Παρασκευή, Φεβρουαρίου 24, 2006

Φυγή στον χρόνο



Για ταξίδια - φυγή στον χώρο - έγραψα αρκετές φορές. Πως θα ήταν αν τώρα μιλούσαμε για φυγή στον χρόνο;

Ο H. G. Wells εφεύρε την μηχανή του χρόνου (time machine) που μπορούσε να σε μετακομίσει σε όποια εποχή της ιστορίας ήθελες.

Κι ας πούμε πως υπήρχε και λειτουργούσε αυτή η μηχανή του χρόνου. Πού θα ζητούσατε να πάτε;


Στο Μεσαίωνα με τους ιππότες και τους καβαλλάρηδες, τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο... στο δάσος του Sherwood, με τον Robin Hood τον γνωστό μας Ρομπέν των Δασών (αλήθεια γιατί τον προφέρουμε στα Γαλλικά;) και τους εύθυμους παράνομους;

Στην αρχαία Αθήνα να τριγυρνάτε στην αγορά και να ακούτε τον ξυπόλητο Σωκράτη να πολιορκεί τον πανέμορφο Αλκιβιάδη;

Στην αρχαία Ρώμη, στην μυθική έπαυλη του σοφού αυτοκράτορα Αδριανού, την Villa Adriana με τις λίμνες, τις αψίδες, τους θησαυρούς και τα αγάλματα από όλη την απέραντη αυτοκρατορία;

Στο μυθικό Περού με το χρυσάφι των Ίνκας και τις εναέριες πόλεις όπως το Μάτσου Πίτσου;

Ή στην Γαλλία της λαμπρότητας, του Βασιλιά Ήλιου, στα μεγάλα κάστρα του Λείγηρα, όπως το Chateau de Chambord με τα τετρακόσια τζάκια και τις τρελές καμινάδες;

Ή που αλλού; Και γιατί;

Οι φωτογραφίες: οι δύο πρώτες στη Βουδαπέστη - αναπαράσταση με ιππικά δρώμενα. Η Villa Adriana στη Ρώμη, πριν τις τελευταίες ανασκαφές και το Chambord στη μαγική στιγμή της δύσης, όταν τέλεια καθρεφτίζεται.

188 σχόλια:

Τζιτζίκος είπε...

δεν υπάρχει καλύτερη στιγμή από το τώρα...

vaggelis papavasiliou είπε...

Για να μου λυθεί η περιέργεια θα διάλεγα την εποχή του Χριστού.Να μπορέσω να δω τι έγινε πραγματικά.Θα ήθελα να πάω ως ρωμαίος αν δεν πειράζει...

skata είπε...

Υπάρχει μόνο μία μηχανή του χρόνου: η ιπτάμενη Delorean

88 mph babyyyyyyyyyyyyyyyy!

mera είπε...

Θα ήθελα να ήμουν το 66/67 στα united states. Να δώ τελικά τι ήταν αυτά τα χρυσά καλοκαίρια και τι τελικά πήγε στραβά.

Βασίλης είπε...

Σε όλα τα παραπάνω σίγουρα για ένα μικρό ή μεγάλο διάστημα. Μπορεί για παράδειγμα να έβρισκα μερικούς πιο βαρετούς απ’ ότι τους περιποιεί η ιστορία... :)

Ομως, η δική μου μηχανή είναι πιο εξελιγμένη- πάει και στο μέλλον. Εκεί, θα ήθελα να μείνω...

fwteini είπε...

Μ' ενδιέφερουν άνθρωποι και στιγμές από διάφορες εποχές του παρελθόντος αλλά όχι μια ολόκληρη περίοδος. Θα 'θελα να βρεθώ σε μια επανάσταση, μια ριζική αλλαγή. Π.χ. όταν ο Γαλιλαίος συνειδητοποίησε τι συμβαίνει με την κίνηση της Γης. Όταν οι Watson και Crick κατανόησαν τη δομή του DNA. Όταν επαναστάτησαν οι είλωτες. Όταν ο Κολόμβος ανακάλυψε την Αμερική. Όταν έγινε η ρώσικη επανάσταση.

mera είπε...

@fwteini: ωραία αυτά που επιθυμείς, τα ίδια θα ήθελα και εγώ. Σκέφτηκα όμως μετά ότι και εμείς ζούμε μια επανάσταση, δηλαδή την επανάσταση της πληροφορικής αλλά δεν το εκτιμούμε. Ρωσική επανάσταση; Με τους ανέραστους Λένιν & Co να μου σπάνε τα αυτιά; Συγγνώμη δεν θα πάρω!

fwteini είπε...

@mera
Δε χρειάζεται να συμφωνείς με κάτι για να θελήσεις να το παρατηρήσεις.

Και σήμερα ζούμε σε μια επανάσταση αλλά μας είναι άγνωστες οι συνέπειες. Για μένα θα είχε τρομερό ενδιαφέρον να ζήσω κάτι από το παρελθόν γνωρίζοντας εκ των προτέρων τι θα συμβεί. Νομίζω ότι θα παρατηρούσα την πραγματικότητα τελείως διαφορετικά από ότι όταν ζώ κάτι νέο στο παρόν.

mera είπε...

fwteini μοίρα μας είναι να αγαπάμε το μυθοποιημένο παρελθόν. Η συμμετοχή στο γίγνεσθαι είναι οδυνηρή.

alombar42 είπε...

3000 χρόνια μπροστά... κυρίως για να δω αν όντως το 42 είναι το νόημα της ζωής :)

6868357 είπε...

Νομίζεις fwteini ότι αυτοί οι άνθρωποι ήξεραν ότι έκαναν επανάσταση; Δεν το ήξεραν! Η επανάσταση είναι μια ιστορική ερμηνεία.

fwteini είπε...

Μα όχι mera. Δεν το βλέπω ώς μια ρομαντική αναπόληση του παρελθόντος. Περισσότερο ώς επιστημονική παρατήρηση. Θα ήθελα να δουλεύω στο εργαστηριο του Crick, να αλληλογραφώ με το Γαλιλαίο, να είμαι μέσα στην επανάσταση (χωρίς να πεθάνω, αν γινεται!).
Τι ακριβώς συνέβη στο μυαλό των Watson και Crick όταν κατάλαβαν τι ακριβώς συμβαίνει με το DNA? Πώς ακριβώς ανέπτυξε ο Γαλιλαίος τη σκέψη του ώστε να καταλήξει σε αυτά που διατύπωσε? Τι ένιωθαν οι άνθρωποι όταν αποφάσισαν να συμμετέχουν στην επανάσταση?

korios είπε...

Να ζούσα την εποχή που έπεσαν οι δύο βόμβες στην Ιαπωνία (Ναγκασάκι και Χιροσίμα)... Τότε που ο φόβος πήρε μορφή και το ανθρώπινο γένος πήρε οριστικά τις ευθύνες του.

cobden είπε...

Πόσο είχα ζηλέψει τον ήρωα του Wells στη ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!(κι ας πέρασε,όσα πέρασε)...Λοιπόν,είναι πολλοί οι τόποι και οι εποχές που μου ασκούν μια ιδιαίτερη γοητεία...Άλλες φορές επειδή θαυμάζω τι κατορθώθηκε εκείνη την περίοδο και άλλες φορές, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο, απλά μου ασκούν μια ανεξήγητη έλξη... Λοιπόν, ζωγράφος στην Φλωρεντία την εποχή της Αναγέννησης, ιδιοκτήτης φυτείας(!!)στον Αμερικάνικο Νότο λίγο πριν τον Εμφύλιο και έμπορος στη Σμύρνη ,λίγο πριν τη Μικρασιατική Καταστροφή...και τα συμπεράσματα,δικά σας..

harrygreco είπε...

Εξαιρετικο θεμα για να ξεκολλησουμε. Θα ηταν διπλά ενδιαφερον,αν μπορουσαμε με τη χρονομηχανη να μεταφερθουμε στο μελλον,οταν δεν θα υπαρχει αρρωστια & θανατος. Αν ημουν Γερμανος,θα ειχα ετοιμη απαντηση,μεταφορα στο '44 για να σκοτωσω τον Χιτλερ. Σαν ρωμιος ομως,θα προτιμουσα το 1453,με ενα μαγικο τροπο να εσωζα το Βυζαντιο. Οσο τουρκοφιλοι & να ειμαστε,οσο & να προπαγανδιζουμε την αποδοχη της τουρκογενους μεγαλης πλευρας του εαυτου μας,το πολυ το οθωμανικο -400 χρονια- ετσουξε... Οι κουβεντες αυτες βεβαια ειναι καθαρο πνευματικο παιχνιδι,δεν εχουν ρεαλισμο. Αλλα all work & no play...

guerrero762 είπε...

Εγω παλι "φοβαμαι" μην ταξιδεψω στο παρελθον για να γνωρισω προσωπικοτητες που αν οχι θαυμαζω τουλαχιστον μου φαινονται ενδιαφερουσες και τελικα απογοητευτω.
Παντως οσο πιο παλια τοσο πιο καλα!
Ακουστε κολλημα τωρα:Ηθελα να ταξιδεψω στην αρχαια Ελλαδα,οχι για να θαυμασω το αρχαιο μεγαλειο αλλα για να ακουσω πως μιλουσαν τα αρχαια ελληνικα οι τοτε προγονοι(;;) μας.Πως τα προφεραν.Δεν ξερω αλλα ο τροπος ομιλιας και εκφορας των αρχαιων ελληνικων παντα μου προκαλουσε το ενδιαφερον.Και να φανταστειτε πως δεν ξερω αρχαια ελληνικα.

harrygreco είπε...

Μιλωντας γενικα,μεγαλο σφαλμα να αποκαλει κανεις κομμουνιστη ανεραστο,ηταν οι μεγαλυτεροι γ*μιαδες,ενω οι δεξιοι ηταν -& ειναι - οι μεγαλυτεροι μ*λ%κες...

guerrero762 είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
mera είπε...

harry said: "Μιλωντας γενικα,μεγαλο σφαλμα να αποκαλει κανεις κομμουνιστη ανεραστο,ηταν οι μεγαλυτεροι γ*μιαδες,ενω οι δεξιοι ηταν -& ειναι - οι μεγαλυτεροι μ*λ%κες..."

Οι εργάτες που ακολούθησαν τους Λένιν & Co μπορεί να ήταν γ*μιαδες, αλλά ο Λένιν και τα συμπαρομαρτούμενα μάλλον όχι. Προς γνώση όλων: οι σοβιετικοί εργάτες μαστουρώνονταν με ειδικές ενέσεις από τους σοβιετικούς γιατρούς.

Dormammu είπε...

Στο μέλλον. Για να δω τον άνθρωπο στον Άρη και τους πλανήτες και την ανθρωπότητα απαλλαγμένη από φτώχεια, μόλυνση και πολέμους. Δεν μπορεί, κάποια στιγμή θα γίνει!!

περσεας1 είπε...

δεν χρειαζεται η μηχανη
ανατολικη αφρικη
και καθε χιλιομετρο προς δυτικα πας πισω στο χρονο ,στη φυλη,στην ζωη στην ιερη διατηρηση της, ζεις με τους λουγια την (ανα)γεννηση του θεικου διονυσου στη μεταμφιεσμενη πομπη της περιτομης του αιωνιου αρσενικου, χτυπωντας κουδουνια δαινονικα,ζευγαρωνεις αδιακριτα το βραδυ της κηδειας γαι να αντικατασταθει η ζωη που χαθηκε ,περνας στους μπουγκαντα περιμενοντας να σε διαλεξει το θυληκο καθισμενος στην φωτια,για να φτανεις στο mound elgon ,στους ποκοτ κλεβοντας γελαδια και νυφες,κατεβαινοντας στους μασαι κανοντας γαμο κοινο με τους συμμαθητες σου ,μπηγοντας το δορυ σου σε οποια πορτα απο τις γυναικες τους θες-και αυτοι στην δικη σου,αποκαλωντας ΟΛΑ τα παιδια δικα σου ,στριβοντας στους αχορταγους λουο και παντρευσαι την αδερφη της γυναικας σου ,τα πιο ομορφα ματια του κοσμου ανηκουν στους εχθρους τους τους κισι ,αφηνοντας την τελευταια σου ικμαδα πανω σε μια καμπα που εχει μαθει απο την μαμα και την γιαγια της απο τα 5 της πως να κουνα σωστα τους γοφους και να κανει τα πιο γερα μαγια στον αντρα που δεν θα την αφησει ποτε,για μια αλλη,
και φτανοντας στους τορο αποσβολωμενος κοιτας τα 7 εκατοστα της clitosis ,και ακους απεναντι τις κραυγες των περιτμημενων αγοριων των καλεντζιν διπλα στη φωτια στο δασος που πασκιζουν να διωξουν το φοβο του παιδιου και να γυρισουν εναν αντρα στην φυλη,
ακους την ιστορια ναι ευτυχησα να ταξιδεψω στον χρονο.και εγινα πιο ανθρωπος.ζω για το σημερα σαν αυτους .ειμαι μια σταλια.ανηκω στην φυλη μου πια......... την ανθρωπινη.

mera είπε...

Και επειδή ο λόγος είναι για ενέσεις το όνομα του φαρμάκου ήταν Gravidan, η ουσία που έκανε ευτυχισμένους τους σοβιετικούς εργάτες.

άστεγος είπε...

Η απορία του querrero επίσης χρόνια απορία δική μου. Ούτε ο Erasmus του Rotterdam ούτε όλοι οι γλωσσολόγοι του κόσμου δεν μπορούν να δώσουν ακριβή απάντηση στο ερώτημα της προφοράς των αρχαίων ελληνικών διαλέκτων.

Και επ΄ευκαιρίας θα ήθελα να γνωρίσω τον ανεπανάληπτο λαό της κλασικής Αθήνας. Να γυρνάω ας πούμε το 450 π.Χ. στα γυμναστήρια, να δω κάποια έργα του Σοφοκλή σε πρώτη προβολή,να ψηφίσω στην εκκλησία του Δήμου, να ψωνίσω στο λιμάνι του Πειραιά, να ακούσω τις δημόσιες ομιλίες του Ηρόδοτου για την Ασία και το καλύτερο: Να επισκεφτώ μια ξέμπαρκη μικρασιάτισα εταίρα...
Και άλλα πολλά, πάρα πολλά, ας μην κάνω κατάχρηση του χώρου όμως.

gargoyle είπε...

