Κυριακή, Φεβρουαρίου 26, 2006

Έχουν τα αυτοκίνητα ψυχή;



Το ερώτημα είναι ουσιαστικό - όχι μόνο από την θεολογική πλευρά, αλλά και για λόγους κύρους του υπογράφοντος. «Πώς μπορείς να γράφεις για μηχανήματα;» μου λένε φίλοι διανοούμενοι (προφέροντας την λέξη «μηχανήματα» σαν να ήταν πασαλειμμένη με κινίνο. Κι εγώ απαντάω, πολύ σοβαρά: «Μα τα αυτοκίνητα έχουν ψυχή!»

Η θεωρία μου είναι απλή. Το αυτοκίνητο είναι μία ανώτερη, ιδιαίτερα πολύπλοκη μορφή οργάνωσης της ύλης. Τόσο πολύπλοκη, που δεν αποτελείται πια από το σύνολο των τμημάτων της. Έχει κάτι παραπάνω. Αυτό το παραπάνω, το ονομάζω ψυχή.

Ακολουθώ, στην σκέψη μου αυτή, πολλούς σοφότερους από εμένα, οι οποίοι αποφάσιζαν τι έχει και τι δεν έχει ψυχή με βάση την πολυπλοκότητά του. Έτσι, οι απλές μορφές ζωής (ζώα, νέγροι, κλπ.) για πολλούς περιώνυμους θεολόγους δεν εδικαιούντο ψυχής.

Με τα ίδια κριτήρια κι εγώ συγκαταλέγω τα αυτοκίνητα στα έμψυχα όντα. Θα μου πείτε: ένα σωρό από παλιοσίδερα; Σύμφωνοι, όλα τα αυτοκίνητα θα γίνουν κάποτε σωροί από σκραπ - όπως κι εμείς σωροί από κόκαλα. Αυτό, όταν πεθάνουν. Αλλά όσο είναι ζωντανά, κινούνται και αντιδρούν - είναι έμψυχα, σύμφωνα με τους περισσότερους ορισμούς.

«Κι από που παίρνουν ψυχή;» ρωτάει κάποιος σκωπτικός. Μα από όπου την πήραμε κι εμείς - από τον δημιουργό τους. Κατ’ εικόνα και ομοίωσιν πλάθονται κι αυτά. Υπάρχουν αυτοκίνητα έξυπνα, κουτά, κομψά, σοβαροφανή, χαριτωμένα, ευέλικτα, δύστροπα - κάθε μοντέλο και μία προσωπικότητα.

Με τον καιρό, πέρα από την προσωπικότητα του δημιουργού και του κατασκευαστή ένα αμάξι καθρεφτίζει και την μορφή του οδηγού του. Όπως τα παντρεμένα ζευγάρια που όσο γερνάνε μοιάζουνε (και στο πρόσωπο) έτσι και τα αυτοκίνητα. Αλλιώτικο το Μίνι που οδηγεί ευαίσθητη δεσποινίς - κι άλλο του βαρύμαγκα. Ιδίως μετά από μερικά χρόνια.

Αν λοιπόν υπάρχει ψυχή (γενικώς - γιατί μερικοί την αρνούνται και σε μας) πρέπει να είναι μεταδοτική. Όπως την εμφύσησε ο Θεός στον άνθρωπο, έτσι κι αυτός την χαρίζει στα δημιουργήματά του. Δεν έχει ψυχή μία φούγκα του Μπαχ - την ψυχή του δημιουργού της;

«Μία μοτοσυκλέττα λειτουργεί σύμφωνα με τους νόμους της λογικής - και η μελέτη της τέχνης να συντηρείς μηχανές, είναι, στην πραγματικότητα, μία σε σμίκρυνση μελέτη της τέχνης του ορθού λόγου». Αυτά διάβαζα το 1975 στο βιβλίο του Robert M. Pirzig: Zen and the Art of Motorcycle Maintenance (Το Ζεν και η τέχνη της συντήρησης Μοτοσυκλέττας).

Για τους μελετητές του Βουδισμού Ζεν δεν υπάρχει πρόβλημα. Ο Βούδας είναι παντού - και μέσα στον κινητήρα. Όταν το μοτέρ τραγουδάει, σωστά ρυθμισμένο, ο κόσμος λειτουργεί εύρυθμα, η αρμονία ισχύει. (Αρρωσταίνω όταν ακούω αρρύθμιστη μηχανή…)

Αυτά, εισαγωγικά, περί ψυχής. Όποιος ακόμα αμφιβάλλει, ας μείνει ήσυχος. Κι εγώ αμφιβάλλω. Ακόμα και για την δική μου ψυχή. Άσε δε για πόσων συνανθρώπων μου…

Όμως μία μελέτη της αυτοκίνητης ψυχής είναι πολλαπλά χρήσιμη. Θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε τον εαυτό μας. Γιατί, βέβαια, για ανθρώπους μιλάω τόσην ώρα...


Απόσπασμα από το βιβλίο μου "Η Τέλεια Διαδρομή". Φωτό: αρχοντική Bentley

175 σχόλια:

tassos_papadakis είπε...

Ναι.

tassos_papadakis είπε...

Υuppie!!!

Έκανα σεφτέ!(εξ ου και η πολύ χαρά και ...το μονολεκτικό της προηγούμενης απαντήσεως)

Σοβαρά τώρα. Έχουν, εφόσον τα οδηγεί κάποιος. Μεταμορφώνονται δηλαδή σε μια τροχοφόρο παραλλαγή του εαυτού μας.

Έτσι πιστεύω τουλάχιστον. Και ομιλώ μετά από κάποια -αρκετά μεγάλη- πείρα.

hioniam είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
tassos_papadakis είπε...

Ισχύει πάντως και αυτό που λέτε για τους κατασκευαστές:

Άλλη προσωπικότητα έχει μια Alpha Romeo(λόγω σχεδίασης αλλά και ...καταγωγής) και εντελώς διαφορετική ένα Hyundai. Για να είμαι πιο ακριβής δε, το ένα έχει όταν το άλλο απλά ...τσουλάει.

Όσον αφορά τα περί ψυχής, είμαι βέβαιος πως υπάρχει -στους ανθρώπους. Για τα αυτοκίνητα, μίλησα ήδη στο προηγούμενο σχόλιο μου.

(αρκετά όμως μονοπώλησα το post)

hioniam είπε...

Οχι δεν εχουν αφου ουτε οι ανθρωποι
που τα οδηγουν εχουν.

Η "ψυχη" ειναι ενα μεταφυσικο
κατασκευασμα.

"Α τι να 'σαι που σε λεν «ψυχή» αλλά που μήτε αέρας
Έσωσε ύλη να σου δώσει μήτε χνούδι ποτέ" Οδ.Ελυτης


8:09 μμ

mickey είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
harrygreco είπε...

Ενδιαφερον ειναι να δουμε ποια θεωρει ο καθενας οτι εχουν,απο τα δικα μου Αλφα Ρομεο,Τογιοτα,Νταεγου & Βολκςβαγκεν,μονο η Αλφα ειχε ψυχη. Μονο γι' αυτη λυπηθηκα.

mickey είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Yannis H είπε...

Δεν έχω καν δίπλωμα οδήγησης οπότε, παντελώς άσχετος με το θέμα.

Εξ ανάγκης διαπίστωσα όμως ότι κάποιοι ταξιτζήδες έχουν ψυχή και κάποιοι δεν έχουν.

cyrusgeo είπε...

"Ψυχή" με την έννοια που λέει ο Ν.Δ. -- και βέβαια έχουν. Έχουν προσωπικότητα, παραξενιές, ιδιοτροπίες, μουλαρώματα. Το αυτοκίνητο "νιώθει" την προσωπικότητα του οδηγού του και αντιδρά ανάλογα. Αν το χειρίζεσαι αδέξια, θα σε εκδικηθεί. Αν είσαι άτολμος, θα "κλοτσήσει". Αν δείχνεις υπερβολική σιγουριά, θα αφηνιάσει. Αν του φέρεσαι σωστά, θα σε ανταμείψει. Το ίδιο ισχύει -- σε μεγαλύτερο βαθμό -- με τις μοτοσικλέτες (το δικό μου μέσο), αλλά και με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι τα Windows έχουν (υπ' αυτή την έννοια) περισσότερη "ψυχή" από το MacOS.

mickey είπε...

@tassos_papadakis
Εγώ δεν έχω αξιωθεί να κάνω σεφτέ ακόμα - χάρη σε σένα ούτε και τώρα :(

Μόλις ξύπνησα και είδα όνειρο ότι έκανα κάπου chat (πάντως σε chat room δεν έχω μπει ποτέ) και με ανακάλυψαν οι tassos papadakis, yannis h κ.α. Ήμαρτον!!!

Επί του θέματος, δεν ξέρω αν έχουν ψυχή, αλλά πολλές φορές νιώθω έτσι. Πάντως επειδή αγαπώ υπερβολικά αυτό που έχω τώρα (εδώ και πάνω από 7 χρόνια), δεν πρόκειται να το πουλήσω, αν και δε θα με εξυπηρετεί αν κάνω οικογένεια, ενώ ήδη θέλω κάτι καλύτερο και πρακτικότερο (κάποιο μικρό τζιποειδές ενδεχομένως). Έχω τόσες υπέροχες αναμνήσεις μαζί του! Όταν δεν θα μπορώ να το χρησιμοποιώ πλέον, θα το δωρίσω στους γονείς μου - για να μείνει στην οικογένεια.

Είχα δεθεί απίστευτα και με το αυτοκίνητο που είχα νοικιάσει στις ΗΠΑ - ένα Hyundai Elantra 1800 με CD-player και ηλιοροφή. Το παρέλαβα brand new (αν δεν είχαν πειράξει το κοντέρ) και κάναμε μαζί τα πρώτα μας 12.000 χιλιόμετρα στις ΗΠΑ - είδαμε απίστευτες φυσικές ομορφιές. Συχνά ήταν η συντροφιά μου, η τραπεζαρία μου, ακόμα και το υπνοδωμάτιό μου! Με δυσκολία το αποχωρίστηκα. Περνάγαμε τόσο όμορφα οι δυο μας που δεν ήθελα να σταματήσει ποτέ το ταξίδι!

Υ.Γ. Sorry για τα 2 reposts :(

mary είπε...

χμμ.. όχι δεν έχουν.. έχουν συμπεριφορές.. έχουν λογική γιατί μπορούν να αναπαράξουν με ακριβώς τον ίδιο τρόπο την ίδια συμπεριφορά και η φθορά δημιουργεί την ίδια ακριβώς συμπεριφορά.. αλλά ψυχή δεν έχουν.. η ψυχή είναι κάτι ελεύθερο που δημιουργεί από μόνο του..

όταν έκανα το πτυχίο μου με ενδιέφερε πάρα πολύ το θέμα τεχνητή νοημοσύνη.. και ειδικότερα κατα πόσο θα μπορούσε ποτέ να αναπαραχθεί ένα ανθρώπινο συναίσθημα.. δεν το έψαξα το θέμα αρκετά και δεν ξέρω τώρα που στέκει μια τέτοια υπόθεση..

βέβαια.. ποιος ξέρει! μπορεί μια μέρα το αυτοκίνητο μου να φοβάται να βγει στο δρόμο γιατί μάλλωσε την προηγούμενη με το honda στον απέναντι δρόμο.. και το honda να έχει ήδη οργανωσει συμμορία με τα άλλα 16ρια της γειτονιάς.. και να έχουμε ιστορίες γιατί κάποια άλλα αυτοκίνητα απ’την πάνω γειτονιά να έχουν συμφέροντα τα οποία να πλήττονται και να εκμεταλλέυονται καταστάσεις και τελικά το αμαξακι μου να έρχεται κλαμένο στο γκαραζ και εγώ να πρέπει να το παρηγορήσω...

άστε.. θα αγοράσω ποδήλατο!!! ή μάλλον.. λέω να μετοικήσω στην Βενετία!

MainMenu είπε...

harry to sxolio sou einai ena mikro eksoxo poihma...pantos ki ego exo klapsei gia ena amaksi...ksaplona sto kathisma h akoumpousa sto timoni. Ford oikogeneiako floufliko alla aythentiko...

To pio oraio post mexri tora....eyxaristoume mister Niko:)

sauna victim είπε...

kathe dhmiourghma exei psyxh. ta aftokinhta vevaia ta antipathousa panta giati proothoun elaxista th skepsh. ta theoro perissotero epideiksh dynamhs kai dekaniki para poiothta odos-dhmiourghmatos

A.F.Marx είπε...

Ακριβό μου διθέσιο, καλό μου αμάξι
Που περνάς απ' τ' απαίσιο ξυστά
-------------------------------------

Να, το επόμενο θέμα των εκπομπών του Χαρδαβέλα...
«Έχουν τα αυτοκίνητα ψυχή;
Έχουν οι ψυχές αυτοκίνητα;»

mickey είπε...

Πάντως, επιστημονικά, η "ψυχή" μάλλον είναι μια αναδυόμενη ιδιότητα (emergent property) που εμφανίζεται λόγω της πολυπλοκότητας του ανθρώπινου εγκεφάλου. Το θέμα φυσικά δεν έχει διερευνηθεί σε βάθος και δεν έχουμε φτάσει σε ασφαλή συμπεράσματα, οπότε οποιαδήποτε "μεταφυσική" ερμηνεία παραμένει απόλυτα σεβαστή. Φαντάζομαι πως αυτή είναι η έννοια που ταιριάζει με την άποψη του Ν.Δ. στο post. Κάθε επαρκώς πολύπλοκο σύστημα μπορεί να εμφανίσει νέες ιδιότητες και συμπεριφορές, ακόμα και μερικές που δεν είχε προβλέψει ο σχεδιαστής του - είτε πρόκειται για τον "τυφλό ωρολογοποιό" της φυσικής επιλογής είτε για τους προγραμματιστές των Windows.

Το αυτοκίνητο, αν και απλό ως αρχική σχεδίαση, αποτελεί ένα ιδιαίτερα πολύπλοκο κατασκεύασμα και οποιαδήποτε τυχαία διαφοροποίηση της λειτουργίας ενός ή περισσότερων εξαρτημάτων μπορεί να του "χαρίσει" μια ιδιαίτερη "προσωπικότητα". Πάντως το ότι δένεται ο οδηγός με αυτό και το θεωρεί ως πιστό του συνεργάτη ή ακόμα και προέκτασή του, είναι παραπάνω από βέβαιο!

guerrero762 είπε...

Ψυχη;Κυριολεκτικα οχι φυσικα.
Μεταφορικα ισως,απο τη στιγμη που το αυτοκινητο αποτελει για καποιον χομπυ ή καλυτερα αντικειμενο παθους.
Ο κ.Δημου ειναι παθιασμενος με το αυτοκινητο,ενα ειδος φετιχισμου(χωρις κανενα φτηνο σεξουαλικο υπονοουμενο)αρα κατ'αυτον το αυτοκινητο εχει ψυχη.
Εγω παλι δεν ξερω,αλλαξα αρκετα αμαξια αλλα ολα τα αντιμετωπιζα ως εργαλεια για να μετακινουμαι.
Χωρις αμαξι θεωρω αδιανοητη τη ζωη μου,επιλεγω παντα ενα δυνατο,ασφαλες και ομορφο αυτοκινητο αλλα ουτε ασχολουμαι ιδιαιτερα(εως καθολου)με τα τεχνικα χαρακτηριστικα των αυτοκινητων,δεν διαβαζω περιοδικα σχετικα με αυτα και βαριεμαι αφανταστα τις συζητησεις περι αυτοκινητων που αποτελει θεμα συζητησης μιας αντροπαρεας(στις υπολοιπες συμμετεχω ενθουσιωδως).
Ισως αν ειχα την οικονομικη δυνατοτητα να αλλαζω συνεχως αυτοκινητο και να αγοραζω πανακριβα μοντελλα μπορει να ειχα διαφορετικη γνωμη.
Η αληθεια ειναι πως το πρωτο μου αμαξι ηταν δωρο απο το πατερα μου,ο οποιος και το συντηρουσε καταβαλοντας τα εξοδα συντηρησης,οταν τελικα το πουλησα για να παρω το δευτερο με δικα μου πλεον χρηματα δεν ενιωσα τιποτα.Οταν ομως πουλησα το
mazda για να παρω το τριτο κατα σειρα για να ειμαι ειλικρινης ενιωσα σαν να αποχωριζομουν ενα φιλο.Καλα μην φανταστητε κιολας οτι αρχισα να κλαιω με λυγμους στη μαντρα(χαχαχαχαχαχα)αλλα για ενα δευτερο ενιωσα παραξενα.
Ναι ειναι αληθεια πως συνδεομαστε συναισθηματικα με ενα αψυχο αντικειμενο οπως το αυτοκινητο οπως συμβαινει και με αλλα αψυχα αντικειμενα.Οι συλλεκτες ειδικα.
Τα συγχρονα αυτοκινητα δεν με ενθουσιαζουν με εξαιρεση τα 4Χ4.
Αντιθετως μου αρεσουν τα παλια,τωρα ισως οι ειδικοι και ειδημονες γελασουν με την ασχετοσυνη μου αλλα παθαινω πλακα με εκεινα τα μακροστενα(δεν βρισκω καλυτερο ορο)αμερικανικα της δεκαετιας του '70(αν δεν κανω λαθος)και το citroen DS.
Eιδικα το τελευταιο τρελλαινομαι να το βλεπω.Καπου ειχα ακουσει-διαβασει μαλιστα οτι ειχε φοβερες καινοτομιες τεχνολογικες για την εποχη του.Αν κανω λαθος κ.Δημου διορθωστε με αλλα πιστευω πως ειναι πανεμορφο αυτοκινητο.
Δεν ξερω για ψυχη αλλα θυμαμε τα παρακαλια και τα καλοπιασματα σε ενα Mercedes του Ε.Σ που ειχε "μουλαρωσει" σε μια αποστολη στο εξωτερικο σε μερος και σε τοποθεσια οχι ιδιαιτερα φιλικη προς υμας.
Τελικα ο συνδυασμος καλοπιασιματος και γνησιου στρατιωτικου "μπινελικιου" απεδωσε και το 4Χ4 πηρε "μπρος".
Λετε τελικα;
Και μιλωντας-γραφωντας-για παλια αυτοκινητα εξαιρετικο ενδιαφερον παρουσιαζουν τα γνησια Jeep και τα γερμανικα Kubelwagen του Β!ΠΠ.

harrygreco είπε...

To DS ειχε φυχη αρχοντικης κυριας ,μια γλυκεια ψυχη αγνου φτωχοκοριτσου απο επαρχεια ειχε το Φιατ 128. Το μινι Μορρις ηταν ...πιπινι !

paragrafos είπε...

Τα μηχανήματα είναι προέκταση των φυσικών δυνατοτήτων μας: χαρη σ΄ αυτά τρέχουμε πιο γρήγορα, κουβαλάμε φορτία, απαθανατίζουμε στιγμές, χαιρόμαστε τη φύση, την κλέβουμε κι όλας, γιατρευόμαστε, σκοτώνουμε επίσης κοκ. Ποια από αυτά έχουνε ψυχή; Είχαν ψυχή τα αεροπλάνα που πήρανε τόσες ψυχές; (που είναι και απείρως πολυπλοκότερα από τα αυτοκίνητα). Εδώ βέβαια, υπεισέρχεται κάτι άλλο: η ιδιοκτηsία, η ταύτιση, το άγγιγμα. Είναι δεύτερο σπίτι μας, μοιράζεται τις χαρές και τους θυμούς μας. Όπως τότε, που πήγα το παιδί στο νοσοκομείο και δεν ήξερα αν θα ξαναγυρίζα μαζί του... Ή όταν επιστρέψαμε με το ίδιο αυτοκίνητο, μήνες μετά την εγχείριση. Και τώρα που το πηγαίνω βολτα και χαίρεται... Δεν ξέρω αν το αυτοκίνητο έχει ψυχή. Εγώ πάντως, εχω αφήσει εκεί μέσα την ψυχή μου ουκ ολίγες φορές...

