Σάββατο, Μαρτίου 04, 2006

Memories mining: Carnival



Τελευταίο Σαββατοκύριακο της Απόκριας κι εμείς μιλάμε για κηδείες και αποτεφρώσεις!

Ας αλλάξουμε θέμα.

Ελπίζω πως οι νεότεροι της παρέας θα διασκεδάσουν αυτές τις μέρες. Κι εγώ θα ήθελα να το κάνω αλλά ...το μεν πνεύμα πρόθυμον, το δε μυοσκελετικό σύστημα και οι αρθρώσεις με έχουν ταράξει τελευταία. Κι άμα ακούς «εκφυλιστικά συμπτώματα» ξέρεις πως δεν υπάρχει φάρμακο και γιατρειά.

Έτσι λοιπόν το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι να ασκήσω το δικαίωμα των παλαιών και να ανασύρω αναμνήσεις (memories mining, σε γλώσσα ψηφιακή).

Πάω πενήντα χρόνια πίσω, στο Μόναχο – και αντιγράφω (από τους "Δρόμους" μου):

Το Καρναβάλι του Μονάχου λέγεται Fasching και κρατάει πολύ περισσότερο από το δικό μας - αρχίζει από τις 6 Ιανουαρίου. Και ήταν (είναι;) ένα ξεφάντωμα χωρίς καμία αναστολή. Για ένα παιδί της ελληνικής μεταπολεμικής κοινωνίας ήταν κάτι ανάμεσα σε ρωμαϊκό όργιο και Βαλπούργεια νύχτα. Ολονύκτιοι χοροί, ολοκληρωτικές μεταμφιέσεις και σκηνικά, ολόψυχο μεθύσι, ολόγυμνες γυναίκες, ολότελα παραδομένες. Πλήρης δημοκρατική εξίσωση των πάντων: διανοούμενοι, βιομήχανοι, εργάτες και καθηγητές, με μάσκες ή χωρίς, ήταν ίσοι. Βέβαια υπήρχαν και τα in στέκια που τα έμαθα αργότερα, όπως το ατελιέ του Eickemaier. Αλλά και οι μεγάλοι δημόσιοι χοροί π. χ. στις αίθουσες και τα υπόγεια του Regina Hotel ήταν αρκετοί για να πάρεις μία γεύση. Τις τελευταίες ημέρες πριν την Τετάρτη των Τεφρών (Aschermittwoch) η πόλη κυριολεκτικά παραληρούσε ολόκληρη.

Το πρώτο Fasching άρκεσε για να μου καταστρέψει μερικά στερεότυπα («μόνον οι Έλληνες ξέρουν να γλεντάνε!») και να μου δείξει πως οι Βόρειοι μπορούν εύκολα να βγαίνουν από τον κλειστό εαυτό τους.


Ποτέ και πουθενά στην Ελλάδα δεν γνώρισα αυτό το γλέντι χωρίς όρια. Ακόμα και στα καλά καρναβάλια της Πάτρας, υπάρχει κάπου το σφίξιμο, ο πουριτανισμός και η νεοελληνική σοβαροφάνεια. Στο Μόναχο οι άνθρωποι μεταμορφώνονταν εντελώς, έκαναν πράγματα που δεν θα μπορούσαν ούτε να διανοηθούν στην κανονική τους ζωή και μετά επέστρεφαν σε αυτή. Ήταν δε απόλυτη η σύμβαση: την κυρία με την οποία είχες κάνει έρωτα σε μία γωνιά της σάλας, αν την έβλεπες την άλλη μέρα στο δρόμο, δεν την ήξερες ούτε σε γνώριζε.

Καλή Απόκρια και καλή διασκέδαση!

Φωτογραφίες που να τράβηξα εγώ, δεν υπάρχουν. Βρήκα μία από συγκέντρωση ξένων φοιτητών το 1955 (εγώ είμαι ο Φαρούκ με τα μαύρα γιαλιά και το φέσι - τότε ήταν της μόδας. Την διακόσμησα γιατί ήταν φτωχή. Και μία που, ντυμένος gaucho, χορεύω με την Inge.

132 σχόλια:

Stavros Katsaris είπε...

Σεφτέ θα κάνω?
Ωραία! Μας χρειάζονται διηγήσεις ανθρώπων που έχουν ταξιδέψει στο εξωτερικό για να καταλαβαίνουμε οτι δεν είμαστε τόσο μοναδικοί όσο νομίζουμε. Αναρωτιέμαι πότε θα νιώσουμε όλοι πολίτες του κόσμου και θα αφομοιώσουμε την παγκοσμιοποίηση όχι σαν οικονομικό όρο αλλά σαν μια ευκαιρία να σπάσουμε τα δεσμά των συνόρων και να αναζητήσουμε τις πολιτιστικές ταυτότητες των υπόλοιπων χωρών του πλανήτη και να μοιραστούμε μαζί τους τον δικό μας κόσμο που είναι εξίσου υπέροχος? Νομίζω πως είναι πολλά περισσότερα αυτά που έχουμε να μοιράσουμε από αυτά που έχουμε να χωρίσουμε!
Ελπίζω.....
Καλή διασκέδαση σε όλους!
ΞΕΦΑΝΤΩΣΤΕ!!!!!
Φιλικά!

tassos_papadakis είπε...

"Eyes Wide Shut" δηλαδή, στο πιο λαϊκό του. (50 χρόνια πριν!)

Ωραία ήθη!!!

:-) :-) :-)

(κι εμείς παίζουμε ...playstation)

Να γιατί ασχολείσαι με την "καύση" -been there, done that.

alombar42 είπε...