Γύρω στο 1500 μ.Χ. Μία μέρα στο εργαστήριο του Hieronymous Bosch όταν ζωγραφίζει ποντίκια με σώμα ψαριού, ανθρώπους εγκλωβισμένους σε γυάλινες σφαίρες και τεράστιες φράουλες. Και μία μέρα στο εργαστήριο του Leonardo Da Vinci όταν προσπαθεί να κατασκευάσει το αεικίνητο για να παράγει ενέργεια από το μηδέν.

MainMenu είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
mihalis, a dreamer είπε...

ΓΙΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΟΥ:Στην εποχή της ακμής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας όταν για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας αρχειοθετήθηκε όλη η γνώση του αρχαίου κόσμου, για να διαβάσω, μεταξύ πολλών άλλων, τα χαμένα έργα των τραγικών, ( που, αλλίμονο, χάθηκαν για πάντα).
ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ:Στην αρχαία Ρώμη όπου τα όργια ήταν απενοχοποιημένα. Παρακμή, οπωσδήποτε, αλλά κάτι που κάθε χρονοταξιδιώτης θα έπρεπε να ζήσει μία φορά.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ:Τα παιδιά των λουλουδιών, ο Μάης του ΄68, "τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε τώρα","give peace a chance", ο Άνθρωπος πατά στο Φεγγάρι, όλα φαίνονται δυνατά και πιθανά. Αλλίμονο, δεν ήταν έτσι...

tsitso είπε...

Θα ήθελα να κάνω μερικά σύντομα ταξίδια στο προιστορικό παρελθόν (όχι για μεγάλο διάστημα όμως για να μη με φάει το Μεγαθήριο). Θα ήθελα να δω πώς ήταν οι σχέσεις των "καθυστερημένων" Νεάτερνταλ (στο παρόν blog μάλιστα εμφανίζεται τελευταία ένας απόγονός τους) με τους Homo Sapiens. Μπορούσαν άραγε να ζευγαρώσουν? Πώς τους ξεπαστρέψανε?Ακόμα πιο παλιά θα ήθελα να δω πώς άρχισε να εμφανίζεται η γλώσσα. Πώς επικοινωνούσαν μέχρι τότε? Για πολλά από αυτά μπορούμε να κάνουμε υποθέσεις αλλά άλλο είναι να τα βλέπεις μπροστά σου. Επίσης θα ήθελα να βρισκόμουν στην εποχή (1000000+ χρόνια πριν?) που οι άνθρωποι άρχιζαν να έχουν συνείδηση του εαυτού τους και του περιβάλλοντος. Πως θα με αντιμετωπίζανε άραγε? Θα καταλαβαίνανε ότι είμαστε συγγενείς?
Από πιο πρόσφατα γεγονότα δεν ενδιαφέρομαι. Θα ήθελα απλά να συναντήσω μερικούς προγόνους μου (πριν 200-300χρόνια) να δω αν τους μοιάζω.

gravoura είπε...

H εποχή του Μέγα Αλέξανδρου με συναρπάζει. Να τον ακολουθώ στην εκστρατεία του, να είμαι στο περιβάλλον του και να μαθαίνω δια στόματος ιδίου, τα σχέδια, τον σκοπό και τα οράματά του.

wildcard είπε...

Όλα αυτά που θέλεις να ζήσεις tsitso είναι μια χίμαιρα. Δεν μπορείς να παρακολουθήσεις τη συνείδηση του περιβάλλοντος από τον άνθρωπο ούτε τη γέννηση της γλώσσας. Όλα αυτά πήραν χιλιετίες για να γίνουν δυνατά.

tsitso είπε...

@wildcard
Το ξέρω ότι χρειάστηκαν χιλιάδες χρόνια για να γίνουν αυτές οι αλλαγές και δεν έγιναν ταυτόχρονα παντού. Ακόμα και αν μπορούσαμε να πάμε στο παρελθόν δε σημαίνει ότι θα κατανοούσαμε την εξέλιξη, απλά θα παίρναμε μια μυρουδιά. Εξ άλλου και στο πρόσφατο παρελθόν να πήγαιναμε πάλι θα το κατανοούσαμε μέσα από το σήμερα.
Θυμάμαι μια ξένη σειρά στην ΕΤ-1 πριν 15-20 χρόνια που είχε αυτή την υπόθεση.

Yannis H είπε...

Στο μέλλον. Σίγουρα. Και σε διαφορετικές στιγμές του. Από τη μια, να δω πως θα είναι. Από την άλλη, θα έχω τη φήμη ενός άντρα-βάρβαρου, πρωτόγονου, που υπόσχεται ζωώδεις εμπειρίες από τα παλιά.

(Οι περισσότεροι, αν πήγαιναν στο παρελθόν, θα τους έτρωγαν λάχανο οι βαρβάτοι ντόπιοι του χρόνου.)

:))

Μέλλον!!!

gravoura είπε...

Nα πω και μια δεύτερη επιθυμία. Να ζήσω στο μέλλον, τη στιγμή που θα έχουμε επαφή με άλλα όντα, περισσότερο προοδευμένα. Να μάθω τη δική τους αντίληψη για τη δημιουργία του σύμπαντος και την ανάγκη ή μη της πίστης σε κάποιο θεό.

cobden είπε...

Tsitso, θυμάσαι πως λεγόταν αυτή η σειρα;η μηχανή του χρόνου ήταν ένα μηχάνημα σαν ρολόϊ,σωστα;(ανεξάντλητες πια, αυτές οι 80ς τηλεοπτικές αναμνήσεις!!)

Jacobo είπε...

τι θεός, τι μη θεός και τι τ' αναμεσό τους.
Χαρούμενα παιδιά με τσαχπινιά κινούνται στο χρόνο. Βάζουν σαίτες στη φερέτρα του Ρομπιν Χοουτ και φιλάνε γλυκά τη μυτούλα το ΕΤ του εξωγήινου.
Μιλάνε στο ενικό στον Άλπερτ που μέτρησε τον χρόνο κι ας μην υπάρχει! Ω! πόσο ευτυχισμένοι είμαστε!

Nikos Dimou είπε...

mera said...
"Θα ήθελα να ήμουν το 66/67 στα united states. Να δώ τελικά τι ήταν αυτά τα χρυσά καλοκαίρια και τι τελικά πήγε στραβά".

Εγώ ΗΜΟΥΝ τότε στις ΗΠΑ, έζησα τα παιδιά των λουλουδιών, το Woodstock, το Hair, την σεξουαλική απελευθέρωση. Τίποτα δεν "πήγε στραβά" - απλώς, όπως όλες οι επαναστάσεις κι αυτή έσβησε, αφήνοντας πίσω της πολλά ίχνη. Αν ξέρατε πόσα οφείλετε εσείς οινεότεροι στην αντικουλτούρα εκείνης της εποχής. Δεν έφερε τον παράδεισο αλλά άλλαξε τον κόσμο.

Να τι θα πει να είσαι μεγάλος στην ηλικία... έχεις ζήσει ένα μέρος από την μηχανή του χρόνου.

p_aris είπε...

Το παρελθόν,όπως και το μέλον δεν είναι ταίνιες του Χολιγουντ για να μπορέσει κάποιος να δει τα τεκτενόμενα, αν πήγαινε κάποιος εκεί θα βρισκόταν σε ένα και μόνο μέρος. Την ίδια στιγμή θα γινότανε εκατομύρια άλλα γεγονότα στο ίδιο μέρος. Αρα τι είναι αυτό που θα έβλεπε; Μήπως χρειαζόμασταν και έναν ιστορικό χρονοσκηνοθέτη;

harrygreco είπε...

Οντως το...Ρομπεν των δασων αντι για ληστης Ρομπιν,ειναι ενα ακομα δειγμα αφασιας των...γραικων...Οταν γραφω για Ιστανμπουλ,Γραικια,Φραγκια,Μακεδονια,μερικοι εξανιστανται. ( Οι...ενεσεις των σοβιετικων ειναι...ασχολιαστες...). Οπως θα 'λεγε & ο Χορν,ας μεταφερομασταν σε αλλες εποχες,αλλα να ειμασταν νεοι..

cyberdust είπε...

Εφόσον δεν βλέπω περιορισμό στην κατεύθυνση της μηχανής, εγώ θα προτιμούσα ένα ταξίδι προς τα εμπρός. Όπως ειπώθηκε τόσο σοφά στο πρώτο κιόλας σχόλιο, δεν νομίζω να υπήρχε καλύτερη εποχή να ζεις από ότι σήμερα, και το μέλλον υπόσχεται πολλά. Εκτός εάν το μέλλον μας επιφυλάσσει δυσάρεστα όπως έναν νέον παγκόσμιο πόλεμο, κάτι που δεν νομίζω. Πάντως θα ήθελα να δω τα νέα θαύματα της πληροφορικής, των νέων μέσων διασκέδασης όπως υπερμεγέθη οθόνες τηλεοράσεως, της ρομποτικής, εφημερίδες και περιοδικά που θα κατεβάζομε από το ιντερνετ με ασύλληπτες ταχύτητες, η τηλεόραση θα εκπέμπει μόνο ως podcast και ποτέ μας δεν θα χάνουμε εκπομπές και πολλά άλλα θαυμαστά.

CAESAR είπε...

"τη ζωή τη βιώνουμε ατενίζοντας προς τα εμπρός, αλλά την κατανοούμε κοιτάζοντας προς τα πίσω" Σ. Κίρκεγκορ
Μάλλον τελικά κανείς μας δεν ζεί το παρόν, ή νομίζει ότι το ζεί.

MainMenu είπε...

Εγω θα ηθελα να παω στην εποχη που ο καλος θεουλης επλασε τον Αδαμ και την Ευα και να τα φτιαξω με τον Αδαμ

cyrusgeo είπε...

Τέσσερις στάσεις:

Πρώτα στην Αθήνα των αρχών του 5ου αιώνα π.Χ., για να ακούσω τον Tέρπανδρο να παίζει μουσική για τον Απόλλωνα.

Μετά, στο Παρίσι του 12ου αιώνα, για να ακούσω τους τροβαδούρους και τη χορωδία της Νοτρ Νταμ.

Μετά, στη Φλωρεντία του 16ου αιώνα, στην ακμή του μαδριγαλιού.

Και, τέλος, στη Λειψία του πρώτου μισού του 18ου αιώνα, στον Άγιο Θωμά, για να ακούσω τον παμμέγιστο Μπαχ να αυτοσχεδιάζει στο όργανο.

akindynos είπε...

Χρόνος: Φεβρουάριος-Μάρτιος 1974
Τόπος: Κατοικία Φίλιπ Ντικ.

mary είπε...

δύσκολο... δύσκολο... κάπου στην εποχή των Ινκας θα’θελα να’μουν εγώ.. ναι ναι.. εκεί και τότε.. να μάθω επιτέλους τα μυστικά τους.. (και με ένα labtop να μπαίνω κρυφά στο διαδίκτυο να σχολιάζω τα posts!)

Lefteris Kritikakis είπε...

Εγώ θα ήθελα να ήμουν σε μια κοινωνία στο μέλλον ή παρελθόν, στην οποία:
α) Οι οδοντίατροι δεν πονάνε.
β) Έχουν λυθεί τα προβλήματα πόνου στη μέση.
γ) Οι γυναίκες που κερατώνουν τους συζύγους, αντιμετωπίζουν την ίδια κατάκριση με τους άντρες που κερατώνουν τις συζύγους. Οι δε "απελευθερωμένες γυναίκες" πληρώνουν το 50% του λογαριασμού στο εστιατόριο ή καφετέρια κι έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τους άντρες.
δ) Η τροχαία δεν είναι στελεχωμένη με κομπλεξικούς (παγκοσμίως).

Και άλλα πολλά. Η ζωή δεν είναι "δίκαια" (είναι απλά "ζωή"), αλλά μια κοινωνία που προσπαθεί να είναι όσο πιο δίκαια γίνεται, θα ήταν σχεδόν παράδεισος. Μια δίκαια νοοτροπία, χωρίς στερεότυπα, χωρίς προκαταλήψεις, στο βαθμό που είναι δυνατόν, όσο περισσότερο είναι δυνατόν.

Λευτέρης
Σικάγο

McKat είπε...

Το παίδεψα το ξαναπαίδεψα στο μυαλό μου. Τι Αθήνα θέλησα, τι Βαγδάτη, τι Ρώμη, τι Αλεξάνδρεια, τι Σκωτία κοκκινόμαλλων Κελτών, τι, τι… κι ύστερα σκέφτηκα, αν εδώ και τώρα, ως γυναίκα, αισθάνομαι δύσκολα στην εποχή μου, τι ελπίδα θα είχα άραγε σε περασμένες εποχές. Μόνο ως Κλεοπάτρα ή Ασπασία αλλά οι θέσεις ήταν λίγες και ο ανταγωνισμός σκληρός.
Στο αύριο λοιπόν. Μακρινό, μακρινότατο αύριο. Να έχει ωριμάσει λίγο το ανθρώπινο είδος. Ή και να’χει χαθεί βρε αδερφέ. Να κάνω παρέα από άλλους γαλαξίες.

Ντροπαλές μικρές ατάκες είπε...

Παλαιότερα θα έλεγα ότι θα ήθελα να πάω κάπου στο παρελθόν. Τώρα λέω κάπου στο μέλλον. Έχω βαρεθεί το "παραμυθάκι" ότι όσο παλιότερα τόσο καλύτερα και ότι όσο μελλοντικότερα τόσο ζοφερότερα....

Art Attack είπε...

Θα ηθελα να παω πισω, στις 12-9-2003.Μια ωρα πριν πεθανει ενα αγαπημενο μου προσωπο, να του κρατουσα το χερι και να του ελεγα ποσο πολυ το αγαπουσα.Δεν προλαβα.....

imak είπε...

Θα πήγαινα στην Αθήνα του 1930, από περιέργεια μόνο, για να δω πώς έμοιαζε η πόλη που μεγάλωσα...

Dia είπε...

wow..πολύ καλό post και επίσης πολύ καλές φωτογραφίες...χμμμμ είναι τόσα πολλά τα μέρη που θα ήθελα να πάω σε αυτή τη περίπτωση.. αλλά για να απαντήσω καλά θα πρέπει να διαβάσω περισσότερη ιστορία... :)

takis vasilopoulos είπε...

Mιας και μιλάμε για τον WELLS προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους τους συνομιλητές το << η πόρτα στον τοιχο >> , μικρό ( 30 σελίδες ) και υπέροχο.

Σχετικά με το θέμα το μέλλον διεγείρει την φαντασία πάρα πολύ....όμως όταν σκέφτομαι τα του χρόνου θυμάμαι τη φράση του οικοδεσπότη μας απο το εγχειρίδιον ελευθερίας : << εδώ και τώρα πρέπει να ξεπεράσω τον εδώ και το τώρα >> .... μια τέτοια χρονομηχανή θα ήθελα Ν.Δήμου, μια χρονομηχανή που θα με έβγαζε απο το φθαρτό << τώρα >> ,απο τη θνητή στιγμη!

vaggelis papavasiliou είπε...

