπήρχαν στη δεκαετία του 1990 έχουν απομείνει οι μισές και μπορεί να μην υπάρχει πια καμία μέσα σε πέντε χρόνια.

ΤΑ ΝΕΑ , 07/03/2005 , Σελ.: N06

aphrodite είπε...

@heinz,

Από 4:28 ήδη ως και τώρα γράφεις και σε χαίρομαι - έτσι το νοιώθω κι εγώ - φοβόμαστε και don't rock my boat, η "δόση μας" είναι ό,τι δεν μας χαλάει τη ζαχαρένια τελικά, ό,τι μας αποκοιμίζει γιατί δεν αντέχουμε τις ευθείες αντιπαραθέσεις για τα ουσιαστικά πράγματα, ό,τι δεν μας ξεβολεύει από το πρόχειρο κατάλυμμά μας...

Τι ανθρωπάκια που είμαστε ώρες-ώρες...

paragrafos είπε...

STEVE BOGGAN

Από τις 29 Ιανουαρίου, η χρήση ινδικής κάνναβης δεν θα αποτελεί πλέον ποινικό αδίκημα στη Βρετανία. Οι περισσότεροι ειδικοί δεν διαφωνούν με την αναδιαβάθμιση της κάνναβης. Επισημαίνουν απλώς πως δεν πρέπει να δοθεί το μήνυμα ότι η ουσία είναι ασφαλής. Και πως - ιδιαίτερα - οι νέοι πρέπει να ενημερωθούν διεξοδικά για τους πιθανούς κινδύνους.
Ινδική κάνναβη. Σύμφωνα με τις έρευνες, μπορεί να αυξήσει ακόμα και κατά 700% τον κίνδυνο εκδήλωσης σχιζοφρένειας
(...)

LINKS: www.cannabis.com/ www.ukcia.org/ www.cannabisschizophrenia.com Επιμέλεια: Κίττυ Ξενάκη


ΤΑ ΝΕΑ , 08-01-2004 , Σελ.: N58

paragrafos είπε...

Μια συνέντευξη ακόμα, ενός επίσης απεξαρτημένου, αλλά τώρα στο Σταύρο Θεοδωράκη.

http://ta-nea.dolnet.gr/print_article.php?e=A&f=18366&m=N22&aa=1

aphrodite είπε...

@exposure, 1:31 (κι όχι μόνον!)

"Δεν πρόκειται για μανιφέστο paragrafos... Μανιφέστα γράφετε εσείς κατά συρροή και μάλιστα χωρίς να είστε to the point."

Σε παρακαλώ,

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ ΜΑΣ!

Δεν ξέρεις τι έχει περάσει, δεν ξέρεις τι κουράγιο (από το υστέρημά της στην κυριολεξία) έχει δείξει για να τα βγάζει τα σώψυχά της να τα διαβάζουμε και οι υπόλοιποι, δεν ξέρεις τι μαθήματα έχουμε παρει όλοι από κείνην!

Πες ό,τι θες, σε διαβάζουμε πολύ προσεκτικά, έχεις τα δίκια σου, αλλά η επιθετική έκφραση δεν σε κάνει να υποστηρίξεις καλύτερα το επιχείρημά σου, απλώς πληγώνει ασκόπως...

Εδώ οι επιθέσεις καλό είναι να γίνονται για ιδέες, για απόψεις, κι όταν έρχονται στο προσωπικό, με διάθεση πειράγματος- δεν έχει νόημα να κατεβάζουμε το επίπεδο, δεν παίζουμε ποιός την έχει πιο μεγάλη (τη γνώμη, τη θεωρία, ξέρετε) αλλά πώς να διαφωτίσουμε και τους άλλους...

(Δεν έχει ανάγκη εμάς η παράγραφος, αλλά είναι αδύνατον να μην τα πω!)

synas είπε...

Nikos Dimou said...
"Αλλά με χαλάει να με βλέπετε ως παραγωγό θεμάτων για σχολιασμό..."

Γιατί σας χαλάει;
Τα θέματα, που θέτετε, αποτελούν το φυτίλι για προβληματισμό και περαιτέρω ψάξιμο. Γιατί βιβλία υπάρχουν, διάθεση για διάβασμα και σκέψη δεν υπάρχει.
Πόσο μάλλον να έχεις το δικαίωμα και την ευθύνη να συντάξεις και να εκθέσεις την άποψή σου. Τι το σημαντικότερο;

unscrupulous_flagellations είπε...

««Διότι η απόφαση, για την μία πλευρά, δεν είναι θέμα επιχειρημάτων - αλλά θέμα προσωπικότητας.

Ο "καταστολείς" (να τους ονομάσω έτσι) είναι a priori ξεκαθαρισμένοι ότι μόνο με απαγορεύσεις θα επιτυχει κανείς την μείωση της χρήσης (για απάλειψη δεν συζητάμε).

Είναι οι τύποι law and order (νόμου και τάξης) που παθαίνουν αλλεργία στην ιδέα της ελευθερίας.

Εκνευρίονται ακόμα και με τον ελεύθερο διάλογο.

Το ότι η καταστολή έχει παταγωδώς αποτύχει και στην ποτοαπαγόρευση και στα ναρκωτικά, δεν τους συγκινεί καθόλου.

Θέλουν περισσότερη.»»

Όχι, δεν καταλάβατε. Δεν είμαστε a priori εναντίων των ελευθεριών, ούτε αγαπάμε την καταστολή. Και η αλλεργία μακριά από εμάς. Αγαπάμε όμως, επαναλαμβάνω το αγαπάμε, οι όποιες αποφάσεις να γίνουν κατόπιν ώριμης σκέψης και συζήτησης και να μην είναι θέμα προσωπικότητας. Ζητάμε η όποια απόφαση για την μία πλευρά ή την άλλη να είναι θέμα επιχειρημάτων. Κάποιοι ή κάποιος έγραψε ότι οι χρήστες δεν θα αυξηθούν, εθόσων δεν θα τα μειώσει. Μπορώ να μάθω πως το ξέρει αυτό’; Μήπως αυτό είναι απλώς ένα ευχολόγημα’; Μήπως μετά θα αναγκαστούμε να μιλάμε για τα ευεργετήματα της απαγόρευσης’; Μήπως αν το παραδοσιακό ήταν απαγορευμένο εξαρχής, δεν θα ήταν τόσο κοινής χρήσης, δεν θα είχαμε τόσους καπνιστές και λιγότερο θανάτους’; Λέτε όσοι θέλουν μπορούν να βρουν εύκολα τα ναρκωτικά. Εγώ και εκατομμύρια άλλοι σαν εμένα γιατί δεν μπορώ / μπορούσα να τα βρω θα παραμείνει ένα μυστήριο. Ίσος να έιναι δικό μου το φταίξιμο ότι δεν είμαι τόσο μάγκας σαν μερικούς σας και έτσι περνάτε και το κοινωνικό μήνυμα προς την νεολαία. Μην είσαι λούγκρα, το χασίσι δεν βλάπτει, το όπιο κάνει καλό, και εξάλλου τι προοδευτικός και επαναστάτης νεολαίος θα ήσουν αν δεν έχεις τουλάχιστον μία τρυπημένη φλέβα. Και καταλήγοντας, έχομε τουλάχσιτον αποφασίσει τι θα γράφει πάνω στο πακέτο, κάτι σαν «φουμάρετε άφοβα χασίσι, ο παραδοσιακός καπνός σκοτώνει. Finest Afghanian Blend» Am I asking too much?

unscrupulous_flagellations είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
harrygreco είπε...

Για λογους αρχης ,ενα θεμα πρεπει να αντεχει 2ημερο. ενα καλο θεμα για τις μερες που ερχονται,συγκριση Δυτικων με ανατολικη εκκλησια...

unscrupulous_flagellations είπε...

Όσον αφορά τα ορθογραφικά μου λάθη και τα λάθη σύνταξης και γραμματικής, συγχωρήστε την άγνοια μου, αλλά ούτε απολυτήριο δημοτικού δεν έχω. Ευτυχώς υπάρχει και ο editor, διαφορετικά θα είχατε τρυπήσει τις φλέβες σας.

aphrodite είπε...

Σας διαβάζω πάλι σήμερα, και βλέπω ότι νομίζετε πως αν υπάρχει full access σε κάτι εθιστικό και βοηθάει και λίγο η ιδιοσυγκρασία, τα γονίδια, ή η δύσκολη φάση της εφηβείας, πάει, κατρακύλα στο δρόμο προς τα σκληρά, περνώντας από / και χρησιμοποιώντας παράλληλα τσιγάρο/αλκοόλ και διάφορα παρελκόμενα.

Guess what: it doesn't work this way!

Τυχαίνει να είμαι κόρη ενός perfectly legal drug dealer (ο τύπος της ουσίας δεν έχει σημασία). Εμαθα τι σημαίνει "μπανταρόλα" ας πούμε (η μικρή ορθογώνια ταινία φορολογίας)
την ίδια εποχή που μάθαινα τη λέξη "μήλο". Κάποια στιγμή στην προ-εφηβεία μου είχαμε φρουρό γιατί ο πατέρας μου έκανε κινήσεις να ανοίξει niche market, με ελαφρύτερο, λιγότερο βλαβερό τύπο προΐόντος, και οι απειλές που δεχόμασταν ήταν τρομερές - κυρίως από την επίσημη κυβέρνηση!

Οποτε ήθελα, δεν είχα παρά να απλώσω το χέρι μου και να βρω τα πάντα. Και λόγω οικονομικής τότε δυνατότητας, να περάσω σε ό,τι τράβαγε η ψυχή μου... Η πλάκα ήταν που ενώ μεγάλωνα σε μια τέτοια πραγματικότητα, "θεριακλήδων" ως "παλληκαράδων" και μάθαινα τι βρώμα υπάρχει με το κανονικό, αλλά και το παρα-εμπόριο, συν όταν διάφοροι τυποι μυρίζονταν "γκομενάκι με λεφτά" & μου την έπεφταν με χίλιους-δυό τρόπους για να με μπλέξουν κτλ κτλ κτλ, η μόνιμη έννοια των γονιών μου ήταν μην τυχόν και "τους" πηδηχτώ, όχι αν θα με βρούν στο τέλος με καμμιά σύριγγα στο χέρι...

Τι με γλύτωσε? Πρώτον οι "αρχές", ναι αυτές οι παλαιομοδίτικες, οι οποίες αν μη τι άλλο είναι ένα καλό ακουμπηστήρι για σκέψη και ωρίμανση & μετά όλες οι προσλαμβάνουσες που προσπαθούσε με τόσο κόπο να μου δώσει η μητέρα μου (τι ανέκδοτο, τις παραστάσεις/ταξίδια σε μια εποχή που δεν ήταν "για τον απλό κοσμάκη" όπως περηφανευόταν η μάνα μου τις πλήρωνε όλες η πώληση "του προΐόντος"...!).
Ακόμη το ότι έτυχε να πέσω σε φιλίες που ασχολιόμασταν με άλλα, αθλητισμό, μουσική, χορό, διαβάσματα κτλ.

Επίσης ένα σύνδρομο στο σηκώτι που έτσι και άρχιζα να ζορίζω το σύστημα, ακόμη και με σκέτα σοκολατάκια πχ μ'έβγαζε από τα νερά μου, κι αργότερα ένα κάρο αλλεργίες... Αρα βοήθησαν και τα αδύναμά μου αμορτισέρ.

Πάντως, παρ'όλο που γεννήθηκα και κληρονόμησα (αυτό το καταλάβαινα στο πετσί μου πολύ καλά) την ροπή προς το quick fix, είχα την άμεση πρόσβαση και την δυνατότητα να το προχωρήσω όσο έπαιρνε (συν ανασφάλειες σωρό, "υπαρξιακά" κτλ), είπα όχι ευχαριστώ.

Γιατί είχα "αερόσακκους" τη "δουλειά" της οικογένειας πάνω μας. Δεν λέω ότι μόνον αυτό φτάνει, ειδικά σήμερα που έχουμε ξεφύγει πλέον, αλλά είναι μια αρχή...

Τι κάνουμε λοιπόν για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα? Κυρίως στοχεύουμε στην μηδενική ζήτηση. Το ξέρω, το ξαναείπα, ανέφικτο. Αλλά από κάπου πρέπει να ξεκινάει κανείς... Από τους δικούς του και να τους καλύπτει τα κενά όπως εκείνοι θέλουν, κι όχι όπως εμείς νομίζουμε. Και τη βολή μας μόνον στον ύπνο μας. Εχουμε αποστολή, όχι αστεία!...

Κι αν κάνουμε αυτό καλά, έχουμε δικαιώμα να κρίνουμε και τους άλλους & να αποφασίζουομε για την τύχη της εξάρτησής τους... Αλλιώς...

synas είπε...

behind_the_words said...
«Λέτε όσοι θέλουν μπορούν να βρουν εύκολα τα ναρκωτικά. Εγώ και εκατομμύρια άλλοι σαν εμένα γιατί δεν μπορώ / μπορούσα να τα βρω θα παραμείνει ένα μυστήριο».

Όποιος ψάχνει, βρίσκει. Και το ότι δεν βρίσκετε εσείς, αντιφάσκει με τη διαδεδομένη άποψη, ότι σε προσεγγίζουν οι έμποροι, ακόμα κι όταν είσαι άσχετος.

«Κάποιοι ή κάποιος έγραψε ότι οι χρήστες δεν θα αυξηθούν, εθόσων δεν θα τα μειώσει. Μπορώ να μάθω πως το ξέρει αυτό’; Μήπως αυτό είναι απλώς ένα ευχολόγημα’;» (Ό,τι κι αν εννοείτε…)

Η ελευθερία χρειάζεται τόλμη και αρετή. Αυτό είναι ευχή; Ή μήπως όραμα;

«Μην είσαι λούγκρα, το χασίσι δεν βλάπτει, το όπιο κάνει καλό, και εξάλλου τι προοδευτικός και επαναστάτης νεολαίος θα ήσουν αν δεν έχεις τουλάχιστον μία τρυπημένη φλέβα».

Το «μην είσαι λούγκρα» είναι μήπως «γλώσσα λανθάνουσα, την αλήθεια λέει»;

«Και καταλήγοντας, έχομε τουλάχσιτον αποφασίσει τι θα γράφει πάνω στο πακέτο, κάτι σαν «φουμάρετε άφοβα χασίσι, ο παραδοσιακός καπνός σκοτώνει. Finest Afghanian Blend»

Μην προβληματίζεστε για την προώθηση του προϊόντος. Θα το αναθέσουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις σε διαφημιστικές εταιρίες. Και χωρίς κανέναν ενδοιασμό, να είστε σίγουρος.

heinz είπε...

@aphrodite

Δυστυχώς δεν ακούγεται το (ειλικρινές) χειροκτότημά μου, κι έτσι το γράφω.

Νάσαι καλά

silk123 είπε...

Το προβλημα του ποτου ειναι το ιδιο τραγικο με τα ναρκωτικα.
Το αλκοολ ειναι νομιμο τα ναρκωτικα παρανομα, δεν βέπω οτι επειδη ειναι νομιμο το ποτο ξεμπλεκουμε.

@paragrafos


Συμφωνω, ειναι ενα αληθινο μαρτυριο και για τους φιλους και για την οικογενεια των εξαρτημενων.
Πολυ φοβαμαι οτι δεν υπαρχει καμια απολυτως λύση παρα μονο το να πιάσει "πάτο" ο εξαρτημενος και ισως ετσι να ξεκινησει ενα πολυ προσωπικο και δυσκολο ταξιδι απεξαρτησης.

Nikos Dimou είπε...

aphrodite said...
"...Αλλά με χαλάει να με βλέπετε ως παραγωγό θεμάτων για σχολιασμό..."

Πώωωωωωως ακριβώς θέλετε να σας βλέπουμε κύριε καθηγητά? Πείτε μας για να ξέρουμε επιτέλους!!!

Ξεχνάτε ίσως (απαντώ και στον synas) ότι αυτό είναι ένα προσωπικό ημερολόγιο. Γράφω αυτά που σκέπτομαι, αυτά που νιώθω, όσα μου συμβαίνουν. Γράφω όποτε νιώθω την ανάγκη να το κάνω, όχι όποτε εξαντληθεί το προηγούμενο "θέμα". Δεν γράφω ΓΙΑ να τα σχολιάσετε - αν και μου αρέσει που τα σχολιάζετε και θα μου έλειπε αν δεν το κάνατε.

Όμως δεν είμαι "καθηγητής" - Αφροδίτη - και δεν δίνω θέματα για εκθέσεις...

Και μια και μιλάμε για εξαρτήσεις - προσπαθώ το blog να μη μου γίνει εξάρτηση...

aphrodite είπε...

@ΝΔ,

"Και μια και μιλάμε για εξαρτήσεις - προσπαθώ το blog να μη μου γίνει εξάρτηση..."

Τα καταφέρνετε? Διότι εμείς έχουμε πρόβλημα... Σε πολύ περισσότερα του ενός επίπεδα...
;-)

synas είπε...

Ένα δημοσιευμένο ημερολόγιο παύει να είναι προσωπικό.
Και, Ο.Κ., απλώς μια ιδέα έριξα για αλλαγή θέματος, γιατί είναι Κυριακή κι έχω όρεξη για ψιλοκουβεντούλα. Μην τα παίρνετε!
Άσε, που ενώ δημιουργείτε σ’ εμάς εξάρτηση από το blog σας, εσείς προσπαθείτε να την αποφύγετε! Δεν είναι άδικο αυτό;

Debby είπε...

synas said...

behind_the_words said...
«Λέτε όσοι θέλουν μπορούν να βρουν εύκολα τα ναρκωτικά. Εγώ και εκατομμύρια άλλοι σαν εμένα γιατί δεν μπορώ / μπορούσα να τα βρω θα παραμείνει ένα μυστήριο».

Όποιος ψάχνει, βρίσκει. Και το ότι δεν βρίσκετε εσείς, αντιφάσκει με τη διαδεδομένη άποψη, ότι σε προσεγγίζουν οι έμποροι, ακόμα κι όταν είσαι άσχετος.

Αυτή η διαδεδομένη άποψη ότι οι επιτήδειοι έμποροι πλησιάζουν τα θύματα πως και είναι τόσο "διαδεδομένη"?
Γιατί εγώ τουλάχιστον δεν γνωρίζω κανένα που να το λέει και να έχει ιδίαν άποψη παρά μόνο το λέει γιατί κάτι τέτοιο έχει ακούσει. Αν όντως τα ψάχνεις αλλάζει το πράγμα... πράγματι θα βρεις. Αλλά όχι ότι θα σε πλησιάσει κάποιος από το πουθενά.
Εδώ ακόμα και εμένα που παρόλο του ότι έκανα στενή παρέα με άτομα που έκαναν χρήση απαγορευμένων ουσιών ποτέ δεν μου έγινε κανενός είδους πρόταση, πράγμα που με κάνει να πιστευω ότι αυτός που θέλει, πράγματι μπορεί να τα βρει και αυτό το ξέρουν και αυτοί που τα πουλάνε και αυτοί που κάνουν χρήση.
Και δεν είναι σωστό να υποτιμούμε την νοημοσύνη του καθενός από μας και να την υποβιβάζουμε σε μικρού παιδιού που το παίρνουν από το χέρι και το κάνουν ότι θέλουν.
Ας πάρουμε την ευθύνη των επιλογών μας.

M.M. είπε...

Allez,j'y vais et tant pis pour le français.
Et puisque les "draps"(en français on dit tout simplement "tartines")sont à la mode ce soir,en voici un:

Drogues dures

-Quel être humain n'a pas eu besoin à un moment dans sa vie de support ou de soutien?
Mais c'est plus "politiquement correct"de prendre du Prozac(quand il peût se le payer)sinon...

-Pourquoi,des millions,des milliards,des personnes qui ont goûté aux drogues,il n'y a qu'une infime minorité qui devient accro?
Il faudrait prendre le problême differement peût-être

-Seul moyen de proteger les enfants c'est les informer,les avertir,leur apprendre à dire non.Et les aider si le malheur arrive.Les laisser dans l'ignorance c'est les preparer à être des victimes.

-OUI,il faut legaliser les drogues pour les rendre moins attractives.Et surtout pour,peût-être un jour,pouvoir contrôler leur leur composition.

Cigarette

Voici une arme politique efficace.Exemple:
En 1982,quand les socialistes ont interdit le tabac en public c'est parce que Mitterrand(et les finances françaises) était au plus mal.
Ainsi la moitié des français(grands donneurs de leçons comme les grecs) s'est mise à taper sur l'autre moitié et la devaluation du franc est passé presque inaperçue.

Voilà
Myrto

P.S.Oui je fume mais j'essaye de ne pas deranger les autres.
J'arrêterai quand vous,vous laisserez au garage vos grosses voitures autrement plus polluantes que ma pauvre cigarette

Bye

synas είπε...

Debby
Το ίδιο λέμε.

Nikos Dimou είπε...

aphrodite said...
@ΝΔ,

"Και μια και μιλάμε για εξαρτήσεις - προσπαθώ το blog να μη μου γίνει εξάρτηση..."

"Τα καταφέρνετε? Διότι εμείς έχουμε πρόβλημα... Σε πολύ περισσότερα του ενός επίπεδα..."

Eίπα: Προσπαθώ...

Nikos Dimou είπε...

m.m.

Du greeklish, parakalo! Oi nees genees den kseroun gallika...

maika είπε...

...άνθρωποι,άνθρωποι,
προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός...
οι μισοί συμφωνείτε με τους μισούς
και οι άλλοι μισοί με τους άλλους μισούς..

maika είπε...

@aphrodite
..έγραψες....(και τις τρεις φορές)

paragrafos είπε...

@ georgia m.

Μέρες τώρα ήθελα να σας πώ ένα "γεια" κι ένα "ευχαριστώ" από "κοντα" και κάπως προσωπικά, αλλά δυστυχώς ούτε στην άκρη τού νικ σας βρήκα τα στοιχεία σας (για ιμειλ) ούτε και οι ώρες μας συμπίπτουν. Όμως, νομίζω πως αργά ή γρήγορα θα συναντηθούμε! (Να μιλησουμε λίγο για κείνη τη συγχώρεση που λέγατε.)

Με αγάπη

Παράγραφος

BadlyDrawnBoy είπε...

ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΕΓΚΩΜΙΟΝ

Αγαπημένα μου Ναρκωτικά, σας ευχαριστώ που υπάρχετε. Χωρίς εσάς, ποτέ δε θα έφταναν στα αυτιά μου οι όμορφες μελωδίες του Johnny Cash και του Nick Cave. Σας ευχαριστώ και για το 100% Colombian των Fun Loving Criminals.

Πόσο ξενέρωτος θα ήταν ο Edgar Allan Poeoχωρίς εσάς, και πόσο μονόχρωμος ο van Gogh; Πόσο ποιητής Φανφάρας θα ήταν ο Arthur Rimbaud;

Παρεξηγημένα μου ναρκωτικά, όταν σας δοκίμασα, κατάλαβα πως δεν κάνετε περισσότερο κακό στην υγεία από ό,τι οι επικριτές σας (τύπου υπουργού Παιδείας και Νομάρχη Θεσαλλόνικης) στην εθνική οικονομία και την κοινώνία. Δε μου αρέσατε ιδιαίτερα και για αυτό σας παράτησα για το επικινδυνότερο αλκοόλ. Την Πατησα… Δε σκοτώνετε περισσότερο κόσμο από τους κακούς δρόμους και την κακή οδηγική παιδεία. Ούτε καν από την, λάβρα εναντίον σας, οργανωμένη θρησκεία. Είστε το εξιλαστήριο θύμα για τα ανομήματα των «άμεμπτων» και «ηθικών»- για αυτό και σας κάρφωσαν στο κούτελο ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ.

Αν οι προοδευτικοί (=αντιαμερικανοί) Έλληνες γνώριζαν ότι το κυνήγι σας το ξεκίνησαν οι «πουριτανοί» Αμερικάνοι, ίσως να σας μισούσαν λιγότερο. (όπως και θα ψήφιζαν ΝΑΙ αν οι Αμερικάνοι ‘ηταν υπερ του Όχι στο σχέδιο Αναν). Κάποιος να τους ενημερώσει, παρακαλώ!

Δε σκοτώνουν τα ναρκωτικά - η άγνοια σκοτώνει

harrygreco είπε...

Οχι φραγκικα,γκρηκλις,αγγλικα στο μπλογκ. Διωχνουν κοσμο.

paragrafos είπε...

Επανέρχομαι: άλλο η "αποποινικοποίηση" κι άλλο η "απελευθέρωση". Η δεύτερη που, κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι μάλλον ουτοπία για την Κύπρο (ίσως και την Ελλάδα) προϋποθέτει ότι θα έχει εφαρμοστεί η πρώτη.