ΙΣ είπε...

Δεν μπορώ να δώσω απάντηση στο ερώτημα τι είναι η ψυχή. Πιστεύω όμως ότι είναι μια προέκταση της συνείδησης. Και βέβαια, αν υπάρχει, είναι κατά βάση ένα παιχνίδι νευροδιαβιβαστών και τίποτα παραπάνω. Κατ' αυτή την έννοια διερωτώμαι αν την ψυχή την καθορίζει ο παρατηρητής ή το υποκείμενό της. Επίσης, δεν πιστεύω ότι ο δημιουργός μεταδίδει την ψυχή του στο δημιούργημά του. Το δημιούργημα είναι απλά ένας αντικατοπτρισμός του ψυχισμού του δημιουργού σε μια συγκεκριμένη στιγμή.

Όσο για τα αυτοκίνητα, δεν είμαι θαυμαστής τους. Για εμένα το αυτοκίνητο έχει συγκεκριμένη χρηστική αξία: να σε πηγαίνει γρήγορα, άνετα και με ασφάλεια από το ένα μέρος στο άλλο. Ωστόσο, καταλαβαίνω τους ανθρώπους που τα λατρεύουν. Όμως έχει μεγάλη διαφορά ο συναισθηματικός δεσμός μεταξύ ενός ανθρώπου και ενός αντικειμένου από την «εμφύσηση» ψυχής στο αντικείμενο.

Προβληματισμός: Κάποιος άνθρωπος χρησιμοποιεί ένα αυτοκίνητο πολλά χρόνια. Το ξέρει καλά, του μιλάει, το περιποιείται σαν ένα ζωντανό πλάσμα. Γνωρίζει όλα τα ελαττώματά του και τις ιδιαιτερότητές του. Κάποια μέρα, ένας φίλος του αλλάζει το αγαπημένο του αυτοκίνητο με ένα πανομοιότυπο (τεχνικά αυτό μπορεί να γίνει εύκολα). Τι κάνει τότε αυτός; Καταλαβαίνει τη διαφορά; Υποψιάζεται κάτι; Ή μήπως πιστεύει ότι η αγάπη του απλά του κάνει «κόλπα» για κάποιον ανεξήγητο λόγο;

ermis είπε...

δεν το ήξερα ότι οι νέγροι είναι μιά απλή μορφή ζωής και ότι ο βούδας είναι ακόμα και μέσα στον κινητήρα ενός αυτοκινήτου.

πάω να χύσω (αν βρείτε κάποιο νέγρο βουδιστή, πείτε του να περιμένει παρακαλώ)

harrygreco είπε...

Το μπλογκ αντενδεικνυται για βρωμοστομους & μειωμενης αντιληψης,εχουν ψυχη Ντατσια,ασχημη & κακη.

McKat είπε...

Yes, they do!!
Μ’αρέσει πάρα πολύ να οδηγώ. Ο δρόμος που ξετυλίγεται μπροστά μου με απελευθερώνει κατά κάποιον τρόπο κι έτσι έχω σχέση αγάπης με το αυτοκίνητο. Αυτό μάλιστα που έχω τώρα είναι το πρώτο καινούριο αυτοκίνητο που οδηγώ, το πρώτο που αγόρασα με δικά μου λεφτά και το νοιώθω φιλαράκι μου. Είναι μάλιστα θηλυκό απ’ότι φάνηκε στην πορεία παρ’όλο που όταν το πήρα νόμιζα πως ήταν αγοράκι. Ίσως να είναι απόλυτα φυσικό βέβαια αυτό αφού μοιάζουμε. Είναι γεμάτο διάφορα όπως και το σπίτι μου, κι έχει όλα όσα θεωρώ απαραίτητα για να φύγω ταξίδι ξαφνικό όποτε μου προκύψει. Υπνόσακκο, σκηνή, πετσέτες και μια ψάθα.
Το προηγούμενο, ένα εικοσιπεντάχρονο φιέστα, το αγάπησα γιατί ήταν δώρο, είχε πάνω του άγνωστες ιστορίες και πάνω του ένοιωσα τη χαρά του πρώτου ταξιδιού όμως δεν γίναμε αδέρφια (άσε που με κοψοχόλιαζε με τις ιδιοτροπίες του). Το χάρισα λοιπόν, γιατί αυτή νομίζω ήταν πάντα η μοίρα του – να χαρίζεται, και βρέθηκα με αυτό εδώ το αλογάκι. (Αγαπώ πάντως πολύ και το γέρικο παπί μου. Αυτό κι αν έχει ψυχή. Σ’όλη την Ελλάδα με γύρισε.)

MainMenu είπε...

"Το μπλογκ αντενδεικνυται για βρωμοστομους & μειωμενης αντιληψης,εχουν ψυχη Ντατσια,ασχημη & κακη"

Harry to shmerino thema se exei apogiosei...Bravo!

Stormrider είπε...

πάντα μου άρεσαν τα αντικείμενα που είχαν κάποιον ιδιαίτερο χαρακτήρα.

δεν ξέρω για τα υπόλοιπα αμάξια, πάντως αν τα FIAT seicento έχουν ψυχή είναι σίγουρα σκατόψυχα. έχω βαρεθεί τα τελευταία χρόνια να με ταλαιπωρεί με κάθε λογής βλάβη... :(

ermis είπε...

και για νέγρους harry, και για νέγρους...

Stylianos_Pattakos είπε...

Για τα αυτοκίνητα δεν ξέρω, τα άρματα μάχης πάντως έχουν και παραέχουν. Άλλο πράγμα ο ήχος της ερπύστριας, πώς να το κάνουμε...

harrygreco είπε...

Ενδιαφερουσα η αμφιδρομη συγκριση ανθρωπινων ψυχων/χαρακτηρων με αυτοκινητα.

MainMenu είπε...

stormrider pou na deis ta cinguencento...

draminos είπε...

ΝΔ πολύ καλό το ερώτημα, θα προτιμούσα πάντως να έβαζες στο post αυτούσιο όλη την ανάλυση που είχες κάνει πριν πολλά χρόνια στους 4Τ ακριβώς με αυτό τον τίτλο.
Από τις δημοσιεύσεις σου τότε στους 4Τ "οι τέλειες διαδρομές" και το σημερινό θέμα ήταν ιδιαίτερα απολαυστικές. Για όποιον αγαπάει πραγματικά τα αυτοκίνητα υπάρχει "ψυχή".

ΥΓ - Προβλέπω ότι όπου ναναι έρχεται στη σειρά κάτι με θέμα τη φωτογραφία.

harrygreco είπε...

Ισως τα Φιατ να εχουν την αθωα ψυχη παιδιων με καρκινο,δεν φταινε τα καυμενα,τα γονιδια των γονιων τους τα καταδικασαν...Υποψιαζομαι οτι πολυς κοσμος ειναι εξω & γλενταει γιατι τετοια θεματαρα ειναι για τσινκουε τσεντο σχολια...

Nikos Dimou είπε...

H Alfa Romeo

Θαύμασα τον Παρθενώνα
και σε κάθε του κολώνα
βρήκα τον χρυσό κανόνα

Ομως σήμερα το λέω
βρίσκω το καλό και ωραίο
σε μια σπορ Αλφα Ρομέο

Καλοκαίρια και χειμώνες
να’ναι γύρω μου ελαιώνες
πίσω μου όλ’ οι αιώνες

Κι όπου μπρος ο δρόμος βγάζει
και σε πειρασμό με βάζει
δωσ’του να πατάω το γκάζι

Με την δύναμη του λιόντα
και με του πουλιού τα φόντα
πιάνω τα εκατόν ογδόντα

Γειά σας θάλασσες και όρη
γειά σας κι έχω βάλει πλώρη
για της Αστραπής την Κόρη.

Οδυσσέας Ελύτης

Nikos Dimou είπε...

Τι είναι ένα αυτοκίνητο;

1. Συμπλήρωμα του ανθρώπινου σώματος. (Από την παλαιολιθική εποχή ο άνθρωπος συμπλήρωνε το σώμα του με τεχνολογικές προεκτάσεις – ακόντιο, τροχός, βάρκα, αλέτρι, κλπ. Χωρίς αυτές δεν θα είχε επιβιώσει ανάμεσα σε δυνατότερα είδη). Το αυτοκίνητο είναι η σημερινή κινητική προέκταση του κατόχου του.

2.Τμήμα της ανθρώπινης ψυχής. (Το κάθε αυτοκίνητο καθρεφτίζει την προσωπικότητα και του δημιουργού αλλά και του κατόχου του. Η επιλογή του, ανάμεσα σε πολλά άλλα, ίδιας τιμής και προδιαγραφών, δεν είναι καθόλου τυχαία).

3. Ο πιο ιδιωτικός μας χώρος. (Ξέρω πολλούς που για να σκεφθούν, να εκτονωθούν, να κλάψουν, να ερωτευθούν, καταφεύγουν στο μικρό τετράτροχο σπίτι τους).

4. Θαυμαστό πνευματικό επίτευγμα. (Η εξωτερική του εμφάνιση μπορεί να είναι ισάξια ενός καλού γλυπτού – η λειτουργική του σύνθεση απαιτεί ώρες συντονισμένης μελέτης και σχεδιασμού από ομάδες επιστημόνων, τεχνικών και καλλιτεχνών).

5. Όργανο για την χορογραφία της κίνησης. (Αυτό που ονομάζω «Τέλεια Διαδρομή» είναι η κίνηση εναρμονισμένη με το τοπίο, τις καιρικές συνθήκες, τον φωτισμό, την χάραξη του δρόμου και την πρέπουσα μουσική υπόκρουση. Μία επιτυχημένη διαδρομή είναι όχι μόνο μετακίνηση αλλά και αισθητικό επίτευγμα).

6. Το απόλυτο παιχνίδι – μικρών και μεγάλων. (Από τον τρίχρονο που τσουλάει ένα πλαστικό φορτηγό, ως τον σαραντάρη που πλένει το αμάξι του κάθε Κυριακή. Άλλωστε τα παιχνίδια είναι η πιο σοβαρή άμυνα ενάντια στο taedium vitae – το άχθος της ζωής).

7. Εργαλείο για άθληση. (Όπου η έννοια «προέκταση σώματος» παίρνει το απόλυτο νόημά της. Κάθε μυς, κάθε νευρική απόληξη, κάθε εγκεφαλικό κέντρο, συντονίζεται με τα χιλιάδες μηχανικά και ηλεκτρονικά εξαρτήματα για να επιτύχει η οδήγηση στο όριο).

8. Αντικείμενο τέχνης. (Ζωγράφοι, ποιητές, πεζογράφοι και μουσικοί έχουν ήδη ασχοληθεί με το πιο χαρακτηριστικό δημιούργημα του εικοστού αιώνα).

Τώρα αν εσείς νομίζετε ότι το αυτοκίνητο είναι απλά μία μάζα από σιδερικά, μπουλόνια και βίδες που μας μεταφέρει από το ένα σημείο στο άλλο – δέχομαι να καταγράψω την άποψή σας ως την ένατη πλευρά του.

Pavlos είπε...

Πιστεύω ότι τα πλοία έχουν. Αναλογικά λοιπόν, και τα αυτοκίνητα.

Όχι όμως όλα :-)

MainMenu είπε...

Παντως ΝΔ κι αυτη η ανατομική περιέργεια για το αυτοκίνητο έχει τις ψυχικες προεκτάσεις της. Κατι σα τα επιστημονικα-καλλιτεχνικά σκίτσα του Vesalius.

MainMenu είπε...

εγώ είμαι άσχετος από μηχανικά...αλλά βλέποντας όλους τους μηχανικούς πόσο ερωτιάρικα πασαλείβονται και χώνονται στον κόρφο κάθε αμαξιού, τα αμάξια σίγουρα έχουν ψυχή. Για αυτό άλλωστε και το 'κατσαριδάκι' ήτανε τόσο πετυχημένη ταινία. Πολλά αντικείμενα χειρίστηκαν ανθρωπομορφικά στη τέχνη. Κανένα όμως δε συγκίνησε όσο το αμαξάκι που τελειώνει 'κουτσό' και μουτζουρωμένο τον αγώνα. Έχει γράψει κι ο Ζαμπέτας ένα πολύ τρυφερό τραγούδι. Το σαραβαλάκι. Αν κάποιος ξέρει τους στίχους ας το γράψει. Τα λέει όλα

Filboid Studge είπε...

pavlos said...
Πιστεύω ότι τα πλοία έχουν.

Το πιστεύει και ο Rudyard Kipling.
Διαβάστε το διήγημα "Τhe Ship That Found Herself", όπου ένα πλοίο βρίσκει, ή μάλλον συνθέτει, την ψυχή του.
Θα το βρείτε και εδώ: http://www.readbookonline.net/readOnLine/2414/

Αρχαίος είπε...

Νίκο ξέχασες και μια άλλη παράμετρο
Μας συντροφεύουν , περνάμε πολύ ώρα μαζί τους (ιδιαίτερα στην μπλοκαρισμένη Αθήνα), Μας μεταφέρουν στο σπίτι όταν γεννηθούμε, είναι μαζί μας στα πρώτα φλερτ και στην πρώτη εισαγωγή μας στο σεξ, μας συντροφεύουν στο γάμο μας, στις διακοπές μας στα ταξίδια μας ακόμα και στο τελευταίο ταξίδι μας (φτού –φτού)!
Έχουν ψυχή όταν εμείς τους την δώσουμε και την δίνουμε εύκολα σε συντρόφους και όχι σε μεταφορικά μέσα.

Nikos Dimou είπε...

Kι ένα ποίημα για την μεταφυσική σχέση: Ο Ποιητής και η Πόρσε

mickey είπε...

Μετά το σχόλιο του Ν.Δ. στις 11:12μμ τι να προσθέσουμε εμείς οι απλοί κοινοί θνητοί οδηγοί; Άσε που πρέπει να έχει κάνει και μερικά εκατομμύρια χιλιόμετρα!

@nikos dimou
Να περιορίσουμε τα σχόλια στο θέμα της "ψυχής" ή να επεκταθούμε γενικότερα στην αγάπη για το αυτοκίνητο και την οδήγηση;

Filboid Studge είπε...

Κι άλλο ποίημα για το

Αυτοκίνητο

Στη δημοσιά σαν αγκαλιά
δίκλωνη ενός διαβήτη
του αγέρα δάχτυλα στη χαίτη
και μίλια στην κοιλιά,

οι δυό μας φεύγαμε αδειανοί
βιτσιά για το ήπιο βλέμμα
φτιασίδι ο νους, φτιασίδι το αίμα
γυμνοί! γυμνο!, γυμνοί!

...Σ' ένα κρεβάτι μ' αψηλό
κι' αλαφρύ προσκεφάλι
πως ξεγλυστρούσε αλάργα η ζάλη
σαν ψάρι στο γιαλό...

Στη δίκλωνη τη δημοσιά
φεύγαμε κορμιά μόνο
με τις καρδιές σε κάθε κλώνο
χώρια, ζερβά-δεξιά.

Γ. Σεφέρης

guerrero762 είπε...

Ποτε σιχαινομαι την οδηγηση;
Το πρωι που παω δουλεια(μαζι με μερικα δις συνανθρωπων μου υποθετω)
Οταν εχει κινηση(τι ιδιοτροπος που ειμαι)
Ποτε γουσταρω να οδηγαω;
Τα βραδυα,μετα απο ξενυχτι,στην ερημη πολη.Με την μουσικη που μ'αρεσει.Αλλες φορες μονος αλλες φορες με παρεα,συνηθως μονος.
Τωρα θυμηθηκα και τις "θανατοβολτες".
Τρεις-4 κολλητοι σε ενα αμαξι να περιφερομαστε ασκοπως στη Σαλονικη late '80s early '90s.Ηταν τα πρωτα χρονια της ανεξαρτησιας μας.Ενηλικοι,με διπλωμα,αυτοκινητο και ολο το χρονο στη διαθεση μας.Καμμια υποχρεωση και οπως ελεγε και ο Δημητρης "μπρος εμεις και δε γ...εις".
Απιστευτες βολτες.Ειδικα τις χειμωνιατικες καθημερινες,ή τα καλοκαιρινα βραδια.Αδεια πολη,παρακμιακες καταστασεις.
Θυμαμε ενα ταξιδι απο Θεσσαλονικη για Ελβετια να δουμε το τελικο της ΠΑΟΚαρας.Με μια BMW 320i και μετα Γερμανια,Ολλανδια,Βελγιο.Τρεις πιτσιρικαδες.Απιστευτες διαδρομες,απιστευτες καταστασεις.
Το αυτοκινητο ειναι επισης αδιαμφισβητητο συμβολο κοινωνικου status.
Μπορεις να ντυθεις σαν πλουσιος,μπορεις να κανεις αιματηρες οικονομιες ή να καταχρεωσεις τις πιστωτικες καρτες και να αγορασεις μερικα ακριβα ρουχαλακια ή να φορεσεις ενα μαιμου rolex αλλα αμα δεν εχεις δεν μπορεις να αποκτησεις ποτε μια Porshe μια Mercedes kompressor μια Ferrari κτλ.
Που κολλαει αυτο;
Διαβαζωντας το σχολιο του harry για το Dacia θυμηθηκα εναν τυπα πριν πολλα χρονια σε club του Μαρμαρα που αυτοπαρουσιαζοταν σε κοπελλα της παρεας μου σαν κροισος και υπερεπιτυχημενος επιχειρηματιας για να τον δουμε τα ξημερωματα να αποχωρει με ενα Dacia!!!!

alombar42 είπε...

Και βέβαια έχουν ψυχή!

Οχι όλα, αλλά δεν έχει σημασία ο τύπος, η μάρκα, το μοντέλο κλπ. Σημασία έχει ο τρόπος επιλογής και η συμβίωση μαζί του, αφού τότε... αναπτύσσεται και ωριμάζει η σχέση. Αλλο ο έρωτας με μια Dino Ferrari ή μια Lamborghini Miura (πανέμορφα!) και άλλο η λατρεία για το όποιο σούργελο με το οποίο όμως περνάμε μεγάλο μέρος της ζωής μας.
Υποψιάζομαι οτι, ακόμα κι αν αποκτήσω μια σύγχρονη Ferari, η σχέση δε μπορεί να είναι σχέση λατρείας (ίσως επειδή η Ferari με ξεπερνά;).

Το "τσίρκουλο" υπήρξε το πιο αγαπημένο μου (ένα Subaru Justy 4x4, από τα πρώτα που ήρθαν στην Ελλάδα, ο τίτλος τιμής από κυρία ΒΠ), από κοντά με τη Ντόλυ (Civic 1400 αυτό, φοιτητής εγώ).

Οι φίλοι μου με φωνάζουν σουμπαρουδάκια :)

(επειδή μου έρχεται να γράψω σεντόνι, λέω να κάνω κι εγω ένα ποστ... ζηλεύω!)

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
harrygreco είπε...