Κάτι τολμηρό.10000 χρόνια μπροστά.Όπως στον wells, θα βλέπαμε τον κόσμο από μιά νέα αρχή ή τον τέλειο κόσμο?

Kleio είπε...

Αχ και να τραγούδαγα με "τσι παιχνιδιατόροι", κάπου το 1925-30, στον μεϊχανέ της Κιορ Κατίνας... (ή άντε, συμβιβάζομαι και σε κανα καταγώγιο της Τρούμπας).

«Dün şeker bayramı, bugün kurban bayramı»!!! Τούτο ερμηνεύεται: «χθες (γευθήκαμε) τα γλυκά σας σήμερα είναι η μέρα τής θυσίας σας». Έμμεση απειλή για εξόντωση...
Θα μας ξαποστείλετε κ.Δήμου, μετά από τα χτεσινά φάλτσα, σε άλλους τόπους και χρόνους;

-Χαμογελώντας- την καλημέρα μου.

Tolisbak είπε...

Στο μέλλον αλλά όχι στο πολύ μακρινό. 70-80 χρόνια μπροστά για να δω ποιές προβλέψεις έχουν δικαιωθεί και ποιές διαψευσθεί.

Finteias είπε...

Στο 30 μ.Χ.
Θα ήθελα πολύ να δώ από κοντά εκείνη την τριετία που έκοψε την ανθρώπινη ιστορία σε δυό κομμάτια. Αν δεν υπήρχε το 30-33μ.Χ δεν θα λέγαμε π.Χ. και μ.Χ. έτσι δεν είναι;
Το πιο πολυσυζητημένο θέμα, γεμάτο αγωνίες, ελπίδες και πολύ αίμα.

Η απάντηση είχε δωθεί σε παρόμοια συζήτηση για ταξίδια στο χρόνο που έκανα με φίλους.
Δόθηκε από άλλον τότε.
Εγώ την κρατώ.

libertarian είπε...

Ίσως να φταίει το back to the future αλλά από πολύ μικρός σκεφτόμουν να ταξιδέψω στον χρόνο. Θυμάμαι στο δημοτικό ήθελα να ταξιδέψω πίσω στην εποχή που πήγαινα νηπιαγωγείο, όπου ήταν καθαρή διασκέδαση, δίχως άγχος για τα μαθήματα. Αργότερα έκανα σκέψεις πως θα ήταν αν ταξίδευα στην Αρχαία Ελλάδα με τις γνώσεις που διέθετα ως σύγχρονος άνθρωπος... θα έψαχνα να βρω φιλόσοφους, θα έτρεχα σε σχολές να τους πω για τις εφευρέσεις του μέλλοντος, για την παρακμή μας και την Ρώμη που θα μας έτρωγε λάχανο :-)... ώσπου ένας φίλος μου με προσγείωσε (αυτός που έλεγε ότι η τηλεόραση είναι το καλύτερο σχολείο), το πιο πιθανό είναι να κατέληγα σκλάβος και να πέθαινα νέος :-) Γι' αυτό λοιπόν δεν θέλω να πάω ούτε στο μέλλον (γιατί δεν είναι απαραίτητο ότι θα είναι όλα τέλεια κτλ... μπορεί να έχει έρθει η συντέλεια.. who knows;) ούτε στο παρελθόν (δίχως tv, υπολογιστές, internet, ελευθερίες απλές όπως το να πιαστείς χεράκι-χεράκι με την κοπέλα σου στον δρόμο;) γιατί το πιο πιθανό είναι να μην ζω σαν βασιλιάς αλλά άθλια... ενώ στην εποχή μας ζω καλύτερα απ' όλους τους βασιλιάδες του χθες! Άρα η καλύτερη επιλογή ήταν η πρώτη που έκανα όταν πρωτοσκέφτηκα το ταξίδι στον χρόνο... να ζήσω την ζωή μου ξανά από την αρχή και ίσως να άλλαζα και κάποια στοιχεία της, να γύριζα στο νηπιαγωγείο (με εκείνη την ηλικία αλλά με το μυαλό που έχω τώρα) :-)

dimitra είπε...

Πρέπει να πω πως για τις γυναίκες είναι πιο δύσκολη αυτή η ερώτηση, λόγω κοινωνικής θέσης. Πχ δεν θα διακινδύνευα να βρεθώ στο Μεσαίωνα, μπορεί να με περνούσαν για μάγισσα και να μην ξαναγύρναγα!

Θα περνούσα σίγουρα μια βόλτα από την αρχαία Αθήνα. Αν γινόταν μάλιστα να με δεχόταν ο Επίκουρος στον κήπο όπου δίδασκε τους μαθητές - οπαδούς του για λίγο καιρό θα ήταν η καλύτερή μου!

Ενδιαφέρουσα μου φαίνεται επίσης η ζωή στη Μονμάρτρη από το τέλος του 19ου αιώνα έως τον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο, για τη μποέμικη ατμόσφαιρα. Θα ήθελα πολύ να περάσω κάποιο χρονικό διάστημα γυρνώντας στα δρομάκια, τα θέατρα, τα καφενεία, τα καμπαρέ και μάλιστα ανάμεσα σε τόσες σημαντικές προσωπικότητες.

Τέλος, δεν θα ξεχνούσα και την περίοδο κάπου ανάμεσα σε 1965 - 1970, σε κάποια ευρωπαϊκή πόλη ή ακόμα καλύτερα στις ΗΠΑ. Το συγκεκριμένο ταξίδι στο χρόνο εξάλλου είναι ένα όνειρο που είχαμε ως έφηβοι οι περισσότεροι της γενιάς μου, λόγω μουσικής, επαναστατικότητας κτλ.

Τώρα αν έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα σε ταξίδι στο μέλλον ή στο παρελθόν θα προτιμούσα το μέλλον, λόγω μεγαλύτερης περιέργειας. Εκεί δυστυχώς κανένα βιβλίο δεν μπορεί να σε ταξιδέψει με αρκετό ρεαλισμό.

mickey είπε...

Καλημέρα και καλό Σαββατοκύριακο!

Το 'χει η μοίρα μου, μετά το ξεσάλωμα στο "Fun and games" να μη μπορώ να σταυρώσω άλλο παιχνιδιάρικο post - πάντα κάτι άλλο έκτακτο έχω να κάνω εκτός σπιτιού. Το έπαθα με τα ταξίδια, με το ερημονήσι και τώρα με το ταξίδι στο χρόνο. Τέλος πάντων, έστω και αργά, αποφάσισα να λάβω κι εγώ μέρος.

Ψηφίζω "δαγκωτό" μέλλον και πιο συγκεκριμένα το χρονικό εκείνο σημείο όπου θα έχουμε κατακτήσει την αθανασία και την αφθαρσία. Από κει και μετά θα έχω όλο το χρόνο μπροστά μου για να δω τα υπόλοιπα! Ίσως μάλιστα κάποτε να φτιαχτεί και μια πραγματική μηχανή του χρόνου, οπότε θα μπορώ και να κάνω όσα άλλα "ταξιδάκια" θέλω μπρος και πίσω - είπαμε είμαι "ζαβολιάρης" παίκτης ;)

Αν πάντως περιορίσουμε τα ταξίδια μόνο προς την "κατεύθυνση" του παρελθόντος, θα επέλεγα την περίοδο από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι τη γέννησή μου (αρχές δεκαετίας του '70). Έγιναν τόσα "θαύματα" εκείνη την περίοδο σε όλα τα επίπεδα (επιστήμη, τεχνολογία, πολιτική, κοινωνία κλπ) και θεωρώ πως ήταν μακράν η πιο δημιουργική περίοδος της ανθρώπινης ιστορίας! Αν έπρεπε να διαλέξω και συγκεκριμένο τόπο, σαφώς θα επέλεγα τις ΗΠΑ. Άσε που θα γνώριζα και τον Ν.Δ. στα νιάτα του - πεθαίνω να δω φωτογραφία του από το Woodstock με χίπικα χαϊμαλιά και παντελόνι καμπάνα ;)

Αν πάντως θα έπρεπε να διαλέξω μία και μόνο στιγμή, αυτή θα ήταν το πρώτο βήμα του Neil Armstrong στη σελήνη. Αυτή θεωρώ ως κορυφαία στιγμή της ανθρωπότητας. Αν μάλιστα είχα τη δυνατότητα να διαλέξω και τον τόπο, σαφώς θα ήθελα να βρισκόμουν εκεί πέρα μαζί του ή ακόμα και στη θέση του ;)

sspyros είπε...

Οπως είπε και οΒαγγέλης θα ήθελα να βρισκόμουν στο Ισραήλ την εποχή του Ιησού και μετα να επέστρεφα για να σας πω αν ήταν η όχι ιστορικό πρόσωπο.Αληθεια γιατί το αμφισβητούν αυτό;

Stathis είπε...

Θα είχε ενδιαφέρον σαν παρατηρητής να μεταφερθείς σε πάρα πολλές "ιστορικές" στιγμές της ανθρωπότητας. Ή ακόμη να παρακολουθήσεις τις μικρές στιγμές της καθημερινότητας σε διάφορες ιστορικές περιόδους. Σαν παρατηρητής όμως. Γιατί αν ήθελες να το ζήσεις ως άνθρωπος της εποχής εκείνης , ίσως και να μην κατάφερνες ποτέ να επιστρέψεις στο παρόν. Θα μπορούσε να είσαι είλωτας στη Σπάρτη, δούλος στον Χρυσο αιώνα, δουλοπάροικος ετοιμοθανατος από την πανούκλα στο μεσαίωνα των λαμπρών ιπποτών και ευγενών.
Θα μπορούσε να σε είχε εξοντώσει ως αιρετικό η ορθόδοξη εκκλησία στο βυζάντιο, η καθολική στον ευρωπαϊκό μεσαίωνα, ή ακόμη ο "Μέγας" Θεοδόσιος στον ιππόδρομο.
Σαν παρατηρητής θα προτιμούσα να παρακολουθήσω την ανέγερση του Παρθενώνα, ή ακόμη καλύτερα το big bang.
sspyros said:Οπως είπε και οΒαγγέλης θα ήθελα να βρισκόμουν στο Ισραήλ την εποχή του Ιησού και μετα να επέστρεφα για να σας πω αν ήταν η όχι ιστορικό πρόσωπο.Αληθεια γιατί το αμφισβητούν αυτό;

Για να αμφισβητήσεις κάτι πρέπει πρώτα να έχει αυτό αποδειχθεί. Η ιστορικότητα του Χριστού δεν έχει αποδειχθεί, άρα δεν αμφισβειτείται, απλά ερευνάται

Nikos Dimou είπε...

Καλημέρα

Όλη τη νύχτα έβλεπα "ιστορικά όνειρα" - με είχε επηρεάσει το θέμα.

Δεν συμφωνώ με αυτούς που λένε ότι γυρίζοντας πίσω μπορείς να καταλήξεις σκλάβος ή ασήμαντος χωρικός χαμένος στην επικράτεια και να μην πάρεις μυρουδιά από τα σημαντικά.

Παραμύθι είναι, όπου θέλουμε παμε.

Παρόλο που με κατηγορούν για στυγνό ορθολογιστή (ή ίσως και γι αυτό) με γοητεύει ο Μεσαίωνας. Εκεί με τους Ιππότες του Βασιλιά Αρθούρου, τον Παρσιφαλ, τον Λανσελότο και τον Τριστάνο, να ερωτεύομαι απελπισμένα την Guinevere και την Iseult (ή Ιζόλδη), να ακούω το κέρας να σημαίνει τον θάνατο του Ρολάνδου στα Πυρηναία, να πολεμάω με τους Βίκινγκς και τα βράδυα κοντά στην φωτιά να ακούω τα ατέλειωτα sagas των Βόρειων. Α, ναι και στην Αυλή των Θαυμάτων, Κουασιμόδος και Εσμεράλδα και ο Φρανσουα Βιγιόν να απαγγέλει τις μπαλάντες για τις Κυρίες των Χαμένων Χρόνων και για το Μπουρδέλο της Χοντρής Μαργκό. (Dans ce Bordeau ou tenons nostre Estat).

Και να ακούω τον (ευνουχισμένο) αλλά πάντα ερωτευμένο Αβελάρδο να μιλάει για φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο, και να τραγουδάω με τοςυ φοιτητές τον ύμνο τους (που τον τραγούδησα 700 χρόνια μετά): Gaudeamus igitur, juvenes dum sumus...

Nikos Dimou είπε...

sspyros said...
Οπως είπε και οΒαγγέλης θα ήθελα να βρισκόμουν στο Ισραήλ την εποχή του Ιησού και μετα να επέστρεφα για να σας πω αν ήταν η όχι ιστορικό πρόσωπο.Αληθεια γιατί το αμφισβητούν αυτό;

Διότι δεν έχουμε καμία άμεση ιστορική μαρτυρία... Η πρώτη είναι από τον Ιστορικό Ιώσηπο (Josephus) πολλές δεκαετίες μετά (γεννήθηκε το 37 μ. Χ.) και είναι έμμεση και αμφισβητούμενη.

paranaloma είπε...

Ο MainMenu είπε:
"Εγω θα ηθελα να παω στην εποχη που ο καλος θεουλης επλασε τον Αδαμ και την Ευα και να τα φτιαξω με τον Αδαμ"

Η επιθυμία να γεννούν και οι άνδρες είναι πανάρχαια.

Mr Pnin είπε...

Δε θα ήθελα να ταξιδέψω στο παρελθόν, γιατί ποτέ το παρελθόν δεν είχε υπάρξει τόσο συναρπαστικό σε καθημερινή βάση όσο το παρόν μας (ας είναι καλά οι εφευρετες του ιντερνετ). Στο μέλλον θέλω να ταξιδεψω, σ' εκατό, διακόσια χρόνια από σήμερα, γιατί απλά στο παρελθόν ξέρω τι με περιμένει, στο μέλλον όμως; Μ' αρέσει το άγνωστο...
Αν όμως πρέπει να διαλέξω μια περασμένη εποχή, δε θα πήγαινα πολύ πίσω. Θα ήθελα να ήμουν 15-18 χρονών το 1968, αλλά όχι στην Ελλάδα που όλα τα πλακωνε η φοβέρα και τα έσκιαζε η ... χούντα. θα ήθελα να κινούμαι κάπου μεταξύ Παρισιού, Λονδίνου, Νέας Υόρκης και Δυτικής Ακτής ΗΠΑ. Να δω Hendrix, Jefferson Airplane, Zeppelin, Frank Zappa, Pink Floyd, Yes, Who, MC5 κ. α., να βρεθώ την άνοιξη στην Πράγα και λίγο αργότερα στο Παρίσι, να ζήσω κι αναπνεύσω σε μια εποχή, που είναι ακόμη παρούσα με τον ένα ή άλλο τρόπο.
Υ.Γ. Θα περνούσα κι από το Τορόντο και θα έπαιρνα σβάρνα τα μικρά κλαμπάκια για να δω τους αμούστακους RUSH.
Υπόσχομαι ότι δε θα πήγαινα σε καμία συναυλία των Beatles και των Rolling Stones...και ναι, θα έριχνα και καμιά μολότωφ σε καπιταλιστικά και κομμουσνιστικά ΜΑΤ για να δω τη διαφορά στην αντίδρασή τους...