Ακολουθούν τρία επιχειρήματα, του Ανδρέα Ανδριανόπουλου, υπέρ της αποποινικοποίησης. Είναι μια σούμα καλή:

Η πολιτική της καταστολής και της απαγόρευσης, όπου εφαρμόσθηκε, απέτυχε παταγωδώς. Όσο αυστηρότεροι υπήρξαν οι νόμοι της καταστολής τόσο μεγαλύτερη υπήρξε η αύξηση της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Οι μεγαλύτερες ποινές προκαλούν άμεση αύξηση της αξίας του διακινουμένου παράνομου προϊόντος, μεγαλώνοντας συνάμα θεαματικά τα κέρδη των κυκλωμάτων της διακίνησης. Σαν αποτέλεσμα, περισσότερα χρήματα είναι διαθέσιμα για την διεύρυνση της διαφθοράς, με την εξαγορά μέρους των διωκτικών και των δικαστικών αρχών. Διευρύνεται έτσι η ατιμωρησία, διογκώνεται η αυθαιρεσία και καταδικάζονται χιλιάδες νέοι άνθρωποι να πέσουν θύματα της επιθετικής τώρα πια εμπορικής πολιτικής των κυκλωμάτων του εγκλήματος.

Μήπως είναι τυχαίο πως όσοι κατά καιρούς συλλαμβάνονται, στις περισσότερες χώρες, σαν δήθεν «έμποροι ναρκωτικών» δεν είναι παρά εξαθλιωμένοι φτωχοπρόδρομοι που είναι αντικειμενικά αδύνατο να διαθέτουν τα τεράστια κεφάλαια που είναι απαραίτητα για την διακίνηση και εμπορία τέτοιων κολοσσιαίων ποσοτήτων παράνομων εμπορευμάτων; Εν τούτοις, σε καμιά σχεδόν περίπτωση η λεγόμενη τσιμπίδα του οποιουδήποτε "αυστηρού" νόμου δεν έχει ακουμπήσει πάνω στους πραγματικούς υπερκεφαλαιούχους που έχουν την δυνατότητα να κινήσουν την σχετική αγορά.

Το μέγεθος της υποκρισίας γίνεται ακόμη πιο φανερό με την διαπίστωση πως στις χώρες που έχει εισαχθεί ακόμη και η ποινή του θανάτου για εμπόρους και χρήστες, όπως οι χώρες της παλιάς Ινδοκίνας (Ταϋλάνδη, Μαλαισία, Λάος, Βιρμανία), λειτουργεί περίπου ανεξέλεγκτα σαν κράτος εν κράτει, το μεγαλύτερο κύκλωμα παραγωγής, διακίνησης και εμπορίας σκληρών ναρκωτικών στον κόσμο! Αυστηρότερη καταστολή λοιπόν σημαίνει περισσότερα κέρδη στους εμπόρους των ψεύτικών ελπίδων, μεγαλύτερη διαφθορά των κρατικών αρχών, ευκολότερη διακίνηση των παράνομων εμπορευμάτων και περισσότερα νέα παιδιά θύματα της ηρωίνης και της κοκαΐνης.

georgia m. είπε...

@paragrafos:
Αγαπητή Παράγραφος,
Αν θέλετε να μου γράψετε κάτι,μπορείτε να αφήσετε μήνυμα στο eclore69@yahoo.gr
Όποιος άλλος έχει σκοπό να γράψει διάφορα του στύλ "θέλω να πάμε για καφέ" κλπ,παρακαλώ να απέχει -ευχαριστώ αλλά δεν θα απαντήσω.

paragrafos είπε...

Κραυγή μανάδων για τα ναρκωτικά


ΚΡΗΤΗ: Η τραγωδία των 1.500 χρηστών στα Χανιά όπως τη μεταφέρουν τρεις γυναίκες που δεν έζησαν την Ανάσταση. Για εκείνες δεν υπήρξε Ανάσταση. Ούτε λύτρωση. Μονάχα αγωνία, θλίψη, θάνατος.
Μακριά από την Αθήνα και το δράμα των εξαρτημένων παιδιών, που συχνά-πυκνά καταγράφουν οι τηλεοπτικές κάμερες ή μεταφέρεται στις σελίδες των εφημερίδων, μοναχικά ζουν τη δική τους τραγωδία.

Τραγικές φιγούρες οι μανάδες τριών χρηστών ηρωίνης, από τους περίπου 1.500 στο νομό Χανίων.
Περιθωριοποιημένες, αποξενωμένες από το κοινωνικό και συγγενικό περιβάλλον, βιώνουν μέσα από τη μαρτυρική ζωή των χρηστών-παιδιών τους τον εφιαλτικό κόσμο των ναρκωτικών.

Με αξιοπρέπεια, χωρίς να δέχονται τον οίκτο, πολύ περισσότερο ελεημοσύνη, ζητούν απλώς να γίνουν στα Χανιά μονάδες μεθαδόνης, απεξάρτησης και στήριξης, στο πλαίσιο του ΟΚΑΝΑ, και υπηρεσία ψυχολογικής στήριξης για τις ίδιες (από το υπουργείο Υγείας ή τη Γενική Γραμματείας Ισότητας), ώστε να αντέξουν και να συνεχίσουν τον αγώνα τους.

«Θέλω να φωνάξω, να κραυγάσω τον πόνο μας. Δεν είμαστε 1.500 αλλά χιλιάδες. Ζούμε στην απελπισία. Γεννήσαμε παιδιά με όνειρα», αφηγείται με αναφιλητά η Αννα Ρουμελιωτάκη. «(...) Τα τρία από τα τέσσερα παιδιά μας σήμερα είναι παντρεμένα».
»Μόνο ο Μάνος μου ξεστράτισε. Έμπλεξε με την ηρωίνη στα 16 του χρόνια. Ήτταν πλακάς. Δούλευε με τον αδερφό του. Έπαιρναν στις οικοδομές εργολαβίες. Ήμασταν οικογένεια πολύ αγαπημένη και δεν ξεχωρίζαμε τα παιδιά μας. Για τα ναρκωτικά δεν τα είχα συμβουλέψει, γιατί δεν ήξερα τι κατάρα είναι αυτή. Όταν πρωτάκουσα τη λέξη ηρωίνη δεν κατάλαβα τι σήμαινε. Δεν ήξερα ότι ήταν μια Λερναία Ύδρα, που όταν της κόβεις το ένα κεφάλι βγαίνουνε 10. Ούτε ότι κάτω από τα πόδια μου άνοιγε ένας τάφος που θα έμπαινα εγώ και το παιδί μου, με το σκληρό μάτι της κοινωνίας πάνω μας. Με το γιο μου, βιώνω και εγώ την περιθωριοποίηση. Μας δείχνουν με το δάχτυλο. Είμαι η μάνα του βρομιάρη, του ναρκομανή, του μιάσματος. Στην ίδια κατάσταση με εμένα είναι και οι άλλες μανάδες. Περνώ δίπλα από τους ανθρώπους και αυτοί φτύνουν τη γη. Δεν τους κακίζω. Δίνει η αρρώστια των παιδιών μας το δικαίωμα. Δεν είναι κακά παιδιά. Είναι θύματα».(...)

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/04/2001





Τι Πάσχα θα κάνουν άραγε εφέτος αυτές οι μανάδες;

MainMenu είπε...

να λετε παλι καλα που υπαρχει και η πρεζα και φευγουνε μερικα παιδια απο τη μεση - 35 ατομα σε μια ταξη δε χωρανε. Ασε στο πανεπιστημιο.

Επειτα ειναι και η αγορα εργασιας, η οικονομια αναπτυσσεται δε σηκωνει αργοσχολους εργαζομενους. Η πρεζα βοηθαει, βοηθαει...

Δικαίωμα στο θάνατο παιδιά

Το Δικαιωμα στη Ζωη ειναι ουτοπικο

Ξερω τι Λεω

Και ναι παιρνω αυτα που λετε ναρκωτικα (οχι ηρωινη) και δεν ειμαι ουτες θυμα, ουτε σχιζοφρενεις. Οι σχιζοφρενεις μεγαλωνουν παιδια να παπαγαλιζουν και να προσευχονται σε στρατοπεδα σχολεια για να γινουν καποια μερα δουλοι αξιας.

paragrafos είπε...

@ georgia m.


Ευχαριστώ πάρα πολυ.

heinz είπε...

Και, τώρα που θυμήθυκα κι αυτό:

Θυμάστε το παλιό "οι μπάτσοι πουλάνε την ηρωϊνη"? Ε, τα πράγματα είναι ποοοολύ χειρότερα: Το κράτος πουλάει την εξάρτηση.

Επίσημα, απροκάλυπτα, αναίσχυντα, χυδαία : "Παίξε ΛΟΤΤΟ! Λιγότερο άγχος, περισσότερα κέρδη".

ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ (τη στιγμή του αγώνα). Εμ, βέβαια, πως αλλιώς θα του τα πάρουμε χοντρά του εξαρτημένου, απαρά τη στιγμή που η αδρεναλίνη του χτυπάει κόκκινο?

Κτλ. κτλ. κτλ.

Και μην πει κανείς ότι αυτό το βίτσιο δεν καταρρακώνει αξιοπρέπειες και δεν σκοτώνει. Και το ένα και το άλλο συμβαίνουν. Και νεκρούς είχαμε, θυμάμαι κάπου 50 μαχαιριές πέσανε στη Λέσβο σε κάποια που είχε προποτζίδικο από έναν τρελαμένο πιτσιρικά τζογαδόρο.
Για να μη μιλήσουμε για περιουσίες που χάνονται, κόποι ετών, μέλλον νέων ανθρώπων που υποθηκεύεται κλπ. Όλα αυτά στο βωμό της εξάρτησης του τζόγου.

Την οποία εξάρτηση, πανευτυχές το κράτος την διαφημίζει και την προωθεί, επίσημα, απροκάλυπτα, αναίσχυντα, χυδαία. Και δολοφονικά.

maika είπε...

@aphrodite
..εννοούσα 1.34μμ 3.51πμ 7.22μμ

paragrafos είπε...

Άντε κι ένα μουσικό διάλειμμα απο τον Βασίλη Τσιτσάνη: να δειτε τη συμβολή της μαστούρας στην αλλαγή... φύλου.
----------

Ω, πριγκηπομαστούρηδες
κι αλητοβασιλιάδες
ανάψτε τους λουλάδες
να μαστουριάσουμε μαζί

Κι απάνω στα ντουζένια μου
θα πάω με την έννοια μου
μέχρι την Γιοκοχάμα
να κάνω χαρακίρι
με μια ασημένια κάμα

Ω, πριγκηπομαστούρηδες
κι αλητοβασιλιάδες
γουστάρω μπαγλαμάδες
και τσιγαράκι γεμιστό

Και μέσα στον τεκέ
της ψεύτρας της ζωής μας
όπου δεν έχει μπέσα
να πιώ και να γεννώ
μια αλητοπριγκηπέσσα

paragrafos είπε...

Εκεί που απογοητεύτηκα λίγο με το Βασίλη Τσιτσάνη είναι όταν συνειδητοποίησα πως μια από τις πιο όμορφες μελωδίες του ήταν χασικλίδικη (έχει συνθέσει και άλλες). Εγώ την ήξερα αλλιώς, λογοκριμένη. Η γνησια εκδοχή:



Γιατί ρωτάτε να σας πω
αφού σας είναι πια γνωστό
όταν συμβεί στα πέριξ φωτιές να καίνε
τραβούνς οι μάγκες ναργιλέ

Φωτιές ανάβει στο μυαλό
ένα ζεϊμπέκικο γλυκό
αυτοί χορεύουνε κι εγώ σφυρίζω
στης μαστούρας το σκοπό

Η νύχτα φέρνει την αυγή
κι ο μπαγλαμάς μου κελαηδεί
ένα κελάηδισμα το ίδιο πάντα
στης μαστούρας το σκοπό

Antonios Liolios είπε...

Αγαπητοί φίλοι

μιλάμε για το πρόβλημα των ναρκωτικών και θέτουμε σαν απόλυτη προτεραιότητα την αυτοδιάθεση του ελεύθερου και -σχετικά- ωρίμου ατόμου που μπορεί να διαθέτει τα εγκεφαλικά του κύτταρα όπως αυτός/ή θέλει. Πιστεύω ότι το πρόβλημα δεν είναι εκεί αλλά στα αναπτυσσόμενα και ίσως γι αυτό περισσότερο ευάλωτα μέλη της κοινωνίας μας, τα παιδιά: Μπορεί οι περισσότεροι -υποθέτω- που γράφουμε σ' αυτό το blog να μην έχουμε παιδιά αλλά ας ακούσουμε την κραυγή αγωνίας των γονιών με εξαρτημένα παιδιά όπως μας τις μετέφερε η παράγραφος. Ακόμα ας ακούσουμε τις απόψεις ανθρώπων που ασχολούνται επαγγελματικά με τα προβλήματα των παιδιών αυτών για πολλά χρόνια όπως η κ. Κατερίνα Μάτσα, ψυχίατρος και διευθύντρια του 18 ΑΝΩ. Και μην βιαστούμε να την χαρακτηρίσουμε υπερ-συντηρητική και μέρος του κατεστημένου επειδή οι απόψεις της ίσως δεν μας αρέσουν και κυρίως επειδή σαφέστατα είναι ενάντια στην αποποινικοποίηση.

Δέστε λοιπόν τα σχετικά links και κρίνετε μόνοι σας. Αλήθεια, πότε ήταν η τελευταία φορά που είδατε ναρκομανή σε σύνδρομο στέρησης, πόσους έχετε δει ως τώρα και το κυριότερο τι κάνατε για να τους βοηθήσετε ουσιαστικά;

Ναρκωτικά 1

και εδώ

Ναρκωτικά 2

Nikos Hoursoglou είπε...

Κύριε Δήμου,
εξαιρετικό το κείμενό σας. Αληθινό, ανθρώπινο, χωρίς ίχνος διδακτισμού, απόλυτα ειλικρινές. Μία στιγμή της προσωπικής σας ζωής, ένα περιστατικό που μοιράζεστε μαζί μας, κι έπειτα οι σκέψεις σας, οι απόψεις σας πάνω στα ερωτήματα που προκύπτουν από αυτό που ζήσατε.
Πραγματικά με συγκινήσατε.
Δεν θα ήθελα να προσθέσω, ούτε να σχολιάσω το κείμενό σας με τις δικές μου θέσεις γιατί απλούστατα είπατε όσα θα ήθελα να πω κι εγώ.
Με εκτίμηση,
Νίκος.

paragrafos είπε...

Ερωτας με ναρκωτικά και φόνο


Η 18χρονη κοπέλα με χαμένο βλέμμα προσπαθούσε να εξηγήσει. «Δεν ξέρω τι έγινε, πήγε να πάρει τσιγάρα και τον βρήκαν πεσμένο μέσα στα αίματα». Μιλούσε για το φίλο της, 19 ετών παιδί. Ηταν μαζί του ασθενοφόρο που τον πήγαινε, μαχαιρωμένο στο στήθος, στο νοσοκομείο τα ξημερώματα της Κυριακής. Το πρωί το αγόρι ξεψύχησε. Και το κορίτσι συνελήφθη. Ήταν μαζί σε μια συναυλία «ενάντια στη βία και τον τρομονόμο». Τον σκότωσε με ένα μικρό σουγιά που είχε στην τσέπη της. (...)
Ήταν λίγο πριν από τις 4 τα ξημερώματα. Η ροκ συναυλία στην πλατεία Αγίου Ιωάννου είχε μόλις τελειώσει. Η Χ..., ο Μ... και ένας ακόμη φίλος τους βρίσκονταν στην πλατεία Αγίας Παρασκευής, όταν ο 19χρονος πήγε στο περίπτερο για να πάρει τσιγάρα. Η 18χρονη τον ακολούθησε. Κανείς δεν είδε τι συνέβη.
Δευτερόλεπτα αργότερα, η έκκλησή της για βοήθεια αναστάτωνε όσους βρίσκονταν εκεί και έσπευσαν να τη βοηθήσουν. Ο νεαρός μεταφέρθηκε αιμόφυρτος με ασθενοφόρο στον «Ερυθρό», όπου εξέπνευσε ύστερα από λίγη ώρα.
Η 18χρονη και ο νεαρός φίλος της προσήχθησαν στην Ασφάλεια για κατάθεση, όταν η νεαρή δεν άντεξε να κρατά άλλο μέσα της το μυστικό και ομολόγησε. (...) Η είδηση έσκασε σαν βόμβα στο σπίτι του 19χρονου, που έχει απασχολήσει στο παρελθόν τις αρχές για ναρκωτικά και κλοπές. Η Χ... ισχυρίστηκε ότι τόσο η ίδια όσο και ο 19χρονος βρίσκονταν υπό την επήρεια ναρκωτικών χαπιών σε συνδυασμό με αλκοόλ(...)

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 30/04/2001



(Διέγραψα τα ονόματα για ευνόητους λόγους)

paragrafos είπε...

@ Antonios Liolios

Σας ευχαριστούμε.

paragrafos είπε...

Εδώ δεν νομίζω ότι υπήρξε επισκέπτης που να βρήκε και τόσο απαραίτητη τη φλυαρία μου. Γνωστά πράγματα οι στατιστικές: τόσοι θα δοκιμάσουν, τόσοι θα κολλήσουν, τόσοι θα ξεφύγουν και τόσο θα... "φύγουν".

Περισσότερο έγραφα μηχανικά. Μάλλον από ενοχές για ένα γειτονόπουλό μας, τον Παναγιώτη (στον προσφυγικό συνοικισμό) που παντα το ειχαμε στην άκρη, παντα το αποφεύγαμε, παντα μας κοιτούσε με σκυμένο κεφάλι, παντα για μάς ήταν ανύπαρκτο, διαφανές. Και συνέχισε την πορεία πολύ νωρίς προς την διάφανη ανυπαρξία...

Με ενοχές και κάτι σαν μάταιη οφειλή. (Τόσα ξέραμε τόσα κάναμε!)

Παράγραφος

M.M. είπε...

O.K.chef,you are the boss(and you are right)
ma... greeklish then boro,i esthitiki mou epanastatei
see you soon
otan tha eho clavier grec
amitiés
Myrto

BadlyDrawnBoy είπε...

Antonis liolios…ας ακούσουμε την κραυγή αγωνίας των γονιών με εξαρτημένα παιδιά όπως μας τις μετέφερε η παράγραφος. Ακόμα ας ακούσουμε τις απόψεις ανθρώπων που ασχολούνται επαγγελματικά με τα προβλήματα των παιδιών αυτών για πολλά χρόνια όπως η κ. Κατερίνα Μάτσα,… Και μην βιαστούμε να την χαρακτηρίσουμε υπερ-συντηρητική και μέρος του κατεστημένου επειδή οι απόψεις της ίσως δεν μας αρέσουν και κυρίως επειδή σαφέστατα είναι ενάντια στην αποποινικοποίηση.

Όσα αναφέρεις είναι λίγο-πολύ γνωστά και δεν έχουν να προσφέρουν πολλά στο διάλογο. Η παράθεση συγκινητικών ιστοριών περισσότερο μπορούν να αποπροσανατολίσουν παρά να διαφωτίσουν. Οι απόψεις των ανθρώπων που τάσσονται κατά της αποποινικοποίησης δεν είναι λογικά τεκμηριωμένες αλλά μάλλον έντονα συναισθηματικά φορτισμένες. Η μακρόχρονη υποκρισία που περιβάλει το θέμα των ναρκωτικών έχει ενσταλάξει στα μυαλά των ανθρώπων στερεοτυπικές, μανιχαϊστικές αντιλήψεις – όσοι έχουν άγνοια τα βλέπουν όλα μαύρα γύρω από τα ναρκωτικά.

Στην Ελλάδα δε ζήσαμε κινήματα (χιπις, ποπ κουλτούρα, ψυχεδέλεια, πανκ κ.α) ανάλογα με αυτά των δυτικών χωρών και για αυτό τα ναρκωτικά δεν έγιναν ποτέ mainstream και trendy – ήταν πάντα του περιθωρίου. Η άγνοια και η ημιμάθεια (τι άποψη μπορεί να έχει ένας που δεν δοκίμασε ναρκωτικά αλλά μόνο διάβασε για αυτά; O φίλος μου ο Μπάμπης ο Μπάκαβος ειπε: “όταν διάβασα για τα κακά του χασίς, έκοψα το διάβασμα”) δημιουργούν φοβίες και στρεβλές αντιλήψεις με αποτέλεσμα οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση του προβλήματος να στρέφονται σε λάθος κατεύθυνση. Οι ποινικοποίηση των ουσιών, εκτός του ότι επιβαρύνει το σύστημα απονομής δικαιοσύνης, επιτείνει το πρόβλημα με έναν ακόμα χειρότερο τρόπο: στιγματίζει κοινωνικά το χρήστη – και αυτό ίσως είναι ακόμα χειρότερο και από τις όποιες βλαβερές συνέπειες στην υγεία. Και το στίγμα αυτό πέφτει πιο βαρύ στους φτωχούς και τους losers – ενώ οι πλούσιοι και επιτυχημένοι ναρκομανείς μπορούν να αποτελέσουν πρότυπα και αντικείμενα θαυμασμού και μίμησης. Ο Robin Williams είχε πει: «κοκαΐνη είναι ο τρόπος του θεού να σου πει πως βγάζεις περισσότερα λεφτά από όσα πρέπει».

Υποκείμενο δικαίου είπε...

"... Όχι μόνο επιβάλλονται εξοντωτικές ποινές και τα παιδιά οδηγούνται στη φυλακή ενώ έχουν απεξαρτηθεί ή βρίσκονται σε διαδικασία απεξάρτησης, αλλά ακόμη χειρότερο είναι αυτό που πρόσφατα πρότεινε ο υπουργός, ο κ. Παπαληγούρας. Πρότεινε όταν ένα παιδί μπαίνει στη φυλακή να μη διακόπτεται η ποινή του για κανένα λόγο προκειμένου να μπει σε θεραπευτικό πρόγραμμα, όταν είναι τοξικομανής, αλλά πρώτα να εκτίει την ποινή του, έστω κι αν είναι 5 ή 10 χρόνια, και μετά άμα θέλει να μπει σε πρόγραμμα. Είναι μια αντίληψη εξόντωσης. Η φιλοσοφία που βρίσκεται πίσω από την συγκεκριμένη πρόταση είναι ότι η θέση των τοξικομανών είναι στη φυλακή. Πουθενά αλλού....Ό,τι γίνεται στην Αμερική. Καινούργιες φυλακές για να χώνουμε μέσα όσους μας ενοχλούν. Αλλά δεν θα τους περάσει. Να τι ενοχλεί στο 18ΑΝΩ. Ότι εμείς θα βάλομε το ζήτημα και από αυτήν την άποψη, και πολιτικά, και θα δώσουμε τη μάχη μας. Δίνουμε τη μάχη για να απελευθερωθούν αυτά τα παιδιά. Η διακομματική επιτροπή της Βουλής πήρε το φάκελο και το παλεύει κι αυτή… Αν πάνε φυλακή μπορεί να πεθάνουν. Όχι απλώς να ξαναμπούν στην χρήση. Αυτή είναι η εμπειρία. .."


Αποσπάσματα από την συνέντευξη της κ. Μάτσα, στον πρώτο υπερσύνδεσμο που έθεσε ο antonis liolios. Δεν είναι συνεπώς ΚΑΤΑ της αποποινικοποίησης, αλλα ενδεχομένως κατά της απελευθέρωσης (δεν φαίνεται καθαρά από τα λόγια της - αλλά αν είναι έτσι , προσωπικά συμφωνώ μαζί της..).

Μερικοί δυσκολεύονται να καταλάβουν ότι κάθε επιβαβής, αποδοκιμαστέα ή παράνομη συμπεριφορά δεν είναι, και δεν πρέπει να είναι, ποινικώς κολάσιμη. Δεν θέλουν να δουν ότι η ποινικοποίηση - που είναι το τρομερότερο όπλο που έχει ένα κράτος ενάντια στους πολίτες του - δεν είναι πάντα ο καλύτερος τρόπος για να πετύχει ένα στόχο, ή να αποτρέψει μία βλαπτική συμπεριφορά. Μερικά άλλα μέσα - ενδεικτικά: εναλλακτικές ποινές χωρίς στέρηση της ελευθερίας, εκστρατείες ενημέρωσης, προγράμματα θεραπείας και προστασίας της δημόσιας υγείας, ειδικοί οργανισμοί, οικονομικά μέτρα όπως πρόστιμα και αποζημιώσεις, δημόσια προγράμματα, και όλοι οι θεσμοί της κοινωνίας των πολιτών -σχολεία, ιδιωτικοί σύλλογοι, κλπ.- μπορεί, μόνα τους σε συνδυασμό, να είναι καλύτερα. Αν το ελληνικό κράτος, που κυμαίνεται μεταξύ ανικανότητας, λαϊκισμού και διαφθοράς, επιλέγει την ποινικοποίηση για κάθε πρόβλημα που δεν μπορεί να λυθεί μέσα σε λίγες μέρες, τριπλασιάζοντας το αριθμό των φυλακισμένων μέσα σε δέκα χρόνια και κλειδώνοντας τους μέσα σε άθλιες συνθήκες (είχαμε τρεις θανάτους-δολοφονίες πριν δύο βδομάδες), αυτό δεν σημαίνει ότι είναι η καλύτερη λύση.