Η παιδαγωγικη αξια του μπλογκ,απο εδω εμαθα τις εκφρασεις... 1 ) Τον π*ιρνεις & γερνεις & σημερα 2 ) Μπρος εμεις & δεν γ*μεις... Για να μην με λενε ορισμενοι...αντιγραικο,πιστευω οτι σαν λαος εχουμε απο τα πλουσιοτερα λεξιλογια για " βρισιες ". Ες αυριον τα σπουδαια,παμε για ρεκορ σχολίων &...νεολογισμων.

kostakis είπε...

..είδα ένα όνειρο χθες βράδυ:
ήταν λέει μια Alfa Romeo έτοιμη να ..σαλτάρει(ω) στο κενό...
και αναρωτήθηκα μην έπιασε τόπο η επιχειρούμενη λογοκρισία

hioniam είπε...

"Έχει γράψει κι ο Ζαμπέτας ένα πολύ τρυφερό τραγούδι. Το σαραβαλάκι."

Mαλλον θα εννοειτε"ΤΑ ΠΑΛΙΟΣΑΡΑΒΑΛΑΚΙΑ" του Σταματη Κραουνακη με την Βικυ Μοσχολιου.

Δυστυχως δεν εχω τους στιχους προχειρους αλλα εμενα μου αρεσει και ενα
αλλο τραγουδι του Παντελη Θαλασσινου, "Η ΣΑΚΑΡΑΚΑ":
Σακαράκα παλιά, χιόνια βροχές σκουριασμένη

Δίχως ρόδες φτερά, μηχανή χαλασμένη
Βγήκε νύχτα κρυφά στη στροφή μεθυσμένη

Μια καρότσα παλιά στο σαράκι πνιγμένη
Καθισμένοι μπροστά στο σπασμένο τιμόνι

Οδηγός και βοηθός κουβεντιάζουνε μόνοι
Λένε για δρόμους παλιούς για ταξίδια για μπλόκα
Το μεγάλο καρφί τη μεγάλη την πρόκα

Για φορτία κρυφά για ρουφιάνους για ψεύτες
Καθισμένοι μπροστά σε σπασμένους καθρέφτες

Με το κλάξον βραχνό ν’ αντέχει ακόμα
Γι’ αλλού φτιάχνουν σκοπό, το τσιγάρο στο στόμα

MainMenu είπε...

hioniam οχι λεω τραγουδι του Ζαμπετα. Το Σαραβαλακι μου

Νομίζω - τώρα μαλλον κανω λαθος -

Το δικο μου το αμαξι
ειναι φινο και ενταξει (κατι τετοιο)

- το λεει ο ιδιος. Παντως ωραία και τα παραδείγματα σου.

the resident είπε...

qerrero saidΜπορεις να ντυθεις σαν πλουσιος,μπορεις να κανεις αιματηρες οικονομιες ή να καταχρεωσεις τις πιστωτικες καρτες και να αγορασεις μερικα ακριβα ρουχαλακια ή να φορεσεις ενα μαιμου rolex αλλα αμα δεν εχεις δεν μπορεις να αποκτησεις ποτε μια Porshe μια Mercedes kompressor μια Ferrari κτλ.
Α μπα δεν νομιζω.Πολυ πιο κακογουστο ειναι να εχειs πορσε,φεραρι κλπ και να εισαι φτηνιαρικα κακοντυμενοs.Nα μπει παρακαλω πρωτο στο κιτs ποιντ συστεμ.

mickey είπε...

@mainmenu
Έχω φάει εδώ και ώρα το δίκτυο για να βρω τους στίχους από "Το Σαραβαλάκι" του Ζαμπέτα, αλλά δεν βρήκα τίποτε περισσότερο από τον τίτλο. Το έχω ακούσει κι εγώ κάποτε, αλλά δε θυμάμαι τους στίχους. Αν κάποιος άλλος ενδιαφέρεται, μακάρι να τα καταφέρει. Πάντως βρήκα κάποια CD που το περιλαμβάνουν.

Δεν ήμουν λάτρης του αυτοκινήτου, ούτε διάβαζα σχετικά περιοδικά και άργησα πολύ να πάρω το δίπλωμα - σαν αναγκαία αγγαρεία το είδα περισσότερο. Από τότε όμως που πήρα το πρώτο μου, δεν πίστευα πώς μπορούσα και ζούσα τόσα χρόνια χωρίς αυτό! Κατά τη γνώμη μου, η οδήγηση (Ι.Χ. εννοείται, αν και μισώ την έκφραση "Γιώτα Χι") είναι μια από τις ύψιστες εκφράσεις ανεξαρτησίας και σε συνδυασμό με τη μουσική αποτελεί τη μεγαλύτερή μου απόλαυση - μαζί με τη "γνωστή" βεβαίως, μπορούν και να συνδυαστούν όμως αρμονικά ;) Ποτέ πάντως δεν έχω οδηγήσει μηχανή ούτε έχω όρεξη…

@harry
Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου για τις "ιδιαιτερότητες" του γραικικού λεξιλογίου ;)

Dormammu είπε...

Το πρώτο μου αυτοκίνητο (πραγματικά δικό μου δηλαδή, γιατί δεν «μετράω» αυτά του μπαμπά) ήταν ένα ταπεινό Autobianchi Abarth μοντέλο 1977, που είχε φάει τα ψωμιά του, δώρο ενός θείου, με πάρα πολλά χιλιόμετρα στην πλάτη του. Σαν ιδιότροπη ιταλίδα, γερασμένη μεν, αλλά κοσμοπολίτισσα (είχε τρέξει κάποτε στο ενιαίο και γλίτωσε την απόσυρση επειδή βόλευε τον θείο στις διαδρομές μέσα στην πόλη) με είχε ταλαιπωρήσει αφάνταστα να την φέρω στα νερά μου… Για ώρες στο συνεργείο, αλλαγή φλάντζας κάθε 3.000 χλμ, μαζί με τα λάδια (αν το ξέχναγες καλύτερα να μην απομακρυνόσουν από την Αθήνα…), αλλά τουλάχιστον μου χάρισε μια μεγάλη εμπειρία: Έμαθα κάθε βίδα και παξιμάδι της, από το καπάκι και τις βαλβίδες της μηχανής, μέχρι τα γρανάζια του κιβωτίου και το ψυγείο λαδιού της. Έρωτας μέχρι την τελευταία βίδα! Μαζί στα πρώτα ηλιοβασιλέματα στο Σούνιο, μαζί σε τέλειες διαδρομές στο Ναύπλιο, στην Μονεμβασιά, στα Καλάβρυτα, στους Δελφούς, παντού. Μαζί στον πρώτο- μεγάλο- έρωτα. Κι ας με είχε αφήσει χιλιάδες φορές. Κι ας μου είχε μείνει ένα βράδυ στην Κηφισίας έξω από το σινεμά ο λεβιές των ταχυτήτων στο χέρι (είχε σπάσει ο πλαστικός σύνδεσμος που ένωνε τον λεβιέ με τον άξονα- ο τεχνικός της ΕΛΠΑ τον έδεσε με ένα σύρμα!!) και φώναζε η Μ. που χάσαμε την ταινία….

Μπορώ να θυμηθώ χιλιάδες ιστορίες από το πρώτο μου αυτοκίνητο, αλλά θέλω να κλείσω με αυτό: Όταν μετά από αρκετά χρόνια το πούλησα κι αφότου απολύθηκα από τον στρατό, αγόρασα μια απαστράπτουσα μπέμπα 318is (ΝΔ εσύ φταις…! Σε ακολούθησα με κλειστά τα μάτια…..). Σε μια βόλτα στην παραλιακή γύρω στο 2000, στο φανάρι του Καβουρίου είδα την ιταλίδα μου. Την οδηγούσε κάποιος άγνωστος και ήταν –σχετικά- προσεγμένη παρά την ηλικία της, φρεσκοβαμμένη στο ίδιο μπορντό, χρώμα. Είχε κρατήσει μάλιστα ο ιδιοκτήτης και το ιταλικό σημαιάκι που είχα κολλήσει στο πορτμπαγκάζ. Συγκινήθηκα. Πήγα να του μιλήσω, να του πω να την προσέχει, αλλά έστριψε προς το Καβούρι και εγώ συνέχισα προς τα κάτω… Ας είναι σε καλά χέρια, αν είναι ακόμα ζωντανή….

Απάντησα πιστεύω στο ερώτημα.

Συγνώμη για το σεντόνι σήμερα.

Παρασύρθηκα…

bazohead είπε...

Ναι, ναι ναι.
Και τα αμάξια και οι μοτοσυκλέτες.
Η δικιά μου είναι και γαμώ τα παιδιά.

Dormammu είπε...

Και για να ελαφρώσω λίγο το κλίμα, μην ακούτε τον Τουρνά, σας διαβεβαιώνω ότι μια χαρά το κάνεις σε Autobianchi.

Εγγυημένα…..

; ))

ostreum είπε...

Εγώ δεν πιστεύω πως το αυτοκίνητο έχει ψυχή.
Τι είναι η ψυχή παίξε -γέλασε;
Ψυχή έχει μόνο το φουσκωτό μου...

MainMenu είπε...

mickey ναι μονο το τιτλο εχει στο δικτυο - το ψαξα κι εγω οταν εγραφα το σχολιο. Εν τω μεταξυ διάβαζα τα λινκς σου για το Γουολτ Ντισνευ και το πως πέθανε. Μετα επιασα και την ΕΠΚΟΤ...Τώρα καταλαβα γιατι σε συναρπαζει τοσο ο ντισνευ. Γιατι δεν ανεβαζεις ενα σχετικο ποστ στο μπλογκ σου...:)

MainMenu είπε...

opa den yparxei pia to blog sou - grapse lathos mickey. Kalhnyxta

mickey είπε...

@mainmenu
Θα το επαναφέρω το blog (το απέσυρα προσωρινά γιατί το είχα παρατήσει και ετοιμάζω κείμενα) και ο Disney θα παίξει σίγουρα! Απλά τα 'χω παίξει αυτές τις μέρες - με το ζόρι σχολιάζω κι εδώ :(

@dormammu (1:03πμ)
Και όχι μόνο σε Autobianchi - αχ αυτές οι "απολαύσεις" στο αυτοκίνητο! Πώς να το αποχωριστώ, μετά από τόσο όμορφες αναμνήσεις;

gargoyle είπε...

Συμφωνώ με τον querrero ότι το Citroen DS, γνωστό και ως βάτραχος, είναι πανέμορφο. Για μένα μακράν το ωραιότερο αυτοκίνητο που έχει κατασκευαστεί.

Μία από τις πολλές του πρωτοτυπίες ήταν και τα ασυνήθιστα χρώματα στα οποία είχε κυκλοφορήσει (π.χ. καφέ, χρυσαφί, φυστικί).

Γενικότερα η Citroen για πολλά χρόνια καινοτομούσε, τουλάχιστον αισθητικά. Ενδεικτικά θυμίζω και το 2CV.

Kleio είπε...

Για τους Ζαμπετόφιλους το ποθητό "Σαραβαλάκι":

Το δικό μου το αμάξι
ήτανε φίνο και εντάξει
και μου έκανε όλα τα γούστα
και την τρέλα μου.

Όμως πέρασαν τα χρόνια
και χτυπάνε τα πιστόνια
και μου το περιφρονάει
κι η κοπέλλα μου.

Σαραβαλάκι μου, σαραβαλάκι μου
παλιό μεράκι μου.

(Γιώργος Ζαμπέτας-Πυθαγόρας, κυκλοφορία 1972)
* Το τραγούδι γράφτηκε, το 1968, για την ταινία "Ο ΓΙΓΑΣ ΤΗΣ ΚΥΨΕΛΗΣ" του Κ. Καραγιάννη. Εκεί ο Ζαμπέτας τα "δίνει" όλα (είναι άλλη εκτέλεση από την δισκογραφική).
Αναζητήστε το -ούτως ή αλλιώς.


Συμπτωματικά κι εγώ, σαν τον φίλο MainMenu, διαβάζοντας τον τίτλο του νέου θέματος σιγοτραγούδησα το "Σαραβαλάκι"! Τους στίχους θα σημείωνα σα σχόλιο, φόρο τιμής για το αμάξι μου, που το είχε σιγοτραγουδήσει τόσες φορές μαζί μου...
Για τη "Μπέμπα" μου -318 του '79, που με σφιγμένη καρδιά την έδωσα πέρσι το χειμώνα.
Ήθελε να "φύγει" δε με άντεχε άλλο... Σιγοέλιωνε, εγκατέλειπε. Κι αποφασίσαμε, μαζί, να χωρίσουν οι διαδρομές μας.

ΥΓ: Δεν τίθεται θέμα... Την ψυχή μου είχε. Εμένα είχε. Την τρέλα μου, τις ιδιοτροπίες μου. Τη γκρίνια, τη γλύκα, τη μυρουδιά μου. Όλα...
Γειά σου "γιαγιούλα"! Μου λείπεις...

Nikos Dimou είπε...

Καλημέρα!

Μεγάλη υπόθεση το αυτοκίνητο...

Πραγματικά έχω κάνει πάνω από 2.000.000 χιλιόμετρα με αμάξια κάθε λογής, δικά μου, test cars, press cars, νοικιασμένα, δανεικά.

Ταυτόχρονα έχω γράψει πάνω από 200 κείμενα για αυτοκίνητα. 11 χρόνια μηνιαίο κείμενο στους 4Τ, συν ταξιδιωτικά ρεπορτάζ και δοκιμές και άλλα δυόμιση στο CAR. Από τα πρώτα, μία ανθολόγηση έχω κάνει στο βιβλίο "Η Τέλεια Διαδρομή". Τα δεύτερα βρίσκονται όλα στο site μου.

Μία ζωή αυτοκίνητα. Θα μπορούσα να συντηρήσω ένα blog μόνο γι αυτά...

paragrafos είπε...

Stylianos_Pattakos said...
"Για τα αυτοκίνητα δεν ξέρω, τα άρματα μάχης πάντως έχουν και παραέχουν. Άλλο πράγμα ο ήχος της ερπύστριας, πώς να το κάνουμε..."

Δες κάτι που αντέγραψα στο μπλογκ μου και σου το φανερώνω με "χριστιανική αγάπη". Κι αυτό επειδή δεν θα ήταν σωστό να αλλάξουμε θέμα εδώ μέσα.
(Κύριε Νίκο, συγχωρέστε με για την παραπομπή)

coppertone είπε...

Τα 'χατε ποτέ με Ιταλίδα;

Μοντέρνα, ενθουσιώδης, εκρηκτική και ερωτιάρα σαν Λατίνα, αλλά και στρίγγλα, πουριτανή, ακατανόητη και σπαστική σαν Καθολική...

Έτσι και η Alfa μου. Ίδια η Laura.

koukoula είπε...

Φυσικά και έχουν! Από τα τέσσερα οχήματα που πέρασαν από τα χέρια μου, το κάθε ένα είχε τις δικές του χάρες και αντικατόπτριζε τις δικές μου "φάσεις". Το "σπαρτιάτικο" κατσαριδάκι, η Ζοζεφίνα, πάνω στο οποίο έμαθα να οδηγώ και χάρις στο οποίο, μαζί με την μητέρα μου γυρίσαμε όλη τηεν Έλλάδα. Το "αργοκίνητο" Γκόλφ με τα 55 μουλάρια στον κινητήρα, το οποίο απλά με πήγαινε από το ένα Πανεπιστήμιο στο άλλο και με "έψηνε" τα καλοκαίρια (μαύρο και χωρίς air condition, χάλια ε?). Η γλυκιά ιταλίδα, η Νταίζη, με τις απίστευτες επιδόσεις για Πούντο και χωρίς καμμία γκρίνια όταν την μετέτρεπα σε 4Χ4 σε βουνά και ρουμάνια. Με την καινούργια μου φιλενάδα, τη Μπέτυ, δεν εχω ακόμα εξοικειωθεί, όπως δεν εξοικειώνομαι εύκολα με ανθρώπους που πρωτογνωρίζω. Είναι όμως πρώτη ξαδέλφη της Νταίζης (Αλφα Ρομέο) και αυτό από μόνο του, υπόσχεται πολλά! Τελικά ίσως δεν είναι τυχαίο που μόνο το Γκολφ δεν έχει όνομα, καθώς ήταν μάλλον "διεκπεραιωτικό" όχημα για μένα. Οπότε, τα συμπεράσματα περί ψυχής, δικά σας.

cyberdust είπε...

Έχουν τα αυτοκίνητα ψυχή?
Και βέβαία έχουν.
Όπως και αυτή η κούπα που πίνω το καφέ μου.
Μόνον από αυτήν το πίνω, μου δίνει μια ιδιαίτερη γεύση στο καφέ.
Μόνον αυτή με καταλαβαίνει.

In the spirit of Zen...

Stavros P (isisdoros) είπε...

Δεν έχουν.Τη δική μας πέρνουν.

Κυνικός είπε...

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της ψυχής είναι να κινεί τον εαυτό της. Ένα αυτοκίνητο δεν μπορεί να κινήσει τον εαυτό του, χωρίς τη βοήθεια του οδηγού που θα το βάλει μπροστά. Ούτε θα αποφασίσει να φύγει μόνο του αν το παρκάρουμε σε σημείο που δεν του αρέσει. Επομένως τα αυτοκίνητα με αυτή την έννοια δεν έχουν ψυχή.

traveller είπε...

Ωραία. Τα αυτοκίνητα λοιπόν έχουν ψυχή (όχι όλα πάντως).

Και τα πλοία?? Ποιός έχει εργαστεί πάνω σε πλοίο και δεν έχει δεθεί μαζί του??

Και τι γίνεται με όλα εκείνα τα πολύπλοκα δημιουργήματα του ανθρώπου που χρησιμοποιούμε εξίσου συχνά?? Το PC που έχουμε μπροστά μας έχει ψυχή? Ένα τηλεφωνικό κέντρο? Ένα LAN?

PELLANAS είπε...

hi

cyberdust είπε...

Isisdoros said...
Δεν έχουν.Τη δική μας πέρνουν.
11:13 πμ

Πολύ σωστά το θέτεις. Γι’ αυτό και εγώ προσπαθώ να απ’ αγκιστρωθώ από τη κούπα μου. Μου τρώει τα σωθικά μου. Απόλυτη ελευθερία είναι όταν δεν ΄δένεσαι με τίποτα. Το δικό μου αυτοκίνητο λοιπόν δεν έχει ψυχή. Της κούπας θα την αφαιρέσω, που θα πάει…

Nikos Dimou είπε...

Από μία πρόχειρη επισκόπηση, οι υπέρ (της υπαρξης ψυχής) πλειοψηφούν. Και βέβαια p. tsekourakis δεν πρέπεινα το παίρνουμε τόσο κυριολεκτικά... Άλλωστε όπως είπαμε και για την ανθρώπινη ψυχή οι γνώμες διιστανται :-))

Τώρα, για τα άλλα μηχανήματα: στο αρχικό κείμενο του βιβλίου μιλούσα και για τα πλοία και για τα PC. Έκοψα τις δύο παραγράφους για να κοντύνω το post. Τις παραθέτω εδώ:

"Θα έλεγε ένας θαλασσινός: «Μήπως και τα πλεούμενα δεν έχουν ψυχή;» Δεν αμφιβάλλω ότι έχουν. Από την πιο ταπεινή βαρκούλα μέχρι το θωρηκτό και το υπερωκεάνειο. Αλλά το βιβλίο για τα καράβια δεν θα το γράψω εγώ, ο αθεράπευτα στεριανός. Μιλάμε για ρόδες, όχι για ρότες.