Η πρώτη φωτογραφία μου θύμισε κάτι εποχές, τις οποίες ίσα που πρόλαβα, που ο επαγγελματίας φωτογράφος (σε στρατό, σε γάμο κλπ) έβαζε φόντο ανάλογο του θέματος! Εχω δικές μου παιδικές, τους γονείς μου μέσα σε λουλουδιαστές καρδούλες κλπ - φαντάζομαι οτι πρέπει να ήταν μια τρομερή ιδέα όταν πρωτοεμφανίστηκε!

Στην Πάτρα, στα μπουρμπούλια, έπαιζε πολύ η απενοχοποίηση - κάποτε έστω. Μάσκες οι κυρίες κι ένα σωρό ακολασίες σε γκαρσονιέρες και... σκοτεινές γωνίες.
Ελάχιστα τα έζησα κι αυτό επειδή, σαν φοιτητής, δεν "έψαχνα" για κάτι που είχα καθημερινά. Εχω όμως ακούσει ένα σωρό ιστορίες από δικούς μου ανθρώπους. Φαντάζομαι όλο και κάποιος θα τα έχει ζήσει στην "αυθεντική" τους μορφή.


Χαίρομαι που έφυγε η μαυρίλα - λιακάδα έχουμε, ας την διατηρήσουμε :)


(έγραψα ένα ποστ που... ίσως σας αγγίζει)

mickey είπε...

Δηλώνω επίσημα ότι δεν πρόκειται να με ξεφορτωθείτε αν δεν κάνω ποδαρικό!!!

Μπουχουχουχού - σχολιάζω ενάμιση μήνα ασυστόλως και πάντα το χάνω :( Τι ήθελα να ξανασχολιάσω το προηγούμενο post μετά τη χθεσινή πανέμορφη μέρα; Την ώρα που τα έγραφα, ανέβηκε το νέο. Καλά να πάθω.

Ας αλλάξουμε διάθεση όμως - αποκριά γαρ. Τι θα λέγατε να παίξουμε με "μάσκες"; Να φτιάξουμε άλλα ψευδώνυμα, ειδικά για το σημερινό post και να προσπαθούμε να μαντέψουμε ποιος γνωστός σχολιαστής κρύβεται πίσω από το καθένα;

Καλή αποκριά!

Υ.Γ. Αν δε σας αρέσει η ιδέα, μη με πάρετε και με τις πέτρες. Έτσι κι αλλιώς κάποιοι φαίνεται πως το κάνουν εδώ και πολύ καιρό ;)

apousia είπε...

Κύριε Δήμου,το memories mining είναι πιστεύω δικαίωμα των πάντων,και των πολύ νεότερων στην ηλικία,όταν για κάποιο λόγο,η ''φυγή'' προς τα εμπρός μοιάζει να έχει κολλήσει.
Αλήθεια,απόντων των μυοσκελετικών,απόψε το βράδυ,τι θα θέλατε να ντυθείτε?
Καλό ξεφάντωμα σε όλους τους ευδιάθετους!Πάντα να γελάτε!

MainMenu είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
MainMenu είπε...

Καλημέρα...έτσι έτσι, να ειναι γλυκες οι αναμνησεις...για να ποναμε οι νεωτεροι που εχουμε (osoi exoume) αποκοιμηθει μεσα στον κοσμο μας

Nikos Dimou είπε...

με κάθε νέο post που βγαίνει ξεχνάω τα παλιά - αλλά αυτά έχουν την δική τους ζωή. Μεγαλώνουν! Προστίθενται σχόλια ακόμα και σε post του Γενάρη. Κάποιος ανακλύπτει τώρα το θέμα των Πόλεων, του Έρωτα, της Απεργίας και σχολιάζει. Εγώ βλέπω τα νέα σχόλια στην αληλογραφία μου - αλλιώς δεν θα τα έπαιρνα χαμπάρι.

Σκέπτομαι πως τελικά ένα blog έχει την δική του δυναμική. Κι όταν το σταματήσω, εφόσον δεν το σβήσω, θα μπορεί να αποτελεί αντικείμενο σχολίων και συζητήσεων στον αιώνα τον άπαντα!

Αθήναιος είπε...

Πιστεύω ότι η Αποκριά είναι η κατεξοχήν χρονική περίοδος να μιλάμε για θάνατο κ αποτεφρώσεις. Αυτό δεν θέλει να ξορκίσει εξάλλου;

Τυχαίνει να μιλώ πολλές γλώσσες, μόνο Γερμανικά δεν έχω καταφέρει να μάθω κ το θεωρώ μεγάλη μου αναπηρία αυτό αλλά έχω κ εγώ τους λόγους μου που δεν τα έχω καταφέρει.Πόσο υπεράνω μπορεί να είναι ένας άνθρωπος;

Έχω βρεθεί μια φορά στο καρναβάλι του Μονάχου κ έχω να πω τούτο. Όσο πιο τρελλό το καρναβαλικό ξεφάντωμα, τόσο μεγαλύτερη η θλίψη που μου προκαλεί η σκέψη της καθημερινότητας που πρέπει να έχουν αυτοί οι άνθρωποι η οποία καθημερινότητα πρέπει να είναι συντριπτική.

Καλή Αποκριά.

Αθήναιος είπε...

Θέμα συζητήσεων στον αιώνα τον άπαντα, θα προκαλεί το μπλογκ του φίλου με τον οποίο ήμουν χθες βράδυ. :-)

Συγγνωμη αλλά άνθρωποι είμαστε, έχουμε κ τις αδυναμίες μας.