Stavros Katsaris είπε...

Καλημέρα!
Ωραίο θέμα αλλά έχω απορίες! Εκεί που θα ταξιδέψουμε θα γνωρίζουμε τι έχει συμβεί?
Θα μπορούμε να αλλάξουμε την ιστορία?
Εαν ναι θα γύρνα λίγο καιρο πίσω για να σταματήσω μια προσωπική απώλεια μια μικρής μου ξαδέλφης!
Αν όχι θα ήθελα να έμπαινα σφήνα στη ζωη του Λεονάρντο ντα Βιντσι.
Να τον γνωρίσω από κοντά. Να είμαι εκεί κοντά! Δεν με νοιάζει να είμαι κάποιος απλά να είμαι φίλος του. Να τον ζήσω από κοντά!
Φοβερό θέμα! Όση ώρα γράφω ταξιδεύω με το μυαλό μου και σε άλλα μέρη! Καλημέρα σε όλους!
Φιλικά!

Stylianos_Pattakos είπε...

Στις 21/4/1967 φυσικά. Με μουσική υπόκρουση τον ήχο της ερπύστριας στην άσφαλτο...

pagis είπε...

Θέλω η μηχανή του χρόνου να έχει ένα διακόπτη pause που να παγώνει τον χρόνο.

θα διάλεγα λοιπόν ενα ερημονήσι ισως και με κάποια συντροφιά εκεί μέχρι να ξεκουραστώ ίσως και να βαρεθώ, ε μετά θα πατούσα το play να γυρούσα πίσω στα καθημερινά μας.

Αν όμως η μηχανή του χρόνου δουλεύει αξιόπιστα θα έκανα περισσότερα ταξίδια ... μπα στο τέλος θα με ξελόγιαζε θα γινόμουν τα πάντα, θα πήγαινα σε ... εξερευνήσεις, επαναστάσεις, ακόμη και ληστείες σαν τον Ρομπέν ή και τον Ζορό ...

Filboid Studge είπε...

Γιατί ο Robin Hood έγινε Ρομπέν των Δασών;
Για τον ίδιο λογο που ο Τσάρλυ Τσάπλιν έγινε Σαρλώ.
Μάς ήλθαν και οι δύο από την Γαλλία κατά την περίοδο της ισχυρής γαλλικής επίδρασης στα ελληνικά πράγματα.
Ο "Robin des Bois" μεταφέρθηκε κατά κυριολεξία ως "Ρομπέν των Δασών" και ο "Charlot" ως "Σαρλώ".
Κατ' αντίστοιχο τρόπο πολλές αμερικανικές και αγγλικές κινηματογραφικές ταινίες προβλήθηκαν στην Ελλάδα με τίτλο μεταφρασμένο από τα Γαλλικά.
Παραδείγματα:
"High Noon" (1952) --> "Le train sifflera 3 fois" --> "Το τραίνο θα σφυρίξει 3 φορές"
"The Young Lions" (1958) --> "Le bal des maudits" --> "Ο χορός των καταραμένων"
"Robin and Marian" (1976) --> "La Rose et la flèche" --> "Το ρόδο και το βέλος"
Για όσους θυμούνται τους ελληνικούς τίτλους μια αναζήτηση στο site french.imdb.com θα επιβεβαιώσει τον κανόνα.

hem είπε...

εχώ θα ήθελα να μεταφερθώ ένα χρόνο πριν γεννηθώ , και ένα μεσοδιάστημα πριν γράψω αυτά. στο 1,99999999....~9 του δευτερολέπτου πριν μπω στο ιντερνετ σήμερα και ενα τρίτο ( 1/3 )πριν τα σκεφτώ αυτώ.

MainMenu είπε...

'Η επιθυμία να γεννούν και οι άνδρες είναι πανάρχαια.' said o paranaloma

δε διαφωνω το ταξιδι μου ειχε συμβολικη σημασια.

Dormammu είπε...

Για τον φίλο που του αρέσουν οι Rush, η δικιά τους εκδοχή για την αθανασία:

A thousand years have come and gone
But Time has passed me by
Stars stopped in the sky
Frozen in the everlasting view
Waiting for the world to end
Weary of the night
Praying for the light
Prison of the lost—Xanadu


Xanadu--held within the Pleasure Dome
Decreed by Kubla Khan
To taste my bitter triumph
As a mad immortal man
Nevermore shall I return
Escape these caves of ice
For I have dined on honeydew
And drink the milk of Paradise

Καλημέρα σε όλους!

περσεας1 είπε...

και για περισσοτερα σχετικα με την υπαρξη η οχι του ιησου.
www.jesusneverexisted.com
του απολαυστικου kenneth humphreys.

guerrero762 είπε...

Με παραξενευει η επιθυμια μερικων να ταξιδεψουν σε τοσο κοντινες εποχες.Δεκαετια του '70,'60 κτλ.
Μα υπαρχει τεραστιος ογκος πληροφοριων για αυτες τις δεκαετιες.Οι ανθρωποι εκεινης της εποχης ζουνε ακομα,ρωτηστε τους πως ηταν τοτε η ζωη.Δεν σας θεωρω λαθος αλλα αν θεωρητικα υπηρχε μια συσκευη μηχανημα κτλ με το οποιο θα μπορουσες να ταξιδεψεις οπου ηθελες στο χρονο,μου ακουγετε πεζο να επιλεξεις μια λιγο πολλυ γνωστη(γνωστοτατη)εποχη.
Σαν να μην εκμεταλευεσαι πληρως τις δυνατοτητες της.
Anyway που λεμε και στα νεολληνικα.
Γουστα και επιθυμιες ειναι αυτα-τες.
Εγω θα ηθελα on second thought να τεξιδεψω σε πεδια μαχων.
Θερμοπυλες,Μαραθωνας,Μελανας Δρυμος,με τις φαλλαγγες του Αλεξανδρου,τις ρωμαικες λεγεωνες,τους αναγεννησιακους Landsknecht,τους Βικινγκς κατα την διαρκεια των επιδρομων τους,με τους πρωτους σταυροφορους,με τους Κονκισταδορες στη Λατινικη Αμερικη,στους Βρετανο-Γαλλικους πολεμους για την κυριαρχια στη Βορεια Αμερικη-Καναδα.
Να βιωσω την φρικη των χαρακωματων στο Πρωτο Παγκοσμιο Πολεμο,με τον Μ.Ναπολεωντα στη μαχη του Βατερλω,και με τους Παοκτσηδες σε ντερμπυ με Αρη ή(even better)γαυρο(χεχεχεχεχχε).
Να γνωριζα απο κοντα τον Μ.Αλεξανδρο,το Ναπολεωντα,και τον Χιτλερ πριν ακομα αποκτησουν την δοξα(;) ή την φημη που ηρθε μετα.
Ξεχασα την πτωση της Πολης.Μαζι με τους Σκανδιναυους-Αγγλους-Σλαβους Βαραγγους φρουρους που πολεμουσανε ενω οι αλλοι προσευχοτανε και κλαιγανε τη μοιρα τους.

Filboid Studge είπε...

Το σημερινό θέμα σε συνδυασμό με την φωτογραφία της Villa Adriana, μού θύμισε το ταξίδι στο παρελθόν που πραγματοποίησε η Μαργκερίτ Γιουρσενάρ γράφοντας τα "Απομνημονεύματα του Αδριανού".
Στις Σημειώσεις του βιβλίου αναφέρεται στην προσπάθειά της να μπεί στο άρρωστο σώμα του αυοτκράτορα, να αισθανθεί την θλίψη και την σωματική του οδύνη, να γίνει η ίδια, συστέλλοντας τον χρόνο, ο Αδριανός.
Μάλλον δεν απαιτείται μηχανή του χρόνου για τέτοια ταξίδια.
Σχετικό είναι και το φίλμ "Somewhere in Time" (1980), με τους Christopher Reeve και Jane Seymour.
Δείτε το!

sokolatina είπε...

Θέλετε να ρωτήσετε ψυχίατρο μέσω του ίντερνετ;

www.psychologia.gr/guestb

Mr Pnin είπε...

... dormammu, κι εγω που ανησυχουσα αν καποια/ος θ' ανταποκρινόταν στο my test for echo...
Να συμπληρώσω μόνο ότι οι στίχοι του Neil Peart βασίζονται στο ποίημα-έπος "Kublah Khan" τού Samuel T. Coloridge.

paranaloma είπε...

@sokolatina: ρώτησε πρώτα εσύ και πες μας...

maria.f είπε...

Προς όλους τους lost poets and dreamers: η πλειοψηφία των Ελλήνων θα ήθελε να βρισκόταν στην Πορτογαλία τότε που ο Χαριστέας έβαλε το γκολ...

Memento aka a moment in life είπε...

Παλι μας ταξιδεψατε κ.Δημου! ομορφα!!!

tassos_papadakis είπε...

Πάντα ως παρατηρητής(κάτι σαν αόρατο φάντασμα), θα ήθελα να ζήσω από κοντά και με χρονική σειρά:

α) τις περιπέτειες του πρωτόγονου άνθρωπου, όταν κυνηγούσε για να επιβιώσει και ζούσε σε σπηλιές.

Ο λόγος: για να συνειδητοποιήσω το μέγεθος της προόδου της ανθρωπότητας, αλλά και για να αποδώσω τα εύσημα στις ηρωικές εκείνες μορφές, που δεν είχαν καμία από τις δικές μας ανέσεις...

β) τους Περσικούς Πολέμους, τον Χρυσό Αιώνα του Περικλή, την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ο λόγος: θέλει κι ερώτημα;

γ) Την πτώση της Πόλης, την επανάσταση του '21.

Ο λόγος: μιλάμε για 2 από τα πιο σημαντικά γεγονότα της ελληνικής ιστορίας.

δ) Ένα "σάλτο" στο μέλλον, κάπου στο 3000.

Ο λόγος: από περιέργεια αν ξεκίνησε τελικά η κατασκευή του Μετρό της Θεσσαλονίκης... :-)

μήτσκος είπε...

Θα ήθελα να κάνω μια περιήγηση στη μινωική Κρήτη. Να γνωρίσω τον πολιτισμό, να δω τις περίφημες ταυρομαχίες της εποχής αλλά και να απολαύσω την παρθένα φύση.

alombar42 είπε...

@Nikos Dimou
Εκεί με τους Ιππότες του Βασιλιά Αρθούρου, τον Παρσιφαλ, τον Λανσελότο και τον Τριστάνο

Και ξαφνικά να σκάει μύτη από δίπλα ο Κινγκ Κονγκ σε οξεία αντιπαράθεση με τον Γκοτζίλα.
Οι σημερινοί έλληνες, τούρκοι και ιταλοί στήνουν στα γρήγορα πηγαδάκια παραδίπλα και στοιχηματίζουν - ο Κινγκ Κονγκ πληρώνει δύο προς ένα.
Πριν προλάβει το διαστημοσκάφος με τα ανθρωποειδή της αστυνομίας του μέλλοντος να επιβάλει τάξη, στη σκηνή πλασάρεται έντεχνα ο Σωκράτης και δίνει διάλεξη περί ειρήνης στις αντιμαχόμενες πλευρές. Οι στοιχηματζίδες τον ποτίζουν κώνειο γιατί χαλάει τον ρού της ιστορίας.

Στην πλατεία οι μοντυπυτονιστές χειροκροτούν :)

Dormammu είπε...

Αν και δηλωμένα υπέρ του ταξιδιού στο μέλλον, να κι ένα ταξίδι του παρελθόντος που θα επιθυμούσα:

Στην Ισπανία της χρυσής εποχής, ως Δον Ροντρίγκεθ γεμάτος ορμή και πάθος για έρωτα και για πόλεμο. Οπλισμένος μ’ ένα καστιλιάνικο σπαθί κι ένα μαντολίνο για τραγούδι κάτω από τα τοξωτά μπαλκόνια μια νύχτα με φεγγάρι………..

Κυνικός είπε...

Αν υπήρχε η δυνατότητα να ταξιδέχω στο χρόνο θα πήγαινα στην αρχαία Αθήνα, για να παρακολουθήσω τις διαλέξεις του Σωκράτη και των Σοφιστών, αλλά και τις αναμεταξύ τους συγκρούσεις. Έτσι θα μάθαινα τι πραγματικά ειπώθηκε και τι όχι, γιατί ο Πλάτωνας μάλλον μεροληπτούσε υπέρ του δασκάλου του. Σε αυτήν την εποχή θα μπορούσα να θαυμάσω από κοντά τα έργα ζωγραφικής της περιόδου εκείνης, καθώς δεν μας έχει σωθεί τίποτα. Θα μπορούσα να γυρνάω όλη τη μέρα στην αγορά, χωρίς ποτέ να βαριέμαι, καθώς θα είχε τόσα πολλά πράγματα να δώ και να μάθω. Ένας άλλος αρχαίος πολιτισμός που θα επισκεπτόμουν είναι αυτός της Κίνας.
ΥΓ. Πολύ ωραίο θέμα για σήμερα ευκαιρία να ταξιδέψουμε έστω και νοερά.

tassos_papadakis είπε...

Α! Κι ένα ακόμα ταξίδι, στο πρόσφατο παρελθόν και μάλιστα, όχι ως φάντασμα αυτή τη φορά:

Δεκαετία του '70. Αμερική. Λος Άντζελες. Έπαυλη Χιού Χέφνερ. Βράδυ Σαββάτου. Πάρτυ...

:-)

harrygreco είπε...

Μεχρι στιγμης υπαρχει ισορροπια μεταξυ αρχαιολατρων & κοσμοπολιτων.

tassos_papadakis είπε...

Δεκαετία του '50. Ελλάδα.

Λόγος Α:

Ανύπαρκτο "κυκλοφοριακό", ανύπαρκτα "όρια ταχύτητας"...