Ότι ο υπολογιστής, με τον οποίο συνεργάζομαι τόσα χρόνια στην συγγραφή αυτών των κειμένων (και όλων των άλλων) είναι κι αυτός έμψυχος, το βεβαιώνει - εκτός από την καθημερινή μου πείρα - και ένας κορυφαίος λόγιος της εποχής μας: ο Umberto Eco. «Η μηχανή αυτή έχει ψυχή. Δεν είναι απαθής» - έγραψε".

Γενικά πιστεύω πως η τεχνολογία είναι δύο ειδών α) αυτή που προεκτείνει την "ψυχή" μας - και αυτή που απλώς χρησιμεύει ως εργαλείο. Ποιος πλένει το πλυντήριο του τα Σαββατοκύριακα;

Marialena είπε...

Καλημέρα κ. Δήμου! Απ' αυτό το βιβλίο έχω εμπνευστεί κατά πολύ εδώ και κάποια χρόνια. Με μάγευε η περιγραφή των αυτοκινήτων μα και των διαδομών που αναφέρατε. Με τι δική μου οπτική, τα "μηχανήματα" αυτά, είναι ζώντες οργανισμοί από το επίπεδο εφαρμογής της φυσικής έως και το μεταφυσικό. Ναι λοιπόν είναι ζωντανά και αλληλεπιδρούν μαζί μας στο σύμπαν που ζόυμε! Μ.

PELLANAS είπε...

Δεν διαθετω αμαξι. Δικο μου.
Δεν ενιωσα ποτε την αναγκη για κατι τετοιο. Δεν ηταν ποτε στις προτεραιοτητες μου.Ζωντας στο κεντρο της Αθηνας βολευομαι με τα μεσα συγκοινωνιας.Και φυσικα περπατω πολυ.Ελπιζω καποτε τα Εξαρχεια και το Κολωνακι να πεζοδρομηθουν.Σιγουρα θα αποκτησουν αλλη οψη πιο ανθρωπινη.
Το αμαξι ειναι ωραιο και χρησιμο κυριως εκτος πολης .Και μια και μιλαμε για τη ψυχη του αμαξιου ειναι βεβαιο οτι κυριως εκτος των τειχων της πολης ,αναπτερωνεται το ηθικο της ,ανυψωνεται και γιατι οχι εκστασιαζεται ταξιδευοντας στις εξοχες.

Dimitris Nikolsky είπε...

H αγάπη σας για το αυτοκίνητο είναι γνωστή. Τα άρθρα σας στους 4Τ και αυτά εξίσου γνωστά. Μέσα από τα άρθρα έβγαινε ψυχή και αγάπη για την αυτοκίνηση.

Όταν αγαπάς κάτι και το σέβεσαι τότε και αυτό σου φέρεται ανάλογα. Πόσοι από εμάς τους "ελληνάρες" άραγε σεβόμαστε το αυτοκίνητο?

biela είπε...

Dimitris Nikolsky said:
"Όταν αγαπάς κάτι και το σέβεσαι τότε και αυτό σου φέρεται ανάλογα. Πόσοι από εμάς τους "ελληνάρες" άραγε σεβόμαστε το αυτοκίνητο?"

Συμφωνώ. Τρεις φορές έκαψα τη μηχανή του αυτοκινήτου μου γιατί ένιωθα "αυτό το μαραφέτι εκεί έξω που στέκεται" σαν κάτι εντελώς ξένο από εμένα. Σε αντίθεση με το κομπιούτερ, το αυτοκίνητο δεν μπόρεσε να με κερδίσει ποτέ.

Yannis H είπε...

Ο υπολογιστής είναι έμψυχος με την έννοια ότι περιέχει κομμάτια της ψυχής σου. Κείμενά σου, φωτογραφίες δικές σου και αγαπημένων, αγαπημένες μουσικές, διευθύνσεις αγαπημένων τόπων, αγαπημένες (δικτυακές και μη) διαδρομές, κάποια όμορφα κρατημένα μηνύματα… Είναι σαν να ρωτάς αν έχει ψυχή το σπίτι σου, η βιβλιοθήκη σου και κάποια συρτάρια με αγαπημένα πράγματα.

Αυτό που δίνει την εντύπωση του ‘έμψυχου’ βρίσκεται εδώ και στις στιγμές που σου δίνει τη δυνατότητα να ζήσεις. Αλλά πρόκειται για τη δική σου ψυχή.

richardus είπε...

θα τολμήσω να πω ότι το καλό αυτοκίνητο είναι αυτό πού σε πηγαίνει παντού αδιαμαρτύρητα και δεν απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα....

Stavros P (isisdoros) είπε...

Το ότι έχουν ψυχή φαίνεται και από τη διαφορετικότητα τους.Άλλη ψυχή έχει μία Testarosa η και ένα 106 rallye και άλλη ένα Datsun 120Y .

harrygreco είπε...

Alfa Romeo Giulia, 1988,"εθνικη" Λαμιας,χωρις υδρ. τιμονι,χωρις αιρκοντισιον,χωρις,χωρις...Μονο με κιβωτιο γλυπτο απο μεταλλο,διπλα Βεμπερ & πρωτοκυκλοφορημενους Guns & Roses...Συνδρομο Φαουστ. Εγω...πουλαω,ο διαβολος...αγοραζει ?

biela είπε...

Συμφωνώ richardus, κάτι σαν ένα αυτοκίνητο-γάτα. Που πλένεται μόνο του, τρέφεται μόνο του, γουργουρίζει...

Dormammu είπε...

Ο χειρότερος, πιο άψυχος κι αδιάφορος σωρός από λαμαρίνες που έχω ποτέ οδηγήσει: ένα Oldsmobile Aurora το 1998 στις ΗΠΑ, από Βοστόνη έως Βαλτιμόρη. ούτέ χαρακτήρας, ούτε προσωπικότητα. Φρίκη……..

MIRACLE είπε...

Γιατί όχι και τα ποδήλατα ;

Επειδή προσωπικά είμαι υπέρ του φθηνού και προσιτού αυτοκίνητου ούτως ώστε να μπορεί όλος ο κόσμος να αγοράσει ένα, η άποψή μου είναι ότι τα αυτοκίνητα ΔΕΝ έχουν σε καμία περίπτωση «ψυχή» (εκτός ή εντός εισαγωγικών).

Η «εμψύχωση» όταν χρησιμοποιείται για τεχνουργήματα είναι απλά ένας τρόπος ΑΝΑΤΙΜΗΣΗΣ.

Ποίος θα πήγαινε να δώσει ένα κάρο λεφτά για να πάρει μια Porsche αν δεν είχε την ψευδαίσθηση ότι αγοράζει κάτι έμψυχο με προσωπικότητα και όλα τα συναφή.
Και φυσικά αν αυτή την αντίληψη έχουν και οι τριγύρω τόσο το καλύτερό…

Όταν η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται για να ανατιμηθούν στην συνείδηση του κόσμου τόσο ευτελή αντικείμενα όπως το αυτοκίνητο μεταβιβάζει ταυτόχρονα στοιχεία υλισμού και κατ’ επέκταση υποτιμά την ανθρώπινη ύπαρξη.

Η πραγματικά ευτελή αξία ενός αυτοκινήτου μπορεί να φανεί και από το εξής νοητικό σκηνικό.

Αν υποθέσουμε ότι εκεί που ο κ. Δήμου μαζί με μία από τις συμπαθέστατες γατούλες του ταξιδεύει με την Porche του και ξαφνικά τρακάρει (χτυπάω ξύλο) όλοι μας θα ανησυχήσουμε πρώτα για τον κ. Δήμου, πολύ μετά για την γατούλα και για το αμάξι ουδείς θα ενδιαφερθεί.

biela είπε...

Για το πρώτο που εγώ θα ενδιαφερόμουν θα ήταν το πορτοφόλι του ΝΔ...

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

λέει αυτούς εδώ πέρα να τους συναντήσεις και να τους πιάσεις γκόμενους για να τους κλωτσάς για να προχωράνε μέχρι γίνουν Άντρες. μίσος αγάπη μου μίσος

CAESAR είπε...

"Θεέ μου αν υπάρχεις, λυπήσου την ψυχή μου αν υπάρχει"

mickey είπε...

Ευτελές είναι κάτι στο οποίο δεν αποδίδουμε καμιά αξία, όχι εκείνο που θεωρούμε υποδεέστερο άλλων. Σαφώς η ζωή ενός ανθρώπου και ενός ζώου είναι σημαντικότερα από ένα αυτοκίνητο. Εάν όμως τελικά δεν πάθει κανείς τίποτα, δε θα στενοχωρεθούμε από τη ζημιά, ιδιαίτερα αν έχουμε μεγάλο μεράκι με το τετράτροχο - ή/και αν αξίζει μια περιουσία; Νομίζω ότι πολλοί από μας θα το "πονέσουμε" - χωρίς να υποτιμούμε καμιά ζωντανή ύπαρξη φυσικά...

biela είπε...

Όπως αγαπάμε τη μπάλα του ποδοσφαίρου σαν αντικείμενο με τα άσπρα μαύρα οκτάγωνά της έτσι αγαπάμε και το αυτοκίνητο. Δηλαδή ουσιαστικά δεν αγαπάμε το αυτοκίνητο αλλά τις καταστάσεις στις οποίες το αυτοκίνητο είναι ο κεντρικός πρωταγωνιστής.

harrygreco είπε...

Τογιοτα Καρινα,2000," εθνικη " Κορινθου,διαλυεται το μπροστινο δεξι λαστιχο,φοβερος θορυβος,λιγοτερο τρανταγμα,καθολου κινδυνος. Ενα τιμιο & σωτηριο προιον,αθανατο σαν ραπτομηχανη...Ισως η ιδανικη συζυγος αλλα απο συνοικεσιο,οχι απο ερωτα...

Nikos Dimou είπε...

biela said...
"Για το πρώτο που εγώ θα ενδιαφερόμουν θα ήταν το πορτοφόλι του ΝΔ..."

Περιέχει 125 Eυρώ. Να σας τα εμβάσω ή θέλετε και το περίβλημα (δερμάτινο αλλά φθηνό...).

biela είπε...

Αφήστε να μου τα δώσετε όταν θα συναντηθούμε

Nikos Dimou είπε...

miracle
φτηναίνεις τα πάντα...

Ώστε η προστιθέμενη αξία που δίνει η τέχνη, η ποιότητα των υλικών, το μεράκι του τεχνίτη - όλα αυτά δεν σημαίνουν τίποτα;

Η νοοτροπία σου οδηγεί σε ένα κόσμο με σπίτια-καζέρνες (για να στεγάζουν πολλούς και φτηνά), με ρούχα τυποποιημένα και ίδια (για να ντύνουν πολλούς και φτηνά...) κλπ.

Το έχουμε ζήσει αυτό το παραμύθι - θυμάμαι στην Ανατολική Γερμανία στα πολυκαταστήματα υπήρχε μόνο μία κολώνια για όλους. Το λουξ της ιδιαιτερότητας ήταν για όσους είχαν σκληρό συνάλλαγμα (Δυτικό) στα Intershops.

Να επαναλάβω ότι ΔΕΝ έχω Πόρσε και κατά συνέπειαν το παραδειγμά σου χάνει σε glamour...

alloprosallos είπε...

Αγαπητέ ΝΔ είναι όπως το φαγητό. Μπορεί κανείς να το ετοιμάζει κανείς και ένα χρόνο (αν υπολογίσεις και τον χρόνο ωρίμανσης ορισμένων υλικών) και όταν φτιαχτεί να θέλεις να ξεράσεις. Είστε λάτρης του αυτοκινήτου για αυτό τα λέτε αυτά.

Nikos Dimou είπε...

Αν σας χαλάει η λέξη "ψυχή" πέστε την προσωπικότητα ή χαρακτήρα (το ίδιο είναι... για όσους όπως εγώ δεν έχουν μεταφυσικές προσηλώσεις).

harrygreco είπε...

Το οτι μερικα αυτοκινητα εχουν ψυχη & δενομαστε μαζι τους αποδεικνυεται & στις περιπτωσεις που τα συνανταμε με τους νεους αγοραστες τους...Ζηλευουμε,σαν να βλεπουμε παλια μας γκομενα με αλλον...

Yannis H είπε...

Να ρωτήσω κάτι για να καταλάβω καλύτερα τον όρο ‘χαρακτήρας’ (για μένα, όπως είπα, είναι προέκταση του δικού μας χαρακτήρα και προσωπικότητας). Έχει κάποιος ένα αυτοκίνητο στη δουλειά – π.χ. δουλεύει διανομέας – και ακριβώς το ίδιο μοντέλο και χρώμα και οτιδήποτε άλλο παίζει ρόλο σε ένα αυτοκίνητο, σαν ιδιωτικό (με το οποίο κάνει τις εξορμήσεις του).

Μάλλον (για όσους αποδέχονται το χαρακτήρα σε ένα αυτοκίνητο) τα δύο πανομοιότυπα μοντέλα θα έχουν διαφορετική προσωπικότητα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι σημασία έχει το τι προβάλουμε εμείς πάνω τους; Δηλ. ότι η προσωπικότητα μιας μηχανής είναι προέκταση της δικής μας προσωπικότητας, καθώς (και με τον τρόπο που) τη χρησιμοποιούμε;

Ντροπαλές μικρές ατάκες είπε...

Δεν ξέρω τί έχουν τα αυτοκίνητα, αυτό που παρατηρώ είναι ότι αφήνουν να ξεδιπλωθεί όλη η τζάμπα μαγκιά του Νεοέλληνα και η αδιαφορία για τον συνάνθρωπό του

Nikos Dimou είπε...

Yiannis h said:
"Έχει κάποιος ένα αυτοκίνητο στη δουλειά – π.χ. δουλεύει διανομέας"

Αχ, φίλε, δείχνετε πόσο μακρυά είστε από αυτό που συζητάμε. Το φορτηγάκι στην δουλειά είναι σαν το πλυντήριο η το ασανσέρ - ένα απόλυτα "άψυχο" εργαλείο. Δεν έχει καμία σχέση με προσωπική προέκταση και ολοκλήρωση.

Τι σχέση έχει ένας καλός βιολιστής με το βιολί του; Και δεν έχει διαφορά αν είναι Στραντιβάριους ή Μάστρο Μήτσος;

Theodor Zoulias είπε...

Τα αυτοκίνητα δεν έχουν ψυχή, ούτε οι ψυχές έχουν αυτοκίνητα. Τα αυτοκίνητα ΕΙΝΑΙ ψυχές. Αέναες πνευματικές οντότητες εγκλωβισμένες σε φθαρτά υλικά σώματα. Πριν την τωρινή τους ενμετάλλωση έχουν εμψυχώσει διάφορες άλλες συσκευές, ατμοσίδερα, γαϊδουράμαξες ή ανεμόμυλους. Μετά την ολική φθορά του υλικού τους δεσμωτηρίου διακτινίζονται σε άλλα υλικά σώματα, ξανά και ξανά μέχρι την ημέρα της τελικής κρίσεως. Τότε αν έχουν επιδείξει καλή διαγωγή απελευθερώνονται οριστικά από κάθε υλικό δεσμό και εξαπλώνουν την ύπαρξή τους σε όλα τα μήκη και πλάτη του χωροχρόνου, βιώνοντας την υπέρτατη ευτυχία της τελικής όσμωσης με οτιδήποτε έχει υπάρξει ή θα υπάρξει.

Αν η διαγωγή τους κριθεί αξιόμεμπτη καταδικάζονται σε αιώνια βασανιστήρια μέσα σε λίμνες με διαβρωτικά οξέα. Σαδιστές μηχανικοί τις αναγκάζουν να πίνουν νοθευμένη βενζίνη, ενώ μαρσάρουν βάναυσα τους αρρύθμιστους κινητήρες τους με τα μπουκωμένα καρμπιρατέρ. Μπορεί κανείς να δει το σαρδόνιο χαμόγελο στα πρόσωπά τους και να ακούσει τους καγχασμούς τους, μαζί με το στρίγκλισμα από τα στεγνά από λάδι ρουλεμάν και τα εναγώνια τινάγματα των βαλβίδων που χτυπάνε πειράκια.

the resident είπε...

theodor zoulias Εγραψεs...

blade runner είπε...

Το βιβλίο του Robert M. Pirsig (νομίζω είναι με s και όχι με z), είναι από τα συναρπαστικότερα βιβλία που έχουν πέσει στα χέρια μου. Είναι απόλαυση η ανάγνωσή του, για μένα δε ήταν και πηγή έμπνευσης, μια και μου πρότεινε έναν τρόπο σκέψης που αν και πολύ γοητευτικός, μου ήταν ξένος σε αυτή του την εκδοχή.

Σε ό,τι αφορά στο αυτοκίνητο, είμαι σίγουρη πως το κάθε ένα διαθέτει προσωπικότητα, όπως συμβαίνει και με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, αλλά και με άλλες ... "μηχανές" που έχουμε στη διάθεσή μας. Αποτελείται κι αυτό από ύλη, άρα δέχεται την επίδραση της ενέργειάς μας. Υποθέτω, φυσικά, πως ένα αυτοκίνητο κλεισμένο σε μια αποθήκη, όσο πολυτελές και όμορφο και άρτια κατασκευασμένο να είναι (μου έρχεται στο μυαλό τώρα ένα μοντέλο της Morgan που είχα δει κάποτε σ' ένα περιοδικό κι έπαθα μεγάλο έρωτα), παραμένει άψυχο. Από τη στιγμή όμως που μπαίνει το κλειδί κι ακούγεται η μηχανή για πρώτη φορά, μια ωραία ερωτική ιστορία αρχίζει. Οσο πιο πολύτιμο το αυτοκίνητο, δε, τόσο πιο σπάνιος κι ο έρωτας. Και έρωτας του δρόμου, έτσι, όχι αστεία... Γεμάτος περιπέτεια, πάθος και απρόβλεπτες εξελίξεις, με άλλα λόγια.

Αν υποθέσουμε ότι η ψυχή είναι κάτι σαν τρίτη υπόσταση, που γεννήθηκε για να επικοινωνεί μέσω αυτής το πνεύμα και η ύλη, γιατί να μην υπάρχει κάτι αντίστοιχο και σ' ένα αυτοκίνητo; Διαθέτει εγκέφαλο (στα τελευταία μοντέλα δε, είναι και ηλεκτρονικός), σίγουρα διαθέτει ύλη, γιατί όχι λοιπόν και ... ψυχή; 'Η έστω κάτι αντίστοιχο. Μπορεί να είναι η ποιητική ματιά του ανθρώπου που αρέσκεται να βλέπει πίσω από τα δηλούμενα, αλλά στη θέα ενός ωραίου αυτοκινήτου μερικές φορές αντιδρώ όπως στη θέα ενός ωραίου ανθρώπου ή ενός όμορφου ζώου. Με συγκίνηση, δηλαδή.

richardus είπε...

πάντως και να έχουν ψυχή τ΄αυτοκίνητα είναι άκρως μεταφορικός ο όρος, εδώ δεν έχει ακόμη επαρκώς οριστεί τί είναι η ψυχή στους ανθρώπους...
αν τα τερτίπια του να σ΄αφήνει στο δρόμο και να κοστίζει ένα κάρο λεφτά το σέβις του είναι ψυχή....

NP είπε...

Nikos Dimou said...
«Κι από που παίρνουν ψυχή;» ρωτάει κάποιος σκωπτικός. Μα από όπου την πήραμε κι εμείς - από τον δημιουργό τους.