Είναι ένα θέμα τεράστιο ποιες βλαπτικές συμπεριφορές πρέπει να είναι ποινικοποιημένες. Γενικά, όσοι έχουν ασχοληθεί με το θέμα, έγραψαν ότι το κακό, που η ποινική πράξη προκαλεί στο θύμα, πρέπει να είναι τουλάχιστον ανάλογο με την ποινή (βλ., π.χ., Feinberg, Moral Limits of Criminal Law). Οι νόμοι κατά της ΧΡΗΣΗΣ (και ΟΧΙ, κατ' αναγκη της εμπορίας) των ναρκωτικών ποτέ δεν ικανοποιούν το κριτήριο αυτό - γιατί είναι "εγκλήματα" χωρίς ΘΥΜΑ (ποιο είναι αυτό;). Ακόμα και αν δεχθούμε ότι υπάρχουν θύματα (π.χ., ο κοινωνικός περίγυρος) θα πρέπει όσοι θέλουν την ποινική καταστολή να μας πείσουν ότι αυτό είναι χειρότερο από αυτό που προκαλούν νομιμότατες ουσίες, όπως η νικοτίνη και το αλκοόλ. (Ακούσαμε, το Σαββατοκύριακο αυτό, για ένα υγρό φακών επαφής που μπορεί να προκαλέσει ακόμα και τύφλωση. Αν αυτό συμβεί σε κάποιον, στην καλύτερη περίπτωση θα πάρει μία αποζημίωση. Κάποιος που καπνίζει χασίς με δική του απόφαση και χωρίς να βλάπτει άλλον, γιατί πρέπει να πάει φυλακή; ). Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η κατστροφή της ζωής ενός μικροχρήστη για τον παραδειγματισμό των υπολοίπων είναι βαθιά ανήθικη - γιατί είναι ανήθικο να χρησιμοποιείς ανθρώπους για να κάνεις ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ. Για αυτό και στο προηγούμενο σχόλιο μίλησα για μακαρθισμό και δίκες της Μόσχας. Η ποινικοποίηση της ΧΡΗΣΗΣ είναι σαν την ποινικοποίηση της αυτοκτονίας, και της ομοφυλοφιλίας μεταξύ ενήλικων που συναινούν.


Η World Drug Report μιλάει 200 εκατομμύρια χρήστες μέσα στον τελευταίο χρόνο (τουλάχιστον μία φορά, 15-64 χρονών). Θα τους κλείσετε όλους μέσα; Δεν είναι ένα Gulag 200000000 ανθρώπων, που στην πλεινότητά τους δεν έχουν παραβεί άλλους νόμους, λίγο μεγάλο για να ικανοποιηθεί το lobby των υπερευαίσθητων γονέων; Και αν δεν τους κλείσετε όλους, τι την θέλετε την ποινικοποίηση - μήπως σαν έναν μπαμπούλα, ο οποίος θα χρησιμοποιείται κατά το δοκούν κατά των άτυχων, των απρόσεκτων, των φτωχών, των μεταναστών και όσων δεν έχουν καλούς δικηγόρους;Μήπως στην περίπτωση αυτή το σχολείο θα ήταν καλύτερο από την φυλακή;

Να και μία σημερινή είδηση -για να δείτε πόσο καλά πηγαίνει ο "war on drugs", με το τεράστιο ανθρώπινο κόστος. Να φανταστείτε ότι οι άνθρωποι δεν είναι και φτηνιάρηδες σαν τους έλληνες καταστολείς. Μαζί με την ποινικοποίηση, ρίξανε και 4 δις δολλάρια (μισούς Ολυμπιακούς, περίπου)(από το BBC):

Coca production in Colombia is more widespread than previously registered, the US government says.
...But the US government, expanding the survey area, found an extra 26% of land under cultivation. It also found production was more dispersed.
Correspondents say this is a setback for the US. It has spent $4bn fighting Colombia's cocaine trade since 2000.The BBC's Jeremy McDermott in Colombia says US policy appears to be failing, with cocaine yields improving, demand in the US remaining steady, and a more liberal approach to coca cultivation in Bolivia and Peru..."

Μήπως ΚΑΙ η αμερικανική πολιτική ΔΕν είναι αρκετά σκληρή για τα μέτρα μερικών; Τι θέλετε τελικά - μήπως πυρηνικά στην Κολομβία (αφού τα χημικά, με ποιος ξέρει πόσο οικολογικό κόστος, απέτυχαν);

Takis Alevantis είπε...

Paragrafos said ...
Ο κύριος Τάκης έθεσε το ζήτημα των πολλαπλών εξαρτήσεων, μάλλον των πολλαπλών επιλογών.
....

Άλλο επιλογές, άλλο εξαρτήσεις

... Συγκρίνεται τις δυο "εξαρτήσεις" και πείτε μου αν είναι όλες ίδιες.

Αυτά βεβαια τα ξέρει ο εκλεκτός κύριος Τάκης, καλύτερα από εμενα.


Διακρίνω κάποια ειρωνεία και κάποια επιθετικότητα στο μύνημά σου. Λείπει και εκείνο το «Με αγάπη» στο τέλος.

Όμως δεν είναι όλοι οι εξαρτημένοι βίαιοι. Υπάρχουν οι φανατικοί ορθόδοξοι που σκοτώνουν Μουσουλμάνους όπως υπάρχουν και οι εξαρτημένοι που θα σκοτώσουν για 5 ευρώ και θα επιτεθούν στις γριούλες.

Δυστυχώς ΚΑΘΕ εξάρτηση μπορεί να μετεξελιχθεί σε Βίαια. Και το πρόβλημα δεν είναι αν επιτρέπεται ή όχι να αγοράσεις χασίσι ή ουίσκι ή τσιγάρα ή το Κοράνι. Το πρόβλημα είναι αν είσαι σε θέση να πεις ΟΧΙ σε αυτόν που θα σου παρουσιάσει ως τη λύση του προβλήματός σου το τσιγαρλίκι ή το κύρηγμα ή το διπλό σκάτς. Το πρόβλημα είναι αν ξέρεις να διαχειρίζεσαι το άγχος σου και (ναι όλα εκεί ανάγονται) τον φόβο του θανάτου ΧΩΡΙΣ να χρειάζεσαι εξωτερική βοήθεια (χημική ή δογματική).

Φιλικά !

Αρχαίος είπε...

Δεν σχολίασε κανένας τη λύση που πρότεινα και θα ήθελα να ξέρω τι πιθανά μειονεκτήματα έχει.
Είχα πει σε στα κέντρα των πόλεων να υπάρχουν ορισμένες κλινικές όπου οι χρήστες θα μπορούν αν παίρνουν τη δόση τους χωρίς να δίνουν τα στοιχεία τους και θα βρίσκουν ένα κρεβάτι ένα πιάτο φαϊ και κάποιον για να συζητήσουν (αν θέλουν). Με τον τρόπο αυτό χτυπιέται το εμπόριο, η εγκληματικότητα που προκαλεί η στέρηση, χάνεται η γοητεία του "παράνομου" και ταυτόχρονα δεν είναι εύκολο να βρεθούν σε κάθε περίπτερο.

blade runner είπε...

@vaggelis
"Συνήθως χρήση ναρκωτικών κάνουν άτομα που έχουνε ψυχολογικά προβλήματα,προσωρινά ή μόνιμα.Αν κάποιος που αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα και δεν βρίσκεται σε περιβάλλον που μπορεί να τον στηρίξει (π.χ. με ιατρική περίθαλψη) είναι πολύ πιθανό να αναζητηθεί η λυση των ναρκωτικών."

Συγνώμη που απαντώ με τόση καθυστέρηση στο εν λόγω σχόλιο, αλλά αυτό που γράφεις φίλε Βαγγέλη, δεν ισχύει. Πολλοί είναι εκείνοι που αρχίζουν να κάνουν χρήση της οποιασδήποτε ουσίας από απλή περιέργεια, ή γιατί επιδιώκουν να διευρύνουν τους ορίζοντές τους. Αν ξέρεις πως να χρησιμοποιήσεις μια χημική ουσία, πως να προετοιμάσεις τον οργανισμό σου πριν τη χρήση και που ακριβώς να κατευθύνεις τον εαυτό σου, αν έχεις δηλαδή συγκεκριμένο στόχο όταν κάνεις χρήση ουσιών, τα αποτελέσματα εκπλήσσουν! Γνωρίζω ανθρώπους που είναι άνω των 50 ετών, κάνουν χρήση συγκεκριμένων παραισθησιογόνων ουσιών για περισσότερα από 30 χρόνια, κι όχι απλώς έχουν σώας τας φρένας και είναι σχετικά υγιείς για τα δεδομένα της ηλικίας τους, αλλά έχουν υπάρξει και ιδιαίτερα δημιουργικοί... Το σημαντικό είναι ωστόσο να μπορείς να διασφαλίσεις την καθαρότητα της ουσίας.

Η ποινικοποίηση επιβλήθηκε για λόγους καθαρά οικονομικούς, γιατί κάθε απαγόρευση σημαίνει τεράστια κέρδη για αυτούς που ελέγχουν τη διακίνηση αυτού που απαγορεύεται... Ωστόσο, για να τηρηθούν και τα προσχήματα, οι χρήστες απαξιώνονται στο σύνολο σχεδόν της κοινωνίας, ως άνθρωποι χαμηλής στάθμης, χωρίς ιδιαίτερα πνευματικά εφόδια, περιθωριακοί τύποι, που καταστρέφουν τη ζωή τους.

Μην τα μπερδεύουμε τα πράγματα, ωστόσο, μην μπερδέψουμε δηλαδή τους ανθρώπους που κάνουν ελεγχόμενη χρήση ουσιών, με τους τοξικομανείς και τους εθισμένους.

Αυτό που αναφέρθηκε δε για τα ecstasy, δεν αληθεύει, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να προκαλέσουν εθισμό με την πρώτη χρήση. Αυτό είναι επιστημονικώς αποδεδειγμένο. Εννοείται πως και στις περιπτώσεις της ελεγχόμενης χρήσης υπάρχει πάντα μεγάλο ρίσκο, κι αυτό έχει να κάνει με την αντοχή του οργανισμού, το φύλο, την ηλικία, και άλλες παραμέτρους, ωστόσο μην συγχέουμε για παράδειγμα αυτόν που πίνει χασίς με το junky της Ομόνοιας. Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές περιπτώσεις, και το λέω αυτό γιατί η πλειοψηφία του κόσμου, λόγω ελλιπούς ενημέρωσης γύρω από το θέμα, θεωρεί πως η κάνναβη αποτελεί το προπύργιο για "τα σκληρά ναρκωτικά", όπως συνηθίζουν να λένε οι τηλεοπτικοί δημοσιογράφοι της συμφοράς. Οι ναρκωτικές ουσίες αποτελούν ταμπού για την κοινωνία μας, ακριβώς γιατί έτσι εξυπηρετούνται καλύτερα τα συμφέροντα αυτών που οφελούνται από την απαγόρευση.

Ο άνθρωπος είναι περίεργο ον. Μερικές φορές αυτό φτάνει για να δοκιμάσει και να κάνει πολλά.

blade runner είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
blade runner είπε...

@N.Δ.

"Δυστυχώς για σας την πεπονόφλουδα δεν την πετάω εγώ αλλά η WHO! Η οποία σε μελέτη για την εθιστικότητα των ουσιών βάζει το τσιγάρο και το αλκόολ μαζί με την ηρωίνη και πάνω από την κοκαΐνη. Το χασίς δεν το θεωρεί καν εθιστικό (ούτε βλαβερό).

Άνθρωποι σαν εσάς είναι οι καλύτεροι σύμμαχοι των εμπόρων και των διεφθαρμένων συμμάχων τους (μπάτσων, δικαστών, δικηγόρων)."

Και μόλις τώρα διάβασα και το παραπάνω σχόλιο που έκανες ΝΔ. Συγχαρητήρια για τη στάση που κρατάς στο εν λόγω θέμα. Είναι υπόδειγμα ελεύθερης και γόνιμα προοδευτικής σκέψης (γιατί υπάρχει και ο προοδευτισμός του κ....). Είναι τόσος πολύς ο συντηρητισμός της σύγχρονης κοινωνίας, τόσα πολλά τα ταμπού ενάντια στα οποία καλείται να αγωνιστεί ένας ελεύθερος άνθρωπος και τέτοια η άγνοια του μέσου πολίτη, που πολλές φορές, όταν βρίσκομαι να συζητάω για τέτοια θέματα, δεν μπορώ ούτε καν να διαφωνήσω πλέον. Είναι τέτοια η απόσταση που νιώθω να με χωρίζει από όλους αυτούς τους πολύξερους, δογματικούς ανθρώπους, που απλώς καταθέτω τα όπλα!

Το να γράψω εγώ κάτι τέτοιο, δεν σημαίνει απολύτως τίποτε. Το να βρίσκει όμως το θάρρος να γράφει κάτι τέτοιο ενυπόγραφα ένας άνθρωπος με τη δική σας θέση στα πράγματα, είναι ένδειξη τόλμης. Επιτέλους, ας μιλήσουμε όλοι για ορισμένα ζητήματα, ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους...

Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας, μόνο και μόνο για να ταχθούμε με την άποψη της μάζας και να νιώσουμε πιο ασφαλείς... Το δύσκολο δεν είναι να συμφωνήσεις με τους πολλούς, το δύσκολο είναι να διαφωνήσεις. Είναι τέτοια η χειραγώγηση της ... "κοινής γνώμης", που κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος οφείλει να επιθυμεί να μην ανήκει σε αυτήν, να μην είναι ακόμη ένας από όσους τη διαμορφώνουν, να μην είναι μέρος της.

Η σκέψη και η γνώση είναι τα μόνα μας όπλα απέναντι στην ηλιθιότητα και την ανελευθερία, επιτέλους, ας θυμηθούμε λίγο από που ξεκίνησε ο άνθρωπος και που έχει καταλήξει... Τέτοια ανακολουθία μεταξύ των επιτευγμάτων της Επιστήμης και της Τεχνολογίας και της αντίστοιχης προόδου σε θέματα ηθικής, αισθητικής και ελευθερίας της σκέψης δεν νομίζω πως έχει προηγούμενο στην Ιστορία. Οι κοινωνίες στη Δύση τείνουν όλο και περισσότερο προς τη συντήρηση. Ο φόβος φυλάει τα έρμα, προφανώς...

Συγχωρέστε με για το μανιφέστο, αλλά δεν αντέχω άλλο να βλέπω παντού την αντανάκλαση της ... "κοινής γνώμης". Τι αθλιότητα.

ian είπε...

...γι' αυτούς που πιστεύουν οτι ενδεχόμενη αποποινικοποίηση των ελαφριών ναρκωτικών θα επιφέρει μεγάλη ποσοστιαία αύξηση χρηστών(χαμογελώ και μόνο που το αναπαράγω γράφοντάς το), απλά να πω οτι μάλλον ζουν σε κάποιο παράλληλο σύμπαν και δεν αποτελούν μέλη της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας.

Ζώντας σε μια πόλη στα δυτικά προάστια της Αθήνας πίστευα πως ήταν φαινόμενο της περιοχής το γεγονός οτι όλοι σχεδόν οι νέοι τριγύρω μου κάπνιζαν κανένα τσιγαράκι. Άλλοι περιστασιακά και άλλοι συχνότερα/τατα. 19 ετών όμως που άρχισα τις σπουδές μου στο πολυτεχνείο και φυσικά γνώρισα νέους ανρώπους απ΄όλη την Ελλάδα «ξύπνησα»... θα πρέπει να σκεφτώ πολύ για να φέρω στο μυαλό μου κάποιον γνωστό μου 17-35 ετών που να μην κάνει χρήση χασις. Τελικά μάλλον γνωρίζω περισσότερα άτομα που δεν καπνιζουν παρά που δεν κανουν χρήση! Μιλάω για ανθρώπους από όλες τις περιοχές της Αθήνας, από νησιά, από Θεσαλονίκη, Πάτρα, Κρήτη, Λάρισα, απο παντού. Και επίσης όλων των ειδικοτήτων. Από φοιτητές και δημόσιους υπαλλήλους εως γιατρούς.

Είναι δυνατόν να φοβάται κάποιος αύξηση των χρηστών όταν για τις προαναφερθήσες ηλικίες το ποσοστό στη χώρα μας κατά πάσα πιθανότητα ξεπερνά το 80%? Δηλαδή πόσο να γίνει? 90%? Το ποσοστό αυτο βέβαια δεν θα το μάθουμε ποτέ. Φανταστείτε να γίνει ενα gallop στους δρόμους της πρωτεύουσας σε νέους ανθρώπους με ερώτηση : έχετε κάνει χρήση χασις τον τελευταίο μήνα? Πιστέυετε θα το δούμε την επόμενη μέρα στις ειδήσεις αν το ποσοστό που θα απαντήσει «ναι» είναι 85%?...

open your eyes

Δημήτριος είπε...

Καταρχάς μια διευκρίνιση για να ξέρουμε τι λέμε...

Το τσιγάρο δεν είναι ναρκωτικό, προκαλεί όμως εθισμό...

Η ινδική κάνναβις (το ..χασισάκι) είναι ναρκωτικό (τι θα πει "μαλακό";)της κατηγορίας των παραισθησιογόνων ή ψυχομιμητικών και επίσης προκαλεί εθισμό...

"Απελευθερώστε τα, να πέσουν οι τιμές!", μας λέει περίπου ο κ.Δήμου...

Ή είμαστε φιλελεύθεροι ή δεν είμαστε, ε;
;)

Λοιπόν, παρατηρώ ότι οι υποστηρικτές της αποποινικοποίησης ανήκουν σε τρεις κατηγορίες:
1)Ιδεολόγοι της ελευθεριότητας και εχθροί κάθε είδους "εγκράτειας" (ούτε καν στο χέσιμο)...
2)Ιντελεκτουέλ διανοούμενοι που θα σου παραθέσουν και μια στατιστική, άμα λάχει, για να αποδείξουν, όπως νομίζουν, ότι έχουν δίκιο...
3)Λοιποί άσχετοι, πρόθυμοι να ενώσουν τη φωνούλα τους όπου κάποιος προτείνει κάτι εξόχως κουφό...

Την περίοδο που στις Η.Π.Α.(με τις καπνοβιομηχανίες-γίγαντες) απαγορεύουν το "αθώο" τσιγάρο σε όλο και περισσότερους δημόσιους χώρους, στην Ελλάδα συζητάμε αν η απελευθέρωση θα λύσει το πρόβλημα.

Στη Σιγκαπούρη, πάλι, όπου ισχύει η ποινή του θανάτου για την ...κατοχή έστω και χιλιοστού πρέζας(πρόσφατα εκτελέστηκε βρετανικός "ανθός") είναι ακόμα πολύ πίσω.
Δεν έχουν τα φώτα των εδώ προοδευτικών (;) φωστήρων κι έχουν καταντήσει (πραγματικά, τους λυπάμαι) παγκόσμιο οικονομικό κέντρο.

Όχι, δεν προτείνω να γίνουμε Σιγκαπούρη (πονηρούληδες)...

Μόνο τον έμπορο προτείνω να εκτελούν...

Ο χρήστης είναι άρρωστος και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται.
(Θεραπεία δεν υπάρχει, ιδίως για του τελικού σταδίου).

"Η πρόληψη είναι πάντα καλύτερη της θεραπείας", κι εκεί πρέπει να δίνεται το μεγαλύτερο βάρος.
(Έχετε σκεφτεί τι σόι πρόληψη θα γίνει αν είναι ήδη ελεύθερα και νόμιμα; )

Η καταστολή έπεται, αλλά είναι και αυτή απαραίτητη.


Δεν χρειάζεται κάθε φορά και σε κάθε θέμα οι Έλληνες να προσπαθούν να ανακαλύψουν τον τροχό...
Αρκεί να γνωρίζουμε και άλλες χώρες τόσο καλά όσο την Ολλανδία...

Lefteris Kritikakis είπε...

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...

τα ναρκωτικά. Όταν τα γυμνάσια στην Ελλάδα έχουν metal detectors στις πόρτες (το 80%) όπως είναι στις περισσότερες περιοχές στο Σικάγο, όταν πλασάρονται στα ανυποψίαστα παιδιά (που ΔΕΝ γνωρίζουν και ΔΕΝ καταλαβαίνουν τις παρενέργειες, άρα δεν μπορούν να πάρουν "πληροφορημένες αποφάσεις"), τότε θα είναι πρόβλημα, το οποίο θα διογκώνεται ανεξέλεγκτα (επειδή και η αστυνομία στην Ελλάδα δεν έχει την πείρα και τα μέσα να τα αντιμετωπίσει).

Πρέπει να απαγορευτούν; Σ΄ αυτή την ερώτηση οι πλέον κατάλληλοι για να απαντήσουν είναι όσοι είναι υπεύθυνοι για άλλους (δηλαδή, ας πούμε, οι γονείς). Διότι, ποιος θα θεωρηθεί υπεύθυνος εάν στην Ελλάδα έχουμε ας πούμε 1.000 ανήλικα θύματα το χρόνο από ναρκωτικά;

Όπως απαγορεύεται η υπερβολική ταχύτητα οδήγησης, έτσι πρέπει να απαγορεύονται και οι "υπερβολικά" ναρκωτικές ουσίες (όπως ηρωινη, κοκαϊνη, κλπ). Όσοι μιλάνε για αποποινικοποίηση αυτών των ουσιών, είναι σαν να λένε ότι το όριο ταχύτητας σε μικρούς επαρχιακούς δρόμους πρέπει να καταργηθεί... είναι άτομα που δεν έχουν ζήσει σε χώρες με έντονο πρόβλημα θανάτων από ναρκωτικά και εκφράζουν απόψεις αφελείς, στηριγμένες στην απειρία τους.

Όσον αφορά την κοπέλα στο δρόμο με το σύνδρομο στέρησης, θα της έλεγα ότι πάω να δώσω χρήματα σε ανθρώπους που έχουν ευθύνες και μεγαλώνουν παιδιά και δεν έχουν αρκετά χρήματα, παρά να τα δώσω σε οποιοδήποτε πρεζόνι να πάνε χαμένα. Είμαι άνθρωπος που σκέφτομαι θετικά δεν ΔΕΝ θα επιδοτώ τους χαμένους και τις χασούρες. Θα επιδοτώ αυτούς που εργάζονται σκληρά και προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο καλύτερο.

Λευτέρης

paragrafos είπε...

Takis Alevantis said...

Διακρίνω κάποια ειρωνεία και κάποια επιθετικότητα στο μύνημά σου. Λείπει και εκείνο το «Με αγάπη» στο τέλος.
---------------------------

Αχ, κύριε Τάκη, πώς θα μπορούσα να είμαι ειδικά απέναντι σε σας ειρωνική; Πώς σας πέρασε από το νου κάτι τέτοιο; Αναμφίβολα χτες φλυάρησα υπέρ το δέον. Και μέσα στα πολλά ξέχασα πως πρέπει να είμαι προσεκτική, να μη θεωρώ ως δεδομένο ότι πρέπει να θυμίζω την αγάπη μου ακόμα και σε εκείνους που ευγνωμονώ.

Και μόνο που σας έδωσα αυτήν την εντύπωση λυπήθηκα πάρα πολυ. Και κυρίως γιατί θα με περάσατε για άτομο αχάριστο. Εδώ μέσα υπαρχουν πολλοί άνθρωποι που τους αγαπώ και τους εκτιμώ βαθύτατα. Εσείς είστε στην καρδιά μου, πρώτος μεταξύ ίσων, όπως λέγανε οι παλαιότεροι.

Όταν έλεγα ότι εσείς "κατι θα ξερετε περισσότερο", κυριολεκτούσα και τώρα το επαναλαμβάνω και το εννοώ: Είστε άνθρωπος με μεγαλύτερη πείρα στη ζωή από μένα και όφειλα και οφείλω να παίρνω πολύ σοβαρά αυτά που λέτε. Και όντως έτσι έκανα.

Επιφύλαξη προσπάθησα να εκφράσω για λογαριασμό μου. Άλλωστε, προς το τέλος του μονολόγου μου για τα ναρκωτικά, μέσα μου μια φωνή άρχισε να μιλάει και υπερ της απελευθέρωσης των ναρκωτικών!