Nikos Dimou είπε...

apousia said...
"Αλήθεια,απόντων των μυοσκελετικών,απόψε το βράδυ,τι θα θέλατε να ντυθείτε?"

Τίποτα δεν προσομοιάζει την μαγεία και το μυστήριο ενός βενετσιάνικου ντόμινο (απο βαρύ μετάξι) και μίας χειροποίητης βενετσιάνικης μάσκας. Αυτές που φορούσε ο Καζανόβας πριν 250 χρόνια...

Nikos Dimou είπε...

Αθήναιος said...
Θέμα συζητήσεων στον αιώνα τον άπαντα, θα προκαλεί το μπλογκ του φίλου με τον οποίο ήμουν χθες βράδυ. :-)

Όλοι οι καλοί χωράνε (και μάλιστα στο Internet).

Nikos Dimou είπε...

αθήναιος said...
"η οποία καθημερινότητα πρέπει να είναι συντριπτική".

Είναι απείρως καλύτερη από τη δική μας... Απουσιάζουν η επιθετικότητα, η αγένεια, η υστερία, η γραφειοκρατία και η κακή οργάνωση - που κάνουν την ζωή μας σκέτη ταλαιπωρία...

Κάθε φορά που μένω στο Μόναχο αναρωτιέμαι πως επιβιώνω στην Αθήνα...

Αθήναιος είπε...

Ναι, έχετε δίκιο βέβαια όμως δεν μπορεί να μην σας έχει προβληματίσει η εικόνα που είδατε στο καρναβάλι στο Μόναχο, εμένα με σόκαρε κ πιστεύω πως επιβιώνετε στην Αθήνα επειδή είστε ένας ευφυής κ αισθησιακός άνθρωπος.

Η Αθήνα, ειδικά την Αποκριά,είναι η αγαπημένη μας πόλη κ επειδή εγώ μεγάλωσα με το περιοδικό " Το ρόδι" της κόρης του Σπύρου Βασιλείου ( αυτό το αναφέρω για τους υπόλοιπους) θα έλεγα ο ίδιο κ για την Καθαρά Δευτέρα.

Αθήνα κ πάλι Αθήνα!

mickey είπε...

Ν.Δ. είναι απίστευτο πόσα κοινά βρίσκω μαζί σου σε μικρά κι ανθρώπινα πράγματα, πέρα από τον τρόπο σκέψης. Μια και ανέφερες το ντόμινο και τη μάσκα λοιπόν, να γράψω κι αυτό (το είχα γράψει σε ένα σχόλιο που προοριζόταν για το post με τις πόλεις, αλλά δεν το δημοσίευσα τελικά).

Είχα πάει με την τότε αγαπημένη μου στο Καρναβάλι της Βενετίας πριν πέντε χρόνια (της έκανα έκπληξη, αγοράζοντας από πριν τα εισιτήρια και μια ωραία πρωία της είπα να ετοιμάσει τις βαλίτσες της). Πέρα από τη ρομαντική και ερωτική ατμόσφαιρα, έβγαλα μεταξύ άλλων και ένα ακόμα απωθημένο μου. Ντυμένος με στολή ντόμινο και μια βενετσιάνικη μάσκα (χειροποίητη υποθέτω - ήταν αρκετά ακριβή) στην πλατεία του Αγίου Μάρκου! Εκείνη πήρε μια μάσκα με φτερά σαν αυτή που φορούσε η κοπέλα που βοήθησε τον Τομ Κρουζ στο "Eyes Wide Shut" ή η "Ο" για τους πιο παλιούς ;)

Και στη Βενετία πάντως, τα ήθη μου φάνηκαν αρκετά "έκλυτα" (δεν μπόρεσα να το επιβεβαιώσω, καθώς ήμουν "αγκαζέ"), ενώ και για το Ρίο έχω ακούσει και έχω δει πολλά - όπως οι περισσότεροι φαντάζομαι.

Για το Μόναχο προλαβαίνω ακόμα;;;

Nikos Dimou είπε...

αθήναιος said...
"εγώ μεγάλωσα με το περιοδικό " Το ρόδι" της κόρης του Σπύρου Βασιλείου"

Τι μου θύμισες! Κάθε χρόνο κούλουμα στο σπίτι του μπαρμπα Σπύρου, στην οδό Ουέμπστερ απέναντι στην Ακρόπολη. Όλη η καλλιτεχνική Αθήνα μαζευόταν εκεί.
Χατζιδάκις, Τσαρούχης... Ναι, ήταν ωραία εκείνα τα κούλουμα.

Nikos Dimou είπε...

mickey η Βενετία το Καρναβάλι γεμίζει από πόρνες (ωραιότατες, με τα ντόμινα και τις στολές τους...)

tassos_papadakis είπε...

Τις βρίσκω θλιβερές τις μάσκες 'αλά βενετσιάνα'(όταν φυσιολογικά, θα έπρεπε να σε κάνουν να ευθυμείς) -και σίγουρα διόλου πρωτότυπες.

Προτιμώ τους -πετυχημένους-αυτοσχεδιασμούς.

Αθήναιος είπε...

Χεχε κύριε Δήμου, ήμουν σίγουρος. Ευελπιστώ ότι ίσως κ αν θα σας έρθει έμπνευση μεθαύριο να γράψετε κάτι.