ΤΡΕΛΑ ΓΚΑΖΙΑ!!!(με κάποιο μουράτο cabrio)

Λόγος Β:

Τουρισμός; Ποιός τουρισμός;;;(τι είναι πάλι αυτό; τρώγεται;)

Εγώ κι εσύ, εσύ κι εγώ, μόνοι ...σε ένα (ελληνικό) νησί...

Yannis H είπε...

Μπαίνω ανά τριακονταετία: 2050, 2080, 2110. Μετά από κάποια trial & errors, φτάνω στην επιθυμητή ημερομηνία.

Με βάζουν στην πολυπόθητη μηχανή και μου κάνει scan το DNA μου - και αυτόματα, το διορθώνει. Πάνε οι αρρώστιες για τις οποίες έχω προδιάθεση (από πιτυρίδα μέχρι καρκίνο). Πάει οτιδήποτε ελαττωματικό (μυωπία; ακροαστικά;) και βρίσκομαι με προσδοκόμενο όριο ζωής τα 200 χρόνια και βάλε.

Βγαίνω από τη μηχανή και η νοσοκόμα μου λέει πως είμαι as good as new – αλλά το μυαλό σα κύριε… είναι 1.000 χρονών. ‘Πράγματι’ της απαντώ και της πιάνω τον κώλο.

Μετά που της εξηγώ τι σημαίνει συσσωρευμένη ενέργεια 1.000 χρόνων, ξαναρχίζω το ταξίδι μέχρι να φτάσω στην άλλη μηχανή. Αυτή που δίνει τη γνώση για ό,τι δημιουργήθηκε τεχνολογικά/επιστημονικά όσο έλειπα, και την Αίσθηση για ό,τι δημιουργήθηκε καλλιτεχνικά. Το τέλειο φιλμ ‘αίσθησης’ (όπως στον Θαυμαστό Καινούριο Κόσμο) μέσα από τις αναμνήσεις μου: θυμάμαι και βιώνω κάτι που στην ουσία είναι πρωτόγνωρο…

Κάθε είκοσι χρόνια, περνάω για ένα ακόμα τσεκ-απ (βλ. μερεμέτι) με καλύτερη μηχανή και ίσως, από ένα reload αναμνήσεων. Στο ενδιάμεσο, ε, θα περνάω καλά.

birdflu είπε...

Θα ήθελα να ήμουν σε άλλο πλανήτη γιατί στη Γη με καταδιώκουν.

- Ο ιός των πτηνών

MainMenu είπε...

tassopapadaki h pio foverh idea auth pou les me to amaksi:)))))

harrygreco είπε...

Τελικα η αναλογια αρχαιολατρων προς νεωτεριστες/μελλοντιστες ειναι 11-25,γεγονος που επιδεχεται πολλες ερμηνειες.

Κυνικός είπε...

Το γεγονός ότι θα ήθελα να ταξιδέψω σε αρχαίους πολιτισμούς δεν σημαίνει ότι προχωρώ σε μια στείρα εξιδανίκευση του παρελθόντος σε βάρος του σύγχρονου κόσμου, ο οποίος έχει να επιδείξει πολλά και σπουδαία πολιτιστικά και τεχνολογικά επιτεύγματα. Για αυτό τον όρο αρχαιολάτρης με αυτή την έννοια δεν τον δέχομαι για εμένα. Αλλά τι ερμηνείες θα μπορούσε να γίνουν πάνω στην καταμέτρηση αρχαιολατρών-νεωτεριστών; Θα με ενδιέφερε να τις ακούσω.

Jacobo είπε...

Το ταξίδι στο χώρο με συγκινεί περισσότερο. Το παρελθόν το ξέρουμε λίγο, το μέλλον εάν δεν μπορούμε να το προβλέψουμε μπορούμε να το εφεύρουμε.
Το χώρο όμως;
Ζούμε σε μια σκοτεινή γωνιά του σύμπαντος, μόνοι, και εκεί έξω απλώνεται η απεραντοσύνη. Δεν έχουμε ταξιδέψει σχεδόν καθόλου με τα συμβατικά μας μέσα. Μοιάζουμε με τους χωρικούς άλλων εποχών που μπορούσαν να πάνε με το γαιδούρι τους μόνο μέχρι το διπλανό χωριό.
Ακόμα πιο μαγικά είναι τα όρια του σύμπαντος.
Ρώτησα κάποτε κάποιο φίλο αστροφυσικό τι υπάρχει έξω από το σύμπαν και μου είπε: "Είναι απλό βρε μ..κα. Εκεί βρίσκεται το ΜΗσύμπαν!"

harrygreco είπε...

Η σωστη καταταξη ειναι αρχαιιστες,νεωτεριστες,μελλοντιστες,μερικοι πιανουν 2 & λιγοι 3 κατηγοριες.Πιθανον αλλοι λαοι να ειχαν λιγοτερους αρχαιιστες.

Nikos Dimou είπε...

Είναι τελείως λάθος αυτή η αντιπαράθεση των "αρχαιολατρών" προς "νεωτεριστές".

Εγώ ας πούμε στην ζωή μου είμαι σαφώς νεωτεριστής, ακολουθώ όλες τις εξελίξεις της τεχνολογίας (τέλος πάντων όσες προλαβαίνω) και θεωρώ την εποχή μας καλύτερη και πιο ενδιαφέρουσα από όλες τις περασμένες.

Αλλά δεν ζήτησα από την μηχανή του χρόνου να με πάει στο μέλλον γιατί το μέλλον αυτό ...δεν υπάρχει.

Τι δηλαδή - να ζητήσω να με ταξιδέψει σε μία δική μου φαντασίωση; Κάποιοι έγραψαν πως θα έχει νικηθεί ο θάνατος... κι αν έχει συμβεί το αντίθετο; Αν έχει πεθάνει η γη από ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα;

Το μόνο που ξέρουμε ότι υπήρξε (αν και δεν ξέρουμε πάντα πώς) είναι το παρελθόν. (Ουσιαστικά ο καθένας μας είναι το παρελθόν του).

Άρα, αντιπαραθέτουμε κάτι υπαρκτό με κάτι ανύπαρκτο. Άλλο είναι να ζητήσω να βρεθώ στην Γαλλία του Βολταίρου (κι αν είχα και μία κουβέντα μαζί του... τι χάρμα!) κι άλλο να με πάνε κάπου ...μέσα μου (στην φαντασία μου).

tassos_papadakis είπε...

ikodespotis said:

"Αλλά δεν ζήτησα από την μηχανή του χρόνου να με πάει στο μέλλον γιατί το μέλλον αυτό ...δεν υπάρχει."

Ναι, εντάξει. Λες και μπορούμε εμείς να πάμε στο παρελθόν...(άσε που κατά βάθος δεν θέλουμε)

Πάντως, αν σκεφτόταν έτσι και ο Στάνλευ Κιούμπρικ, "Οδυσσεία 2001"-γιοκ, για να αναφέρω ένα απλό παράδειγμα.

Mr.ND, είσαι δηλωμένος φαν του 'ορθολογισμού', ok, αλλά το παρακάνεις! Ούτε μια απλή υπέρβαση ρεαλισμού δεν μπορείς να κάνεις, για χάρη ενός δικού σου θέματος συζήτησης, άνθρωπέ μου;;;(ως γνωστόν, δεν είναι όλες οι συζητήσεις 'σοβαρές' ή 'πρακτικές' -την πλάκα μας κάνουμε εδώ!)

Στο κάτω-κάτω δεν σου ζητήσαμε να λύσεις το Μεσανατολικό... :-)
(ή μήπως δεν έχεις εσύ αγωνίες για το μέλλον της ανθρωπότητας;;; Δε νομίζω. Ίσως, αν ήσουν λίγο πιο αισιόδοξος και δεν έβλεπες μόνο θανάτους και αφανισμούς...)

birdflu είπε...

Θα ήθελα να τρώω γιαούρτι με κανέλα στο Μονακό του 1976.

mickey είπε...

Με αφορμή το σχόλιο του nikos dimou για σύγκριση του υπαρκτού παρελθόντος με το φανταστικό μέλλον:

Μα και στο παρελθόν υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν γνωρίζουμε. Αναφέρθηκε π.χ. το ζήτημα της ιστορικότητας του Ιησού, ενώ αν πάμε πολύ μακριά, στην Αυγή της Ιστορίας ή και πιο πίσω, ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε απλά με υποθέσεις που προκύπτουν από την εξέταση διάφορων "τεκμηρίων" - τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι αρκετά διαφορετικά. Έτσι, μάλλον περιορίζουμε το ταξίδι σε μια πιο"στενή" χρονική ζώνη (ας πούμε χονδρικά τα τελευταία 4.000 χρόνια). Και σε αυτή τη ζώνη πάντως, είμαι βέβαιος πως υπάρχουν πολλές σημαντικές λεπτομέρειες που δε θα καταγράφηκαν από τους Ιστορικούς και ίσως ανέτρεπαν αρκετές πεποιθήσεις μας. Αρκετοί - όπως κι εγώ - προτιμούμε το μέλλον, έχοντας υπόψη και τη γενικότερη "πρόοδο" (θέμα που θίχτηκε και σε δικό σου, παλαιότερο post), ενώ θα θέλαμε να αποφύγουμε τη δυστυχία, την εξαθλίωση και τους κινδύνους που αντιμετώπιζε η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων του παρελθόντος.

Αν μπορούμε πάντως να ταξιδεύουμε στο παρελθόν και να είμαστε αόρατοι παρατηρητές ή να επιλέγουμε το "ρόλο" μας (π.χ. βασιλιάδες, διανοούμενοι κλπ), θα ήθελαν και άλλοι να κάνουν τέτοια "ταξίδια". Διαφορετικά, ίσως να φοβόμαστε και συνέπειες, όπως π.χ. εκείνες που αναφέρονται στο "Timeline" του Crichton (αρκετά φαιδρό πάντως ως ταινία - ίσως διαβάσω το βιβλίο κάποτε). Σχετικά με το μέλλον της ανθρωπότητας και ειδικά για το ζήτημα της αθανασίας, είμαι πολύ αισιόδοξος - και δίνω σχεδόν μηδενική πιθανότητα σε ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα. Of course, I may be wrong...

Yannis H είπε...

Κατ’ αρχήν, δεν ήταν κατανοητό στο post ότι εννοούνταν μόνο το παρελθόν – ίσως μόνο συνειρμικά, π.χ. δεν υπήρχαν παραδείγματα από το μέλλον ή φουτουριστικές εικόνες.

Αλλά δεν υπάρχει το μέλλον; Ο χρόνος είναι ανοικτός και από τις δύο μεριές και σύμφωνα με τις σύγχρονες θεωρίες, το ταξίδι στο μέλλον είναι δυνατό. Το γεγονός πως ό,τι πέρασε μας είναι γνωστό και ό,τι μέλλεται άγνωστο, δεν σημαίνει πως το ένα είναι υπαρκτό και το άλλο ανύπαρκτο – παρά μόνο γνωσιολογικά, φυσιολογικά, με βάση τα δεσμά του χρόνου (που υποτίθεται ότι ξεπερνάμε).

Αν όμως είχαμε μια κολοβή χρονομηχανή … εγώ θα πήγαινα σε αρκετά σημεία της ζωής μου, και αφού θα έκανα εμβόλια για κάθε πιθανή κι απίθανη αρρώστια, θα πήγαινα στην εποχή του Χριστού. Και συμφωνώ με κάποιον προλαλήσαντα: σαν Ρωμαίος (μη φάω καμιά αδέσποτη). Τώρα που το σκέφτομαι… θα μιλούσα μόνο παράξενα ελληνικά, κάτι βαρβαρικά από βόρειες επαρχίες και από λατινικά... σκράπας!.

Τέλος... το παραδέχομαι: καλού-κακού, θα κέρδιζα και 2-3 Lotto!!!

6868357 είπε...

Ποιος θα γράψει άλλο ένα εμετικό σχόλιο; Εμπρός παιδιά αποφεύγουμε το πάχος.

A.F.Marx είπε...

Θα ήθελα να μεταφερθώ τη στιγμή που ο Ν.Δ αποφάσιζε να ξεκινήσει αυτό εδώ το blog. Κάποιο τρόπο θα έβρισκα να τον πείσω να ασχοληθεί με κάτι περισσότερο ψυχωφελές: πλέξιμο, κέντημα, ζωγραφική κλπ

Nikos Dimou είπε...

tassos papadakis said:
"Mr.ND, είσαι δηλωμένος φαν του 'ορθολογισμού', ok, αλλά το παρακάνεις! Ούτε μια απλή υπέρβαση ρεαλισμού δεν μπορείς να κάνεις..."

Έλα Τάσο και η time machine υπέρβαση του ρεαλισμού είναι! Δεν σας εμπόδισα εγώ να πάτε στο μέλλον - απλά γι αυτό δεν χρειάζεται η μηχανή του χρόνου - κλείστε τα μάτια και φανταστείτε το! Μια και το "μέλλον" στο οποίο θα πάτε δική σας φαντασίωση είναι...

Κι εδώ που τα λέμε οι περισσότερες εικόνες του μέλλοντος στην Επιστημονική Φαντασία είναι μάλλον απαισιόδοξες. Brazil, Blade Runner, 1984, Fahrenheit 451...Solaris...

Αλλά για την Ε. Φ. θα κάνουμε κάποτε ξεχωριστό post - οπότε φυλάξτε την μελλοντολογική όρεξή σας...

trabakoulas είπε...

Εσύ a.f.marx ανάλυσε το τίποτα. Πώς όλα ξεκινούν από το τίποτα και πώς καταλήγουν στο τίποτα. Και πώς εσύ είσαι ο βασιλιάς!

Nikos Dimou είπε...

A.F.Marx said...
"Θα ήθελα να μεταφερθώ τη στιγμή που ο Ν.Δ αποφάσιζε να ξεκινήσει αυτό εδώ το blog. Κάποιο τρόπο θα έβρισκα να τον πείσω να ασχοληθεί με κάτι περισσότερο ψυχωφελές"

Ψυχωφελές για ποιον; Φαντάζομαι για μένα. Κακώς που δεν με έπεισες! Τρώω τον χρόνο μου με το τζάμπα και μένουν πίσω τα γραψίματα που με ταΐζουν...

harrygreco είπε...

Αλλο καταταξη,αλλο αντιπαραθεση,αλλο κοντρα. Γιατι να βαζουμε το συγκρουσιακο στοιχειο εν ειδει " διαλεγματος στρατοπεδων " ? Απλα βοηθαει στη σκεψη μας αυτη η καταταξη,οπως & μεταξυ εσωτεριστων & εξωτεριστων.