Σας εκτιμώ και σας αγαπώ

Με συγχωρείτε και πάλι που σας έδωσα τόσο λάθος εντύπωση.

ΜΕ αγάπη και άπειρες φορές συγγνώμη

Παράγραφος

Nikos Dimou είπε...

Kαλημέρα!

Βλέπω τελειώνουμε σε συντηρητική και κατασταλτική φάση. Φυσικά διαφωνώ.

Η λύση που προτεινες @Αρχαίος είναι σωστή σαν μέρος ενός προγράμματος αποποινικοποίησης και απεξάρτησης.

Ευχαριστώ blade runner!

Nikos Dimou είπε...

Που είσαι
Mickey να κλείσεις τα 300;

unscrupulous_flagellations είπε...

Το ότι διαφωνείτε, κύριε Νίκο, είναι γνωστό, αυτό που θέλουμε να μάθομε είναι τα επιχειρήματα σας, και τους λόγους που διαφωνείτε. Η εντύπωση που επικρατεί είναι ότι διαφωνείτε έτσι απλά για το δαιφωνείν, χωρίς περαιτέρω σκέψη, η οποία ίσως να διαφωτίσει και εμάς και να μας πείσετε ότι η απελευθέρωση είναι η λύση, και χωρίς να αναλογίζεστε τις συνέπειες, κάτι το οποίο είναι τελείως ανεύθυνο εκ μέρους σας. Πετάτε ένα «είσαι συντηρητικός», μία γελοιότητα τύπου «Άνθρωποι σαν εσάς είναι οι καλύτεροι σύμμαχοι των εμπόρων και των διεφθαρμένων συμμάχων τους (μπάτσων, δικαστών, δικηγόρων).» και νομίζετε έχετε καθαρίσει. Να ρωτήσει εγώ «άνθρωποι σαν εσάς ποιανού σύμμαχου είσαστε’;» Πολύ πάει και δεν το σηκώνει το επίπεδο μου. Γιατί πρέπει κάποιος να ανήκει σόι και καλά στους συντηρητικούς όταν απαιτεί επιχειρήματα υπέρ της μιας ή της άλλης άποψης και όχι ατάκες κενού περιεχομένου’; Μήπως τελικά εγώ είμαι ο προοδευτικός και εσείς αντιπροσωπεύετε την συντήρηση’; Και τέλος γιατί ευχαριστείτε τον /την Blade Runner? Για το λιβάνισμα’; Για κενού περιεχομένου συνθηματολογίες του είδους «Μην τα μπερδεύουμε τα πράγματα, ωστόσο, μην μπερδέψουμε δηλαδή τους ανθρώπους που κάνουν ελεγχόμενη χρήση ουσιών, με τους τοξικομανείς και τους εθισμένους.» Ξέρομε για ποιο πράγμα μιλάμε ή είναι αυτό το νέο trendy στην ελληνική κοινωνία και το συγχωροχάρτι για την επερχόμενη απελευθέρωση και μία δικαιολογία του είδους «ξέρετε, εγώ δεν είμαι ναρκομανής, απλά κάνω ελεγχόμενη χρήση». Τα ναρκωτικά δεν ελέγχονται, δεν υπάρχει ελεγχόμενη χρήση ναρκωτικών ουσιών, τα ναρκωτικά είναι υπεράνω των δυνάμεων ενός ατόμου, και εκεί εστί το πρόβλημα. Διαφορετικά δεν θα υπήρχαν και οι ναρκομανείς. Αν πρέπει κάποιον να ευχαριστήσετε, αυτός θα μπορούσε να είναι ο Δημήτριος, ή τον Takis Alevantis από τους τελευταίους σχολιαστές, διότι τα δικά τους σχόλια προωθούν την σκέψη, όχι το λιβάνισμα.

Takis Alevantis είπε...

Αχ βρε παράγραφε !
Συγνώμη κι απο μένα αν μέσα στην κούρασή μου κατάλαβα στραβά.
Το πρόβλημα είναι πάντα η πρόληψη - όχι μόνο η αντιμετώπιση/επέμβαση που περιλαμβάνει την απελευθέρωσαη και την βοήθεια των θυμάτων.
Βλέπε σχετικά την πυραμίδα στο παράρτημα του εγγράφου που κατέθεσε ο κ. Κατηφόρης στη Συνέλευση για το σύνταγμα.

exposure είπε...

Διαβάζοντας σήμερα τα υπόλοιπα σχόλια από χθες έμεινα με πολλές απορίες. Αναφέρω εδώ μόνο 2:

1. Πώς μπορούμε να μιλάμε για ναρκωτικά αν δεν ξέρουμε τι είναι "ναρκωτικά". Κυρίως ποιο είναι το κατώφλι που διαχωρίζει τη "μη ναρκωτική ουσία" από την "ναρκωτική ουσία". Διατυπώθηκαν διάφορα για "ουσίες που εθίζουν": άλλοι έγραψαν ότι το χασίς εθίζει άλλοι ότι δεν εθίζει. Άλλοι ονόμασαν την κοκαΐνη "δηλητήριο| άλλοι είπαν ότι είναι ακίνδυνη. Άλλοι έβαλαν το ουίσκι δίπλα στη μαριχουάνα ή τη θρησκεία. Συγγνώμη αλλά δεν βγαίνει συμπέρασμα.
Και ρωτάω: υπάρχει σε αυτό το blog κάποιος φωτισμένος γιατρός που θα μας πει ποιες βιολογικές λειτουργίες/αλλαγές καθορίζουν μια ουσία ως ναρκωτική; Πόσο έχουν προχωρήσει οι έρευνες; Τι σημαίνει "εθισμός"; Και ακόμη, υπάρχει κάποιος κοινωνιολόγος εδώ; Για να μας πει ποιες κοινωνικές λειτουργίες παρεμποδίζονται ώστε να μιλάμε για "ναρκωτικά";

2. Το θέμα των ναρκωτικών είναι πιθανό να μη λυθεί ποτέ, όσο και να εξελιχθεί η κοινωνία μας. Καταρχήν έχουμε μια διττή αντιμετώπιση του προβλήματος σύμφωνα με δύο κύριες ομάδες: τους νέους και τους κυρίως ενήλικες. Για αυτές τις δύο ομάδες υπάρχουν δύο διαφορετικές αντιμετωπίσεις: προς τους νέους ανεκτικότητα και σκοταδισμός (όσο λιγότερα ξέρει το παιδί τόσο καλύτερα για αυτό) και προς τους κυρίως ενήλικες η παραπομπή στο γράμμα του νόμου. Πώς μπορεί μια τόσο ανομοιογενής πολιτική στο θέμα "ναρκωτικά" να προάγει τις κοινωνίες; Πώς μπορεί να υπάρξει πραγματικός διαφωτισμός;

Nikos Dimou είπε...

Δεν εισαστε μόνο behind the words... είσαστε γενικώς behind. Τόσα σχόλια γράφτηκαν εδώ στο blog με συντριπτικά επιχειρήματα υπέρ της αποποινικοποίησης και της απελευθέρωσης, από νομικούς, ψυχίατρους, κοινωνιολόγους και άλλους ειδικούς... δεν καταλάβατε τίποτα. Ου με πείσης καν με πείσης!

Γι αυτό είπα πριν ότι δεν είναι θέμα επιχειρημάτων αλλά προσωπικότητας.

Θλιβερό.

paragrafos είπε...

@ Takis Alevantis

Σας ευχαριστώ πολύ για όλα!


Με αγάπη

Παράγραφος

blade runner είπε...

@behind_the_words

Λυπάμαι, αλλά δεν κατάλαβες τίποτε απ' ό,τι έγραψα. Αν θεωρείς το σχόλιο που έκανα υπέρ της άποψης του Νίκου Δήμου "λιβάνισμα", να σου πω ότι όταν διαφωνώ με το Νίκο Δήμου, το γράφω. Δεν έχω καμία ανάγκη να "λιβανίσω" κανέναν, έχω προσωπική άποψη για τα πράγματα, και ποτέ αβασάνιστα. Επίσης, ποτέ δεν μιλάω για πράγματα που δεν γνωρίζω. Τώρα, το αν τυχαίνει να συμφωνώ στα περισσότερα ζητήματα με την άποψη του ΝΔ, αυτό ισχύει γιατί όντως υπάρχει σύγκλιση απόψεων σε πολλά ζητήματα.΄

Γράφεις:

"Ξέρομε για ποιο πράγμα μιλάμε ή είναι αυτό το νέο trendy στην ελληνική κοινωνία και το συγχωροχάρτι για την επερχόμενη απελευθέρωση και μία δικαιολογία του είδους «ξέρετε, εγώ δεν είμαι ναρκομανής, απλά κάνω ελεγχόμενη χρήση». Τα ναρκωτικά δεν ελέγχονται, δεν υπάρχει ελεγχόμενη χρήση ναρκωτικών ουσιών, τα ναρκωτικά είναι υπεράνω των δυνάμεων ενός ατόμου, και εκεί εστί το πρόβλημα. Διαφορετικά δεν θα υπήρχαν και οι ναρκομανείς."

Δηλαδή θέλεις να μου πεις ότι οι ιθαγενείς που μασάνε φύλλα κόκας στην Νότια Αμερική, για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της έλλειψης οξυγόνου στα μεγάλα υψόμετρα, είναι ... ναρκομανείς;

Aυτό που έγραψα είναι πως υπάρχει μια τάση να ταυτίζεται η χρήση ναρκωτικών ουσιών - που, πίστεψέ με, μπορεί να είναι ελεγχόμενη, όταν μιλάμε για συγκεκριμένες ουσίες - με την κατάσταση εκείνη όπου ο χρήστης αποκτά τελικά εθισμό και περνάει στην κατηγορία του αρρώστου.

Γνωρίζω πολύ καλά για τι πράγμα μιλάω, δεν προσπαθώ να ακουστώ προοδευτική, όπως ίσως νομίζεις, δεν με αφορά καθόλου μια τέτοια στάση, τη θεωρώ μη συνετή και ανακόλουθη με τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τα πράγματα γενικότερα. Με ενοχλεί όμως η ισοπέδωση των πάντων, από ανθρώπους που μιλούν για ζητήματα που αποδεικνύεται από τα λεγόμενά τους ότι δεν γνωρίζουν επαρκώς...

Τέλος, σχόλια σαν αυτό θεωρείς ότι προωθούν τη σκέψη;


"Είμαι άνθρωπος που σκέφτομαι θετικά δεν ΔΕΝ θα επιδοτώ τους χαμένους και τις χασούρες. Θα επιδοτώ αυτούς που εργάζονται σκληρά και προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο καλύτερο."

Aν πραγματικά πιστεύεις κάτι τέτοιο, προφανώς δεν υπάρχει κοινός τόπος για συζήτηση. Γιατί προσωπικά η άποψη αυτή μου ακούγεται στην καλύτερη των περιπτώσεων απάνθρωπη και ανάλγητη.

Χαιρετώ

blade runner είπε...

@behind_the_words

Και κάτι άλλο. Ο προοδευτισμός είναι απλώς ένας όρος, μια έννοια, δεν αποδεικνύεται με κούφια λόγια, αλλά στην πράξη. Την ευαισθησία και την ιδιαίτερη στάση που κρατάει ο κάθε ένας από μας απέναντι σε τόσο επώδυνα ζητήματα, την αποδεικνύει εμπράκτως και καθημερινά, χωρίς τυμπανοκρουσίες. Μόνο έτσι αποκτά νόημα.

Σε ό,τι αφορά δε τη γνώση που έχεις ή δεν έχεις για τις διάφορες ουσίες και την επίδραση που έχουν στον ανθρώπινο οργανισμό, σου προτείνω λίγη περισσότερη μελέτη. Οι ναρκωτικές ουσίες, όπως και το αλκοόλ, το τσιγάρο, η τηλεόραση, το internet, ο καταναλωτισμός, και η λίστα είναι μεγάλη, έχουν πάντα δύο όψεις, και η όποια εμπειρία θα έχεις σε σχέση με τέτοιες καταστάσεις φιλτράρεται από το άτομο, τη ψυχική και πνευματική του συγκρότηση, τη θέληση και την αυτοπειθαρχία που διαθέτει ή όχι.

Και την τηλεόραση μπορείς να την ανοίξεις για να δεις ντοκυμανταίρ, ταινίες και εκπομπές ουσίας, μπορείς να την ανοίξεις, επίσης, για να δεις Τατιάνα Στεφανίδου και dream show.

Και αν σου φαίνεται αφελής αυτή η προσέγγιση, να σου πω ότι ο William Burroughs, εκπρόσωπος του beat κινήματος και συγγραφέας, έχει περάσει δια πυρός και σιδήρου, σε ό,τι αφορά ένα σωρό "ναρκωτικές ουσίες", εμπειρίες που κατέγραψε και σε διάσημα βιβλία του, όπως το Junky, πέθανε τελικά σε βαθιά γηρατειά, από καρδιά. Πίστεψέ με, αν υπάρχει ένας άνθρωπος που καταδύθηκε στον κόσμο των σκληρών ναρκωτικών ουσιών, ήταν αυτός. Κι όμως, όχι απλώς είχε τη δύναμη να το κατευθύνει κάπου όλο αυτό, αλλά πέτυχε παράλληλα να ζήσει μια γεμάτη ζωή, και να πεθάνει από φυσικά αίτια...

Δεν διαφημίζω τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, μην θεωρηθεί κάτι τέτοιο, γιατί δεν ισχύει. Πιστεύω όμως πως κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικές αντοχές απέναντι στην ανάγκη του να καλύψει την περιέργειά του. Υπάρχουν εκείνοι που αντέχουν και πειραματίζονται χωρίς το αντικείμενο του πειραματισμού τους να γίνεται αγχόνη, υπάρχουν και άνθρωποι που παραδίδονται στην καταστροφή, χωρίς κανένα μέτρο, κανένα στόχο και καμία σύνεση.

Ούτε αυτούς τους τελευταίους όμως έχουμε το δικαίωμα, ως φωτισμένοι τιμητές, να τους στέλνουμε στο εκτελεστικό απόσπασμα, ως "χασούρες".

Αυτά.

unscrupulous_flagellations είπε...

Εσύ τώρα μιλάς σαν νομικός, ψυχίατρος, κοινωνιολόγος, ή κάποιας άλλης ειδικότητας’; Πως το ξέρεις ότι οι ιθαγενείς δεν είναι ναρκομανείς’; Έχεις εξετάσει μέσα στο περιθώριο της ειδικότητα σου κανέναν’; Μιλούσες για αυτούς τους ιθαγενείς στο παράδειγμά σου’; Θέλεις μήπως να παραθέσομε λίστες πόσοι από τους διάσημους είναι εθισμένοι, φυτοζωούν στα διάφορα κέντρα απεξάρτησης ή έχουν αφήσει αυτόν τον κόσμο πρόωρα’; Αυτός με το Junky έζησε ως τα γηρατειά, ο φίλος μου άφησε τον κόσμο στα δέκα εννιά του… Δυστυχώς δεν ξέρεις τι λες…

blade runner είπε...

@behind_the_words

Απορώ με το επιθετικό σου ύφος. Κι εγώ έχω ξάδελφο που είναι λίγο μεγαλύτερος και ζει στην κόψη του ξυραφιού, λόγω της ηρωίνης. Κι έχω και φίλους που γλύτωσαν μετά από τεράστιο αγώνα και προσπάθεια. Ξέρω πολύ καλά τι λέω, απλώς εσύ δεν θέλεις να ακούσεις μια άλλη άποψη. Αυτό είναι δικό σου πρόβλημα, όχι δικό μου, ωστόσο.

Επίσης, πριν απαντήσεις, διάβασε προσεκτικά τι σου λέει ο άλλος. Μην είσαι βιαστικός, γιατί βγάζεις λάθος συμπεράσματα. Ο διάλογος προϋποθέτει να ακούς πρώτα τι σου λέει ο άλλος, και μετά να απαντάς.

Εγραψα λοιπόν:

"Υπάρχουν εκείνοι που αντέχουν και πειραματίζονται χωρίς το αντικείμενο του πειραματισμού τους να γίνεται αγχόνη, υπάρχουν και άνθρωποι που παραδίδονται στην καταστροφή, χωρίς κανένα μέτρο, κανένα στόχο και καμία σύνεση." Σε αυτήν την τελευταία περίπτωση ανήκει ο ξάδελφός μου, αρκετοί γνωστοί μου και φίλοι φίλων μου, όπως και ο δικός σου φίλος, για τον οποίο λυπάμαι. Ωστόσο, απορώ πως αφού έχεις τόσο κοντινό παράδειγμα, συμφώνησες πριν με σχόλιο άλλου blogger που αποκαλούσε τους εθισμένους στην ηρωίνη "χασούρες".

Το παράδειγμα για τους ιθαγενείς, στο ανέφερα απλώς για να σε πληροφορήσω ότι ορισμένες ουσίες που στη Δύση προκαλούν το θάνατο, αλλού χρησιμοποιούνται ως φάρμακο, αρκεί να ξέρει αυτός που τις χρησιμοποιεί, πως να τις χρησιμοποιήσει.

Είσαι εμπαθής, οπότε αυτή η προσπάθεια διαλόγου λήγει εδώ.

blade runner είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
blade runner είπε...

@behind_the_words

Και μια τελευταία διευκρίνηση. Ακόμη και στις περιπτώσεις των ιθαγενών, προκαλούνται θανατηφόρες δηλητηριάσεις. Και σε αυτήν την περίπτωση, είναι πολύ σημαντικό αυτός που κάνει τη χρήση, εφόσον την κάνει για συγκεκριμένο σκοπό, να έχει την πειθαρχία να μην περάσει στην κατάχρηση.

Γίνεται όμως. Δεν είναι αδύνατο. Λυπάμαι για την αδυναμία του φίλου σου, του ξάδελφού μου και πολλών ανθρώπων που ξέρω, αλλά και εκείνων που δεν γνωρίζω.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να δαιμονοποιώ μια ολόκληρη κατάσταση. Οι ουσίες υπάρχουν εκεί. Το αν και το πως θα επιλέξεις να τις χρησιμοποιήσεις έχει να κάνει με πολλές παραμέτρους.

Αυτό σου λέω. Τίποτε άλλο.

blade runner είπε...

@όλους

Η αποποινικοποίηση είναι μια λύση που πρέπει επιτέλους να σκεφθούν σοβαρά οι καθ' ύλην αρμόδιοι, όχι ως πανάκεια εναντίον της εξάπλωσης της χρήσης ναρκωτικών ουσιών. Αλλά γιατί έτσι, ο χρήστης, που έτσι κι αλλιώς θα γινόταν χρήστης, δεν θα χρειάζεται να εξευτελίζεται και να καταφεύγει στην κλοπή, στην πορνεία, στην Ομόνοια, στη ζητιανιά, αλλά θα μπορεί να λαμβάνει καθαρά υποκατάστατα της ουσίας, χωρίς να διατρέχει καθημερινά κίνδυνο να βρεθεί νεκρός από νοθευμένη δόση ή overdose.

Ούτε αυτό σημαίνει ότι θα γλυτώσει, τα νούμερα λένε άλλα. Ωστόσο, όσος περισσότερος ο χρόνος ζωής που διαθέτει, τόσο περισσότερες οι πιθανότητες να αποφασίσει τελικά να κρατηθεί στη ζωή και να το παλέψει.

Επίσης, η αποποινικοποίηση μπορεί ίσως να εγγυηθεί μεγαλύτερο έλεγχο του μαζικού κυκλώματος που υπάρχει, και που απλώνεται σε δικαστικούς, μπάτσους, εμπόρους και λοιπά βαμπίρ.

'Η μήπως έχει κανείς αντίρρηση περί της ύπαρξης αυτού του καρκινώματος;

Δεν μπορώ να αντιληφθώ γιατί ορισμένοι θεωρούν ότι να προτείνει κανείς κάτι τέτοιο ως πιθανή λύση, σημαίνει ότι ενθαρρύνει την αύξηση των χρηστών.

Lefteris Kritikakis είπε...

Ναι, καλοί και οι τσακωμοί περί επιχειρημάτων και θέσεων, αλλά για ελάτε εδώ κάτω στην Οκλαχόμα να δείτε ότι η πλειοψηφία των γυναικών λέει "if you find someone not to beat you up, you' re a lucky woman" (εάν νομίζετε ότι υπερβάλω, ελάτε κατά δω) και να δείτε τι έχουν κάνει τα ναρκωτικά και ο αλκοολισμός σ' αυτές τις "bible belt" περιοχές... δεν περνάει μέρα να μην ακούσω για βιασμούς παιδιών (χειρότεροι κι απ' τους καθολικούς παπάδες :-) :-)). "Υπό την εππήρεια".

Ποιος θα ήθελε να οδηγάει σε κάποιο δρόμο με τα παιδιά του στο αυτοκίνητο, όταν γνωρίζει ότι στον ίδιο δρόμο οδηγούν άτομα που κάνουν "νόμιμη χρήση" ναρκωτικών ουσιών;

Απαντήσεις παρακαλώ, όχι άλλες "προοδευτικές χλιαρόσουπες" φλυαρίες. Η μαλθακότητα δεν είναι απάντηση στην ξεροκεφαλιά.

Λευτέρης

Grecopean είπε...

Το τί διαφοροποιεί τα ναρκωτικά απο άλλες εθιστικές ουσίες είναι η επίδραση τους στο κεντρικό νευρικό σύστημα, η οποία προκαλεί αλλαγές στη ψυχοσύνθεση και συμπεριφορά του χρήστη. Όλες ανεξαιρέτως οι ναρκωτικές ουσίες επιβαρύνουν την ψυχοσωματική υγεία του χρήστη. (Αυτό αποτελεί παρατήρηση ιατρικών ερευνών και όχι προσωπική εκτίμηση).
Πώς θα πρέπει να αντιμετωπίζει η κοινωνία μας κάποιον ο οποίος ενώ γνωρίζει τους κινδύνους απο τη χρήση ενός προϊόντος επιμένει στη χρήση του; Σίγουρα ως ασθενής ή τουλάχιστον δυνητικά ασθενής (ανάλογα με το στάδιο της εξάρτησης, την χρησιμοποιούμενη ουσία κτλ.) και όχι ως δράστηs. Αυτό βέβαια ισοδυναμεί με ανάληψη μεγαλύτερων ευθυνών απο τη πολιτεία. Απο την άλλη βέβαια ο εκμεταλλευόμενος των ελλατωμάτων, της ματαιοδοξίας (π.χ. ναρκωτικά πρωταθλητισμού, για bodybuilders κτλ.) της υπέρμετρης λαγνείας (π.χ. με crystal meth) και του πόνου για ίδιο κέρδος δεν θα μπορούσε να αναγνωριστεί ως τίποτα άλλο παρά εγκληματίας.
Στην Ολλανδία η αποποινικοποίηση της προσφοράς cannabis συνοδεύτηκε απο τεράστια αύξηση της ζήτησης σε όλες ανεξαιρέτως τις ναρκωτικές ουσίες. Αυτό γιατί η αυξημένη προσφορά οδήγησε σε χαμηλότερες τιμές και σε υψηλότερη ζήτηση στη cannabis(συμβατό με τη λογική και την οικονομική θεωρία). Απο την άλλη σε πολλές περιπτώσεις διάφορες ναρκωτικές ουσίες χρησιμοποιούνται απο το χρήστη ως συμπληρωματικά προϊόντα (γνωρίζω αρκετούς π.χ. που κάνουν cannabis καθημερινά και κοκαϊνη το ΣΚ ή σε ειδικές περιπτώσεις). Και όταν μειώνεται η τιμή ενός συμπληρωματικού προϊόντος αυξάνεται και η ζήτηση και στο συμπληρωματικό του.
Είναι γεγονός ο'τι το επίπεδο τιμών επιδρά πάντοτε στη ζήτηση οποιοδήποτε προϊόντος (Και στα ναρκωτικά. Οταν ο φίλος μου ο Alex αγόραζε extacy ως πιτσιρικάς δεν μπορούσε να αγοράσει πάνω απο 1-2 χάπια την εβδομάδα. Σήμερα που η τιμή στο χάπι έχει φτάσει £1 δεν είναι λίγοι οι έφηβοι στην Αγγλία που καταναλώνουν δεκάδες χάπια κάθε εβδομάδα). Στη περίπτωση ολιγοπωλείων η τιμή προσδιορίζεται σε υψηλότερες τιμές απο ο'τι σε αγορές ισχυρού ανταγωνισμού (πόσο μάλλον έπειτα απο απο τεχνητούς περιορισμούς προσφοράς και υψηλά risk premiums πού απο την άλλη δημιουργούν entry barriers στην αγορά). Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ο'τι σε περίπτωση απελευθέρωσης η βιομηχανία ναρκωτικών θα έχει μικρότερο κύκλο εργασιών και κέρδη απο ο'τι τώρα (η ότι μακροπρόθεσμα δεν θα δημιουργηθεί πάλι ολιγοπώλιο με τεράστια κέρδη). Το αντίθετο.
Τελικά για ποιό λόγο μιλάμε για αποποινικόποιηση; Για το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης μόνο; Το νομικό και πολιτικό μας σύστημα αναγνωρίζει τη προστασία του πολίτη ως ανώτερη αξία απο την αυτοδιάθεση. Μήπως θα πρέπει να απελευθερώσουμε και την αγορά όπλων, να σταματήσουμε να επιβάλλουμε πρόστιμα σε οδηγούς που δεν φορούν τη ζώνη τους, να καταργήσουμε τα όρια ταχύτητας και να επιτρέψουμε τη κυκλοφορία επικινδύνων προϊόντων (εφ'οσον υπάρχει ζήτηση);

hioniam είπε...

tassos_papadakis said...
Η ενημέρωση(κυρίως, μέσα από την οικογένεια) και άρα η πρόληψη, είναι νομίζω οι μόνες σίγουρες απαντήσεις σε ένα πρόβλημα,

Mην αυταπαταστε!
Ενας μεγαλος αριθμος ναρκομανων οδηγηθηκε εκει
ΑΚΡΙΩΒΩΣ λογω της οικογενειας τους

Αυτης της "σφηκοφωλιας".

andy dufresne είπε...