Ξέρετε, δεν θα ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου τη σκηνή που όμως δεν θυμάμαι που ήμουν κ διάβαζα " Το Ρόδι" τεύχος 2 Φεβρουάριος του 1978 κ το άρθρο " Ο Βασιλιάς ο Φίλιππος, κοιμάται στη Βεργίνα". Τότε αποφάσισα ότι θα σπούδαζα αρχαιολόγος. Το έκανα.

Μετά από το Ρόδι, διάβαζα για τις Καθαρές Δευτέρες του " Μπάρμπα-Σπύρου" κ τα Κούλουμα τα λάτρεψα ως την αγαπημένη μου γιορτή. Έχω οργανώσει μόνο μια φορά μεγαλειώδη Κούλουμα, στην Αρκαδία. Αναμένω τους φίλους μου, να αποκτήσουν παιδιά κ να τα ξυπνάω τη νύχτα, ξημερώματα Καθαράς Δευτέρας για να ζυμώνουμε τις λαγάνες, φορές τρεις κατά το έθιμο κ κατά τη συνταγή κ μετά, το πρωί να πετάμε του χαρταετούς στον ουρανό.

Η Καθαρά Δευτέρα θέλει πιτσιρικαρία.

Είθε!

mickey είπε...

@nikos dimou (2:52μμ)
Α, γι' αυτό μου την πέφτανε κάθε τρεις και λίγο - παραλίγο να βρω και τον μπελά μου από τη σύντροφο ;)

Πάντως το θέαμα είναι μοναδικό και η ατμόσφαιρα ρομαντική και λάγνα μαζί. Περπατούσα στα σοκάκια ντυμένος με τη στολή και τη μάσκα, ιδρώνοντας και ασφυκτιώντας πολλές φορές, αλλά άξιζε τον κόπο η αίσθηση ότι ήμουν κομμάτι αυτού του μαγικού κόσμου!

Μερικές στολές πρέπει να κοστίζουν μια περιουσία! Ουρές κάναμε για να φωτογραφηθούμε μαζί με κάποιους φανταχτερούς "μασκαράδες" (οι λέξεις δεν μπορούν να περιγράψουν τη μεγαλοπρέπεια των στολών τους). Φυσικά, φυλάω ως κόρη οφθαλμού τη δικιά μου στολή και μάσκα και ανυπομονώ να ξαναπάω!

Σας αφήνω τώρα να απολαύσω και τη σημερινή μέρα...

georgia m. είπε...

@mickey:
Ωραία η ιδέα σου,Μickey,και πράγματι,το ίδιο έχω διαπιστώσει και εγώ για τα πρόσωπα με τις μάσκες...Ίσως μερικοί επισκέπτες από εδώ μας θεωρούν αφελείς.Δεν πειράζει.
Αλλά...άλλο αφελής,κι άλλο Μεφιστοφελής,όπως θα έλεγε και μια τηλεοπτική περσόνα...

nopast είπε...

Αγαπητέ ΝΔ υπάρχουν στη Γερμανία και "χειρότερες" πόλεις από το Μόναχο και μάλιστα αν ανεβείτε στα βόρεια. Στο Άμστερνταμ μάλιστα (έξω φυσικά από τη Γερμανία) θα βρείτε τα χειροτερότερα των χειροτεροτέρων.

Εντελώς τυχαία, σήμερα σκεφτόμουν στο τρένο το πόσο υποφέρουν οι Έλληνες από τον πουριτανισμό τους. Το πόσο τους διαστρέφει την ψυχή η στέρηση των βασικών απολαύσεων (2-3 είναι αυτές δηλαδή μη ψάχνουμε μακριά). Έτσι ώστε άλλα να θέλουν και άλλα να ζητάνε. Και ορίστε σύμπτωση: γύρισα σπίτι και βρήκα το post σας.

μήτσκος είπε...

Έχω περάσει 2 φορές Fasching στο Μοναχο και ομολογώ ότι το βρήκα διασκεδαστικό, αν και δεν έζησα ανάλογες καταστάσεις ξεσαλώματος σαν αυτές που περιγράφετε. Μάλλον ήμουνα στη λάθος γωνιά της σάλας (χεχε). Εκτός και αν εν τω μεταξύ έχουν αλλάξει τα ήθη ('99-'00). Ίσως τώρα έχουν έτσι κι αλλιώς λιγότερες αναστολές, οπότε δεν τους χρειάζεται το καρναβάλι για να ξεσαλώσουν.

Viennezos είπε...

Γράφει ο ΝΔ για την καθημερινότητα στο Μόναχο:
«Είναι απείρως καλύτερη από τη δική μας... Απουσιάζουν η επιθετικότητα, η αγένεια, η υστερία, η γραφειοκρατία και η κακή οργάνωση - που κάνουν την ζωή μας σκέτη ταλαιπωρία...

Κάθε φορά που μένω στο Μόναχο αναρωτιέμαι πως επιβιώνω στην Αθήνα...»

Κύριε Δήμου, σχεδόν πάντα συμφωνώ πλήρως με τις θέσεις και τις εντυπώσεις σας, αλλά τον ενθουσιασμό για το καρναβάλι στο Μόναχο και γενικά για την εκεί ζωή δεν τον συμμερίζομαι. (Εντάξει, από την Αυστρία είμαι, αλλά η ζωή μας εδώ δεν διαφέρει και τόσο πολύ από την κατάσταση στη Γερμανία.) Σε τέτοια ζητήματα είμαι με το μέρος του Heleno Saña, ενός Ισπανού που (λόγω γάμου με μια Γερμανίδα) ζει στη Γερμανία από το 1959 και ο οποίος έχει γράψει θαυμάσια βιβλία τα οποία κατά τα άλλα μου θυμίζουν έντονα τον δικό σας τρόπο σκέψης και γραφής.