Πόσο δίκιο (πάλι) έχεις. Και βέβαια έχουν ψυχή εάν θέλουμε να τους δώσουμε όμως και εμείς. Οι περισσότεροι έλληνες δεν ξέρουν να οδηγήσουν επομένως πώς να το εκτιμήσουν και να το εμψυχώσουν;
Πάντα μου άρεσαν τα γαλλικά. Τώρα έχω ένα megane. Υπέροχο εργαλείο, κυριολεκτικά προέκτασή μου. Πόσα πράγματα ΔΕΝ θα είχα κάνει χωρίς αυτό. Άλλο παράδειγμα: πάντα σε μία άλλη χώρα προσπαθώ να νοικιάσω αυτοκίνητο για να μπορέσω να τη δω με άλλο μάτι (λιγότερο τουριστικό).
ΥΓ. Τώρα τελευταία έμεινα από βενζίνη στη μέση του πουθενά. Να σου πω εγώ τότε πόσο εκτιμάς το αυτοκίνητο σου!!!

Somebody είπε...

Πύργος Ηλείας, εποχή περίπου το 1980. Μετωπική με μερσεντές, σκοτώνεται ο οδηγός. Το αμάξι επισκευάζεται από την σύζυγο, πουλιέται και ο επόμενος παθαίνει τα ίδια. Επαναλαμβάνεται το σενάριο 2 ακόμα φορές.
Κατάληξη:
Το αμάξι το κάψανε στην πλατεία...
Τι ψυχή είχε άραγε? Κάτι σίγουρα το είχε.
Μπορώ να βρω περαιτέρω στοιχεία αν χρειαστεί.
Μετά από αυτό, ποτέ μεταχειρισμένο...

Nikos Dimou είπε...

Theodor Zoulias 4.44 - πολύ ωραίο κείμενο!

Όποιος θέλει να διαβάσει για την οδήγηση ως τέχνη ΕΔΩ

coppertone είπε...

ND said: Το φορτηγάκι στην δουλειά είναι σαν το πλυντήριο η το ασανσέρ - ένα απόλυτα "άψυχο" εργαλείο.

Νίκο Δήμου διαφωνώ! Από τη στιγμή που δίνουμε ψυχή στα καλομαθημένα προσωπικά ΙΧ μας θεωρώ οτί αυτά τα τόσο δουλεμένα και ταξιδεμένα αυτοκίνητα αξίζουν κάτι παραπάνω από ένα πλυντήριο!

Μόνο η μυρώδια τους, τους δίνει άλλη προσωπικότητα και λέει πολλά για αυτά που έχουν περάσει. Ακόμα κι αν είναι εταιρικό αυτοκίνητο.

Για να μην πιάσουμε τα γύφτικα τα Datsun. Αυτά κι αν έχουν ψυχή.

ΥΓ: Έχω την εντύπωση ότι αν κάνουμε ένα poll μεταξύ μας, το ποσοστό κατόχων alfa θα είναι αρκετά δυσανάλογο με αυτό σε όλη την Ελλάδα. Γιατί άραγε; ;)

Nikos Dimou είπε...

coppertone said:
"θεωρώ οτί αυτά τα τόσο δουλεμένα και ταξιδεμένα αυτοκίνητα αξίζουν κάτι παραπάνω από ένα πλυντήριο!"

OK OK - υπέπεσα στο αμάρτημα του ρατσισμού! Σόρυ. Όλα έχουν ψυχή...

Finteias είπε...

Θα είχε μεγαλύτερο νόημα μια συζήτηση για το αν οι μηχανές μπορούν να θεωρηθούν ως "έμβια όντα", δηλαδή μια συζήτηση για το φαινόμενο της ζωής γενικότερα. Αυτό διότι ο όρος ψυχή δεν δέχεται έναν ορισμό τέτοιον που να μπορεί να γίνει επ' αυτού μια συζήτηση με λογικά επιχειρήματα.
Όταν διάβασα για πρώτη φορά πανεπιστημιακό σύγγραμμα βιολογίας με εξέπληξε το γεγονός του ότι η μόνη διαφορά μας με το ανόργανο κομμάτι της φύσης είναι η περιπλοκότητα και τίποτε άλλο.
Ο όρος, όμως, ψυχή δεν έχει μια σαφή περιγραφή. Προσεγγίζεται μάλλον διαμέσου της αποφατικής θεολογίας.
Πολυάριθμες μελέτες, σήμερα, αφορούν την εξιχνίαση της ανθρώπινης συμπεριφοράς.
Ο φλοιός, ιππόκαμπος, η προμετωπιαία περιοχή, ο αμυγδαλοειδής πυρήνας, η έλικα του προσαγωγίου κ.λ.π. μας παρέχουν μια σκιαγράφηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς με εργαλεία τη φυσική και τη χημεία.
Δεν με βρίσκει απολύτως σύμφωνο ο ισ λέγοντας ότι η ψυχή είναι "κατά βάση ένα παιχνίδι νευροδιαβιβαστών"
Με καλύπτει περισσότερο η σχέση που λέει ότι και οι νευροδιαβιβαστές είναι όργανα εκφράσεως της ψυχής όπως η γλώσσα και τα χείλη είναι όργανα για την άρθρωση λόγου, όχι όμως η αφετηρία αυτού.

Σε ό,τι αφορά το αυτοκίνητο δέχομαι περισσότερο τον όρο "χαρακτήρα" χωρίς να έχω μεταφυσικές προσηλώσεις.
Οι 8 θέσεις του κ. Δήμου με πείθουν περισσότερο για το ότι του αρέσουν τα αυτοκίνητα παρά για τις πρωτιές που λαμβάνει το αυτοκίνητο σ' αυτές τις θέσεις (ο πιο ιδιωτικός χώρος, το απόλυτο παιχνίδι).

Όσοι δεν έχουν αυτοκίνητο δεν έχουν κάποιον άλλο χώρο που είναι ο πιο ιδιωτικός τους;
Κάποιος που παραδίδει το αυτοκίνητό του σε πλυντήριο και προτιμά για παιχνίδι του το τάβλι;
Το αυτοκίνητο ως εργαλείο για άθληση ναι. Δεν συντονίζεται όμως κάθε μύς, κάθε νευρική απόληξη, κάθε εγκεφαλικό κέντρο με τα εξαρτήματα. Ο εγκέφαλος είναι σε εγρήγορση, αλλά σας λέω οτι το ίδιο μπορεί να συμβεί και στην περίπτωση ενός νεαρού που παίζει ένα από τα σύγχρονα ηλεκτρονικά παιχνίδια (τα χρησιμοποιούν και ενήλικοι).
Το αυτοκίνητο δεν καθρεφτίζει μόνο την προσωπικότητα του κατόχου του αλλά και την οικονομική του κατάσταση. Η αγορά ενός φτηνού αυτοκινήτου από κάποιον οικονομικά ευκατάστατο, για λόγους αισθητικής, είναι το συνηθέστερο ή το σπανιότερο γεγονός;
Προέκταση του σώματος είναι κι ένας καρδιακός βηματοδότης για κάποιους (πιο αναγκαίος από το αυτοκίνητο).

Δέχομαι την επιλογή και τον τρόπο χρήσης του αυτοκινήτου ως μέσο έκφρασης (ο βηματοδότης δεν είναι), νομίζω αρκετά περιορισμένο από μόνο του. Πολλά άλλα πράγματα κάνουν την «Τέλεια Διαδρομή» (τοπίο, καιρικές συνθήκες κ.λ.π.)
Πολλοί περιποιούνται αντικείμενα με τρόπο (Κυριακές ή και άλλες μέρες) να δείχνει...αγάπη προς αυτές, π.χ. φιλοτελιστές, συλλέκτες γενικότερα.
Δεν απορρίπτω συλλήβδην τις θέσεις που υποστηρίχθηκαν, απλώς δεν με βρίσκουν σύμφωνο οι "πρώτες θέσεις" για το αυτοκίνητο.
Επειδή το blog έχει υποστεί την αυθάδεια, να σας βεβαιώσω ότι στις παραπάνω λίγες αμφισβητήσεις δεν έχω τέτοια πρόθεση. Αν είχαμε μια κατά πρόσωπο συνομιλία θα μπορούσατε να το διακρίνετε.

Nikos Dimou είπε...

Φιντείας...Finteias
Δεκτές οι ενστάσεις σας - και διότι οι περισσότερες δεν αναιρούν τις τοποθετήσεις μου. Απλώς λένε πως υπάρχουν και άλλα πράγματα που σε ορισμένους τομείς ανταγωνίζονται το αυτοκίνητο...

Πράγμα που δεν αμφισβητώ. Απλώς εδώ εστίασα στο αυτοκίνητο - και ο μύθος περί ψυχής είναι για να τονιστεί η σχέση του με μας...

Πουθενά δεν είδα αυθάδεια.

Nada είπε...

Αν σκεφτεί κανείς ότι τα αυτοκίνητα αποτελούν για πολλούς επέκταση του ανδρισμού τους (και για τις γυναίκες, επέκταση του εγωισμού τους) τότε, ναι, τα αυτόκινητα έχουν ψυχή αλλά, κατά πάσα πιθανότητα, είναι σκατόψυχα.

MIRACLE είπε...

Η προστιθέμενη αξία που δίνουν το μεράκι κτλ δεν είναι ούτε κατ’ ελάχιστο αρκετή για να μετατρέψουν ένα μηχάνημα σε είδωλο λατρείας.

Αν είναι σε αντάλλαγμα του μειρακίου να πρέπει να δώσω την ψυχή (μου) χίλιες φορές προτιμώ να πηγαίνω με τα πόδια.

Κατά την γνώμη μου προσβάλουν την ανθρώπινη υπόσταση τέτοιες αναλογίες.

Δεν νομίζω ότι αυτές οι απόψεις μου οδηγούν στον κομουνισμό από την άλλη δεν είμαι βέβαιος για το αν οι δικές σας απόψεις φτιάχνουν ανθρώπους που παρακαλάνε να πεθάνούν οι γονείς τους για να κληρονομήσουν το αυτοκίνητο τους.

Σε τι ωφελεί να έχουμε ένα προϊόν το οποίο κοστίζει στον καταναλωτή 100 φορές το κόστος κατασκευής και 1000 φορές το κόστος πρώτων υλών του, επειδή τάχα είναι φτιαγμένο με μεράκι ;

Μόνο και μόνο για να υπάρχει περιθώριο να βγάζούν περισσότερα οι διαφημιστές ;

Και να σε λένε και κομουνιστή από πάνω αν πεις και καμία κουβέντα :)

Finteias είπε...

@ Nikos Dimou
Σας ευχαριστώ για την απάντηση.
Ίσως η λέξη "ψυχή" ήταν το σημείο ολίσθησης.
Η διευκρίνισή σας για την επιλογή της λέξης με σκοπό την έμφαση της σχέσης του αυτοκινήτου μεταξύ μας με καλύπτει.

maraki είπε...

@προς Νίκο Δήμου:

Γενική διαπίστωση...

Γιατί τόσο απόλυτος σε όλα;
Ένας διανοούμενος να είναι απόλυτος;
Λέτε πως δεν είστε;
Κρίμα. Γιατί αυτό δείχνετε.
Έχετε (και μπράβο σας γι'αυτό) καταλήξει σε κάποιες θεωρήσεις, σκέψεις, αντιλήψεις, στάσεις απέναντι σε θέματα,κ.ά. αλλά ποτέ δεν εκφράζετε γνώμη(!)Πάντα προσπαθείτε να επιβάλλετε στους άλλους με πολύ "έξυπνο" τρόπο ομολογώ αυτό που πιστεύετε (κι αυτός ο τρόπος ΔΕΝ είναι η επιχειρηματολογία). Αυτό να μην το αρνηθείτε. Έχει καταντήσει γενική αλήθεια!
Εάν ο άλλος συμφωνήσει μαζί σας έχει καλώς.
Εάν εκφράσει γνώμη(τώρα μιλάμε για γνώμη!) η οποία αντιπαρατείθεται της δικιάς σας "αντίληψης" και όχι γνώμης...τότε γρήγορα τη σάλπιγγα, κήρυξη πολέμου! Αμέσως να αντικρούσετε επιχειρηματολογία προσπαθώντας να επιβάλλετε τη δική σας και πάλι δεν εκφράζετε ΓΝΩΜΗ-ΑΠΟΨΗ επί του θέματος μέσα στα πλαίσια της συζήτησης και του ΔΙΑΛΟΓΟΥ!!!
Αλήθεια, ξέρετε τι θα πει διάλογος;
Όχι, φιλοσοφικά...ούτε γενικά και αόριστα...όλα αυτά είναι βερμπαλισμοί και αερολογίες -κατά ένα μέρος.
Ο πραγματικός διάλογος είναι βίωμα, κ.Δήμου! Να το ξέρετε αυτό πάντα.
Εσείς δεν κάνετε διάλογο, παρά συνεχή μονόλογο με κάποια μικρά παράσιτα ενδιάμεσα! Εγώ αυτή τη στιγμή δεν προσβάλλω τους άλλους. Εγώ έχω μάθει να εκτιμώ.
Εσείς τους προσβάλλετε με τη συμπεριφορά σας!
Γιατι τόσο απόλυτος; Γιατί; Αναρωτιέμαι. Εσείς; Με τόσες γνώσεις; Μια ζωή ολόκληρη γνώσεις και εμπειρίες; Απογοητεύομαι. Το ξέρω δεν δίνετε δεκάρα. Αλλά εάν είσαστε λίγο "ξύπνιος" θα δίνατε!
Αναρωτηθείτε. Επανεξετάστε. Αυτό είναι(!) ΖΩΗ...

Ναι, τώρα εμπρός!
Σαρκασμός και ειρωνεία...προς το πρόσωπό μου (φυσικά και όχι επιχειρηματολογία).
Έτσι δε σκοπεύετε να μου το βουλώσετε; Μα όχι, δεν πτοούμαι!

Εκφράστε γνώμη. Μπρος, για μία φορά...έστω!

Με αγνοείτε;
Ευχαριστώ...για την γνώμη σας!

Με εκτίμηση,
maraki.

the resident είπε...

Πιστευω οτι αρκετοι θα ηθελαν να εκφρασουν μια "γνωμη" σε οσα γραφει το maraki αλλα επειδη δεν ειναι το θεμα του ποστ υπαρχει ο φοβοs να θεωρηθουμε εκτοs θεματοs και οχι μονο...

alloprosallos είπε...

Το maraki έχει και δεν έχει δίκιο. Γιατί όμως επικεντρώνουμε στον ΝΔ και δεν κάνουμε διάλογο μεταξύ μας; Λέω πάντως ότι το πρόβλημα αυτού του blog είναι ότι μπαίνουν θέματα που δεν βγαίνουν από την αυθόρμητη προσωπική εμπειρία του ND. Όλα αυτά τα μεγαλοεπίβολα θέματα είναι δυσκοίλια και καταλήγουν στο κλισέ.

maraki είπε...

Χαίρομαι που υπάρχει η πιθανότητα να έγιναν κατανοητά αυτά που είπα, έστω και απο 1-2 άτομα.

Ειλικρινά χαίρομαι.

Σας χαιρετώ εκφράζοντας τις ευχαριστίες μου.

richardus είπε...

χωρίς να θέλω να κάνω το συνήγορο του κου Δήμου, έχω διαβάσει πάμπολλες και ξεκάθαρες απόψεις του επάνω σε θέματα καθημερινότητας και μη
υπάρχουν όμως θέματα όπως το προκειμένο, όπου δεν υπάρχουν θέσεις του τύπου άσπρο/μαύρο...

είναι τα θέματα προς συζήτηση που ίσως να μην καταλήξουν και ποτέ σε ένα πόρισμα γενικής ισχύος
είναι τα θέματα που αφουγράζεται κάποιος ίσως περισσότερο με το αίσθημα παρά την λογική
η λογική μου υπαγορεύει ότι έγραψα παραπάνω στο θέμα των αυτοκινήτων, ότι δηλ. είναι μεταφορικά μέσα και όσο λιγότερα προβλήματα δημιουργούν, τόσο το καλύτερο....όμως....
ο άνθρωπος κατασκευάζει πράγματα και με άξονα μη ορθολογιστικά κριτήρια, όπως π.χ. η αισθητική ενός αυτοκινήτου ή το αίσθημα οδήγησης που αυτό αποπνέει
μία φερράρι θα μπορούσε να είναι τελείως αθόρυβη, όμως ο ήχος-ή πρέπει να πω μουσική;- είναι ένα από τα βασικά της χαρακτιριστικά που την κάνουν να ξεχωρίζει από τ΄άλλα αυτοκίνητα
συζητάμε εδώ Μαράκι για να δούμε εάν τα αυτοκίνητα έχουν αυτήν την περιβόητη ψυχή ή να αναλύσουμε το πόσο αυτοκίνητο χρειαζόμαστε.....

vaggelis papavasiliou είπε...

μα...αυτό που μας κάνει να ασχολούμαστε με το blog του Νίκου Δήμου νομίζω ότι είναι αυτά ακριβώς που γράφει η maraki.Αλλιώς θα ήταν πολύ βαρετά και θα ψάχναμε κάποιον άλλο που θα μας προκαλούσε με αυτόν τον τρόπο.Στο θέμα του blog τώρα ,το κακό είναι ότι σήμερα τα αυτοκίνητα με προσωπικότητα έχουν μειωθεί πολύ και τα περισσότερα από αυτά κοστίζουν αρκετά για τον μέσο αγοραστή.

Jacobo είπε...

Το μαράκι που μπορεί να είναι αρσενικό ή θηλυκό εξέφρασε μια πικρία και αυτή είναι αληθινή.

Μετά την απομάκρυνση των αντιφρονούντων πριν λίγες μέρες τίποτα δεν είναι όπως παλιά.

Πάγωσε η τσιμινιέρα(που θάλεγε κι ο πιτσιρίκος) κρύωσαν οι καρδιές. Αυτοί που έμειναν δεν καταλαβαίνουν ότι σε κάποιους έκλεισαν οι πόρτες.

Από ένα τόσο μεγάλο διανοούμενο, συγγραφέα και ποιητή περιμένω μια ανάλογα τεράστια καρδιά.

Ανοίξτε την ΝΔ να χωράει όλος ο κόσμος.
Ακόμα και αυτοί που βρίζουν γ..ω το Χριστό μου!

alloprosallos είπε...

richardus σου διαφεύγει ότι το blog είναι ημερολόγιο. Με συγκεκριμένες απαιτήσεις σε ύφος γραφής, αυθορμητισμό κτλ.

paragrafos είπε...

maraki said...
@προς Νίκο Δήμου:

Γενική διαπίστωση...

Γιατί τόσο απόλυτος σε όλα;
Ένας διανοούμενος να είναι απόλυτος;
Λέτε πως δεν είστε;
Κρίμα. Γιατί αυτό δείχνετε.
Έχετε (και μπράβο σας γι'αυτό) καταλήξει σε κάποιες θεωρήσεις, σκέψεις, αντιλήψεις, στάσεις απέναντι σε θέματα,κ.ά. αλλά ποτέ δεν εκφράζετε γνώμη(!)Πάντα προσπαθείτε να επιβάλλετε στους άλλους με πολύ "έξυπνο" τρόπο ομολογώ αυτό που πιστεύετε (κι αυτός ο τρόπος ΔΕΝ είναι η επιχειρηματολογία). Αυτό να μην το αρνηθείτε. Έχει καταντήσει γενική αλήθεια!