@Lefteris Kritikakis said
" να δείτε τι έχουν κάνει τα ναρκωτικά και ο αλκοολισμός σ' αυτές τις "bible belt" περιοχές..."


Τα ναρκωτικά ευθύνονται για την κατάσταση που περιγράφετε;

Δηλαδή, θέλετε να πείτε ότι η Οκλαχόμα ήταν μια χαρά χαρούμενη μέχρι που αφίχθησαν τα ναρκωτικά και την χάλασαν;;;

Τo σκεφθήκατε καλά πριν το γράψετε;



@Grecopean said
"Τελικά για ποιό λόγο μιλάμε για αποποινικόποιηση; Για το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης μόνο; Το νομικό και πολιτικό μας σύστημα αναγνωρίζει τη προστασία του πολίτη ως ανώτερη αξία απο την αυτοδιάθεση. Μήπως θα πρέπει να απελευθερώσουμε και την αγορά όπλων, να σταματήσουμε να επιβάλλουμε πρόστιμα σε οδηγούς που δεν φορούν τη ζώνη τους, να καταργήσουμε τα όρια ταχύτητας και να επιτρέψουμε τη κυκλοφορία επικινδύνων προϊόντων (εφ'οσον υπάρχει ζήτηση);"


Από τη στιγμή που οι χρήστες ΔΕΝ είναι επικίνδυνοι για τους άλλους, τί πρόβλημα έχετε;

Αν θεωρείτε ότι οι χρήστες είναι επικίνδυνοι, επιτρέψτε μου να πω ότι υπάρχει γνωστικό έλλειμμα.

Εφόσον δεν τίθεται θέμα προστασίας του πολίτη, είναι μικρό πράγμα η αυτοδιάθεση;

Μπείτε στον κόπο να ξαναδιαβάσετε τα σχόλια της blade runner, αξίζει τον κόπο.

unscrupulous_flagellations είπε...

««Και σε αυτήν την περίπτωση, είναι πολύ σημαντικό αυτός που κάνει τη χρήση, εφόσον την κάνει για συγκεκριμένο σκοπό, να έχει την πειθαρχία να μην περάσει στην κατάχρηση.»»

Ευχολόγια, έξω από κάθε πραγματικότητα. Στα ναρκωτικά, το ναρκωτικό σε εξουσιάζει. Δεν σε αφήνει ούτε ένα περιθώριο για κάθε είδους πειθαρχία. Κανένα περιθώριο, με όλη την σημασία της λέξης. Αυτά τα λένε οι έμποροι και τα βαποράκια στο πρώιμο στάδιο, για να σε δελεάσουν να γίνεις θύμα τους. «Έλα μωρέ, δοκίμασε, και άμα δεν σε αρέσει, το παρατάς όποτε θέλεις.» Και μετά, άντε ζήτα τους ευθύνες. Γιατί οι έμποροι, πού το έχουν τελείως τσάμπα το ναρκωτικό, ποτέ δεν κάνουν χρήσει αυτού’;

«Αλλά γιατί έτσι, ο χρήστης, που έτσι κι αλλιώς θα γινόταν χρήστης, δεν θα χρειάζεται να εξευτελίζεται και να καταφεύγει στην κλοπή, στην πορνεία, στην Ομόνοια, στη ζητιανιά, αλλά θα μπορεί να λαμβάνει καθαρά υποκατάστατα της ουσίας, χωρίς να διατρέχει καθημερινά κίνδυνο να βρεθεί νεκρός από νοθευμένη δόση ή overdose»»

Δεν είναι απαραίτητο ο χρήστης να γίνει έτσι κι αλλιώς χρήστης. Αυτό πάλι το λένε οι εγκληματίες. «Έτσι κι αλλιώς θα πεθάνει το ρεμάλι, ας πεθάνει από τη δική μου δόση». Η καταστολή έχει ως σκοπό να εμποδίσει μερικούς να γίνουν χρήστες που αλλιώς ποτέ τους δεν θα γινόταν. Στην Ολλανδία αυξήθηκαν οι χρήστες κατά 76%, βλέπε προηγούμενο σχόλιο από άλλον. Φαντάσου εδώ τη έχει να γίνει.

Σε προχωρημένο στάδιο, όχι και τόσο στον μακρινό χρονικό ορίζοντα του κάθε ενός, όπου πλέον το ναρκωτικό σε έχει πλήρως κατακυριεύσει, η πορνεία, ζητιανιά και ληστεία είναι αναπόφευκτη. Είσαι ανίκανος για κάθε είδους εργασία, που το εισόδημα για την δόση σου έστω και αν κοστίζει όσο και μία τσίχλα. Εξάλλου υπάρχουν και τα εγκλήματα υπό την επήρεια των ναρκωτικών, αυτά είναι τα περισσότερα και που δεν έχουν ουδεμία σχέση με την τιμή των ναρκωτικών. Οπότε η εγκληματικότητα θα συνεχίσει να υπάρχει και θα αυξηθεί, τα εγκλήματα υπό την επήρεια των ναρκωτικών θα είναι πρώτα στα δελτία ειδήσεων. Βλέπε προηγούμενο σχόλιο του Παραγράφου.

Δεν χρειάζεται η απελευθέρωση για να λαμβάνεις τα υποκατάστατα, ούτε η αποποινικοποίηση ευνοεί τα υποκατάστατα. Αυτό πρέπει να απαιτούμε περισσότερο από την πολιτεία, και όχι απελευθέρωση. Περισσότερη καταστολή, αλλά και ακόμα πιο πολύ περισσότερη θεραπεία. Ο συμαντικότερος παράγων στην θεραπεία των ναρκομανών είναι η θέληση του ‘ασθενή’, η οποία είναι απόν. Αυτή που προπαγανδίζουν την απελευθέρωση δεν έχουν στο νου τους τα υποκατάστατα, αλλά το σκεπτικό τους είναι ότι την δόση σου θα την παίρνεις πλέον ελεύθερα και με λιγότερο κόστος, οπότε τα υποκατάστατα θα εκλείψουν από την αγορά (απλά και λόγο ότι θα είναι ακριβότερα από το ναρκωτικό), και τελικά ποιος είναι αυτός που θα ενδιαφέρετε να πέσει χαμηλά στα υποκατάστατα, όταν το γνήσιο πάντα θα σε προσελκύει. Και αν δεν σου κάνει η φούντα, υπάρχουν και οι ενέσεις. Αυτοί που προπαγανδίζουν τα ναρκωτικά κάθε άλλο παρά την θεραπεία έχουν στο νου τους. Οι προπαγανδιστές στο νου τους έχουν λιγότερο κατασταλτική πρόληψη, λιγότερη θεραπεία, φθηνότερο ναρκωτικό (λόγω του περισσότερου εμπορίου), και μεγαλύτερα κέρδη για μερικούς. Και μετά κατόπιν εορτής θα μιλάμε για καταναλωτική κοινωνία των ναρκωτικών. Πρέπει να απαιτήσουμε περισσότερη θεραπεία των ναρκομανών, περισσότερη πρόληψη κατά των ναρκωτικών.

hioniam είπε...

BadlyDrawnBoy said:
"στην καταραμένη την ελλάδα γιατί δε μπορεί να περάσει ένας νόμος που θα αποποινικοποεί τα ναρκωτικά;"

Γιατι ειναι πολλα τα λεφτα Αρη!

blade runner είπε...

@lefteris kritikakis

έγραψες:
"και να δείτε τι έχουν κάνει τα ναρκωτικά και ο αλκοολισμός σ' αυτές τις "bible belt" περιοχές..."

Θέλεις να μου πεις δηλαδή ότι επρόκειτο κατά τα άλλα για συγκροτημένους ανθρώπους, με ψυχική και πνευματική υγεία, που εκφράστηκαν βίαια και εγκληματικά λόγω της επαφής τους με ναρκωτικές ουσίες και αλκοόλ;

Πίνω αλκοόλ από τα 18 μου χρόνια και είμαι 32 ετών. Δεν λέω ποτέ όχι σε ένα ουισκάκι μετά από μια κουραστική μέρα στο γραφείο, δεν λέω ποτέ όχι σε δυο-τρία ποτηράκια κρασί όταν τρώω με τους φίλους μου και τα λέμε, δεν λέω καν όχι ούτε σε μια έξοδο βραδινή, και σε ΠΟΛΛΑ ποτά με φίλους. Ποτέ δεν έχω σηκώσει χέρι να χτυπήσω κανέναν, πάντα γελάω, ανεβάζω το κέφι της παρέας και η μόνη ... βία που μπορεί να ασκήσω σ'έναν άνθρωπο υπό την επήρεια του αλκοόλ είναι να τον ταράξω στις αγκαλιές και τα φιλιά και τις εκδηλώσεις χαράς και αγάπης, και να βαρεθεί ο άνθρωπος... Τόση βία δηλαδή...

Μήπως η κοινωνία στην Οκλαχόμα είναι άλλη μια παθογενής κοινωνία, με όλα τα κλασικά χαρακτηριστικά μιας παθογενούς κοινωνίας; Mήπως, λέω μήπως, οι άνθρωποι αυτοί έχουν το σπέρμα της εγκληματικότητας μέσα τους, πολύ πριν την επαφή τους με οποιαδήποτε ουσία; Γιατί φίλε μου, ναι, σε αυτήν την περίπτωση υπάρχει πολύ σοβαρή πιθανότητα, έως και βεβαιότητα, το αλκοόλ ή η οποιαδήποτε ναρκωτική ουσία να επιβαρύνει τα πράγματα δραματικά.

Αλλά μην ανοίγουμε το στόμα μας και λέμε ό,τι μας κατέβει. Αυτά τα λέει ο Λιάγκας στο "δελτίο ειδήσεων" του Star, και οι νοήμονες άνθρωποι βάζουν τα γέλια... Η εγκληματικότητα στην Οκλαχόμα είναι κομμάτι της συνολικότερης εγκληματικότητας που σημειώνεται στο σύνολο σχεδόν των Η.Π.Α.

Εκεί, όπως και στη Βοστώνη που γεννήθηκα εγώ, όπως και σε πολλές άλλες γωνιές της Βορείου Αμερικής, υπάρχουν ΠΟΛΛΑ, ΜΑ ΠΟΛΛΑ ΟΠΛΑ, μέσα σε τόσα πολλά σπίτια και ΤΟΣΗ, ΜΑ ΤΟΣΗ ΒΙΑ, μέσα σε τόσα πολλα σπίτια... Ενα παιδί, που μεγαλώνει μέσα σ'ένα σπίτι με τόση βία και τέτοια άνεση με τα όπλα, καλείται να αντιμετωπίσει ΗΔΗ πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο από αυτόν των ναρκωτικών. Αν φτάσει να πάρει και ναρκωτικά, ίσως να ισχύσει αυτό που λέμε "ήταν στραβό το κλήμα, το έφαγε και ο γάιδαρος...". Αλλά μην μπερδεύουμε το ένα με το άλλο.

Δεν είμαι Εγκληματολόγος, ούτε έχω κάνει αντίστοιχες σπουδές, αλλά διαβάζω πολύ και συνεχώς, και δεν θυμάμαι να είδα πουθενά δημοσιευμένη καμία έρευνα που να συνδέει την, προσέξτε, πρωτογενή εμφάνιση βίας και εγκληματικότητας με τη χρήση ουσιών...

Η ναρκωτική ουσία και το αλκοόλ επιβαρύνει έναν ήδη άρρωστο άνθρωπο να ξεπεράσει τα όρια και να καταστεί αντικοινωνικός.
Δεν προκαλεί όμως τη βία. Το αντίθετο.

Και αν δεν με πιστεύετε, ελάτε μια βόλτα στην Πλατεία Εξαρχείων, πάνω από την οποία κατοικώ τα τελευταία χρόνια και παρατηρήστε για λίγη ώρα τα τζάνκια που κυκλοφορούν εκεί. Τα τζάνκια, τα τελειωμένα τζάνκια, που μιλάνε μόνο για την πρέζα, όλη την ώρα, και γυρίζουν ρακένδυτα, με ακατάληπτα ελληνικά, ομοιόμορφη συμπεριφορά και έχουν για παρέα τους ο ένας τον άλλο και τα σκυλιά της πλατείας. Αν αυτοί οι κακόμοιροι άνθρωποι σας φαίνονται επικίνδυνοι, τότε τι να πω, μιλάμε άλλη γλώσσα...

blade runner είπε...

@behind the words
"Αυτά τα λένε οι έμποροι και τα βαποράκια στο πρώιμο στάδιο, για να σε δελεάσουν να γίνεις θύμα τους."

Αυτό που το είδες, σε ταινία του Δαλιανίδη, τη δεκαετία του '80;


"Δεν είναι απαραίτητο ο χρήστης να γίνει έτσι κι αλλιώς χρήστης. Αυτό πάλι το λένε οι εγκληματίες."

Behind the words, τώρα έχεις αρχίσει να με εκνευρίζεις, γιατί σκοπίμως διαστρεβλώνεις αυτά που γράφω. Δεν έγραψα ότι είναι απαραίτητο κάποιος που έρχεται σε επαφή με ουσίες, να γίνει χρήστης και να εθιστεί. Αυτό το γράφεις εσύ, όχι εγώ, εγώ τόση ώρα υποστηρίζω ότι έχει να κάνει με το άτομο η έκβαση αυτής της συνάντησης. Ακριβώς το αντίθετο δηλαδή...

Αυτό που είπα εγώ, και θα το πω για τελευταία φορά, και σε παρακαλώ να μην ξαναδιαστρεβλώσεις τα λόγια μου, είναι ότι για αυτόν που έτσι κι αλλιώς θα καταλήξει να εθιστεί και να γίνει χρήστης, η αποποινικοποίηση θα του παράσχει περισσότερες ελπίδες για αξιοπρεπέστερο βίο και ζωή. Περισσότερες ελπίδες! Μπορεί να μην είναι πολύ αυτό, αλλά ως κοινωνία που νοιάζεται για όλα τα μέλη της και όχι μόνο για τους μη... χασούρες, όπως φαίνεται να πιστεύεις εσύ και κάποιοι άλλοι σε τούτο δω το blog, αυτό είναι μεγάλο πράγμα.

blade runner είπε...

@andy dufresne

"Αν θεωρείτε ότι οι χρήστες είναι επικίνδυνοι, επιτρέψτε μου να πω ότι υπάρχει γνωστικό έλλειμμα.

Εφόσον δεν τίθεται θέμα προστασίας του πολίτη, είναι μικρό πράγμα η αυτοδιάθεση;"

Oχι φίλε μου andy dufresne, καθόλου μικρό πράγμα δεν είναι η αυτοδιάθεση. Κι αν αυτό γινόταν σεβαστό και αποτελούσε επιδίωξη της πλειοψηφίας των πολιτών μιας κοινωνίας, και όχι μιας ισχνής μειοψηφίας όπως συμβαίνει στην εποχή μας, τότε θα ζούσαμε σε έναν καλύτερο πλανήτη, χωρίς όλη αυτή την ηλιθιότητα, την αδιαφορία, την ισοπέδωση, τη φτήνια και την κατάφορη παραβίαση στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο όνομα ... της ευημερίας του κοινωνικού συνόλου. Δεν φταίνε όμως αυτοί που ασκούν την εξουσία, φταίμε εμείς, όλα τα πρόβατα από κάτω, που νομίζουμε πως όλα αυτά γίνονται για το κοινωνικό σύνολο.

Δεν μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερη αυταπάτη. Το λέω με λύπη στην καρδιά, αλλά όταν σκέφτομαι τα μαύρα σκοτάδια μέσα στα οποία ζουν οι περισσότεροι Ελληνες, αλλά και οι περισσότεροι άνθρωποι στη Γη, η καρδιά μου σφίγγεται.

Είναι σαν τόσοι αιώνες σκέψης, τόσοι τόνοι μελάνι που χύθηκαν πάνω σε λευκές σελίδες, τόσες μάχες που δόθηκαν στο όνομα της ελευθερίας, τόσα έργα τέχνης που δημιουργήθηκαν για να αγγίξουν και να εκφράσουν την ανθρώπινη ψυχή, όλα αυτά να πήγανε χαμένα. Οταν ακούω ανθρώπους να μιλάνε σαν κάποιους εδώ μέσα, σφίγγεται η καρδιά μου και απογοητεύομαι για το μέλλον το δικό μου, των ανθρώπων γύρω μου, των παιδιών που θέλω να κάνω, των φίλων μου, αλλά και όλων των υπολοίπων.

Μακάρι το πρόβλημα να ήταν οι ουσίες. Οι ουσίες όμως δεν έχουν καμία δύναμη από μόνες τους. Είναι απλώς ένα μέσο. Και ανάλογα με το αν και το πως και το πόσο θα επιλέξεις να τις χρησιμοποιήσεις, προκύπτει και αντίστοιχο αποτέλεσμα. Το πρόβλημα δεν είναι οι ουσίες, το πρόβλημα είναι η μοναξιά, η αμάθεια, η βλακεία, η βία που υπάρχει μέσα στις οικογένειες, ο εγωισμός του φοβισμένου ανθρώπου που περνάει το φόβο και τον εγωισμό του στα παιδιά του, η έλλειψη αγάπης και επικοινωνίας. Ολοι αυτοί που συντάσσονται υπέρ του κοινωνικού συνόλου, "ως μια γροθιά", "όλοι μαζί, μια ομάδα, για το καλό όλων", στα δικά μου μάτια μοιάζουν απλώς σαν μέλη μιας αγέλης, χωρίς ατομικότητα, γιατί δεν μιλάνε σαν άνθρωποι, αλλά σαν καλοκουρδισμένα μηχανάκια, σαν αναλυτές των δελτίων ειδήσεων. Ισως να φταίει η κακή χρήση της τηλεόρασης.

Αλλοι πίνουν φούντες, άλλοι πίνουν ουϊσκι, άλλοι κάθονται σαν τα φυτά μπροστά στην τηλεόραση και βλέπουν βλακείες. Κι άλλοι τόσοι, και πολλοί περισσότεροι, κάνουν άλλα τόσα, διαφορετικά πράγματα.

Καθείς με το ναρκωτικό του τελικώς...

the resident είπε...

@blade
Να και ένας άλλος λόγος που πρέπει τα ναρκωτικά να νομιμοποιηθούν πέρα από αυτά που έγραψα παραπάνω:
There is perhaps a single predictable time of life when taking crack-cocaine is sensible, harmless and both emotionally and intellectually satisfying. Indeed, for such an occasion it may be commended. Certain estimable English doctors were once in the habit of administering to terminally-ill cancer patients an elixir known as the "Brompton cocktail". This was a judiciously-blended mixture of cocaine, heroin and alcohol. The results were gratifying not just to the recipient. Relatives of the stricken patient were pleased, too, at the new-found look of spiritual peace and happiness suffusing the features of a loved one as (s)he prepared to meet his or her Maker.
Drawing life to a close with a transcendentally orgasmic bang, and not a pathetic and god-forsaken whimper, can turn dying into the culmination of one's existence rather than its present messy and protracted anti-climax.

andy dufresne είπε...

@blade runner,είπε
"Ισως να φταίει η κακή χρήση της τηλεόρασης."

Το πρόβλημα υπάρχει αιώνες πριν την τηλεόραση.
Μην ξεχνάς ότι ο άνθρωπος ήταν (κι απ' ότι φαίνεται ακόμα είναι) ένα φοβισμένο ζώο, που φοβάται αυτό που δεν ξέρει και ακολουθεί σαν πρόβατο αυτούς που του υπόσχονται οικοπεδάκι στον παράδεισο ή προβλέπουν το μέλλον.

Και 500 χρόνια μετά το Διαφωτισμό ακόμα περιμένουμε τη χειραφέτηση.

Στη γραικιά δε (που λέει κι ο harry) ο Σωκράτης κι ο Αριστοτέλης, ο Descartes κι ο Voltaire είναι alternative, underground, indie, περιθώριο.

Τώρα που είπα φοβισμένο ζώο, θυμήθηκα τις περιγραφές του Καποδίστρια όταν έφτασε στην Αίγινα για να δημιουργήσει κράτος.
Η περιγραφή του είναι συγκλονιστική, αξίζει να το διαβάσει κανείς, θα καταλάβει πολλά για το σημερινό γραικό.

unscrupulous_flagellations είπε...

««Αυτό που το είδες, σε ταινία του Δαλιανίδη, τη δεκαετία του '80;»»

Ίσος εδώ, σε αυτό το φόρουμ.


««Behind the words, τώρα έχεις αρχίσει να με εκνευρίζεις, γιατί σκοπίμως διαστρεβλώνεις αυτά που γράφω.»»

Δεν τα διαστρεβλώνω εγώ τα λεγόμενα σου, εσύ δεν είσαι σαφείς και αφήνεις τον άλλον να καταλαβαίνει ότι θέλει.


««Αυτό που είπα εγώ, και θα το πω για τελευταία φορά, και σε παρακαλώ να μην ξαναδιαστρεβλώσεις τα λόγια μου, είναι ότι για αυτόν που έτσι κι αλλιώς θα καταλήξει να εθιστεί και να γίνει χρήστης, η αποποινικοποίηση θα του παράσχει περισσότερες ελπίδες για αξιοπρεπέστερο βίο και ζωή. Περισσότερες ελπίδες! Μπορεί να μην είναι πολύ αυτό, αλλά ως κοινωνία που νοιάζεται για όλα τα μέλη της και όχι μόνο για τους μη... χασούρες, όπως φαίνεται να πιστεύεις εσύ και κάποιοι άλλοι σε τούτο δω το blog, αυτό είναι μεγάλο πράγμα.»»

Ιδού λοιπόν άλλη μία ασάφεια. Την άκουσες να την λένε τόσοι και τόσοι, ακόμα και ο Νίκος Δήμου σε αυτό το φόρουμ, και το θεωρείς δεδομένο ότι αυτή είναι η σωστή λύση, ή και ένα μέρος της λύσης. Πάλι δεν είσαι σαφής, οπότε επιτρέψτε με να καταλαβαίνω ότι θέλω εγώ και ότι ακούγεται και από άλλους.

Πολύ λόγος για την αποποινικοποίηση, και ο κάθε ένας εννοεί ότι θέλει. Πετάει μία ατάκα που είναι και πολύ της μόδας, χωρίς να αναλογιστεί τις όποιες ευθύνες του. Διαφορετικά το περίγυρο του θα τον κατατάξει στην κατηγορία των «Law and order» όπως το είπε τόσο απεχθέστατα ο κύριος Νίκος, και άντε μετά να ξεπλύνεις την ρετσινιά. Μπορώ να ρωτήσω τη εννοείς με «αποποινικοποίηση»’; Ο θύτης (έμπορος ναρκωτικών) να ισούται με το θύμα (ναρκομανής)’; Όχι βέβαια, είμαι σίγουρος ότι και εσύ θα το αρνηθείς αυτό. Την ποινικοποίηση αντιλαμβάνεσαι ως εμπόδιο που θέτει η πολιτεία προς τον χρήστη και τον εμποδίζει να κάνει μία με ‘περισσότερες ελπίδες για αξιοπρεπέστερο βίο και ζωή’. Ενώ η αποποινικοποίηση του δίνει περισσότερες ελπίδες. Πώς το εννοείς δεν μπαίνεις καθόλου στον κόπο να μας το πεις, το θεωρείς δεδομένο ότι έτσι έχουν τα πράγματα και αυτή είναι η λύση. Σε πληροφορώ ότι η ποινικοποίηση δεν τον εμποδίζει καθόλου να κάνει αυτή την αξιοπρεπή ζωή. Αντιθέτως, τον βοηθά σε αυτό. Ακούγεται κουφό’; Lol. Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια.