Antonios Liolios είπε...

Και όμως το ταξίδι στο μέλλον είναι ίσως πιο εφικτό απ' όσο φανταζόμαστε:

Όπως ξέρουμε από την θεωρία της σχετικότητος η ροή του χρόνου είναι διαφορετική ανάλογα με την ταχύτητα του αντικειμένου που την μετρά. Αν επομένως μπείτε σε ένα διαστημόπλοιο που ταξιδεύει με ταχύτητα που πλησιάζει ας πούμε (για χάριν ρεαλισμού) το 1/10 της ταχύτητος του φωτός και ταξιδέψετε για 1 έτος, όταν γυρίσετε, στην γη θα έχουν περάσει πολλοί αιώνες.

Το ερώτημα τώρα: Θα ανεβαίνατε ποτέ σε ένα τέτοιο διαστημόπλοιο;

Yannis H είπε...

@ lolios: Μόνο αν υπήρχε (σίγουρα) η δυνατότητα όπισθεν...

trabakoulas είπε...

@antonis liolios: εγώ θα ανέβαινα για να δω σε τι πόδια έφτασαν τα νέα κορίτσια.

harrygreco είπε...

Κατα το γνωστο ανεκδοτο...κ*λοι υπαρχουν,1 εκ. δεν βρισκεται,ετσι & ...εμεις μπαινουμε,διαστημοπλοιο βρισκεται ?

birdflu είπε...

11000 κοτόπουλα αφανίστηκαν στην Γαλλία. Δεν φταίω εγώ. Προσπαθώ να επιζήσω.

mickey είπε...

Πάντως ο Ν.Δ. πρέπει να έπαιζε καλή μπάλα στα νιάτα του. Ξέρει από ντρίμπλες ;)

Η ύπαρξη πολλών απαισιόδοξων σι-φι προβλέψεων για το μέλλον δε μας λέει τίποτα ουσιαστικό για αυτό ούτε ενισχύει ως λογικό επιχείρημα την απαισιόδοξη άποψη. Ο Χριστόδουλος να δείτε τι λέει :)

Και το παρελθόν (πριν την εφεύρεση της φωτογραφικής μηχανής) φαντασίωση είναι! Αμφισβητώ την …ιστορικότητα του Βολταίρου :p

blade runner είπε...

θα ήθελα να έχω γεννηθεί στις αρχές του 20ου αιώνα, και η εφηβεία να με έβρισκε στο Βερολίνο, την εποχή του Μεσοπολέμου. Αγρια χρόνια, χρόνια ανακατατάξεων αλλά και καλλιτεχνικών και ερωτικών αναζητήσεων που αποτέλεσαν το εναρκτίριο λάκτισμα για όσα ακολούθησαν στα sixties. Η αγαπημένη μου εποχή. Γιατί όχι στην Αμερική του Μεγάλου Γκάτσμπι;
Που, κατά τον Francis Scott Fitzgerald, που περιέγραψε και την Jazz Age τόσο εύστοχα και γλαφυρά όσο κανείς άλλος, ήταν η κοινωνία που ανταποκρινόταν τότε απόλυτα στο κάλεσμα της Νέας Εποχής, σε αντίθεση με τη γερασμένη μετα-ρομαντική Ευρώπη... Γιατί στα καμπαρέ και τα καλλιτεχνικά καφενεία του Παρισιού, του Βερολίνου και της Ζυρίχης, εκείνη την εποχή, συντελέσθηκε μια καλλιτεχνική Επανάσταση, με όλο το βάρος που έχει ένας τέτοιος όρος. Η Αμερική τότε ήταν ο ενθουσιώδης έφηβος ποιητής, η Ευρώπη από την άλλη, ο σαραντάρης συγγραφέας που φτάνει, χωρίς φόβο και χωρίς πάθος, στο απόγειο της δημιουργικής του δύναμης, έχοντας τη γνώση ως επιπλέον βέλος στη φαρέτρα του.

blade runner είπε...

@mickey
ευχαριστώ για την προτίμηση και την πρόσκληση στο παραδεισένιο ερημονήσι σου, καλέ μου Mickey. I'm flattered!

Σας χαιρετώ, πάω να δω το Brokeback Mountain, τώρα, καλή συνέχεια...

CAESAR είπε...

blade runner said:
Σας χαιρετώ, πάω να δω το Brokeback Mountain, τώρα, καλή συνέχεια...
Η καλύτερη περιγραφή/ανάλυση/σχολιασμός για το "Brokeback Mountain" σήμερα από τον Στ. Τσαγκαρουσιάνο στην (Ε)
Από την ίδια συγγραφέα-δημοσιογράφο του "Brokeback Mountain" είναι και τo "Shipping News"

Nikos Dimou είπε...

mickey said:
"Αμφισβητώ την …ιστορικότητα του Βολταίρου"

Άμα το πάμε εκεί Mickey μπορούμε να αμφισβητήσουμε τα πάντα. (Φιλοσοφία σπούδασα, μην το ξεχνάς). Και το παρόν μπορεί να είναι ένα όνειρο:

"Κάποτε ο Τσουάνγκ Τσου ονειρεύτηκε πως ήταν πεταλούδα. Τόσο ζωηρό ήταν το όνειρο που όταν ξύπνησε δεν ήξερε αν ήταν ο Τσουάνγκ Τσου, που ονειρεύτηκε πως ήταν πεταλούδα - ή μία πεταλούδα που ονειρεύεται τώρα πως είναι ο Τσουάνγκ Τσου..."

Και τα βιβλία του Βολταίρου στην βιβλιοθήκη μου;

kravgi είπε...

Είναι χαρακτηριστικό της εποχής μας ότι δεν γεννά πια διανοητές-μύθους. Αναρωτιέται κανείς αν και αυτοί οι μύθοι που δημιουργήθηκαν έχουν κάποια σχέση με την πραγματικότητα. Δύσκολοι καιροί σήμερα - πρέπει να αποδείξεις πολλά. Αλλά ακόμη και οι αποδείξεις αμφισβητούνται...

raffinata είπε...

αν είχα τρεις "αποδράσεις" στο χρόνο θα πήγαινα μιά φορά στην Πομπηία πριν την έκρηξη του Βεζούβιου, άλλη μιά φορά μετά την έκρηξη και την τρίτη ...9 μήνες πριν τη γέννησή μου, μήπως και αποτρέψω το κακό ;Ρ

tassos_papadakis είπε...

@mickey:

Έχεις δίκιο, όλο ντρίπλες...:-)

Μα εγώ φίλτατε ΝΔ, δεν θέλω να 'φανταστώ' το μέλλον. Να το ΔΩ θέλω, κάνοντας ένα "άλμα στον χρόνο".

Με την ίδια βεβαιότητα που θα το δει το άγαλμα του Μ.Αλέξανδρου στην παραλία της Θεσσαλονίκης...(αν δεν το ξηλώσουν κάποια στιγμή, τίποτα αναρχικοί)

mickey είπε...

@nikos dimou (8:58μμ)
Οι ...ντρίμπλες συνεχίζονται! Το emoticon :p δε λέει τίποτα; - "εξαλείφθηκε" από την παράθεση του αποσπάσματος από το σχόλιό μου. Μη σταθούμε όμως στην πλάκα, την φιλοσοφία και τον ...Τσουάνγκ Τσου! Έθιξα σοβαρότερο ζήτημα και όχι την "υποκειμενική πραγματικότητα" και διάφορα άλλα φαιδρά. Η ιστορία ΔΕΝ είναι ακριβής επιστήμη και ασφαλώς ΔΕΝ αμφισβητώ την ιστορικότητα του Βολταίρου, όπως και πληθώρα άλλων ιστορικών προσώπων και γεγονότων.

Πάντως ακόμα και η πρώτη αποστολή ανθρώπου στο φεγγάρι έχει αμφισβητηθεί από πολλούς (όχι από μένα πάντως, το θεωρώ γελοίο) κι ας υπάρχουν πολύ πειστικότερες αποδείξεις για αυτό από ότι για τον Βολταίρο ;) Υπάρχει και το παράδειγμα της πρώην ΕΣΣΔ, με τις γνωστές παρεμβάσεις σε ιστορικές φωτογραφίες - ντοκουμέντα. Όταν κάποια σημαντικά πρόσωπα κρίνονταν εκ των υστέρων ως μη αρεστοί στο καθεστώς, εξαφανίζονταν εντελώς από την ιστορική μνήμη! Το ζήτημα έχει θίξει και ο Arthur C. Clarke (στο "The Songs of Distant Earth" π.χ.) - μια και μπήκαμε σε κλίμα SF ;)

Υπάρχει φυσικά και το κλισέ: "Η Ιστορία γράφεται από τους νικητές". Θυμηθείτε επίσης και τα "ιστορικά γεγονότα" περί κρυφού σχολείου κ.α. που μαθαίναμε στο σχολείο. Και είμαι απόλυτα βέβαιος ότι Έλληνες και Τούρκοι π.χ. διδάσκονται διαφορετική "version" κάποιων ιστορικών περιόδων ;)

BTW, να κάνω σε όλους και μια ιστορική ερώτηση. Πού έχει ταφεί ο "δημιουργός" μου, Walt Disney;

@blade runner
Ξαναζωγράφισες στο σχόλιο των 8:15μμ. Όσο για εκείνο των 8:22μμ, I'm flattered, too! Αντί για ερημονήσι, πάμε μαζί μια βόλτα στο μέλλον, να αράξουμε σε κανένα ερημικό και "αμόλυντο" παραδεισένιο πλανήτη σαν την Thalassa; Δε μπορεί, κάπου θα υπάρχουν καλύτεροι κόσμοι ακόμα και από τον "επίσημο αγαπημένο" μας...

kravgi είπε...

Νίκο Δήμου σας έχουν κάνει κάπου αδριάντα, π.χ. στη Σύρο;

mickey είπε...

Πάντως, επί της ουσίας, όντως το μέλλον ...άδηλον (εκτός κι αν είσαι η Λίτσα Πατέρα :p), ενώ για το παρελθόν έχουμε τουλάχιστον κάποια στοιχεία, από απλά hints μέχρι ατράνταχτες αποδείξεις...

alombar42 είπε...

@Nikos Dimou
γιατί το μέλλον αυτό ...δεν υπάρχει.

Το μέλλον δεν το γνωρίζουμε (εγώ τουλάχιστον, για να μην αδικήσω κανένα προφήτη!).
Ισως όμως γι' αυτό αξίζει να πάμε, να το μάθουμε.
Για να ακριβολογούμε όμως, αυτό είναι ταξίδι στο άγνωστο, όχι στη φαντασία μας.
Γιατί εξίσου "ανύπαρκτο" με το μέλλον είναι και ένα ταξίδι στον άγνωστο βυθό του Ινδικού (που πολύ θα το ήθελα επίσης).

Ενδιαφέρουσα συζήτηση;

alombar42 είπε...

Οπως αρέσκομαι να λέω (και δεν αποκλείω να το έχει πει κάποιος άλλος), η πραγματικότητα δεν είναι παρά μια ονειροφαντασία που οφείλεται στην έλλειψη αλκοόλ :)

Nikos Dimou είπε...

kravgi said...
"Νίκο Δήμου σας έχουν κάνει κάπου αδριάντα, π.χ. στη Σύρο;"

Όχι - κι ελπίζω να μην μου κάνουν ποτέ (κι αν πάθω τέτοιο κακό, οι φίλοι μου οι αναρχικοί ας τον περιποιηθούνε...).

Όπως έλεγε κι ο Σεφέρης το χειρότερο που μπορεί να σου τύχει είναι να γίνεις δρόμος ή άγαλμα...

Nikos Dimou είπε...

kravgi said...
"Είναι χαρακτηριστικό της εποχής μας ότι δεν γεννά πια διανοητές-μύθους".

Οι διανοητές-μύθοι δεν ήταν τέτοιοι στην εποχή τους... έγιναν μετά από πολλά χρόνια. Και μερικοί σημερινοί θα γίνουν στο μέλλον.

tassos_papadakis είπε...

ikodespotis-provokateur said:

"...οι φίλοι μου οι αναρχικοί..."

Ναι, φίλοι σας. Μέχρι να σας κάψουν το σπίτι...(ελπίζω όχι, φυσικά -αλλά για ρώτα κι αλλού...)

Απ' έξω απ' τον χορό -των θυμάτων των αναρχικών- πολλά, πάρα πολλά τραγούδια λένε.

Χρήσιμη η φωνή τους; Ναι. Αλλά είπαμε: Βολταίρος...

kravgi είπε...

Θα προτιμούσα όμως το όνομά μου να το έδιναν σε δρόμο παρά σε τρόφιμο. Σκεφτείτε τι έγινε με την Μαρία Κάλας...

Yannis H είπε...

http://news.pathfinder.gr/periscopio/290948.html

Διαβάστε το, έχει πλάκα. Διαπραγματεύεται μια σειρά από θέματα που μιλήσδαμε όλοι εδώ, τα ενώνει σε μια grand theory και ... το πρώτο σχόλιο στο τέλος είναι φοβερο! :))

tassos_papadakis είπε...

διόρθωση: provocateur

Μη μας περάσετε και για αγράμματους... :Ρ

CAESAR είπε...

Η γραμμική απεικόνιση του χρόνου: παρελθόν, παρόν, χρόνος, είναι δική μας, ανθρώπινη, επινόηση. Το βέλος του χρόνου έχει φορά πάντα θετική. Μπορεί να υφίστανται ταυτόχρονα και το παρελθόν και το παρόν και γιατί όχι και το μέλλον? Βέβαια ότι δεν έχει αποδειχθεί παραμένει θεωρία. Σύμφωνα με τον Stephen W. Hawking, το φώς των μακρινών γαλαξιών που βλέπουμε έχει φύγει από την επιφάνεια των άστρων τους πριν από εκατομμύρια (ή και δισεκ.) χρόνια. Έτσι, όταν κοιτάμε το σύμπαν το βλέπουμε όπως ήταν στο παρελθόν!! Μήπως λοιπόν η φυγή στον χρόνο θα πραγματοποιηθεί κάποτε?!

kravgi είπε...

Θα έρθει μια εποχή που ο καθένας θα έχει τον πλανήτη του. Και πάλι δεν θα είναι ευχαριστημένος. Θα ανταλλάσσει τον πλανήτη του με τον πλανήτη του γείτονα για να σπάει τη μονοτονία. Αλλά ίσως και να κανονίζει συναντήσεις με τους άλλους ιδιοκτήτες πλανητών για μια σύντομη αλλά έντονη επαφή...

alombar42 είπε...