-------------------------------

Με συγχωρείτει που παίρνω το λόγο. Επιτρέψτε μου να πω ότι ο κύριος Νίκος Δήμου ήταν και είναι πολλά πράγματα μαζί (φιλοσοφημένος, διαφημιστής, συγγραφέας, δοκιμιογράφος, λογοτέχνης, ποιητής, φωτογράφος, λάτρης της τεχνολογίας κά). Πολυτεχνίτης; Ναι. Ίσως η μοναδική περίπτωση νεοέλληνα από αυτήν την άποψη. Δεν ξέρω αν ήταν και ερημοσπίτης κυριολεκτικά (αν δηλαδή όλα ρίμαξε την προσωπικής του ζωής), μεταφορικά δεν ήταν, αφού πρόκοψε ο άνθρωπος και τον σέβονται ακόμα κι εκείνοι που δεν το λένε. Έγραφε Σωστά, φιλοσοφούσε και φιλοσοφεί στοχαστικά. Ίσως κάποιοι από εμάς να έχουμε παράπονα από τον τρόπο που αντιδρά στα λεγόμενά μας. Κάποτε μας φαίνεται απότομος, αυστηρός, απόλυτος, αδικαιολότητα κωπτικός και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Η ουσία όμως παραμένει: είναι πνευματικός άνθρωπος με σπάνιες ευαισθησίες. Κι αν οι μισθοσυντήρητοι διανοουμενίσκοι, που τρέφονται από τον κρατικό κορβανά τον παρβλέπουν είναι από προκατάληψη και φόβο. Επ΄ αυτού άλλη ώρα. Επί τη ευκαιρία όμως να ξεκαθαρίσω: άλλο η γνώμη κι άλλο η γνώση, η θέση, η τεκμηρίωση βάσει συλλογισμών και τεκμηρίων. Με το Νίκο Δήμου μπορείς να διαφωνείς και να χαίρεσαι την διαφωνία σου μαζί του. Αξίζει, ακόμα κι όταν κάποτε σου κόβει το βήχα, σαν τον άσπονδο φίλο που δε λες να τον βγάλεις από την καρδιά σου γιατί σε φώτισε τόσες φορές.

Με αγάπη

Παράγραφος

Jacobo είπε...

@ND
αγαπήστε βαθιά και αληθινά ΟΛΟΥΣ ακόμα κι εαν δεν σας αρέσουν. Αυτή είναι ευτυχία πιστέψτε με!

@Προς υπόλοιπους
Ορισμένοι κάνετε σαν να είστε σε παιδική χαρά που διώξατε τα παλιόπαιδα και κάνετε χαζοχαρούμενες τρελίτσες με τον δάσκαλο!

ΥΓ: Δεν αναφέρομαι στο σύνολο

maraki είπε...

Καλέ μου richardus, (δεν ομιλώ ειρωνικά)
είπα "γενική διαπίστωση"...

Ζητώ ταπεινά συγνώμη που παρενέβη (σωστά το γράφω;)στο "διάλογό" σας περί αυτοκινήτων.
Αλλά, είπαμε, μία γενική διαπίστωση...

Δε συγκεγκριμενοποιήσα τα λόγια μου.

ΥΓ: Το είπα. Έχω μάθει να εκτιμώ (και να σέβομαι). Δε θέλω να επιβληθώ. Σέβομαι το δικαιωμά σου να υποστηρίξεις την γνώμη σου ελεύθερα.

maraki.

alloprosallos είπε...

Για να βρεθεί μια λύση σε αυτή τη δυσαρέσκεια που εκφράζεται ποικιλοτρόπως τις τελευταίες μέρες, μήπως θα ήταν καλύτερα για το blog να "χαλαρώσει" ο ND, δηλαδή να φερθεί και λίγο θεατρικά, να παίξει τον κλέφτη, τον δολοφόνο, τον περιθωριακό κτλ. Το πρόβλημα στο blog αυτό είναι η επωνυμία του Νίκου Δήμου. Αυτή μόνο με θέατρο και έκσταση μπορεί να λυθεί. Και ας δηλώσει κάπου ο ΝΔ ότι τίποτα από αυτά που γράφει στο κείμενό του δεν έχουν σχέση με τον πραγματικό ΝΔ... Για εμάς θα ήταν το ίδιο.

maraki είπε...

Παραγράφε,
δεν αντιλέγω στο ότι ο κύριος Δήμου είναι διανοούμενος, άνθρωπος του πνεύματος, στοχαστικός, κτλ.
Το επεσήμανα μάλιστα. Ίσως να παρεξήγησες. Βλέπεις, εγώ δεν ειρωνεύομαι. Ίσως γι'αυτό.

Συμφωνώ! Άλλο το ένα κι άλλο τ'άλλο.
(γνώμη-γνώση βάσει...)

Όμως ενώ παραθέτε πολλές φορές με κεκτημένη ταχύτητα τα σχόλιά σας, πόσο εύκολο είναι να εντοπίσετε τη διαφορά αυτών των δύο και τη διαφορά της γνώσης (βάσει...) με της επιβολλής της αντίληψης και του τρόπου σκέψης;
Σας ερωτώ.

Και πάλι ζητώ συγνώμη που διέκοψα τη συζήτηση περί αυτοκινήτων.
Θα έπαιρνα θέση για να επαναφέρω τη συζήτηση (για να μην κατηγορηθώ ύστερα για ασχετοσύνη), αλλά δεν κατέχω γνώσεις ή εμπειρία για/από αυτοκίνητα.

maraki.

maraki είπε...

Αγαπητέ μου alloprosale,
ας το πάρουμε υποθετικά...
Εάν όντως φταίει η επωνυμία του κ.Νίκου Δήμου, τότε εάν άρχιζε να κάνει σχόλια στο blog ως ανώνυμος ή με άλλο ψευδώνυμο και συμπεριφερόταν κατά τον ίδιο τρόπο...τότε οι πιθανότητες να ορμήσουν αρκετοί πάνω του με κύρια αιτία όχι τη στάση του επί του όποιου θέματος αλλά τη στάση του ως προς το σύνολο που συμμετέχει κι εκφράζει πραγματικά(!) γνώμη, είναι πολύ μεγάλες...

maraki.

Yannis H είπε...

"Τι σχέση έχει ένας καλός βιολιστής με το βιολί του;" Θυμήθηκα τον Χατζιδάκι που ρώτησε ένα λυράρη στην Κρητη πως νιώθει για τη λύρα του. Αυτός απάντησε: 'με εκφράζει, το αγαπώ. Αλλά όχι περισσότερο από τη γυναίκα μου ή τη γειτόνισσά μου' Και έκλεισε πονηρά το μάτι.

Ο Χατζιδάκις το ανέφερε σε αντιδιαστολή με τους ήρωες του φιλμ του Φελίνι ΠΡΟΒΑ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ, όπου η αγάπη για μια κατασκευή (τα όργανα) φτάνει στο άρρωστο άκρο. Κανείς δεν αναφέρθηκε στα αυτοκίνητα με αυτόν τον τρόπο εδώ, αλλά ξέρουμε ότι και η αρρωστημένη σχέση είναι υπαρκτή και μάλιστα, αρκετά κοινή: το αυτοκίνητο σαν φετίχ. Θυμάμαι κάποιο γείτονα που κάθε μέρα αφιέρωνε ώρες στην καθαριότητα του τζιπ του - μέχρι που καθάριζε με καρφί τα χώματα από τις ραβδώσεις των ελαστικών...

maraki είπε...

Συγχωρέστε με...

Διόρθωση: Παράγραφε και όχι Παραγράφε.
επιβολή και όχι επιβολλή.
και για όποιο άλλο λάθος.

alloprosallos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
alloprosallos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
alloprosallos είπε...

Διαφωνώ maraki. Όπως και έγραψα πρέπει να δηλώνεται κάπου ότι αυτά που γράφονται είναι φανταστικά και δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Μια λογοτεχνική άσκηση και τίποτε άλλο. Και αυτό θα ήταν έφτιαχνε ένα καινούριο είδος blog. Πολύ πιο κοντά όμως στο "ημερολόγιο".

Jacobo είπε...

Ορισμένοι χειρίζονται περίτεχνα τη γλώσσα, αραδιάζουν ένα σωρό επίθετα και τσαχπινογλωσσιές και δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό δεν σημαίνει και κατ'ανάγκην πνευματικό βάθος.

Φαντάζομαι ναρκισσιστικά ξαναδιαβάζουν τα κείμενα τους.

Ξαναδιαβάστε το "βιος και πολιτεία.." αλλά αυτή τη φορά επικεντρωθείτε στα λόγια του Ζορπά!

harrygreco είπε...

Για τα αυτοκινητα,καινουργια ή μεταχειρισμενα,ισχυει ακριβως ο,τι & για τις γυναικες...Απο ενα επιπεδο & πανω,δεκτα ολα τα μεταχ/μενα...Οσο για το πώς θα ηταν οι ανθρωποι μετεμψυχωμενοι σε αυτοκινητα,ετοιμαζω κειμενο. Θα εβαζα τον Παγκαλο αντιστοιχο του Hummer 1,με προβλημα φρεναρισματος,πινακιδες οριτζιναλ AL,επισημα GR.

maraki είπε...

Jacobo στην περιπτωση που αναφέρεσαι σε εμένα...
Δεν προσπαθώ να επιδείξω κάτι!
Εγώ εάν θες τόσο να μάθεις είμαι η απαισιοδοξία, της απαισιοδοξίας, την απαισιοδοξία, ω απαισιοδοξία...
Γιατί να κάνω την έξυπνη;
Μάλλον αυτό εννοείς.
Σεβαστό. Γνώμη σου.
Όμως...Δεν έχω κανένα κέρδος να επιδειχτώ και να αυτο-προβληθώ ή να αυτο-διαφημιστώ. Κανένα απολύτως.

Ζητώ συγνώμη (για άλλη μία φορά) που διόρθωσα 2 λάθη μου. Θέλω να προσέχω τη διατύπωσή μου (περιλαμβανομενα και τα ορθρογραφικά).

Θες να παραδεχτώ ότι δεν έχω πνευματικό βάθος. Εντάξει, το παραδέχομαι. Αλλά θα εκφράζομαι με τον δικό μου προσωπικό τρόπο.

Χαιρετώ.

maraki.

MainMenu είπε...

Παιδιά κάθε μηχανή, ακόμα και το ίδιο μοντέλο της ίδιας σειράς, είναι διαφορετική. Άπειρες μικρές, κατά τα άλλα ασήμαντες παραμέτροι μπορούν να παίξουν ρόλο σε αυτό. Αυτά τα 'βίτσια' είναι ενδεικτικά μιας προσωπικότητας, μιας ψυχής.

Η μηχανιστική προσέγγιση που μας θέλει απόλυτα κυρίαρχους των μηχανών είναι εδώ και καιρό αποδεδειγμένη λάθος.

Όταν ο άνθρωπος έφτιαξε τα πρώτα εργαλεία σήμαινε ότι ο εγκέφαλος του είχε φτάσει στο σημείο να του δίνει τη δυνατότητα να κάνει πολύπλοκες εργασίες με τα δάχτυλα. Τα εργαλεία λοιπόν ήταν ήδη εγκεγραμμένα στη φύση του. Ήταν μια άλλη όψη του 'ανθρώπινου' χαρακτήρα.

Το να πεις οτι το αμαξι εχει το χαρακτηρα του κατοχου του απλα ειναι μεγαλυτερο λαθος κι απο το να πεις οτι το αμαξι δεν εχει καθολου χαρακτηρα. Το αμαξι εχει μια δυναμικη, μια 'προσωπικοτητα' η οποια ειναι σε διαλλεχτικη σχεση με τη συμπεριφορα του οδηγού, αλλα δεν ταυτιζεται με αυτή.

paragrafos είπε...

maraki said...
Παραγράφε,
δεν αντιλέγω ...

Όμως ενώ παραθέτεi πολλές φορές με κεκτημένη ταχύτητα τα σχόλιά σας, πόσο εύκολο είναι να εντοπίσετε τη διαφορά αυτών των δύο και τη διαφορά της γνώσης (βάσει...) με της επιβολής της αντίληψης και του τρόπου σκέψης;
Σας ερωτώ.

Και πάλι ζητώ συγνώμη που διέκοψα τη συζήτηση περί αυτοκινήτων.
Θα έπαιρνα θέση για να επαναφέρω τη συζήτηση (για να μην κατηγορηθώ ύστερα για ασχετοσύνη), αλλά δεν κατέχω γνώσεις ή εμπειρία για/από αυτοκίνητα.

maraki.

----------------------------
Αγαπητό Μαράκι,

Πρώτα για την "ταχύτητα των σχολίων".
Εννοείτε πως εδώ μέσα μιλάμε γρήγορα και δεν έχουμε την δυνατότητα να κρίνουμε εάν αυτά που λέει ο Νίκος Δήμου είναι τεκμηριωμένα ή όχι;
Αν όντως αυτό ερωτάτε, σπεύδω να σας πω ότι τις γνώσεις και τις πεποιθήσεις του Νίκου Δήμου δεν περιμένω εδώ μέσα να τις μάθω. Παρακολουθώ το συγγραφικό του έργο. Ασφαλώς η σκέψη του έχει περάσει από σαράντα κύματα ώσπου να φτάσει για παράδειγμα στον σοσιαλφιλελευθερισμό. Το πάθος του όμως για την τεχνολογία και το αυτοκίνητο το γνωρίζω εδώ και δεκαετίες. Επειδή λοιπόν έχω διαβάσει δεκάδες κείμενά του, είμαι σε θέση να ξέρω πότε εκφράζει γ ν ω μ η και πότε μιλάει με γ ν ω σ η. Άρα δεν τίθεται ζήτημα ταχύτητας αλλά προγενέστερης σπουδής.

Στο άλλο ζήτημα. Λέτε "με συγχωρείτε που διέκοψα τη συζήτηση για τα αυτοκίνητα".
Κάπου στην αρχή του πόστ έχω ένα σχόλιο για τα αυτοκίνητα και μάλλον δεν συνάδει με το πνεύμα του όλου θέματος. Είχα όμως κάτι εντελώς προσωπικό να κομίσω εκεί, με αφορμή το ζήτημα του αυτοκινήτου. Να ξαναστοχαστώ τη σχέση μου μαζί του, ιδιαίτερα μέσα άπό τις πρόσφατες δραματικές εμπερίες που είχα (δες το σχόλιο παραπίσω).
Εν πάση περιπτώσει, το ημερολόγιο του Νίκου Δήμου, κατά τη γνώμη μου, εκτός των άλλων είναι και μια ευκαιρία να ξαναστοχαστούμε, να ξαναφανταστούμε τη ζωή μας και τη σχέση μας με τα πράγματα, να την αναοριοθετήσουμε αφού τα πάντα μπορεί να είναι πολύ διαφορετικά απ΄ ό,τι τα ξέρουμε.

με αγάπη

Παράγραφος

Υ.Γ Μην ενοχλείστε για τις ορθογραφικές αβλεψίες. Κι εγώ στο σκωπτικός το είπα ... κωπτικός. Ο... δαίμων του... πληκτρολογίου.

MainMenu είπε...

Απόσπασμα από το Μαρξισμος και Αυτοκινηση...χιχι

coppertone είπε...

Προτείνω ένα δικτυακό κουτί παραπόνων.
Έλεος...

Περιμένω πότε ο ΝΔ θα πήξει και θα μας αφήσει. Πόση υπομονή έχει? Όπως έφυγε από αλλού έτσι θα φύγει και από εδώ.
(Μακάρι να με διαψεύσει.)

(jacobo 2 thumbs up. Maraki μάλλον δεν πήγαινε για σένα το comment του jacobo)

ident είπε...

Ο δικός μου ορισμός του (δικού μου) αυτοκινήτου: ένα "πλυντήριο" με καρούλια.

maria.f είπε...

ident said:
Ο δικός μου ορισμός του (δικού μου) αυτοκινήτου: ένα "πλυντήριο" με καρούλια.

Συνδέω το πλυντήριο με τηλεθέαση. .. εννοώ ότι με ηρεμεί να βλέπω για πολλή ώρα τον κάδο να γυρίζει. Κάτι που δεν είναι δυνατό με το αυτοκίνητο.

maraki είπε...

@paragrafos:
Το διάβασα το αρχικό σχόλιό σου. Κατάλαβα τι λες, τι εννοείς.
Αν και δεν έχω πολλές τέτοιου είδους εμπειρίες θα συμφωνήσω με την άποψή σου.

Παιδιά, εγώ δεν κατηγόρησα κανέναν.
Μία σημείωση έκανα προς τον κ.Δήμου.
Χαρακτηρίστε τη λίγο εριστική ή όπως αλλιώς θέλετε...δεν με ενδιαφέρει.Δε θα παύσει να είναι μία απλή διαπίστωση με στόχο τη συνειδητοποίηση κάποιων πραγμάτων!

Είπα και θα ξαναπώ ότι δεν αμφισβητώ το πνεύμα του κ.Δήμου...

@coppertone:

Πράγματι, έχεις δίκιο.
Αν ξαναμιλήσω (εκτός εάν μου απευθύνει κάποιος το λόγο) θα είναι για αυτοκίνητα. Το υπόσχομαι.

(δες το "ναρκιστικά ξαναδιαβάζουν κάποιοι τα κείμενά τους" του jacobo και θα καταλώβεις ότι εμένα εννοεί ο jacobo που έκανα κάποιες διορθώσεις)

Ξανά-χαιρετώ.

maraki.

harrygreco είπε...

Αν οι ανθρωποι μετεμψυχωνονταν... Ντορα - Toyota Land Cruiser,πινακιδες μελλοντικα Π.Κ, Καραμανλης - Huyndai Santa Fe base,πιν. THANK U BARBA, Γιωργος - Toyota RAV,χρωματα plain,πιν. ευρωπαικες, Μητσοτακης - Chevrolet Suburban,πιν. TUE/FRI 13, Αβραμοπουλος - Huyndai sonata,πιν. ΔΣ, Παπαρηγα - Λαντα Νιβα,πιν. DURAK 1, Παπαθεμελης - τρικυκλο ΜΕΒΕΑ,αρνηθηκε ανταλλακτικα απο Μακεδονια,πινακιδα δεν χωραει, Βενιζελος - Hummer H2,πιν. SLICK BENNY, Τζουμακας - Seat Malaga / καθ' ημας Gredos, τρακαρισμενη μουρη,χρειαζεται τροπετο,πιν. BAKUR 1, Παπουλιας - Οπελ Ρεκορντ 1700,παλιο ταξι,πιν. κατατεθημενες...,Σαδικ-Φαηκογλου,Φορμουλα 1 με ανεμιστηρες ground effect,πιν. αφαιρεθηκαν,τα απαγορεψε το καθεστως.

Nikos Dimou είπε...

Λυπάμαι που απουσίασα για τρεις ώρες και δεν παρακολούθησα την συζήτηση.

Μαράκι, πολύ απόρησα με την βασική τοποθέτησή σας. Ίσως είναι η πρώτη φορά στην ζωή μου που κατηγορούμαι για δογματισμό, που με λένε απόλυτο. Πιστεύω ότι αυτό οφείλεται σε άγνοια της δουλειάς μου που έχει ΕΝΑ μόνο βασικό άξονα. Την αμφισβήτηση και την αμφιβολία.

Οι απόψεις που εκφράζω στο ημερολόγιο δεν εκφέρονται σαν θέσφατα - αλλά σαν υλικό για συζήτηση. Και δέχομαι όλες τις απόψεις κι όλες τις διαφωνίες εκτός από αυτές που με προσβάλουν ή με βρίζουν.