‘Άτομα που είναι ναρκομανείς σπάνια αντιλαμβάνονται την κατάσταση τους πλήρως και σε όλη την έκταση. Υπάρχουν και οι διάφοροι μύθοι και ιστοριούλες που κυκλοφορούν στην πιάτσα τους και μερικούς από αυτούς τους μύθους αναπαράγονται και από άτομα που κανονικά θα έπρεπε να γνωρίζουν αλλιώς, ή και έστω να το ψάξουν καλλίτερα το θέμα. Ένας από τους πιο καταστρεπτικούς μύθους είναι ότι τα διάφορα κέντρα απεξάρτησης έχουν πλήρες αποτυχία, ότι μόνον ένα 3% γλιτώνει, ενώ η αλήθεια είναι ότι το ποσοστό επιτυχίας κυμαίνεται στο 70%, και άμα υπάρχει και η συνεργασία και θέληση του εν λόγω ατόμου, άνετα υπερβαίνομε το 80% ή και το 100% στα πρώιμα στάδια. Αυτή είναι η αλήθεια και αυτό δεν ακούγεται καθόλου προς τα έξω, διαστρεβλώνετε συνεχώς από του γνωστούς σκοτεινούς κύκλους. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο ενδιαφερόμενος που τον αφορά σπανίως καταφεύγει αυτοβούλως στις αρμόδιες υπηρεσίες για βοήθεια, και όταν η οικογένεια του τον αναγκάσει, είναι πλέον αργά (αφού και η ίδια η οικογένεια του συνήθως το μαθαίνει όταν είναι πλέον αργά), και εφόσον δεν υπάρχει η συνεργασία του δεν έχομε και το επιθυμητό αποτέλεσμα. Συνεργεί σε αυτό και η αντίληψη που επικρατεί στην πιάτσα όπου συχνάζει ότι αυτά τα κέντρα είναι κάτι το μεμπτό και άμα καταφεύγεις σε αυτά τότε είσαι ένας loser, διότι μόνον ένας loser ζητά βοήθεια από μπάτσους και δημόσιους υπαλλήλους. Είναι ένας φαύλος κύκλος.

Η ποινικοποίηση και το κυνηγητό έχει δύο σκοπούς. Πρώτον έχει τον κατασταλτικό του χαρακτήρα ότι θα αποτρέψει και θα εκφοβίσει μερικούς από το να μπλέξουν σε αυτά τα κυκλώματα, ως γνωστόν ο φόβος φυλάει τα έρμαια. Δεύτερον, ο ναρκομανής που συλλαμβάνεται οδηγείται αναγκαστικά και με εισαγγελική εντολή στο θεραπευτικό κέντρο. Στην θεραπευτική αγωγή που θα ‘πρεπε εξαρχής ο ίδιος να αναζητήσει, αλλά όπως έχουν τα πράγματα σπανίως το κάνει και αν δεν τον αναγκάσουν σε αυτό, ποτέ του δεν θα θεραπευτεί. Η πλήρες αποποινικοποίηση θα του αφαιρέσει ακόμα και αυτή την αμυδρά ελπίδα και δυνατότητα να θεραπευτεί, έστω και αν αυτή η δυνατότητα είναι ακούσια και δια της βίας. Μπορούμε να συζητήσομε για τις μεθόδους και τις ποινές, ότι ή ποινές σε πολλές περιπτώσεις είναι πολύ βαριές και δεν λαμβάνουν υπόψη και το κοινωνικό περιβάλλον του, όπως και μία επανένταξη στην κανονική ζωή και κοινωνία, αλλά μία πλήρες αποποινικοποίηση, αυτό θέλει πολύ σκέψη διότι μπορεί να αποβεί μοιραίο. Σκέψου το, αφαιρείς από μερικούς την μόνη ελπίδα που έχουν για μία θεραπεία, και την μετέπειτα αξιοπρεπή ζωή τους.




Και καταλήγοντας να προσθέσω και αυτά τα λίγα μεμπτά της απεχθούς συντήρησης προς τους πεφωτισμένους προοδευτικούς. Η στρατηγική της δαιμονοποίηση των ναρκωτικών είναι ένα από τα πιο ισχυρά όπλα στην πάλι κατά των ναρκωτικών. Όταν γράφετε ότι το τάδε ναρκωτικό δεν εθίζει, μη είστε αφελείς και πιστεύετε ότι ανακαλύψατε την πυρίτιδα ή ακόμα και τον τροχό και όλοι οι άλλοι δεν το ξέρουν αλλά περίμεναν τόσα χρόνια καρτερικά την δικιά σας φώτιση. Ο ειδικός γνωρίζει πολύ καλλίτερα από εσάς και σκάει στα γέλια με αυτά που γράφετε. Ο μη ειδικός και ενδεχομένως υποψήφιο θύμα καλλίτερα να μην το μάθει ποτέ του. Καλλίτερα να τον φυλάει ο φόβος ότι ή πρώτη φορά θα είναι και η τελευταία του στιγμή σε αυτόν τον κόσμο, παρά να τον κυριεύσει η περιέργεια και να ακολουθήσει αυτό το μονοπάτι χωρίς επιστροφή.

paragrafos είπε...

Αντιγράφω αυτούσιο το χθεσινό πόστο του Φιντεία

http://finteias.blogspot.com/
------------------------------



Δευτέρα, Απρίλιος 17, 2006
Α.Α.Ν. Ένα κομμάτι της ζωής μου.




Στη δεκαετία του 1990, στη Θεσσαλονίκη, έδρασε το σωματείο φοιτητών ιατρικής Αντιναρκωτικός Αγώνας Νέων (Α.Α.Ν.).
Το σωματείο ξεκίνησε από το εργαστήριο Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του Α.Π.Θ. και ήταν μια αρχική πρωτοβουλία καθηγητών την οποία στελέχωσαν εθελοντικά και φοιτητές.
Ο στόχος του ήταν η ενημέρωση για το θέμα των παράνομων ψυχοτρόπων ουσιών σε μαθητές λυκείων της Θεσσαλονίκης, αλλά η δραστηριότητα επεκτάθηκε και σε άλλες πόλεις.
Για χρόνια ο Α.Α.Ν. χτένιζε τα λύκεια της Θεσσαλονίκης με ομιλίες σε μαθητές, εκδηλώσεις σε δημόσιες αίθουσες για γονείς, ενώ έφτασε στο σημείο να κάνει μια εκδήλωση σε ευρύ ακροατήριο παρουσιάζοντας εργασία δύο ετών.
Συνεντεύξεις από χρήστες και πρώην χρήστες ουσιών, βιβλία, καλεσμένοι από διάφορους χώρους (ιατρική, νομική, ψυχολογία) ήταν στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του σωματείου με σκοπό τη συνεχή ενημέρωση των μελών του σωματείου για το ζήτημα.
Δεν ξεχνώ εκείνα τα χρόνια. Υπήρξα μέλος του σωματείου και για κάποιο χρονικό διάστημα μέλος του διοικητικού συμβουλίου.
Εκείνα τα χρόνια, ακόμα και εκτός πανεπιστημίου δεν είχαμε άλλο θέμα συζήτησης, παρά τη βελτίωση της δραστηριότητας.

Δεν χωράει το post όλη την ιστορία.
Γράφω αποσπασματικά, ό,τι έρχεται στο μυαλό.

Στην αρχή όλοι άσχετοι. Ακούγαμε απλώς τους καθηγητές.
Μετά ψάξιμο, ψάξιμο, συζητήσεις, διαφωνίες, αποφάσεις.
Τα πρώτα γυμνάσματα για ομιλία σε ακροατήριο. Οι αντιδράσεις των μαθητών που δεν είχαμε προβλέψει. Μια συνεχής αυτοεξέταση και βελτίωση του προτύπου ομιλίας.

Η κατάρριψη διαφόρων μύθων μετά από συνεντεύξεις χρηστών και πρώην χρηστών, όπως ο μύθος που λέει ότι τα "ναρκωτικά" χτυπούν τις πόρτες των "προβληματικών" οικογενειών. Όλες οι πόρτες γίνεται να χτυπηθούν.

Η αρχική προκατάληψη κάποιων καθηγητών λυκείων, όταν λέγαμε ότι θέλουμε να μιλήσουμε στους μαθητές για το θέμα που καίει. Κάποιοι αρνήθηκαν, άλλοι δέχθηκαν, αλλά την ημέρα που πήγαν τα μέλη του σωματείου στο σχολείο, έγινε εκδρομή των μαθητών.

Ξανά και ξανά επαφές με παράγοντες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Μετά η αναγνώριση.
Πρώτες συνεντεύξεις σε ραδιόφωνο και τηλεόραση. Βροχή από προσκλήσεις λυκείων για ομιλίες.
Σύλλογοι γονέων να καλούν τον Α.Α.Ν. για παρουσιάσεις.
Γειτονικές πόλεις άρχισαν να θέλουν το ίδιο.

Η ομιλία χωρισμένη σε τέσσερα και μετά σε τρία τμήματα.
Η παρουσίαση των ουσιών, μια αναζήτηση στην κοινωνική συνιστώσα και τέλος η κατάληξη του χρήστη και οι ελπίδες απεξάρτησης.
Εγώ, συνήθως, είχα το τελευταίο: Θάνατος και απεξάρτηση.
Πολλές φορές μας συνοδεύανε πρώην χρήστες που είχαν γίνει μέλη του σωματείου και έδιναν μια πιο παραστατική μαρτυρία στους μαθητές.

Αναμνήσεις; Τι να πρωτοπιάσω;

Μια φορά πήγαμε στο λύκειο που είχε τελειώσει ένας πρώην χρήστης.
Έβλεπες τότε ατίθασους μαθητές που δεν ήθελαν να δώσουν σημασία στα δικά μας λόγια, να παγώνουν όταν ο Γ. άρχισε να μιλά και να τους λέει αυτά που οι ίδιοι σκεφτόταν και έκαναν.
"Τώρα ξέρετε...", είπε στο τέλος, "τώρα δεν έχει δικαιολογία", "μην ξεκινήσετε".

Πυρήνες μαθητών άρχισαν να έρχονται στο πανεπιστήμιο, που ήταν η έδρα μας και ήθελαν μια συνεργασία με σκοπό την καλύτερη παρουσίαση του θέματος, αφού προηγουμένως εμείς με την επαφή μαζί τους καταλάβουμε περισσότερο τους προβληματισμούς τους και τη "γλώσσα τους".

Θυμάμαι έναν μικρό έρανο μεταξύ των μελών για ένα χριστουγεννιάτικο δώρο (ενίσχυση ουσιαστικά) σε κάποιον πρώην χρήστη που έπασχε από AIDS. Τα λόγια του ήταν περίπου: "δεν είναι τα χρήματα, τόσο, αλλά ότι κάποιοι μου δίνουν το χέρι." Αργότερα πέθανε.

Συζητήσεις που ακολουθούσαν μετά το τέλος της ομιλίας με τους μαθητές ήταν από τα πράγματα που μας έμεναν.
"Έχω έναν φίλο που κάνει χρήση. Τι να κάνω;"
Λίγο μετά να λέει ο ίδιος:
"Είναι πολύ κοντινός μου φίλος"
Και τέλος:
"Είμαι εγώ."

Τέτοιες συζητήσεις υπήρξαν αρκετές. Ήταν ενθαρρυντικό το να βλέπουμε ότι η παρουσίαση άγγιξε κάποιους και μάλιστα όχι τους λεγόμενους...φρόνιμους μαθητές.
Αλλά τι να κάνει η μια φορά;

Παραδώσαμε τη διοίκηση σε άλλους και μετά ακολούθησαν κι άλλες διαδοχές.

Τα τελευταία χρόνια δεν ακούω τίποτα από τον Α.Α.Ν. Μάλλον δεν υπάρχει.
Ο εθελοντισμός έχει ημερομηνία λήξεως.

Ποιό το αποτέλεσμα; Ρεαλιστικά σκεπτόμενος, θά 'λεγα μικρό, πολύ μικρό.
Οι μαθητές είναι πολλοί, οι εθελοντές λίγοι, οι παρουσιάσεις λίγες, τα αρνητικά εξωτερικά ερεθίσματα πολλά και συνεχή.

Ταιριάζει ο ιπποκρατικός αφορισμός.
Ο μεν βίος βραχύς, η δε τέχνη μακρά, ο δε καιρός οξύς, η δε πείρα σφαλερή, η δε κρίσις χαλεπή.


(για την αντιγραφή)

Παράγραφος με αγάπη

Lefteris Kritikakis είπε...

1. Ναι, το έγκλημα αυξήθηκε κατά πάνω από 1.000% μετά την εμφάνιση των ναρκωτικών ουσιών στην Οκλαχόμα – επίσης αυξήθηκε το ποσοστό διαζυγίων (73% προς το παρόν) και των ανύπαντρων μητέρων (ελάτε να δείτε πως καταντάνε εδώ παιδιά όταν δεν υπάρχει οικογένεια αλλά ΟΥΤΕ και οποιαδήποτε κοινωνική κουλτούρα – όποια κι αν είναι αυτή - όπως σε χώρες όπως η Ελλάδα).

2. Η αποποινικοποίηση ναρκωτικών θα έπρεπε να σημαίνει και αποποινικοποίηση όπλων – συμφωνώ με τον πιο πάνω γράφοντα. Θα έπρεπε ακόμα να σημαίνει και κατάργηση όλων των ορίων ταχύτητας, όπως και κατάργηση ποινικοποίησης επικίνδυνης οδήγησης (και τα ναρκωτικά προκαλούν επικίνδυνες συμπεριφορές).

3. Θα έπρεπε να επιτραπεί η χρήση ναρκωτικών σε άτομα που μένουν μόνα τους σε ερημονήσια -- έτσι ώστε να μην επηρεάζουν αρνητικά τους άλλους.

4. Μου κάνει εντύπωση που ψηφίζουν πολλοί θετικά για την ελεύθερη χρήση ναρκωτικών (δεν τους πειράζει εάν ο διπλανός τους σε εστιατόριο είναι ντιπ μαστουρωμένος και βρίζει και φτύνει στα μούτρα τους – αλλά τους πειράζει εάν ο άλλος πέντε τραπέζια παραπέρα ανάψει ένα Καρέλια).

5. Τι είναι προοδευτισμός; Το να προχωρούμε προς επιστημονικά, κοινωνικά και καλλιτεχνικά επιτεύγματα, ή να καταντήσουμε όλοι μαστούρηδες;

6. Αυτοί που πρέπει να χειροκροτούνται είναι αυτοί που εργάζονται σκληρά όλη τους τη ζωή να μεγαλώσουν οικογένειες και ν' αναπτύξουν χρήσιμες εργασίες για τον τόπο τους (κι όχι αυτοί που γίνονται "ήρωες" επειδή κόψανε τη μαστούρα και το ρίξανε στην τηλεόραση και τα σχόλια).

Lefteris Kritikakis είπε...

1. Εάν αποποινικοποιήσουμε τα ναρκωτικά, τότε μπορεί κάποιος δικηγόρος να πει σε δικαστήριο «ε, τον σκότωσε διότι ήταν κάτω από την επήρεια ΝΟΜΙΜΗΣ ουσίας». Ή να πει «έκλεψε διότι είχε ανάγκη από μία ΝΟΜΙΜΗ ουσία στην οποία ήταν εθισμένος σε μεγάλο βαθμό και δεν μπορούσε να σκεφτεί καθόλου τι κάνει". (Βλέπετε, δε νομίζω ότι μέχρι τώρα έχουν γίνει πολλές δολοφονίες για τσιγάρα Marlboro, αν και είναι εθιστικά).

2. Ναι, τα ναρκωτικά έφεραν κατακόρυφη αύξηση στην εγκληματικότητα και διαζύγια (73%) στην Οκλαχόμα. Πρόοδος είναι τα πηγαίνουμε καλά μεταξύ μας, όχι να σκοτωνόμαστε εντός και εκτός σπιτιού, επειδή κάποιοι βαράνε μεθαμφεταμίνη με το κιλό (και δεν μπορούν να κοιμηθούν και παίζουν τα νεύρα τους, και την πληρώνουν τα γυναικόπαιδα ή οι αδύναμοι).

3. Αποποινικοποίηση ναρκωτικών; εντάξει. Τότε, να καπνίζω και ελεύθερα στα εστιατόρια (εάν ο άλλος έχει το δικαίωμα να εμφανίζεται ολομαστούρωτος σε δημόσιους χώρους και να φτύνει δεξιά κι αριστερά, έχω κι εγώ το δικαίωμα ν' ανάβω τσιγαράκι, κι άμα δεν σας αρέσει, tough).
Να οδηγώ κι επικίνδυνα. Πολλά άτομα κάτω από την επήρεια ναρκωτικών γίνονται βίαια. Γιατί τότε να κλείνουμε μέσα τους επικίνδυνους οδηγούς;

Stathis είπε...

Behind_the_words Said:

Γιατί οι έμποροι, πού το έχουν τελείως τσάμπα το ναρκωτικό, ποτέ δεν κάνουν χρήσει αυτού’;

Έλα ντε;


«Στην Ολλανδία αυξήθηκαν οι χρήστες κατά 76%, βλέπε προηγούμενο σχόλιο από άλλον. Φαντάσου εδώ τη έχει να γίνει.»

Ενδιαφέρον να δούμε , εδώ πόσο αυξήθηκαν;

Constantinos είπε...

Συγγνώμη για την παρέμβαση, αλλά πώς μπορείτε να μιλάτε για αποποινικοποίηση στην Ελλάδα, όταν όλοι οι άνθρωποι που έχω γνωρίσει και η συζήτηση τείνει προς τα ναρκωτικά (προσωπική χρήση και ιδεολογία) χαμηλώνουν την φωνή τους;

podilatis είπε...

Μια και ο Ν.Δ επισήμανε ότι τα θέματα παραμένουν έτσι κι αλλιώς ανοικτά, επανέρχομαι με κάτι για προβληματισμό σχετικά με τις (όπως κάποιος παραπάνω είπε ) «καταραμένες ουσίες δηλητήρια που κανένας επιστήμονας δεν είναι τρελός να υποστηρίξει τη νομιμοποίηση τους » : «η επιβεβαίωση ή απόρριψη της υποψίας ότι οφείλεται σε υπερβολική δόση ο θάνατος ενός ανθρώπου που συμβαίνει να καταναλώνει συστηματικά κάποιο φάρμακο απαιτεί ορισμένες απλές ενέργειες , οι οποίες «είθισται» να παραμελούνται συστηματικά από τις υπηρεσίες που είναι εντεταλμένες για την εκτέλεση τους, με αποτέλεσμα όλοι οι θάνατοι εξαρτημένων ατόμων να αποδίδονται ατεκμηρίωτα σε «υπερβολική δόση» «
1. Αν το φάρμακο πάρθηκε από το στόμα αναλύεται το περιεχόμενο του στομάχου και του παχέως εντέρου , για να διαπιστωθεί το είδος και η ποσότητα του φαρμάκου.
2. Αν το φάρμακο πάρθηκε με ένεση , αναλύονται οι ιστοί γύρω από το σημείο της ένεσης , το αίμα , τα ούρα και άλλα υγρά του σώματος, για να προσδιοριστεί το είδος και η ποσότητα του φαρμάκου «
3. Αν η σύριγγα που χρησιμοποιήθηκε βρίσκεται δίπλα ή είναι καρφωμένη στη φλέβα του θύματος, στα υπολείμματα που περιέχει , μπορεί να προσδιοριστεί η ποσότητα της ηρωίνης που έχει καταναλωθεί. «
4. σε κάθε περίπτωση , για να καταδειχτεί ως αιτία θανάτου η λήψη οποιουδήποτε φαρμάκου, πρέπει να προσδιοριστούν με ακρίβεια τα επίπεδα στο αίμα του θύματος (πράγμα που δε γίνεται ποτέ από τις αρμόδιες ιατροδικαστικές υπηρεσίες σε σχέση με τους θανάτους που αποδίδονται αυθαίρετα σε υπερβολική δόση ηρωίνης «
«όλα τα υπάρχοντα στοιχεία αντικρούουν την εγκυρότητα της «καθ εξιν» απόδοσης των χρηστών στη λήψη υπερβολικής δόσης οπιούχων όπως αναγνωρίζεται σήμερα από το σύνολο των ερευνητών «οι αποδείξεις που συσσωρεύτηκαν δεν μπορούν να στηρίξουν την άποψη ότι η φαρμακολογική υπερβολική δόση αποτελεί κύρια αιτία θανάτου των χρηστών» (παραπέμπει σε υποσημείωση με στατιστικά από δηλητηριάσεις στο νοσοκομείο Κυριακού)
Αυτά από το βιβλίο του Κλεάνθη Γρίβα «Οπιούχα» που αναφέρθηκε πιο πάνω (σ. 95-96)

αλλά τότε που οφείλονται οι αδιαμφισβήτητοι θάνατοι στα πεζοδρόμια και στα πάρκα; Ο Γρίβας απαντά:

«οι θάνατοι των χρηστών των οπιούχων δεν οφείλονται στη λήψη «υπερβολικής δόσης» αλλά στην κατανάλωση νοθευμένης ηρωίνης της μαύρης αγοράς και το συνδυασμό της με ουσίες που δρουν στο Κ.Ν.Σ είτε κατασταλτικά (οινοπνευματώδη, ηρεμιστικά, βαρβιτουρικά) είτε διεγερτικά (αμφεταμίνες , κοκαΐνη) . Η νοθευμένη ηρωίνη της μαύρης αγοράς περιέχει κατά μέσο όρο 5% ηρωίνη και 95% περιττωμάτων (τριμμένο γυαλί, κονιορτοποιημένη ασπιρίνη, ζάχαρη αχνή, άμυλο, στρυχνίνη και οτιδήποτε άλλο συμβαίνει να μοιάζει με ηρωίνη)». Πολλά από τα οποία όταν εισαχθούν στην κυκλοφορία του αίματος μπορεί να δώσουν έναυσμα σε μια οξεία αλλεργική αντίδραση (αλλεργικό σοκ που επιφέρει το θάνατο του εξαρτημένου χρηστή. Το αλλεργικό σοκ προκαλείται ως αντίδραση στις ουσίες με τις οποίες νοθεύεται η ηρωίνη και όχι σ’ αυτή καθαυτή την ηρωίνη» (σ.97)

Παραπληροφόρηση λοιπόν και συστηματικό ψέμα; Αν είναι έτσι, (εσείς τι λέτε είναι;- τουλάχιστον ως προς την επάρκεια της εξέτασης για τον προσδιορισμό των αιτιών;) αν, λέω αν, το «σκληρότερο και επικινδυνότερο» των ναρκωτικών ανόθευτο, μπορεί μεν να εθίζει, -συμφωνώ ότι είναι φοβερό πράγμα ο εθισμός αλλά όπως ειπώθηκε γίνεται πολύ χειρότερος όταν συνοδεύεται από οικονομική και ηθική εξαθλίωση - αλλά δεν σκοτώνει ή τουλάχιστον δε σκοτώνει τόσο όσο μας λένε, φανταστείτε πόσο αθώα είναι λ.χ η κάνναβη και τι μπαρούφες μας πουλάν.

…επιμένω λοιπόν: όχι απαγόρευση: παιδεία, τέχνη, αθλητισμός: υγιή πρότυπα κατά της εξάρτησης του τσιγάρου- τι βρωμά και αυτή! οπού κι αν πας καπνίζουν και μαζί καπνίζουν και τα παιδιά μας- του αλκοόλ και οποιασδήποτε ουσίας «σκληρής» η «μαλακής» και κυρίως κατά της ύπνωσης γενικά ‘ αλλιώς:…

…ένας παχουλός φίλος μου, νεότατος, γύρω στα τριάντα κάτι, έχει φουλ χοληστερίνη γιατί τρελαίνεται για greek σουβλάκι με πίτα. Τρώει δυο τρεις σχεδόν κάθε βράδυ . Ο γιατρός του είπε ότι αυτό θα τον σκοτώσει αν συνεχίσει. Που είναι η προστασία του νόμου; Προτείνω να επέμβει πάραυτα το κράτος να φροντίσει τον εξαρτημένο σουβλακομανή φίλο μου σε κάποια από τις στοργικές φύλακες του και παράλληλα την ισόβια καταδίκη του κυρ Γιώργου του σουβλατζή που έχει τον «καλύτερο γύρο της πόλης» ως έμπορου αργού θανάτου - πράμα νοθευμένο με τζατζίκι, τίγκα τηγανιτή πατάτα, κέτσαπ και πάπρικα παρακαλώ ο αχρείος!