Συγγνώμη προς όλους τους επισκέπετες του μπλογκ που δεν ξέρουν γερμανικά. Θα ήθελα πολύ να κάνω και μια μετάφραση των πιο κάτω κειμένων αλλά φοβάμαι ότι τα ελληνικά μου δεν φτάνουν για κάτι τέτοιο.

Στο πιο πρόσφατο βιβλίο του "Don Quijote in Deutschland" (2005) o Saña γράφει:

«Nein, ich werde nie ein Deutscher sein, ich habe es auch niemals versucht. Deutschland kommt für mich nur in Frage als Verneinung meines Selbst, als das mir absolut Entgegengesetzte. Mich trennen von diesem Land und seinen Menschen zu viele Dinge, und in der Tiefe meiner Seele will ich diese Kluft nicht überwinden, will Distanz bewahren, mein Anderssein behalten. Und ich kann dies nur erreichen, indem ich meine Fremdheit unter keinen Umständen preisgebe.»

«Warum ganz Deutschland bereisen, um dieses Volk kennen zu lernen? Man kann Deutschland auch in einem Zugabteil erkennen. Wortlosigkeit, leere Blicke, steife Haltung. Jeder ist peinlich bedacht, dem Mitreisenden nicht zu nahe zu treten. Einer, der schon morgens seine Bierdose öffnet, ein anderer, der die unvermeidliche Bild-Zeitung liest, ein altes Ehepaar, das gemütlich den mitgebrachten Proviant verzehrt.

Allgemeiner Bierernst. Die Fahrt von Bordesholm nach Hamburg wird zu einem Lehrstück teutonischer Langeweile und Kommunikationslosigkeit. Niemand wagt, den Sitznachbarn anzusprechen. Sie sitzen da wie Gefangene – Gefangene einer falschen Erziehung und der aus ihr hervorgegangenen Berührungsängste. Jeder bleibt in seinem eigenen Ich eingesperrt, unzugänglich und zugeknöpft. Es fehlte nur, dass sie ein Schild auf der Brust mit der Aufschrift "Bitte nicht stören" trügen. Aber eine solche Warnung ist eigentlich überflüssig, denn die ganze Gebärde lässt unmissverständlich erkennen, dass sie in Ruhe gelassen werden wollen. War es von mir falsch oder ungerecht, sie in einem meiner Bücher die "Verklemmte Nation" zu nennen?»

Και ήδη το 1986 ο Saña έγραφε σε ένα άλλο βιβλίο του με τίτλο "Verstehen Sie Deutschland?" ("Καταλαβαίνετε τη Γερμανία;"):

«Das zentrale Element des bundesrepublikanischen Lebens ist deshalb die Konventionalität; man hat ein System von Konventionen konstruiert, das es erlaubt, die innere Feindschaft zwischen den Menschen in Schach zu halten und somit das Funktionieren des Ganzen zu gewährleisten.

Dies ist natürlich kein ausschließlich deutsches Phänomen, vielmehr eine universelle Erscheinung der Industriegesellschaft; trotzdem besitzt das Konventionsmodell, das hier entstanden ist, sein eigenes Profil, ist unverwechselbar deutsch, weil es von den Traditionen dieses Volkes geprägt worden ist. Der Hauptunterschied, der in dieser Hinsicht zwischen der BRD und den anderen Industrienationen besteht, liegt vor allem darin, daß es den Deutschen gelungen ist, den überall herrschenden Konventionalisierungsprozeß des persönlichen und gesellschaftlichen Lebens gründlicher und systematischer zu gestalten. Hier funktioniert das gesellschaftliche Gefüge besser als anderswo, in der BRD gibt es weniger Proteste, weniger Streiks, weniger Demonstrationen als in irgendeinem Land der westlichen Welt. Der Deutsche denkt instinktiv an die Erhaltung des Ganzen, an die Kontinuität des sozialen Organismus, versucht, das kollektive Leben mit seinen Launen nicht unnötig zu belasten. Die Zwangsjacke der äußeren Korrektheit, die sich jeder Deutsche morgens beim Aufstehen anzieht, hält freilich nicht immer dem gesellschaftlichen Druck und dem Berufsstreß stand, und manchmal platzt sie auch.

Das Rezept ist übrigens sehr einfach: Mund halten, wenig oder nur ganz leise schimpfen, Ruhe bewahren, sich nicht von Empörung oder Zornausbrüchen hinreißen lassen, sachlich bleiben, tun, was die Mehrheit auch tut, nicht auffallen und aus der Reihe tanzen, diskret und unpersönlich sein, wenig reden, sich kollegial verhalten, tüchtig arbeiten, sich auf die Leistung konzentrieren, Meckerern, Weltverbesserern und Schwätzern grundsätzlich mißtrauen und ihnen keine Beachtung schenken. Das sind ideale Eigenschaften, um dem Wohl des Ganzen zu dienen und soziale Spannungen zu vermeiden. Der emotionale Druck stirbt aber deshalb nicht. Die Aufrechterhaltung der äußeren Strukturen geht auf Kosten des inneren Gleichgewichts, die institutionelle gesellschaftliche Einheit auf Kosten der Desintegrierung des Einzelnen. Wenn andere Länder nicht so reibungslos funktionieren, dann nur deshalb, weil ihre Bewohner nicht bereit sind, den Grad der Selbstrepression und Selbstverleugnung auf sich zu nehmen, der anscheinend für die Deutschen selbstverständlich ist.»