Ήδη και σήμερα σε τρεις περιπτώσεις αναθεώρησα την άποψή μου. Κι εσείς μου λέτε ότι δεν ξέρω τι θα πει διάλογος! Μα τι κάνω σε όλη μου την ζωή, τι κάνω εδώ στο blog με δεκάδες παρεμβάσεις κάθε μέρα;

Γράφετε:

"Ο πραγματικός διάλογος είναι βίωμα, κ.Δήμου! Να το ξέρετε αυτό πάντα.
Εσείς δεν κάνετε διάλογο, παρά συνεχή μονόλογο με κάποια μικρά παράσιτα ενδιάμεσα! Εγώ αυτή τη στιγμή δεν προσβάλλω τους άλλους. Εγώ έχω μάθει να εκτιμώ. Εσείς τους προσβάλλετε με τη συμπεριφορά σας!"

Μήπως είστε εσείς η δογματική; Αν τους προσέβαλλα με την συμπεριφορά μου γιατί μένουν, γιατί συζητάνε μαζί μου; Τους υποχρεώνει κανείς;

Η επίθεσή σας δεν είναι μόνο άδικη - είναι και εντελώς άσχετη προς εμένα. Θα έλεγα πως δεν με αφορά. Πως ο ανθρωπος τον οποίο επικρίνετε, δεν είμαι εγώ.

Για ξαναδιαβάστε τι γράφετε; Δεν νιώθετε λίγο άσκημα;

"Ναι, τώρα εμπρός!
Σαρκασμός και ειρωνεία...προς το πρόσωπό μου (φυσικά και όχι επιχειρηματολογία).
Έτσι δε σκοπεύετε να μου το βουλώσετε; Μα όχι, δεν πτοούμαι!"

Αποφασίσατε ακόμα και πώς θα σας απαντήσω...

Nikos Dimou είπε...

Miracle - με την άποψή σας απαξιώνετε κάθε υπέρβαση της χρηστικότητας. Καταδικάζετε την τέχνη, την ομορφιά, την πολυτέλεια - δηλαδή ότι κάνει την ζωή μας πιο πλούσια!

Γράψατε:

"Σε τι ωφελεί να έχουμε ένα προϊόν το οποίο κοστίζει στον καταναλωτή 100 φορές το κόστος κατασκευής και 1000 φορές το κόστος πρώτων υλών του, επειδή τάχα είναι φτιαγμένο με μεράκι;"

Για εφαρμόστε αυτή την άποψη σε ένα έργο ζωγραφικής, σε ένα ξυλόγλυπτο τέμπλο, σε ένα
βιβλίο...

Το αυτοκίνητο μπορεί να είναι χρηστικό αντικείμενο (κι όποιος θέλει περιορίζεται σε αυτό και αγοράζει ένα Χιουντάι) αλλά μπορεί να είναι και έργο μερακιού. Ε, εμείς γι αυτό συζητάμε...

maraki είπε...

Κύριε Δήμου...
Δεν είμαι δογματική. Ό,τι θέλετε αφήστε, ό,τι θέλετε κρατήστε (από τα λόγια μου).
Δε σας εμποδίζω.
Είπα (εάν είδατε με τη σειρά σας) ότι δεν κατηγόρησα κανέναν...(προσωπική) διαπίστωση έκανα!
Επίσης, είπα ότι ίσως να μην είστε απόλυτος, αλλά τουλάχιστον αυτό δείχνετε(!)...
Όχι δε νιώθω άσχημα, γιατί θα ξαναπώ για 1000η φορά ότι δεν κατηγόρησα κανέναν!
Διαβάσατε τα σχόλια των υπολοίπων;
Μερικοί παραδέχτηκαν αυτή την συμπεριφορά σας και είπαν (εάν δεν κάνω λάθος) ότι αυτή κιόλας αποτελεί το κίνητρο και εν μέρει το ενδιαφέρον της δικτυακής συναναστροφής τους μαζί σας.Και ίσως γι'αυτό μένουν. Δικαίωμά τους.
Δεν αποφάσισα πώς θα μου απαντήσετε...προσπάθησα να προλάβω τον τρόπο αντιμετώπισής μου!
Παρακολουθώ αρκετό καιρό το blog και (τουλάχιστον προσωπικά) με ενόχλησε το είδος "διαλόγου" ή διαλόγου (δεν ξέρω τι είναι πραγματικά για σας) που υπήρχε...και ήθελα να επεσημάνω 1-2 πράγματα! Αυτό έκανα και θα σταματήσω εδώ.
Είναι δεν είναι αλήθεια-πραγματικότητα αυτά που είπα, θα ήθελα να τα λάβετε σοβαρά υπόψην ως "ανοιχτός" σε απόψεις -όπως είπατε!!! (για τη βελτίωση του blog τουλάχιστον)

maraki.

harrygreco είπε...

Το κατινοτσατ ξενερωσε θεματαρα,τι θα γινει ? Θα τ' ανεβασουμε σαν πορτα Lamborghini ?

Jacobo είπε...

@Maraki
Το σχόλιο μου στις 9.03 οπωσδήποτε δεν αναφερόταν σε σένα.

Τέλος πάντων, για αυτοκίνητα μιλά το Blog, εγώ δεν έχω σχέση, (για ψυχές κάτι σκαπάζω αλλά ας το αφήσουμε)
Καλό βραδύ σε όλους έτσι από νωρίς.

harrygreco είπε...

Μια ζωη τα ιδια,πότε ενας σαλταρισμενος,πότε μια ανοργασμικη,μπαινουν στο μπλογκ,πετανε φολες & ομως ο κοσμος τσιμπαει,1 ωρα τωρα bullshitting διελυσαν ενα θεμα που επρεπε να κανει 500 σχολια...

KAPOIA είπε...

@HARRY
Τι θες ρε, παιδί μου, και την βγάζεις συνέχεια μπροστά από την οθόνη;
Τα έχεις τόσο βαριά, πια που δεν σε παίρνει να πας έναν περίπατο, μπας και πάρουν τα μυαλά σου αέρα;
Οι σαλταρισμένοι κι οι ανοργασμικοί έχουν περισσότερο ενδιαφέρον από εσένα, να ξέρεις.
Μήπως να αρχίσεις να ανησυχείς;
Άντε.

Nikos Dimou είπε...

Λυπάμαι που θα συμφωνήσω με τον Harry (όχι ως προς τους χαρακτηρισμούς αλλά ως προς την ουσία).

Ξαφνικά, ενώ συζητάμε ένα ενδιαφέρον θέμα, κάποιος, χωρίς αφορμή ξεκινάει κατά μέτωπον προσωπική επίθεση.

Άλλοι απαντούν, άλλοι διαφωνούν αλλά το θέμα χάθηκε.

Με έχει κουράσει αυτό το πράγμα.

Είχα και μία πολύ δύσκολη μέρα σήμερα.

Θα μου επιτρέψετε να αποσυρθώ.

MainMenu είπε...

Αλλο ενα κλασσικό θέμα είναι αυτό της συνάντησης του φυσικού μέσου μεταφοράς, του γαιδάρου με το οικογενειακό ταπεινωμένο 1400αρη, αναμεσα σε καλαμιές και άμμο, με τα ηλιοκαμμένα πιτσιρίκια να χαχανίζουν πίσω από τον αγανακτισμένο οδηγό. (μια αναφορά μεταφορική στη συζήτηση)

Το αμάξι έχει ψυχή αλλά ο γάιδαρος του τη βγάζει.

Χαρρυ ότι και να πεις τώρα έχεις δίκιο.

Πάντως εγώ είμαι του παπιού. Παπί εφτάψυχο, με δυο αναβάτες βαστάζοντες πλακατ και πανο και μια σακούλα σουβλάκια ο καθένας να περνάει μέσα από την Αθηνας...μα το Θεο ειδα τη ψυχουλα του να φτερουγιζει...

MainMenu είπε...

Nικο γιατι τσίμπησες κι εσυ?

harrygreco είπε...

Αν μεινει το θεμα,θα γυρισουμε το παιχνιδι αυριο. Οταν ο αλλος μπαινει & βλεπει πιγκποναρισματα & νευροσπαστα,αποχωρει.Και ο ΝΔ αν μετεμψυχωνοταν,θα επεστρεφε σαν MB 600SEL ( αλλα του '92 ),πιν. 2HARD2BLOG,ραγισμενο παρμπριζ,νευρικο στο οριο,να υπερστρεφει & υπερδιορθωνει...

the resident είπε...

Γενική διαπίστωση... νο 2.Καποιοι πιστεύουν ότι ζωή σημαίνει απόκτηση όλο και περισσότερης σοφιασ,μια διαδικασία σε συνεχή ανάπτυξη μέχρι να σβήσει και όχι κατάσταση σε τελμα.Ελπιζα και ελπίζω όλοι μας αλλά και ο οικοδεσπότης μας να γίνουμε κάπως καλύτεροι μέσα από το διάλογο που αναπτύσσεται στα ποστ ενός σοβαρά σκεπτόμενου ανθρωπου.Aποψειs οπωs αυτεs που εξεφρασε με καπωs οξυ τροπο το μαρακι ακομα και αν καποιοι πιστευουν οτι δεν ειναι απολυτα σωστεs βοηθαν και ισοροπουν την ολη κατασταση.

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

θυμάμαι που είχες γράψει "και μια σφιχτή αγκαλιά το βράδυ" ναι

Zoros είπε...

Έχω νιώσει αισθήματα για 3 μηχανές στη ζωή μου:
1. Για την παλιά ασπρόμαυρη τηλεόρασή μας, που όταν την πουλήσαμε (ήμουν 10 χρονών) έκλαιγα...
2. Για την Amiga 500 μου που είχα πάρει το '88. Τη γυάλιζα, τη σκούπιζα, και της μιλούσα. Έρωτας...
3. Για την Celica μου που πρακτικά ήταν το πρώτο αυτοκίνητο που πήρα με δικά μου λεφτά.

the resident είπε...

Δυο οχηματα ειναι αυτα που αγαπησα.Ενα παπακι χοντα γιατι στα 12 χρονια που το ειχα εζησα με αυτο, τυχαια βεβαια, ωραιεs στιγμεs,και ηταν απροβληματιστο μηχανικα,και το audi που εχω τωρα γιατι μου ταιριαζει σε πολλα.Εχει ολα οσα θελω.Α! και το tyfoon μου,με χαραγμενα τα σημαδια απο πτωση καθωs το οδηγουσε μια πολυ αγαπημενη.Ψυχη δεν ξερω αν εχουν παντωσ καποια μου εβγαλαν την ψυχη οπωσ π.χ ενα σεατ 124,το πρωτο μου αυτοκινητο,και ενα μπενελι διχρονο.Τουσ αρεσαν τα συνεργεια.

kkai-Lee είπε...

Και τα ΙΧ έχουν ψυχή

( Όπου Ψ. = ιπποδύναμη
Όπου Χ. = ταχύτητα )

Άρα Ψ + Χ = ψυχή

και οι γάτες έχουν εννιά

Όπου Ψ = (9)(ε)νιαου- ρίσματα
Όπου Χ = Χάδια - ρίσματα

Άρα Ψ + Χ .(9) = 9 ψυχές

Αυτά δεν είναι απλά μαθηματικά
Έχουν ψυχή.

Με καμμιά απολύτως δόση ειρωνίας
αλλά με οίστρο μεσονύκτιο ποιητικό

( ποιητική αδεία ή ποιητική αηδεία ?? ).

Ακόμα και οι κατά φαντασία ποιητές έχουν ψυχή.

Ψ = ψώνιο
Χ = χαζοχαρά

Καληνύκτα σας

harrygreco είπε...

Να μην συγχεουμε τη ψυχη με τις πολλλες ή λιγοτερες βλαβες,το Καρινα ηταν αθανατο ,αλλα το ενοιωθα οπως ενα πλυντηριο,με τα Αλφα Ρομεο,ολοι εμεις οι μερακληδες μαθαμε ...τα μαγαζια του Νεου Κοσμου καλυτερα απο τους ταχυδρομους.

the resident είπε...

Eιχα και γω καρινα.Oντωs αθανατο.Aλλα αν το αμαξι δεν εχει στυλ,τι να λεει.Mου αρεσουν τα ευρωπαικα αυτοκινητα πιο πολυ.Kαι επειδη το εχω ψαξει,και στιs γυναικεs αρεσουν.
Υ.Γ ΛΕΙΠΕΙ Η georgia m.Κριμα.

harrygreco είπε...

Αν το δουμε προσγειωμενα & απο τη σκοπια των οικογενειαρχων,τα ιαπωνικα συμφερουν,οσοι επαγγελματιες σχετιζονται με Αλφα Ρομεο μενουν σε βιλλα...Εχουν πλουτισει απο εμας.

georgia m. είπε...

@the resident:
Εδώ είμαι και παρακολουθώ διακριτικά τη συζήτηση.

the resident είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
the resident είπε...

georgia m said Εδώ είμαι και παρακολουθώ διακριτικά τη συζήτηση.

Πολυ καλα κανειs.Kαληνυχτα μαs.

pagis είπε...

Nai exoun psixi dystixos omos auto den to katalabainoun para polloi odigoi...

aaagou aaagou είπε...

k.dimou! ta autokinita den exoun psixi eks orismou, oute ke i askopes euesthisies apo mones tous an ke isos ine endiksi parousias mias stous katoxous tous! ta autokinita ine gia na ta odigo! o SALTARO STO KENO ine gia na pekso happy slapping sto eggis mellon! ta blog ine gia na diaskedazo!kalimera sas!

Yannis H είπε...

Προτιμώ να μιλώ για το φεγγάρι και όχι για το δάχτυλο, γι’ αυτό γράφω εδώ. Προτείνω ένα post (ας πούμε το σημερινό, μια και υπάρχει) όπου θα γράφει όποιος θέλει για το blog, τη συζήτηση και το διάλογο. Κάτι σαν ‘κουτί παραπόνων’. Κάποιες φορές θα χρειάζεται κι αυτό – αλλά η συζήτηση για τα αυτοκίνητα, ή οτιδήποτε άλλο καθημερινά, ας συνεχιστεί. Χωρίς ‘κίτρινα stickers’.

hioniam είπε...

Nικος Δημου εγραψε:"Αν σας χαλάει η λέξη "ψυχή" πέστε την προσωπικότητα ή χαρακτήρα (το ίδιο είναι... για όσους όπως εγώ δεν έχουν μεταφυσικές προσηλώσεις)"

Eνταξει, τωρα συμφωνουμε.
Το καταλαβα βεβαια οτι με αυτη την εννοια χρησιμοποιησατε την λεξη "ψυχη", με την εννοια του "ιδιαιτερου χαρακτηρα".

Αλλα και αλλα τεχνολογηματα εχουν τον "ιδιαιτερο χαρακτηρα τους". Και δεν χρειαζεται να ειναι ιδιαιτερα πολυπλοκα απο τεχνικης αποψης.

Οποιος ξερει πχ απο οπλα και σκοποβολη καταλαβαινει αμεσως το διαφορετικο χαρακτηρα του
Glock 17 απο το Beretta 9000S.

Mαλιστα το δικου μου Glock 17
εχει διαφορετικο χαρακτηρα απο το Glock 17 ενος συναθλητη μου.

Οποτε, με αυτη την εννοια, τα παντα εχουν "ψυχη".
Τι το ιδιαιτερο με τα αυτοκινητα;

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

και τα δέντρα έχουν ψυχή. μας ξεκουράζουν και μας ψυχαγωγούν στις μέρες του θέρους τις σκληρές που φυσάει ο βαρδάρης πάντοτε...ο βαρδάρης...και που αν είσαι στοιχειωδώς έντιμος θα πεις: μαύρο λάστιχο με άσπρη ρίγα στο εσωτερικό πατάς μέσα στις λάσπες της γυριστής στροφής του ιδρώτα όταν ξυπνάει ο Μύρτος με ένα βιολί..με ένα δοξάρι..να κάψει τα νυχτερινά ελαιοτριβεία των κορασίδων, να φύγει. ας δακρύσουμε.

gravoura είπε...

΄Εχουν ψυχή τα αυτοκίνητα. Για τον κάτοχό τους και μόνο. Δεν είναι η αγωνία μας σε κάποιο τρακάρισμα το ποσό που θα δαπανίσουμε για τη βλάβη, είναι η αγωνία αν θα γίνει ξανά όπως πριν, αν θα του αφήσει...κουσούρι. Γιατί το πονάμε και δεν το θέλουμε...με αναπηρία ούτε την παραμικρή.

Θυμάμαι όταν είδα ένα παλιό μου αυτοκίνητο πού είχα πουλήσει, πόσο σκίρτησε η καρδιά μου. ΄Ενοιωσα πως ήταν ένα κομμάτι από μένα που τώρα βρίσκεται σε ξένα χέρια, ίσως και λίγες τύψεις να ξύπνησαν. Μα είχε "συμμετοχή" σε όλα όσα μας έδεναν για κάποια χρόνια, πως να του το διαγράψεις!! Είχε ακούσει κάποιες φορές λόγια μου, που μπροστά σε κανένα άλλο δεν θα έλεγα, είχε δει κάποιο δάκρυ που κανείς δεν έμαθε. Και δεν έβγαλε μιλιά. Δεν πρόδωσε!!!

chronis είπε...

Το ποστ μου θύμισε ένα παλιό προσφιλές μου φιλοσοφικό "παιχνίδι".
Η ερώτηση του ΝΔ είναι: Έχει ένα αυτοκίνητο ψυχή; Ας μου επιτραπεί, φιλοσοφική αδεία, να την παραλλάξω:
Έχει ένα αυτοκίνητο ζωή; Η, ίσως καλύτερα, ΕΙΝΑΙ ένα αυτοκίνητο ζωή; Χρησιμοποιώ το αυτοκίνητο ενδεικτικά για να θέσω σκέψεις που αφορούν κάθε μηχάνημα που περικλείει δομές και αυτοματισμό.
Για την οικονομία του χώρου ας το θέσω καταφατικά: Ένα αυτοκίνητο -κάθε μηχάνημα- είναι ένα πρωτόλειο ζωής!
Έχει τα περισσότερα παραδεκτά από την επιστήμη κριτήρια για τον ορισμό της ζωής. Αν εξαιρέσουμε αυτό της αυτοαναπαραγωγης.
Από τη σκοπιά αυτή να πως θα περιέγραφα ένα αυτοκίνητο και ένα ζωντανό ον: μια "μηχανή", βιολογική ή όχι, που καταναλώνοντας ύλη, παράγει μέσα της ενέργεια την οποία πάλι μέσα από την (ικανή να αναλυθεί έλλογα) δομή της μετατρέπει σε κίνηση ή σε εν γένει δράση προς την επίτευξη ενός σκοπού.
Αυτός ο σκοπός στις "φυσικές" ανώτερες μορφές ζωής είναι η αυτοαναπαραγωγή και η αυθύπαρξη. Σε κατώτερες -ας πούμε τα βακτήρια- είναι η αυτοαναπαραγωγή και η τέλεση συγκεκριμένων "προδιαγεγραμμένων"(;) λειτουργιών.
Τι σημαίνουν τα παραπάνω; Ότι κατασκευάσαμε τις μηχανές ενδοσκοπώντας.
Πράγμα που φέρνει τον άνθρωπο σε θέση "Δημιουργού" κατ' εικόνα και ομοίωση του.
Θα μου πείτε ότι οι μηχανές δεν έχουν ελεύθερη βούληση. Θα σας απαντούσα "-ίσως όχι ακόμα" και "-σάμπως έχει ένα βακτήριο;" Και κυρίως το θέμα της Ελ. Βούλησης είναι ζήτημα άλλου επιπέδου αναφοράς.
Μου αρέσει να βλέπω την κατασκευή μηχανών ως εξελικτική και εξελισσόμενη διεργασία να βαθαίνει στο άπλωμα των επερχόμενων αιώνων. Βλέπω καμιά φορά μέσα από την ολοένα βαθύτερη ωρίμανση της να ξεσκίζει τα πέπλα των ταμπού της μεταφυσικής και να γίνεται Αρσις Θανάτου!