Καλημέρα…

Grecopean είπε...

Τα προβλήματα στα οποία podilati αναφέρεσαι (νοθευμένη ηρωίνη κτλ.) θα μπορούσαν κάλλιστα να αντιμετωπιστούν με την αντιμετώπιση των χρηστών ως ασθενών και της αποτελεσματικής λειτουργίας προγραμμάτων μεθαδόνης, bupranorphine ή ανταλλαγής νοθευμένων ουσιών (όπως στη Γερμανία όπου υπήρξε -σε αντίθεση με την Ολλανδία- κατακόρυφη πτώση της χρήσης και των θανάτων). Νοθευμένα προϊόντα κυκλοφορούν και θα συνεχίσουν να κυκλοφορούν στην αγορά
και παρά τη νόμιμη ιδιότητα τους. Μπορεί επιπλέον κανένας να αποκλείσει την δημιουργία παρεμπορίου ναρκωτικών όπου η δυνατότητα ελέγχου θα ήταν αδύνατη (δεν νομίζω ο΄τι κάποιοι θα ξεχάσουν αυτόματα τις συνήθειες τους και θα εγκατάλειψουν αβίαστα τα μεγάλα κέρδη τους. Πορνεία π.χ. υπάρχει νόμιμη υπάρχει και παράνομη; Γιατί όμως υπάρχει και η παράνομη; Μήπως επειδή η παράνομη συντελεί σε μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους απο τη νόμιμη;)

Επιπλέον η διαφορά μεταξύ ναρκωτικών και καπνού έναντι αλκοόλ, τροφίμων και διαφόρων άλλων προϊόντων απο τα οποία μπόρει κάποιος να εξαρτηθεί είναι ο'τι η χρήση των πρώτων (σε αντίθεση με τα δεύτερα) ακόμα και σε μικρές ποσότητες δεν ωφελεί το χρήστη (σε πολλές περιπτώσεις επιβαρρύνει τη ψυχοσωματική υγεία. Με βάση πρόσφατη έρευνα π.χ. το κάπνισμα ακομά και ενός τσιγάρου την ημέρα συντελεί σε σημαντική πτώση του προσδόκιμου χρόνου ζωής κάποιου. Τα ίδια και ακόμα χειρότερα για τα παράνομα). Το πιτόγυρο στο οποίο αναφέρθηκε ο ποδηλάτης αποτελεί φθηνή πηγή θερμίδων, πρωτεϊνης κτλ. (ρώτα τους κακόμοιρους τους φοιτητές απο φτωχές οικογένειες...) Αρκετές κατηγορίες αλκοόλ έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Επιπλέον η εξάρτηση είναι πολύ πιο πιθανή και ισχυρή στη πρώτη κατηγορία (προσοχή: συμπεριλαμβάνεται το τσιγάρο, το οποίο είναι σαφώς ηπιότερο ναρκωτικό αλλά εθιστικότερο απο άλλα).

Θα έλπιζα να μην (ξανα)διαβάσω αφορισμούς και παπαγαλισμούς απο κάποιους που ομοιάζουν αυτών που οι ίδιοι καταδικάζουν. Αυτό γιατί οι περισσότεροι είναι επισκέπτες του συγκεκριμένου blog επειδή το θεωρούν χώρο λογικής συζήτησης προβληματισμών. Και όταν αναφέρουμε (για εντυπωσιασμό) κοινωνικούς επιστήμονες υψηλής νόησης καλό δεν θα ήταν να έχουμε πρώτα μελετήσει έργα τους (και να μην προσπαθούμε να τους ταυτίσουμε με κατι το οποίο δεν είναι);



Παρακάτω αναφέρονται οι κίνδυνοι λήψης ηρωίνης (συγγνώμη για τα αγγλικά):

-Chronic heroin abuse can result in scarred and/or collapsed veins, bacterial infections of the blood vessels and heart valves, abscesses and other soft-tissue infections, and liver or kidney disease.
-Constipation caused by a combination of poor eating and the effects of the drug on the bowels can lead to haemorrhoids. Addicts can also suffer from malnutrition because they're never hungry.

- Deaths from overdose occur. But the risk increases after a period off the drug because the body's tolerance for the drug goes down.
- Excessive doses can lead to coma and even death from respiratory failure.
- If heroin is taken with other drugs, including alcohol, overdose is much more likely.
- Other downers such as benzodiazepine tranquillisers are also associated with heroin overdose deaths.
- There's a risk of death due to inhaling vomit as heroin stops the body's cough reflex working properly.

Stathis είπε...

«Αν και είναι ακόμη νωρίς για την εξαγωγή συμπερασμάτων, ίσως οι κανναβινόλεςαποδειχθούν χρήσιμα φάρμακα στη θεραπευτική. Η THC ( Σημ. τετραυδροκανναβινόλη , δραστική ουσία της κάνναβις)ελαττώνει την ενδοφθάλμια πίεση, ασκεί βροχοδιασταλτική ενέργεια, έχει αντιεμετικές καταπραϋντικές και αγχολυτικές ιδιότητες. Έχει χαμηλή τοξικότητα και προκαλεί ελαφρά μόνο καταστολή του αναπνευστικού κέντρου.»
Ιατρική Φαρμακολογία Andres Goth δέκατη έκδοση, σελ376

Stathis είπε...

«Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι τα οπιούχα προκαλούν οργανικές εγκεφαλικές βλάβες, ή αλλοιώσεις σε άλλα όργανα, ακόμη και μετά από πολυετή συστηματική χρήση. Αναφέρεται η περίπτωση ενός γιατρού 84 ετών, που χρησιμοποιούσε μορφίνη για 62 χρόνια χωρίς να εμφανίζει κάποια επιδείνωση των πνευματικών και σωματικών λειτουργιών. Υπάρχουν όμως πάρα πολλές επιπλοκές από την περεντερική χορήγηση όπως ιογενής ηπατίτιδα, μικροβιακή ή μυκητησιακή ενδοκαρδίτιδα, νεφροπάθεια με έντονη πρωτεϊνουρία,συστηματικές μυκητιάσεις,, πνευμονικό απόστημα , πνευμονική ίνωση, χρονία ηπατοπάθεια(αδιευκρίνιστης αιτιολογίας), εγκάρσια μυελίτιδα,οστεομυελίτιδα(συχνά από Pseydomonas)(...) και απόφραξη φλεβών»

Andres Goth Ιατρική Φαρμακολογία , δέκατη έκδοση σελ. 366

«Επιπρόσθετοι κίνδυνοι αναφύονται από διάφορες άλλες ουσίες που προστίθενται σκόπιμα για νόθευση του δείγματος , όπως λακτόζη, κινίνη, βαρβιτουρικά, ,προκαϊνη, μανιτόλη, αμινοπυρίνη, μεθαλπυριλένη και κοινή σόδα»
του ιδίου , σελ. 367

Το συμπέρασμα των παραπάνω είναι πως τα προβλήματα οφείλονται κυρίως στην περεντερική χορήγηση υπό συνθήκες πρωτόγονες, δηλαδή σε μεγάλο βαθμό στην παρανομία.

ΚαΚόS ΛύΚοS (SS) είπε...

Απαγορεύσεις ε? Εγώ να δείτε τι έχω τραβήξει. ΜΗ τη γιαγιά, ΟΧΙ την κοκκινοσκουφίτσα, σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση τα 7 κατσικάκια. Για τους Εβραίους ούτε λόγος (SS)! Και απο ταλαιπωρία άλλο τίποτα. Μονάχα το φόβο (πρίν) και τον πόνο (μετά) να σκεφτείτε, δε χρειάζεται τίποτ' άλλο. Αλλα εγώ επιμένω. Παρεκτός με τους Εβραίους διλαδίς. Αυτοί την έβγαλαν δις λάδι. Απο Θεό και SS. Οχι κανένα ζόρι δε τραβάω με τους φίλους και συμμάχους. Στο ίδιο καζάνι βράζουμε όλοι απλά μου κάνει εντύπωση η περίπτωση τους. Απαγορευμένοι και απαγορευτικοί ταυτόχρονα... Ωπ, για στάσου λίγο. Ναρκωτικό ή μπάτσος? Φοροδιαφυγή ή ΣΔΟΕ? 14χρονο ή δικαστής? Πυρηνική ενέργεια ή US.Army ( Gooood morniiing Iran). Το ένα χωρίς το άλλο χάνει κάτι απο την μαγεία του ε? Ναι και απο την βλακεία του ίσως. Η θεωρία νταβατζοποιημένη ή οι νταβατζήδες θεωριτικοποιημένοι? Και οι τόσοι κακοποιημένοι?
Ασχετο, σημερινή ατάκα του πατέρα μου:
"Εγώ θα σου πω τι να κάνεις"? Μμμμμμ...

Lefteris Kritikakis είπε...

ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΘΕΜΑ ΥΓΕΙΑΣ

Το θέμα δεν είναι τι κάνει καθένας με την υγεία του, προσωπικά (αν κι αυτό ακόμα αποτελεί θέμα προσωπικής ευθύνης, διότι εγώ δεν φταίω σε τίποτα να πληρώνω αυξημένα ασφάλιστρα επειδή η μισή χώρα μαστουρώνει και τρέχει στα ήδη κατάμεστα νοσοκομεία... ανεβάζοντας το κόστος για όλους τους άλλους). Το θέμα όμως είναι και κατά πόσο ανεχόμαστε το ναρκωμανή δίπλα μας στο εστιατόριο, το λεωφορείο, το δρόμο που οδηγάμε (και άμα πετάγονται μέσα στο δρόμο όταν είναι μαστουρωμένοι), ή ακόμα κι αν κακοποιούν τους/τις συζύγους τους, τα παιδιά τους, εάν είναι οι ίδιοι μαστουρωμένοι όταν διδάσκουν τα παιδιά μας, ή όταν βρίσκονται στο χώρο εργασίας τους.

Ωραίος κόσμος... εάν πάνε τα παιδιά σχολείο με μαστουρωμένους δασκάλους, εάν πάμε σ' ένα κατάστημα με μαστουρωμένους υπαλλήλους, κλπ.
Εάν όχι, πως θα το εμποδίσετε αυτό; Εάν αποπινικοποιηθούν τα ναρκωτικά, τότε πως θα τιμωρηθεί ο μαστουρωμένος υπάλληλος/ δάσκαλος/ αστυνομικός/ χειρούργος, κλπ;

- Ρε συ πως οδηγάς έτσι, θα σκοτώσεις κανέναν...
- Μα κύριε, έχω καπνίσει μαριχουάνα.
- Α, τότε αλλάζει το πράμα, συνέχισε.
==============================

- Γιατί αφήσατε το ψαλίδι μέσα στον ασθενή;
- Γιατί είχα καπνίσει μαριχουάνα 3 ώρες πριν την εγχείριση κύριε δικαστή
- Α, τότε αλλάζει το πράμα, αθώος ο κατηγορούμενος.

================================

- Γιατί είπατε κύριε καθηγητά στο παιδί μου να καπνίζει χασίς;
- Διότι είναι νόμιμο και σε φτιάχνει.
- Α, τότε αλλάζει το πράμα, εάν είναι νόμιμο.
===============================

Μάλλον από τη Γαλλία ξεκινάνε τέτοιου είδους μόδες. Ας είναι καλά τα οπισθοδρομικά Αμερικανάκια που τους απελευθερώσανε από το Χίτλερ... και οι οπισθοδρομικοί Έλληνες που τους δώσανε αρκετό υλικό για την αναγέννηση και κατεβήκανε από τα δέντρα.

Απαντήσεις παρακαλώ ("α, δεν το είχαμε σκεφτεί αυτό... διότι φιλοκαλούμεν μεν...")

Λευτέρης

Lefteris Kritikakis είπε...

Να προσθέσω και λίγα άλλα;

- Γιατί κόπηκε το ρεύμα;
- Διότι οι υπάλληλοι της ΔΕΗ μαστουρώσανε, νομίμως.
- Α, τότε αλλάζει το πράμα

==============================

- Γιατί η αντιπροσωπεία χάλασε τ' αυτοκίνητό μου;
- Διότι ο μάστορας, αν και δεν καπνίζει την ώρα της δουλειάς, είχε καπνίσει το προηγούμενο βράδυ 4 τσιγαριλίκια.

=============================

- Γιατί δεν δουλεύει το Ίντερνετ;
- Διότι οι network administrators κάνουνε πάρτυ με χασίσι.

=============================

- Γιατί λείπουνε οι μισοί γιατροί από τη μονάδα έκτακτων περιστατικών σήμερα;
- Διότι το ένα τέταρτο έχει απεργία και το άλλο ένα τέταρτο είχε πάρτυ χτες το βράδυ, μαστουρώσανε αγρίως και δεν μπορούν να ' ρθουν στη δουλειά.

Και στο κάτω κάτω της γραφής, άμα η ζωή κάποιου (πάνω από τα 20 χρόνια τουλάχιστον) είναι τόσο βαρετή που να χρειάζεται τόσο πολύ τη μαστούρα, ε, τότε, γ... τα. Τι συζητάμε για νόμους. Για αλλαγή τρόπου ζωής πρέπει να συζητάμε.

Αντί λοιπόν να συζητάμε για το πως θα ΒΕΛΤΙΩΣΟΥΜΕ το βιωτικό μας επίπεδο και πως θα ΒΕΛΤΙΩΣΟΥΜΕ την υγεία μας και την ευημερία μας, καθόμαστε και μιλάμε για το πως θα νομιμοποιήσουμε καταστρεπτικές συνήθειες... και μετά παραπονιόμαστε για τη... μονιμοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων... λες κι αυτή θα είναι πρόβλημα εάν το ένα τέταρτο του πληθυσμού είναι μαστουρωμένοι.

Βεβαίως. Έτσι θα πάει μπροστά η Ευρώπη. Με αυστηρές προδιαγραφές για την ποιότητα των λαχανικών από τη μία και με μαστουρωμένο πληθυσμό από την άλλη. "Ολημερίς το χτίζανε..."

Λευτέρης

unscrupulous_flagellations είπε...

Τελικά… πόσο αθώο είναι η μαριχουάνα’;

Τη στιγμή που «σπαταλούνται» εκατομμύρια σε έρευνα να διαπιστωθεί αν ένα φάρμακο είναι ασφαλείς, και στην παραμικρή υποψία ότι μπορεί(!) να προκαλέσει καρκινογέννηση, και εδώ μιλάμε για κάτι σαν δύο ή τρία περιστατικά στις εκατό χιλιάδες, άλλοι κάνουν αγώνα να νομιμοποιηθούν επικύνδινες ουσίες. Για το τσιγάρο ακούγεται ότι μπορεί(!) να αυξήσει την πιθανότητα για καρκίνο του πνεύμονα, για την αθώα μαριχουάνα ακούς πολύ περισσότερα τρομακτικά. Μου φαίνετε την κοινωνία που ονειρευόμαστε είναι η υπάρχουσα: μία κοινωνία στην κόψη της σχιζοφρένιας. Αντί για κάποια βελτίωση, παλεύουμε για την χειροτέρευση της.


Study: Marijuana Can Produce Schizophrenia-Like Symptoms

New research suggests that delta-9-THC, the principal active ingredient in marijuana, can cause transient schizophrenia-like symptoms, such as suspiciousness, delusions, and impairments in memory and attention.

The study, led by D. Cyril D'Souza, M.D., associate professor of psychiatry at Yale School of Medicine, set out to explore a long-known association between cannabis and psychosis.

"Just as studies with amphetamines and ketamine advanced the notion that brain systems utilizing the chemical messengers dopamine and NMDA receptors may be involved in the pathophysiology in schizophrenia, this study provides some tantalizing support for the hypotheses that the brain-receptor system that cannabis acts on may be involved in the pathophysiology of schizophrenia," said D'Souza. "Clearly, further work is needed to test this hypothesis."

For the study, researchers administered varying doses of delta-9-THC to participants who were screened for any vulnerability to schizophrenia. Some participants showed signs of schizophrenia that lasted about a half hour to one hour after being given THC. Symptoms included suspiciousness, unusual thoughts, paranoia, thought disorder, blunted affect, reduced spontaneity, reduced interaction with the interviewer, and problems with memory and attention.

The study was published June 2 on the website of the journal Neuropsychopharmacology.

Source: JoinTogether Online

podilatis είπε...

@ grecopεan και … όχι μόνο αλλά και προς διασάφηση των όσων εξέθεσα στα προηγ. σχόλια μου και εκτενέστερη τοποθέτηση μου :

Τα προβλήματα στα οποία αναφέρεται ο κ. Γρίβας μέσα από το απόσπασμα που παράθεσα και βιβλιογραφικά τεκμηρίωσα, ως όφειλα, με παραπομπή ακόμη και στον αριθμό της σελίδας, είναι νομίζω, κατ’ αρχάς η ψευδολογία και η παραπληροφόρηση όσον αφορά το ποσοστό θανάτων από ουσίες - οπιούχα συγκεκριμένα- και τα αίτια αυτών των θανάτων.
Συμφωνώ με την αντιμετώπιση των χρηστών ως ασθενών όπως και των αλκοολικών και των καπνιστών υπό τον όρο ότι θα προσφύγουν οι ίδιοι για ιατρική βοήθεια ή οι οικιοι τους κλπ. θα τους οδηγήσουν εκεί, όπως ακριβώς οδηγεί «η παρέα του» στις πρώτες βοήθειες κάποιον που σε ένα νυχτερινό κέντρο μέθυσε λ.χ με «νόμιμο» ουίσκι και χρήζει ιατρικής βοήθειας ή η οικογένεια τον καπνιστή που νοσεί, τον αλκοολικό κλπ και όχι γιατί κάποιοι «ευαίσθητοι» ιθύνοντες θα φορέσουν ετσιθελικά και εξισωτικά την ταμπέλα του ασθενούς- «ναρκομανούς» σε οποιονδήποτε χρηστή περιστασιακό ή μόνιμο οποιασδήποτε ουσίας από αυτές που επίσης εξισωτικά και σκόπιμα χαρακτηρίζονται «ναρκωτικά» ενώ δεν έχουν όλες την ίδια δράση και συμπτωματολογία.
Η νομιμοποίηση και βέβαια δεν είναι πανάκεια. Η κερδοσκοπία δεν σταματά ούτε στην πορνεία ούτε στο σουβλάκι, στο οποίο μέχρι και χρήση φορμόλης για τη διατήρηση του κρέατος έχει αναφερθεί, χώρια τα πολυχρησιμοποιημένα λάδια κλπ. γιατί ακριβώς «συντελούν σε μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους». Έτσι και το ότι εξ ανάγκης οικονομικής ή εξ εθισμού (βλ. την περίπτωση του φίλου που πραγματικά το απολαμβάνει το «κοψίδι» και δεν είναι διόλου σπάνια) κάποιοι καταφεύγουν καθημερινά σε παρόμοια φαστ-φουντ «δίαιτα» δεν συνιστά επιχείρημα υπέρ μιας τέτοιας διατροφικής τακτικής, ούτε τεκμηριώνει τη χρησιμότητα της, ούτε την καθιερώνει ως εύλογη. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα απαγορεύσουμε τα… σουβλάκια.
Παρομοίως το ότι με τη νομιμοποίηση των «ναρκωτικών» η αθέμιτη κερδοσκοπία δεν θα σταματήσει, όπως σε μεγάλο βαθμό δεν ελέγχεται και σε όλα τα νόμιμα είδη από τα μαρούλια μέχρι τα αυτοκίνητα, αυτό δε συνιστά τεκμήριο για σειρά απαγορεύσεων, ψευδολογίας και μεσαιωνικών τακτικών αλλά για διαφάνεια, πληροφόρηση του κοινού, επιστημονικό έλεγχο και επιστημονική κυρίως και όχι «σωφρονιστική» φροντίδα κλπ.
Επίσης… ο διαχωρισμός σε επωφελείς ή μη ουσίες δεν είναι διόλου απλός. (επωφελείς δεν είναι μόνο οι ουσίες που έχουν «αντιοξειδωτικες ιδιότητες» ούτε όσες αποτελούν πηγή διατροφικών στοιχείων. Ακόμη και το καφεδάκι μας το πίνουμε πολλές φορές για να μας φτιάξει τη διάθεση ενώ και οι «αρνητικές» συνέπειες της καφεΐνης έχουν πολλαπλώς σχολιαστεί). Ούτε ο διαχωρισμός σε νόμιμες και μη νόμιμες έχει γίνει με βάση το "επωφελές" ή όχι των ουσιών αυτών αλλά εν πολλοίς με βάση συμφεροντολογικά κριτήρια και για να εξυπηρετήσει σκοτεινά συμφέροντα.

Το ότι μιλάω για τσιγάρο, αλκοόλ και ουσίες μου δημιουργεί σχεδόν ναυτία. Είμαι υποστηρικτής του αθλητισμού, σαν καθημερινή πρακτική και όχι «της κερκίδας» –το άφησα να εννοηθεί νομίζω στα παραπάνω σχόλια μου- και της ισορροπημένης διατροφής και απεχθάνομαι τη μυρωδιά του τσιγάρου όπως ο διάβολος το λιβάνι. Η μόνη «ουσία» που χρησιμοποιώ και αυτή σπανιότατα, είναι ένα δυο ποτήρια καλό και αποκλειστικά σπιτικό κρασί και αν θέλω να «φτιαχτώ» μια έστω δίωρη ποδηλασία, κολύμβηση ή πεζοπορία μου ανεβάζει στα ύψη τις «ενδορφίνες», χώρια την τόσο ηρεμιστική επαφή με τη φύση. Έτσι: «δεν υποστηρίζω τη χρήση των ψυχοτρόπων ουσιών. Αλλά υπερασπίζομαι τη νομιμοποίηση τους. Πρώτον για λόγους ηθικούς: κανένας εκτός από μένα δεν έχει δικαίωμα να αποφασίζει ποια ουσία θα καταναλώσω και ποια όχι. Δεύτερον για λόγους πολιτικούς: η κοινωνία δεν απειλείται από τις ψυχότροπες ουσίες . Κινδυνεύει μόνο από την κατασταλτική πολιτική της κρατικής εξουσίας απέναντι σ’ αυτές.» .
Η εντός εισαγωγικών «θέση» , για όσους τυχόν δεν έχουν «μελετήσει το έργο του», διατυπώνεται στο προλογικό σημείωμα του κ. Γρίβα από το βιβλίο του στο οποιο αναφερθηκα και , το οποίο- όπως και από αυτή προκύπτει- ούτε διαστρέβλωσα, ούτε παρερμήνευσα, ούτε «παπαγάλισα», ούτε «ταύτισα με κάτι το οποίο δεν είναι». Αντίθετα παράθεσα επί λέξη, ανέφερα επαρκώς την πηγή και μάλιστα κράτησα κάθε επιφύλαξη όσον αφορά τη διατύπωση της προσωπικής μου άποψης παίρνοντας αποστάσεις, «ρωτώντας» μάλλον παρά υιοθετώντας άμεσα: «Παραπληροφόρηση λοιπόν και συστηματικό ψέμα;…ή τουλάχιστον αν δε σκοτώνει τόσο όσο μας λένε… » έγραψα.

Τέλος να επισημάνω κι εγώ ότι «βρίσκομαι» σε αυτό το μπλοκ ελπίζοντας σε διάλογο με ανθρώπους που «ψάχνονται»- και δεν προσκολλώνται - έτοιμοι- θέλω να ελπίζω - και αυτοί όπως και εγώ ανά πάσα στιγμή να ανασκευάσουμε ή να αναθεωρήσουμε άρδην τις απόψεις μας όχι μόνο στο παρόν «πολύπτυχο» θέμα, αλλά και σε οποιοδήποτε θέμα, μετά από επαρκή όμως και όχι αφοριστική επιχειρηματολογία. Δεν ζήτω ομοφωνία αλλά αντιθέτως σκεπτικιστικό διάλογο και ανάπτυξη επιχειρημάτων προς διεύρυνση οριζόντων. Την άποψη μου εξέφρασα και όχι αφορισμό και δια των αφορισμών διόλου δεν πείσθηκα –μάλλον το αντίθετο συνέβη-περί του εσφαλμένου της…

Lefteris Kritikakis είπε...

Ναι κύριοι και κυρίες, όλα αυτά που λέτε καλά τα λέτε. Οι χρήστες όντως πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν ασθενείς, αλλά οι ουσίες όχι σαν νόμιμες.