Απορώ που οι δικές σας εμπειρίες και απόψεις είναι τόσο διαφορετικές από εκείνες του Saña. Εγώ τον καταλαβαίνω απόλυτα. Με ξαφνιάζει ότι προφανώς εσείς δεν τα είδατε, δεν τα νιώσατε όλα αυτά κατά την παραμονή σας στη Γερμανία ... ;-)

Και το γερμανικό/αυστριακό Καρναβάλι είναι κατά τη γνώμη μου μια οργανωμένη, τεχνητή και ψεύτικη "διασκέδαση" ανθρώπων που τους χαρακτηρίζει η άχαρη νοοτροπία την οποία περιγράφει με τόσο γλαφυρό τρόπο ο Heleno Saña …

harrygreco είπε...

Το μπλογκ ειναι γκρηχισες,οχι αλλα ντοιτσες μπιττε...Ως προς το θεμα,εμεις οι γραικοι σαν λαος τουρκογενης εχουμε ανατολιτικο πουριτανισμο,ο καθενας με την παρθενα γυναικουλα του,α λα Καραγκιοζης - Αγλαια...Ετσι δεν εχουν περαση τα ελληνορωμαιοδυτικα παιχνιδια ελευθερογαμιας. Τα μπουρμπουλια στη Πατρα ειναι ιταλικο εθιμο,οι ντοπιοι (τουρκο)αλβανογραικοι της Αχαγιας το εβλεπαν με μισο ματι,η ιδεα οτι θα... " τους πηδηξουν την γυναικα/αδελφη /κορη " ,εστω & με μυστικοτητα & ανωνυμια,τους τρελλαινει. Εδω ειναι Μπαλκανια.

tassos_papadakis είπε...

Έχω να ντυθώ καρναβάλι, πάνω από 15 χρόνια. Και δεν βλέπω να ξαναντύνομαι σύντομα -ή ξανά.

Να λοιπόν, ακόμα ένα χαρούμενο post που απέδειξε -κρίνοντας από την χαμηλή ανταπόκριση στα σχόλια- τα χάλια μας: δεν είμαστε για χαρές και πανυγήρια εμείς. Δώσε μας δάκρυ, πόνο, παράπονο... και πάρε την ψυχή μας.

Ακόμα και στις πιο όμορφες στιγμές, οι Έλληνες τραγουδούν το "βγήκε ο Χάρος παγανιά" ή το "βρέχει φωτιά στη στράτα μου" -διεστραμμένος λαός.

Ή χιλιοκαμμένος(ή και τα δύο)

tassos_papadakis είπε...

Εδώ που τα λέμε, ποιός Έλλην μπορεί να ταυτιστεί με όσα αναφέρει ο Νίκος Δήμου σήμερα εδώ;

Μοιάζουν με σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Αληθινή χαρά; Αληθινό γλέντι; Αληθινό ξεφάντωμα;

Άσε μας ρε φίλε...

Dormammu είπε...

Μάσκες φοράμε μια ζωή…..

Αυτές τις ημέρες το δικαιολογούμε με μια επίφαση νομιμότητας.

Απόκριες γαρ.

Καλή διασκέδαση σε όλους!

flowerpower είπε...

Φυσικά η ρίζα της ελληνικής κατάστασης βρίσκεται στα χρόνια της χούντας. Η Ευρώπη εκείνο τον καιρό δονούνταν από τα κύματα του Μάη του '68 και του Woodstock. Άλλη μια πληγή στην ελληνική κοινωνία...

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
flowerpower είπε...

Η ομογένεια οποιασδήποτε χώρας απανταχού γης είναι υπερσυντηρητική.

BadlyDrawnBoy είπε...

Nikos Dimou said: "Το πρώτο Fasching άρκεσε για να μου καταστρέψει μερικά στερεότυπα («μόνον οι Έλληνες ξέρουν να γλεντάνε!») και να μου δείξει πως οι Βόρειοι μπορούν εύκολα να βγαίνουν από τον κλειστό εαυτό τους".
Οι Έλληνες είμαστε άνθρωποι της ουσίας και όχι του φαίνεσθαι. Τί και αν φαινομενικά οι ευρωπαίοι υπερέχουν στους περισσοτέρους τομείς Η ουσία βρίσκεται στις πράξεις και της συμπεριφορές μας. και οι ευρωπαίοι αυτή την ουσία, που μας κάνει να ζούμε καλύτερα από όλους δε θα τη μάθουν ποτέ.

Είναι διαπιστωμένο ότι υπερέχουμε σε όλους εκείνους του τομείς –τους πιο σημαντικούς- που είναι δύσκολο να μετρηθούν να ή να συγκριθούν με την επιστημονική μέθοδο. Μπορεί οι ευρωπαίοι να κυριαρχούν στα οικονομικά μεγέθη εμείς όμως είμαστε πρώτοι και με διαφορά στους τομείς του γλεντιού, του κεφιού, της διασκέδασης, του φιλότιμου (Το πε και η Παπαρίζου άλλωστε), της φιλίας, του πηδήγματος (έχουν να λένε οι Σουηδέζες), στις τέχνες, στη μαγειρική, στη θρησκευτικότητα, στον ανδρισμό, στη φιλοξενία, στη γενναιοδωρία και κτλ.
Εμπρος λοιπόν στο δρόμο που χάραξε ο ελληνισμός και η πρεσβεία μας στην κυπρο με το πολυ ωραίο θεματακι της έκθεσης

Εγώ σήμερα, ως άνδρας φυσικά, θα διασκεδάσω, οι γυναίκες όμως της ευρύτερης οικογένειας πρέπει να μείνουν σπίτι λόγω πένθους. Άρα είμαστε και οι πρώτοι φαλλοκράτες. Και οι αποκριές γιορτή του φαλλού δεν είναι; Στην Κοζάνη και τον Τίρναβο τουλάχιστο είναι

flowerpower είπε...