@tassos_papadakis
Ναι, φίλοι σας. Μέχρι να σας κάψουν το σπίτι...

Πέραν του οτι ο Νίκος Δήμου δεν είναι η εξουσία, γιατί συνδέετε αυτόματα τους αναρχικούς με το κάψιμο σπιτιών; Φταίει η τηλεόραση;

tassos_papadakis είπε...

@alombar42:

Έλα ρε φίλε. Βρήκες θέμα τώρα.

1ον. Ανέφερα "σπίτια" τυχαία. Αν μιλήσω για αυτοκίνητα, καταστήματα, Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, είσαι ok?

2ον. Σπίτια ακόμα να καίγονται, δεν έχω δει(στην Ελλάδα). Υπομονήηη...

3ον. Και ο κακομοίρης που έχασε μια περιουσία(αυτοκίνητο, μαγαζί), για να κάνει ο κάθε αναρχικός το κέφι του(συνήθως, με τα λεφτά του μπαμπά, όπως περίτρανα αποδεικνύει και η σύλληψη του ληστή Δημητράκη...), ούτε κι αυτός είναι εξουσία. Στις περιπτώσεις αυτές, αγαπητέ, πάντα την πληρώνουν εκείνοι που φταίνε λιγότερο ή και καθόλου. Άλλοι τους φταίνε(ή τάχα τους φταίνε -είναι και λίγο 'μόδα' να είσαι αναρχικός σήμερα), το κράτος ή Αλογοσκούφης ας πούμε, και την πληρώνουμε τελικά εσύ κι εγώ...

harrygreco είπε...

Ολοι ενδιαφερονται για υστεροφημια σε νορμαλ πλαισια,μακαρι στη Συρα να γινοταν ανδριαντας εν ζωη για τον ΝΔ,μακαρι & αλλοι σημαντικοι να τιμηθουν εν ζωη,η τιμη μετα θανατον ειναι κοινωνικη ψυχανωμαλια.

maria.f είπε...

tassos_papadakis κακώς που οι ασφαλιστικές δεν κάνουν και μια ασφάλεια αυτοκινήτου για βανδαλισμούς από αναρχικούς. Δεν βρίσκω άλλη λύση... Δεν θα στοίχιζε σχεδόν τίποτα και οι αναρχικοί θα έχαναν τον στόχο τους. Ή θα ήταν χειρότερα γιατί θα άρχιζαν να καίνε σπίτια; Ε τότε μια ασφάλεια κατά εμπρησμών. Το θέμα έκλεισε.

περσεας1 είπε...

Υπάρχει ένα αντίγραφό σας που διαβάζει αυτό το άρθρο; ένα πρόσωπο που δεν είσαστε εσείς αλλά ζει σ' ένα πλανήτη που λέγεται Γη, με ομιχλώδη βουνά, γόνιμα χωράφια, πολυάνθρωπες πόλεις σ' ένα ηλιακό σύστημα με 8 άλλους πλανήτες; Η ζωή αυτού του προσώπου είναι ως τώρα ίδια με τη δική σας από κάθε άποψη. Αλλά ίσως αυτός ή αυτή, τώρα αποφασίζει να παρατήσει αυτό το άρθρο ενώ εσείς συνεχίζετε να διαβάζετε............

ειναι η εισαγωγη ενος καταπληκτικου αρθρου του Max Tegmark, από το περιοδικό Scientific American για τα παραλληλα συμπαντα
θα το βρειτε εδω
http://www.physics4u.gr/articles/2003/paralleluni1.html

δηλαδη σε καποιο παραλληλο συμπαν τωρα η ελλαδα μπορει να ειναι παγκοσμια δυναμη?αυτο το τελευταιο δεν μου φαινεται πιθανο ουτε σε απειρα συμπαντα..........

maria.f είπε...

περσέας1 said: "δηλαδη σε καποιο παραλληλο συμπαν τωρα η ελλαδα μπορει να ειναι παγκοσμια δυναμη?αυτο το τελευταιο δεν μου φαινεται πιθανο ουτε σε απειρα συμπαντα.........."

Αυτό θα ήταν δυνατό αν σε εκείνο τον παράλληλο πλανήτη μάθαιναν οι κάτοικοι αρχαία ελληνικά. Επειδή όμως αυτή η πιθανότητα είναι μηδαμινή ή Ελλάδα θα θεωρούνταν μια από τις πρώτες δυνάμεις λόγω μεγάλων διαστημάτων ηλιοφάνειας. Ακόμη περισσότερο αν το κλίμα σε εκείνο τον μακρινό πλανήτη είναι σκοτεινό και βροχερό.

Yannis H είπε...

@ Περσέας: αυτή η θεωρία με τα παράλληλα σύμπαντα... εκτός του ότι μοιάζει περισσότερο απίθανη από 10 Άντερσεν μαζί, έχει μια ενοχλητική λεπτομέρεια μέσα της: οι συνειδήσεις των διαφόρων (ίδιων) ανθρώπων σε αυτά (π.χ. οι διάφοροι "παράλληλοι Yannis_H") θα έχουν ομοειδείς, ή και 'ισοβαρείς' συνειδήσεις;

Δεν μου αρέσει η ιδέα να μην είμαι ο μοναδικος 'εγώ' και ακόμα χειρότερα, να μην είμαι πιο "αληθινός" από μια σειρά παράλληλων εαυτών μου...

Θα διαβάσω το άρθρο (αύριο), αλλά από όσο έχω συζητήσει με φίλουςε φυσικούς, κανένας δεν μπροεί να μου πει για το θέμα της ανθρώπινης συνείδησης. Για μένα είναι το πιο σημαντικό.

alombar42 είπε...

@tassos_papadakis

Γι' αυτό μίλησα για τηλεόραση - δεν έβαλα το βάρος στο "σπίτια" αλλά στο "αναρχικοί". Συμφωνούμε στους "αναρχικούς με τα λεφτά του μπαμπά" αλλά όχι στην ισοπέδωση...

(συγγνώμη δεν επανέρχομαι)

Nikos Dimou είπε...

οι αναρχικοί είναι από άλλο ανέκδοτο... άλλη φορά

(αλλά υπάρχουν ασφαλίσεις αυτοκινήτου για "τρομοκρατικές επιθέσεις και βανδαλισμούς")

Βλέπω το North by Northwest του Hitchcock και σκέπτομαι πως και ο κινηματογράφος είναι ένα ταξίδι στο παρελθόν...

περσεας1 είπε...

Δεν είναι επιστημονική φαντασία, Η ύπαρξη άλλων Συμπάντων είναι μια άμεση συνέπεια των κοσμολογικών παρατηρήσεων

ειναι η opening line του αρθρου

δεν το γραψα εγω το αρθρο οκ?μη βαρατε:)

sokolatina είπε...

Αλήθεια ΝΔ τι γνώμη έχεις για τους ψυχιάτρους; άσχετο αλλά έτσι ρωτώ! Πού ξέρεις αύριο μπορεί να μην ζούμε... χτύπα ξύλο.. και έτσι θέλω να τα κάνω όλα σήμερα!

Στο www.psychologia/gr/guestb πήγες; πώς σου φαίνεται; η ψυχολογία τελικά μήπως είναι παραμύθι;

tassos_papadakis είπε...

Είναι λίγο 'φευγάτο' το σενάριο "πολλαπλά σύμπαντα". Κάνει το "άπειρο" δικό μας διάστημα, ξαφνικά, να δείχνει... μικρό.

Κι εμείς μόλις που φτάσαμε ίσαμε το Φεγγάρι! Έχουμε δρόμο ακόμα...

Εγώ πάντως ήδη κουράστηκα -γι' απόψε.

περσεας1 είπε...

μια και δεν βλεπω κινηση και δεν νυσταζω να δωσω μια γλυκια ιστορια για διηγημα στον αγαπητο νικο δημου?την ακουσα στη αφρικη

Nikos Dimou είπε...

sokolatina said...
Αλήθεια ΝΔ τι γνώμη έχεις για τους ψυχιάτρους;

Δεν έχω γνώμη για ΤΟΥΣ ψυχιάτρους... υπάρχουν όλα τα είδη. Οι ψυχαναλυτές με προβληματίζουν λίγο, αλλά αυτό δεν έχει σχέση με το θέμα μας.

Καληνύχτα. Το έργο τελειώνει και εγώ μαζί...

ostreum είπε...

Αρχίζω με βαρειά φιλοσοφία...
Κάπου είχα διαβάσει πως η "φυσική" τάση του ανθρώπου γιά αιωνιότητα (more or less !) ικανοποιείται με βουτιές στο παρελθόν σαν μιά προσέγγιση στην αντισυμμετρική πραγματικότητα της μη πραγματικότητας...
Εξ ού λένε και η συγκίνηση που ακτινοβολεί το "ερείπιο"... Όσο πιό παλιό τόσο πιό μεγάλη.
Γι αυτό και μένα μου βγαίνει μιά τάση προς την εποχή των "σπηλαίων"...
Που ξέρετε μπορεί και να μην ήξερα τότε πως θα πέθαινα...
Εδώ εκατομμύρια χρόνια μετά και τόσο πολλοί ακόμα δεν το έμαθαν...

woodstock είπε...

Nikos Dimou said: "Βλέπω το North by Northwest του Hitchcock και σκέπτομαι πως και ο κινηματογράφος είναι ένα ταξίδι στο παρελθόν..."

Πραγματικά ωραίο φιλμ αν και από τα πιο επίπεδα του σκηνοθέτη. Εννοώ ότι λείπει το ψυχολογικό βάθος του Rebecca ή του Vertigo.

Με το North by Northwest έχεις την εντύπωση ότι κυνηγάνε και εσένα μαζί με τον ήρωα - ίσως είναι το νούμερο 1 φιλμ για τους φυγάδες και του κυνηγημένους γενικά.

Τι να πρωτοπείς για το μεγαλείο του Hitchcock... Θα άξιζε μία συζήτηση στο blog για αυτόν...

Bartonella είπε...

Δεν ξέρω αν είμαι πολύ πεζός, αλλά εγώ θα διαλεγα μάλλον κάτι πιο "ταπεινό"..
και τι δε θα έδινα να έμπαινα σε αυτή τη μηχανή του χρόνου και να πήγαινα όχι πολυ μακριά, μα 35 χρόνια πίσω, στα όρια του δικού μου συνειδητού χρόνου, να τον ξεζουμίσω και να τον ρουφήξω με την εμπειρία και την πίκρα αυτού που η άμμος του κύλισε μέσα από τα χέρια... και να ξανασυναντήσω τους ανθρώπους που έχουν φύγει και ποτε δεν είχα καταλάβει πόσο πολύ θα μου έλειπαν...

mickey είπε...

Καλημέρα σε όλους! (Ξημέρωσε κιόλας; Time flies...)

Φαίνεται πως εξαντλήσαμε όλους τους "ταξιδιωτικούς προορισμούς" στο χρόνο - οι ταξιδιωτικοί πράκτορες της Time Machine Corp. θα τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση - και αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με …ελαφρώς διαφορετικά θέματα, όπως την ύπαρξη του μέλλοντος, την ιστορική ακρίβεια, την υποκειμενική πραγματικότητα, την υστεροφημία (με διανοητές-μύθους και αδριάντες), τους αναρχικούς (σε συνάρτηση με τις ασφάλειες αυτοκινήτων), τα παράλληλα σύμπαντα, τους ψυχίατρους, ακόμα και τον Χίτσκοκ! Τι σου είναι αυτός ο χρόνος τελικά - κι εγώ δεν έχω ποτέ αρκετό :(

I Love This Blog :)

Καιρός για νέο post μου φαίνεται ;)

Nikos Dimou είπε...

Καλημέρα!

Glorious day που λένε και οι Αγγλοσάξωνες! Κάτι τέτοιες μέρες χαίρεσαι που ζεις στην Ελλάδα...

Όχι Mickey το θέμα δεν εξαντλήθηκε - εμείς εξαντληθήκαμε πρόωρα. Περίμενα περισσότερες και πιο αναλυτικές φαντασιώσεις και περιγραφές καθώς και άλλες συμμετοχές.

Ας του δώσουμε λίγο χρόνο.

Αν και δεν είναι μέρα για blogging σήμερα - μάλλον θα βγείτε να μαζέψετε ήλιο!

mickey είπε...

Let's go outside, λοιπόν, που λέει και ο George Michael :)

Κι όταν επιστρέψουμε, συνεχίζουμε τα ταξίδια...

harrygreco είπε...

Ενας λογικος περιορισμος χρονου ειναι θεμιτος για καλυτερη αποδοση,γι' αυτο καλυτερα ν' αλλαζει το θεμα καθε μερα τις καθημερινες & να εχουμε ενα σουπερ για Σαβ-Κυρ-εορτ-αργ..

woodstock είπε...

Ωραία μέρα, ότι πρέπει για μια ένεση ήλιου:

I wish that I was born a thousand years ago
I wish that I'd sail the darkened seas
On a great big clipper ship
Going from this land here to that
In a sailor's suit and cap
Away from the big city
Where a man can not be free
Of all of the evils of this town
And of himself, and those around
Oh, and I guess that I just don't know
Oh, and I guess that I just don't know

>>> Lou Reed: Heroin

MainMenu είπε...

mickey fovero tragoudi:)) mono pou edo pou eimai ego einai synnefia re paidia:(((

tespa den peirazei...tha to skefto kai ton hlio...()

Nikos Dimou είπε...

harry said...
"καλυτερα ν' αλλαζει το θεμα καθε μερα τις καθημερινες & να εχουμε ενα σουπερ για Σαβ-Κυρ-εορτ-αργ.."

Δηλαδή harry μιλάμε για περίπου 300 κείμενα τον χρόνο... να βάλουμε και 6 (μέσος όρος) σχόλια στο καθένα (1800). Πόσες ώρες για να γραφτούν, να διαβαστούν κι όλα τα άλλα σχόλια... Αυτό είναι πλήρης και αποκλειστική απασχόληση!

Μία καλή ιδέα θα ήταν να βάλω εισιτήριο. Με 1350 (μέσος όρος) επισκέπτες την ημέρα (και πολλαπλάσια page views) από 10 σέντσια ο ένας θα βγάζω ένα αξιοπρεπές μεροκάματο - έστω κι αν λόγω εισιτηρίου μειωθούν στο μισό...

;-))

woodstock είπε...