Στο Colorado, είχαν ένα παλιό highway (δεν θυμάμαι τον αριθμό) χωρίς όριο ταχύτητας, διότι η κίνηση εκεί ήταν αμελητέα. Το αποτέλεσμα ήταν 2-3 ανατροπές οχημάτων το μήνα και ένας θάνατος κάθε 2-3 μήνες. Βάλανε λοιπόν σήματα ορίου ταχύτητας στα 65 μίλια την ώρα. Στις Η.Π.Α., μόλις βάλεις τέτοιο σήμα, όλοι πάνω 65-74 μίλια την ώρα (για λίγο παραπάνω δεν σε σταματάνε). Αποτέλεσμα; Έστω και χωρίς αστυνομική επιτήρηση, με τα σήματα και μόνο, οι οδηγοί μείωσαν την ταχύτητά τους (δια τον φόβο των Ιουδαίων...). Τα ατυχήματα τώρα εκεί είναι σχεδόν μηδέν.

Η απαγόρευση των ναρκωτικών ΔΕΝ σταματά τη χρήση τους, αλλά την περιορίζει. Οι περισσότεροι άνθρωποι που "θέλουν" να καπνίσουν μαριχουάνα, δεν το κάνουν λόγω του ότι δεν θέλουν μπελάδες με το νόμο. Οπότε, κάτι είναι κι αυτό...

Στο χωριουδάκι Inola της Οκλαχόμα, όπου το μέσο επίπεδο των κατοίκων είναι "τουλάχιστον ηλίθιοι" (συγγνώμη δηλαδή, αλλά το παράδειγμα θα το δείξει, άσε που το παραδέχονται οι περισσότεροι ούτως ή άλλως), πήγε ο άλλος στο αστυνομικό τμήμα (αλήθεια, το γράψανε στο αστυνομικό δελτίο) και ρώτησε τον αστυνομικό εάν "υπάρχει τρόπος να σκοτώσει νομίμως το γείτονά του".

ΔΕΝ είναι οι περισσότεροι υποψήφιοι χρήστες μεγαλοφυίες, ούτε και κοινωνικά υπεύθυνα άτομα. Εμένα δεν θα με ανησυχούσε εάν κάποιος ώριμο και υπεύθυνο άτομο έκανε τσιγαριλίκι στο σπίτι του, αλλά θα με ανησυχούσε αφάνταστα εάν 300 τσογλάνια γυρνάγανε με τα αυτοκίνητα και τις μοτοσυκλέτες τους μαστουρωμένοι κάθε βράδυ στη γειτονιά που μένουν τα παιδιά μου (ή και εγώ).

Σκεφτείτε που πρέπει να τραβηχτούν οι γραμμές.

Λευτέρης

Lefteris Kritikakis είπε...

"κανένας εκτός από μένα δεν έχει δικαίωμα να αποφασίζει ποια ουσία θα καταναλώσω και ποια όχι..."

Για παρόμοιους λόγους είμαι κι εγώ υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων (κανείς δεν έχει το δικαίωμα ν' αποφασίσει για μένα τι θα σπουδάσω).

ΑΛΛΑ: Εκείνο που με εκπλήσει, είναι η "ατομικιστικό" έννοια αυτής της δήλωσης. Είμαστε μέλη μιας κοινωνίας, είτε το θέλουμε είτε όχι. Συνεπώς, δεν έχουμε μόνο δικαιώματα, έχουμε και ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ. Εάν κάποια ουσία μου προκαλεί απώλεια ελέγχου (κατά την οδήγηση, κατά τη συμπεριφορά μου, κλπ), τότε τι γίνεται;

Διότι, δεν είναι "Η ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ" που είναι το πρόβλημα, αλλά το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ της. Εάν το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ είναι αρνητικό για τους γύρω μας, τι λέει η κοινή λογική γι' αυτό;

Βλέπεις, κι εγώ μπορώ να πιω δύο κιλά κρασί στο σπίτι μου (νόμιμο είναι). Αλλά μπορώ μετά να βγω στο δρόμο και να πετάω πέτρες στους γύρω μου; (όχι, δεν έχω αυτό το δικαίωμα). Το θέμα είναι λοιπόν το εξής: Εάν είμαι μεθυσμένος με αλκοόλ, τότε μπορώ ακόμα να σκεφτώ λογικά (ή σχεδόν λογικά) και να μείνω στο σπίτι μου. Εάν είμαι μαστουρωμένος, τότε μάλλον θ' αρχίσω να τις πετάω τις πέτρες χωρίς να είμαι σε θέση να σκεφτώ λογικά. Ποιος θα αποζημιώσει τότε τα θύματα; Ε;
Οι περισσότερες ναρκωτικές ουσίες μπορούν να θέσουν "εκτός ελέγχου" τους περισσότερους ανθρώπους. Κι αυτό είναι επικίνδυνο για το κοινωνικό σύνολο (η καταστολή δεν είναι σχετική εδώ -- αυτό που συζητάμε είναι τα αποτελέσματα στους γύρω μας). Ο νόμος πρέπει να λαμβάνει προληπτικά μέτρα για την προστασία όλων μας. Άρα, επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι χάνουν τον έλεγχό τους όταν καταναλώνουν ναρκωτικές ουσίες, ο νόμος πρέπει να απαγορεύει την κατανάλωσή τους (ως προληπτικό μέτρο, τουλάχιστον) σε ένα κοινωνικό σύνολο (πόλη, χωριό, κλπ).

Είσαι ελεύθερος να πας σε ερημονήσι, όπου δεν μπορείς να βλάψεις κανέναν εάν η κατάσταση "στραβώσει" και να πιεις ότι θες. Ο λόγος για τον οποίο δεν υπάρχει αστυνομία στα ερημονήσια, είναι ότι δεν υπάρχει κοινωνία να προστατεύσουν.

Τέλος, εάν εσύ νομίζεις ότι έχεις δικαίωμα ("ατομικό") να κάνεις χρήση ναρκωτικών, ε, τότε έχω κι εγώ δικαίωμα ("ατομικό ΚΑΙ κοινωνικό-πολιτικό") να ψηφίσω για την απαγόρευση αυτών των ουσιών. ΔΕΝ έχουν οι χρήστες περισσότερα δικαιώματα από τους μη χρήστες. Για τον ίδιο λόγο λοιπόν που ΔΕΝ έχεις δικαίωμα να πετάς σκουπίδια στο δρόμο (κοινόχρηστος χώρος) ή στην αυλή μου, επειδή δεν το θέλει το κοινωνικό σύνολο και ο εκάστοτε γείτονάς σου, για τον ίδιο λόγο αυτοί οι εκάστοτε γείτονες υποστηρίζουν τη νομοθεσία που λέει ότι δεν σε εμπιστεύονται υπό την επήρεια ναρκωτικών. Και στο απαγορεύουν. Άμα έχεις πρόβλημα μ' αυτές τις απαγορεύσεις, τότε πήγαινε αλλού (Ολλανδία; ερημονήσι;). Κι αν πας εκεί και παντρευτείς κάποια γυναίκα που βαράει κοκαϊνη κάθε μέρα (και γέννησε τερατάκι αντί για το παιδί σου), πες μου τα νέα σου (και περαστικά). Γιατί απ' όξω απ' το χορό...

Έτσι ξεκινάνε αυτές οι θεωρίες και μετά βέβαια λέμε ότι "είχε η έγκυος κάθε δικαίωμα να κάνει χρήση ναρκωτικών και να γεννήσει παιδί με προβλήματα, διότι είναι "δικαίωμά της" και έτσι γουστάρει".
Έχουμε και υποχρεώσεις. Όχι μόνο προσωπικές αλλά και κοινωνικές. Και ηθικές. Λυπάμαι που προωθούνται ατομικιστικές θεωρίες που ήδη στην Αμερική τη δεκαετία του '60 μετέτρεψαν ολόκληρες κοινωνίες σε ομάδες τσόγλανων. Δεκαετία του 60... ταλέντο; μηδέν. Μπας και ζωγραφίζανε σαν το Ραφαέλ; Παπάρια. Μπας και γράφανε μουσική σαν το Μότσαρτ; Τρίχες. Μετριότητες του κακού καιρού. Μεσοαστικά καλομαθημένα παιδάκια που λαμβάνανε τα εμβάσματα από το μπαμπά για βενζίνη και φαϊ και δεν θέλανε να δουλέψουνε ποτέ. Και στο τέλος καταντήσανε η γενιά των μεγαλύτερων εταιρικών απατεώνων στην οικονομική ιστορία των ΗΠΑ.
Ε, σ' αυτό το στάδιο βρίσκεται η Ελλάδα σήμερα (ή ίσως στη δεκαετία του '70 στην Αμερική, με τον ατομικισμό, την κατάρρευση των οικογενειών, της αρχή των εταιρικών σκανδάλων, μια κοινωνία που κανείς δεν εμπιστευόταν πια κανέναν, και όλων των άλλων πραγμάτων που "κάνουν τη ζωή μας τόσο ευχάριστη και ποιοτική", ε;

Η υπευθυνότητα(προσωπική και κοινωνική) και η εμπιστοσύνη αποτελούν ποιότητες που δείχνουν ότι ο άνθρωπος μπορεί να είναι ανώτερο ον από τα σκυλιά. Η δεκαετία του '60 της Αμερικής δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα μάτσο βαρεμένους μεσοαστούς που είπαν "θέλουμε κι εμείς να έχουμε το δικαίωμα να γαμιόμαστε στους δρόμους σαν τα σκυλιά". Και το απέκτησαν. Big fucking deal...

Λευτέρης

unscrupulous_flagellations είπε...

Το χάλι μας στις δημόσιες υπηρεσίες είναι γνωστό σε όλους. Η παραγωγικότητα πέφτει όλο και πιο χαμηλά, το λάδωμα πάει σύννεφο. Στα πλαίσιο μίας αποτελεσματικής και ριζοσπαστικής αντιμετώπισης προτείνω να νομιμοποιηθεί το λάδωμα και να αναρτηθεί σε κάθε υπηρεσία ένας πίνακας τιμών και υπηρεσιών. Η μάχη κατά της παρανομίας τόσα χρόνια (και εδώ μιλάμε για αιώνες και χιλιετίες) δεν απέδωσε ούτε το παραμικρό, οι μόνοι που θησαύριζαν είναι οι δικηγόροι και λοιποί δικαστές που καλούνταν να δικάσουν διεφθαρμένους υπαλλήλους οι οποίοι όμως ήσαν άγιοι μπροστά τους.

Επιβάλλοντας την απελευθέρωση και αποποινικοποίηση λύνονται αυτομάτως όλα τα προβλήματα της δημόσιας διοίκησης. Ο υπάλληλος δεν θα απουσιάζει από την υπηρεσία του, αλλιώς δεν θα εισπράττει το μπαξίσι. Ο προϊστάμενος που (προς το παρόν υποτίθεται ότι το κάνει) θα τον ελέγχει πλέον αποτελεσματικά, διαφορετικά δεν θα παίρνει και ο ίδιος το αναλογών μέρος του λαδιού. Και τέλος κτυπάς και την ρίζα του κακού που είναι η κακή εξυπηρέτηση και η αγένεια των υπαλλήλων. Δεν σε εξυπηρετεί ο αγενέστατος υπάλληλος’; Αυτός θα χάσει, εσύ θα είσαι ο κερδισμένος. Τον φτύνεις στα μούτρα του, σου μένει το εκατοστάρικο στα χέρια και αυτός άντε μετά να απολογηθεί στην γυναίκα του που γυρνάει με άδεια χέρια σπίτι του. Ξέχωρα που σύντομα θα τον απολύσει ο προϊστάμενος του, πάει και η μονιμότητα των δημόσιων υπαλλήλων.

Ο πολίτης θα γίνει επιτέλους το πραγματικό αφεντικό… Ιδού η λύση ενός προβλήματος στο πλαίσιο του πνεύματος της καταπολέμησης των ναρκωτικών. (Ουφ, μα ποιος είμαι τελικά εγώ και τα σοφίστηκα όλα αυτά τα υπέροχα!)

DHM-THEO είπε...

Πριν μερικά χρόνια είχα διαβάσει μια στατιστική για τον τζίρο των ναρκωτικών στην Ελλάδα.

Το νούμερο ήταν 3 δις δραχμές την ημέρα ναι διαβάσατε καλά 3 δις την μέρα (είναι από την εποχή πού είχε δραχμές.
Αν λάβουμε υπ όψη την αύξηση που παρουσιάζει κάθε επιχείρηση είναι περίπου εύκολο να καταλάβουμε που μπορεί να είναι σήμερα τα νούμερα.

Με τα δεδομένα αυτά το μέγα σκάνδαλο του Κοσκωτά για το οποίον παρηγγέλθησαν ειδικοί νόμου που έπεσε μία κυβέρνηση και παρ ολίγον να διαλυθεί ένα κόμμα δεν ήταν τίποτε περισσότερο από 10 μέρες τζίρος ναρκωτικών

Με τα βάση τις ιδιορρυθμίες της αγοράς των ναρκωτικών αυτός ο τζίρος διακινείται από πολλούς και όχι από έναν

Αν τα βάλουμε όλα αυτά μαζί θα καταλάβουμε ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα και γιατί όλοι οι αρμόδιοι και οι φορείς κυριολεκτικά αγνοούν το θέμα για το οποίο οι απόψεις τους όποτε πιεστούν να της πουν είναι αφοριστικές και καθ ολοκληρία ΛΑΘΟΣ.

Ψαχτεί λίγο να δείτε πόσοι θάνατοι είναι από υπερβολική δόση και τι σημαίνει υπερβολική δόση και θα καταλαβαίνεται την μυθολογία που μας περιβάλει

Κι καλά όλοι οι άλλοι δικαιολογούνται άλλα οι κατ εξοχή ειδικοί που είναι οι επιστήμονες της υγείας που κάνουν διακοπές…….

castolidefkis είπε...

Ενας προικισμένος όσο και ευφυέστατος φιλελεύθερος βουλευτής, ο κ. Ανδρέας Ανδριανόπουλος, τα έχει πει ήδη πριν από μένα και καλύτερα απ’ ό’τι θα μπορούσα να τα πω εγώ. Κάθε ενδιαφερόμενος ας ανατρέξει στο άρθρο «ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ - ΜΟΝΟ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΘΑ ΤΣΑΚΙΣΕΙ ΤΑ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ», στη διεύθυνση http://www.andrianopoulos.gr/ άρθρο τής 1ης/4ου/1999.

Ο πρόσφατος υπουργός Δ. Τάξεως, κατέστησε απ’ την αρχή σαφείς τις προθέσεις του να «τσακίσει» τούς «εμπόρους»... Τα εισαγωγικά, επειδή είναι γνωστό ακόμα και στον ηλιθιωδέστερο των ηλιθίων, ώς πού μπορεί να «τσακίσει» τα ναρκωκυκλώματα «μόνος» του, ο κάθε Πολύδωρας...!!!

Αν δε προσμετρηθεί στο σκεπτικό η σχεδόν πρόσφατη όσο και πανηγυρική «αθώωση» του προέδρου τού ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ Ν. ΠΟΡΩΝ, για τον οποίο, πριν από τη σύλληψη των «αλιευτικών» του στο Καντίθ τής Ισπανίας, οι αρχές είχαν τα εξής στοιχεία: 1) Φωτογραφίες δορυφόρων που απεδείκνυαν την αλλαγή πορείας των πλοίων του απ’ τη Μεσόγειο προς τον Ατλαντικό, Β) Φωτογραφίες από τη μετφόρτωση στον Ατλαντικό, στα ανοικτά τής Σιέρρα Λεόνε, Γ) Αναφορά τής αμερικανικής DEA και έτερη αναφορά τού FBI για τη δράση τού εν λόγω κυρίου, Δ) 3,5 τόννους κοκαϊνης που βρέθηκαν στα πλοία του...

Τότε, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, ποιούς «εμπόρους» στοχεύει ο Δονκιχώτης Πολύδωρας. Εύκολα αντιλαμβάνεται επίσης κάποιος στοιχειωδώς σκεπτόμενος, πως η «αθώωση» τού μεγαλοψαρά τών Ν. Πόρων Πιερίας, που (λέγεται πως) υπήρξε και αφορμή για την παραίτηση πρωτοκλασσάτου βουλευτή της Ν.Δ. Πειραιά, αποδεικνύει ότι οι «δρακόντειοι» (θα τρίζουν τα κόκκαλα τού Δράκοντος...) νόμοι, (που «λίαν τυχαίως» εφαρμόζονται αποκλειστικά και μόνο στους χρήστες μικροποσοτήτων...) είναι προπέτασμα των αχρείων που διοικούν τη χώρα, υπηρετώντας τα συμφέροντα τού καρτέλ, ώστε να αποδείξουν πως είμεθα χώρα με «ήθος» κλπ, κλπ, κλπ...., καθώς και απόροια τής αμορφωσιάς, ραγιαδισμού και υποκρισίας, τής πλέμπας που ένεκα «συστήματος πλειοψηφίας» εκλέγει και ανάβει πράσινο φως στους προαναφερθέντες αχρείους, ώστε να καταδυναστεύουν τους Εληνες που διαθέτουν άποψη, επιβάλλοντάς τους απροκάλυπτα νόμους μαφίας.

(Για αποφυγή παρεξήγησης, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΑΠΟΨΗ δεν είναι κατ’ ανάγκη ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΣΥΜΦΩΝΕΙ ΜΑΖΙ ΜΟΥ, αλλά ΕΚΕΙΝΟΣ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ Η ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΑΦΗΣ, ΕΣΤΩ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠ’ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ.-).

Διά ταύτα: είμαστε άξιοι τής τύχης μας όταν, τη στιγμή που ο αριθμός των εξαρτημένων χρηστών είναι τόσο μεγάλος ώστε ίσως αρκεί ακόμα και για την εκλογή δυο/τριών βουλευτών κι εμείς, όταν μάς τύχει το «κακό», κυττάμε να βρούμε τρόπο απόκρυψης ή ακόμα και αφανισμού, τού προβλήματός μας κρύβοντας όπως/όπως, ακόμα και κάτω απ’ το χαλί, το «στίγμα»... Και την ίδια στιγμή, μια χούφτα 2/3 χιλιάδων εκ των οιωνδήπποτε υπολοίπων «νομοταγών» (τρομάρα μας) συμπολιτών μας (ξανά μανά τρομάρα μας), είναι ικανοί να βρουν λύση στο πλέον παράλογο αίτημά τους, απλά και μόνο κλείνοντας έναν δρόμο, πυρπολώντας ένα αυτοκίνητο, «δικάζοντας» τον Κλίντον, κλείνοντας την εθνική οδό με τα επιδοτούμενα τρακτέρ τους, σπάζοντας μαγαζιά κλπ,κλπ, κλπ, καθώς και κομπάζοντας πως είμαστε η «πλέον αντιαμερικανική χώρα παγκοσμίως»...
Υποψιάζομαι πως οι Αμερικανοί έχουν μια φαγούρα, απόρροια τού νεοελληνικού αντιαμερικανισμού, αλλά αδυνατώ να εντοπίσω το ακριβές σημείο...

Τής φαγούρας...

ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ ANYWAY...

Castor

Lefteris Kritikakis είπε...

Ναι, το τελευταίο μέρος του μηνύματος είναι αλήθεια. Οι Έλληνες, αδυνατώντας ν' ασχοληθούν με τα δικά τους προβλήματα, δικάζουν τον Κλίντον. Οπότε, μάλλον μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων είναι ήδη μαστουρωμένοι, οπότε πάω πάσο.

Το πρόβλημα του όλου φόρουμ ΔΕΝ το κατάλαβα ακόμα. Είναι:
α) Πρέπει να μειωθεί η χρήση ναρκωτικών.
ή μήπως είναι
β) Πρέπει να βγάζουν λιγότερα χρήματα οι έμποροι ναρκωτικών.


Εάν είναι το (β), τότε ναι, καλή η αποπινικοποίηση. Θα αυξηθεί η χρήση ναρκωτικών και οι έμποροι δεν θα βγάζουν πια πολλά χρήματα.

Εάν είναι το (α), τότε πρέπει να επιβληθούν αυστηρότερες κυρώσεις. (Η νομιμοποίηση δεν μειώνει τη χρήση, αντιθέτως την αυξάνει).

Ποιο είναι το πρόβλημα στο φόρουμ;

Λευτέρης

agelos papagelis είπε...

Πολύ ενδιαφέροντα όλα οσα διαβάζω, μετράω πόσοι νεκροί από ναρκωτικά κάθε χρόνο , πόσοι από τροχαία, πόσοι ανάπηροι πόσες οικογένειες και συνολικά πόσα τα θύματα των δύο ακύριχτων πολέμων της σημερινής μας καθημερινότητας ποιοί είναι περισώτεροι τι είναι αυτό που ορίζει τελικά το βάρος των δύο καταστάσεων , τα πόσα χρήματα κερδίζονται και πόσοι συμετέχουν στο ῾παιχνίδι¨ή πόσοι χάνονται ή πόσες ζωές δεν είναι ζωές γιατί φαντάζει μεγαλύτερο το πρόβλημα των ναρκωτικών από τον πόλεμο της ασφάλτου , τί αναζητά ο εξαρτημένος ναρκομανής και το εισπράτει με τον ρόλο του θύματος , τι ζητούν όλες αυτές οι οικογένειες με τα προβληματικά παιδιά ποιά είναι η ασθένεια τους , μήπως δεν είναι τα ναρκωτικά , μήπως η ιστορία των ναρκωτικών είναι το μεγαλύτερο τριπάκι από τις ίδιες τις ουσίες, τί θέλουν όλοι αυτοί οι σωτήρες να σώσουν (αν δεν έχω προβλήματα δεν χρειάζομαι σωτήρες) και εγώ που δεν ξέρω τι να κάνω την ελευθερία μου τι θα κάνω αν δεν βρώ κανέναν να σώσω.
Πώς αντιμετοπίζω αυτούς που από λάθος ή χαζομάρα ή με κακό τρόπο εκφρασμένη μαγκιά πετούν την μια και μοναδική ζωή που έχουν να ζήσουν, τι εύκολο να μην έχεις επιλογές και να είσαι ασθενής και μελλοθάνατος , μήπως τους ζηλέυω και λίγο που δεν έχω το κουράγιο να πετάξω την ζωή μου στον αέρα.
Αν φοβάμαι για τα παιδιά μου μην πάρουν τον κακό δρόμο , δεν έχω κάνει καλά την δουλειά μου σαν γονιός (δεν έχω παιδιά αλλά υπήρξα παιδί και είχα κάποτε γονείς)
Δεν θα φοβάμαι μήπως τα παιδιά μου πάρουν τον κακό δρόμο γιατί θα τα αγαπώ.
Τί θα έλεγαν όλοι οι χρήστες άν αύριο μπορούσαν να παίρνουν ελέυθερα όποια δόση είθελαν με το βιβλιάριο υγείας τους (όχι σε ειδικά προγράμματα) στό ΙΚΑ στην ουρά μαζί με τον παπ
ού και την γιαγιά , την κυρία που είναι εγγυος , τον τετραπληγικό από το τροχαίο που περιμένει τον κινισιοοθεραπευτή, τον εργάτη που έκοψε το χέρι του με το σφυρί , το στέλεχος εταιρείας που δεν γουστάρει να πληρώνει τσάμπα τις εισφορές του και να πληρώνει και ιδιωτική ασφάλεια από πάνω.Ναί ασθενείς , οκ στην ουρά στο ΙΚΑ όχι ειδικές μεταχειρίσεις, όπως και όλοι οι άλλοι.


Φιλιά

bluemoon είπε...

τελικά δεν ξέρω κι εγώ, θαρρώ πως υπάρχουν όσες ηθικές είναι και τα βήματα που βλέπω γύρω μου στο δρόμο. Στο Ναυαρίνο πριν δύο χρόνια άκουσα μια φωνή σχεδόν να ψελλίζει "βοήθεια", ένα κοριτσάκι γύρω στα 17 με έντονα κόκκινα μαλλιά κουνούσε νευρικά τα πόδια του κοιτώντας κάτω. Σταμάτησα και το κοίταζα για ώρα. Τελικά κατάλαβα πως έβλεπε τον εαυτό της στα βρώμικα νερά και προσπαθούσε να κλείσει τα μάτια της, να σηκωθεί, να μην βλέπει το είδωλό της μα δεν τα κατάφερνε.
Κι ανατρίχιασα. Για το ποιός θα μπορούσε να τη βοηθήσει.Αλλά πολυ περισσότερο για το τίμημα.Απο τότε δίνω σε όσους μου ζητάνε. Όχι γιατι με κάνει να νιώθω καλά, αλλά γιατί κάνει εκείνους που το ζητάνε να ανακουφίζονται για λίγο. Μερικές φορές αναρωτιέμαι μήπως συντελώ στην καταδίκη τους. Άλλες πάλι αισθάνομαι πως αυτή έχει ήδη υπογραφεί, καλύτερα λοιπόν ένας θάνατος από έναν πόνο που διαρκώς γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης.Το κοριτσάκι δεν το ξαναείδα απο τότε...

«Παλαιότερο ‹Παλαιότερο   201 – 345 από 345   Νεότερο› Νεότερο»