KOSTAS TRENT είπε...

Έχουν τα κλωνοποιημένα ψυχή ; ΄
Έχει το μαζικό αντίτυπο ψυχή ;

Ακόμα κι οι 'Λαμποργκίνι Κουντάς' που έχουν γεννηθεί σε 500 ''αντίγραφα'', -λέμε τώρα-, έχουν ψυχή ;

Νομίζω πως μόνο το μοναδικό, το ανεπανάληπτο πρωτότυπο, έχει ψυχή.
Ή ίσως όταν η βιομηχανία δώσει τη δυνατότητα -όπως είχα γράψει πρόπερσυ στους ''4 Τροχούς''- στον ευτυχισμένο αγοραστή να δώσει παραγγελία να ''σχηματοποιηθεί'' το αυτοκίνητό του στα μέτρα του, - όπως στο ρ ά φ τ η σου λχ- τότε αποχτήσει ψυχή : ένα 'φύλλο', ένα 'κομμάτι' απ την ψυχή του κατόχου του, και πατέρα του : αφού η ψυχή είναι ε ξ α τ ο μ ι κ ε υ μ έ ν η ...

KOSTAS TRENT είπε...

Eπειδή διάβαζα "AUTO EXPRESS" απ' τα 1967, και μετά φυσικά τους "4ΤΡΟΧΟΥΣ",σχεδόν αδιάλειπτα ως τα σήμερα, θα προειδοποιήσω τους σεβαστούς συΜπλογκίτας πως θα τους μιλήσω εκτεταμένα, γιατί θα ξεσπάσω :

Ποιά ...ψυχή του Aυτοκινήτου ;
Τήν ...τυποποιημένη ψυχή ;
Τήν ...σάπια απ' την τόση πρωτοτυπία της, την τόση ιδιαιτερότητά της ; Τήν ...αλματώδη εξέλιξή της ;

Όταν μπορούν οι σχεδιαστές να ε γ χ ύ σ ο υ ν μιά καλύπτρα τύπου ''σταγόνας'' ενός F - 16 Falcon μπροστά στο ρύγχος ενός ''αυτοκινήτου'' ,για να σχηματοποιήσουν, με κάποια πρωτοτυπία επιτέλους !! - ένα μονοθέσιο ''κόκπιτ'' ενός επιτέλους ευτυχισμένου οδηγού, και ακόμα δ ε ν το κάνουν,
θα ξεσπάσω !

Όταν μπορούν οι ...δεμένοι χειροπόδαρα από τον Διευθυντή Μάρκετινγκ, ή Λογιστηρίου της " FORD "
{- ''Αυτά μόνο πουλάνε ρε μεγάλε ! Δέ ρισκάρουμε τις 151.996 πωλήσεις της εταιρίας στό πρώτο τετράμηνο του ...2004, για να πλασσάρουμε τα δικά σου ρίσκα-σχέδια, ρε μεγάλε!")
όταν μπορούν, ξαναλέω, να δώσουν πέντε - δέκα - είκοσι (ναί !) πρωτότυπα σχέδια, εκτός απ' την χιλιοχρονισμένη διάταξη : "εμπρός οδηγός- δίπλα συνοδηγός- πίσω ...πάγκος!" και δεν το κάνουν, - παρότι είμαστε σχεδόν 69 χρόνια απ' το μαζικό Χιτλερικό ''VolksWagen''-Porsche του 1937 για τα εκατομμύρια των μαζοποιημένων Γερμανών εργατών-, τότε θα ξεσπάσω !

Όταν μπορούν να δώσουν δ ο μ ή αυτοκινήτου, ή μπορούν να σχεδιάσουν διάταξη επιβατών σ' άπειρες μετατροπίες, όπως μιά πλούσια φαντασία ενός καρροτσερίστα, ενός διαδόχου ή του ίδιου του Πινινφαρίνα,Μπερτόνε, Τζουτζάρο κτλ σίγουρα μπορεί να καινοτομήσει, ( : λχ ο οδηγος μπροστά μόνος, πίσω τρία τέσσερα καθίσματα κυκλικά, πιό πίσω και ψ η λ ό τ ε ρ α - μισό μέτρο -άλλα δυό καθίσματα,κτλ. όπως στα ''C R U I S E R '' θαλάσσης - οι συνδυασμοί είναι αμέτρητοι ! - ΌΤΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΠΟΡΟΥΝ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ, ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ''ΑΓΟΡΑΣ'', ΤΟΥ ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ, ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΔΟΣΜΕΝΗΣ ΚΑΤΑΝΟΜΗΣ ΤΩΝ ...ΚΑΘΑΓΙΑΣΜΕΝΩΝ ''ΑΓΟΡΩΝ'' ΚΤΛ-
τότε θα ξεσπάσω !

Όταν μπορούν να φτιάξουν καροσερί- αληθινά γλυπτά, αληθινά δελφινοειδή, ή Καρχαριοειδή σχήματα πραγματικής τέχνης, -{Μόνο στα ε λ ά χ ι σ τ α ''φουτουριστικά''πρωτότυπα των εκθέσεων Φραγκφούρτης, Ζυρίχης, Ντητρόιτ κτλ- που τα ξέρετε καλύτερ' από μένα, - ...κάπως υπάρχουν ... επαναστατικά ...τινα αμαξώματα μ' ατομική έμπνευση του Καρροτσερίστα}, και δεν το κάνουν, προχωρώντας χελωνοειδώς σύμφωνα με τα ...κέρδη, θα ξεσπάσω !

Όταν μπορείς να φτιάξεις πίσω απ' το καπώ, δίδυμα 'κόκπιτς' οδηγού συνοδηγού -σαφώς διακρινόμενα απ' αλλήλων -, ή τρίδυμα, ή το ένα πίσω απ' τ' άλλο, -ή ασύμμετρα σχήματα, όσα επιτρέπει η Αεροδυναμική σήραγγα φυσικά- σ' ένα όργιο πρωτότυπου αυτοσχεδιασμού- λχ σε σχήμα ''κόκπιτ'' ενός MIG-29 Fulcrum-, και πιό πίσω διπλά τριπλά κτλ σχήματα για δυό ή τρείς επιβάτες, -καθέναν με τον ατομικό του άνετο χώρο/Cockpit- κι όχι με καθισματάκια φάρδους ...57 πόντων -(ά ! ρε ανθρώπινη ...Προιστορία του ...21 ου αιώνα !) αλλ' η ''ΜεγαΕταιρία'' σου (Τοyota, Chrysler, Renault...), δ ε κ α ε τ ί ε ς τώρα, δεν ρισκάρει σ' αληθινά πρωτότυπα, με ''Ψυχή" σχήματα,
τότε θα ξεσπάσω !

Όταν μπορείς να σχεδιάσεις δίνοντας στον αγοραστή, όχι μιά ηλίθια, σάπια, μετά 90 χρόνων καθιέρωσης(''οδηγός-συνοδηγος μπροστά , πίσω ...πάγκος''! ) λύση, παρά δέκα, είκοσι.. εναλλακτικές καρροτσερίες( όπου η φαντασία, η καρροτσεριο-γλυπτική, η έμπνευση του ασυγκράτητου σχεδιαστή μπορούν να ο ρ γ ι ά σ ο υ ν ) και δεν το κάνεις, Καπιταλισμού κι έλευθέρων..Αγορών ένεκα, τότε θα ξεσπάσω !

Ειλικρινά εξοργίζομαι κύριε Δήμου -όχι εναντίον σας φυσικά - :
Καθώς οι μεγαλο-Καρροτσερίστες προχωρούν, δεκαετίες τώρα, με ...μικρά πηδηματάκια, του ..ψύλλου, κάθε φορά, παρουσιάζοντας ψ ε υ τ ο νεωτερισμούς -{μιλώ πάντα για την καρροτσερί και τη δ ο μ ή του αυτοκινήτου, μή αναφερόμενος σε λχ πρωτότυπους κινητήρες υβρίδια α-λα ''Toyota Prius'', κεραμικούς κινητήρες Χόντα, στροβιλοσυμπιεστές''Howmet Turbine''-1970 κτλ, καθότι δεν είμαι μηχανικός, και δεν τολμώ να κρίνω τους μηχανικούς-ειδήμονες}, όταν λοιπόν μας λέγατε _- 4ΤΡΟΧΟΙ-1996 (;)πως οι ''Φερράρι'' συνιστούν π ο ί η σ η του Αυτοκινήτου,

μάλλον θα διαφωνήσω μαζί σας :

πρόκειται ακόμα για την Π α λ α ι ο λ ι θ ι κ ή ...ποίηση, για υπο-Ποίηση τύπου ... Πλειστόκαινης Περιόδου, που για μένα φυσικά δεν αρκεί πιά.

Οι γέροντες στα νεκροταφεία !
Μαζί με τα ..."μερίδια Αγοράς'' τους !
Μαζί με τους Οικονομικούς Μάνατζέρ τους, να τους φυτέψουμε ! Όλοι κάτω απ' τα ραπανάκια !

Αυτούς, τους ' Κ α π ι τ ά λ ε ς', που σκοτώνουν τα επαναστατικά σχέδια των νέων σχεδιαστών -(που σίγουρα πρέπει να σχεδιάζονται, κατά εκατοντάδες, από ανήσυχα επαναστατικά νέα πνεύματα, αλλά υποψιάζομαι πως καταχώνονται στο συρτάρι, γιατί έτσι θέλει ο ...συντηρητικός Διευθύνων Σύμβουλος της ''Φόρντ Γερμανίας'', γιατί έτσι θέλει η Περιορισμένη, η Οικονομίστικη Κ ω λ ο γ ε ρ ο κ ε φ α λ α ι ο κ ρ α τ ί α τους:
''μερίδιο αγοράς'', ''μικρά λαικά αυτοκινητάκια- κουτιά''}

Έτσι μας καταδυναστεύει το η λ ί θ ι ο , σαν κολοκύθα, σαν όρθια π α τ ά τ α ''TOYOTA YARIS" -γιατί ούτως ''επιβάλλει'' -δήθεν- η εργονομία του ..περιορισμένου Αστικού χώρου κι η Πολεοδομία-Χωροταξία ! Φυσικά η δοσμένη, η Καπιταλιστική χρήση γής !

Απ' την άλλη βέβαια το FORD ΜONDEO τεντώνεται μ' απληστία στα 4,81 μέτρα μήκος, απ' την άλλη τα Γερμανικά μέσα μοντέλα γιγαντώνονται (εκεί, για τις τ α ξ ι κ ά άρχουσες ελίτ,δεν υπάρχει στενότητα Αστικής χωροταξίας, μήτε ανάγκη για κανένα ...Κωβό, κανένα απολύτως Άλεξ Ισιγώνη !) κι οι Μερσέντες των 5-... μέτρων προχωρούν με μικρά πηδηματάκια τύπου Γαλλικής Επαναστάσεως !

Κι όλα, ηλίθια αντίγραφα καταντούν, το ένα του άλλου _ : Η ΤOYOTA LEXUS λχ πού, και σε ποιό τάχα σ ο β α ρ ό στοιχείο δομής-πλαισίου-αμαξώματος πρωτοτυπεί έναντι της Μercedes, μπορείτε να μου πείτε ;; μα πού ;

''Σιγά τα πράσσα ! '' (που λέει κι ο λαός), άν οι μεγάλοι πρόσθιοι προβολείς της κητώδους, φαλαινοειδούς Μερτσέντες, έκαναν ...εξελικτικό, Δαρβίνειο άλμα, από σχήμα ''οφθαλμού'' ή αμυγδαλόσμημο, σε ''διπλόκυκλο'' σχήμα !
Ώστε επαναστατικοποιήθηκε τόσο η ...διακοσμητική του αυτοκινήτου και δεν το μάθαμε ;

Συνήθως ο αυτοκινητικός - ή ο εν γένει- Καπιταλισμός, αντιγράφει απο ένα σχέδιο, που πρωτοπόρησε λίγο και που '' π ο ύ λ η σ ε'' στην αγορά, και το επεκτείνει χαζά, ηλίθια και στα ...νέα μοντέλα : πόσα ηλίθια αντίγραφα των 'Oper Astra', κι όλων σχεδόν ασημί(!) (η μαζοποίηση της βαφής στο αποκορύφωμά της), βλέπαμε στην Αθήνα πρίν τέσσερα πέντε χρόνια ;
Πόσα YARIS έχουν γεμίσει με την ηλίθια μονοτονία τους και το πρησμένο, σα φ ώ κ ι α, σχήμα τους, το χώρο κι έρπουν σήμερα σ' ατέλειωτες αυτοκινητοσειρές στα μποτιλιαρίσματα στην Αθήνα ή στην Ευρώπη ;

Είναι περίεργο, που η δήθεν εξατομίκευση (!)-απαραίτητη προυπόθεση για να μιλάμε για ...ψυχή - του αυτοκινήτου, ή ευρύτερα, η ιδεολογία περί ατομικής αναπτύξεως, η λατρεία του ...ατόμου/άρα και του ''αυτοκινήτου με ...προσωπικότητα'' (όσον αφορά στα επίλεκτα σχέδια, στα Εxecutive Cars κι αυτών τούτων των Μάνατζερς, μεγαλοστελεχών, ή παρακάτω, Γιάππηδων της Ν. Υόρκης λχ, που έχουν τα ...Ντάλλαρς ή τα Ευρώπουλα) καταντά, -κάτω από οξεία ανάλυση,- κ ο ρ ο ι δ ί α και μ α ζ ο π ο ί η σ η : η Κεφαλαιοκρατία κοροιδεύει τις ίδιες τις ελίτ της ...
Για ποιά αυτοκινητιστική ώστε ...''ψυχή'' μοναδική, μιλάμε ;
Γιά ποιά ψυχή και πράσιν' άλογα που εξελίσσεται κι ωριμάζει, μας λέτε ;

Οι 'Φερράρι' του Πινινφαρίνα, όλες αντίγραφα σχεδόν το ένα του άλλου, οι 'Μιούρα' τό ίδιο ! Σημερα ετοιμάζουν (:'Αuto Motor Und Sport' Φλεβάρη) λέει, την Μιούρα-'ρεπλίκα ' για τους νοσταλγούς.Αλλ' ...'ανανεωμένη' (!)
Ποιόν κοροιδεύουν οι Πρόεδροι των Εταιριών ; Κα 'ναν γέρο ;

Γεράσαμε πρόωρα με την Κεφαλαιοκρατία και τα σιγανά ...βηματάκια ρίσκου...

KOSTAS TRENT είπε...

Σίγουρα όποιος δεν βλέπει μπροστά του 'oργιώδη' σχέδια, -και δικά μου, που έστειλα στους ''4 ΤΡΟΧΟΥΣ" πρό διετίας,- θα μορφάσει σαν τον Απόστολο Θωμά...
Δέν χρειάζεται νά έχεις κάνει Μηχανολογικό σχέδιο δά στο Πολυτεχνείο, για να βάλεις τη φαντασία σου να χαράξει δυό τρείς -πραγματικά φουτουριστικές- γραμμές. Καί χωρίς να κολλάς στα " π α ν τ ό φ λ α-PUNTO,'' ή στα ''Μιτσουμπίσι COLT'', που αντιγράφουν γ ε λ ο ί α την "τ ο υ β λ ο-Μερτσέντες Α-140" λχ
(Φυσικά κανείς δεν μπορεί, ούτε κατ' ελάχιστο, να ψέξει τον Κ ω β ό : ο άνθρωπος, φοβερά λειτουργιστής-ρεαλιστής, σχεδιάζει έξοχα , μέσα στον κύβο, στο ‘κελλί’, που του ορίζει ο Μάνατζερ δ/ντής του, να … γεμίσει.)

Θά θυμίσω μόνο μιά απειροελάχιστη πρωτοπορεία, που πραγμάτωσε το "ΤUCKER", ιδιότυπο μοντέλο στίς ΗΠΑ στα 1956 περίπου : είχε εξωτερικό μεν σχήμα σαν τις φαλαινοειδείς Σεβρολέτ, -με τις χυδαίες νίκελ μάσκες δοντιών καρχαρία κτλ,- πλήν όμως εμπρόσθιο κάθισμα για τρείς επιβάτες. Ο οδηγός καθόταν στην μέση (!) για να ελέγχει καλύτερα, διέθετε κεντρικό προβολέα στη μέση της μάσκας, περιστρεφόμενο σύμφωνα με τη στροφή του τιμονιού -α λα DS-19- κλπ.
Όμως οι ''ΜεγαΜηχανές"...συγγνώμη! ΜεγαΕταιρίες -μαστόδοντα των ΗΠΑ χτύπησαν την "TUCKER" που χρεωκόπησε.

Στήν ταινία "TUCKER" -του 1991, άν θυμάμαι καλά,- το ρόλο του πρωταγωνιστή Τάκερ έπαιζε ο Τζέφ Μπρίτζες.

Vangelis είπε...

Τα αυτοκίνητα έχουν ψυχή αν εμείς τα δώσουμε την ψυχή μας αλλιώς είναι ένα άψυχο αντικείμενο όπως ένα mixer η μια τηλεόραση.
Τώρα θα μου πείτε γιτί η τηλεόραση δεν έχει ψυχή και το αυτοκίνητο έχει αυτό στο επόμενο επεισόδιο.

constantinos bogdanos είπε...

" Τογιοτα Καρινα,2000," εθνικη " Κορινθου,διαλυεται το μπροστινο δεξι λαστιχο,φοβερος θορυβος,λιγοτερο τρανταγμα,καθολου κινδυνος. Ενα τιμιο & σωτηριο προιον,αθανατο σαν ραπτομηχανη...Ισως η ιδανικη συζυγος αλλα απο συνοικεσιο,οχι απο ερωτα... "

εξαίρετη απόδοση και ντιπ αληθής. καρίναΕ, σχεδιασμένη πηνελόπη, αδιαμαρτύρητη επαρχιώτις προγιαγιά, σκαλίζει, πλένει μαγειρεύει, σιδερώνει, μεγαλώνει τρεις γενιές, λιβανίζει, εξοικονομεί, εναγκαλίζεται, δέχεται τις απωθημένες καύλες του κύρη της, προσεύεχεται για την ψυχή αυτού νυχθημερόν, λιτή, σοφή, σώζει.

λύση-παραχώρηση του μπαμπά, ψυχωμένη προστασία σε γερή στούκα με φορτηγό στην πεντέλης, ενελέητα διακοσιάρια από στρατόπεδο στη σπάρτη για τη γυναίκα στην νέα ερυθραία, αδιάκοπη στις διακοπές παντού, γκαρσονιέρα, φορτηγίδα και φόρμουλα. δεν πωλείται.

nicos είπε...

Αυτά που λέει ο κ. Δήμου περί "ψυχής του αυτοκινήτου", ίσχυαν μέχρι τη δεκαετία του '80.
Τότε στον κόσμο των οχημάτων τα περισσότερα αυτοκίνητα ήταν ...ζώα ενώ υπάρχουν κάποια "όντα" ανώτερης νοημοσύνης, βλέπε CITROEN.
Σήμερα έχουν γίνει όλα ...ρομποτ!
Νίκος Σηφάκις