Δηλητήριο στη φλέβα είναι το δικό μου αίμα
Καίω για να με τσιμπήσει
Κι αυτή καλέ μου καλέ μου θα ψοφήσει

Χρόνια στην παλιά παράγκα την εβγάζω με τον μάγκα
Στην κλωστή και στο βελόνι
και ο σεβντάς μου καλέ μου μεγαλώνει

Όμορφέ μου μαχαλά μου
ταβερνιάρη κουβαρντά μου
Βάλε ούζο στα ποτήρια
να γλεντήσουν καλέ μου τα μπατήρια

>>> Τσιτσάνης: Δηλητήριο στη φλέβα

sokolatina είπε...

Νικο μου σε ευχαριστώ γλυκέ μου που απάντησες για τους ψυχιάτρους. Στην ιστοσελίδα που σου έδωσα πήγες; είναι ψεύτικα αυτά που γράφει;

Καλά τόσοι πολλοί μπαίνουν κάθε μέρα; αλήθεια πόσο δημοφιλής είσαι! Και πόσο μου αρέσει αυτό εμένα!

MainMenu είπε...

Αυτο με το εισητηριο μου θυμισε λεωφορειο. Παμε να την κανουμε!!!!!!!

trabakoulas είπε...

Ο δικός μου ψυχίατρος μου είπε να τρώω σοκολατίνες!

Takis Alevantis είπε...

Δεν ξέρω που θα πάτε εσείς, αλλά εγώ φεύγω για μια εβδομάδα στη Ρώμη, να γιορτάσω τα 25 χρόνια που ταξιδεύω στο χρόνο με μιαν υπέροχη σύντροφο, με την οποία έκανα 4 παιδιά και η οποία - της αξίζουν συγχαρητήρια βέβαια - με αντέχει (και με αγαπά) ακόμη ...
Ες Μάρτιον ...

bazohead είπε...

Καίω για να με τσιμπήσει

bazohead είπε...

@woodstock

Και οχιά να με τσιμπήσει

...νομίζω είναι το σωστό

(Άκου εκεί Τσιτσάνης πρωινιάτικα)

Καλημέρα φίλοι bloggers

woodstock είπε...

@bazohead: είδες... μια φρασούλα που τα λέει όλα. Σεβασμός στον δάσκαλο.

woodstock είπε...

bazohead τι μουσική θα ήθελες για το "πρωί";

harrygreco είπε...

Bite the bullet,σπαστε τον αριστερο λαικισμο περι "εμπορευματοποιησης " & βαλτε διακριτικες διαφημισεις,τηζερς,φλας κλπ,κομψα & μετρημενα.Να χτυπησουμε την αρρωστημενη αντιληψη εναντιον του κερδους. Εδω ειναι ο συγχρονος " Παρνασσος "...( & οποιος εχει χιουμορ αναρωτιεται... που ' ναι η Γκιωνα...).But seriously,δκιμαστε διαφημηση...

harrygreco είπε...

Εννοουσα δοκιμαστε,πρεπει να εχουμε δυνατοτητα εντιτινγκ & μετα τη δημοσιευση.

6868357 είπε...

Να αφήσω ένα σεντόνι harry να μου το πλύνεις;

overdrive είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
overdrive είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
overdrive είπε...

Νίκο Δήμου μιας και ο λόγος μέχρι τώρα ήταν πολλές φορές για τις γάτες και για το αβέβαιο της επανάστασης πώς θα σας φαινόταν να έρθει κάποια εποχή (χτύπα ξύλο) που κατάκοιτος στο κρεβάτι θα θέλατε να πεθάνετε αξιοπρεπώς, δηλαδή μόνος σα μια γάτα; Οι εφημερίδες θα αναγγέλλουν τη διαμονή σας στο τάδε νοσοκομείο, οι νοσοκόμοι και το κράτος θα είναι από πάνω σας και δεν θα σας αφήνουν να πεθάνετε. Θα είστε φυτό με σωληνάκια. Επιθυμείτε από ότι κατάλαβα έναν αξιοπρεπή γατίσιο θάνατο, αλλά θα σας αφήσουν οι άνθρωποι; Μη με παρεξηγήσετε για το θάρρος αυτό, δεν πρόκειται για επίθεση, είναι μόνο ένα ερώτημα που με έχει απασχολήσει πολύ για μένα προσωπικά.

Nikos Dimou είπε...

overdrive είμαι σαφώς υέρ ενός αξιοπρεπούς θανάτου (dignified death). Έχω ήδη δώσει σχετικές οδηγίες...

overdrive είπε...

Δηλαδή είστε γενικά και υπέρ της ευθανασίας;

harrygreco είπε...

Γυρναω απο βολτα στη λιακαδα,χαρα θεου/αλλαχ/γιαχβε,μπαινω στο μπλογκι & πεφτω σε θανατοκουβεντα...Εδω ηρθαμε,παμε να φυγουμε...

Yannis H είπε...

Είναι το παρελθόν προκαθορισμένο; Μπορώ να πάω πίσω και να σκοτώσω τον παππού μου; Οι επιστήμονες λένε ότι αυτό δεν είναι δυνατό. Που σημαίνει, ότι σε ένα υποτιθέμενο ταξίδι στο παρελθόν, ο ταξιδιώτης δεν θα μπορεί να αλλάξει τίποτα. Μια συζήτηση που δεν είχαν κάνει ο Χριστός ή ο Σωκράτης, δεν θα την έκαναν ποτέ. Μια σταγόνα βροχής που είχε πέσει στο έδαφος, θα διαπερνούσε σαν σφαίρα το σώμα του ταξιδιώτη του χρόνου, ακολουθώντας την προκαθορισμένη πορεία της. Ακόμα και τα μόρια αέρα που καταλάμβαναν το χώρο που διεκδικεί το σώμα του, θα έμπαιναν μέσα του.

Κακίες Κυριακάτικα… :)

gravoura είπε...

@Mickey

BTW, να κάνω σε όλους και μια ιστορική ερώτηση. Πού έχει ταφεί ο "δημιουργός" μου, Walt Disney;

Aν θυμάμαι καλά, είναι "παγωμένος και κοιμάται" μαζί με τη γυναίκα του, με εντολή να τον "ξυπνήσουν" όταν βρεθεί το φάρμακο (καρκίνου; ή αθανασίας;). Σίγουρα κάπου στην Αμερική θα περιμένει για πολύ ακόμα ίσως και για πάντα. Πάντως πρέπει να δαπανήθηκε υπέρογκο ποσό για την παραμονή του σ' αυτή την κατάσταση, κάτι που λίγοι μπορούν να πραγματώσουν.
Είναι σίγουρο όμως πως ο άνθρωπος είχε εμπιστοσύνη στο μέλλον και θα είναι από τους πολύ λίγους που ενδέχεται να καταφέρει να ζήσει στο μέλλον, ενώ εμείς θα μείνουμε με τις φαντασιώσεις μας.

Nikos Dimou είπε...

overdrive said...
"Δηλαδή είστε γενικά και υπέρ της ευθανασίας;"

Αυτό ανήκει σε άλλο post.

tassos_papadakis είπε...

To παρόν πάντως, είναι νεκρό από ώρα...

περσεας1 είπε...

μια για θανατοκουβεντες και αθανασια ο λογος....
ακουσα στην νετ το κρατικο καναλι(χουκλη) οτι ανακοινωθηκε λεει με περισση σοβαροτητα
οτι σε πεντε χρονια θα μπορουμε να ζουμε.......3000 χρονια!!! σε 5 χρονια στην αγορα λεει.λες?

harrygreco είπε...

Για να ξεκολλησουμε,συνιστω...Κιλλ Μπιλλ απο Θεμα & Συμμοριες Ν.Υ. απο Εθνος,ουδεν κακον ( φυλλαδες ) αμιγες καλου ( ντιβιβντι ).

tassos_papadakis είπε...

Από ό,τι φαίνεται λοιπόν Νίκο, μάλλον βιάστηκες να δώσεις οδηγίες.

:-)

tassos_papadakis είπε...

Και μετά μου λες πως το μέλλον είναι σκοτεινό. Την παραμικρή δόση αλήθειας να έχει η είδηση που μας μετέφερε ο 'περσέας1', σε βλέπω να χορεύεις 'breakdance'... στο Σύνταγμα...:-)

sauna victim είπε...

@perseas1: ma i ellines idi exoun zisei xiliades xronia. alla treis xiliades den einai megali doulia. fadasia xriazetai.

sokolatina είπε...

ΝΔ είχες πει ότι είχες πάει στην εποχή της σεξουαλικής επανάστασης στην Αμερική. Δηλαδή είσαι υπέρ του να κάνουν οι νέοι ελεύεθερα σεξ π.χ. χωρίς προφυλάξεις,

Εισαι υπερ των one night stand ή της σχέσης;

Ά και κάτι ακόμη που με προβληματίζει. Το να αφήνουμε τα παιδιά μας να κάνουν σχέση με το άλλο φύλοαπό όποια ηλικία το αισθανθούν π.χ. από τα 13, είναι ώριμο για κάποιο γονέα; δεν είναι επικίνδυνο για τα παιδιά; (κάποιοι το λένε σεξουαλική απαγόρευση).

Σε ρωτώ γιατί σήμερα σε έχουμε, αυριο δεν σέ έχουμε.. και κρατώ ανθολόγιο με τις απαν΄τησεις σου για όλα τα θέματα...

sauna victim είπε...

sokolatina o nikos dimou otan vlepei ta skoura me tis erotiseis anevazei allo topic...

mickey είπε...

Αγαπητή gravoura (4:35μμ), γι' αυτό και έθεσα την "ιστορική" ερώτηση για τον Walt Disney. Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι πολύ λίγοι γνωρίζουν ότι τα περί κατάψυξης του Disney είναι τελικά ένας μύθος - το αναφέρει και η Wikipedia στο άρθρο για την κρυονική.

Σε ευχαριστώ πολύ που απάντησες και είμαι βέβαιος ότι οι περισσότεροι αυτό θα απαντούσαν - κι εγώ μέχρι πολύ πρόσφατα είχα τη δικιά σου εντύπωση. Ήθελα απλά να δείξω ότι ακόμα και όταν υπάρχουν επίσημα στοιχεία, η Ιστορία συχνά γράφεται διαφορετικά.

Υ.Γ. Πάντως, αν είχα τη δυνατότητα να καταψυχθώ μέσω της κρυονικής και να ξαναγεννηθώ στο μέλλον, θα το έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη. Η διαδικασία πάντως είναι ακόμα ιδιαίτερα ακριβή και αμφιβόλου αξιοπιστίας...

Mihalis είπε...

Εγώ 8α πήγαινα 1 μέρα πριν κλέψει ο Πάρης την Ωραία Ελένη και θα την έκλεβα εγώ!

Optimus είπε...

Ωραίο θεματάκι :)

Κάτι πολύ κοντινό και ίσως πεζό το οποίο συζητάω πολλές φορές με έναν φίλο μου: Να πηγαίναμε πίσω στο χρόνο στην εποχή των home-micros με την ηληκία βασικά και τις γνώσεις που έχουμε τώρα σε assembly, να γράφαμε παιχνίδια επιτυχίες στον Amstrad CPC, Spectrum, C64, whatever. Τότε που τα κομπιούτερ ήταν απλά και τα κορυφαία προγράμματα ήταν δουλειές λίγων ατόμων. Νοσταλγία;

Έπειτα, ίσως θα ήθελα να δω με τα μάτια μου την βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και να ανακαλύψω τις γνώσεις που χάθηκαν για πάντα. Επίσης να πάω ακόμα πιο πίσω στο παρελθόν για να ικανοποιήσω την περιέργια μου: "Άραγε υπήρχε η Ατλαντίδα ή ήταν μύθος;"

Optimus είπε...

Και όσον αφορά την κλασική θεωρία, ειδικότερα στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας, ότι αν επηρεάσεις το παρελθόν (ειδικά π.χ. να σκοτώσεις κάποιον πρόγονο σου), κάτι αλλάζει στο μέλλον (δηλ. στο παρόν σου :), μου είναι δύσκολο να την συγκρατήσω. Κανονικά οι ήρωες στις ταινίες θα έπρεπε να είχαν περάσει σημαντικές αλλαγές μόνο με το που τολμίσαν να εισέλθουν στη διάσταση του παρελθόντος ή με τις "ασήμαντες" αλλαγές που προκάλεσαν στο ταξίδι τους. Γιατί και η πιο ασήμαντη φαινομενικά αλλαγή θα μπορούσε να δημιουργήσει τρομερές αλυσιδωτές αντιδράσεις στο μέλλον, αλλάζοντας και τη εφηβική ζωή/στιγμιότυπα/τρόπο σκέψης του timetraveller, θα έπρεπε και αυτός δηλαδή να νοιώσει ότι κάποιες αναμνήσεις που είχε ζήσει ξαφνικά φάγανε delete από τον εγκέφαλο του, μόνο με το που τόλμισε π.χ. να αλλάξει ένα αντικείμενο θέση στο παρελθόν. Παράδοξο! Αλλά στις ταινίες (και στα παιχνίδια, βλέπε Day of the Tentacle, θεϊκό!) αλλάζουν μόνο τα σημαντικά τη ροή του μέλλοντος (και παρόντος του timetraveller δηλ. :), αυτά που συμφέρουν, τα "ασήμαντα αγνοούνται".

Προσωπικά μου είναι πιο ελκυστική η θεωρία των άπειρων παράλληλων συμπάντων. Ο timetraveller ταξιδεύοντας στο παρελθόν, ξαφνικά βρίσκεται σε μια εναλλακτική πραγματικότητα ενός διαφορετικού παρελθόντος όπου εκτός τον πραγμάτων που συνέβησαν στη δικιά του πραγματικότητα, προστείθεται και η ξαφνική εμφάνιση του timetraveller στους άλλους που ζουν σε αυτήν την πραγματικότητα. Οπότε αν επηρρεάσει αυτήν την πραγματικότητα, δεν συμβαίνουν αλλαγές στον ίδιο ή στο δικό του παρόν αλλά στο μέλλον του εναλακτικού παρελθόντος που άνοιξε. Και πάλι, μπορεί να υπάρχουν πολλές παραδοξότητες και εδώ που δεν έχω σκεφτεί. Αλλά μου είναι πιο ενδιαφέρουσα θεωρία, όπως και το άλλο: κάθε στιγμή που ζούμε, έχουμε άπειρες επιλογές/κινήσεις που θα δημιουργούσαν άπειρες εναλλακτικές πραγματικότητες. Αυτήν την στιγμή κάνω post αυτό το comment, στην εναλλακτική πραγματικότητα #256 δεν κάνω post, ενώ σε μια άλλη εναλλακτική πραγματικότητα #6128 πηδάω απ'το παράθυρο!!!

Αυτά. Πάω για ύπνο :)

Nikos Dimou είπε...

optimus thanx για τα ωραία σχόλια...