Καλά μπορεί να υπάρξει φαλλός χωρίς αιδοίο; Διαφωνώ! Το καρναβάλι είναι και γιορτή του αιδοίου. Είναι θέμα οπτικής άνθρωπε!

pasatembo είπε...

Wraies oi apokries, de lew, alla gia mena kai mia fili itan kai travmatikes otan xronia prin, mas tin epese sto dromo mia parea maskaremenwn mantraxaladwn kai mas tara3an sta koloxera kai sta vizoxera. Emeis gyrw sta 15, aftoi poios 3erei. Tsirizame san isterikes alla mataia. Kai mipos de simvainei akoma sta karnavalia? Symvainei. Aisxos. Tetoies memories, na mou lipoun.

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

αν ήμουν ερμαφρόδιτος, τι θα έκανα όλη μέρα...

kollhmenos είπε...

Πώς αντέδρασαν οι μαντραχαλάδες;

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
pasatembo είπε...

Gelwntas.

Stylianos_Pattakos είπε...

Πάντως δεν μπορώ να μην παρατηρήσω οτι απο δώ το φέρνετε, απο κεί το φέρνετε, σε κάθε Post για την "χούντα" μιλάτε...

40 χρόνια μετά ακόμα πουλάμε...

kollhmenos είπε...

Είσαι σέξυ Στέλιο με την καράφλα...

skata είπε...

Ευχαριστώ τα χριστιανικά ήθη που τα γλέντια στην Ελλάδα είναι πουριτανικά και σοβαροφανή.

Ότι ο Ελλήνας μόνο ξέρει να γλεντάει είναι ένας τεράστιος μύθος.

Στο εξωτερικό που δεν περηφανεύονται ότι γλεντάνε κάθε μέρα η γιορτή έχει πολλή περισσότερη σημασία και ο εορτάζων πολλά περισσότερα τείχη να γκρεμίσει.

Και τα γκρεμίζουν γιατί ξέρουν ότι οι γιορτές γίνονται γι' αυτό. Για να μην έχεις απωθημένα την επομένη που πρέπει να επιστρέψεις στην καθημερινότητά σου.

Οχι λοιπόν, οι έλληνες δε γλεντάνε, απλά κάνουν επίδειξη της γαματοσύνης τους και του κοινωνικού τους στάτους.

Nikos Dimou είπε...

viennezos θα παρακαλούσα άλλη φορά αν θέλετε να μου στείλετε μεγάλα κείμενα στα Γερμανικά να τα στέλνετε στο email μου - δεν φταίει το blog και οι άλλοι να τα φορτώνονται.

Όσο για τον κύριο Σανια που αναφέρετε είναι δογματικά προκατείλημένος εναντίον της Γερμανίας. Η στάση του είναι η χαρακτηριστική του πεισματικού μετανάστη που δεν γνώρισε ποτέ την χώρα στην οποία ζει - και αρνείται καν να προσπαθήσει.

Τι περιμένετε άλλωστε από κάποιον που στην αρχή του κειμένου του γράφει: «Όχι, δεν θα γίνω ποτέ Γερμανός, και ούτε το προσπάθησα ποτέ. Η Γερμανία είναι για μένα η άρνηση του εαυτού μου, το απόλυτα αντίθετό του."

Η περιγραφή των Γερμανών είναι η τυπικά ρατσιστική ενός ανθρώπου που τους κρίνει συλλογικά, με εμπάθεια και περιφρόνηση που μόνο κόμπλεξ μπορεί να δείχνει. Ας αφήσουμε που τους βλέπει όλους ίδιους...

Τα χρόνια που έζησα στην Γερμανία γνώρισα και αυτούς που περιγράφει, γνώρισα και άλλους που ήταν εντελώς διαφορετικοί. Σε κάθε λαό υπάρχουν όλες οι αποχρώσεις. Μου κάνει εντύπωση που τον θεωρείτε αξιόλογο συγγραφέα - κάποιος που κάνει τέτοιες απλοποιήσεις και ομαδοποιήσεις δεν είναι δυνατόν να είναι σοβαρός...

kollhmenos είπε...

Τα ρόπαλα στο καρναβάλι είναι φαλλικά σύμβολα;

MainMenu είπε...

oi evropaioi einai individuals. Monon o romios einai mia amorfoth kai kathysterhmenh maza. H dystyxia tou na eisai Ellinas.

MainMenu είπε...

opa mainmenu milhses...eipes thn apopsh sou. Tora zhta syggnomh pali. (self relfexive post)

MIRACLE είπε...

Προσωπικά δεν με εκφράζει αυτού του είδους η «γιορτή» ούτε μου αρέσει να βλέπω τόσους ανθρώπους να συμπεριφέρονται έτσι αλλοπρόσαλλα.

Υποθέτω, οι εκτρώσεις και τα αφροδίσια μετά από μερικούς μνήμες θα χτυπάγανε κόκκινο στο Μόναχο και όπου αλλου…

Γενικά μου είναι αδύνατο να συντονιστώ με το πνεύμα του καρναβαλιού.

Ωστόσο οφείλω να ομολογήσω ότι μερικές Βραζιλιανές χορεύτριες είναι χάρμα οφθαλμών :)


ΥΓ: Εδώ μια προσπάθεια ώστε να έρθουν εγγύτερα οι αναμνήσεις του κ Δήμου. Ελπίζω να του αρέσει.

Nice Couple

skata είπε...

Οι γλεντζέδες έλληνες έχουν μπερδέψει το Διόνυσο με τα Σόδομα και τα Γόμορα, νιώθουν τύψεις κάθε φορά που ξεφεύγουν από τη γραμμή τους και προτιμούν να είναι παρατηρητές.

Παρατηρητές και όχι ματάκηδες.

Ο ματάκιας εκπληρώνει χωρίς τύψεις το ηδονιστικό του όραμα.

MainMenu είπε...

Ena akoma oraio ellhniko fainomeno. H ellhnikh astikh taksh exei sxesh apoikiokrath me ta omoethni laika stromata. Vlepete galouxhmenoi sto pio synthritiko kai nostalgiko kommati ths dytikhs dianohshs oi ellhnes astoi mhn exontas allou na strepsoune tis nostalgies tous alla kai thn elitistikh apostrofh toys th strepsane sthn idia tous th xora.

hem είπε...

και στην πάτρα το πάρτυ ήταν τρομερό , αλλά τώρα ούτε οι πατρινοί θέλουν να βρίσκονται. τρομερό ξεφάντωμα στην κεντρική πλατεία γινόταν παλιότερα. σίγουρα οι γερμανοί επειδή πίνουν αρκετά , ίσως ξεφαντώνουν περισσότερο. στα καλά τα πάρτυ , ο μισός γυναικείος πληθυσμός είναι πίτα και ο άλλος μισός τυρόπιτα. τα δωρεάν ποτά ίσως είναι το βασικό συστατικό για μια ξεφρενη διασκέδαση.

blade runner είπε...

Τα καρναβάλια όπως τα έχω ζήσει εδώ στην Ελλάδα δεν με ελκύουν καθόλου. Είναι τόσο κακή η αισθητική του μέσου Ελληνα, που σ' ένα μαζικό καρναβάλι είναι μάλλον αδύνατο να μην εκφραστεί παρομοίως. Εχω πολύ τραυματικές εμπειρίες από κόσμο που υποτίθεται ότι διασκεδάζει, αλλά τις μέρες του καρναβαλιού απλώς αφήνει το βάνδαλο που κρύβει μέσα του να βγει στην επιφάνεια. Κάτι τέτοιοι τύποι μας την έπεσαν, σε μένα αλλά και άλλους περαστικούς που δεν είχαν δυνατότητα διαφυγής, με ρόπαλα πλαστικά αλλά γεμάτα χαλίκια, με αποτέλεσμα τα χέρια μου, με τα οποία προστάτευα το κεφάλι μου, να γεμίσουν πληγές. Τσικνοπέμπτη ήταν, επί της Αδριανού, στην Πλάκα. Πολλά χρόνια πριν.

Σε μια ιδιωτική συνάθροιση ωστόσο θα πήγαινα μασκαρεμένη, και ανοιχτή σε κάθε είδους παρεκτροπές... Αυτή τη βία, ωστόσο, που ξαμολούν πολλοί τις μέρες των Αποκρεών, και όποιον πάρει ο Χάρος, δεν την αντέχω, λυπάμαι.

Οι μάσκες, οι στολές, οι χοροί με αγνώστους, με τη συνοδεία άφθονου αλκοόλ και καλής μουσικής, εξάπτουν τη φαντασία μου και με γοητεύουν αφάνταστα. Ο ελληνικός καρνάβαλος, έτσι όπως τον ζούμε τα τελευταία χρόνια, όχι, καθόλου.

Viennezos είπε...

Κύριε Δήμου, αδικείτε τρομερά τον Σάνια. Αυτό με απογοητεύει. Για πολλούς λόγους δεν περίμενα τέτοια αντίδραση εκ μέρους σας. Μπορεί βέβαια να φταίει η επιλογή των αποσπασμάτων που έκανα. Τότε όμως καλύτερα να κατηγορήσετε εμένα και όχι να διατυπώσετε βιαστικά συμπεράσματα όπως:

«Η περιγραφή των Γερμανών είναι η τυπικά ρατσιστική ενός ανθρώπου που τους κρίνει συλλογικά, με εμπάθεια και περιφρόνηση που μόνο κόμπλεξ μπορεί να δείχνει.»

Γιατί τόσο μειωτικοί χαρακτηρισμοί και τόσο λίγος σεβασμός προς τις προσωπικές (και βέβαια υποκειμενικές) εμπειρίες ενός άλλου ανθρώπου;

Και μήπως εσείς δεν έχετε γράψει κριτικά σχόλια για τους Έλληνες τα οποία στο ύφος τους μοιάζουν καταπληκτικά με εκείνα του Σάνια για τους Γερμανούς; Να ένα παράδειγμα:

«Η πεποίθηση της υπεροχής φαίνεται καθαρά και στις σαφείς ρατσιστικές μας τάσεις. Ποιός Έλληνας δεν πιστεύει πως είναι ανώτερος από τον Τούρκο, τον Αλβανό, ή τον "Γυφτοσκοπιανό"; Μιλήστε σε ένα μορφωμένο ακροατήριο για τον Τουρκικό πολιτισμό - είναι σίγουρο πως θα καγχάσει.»
[από την "Απολογία ενός Ανθέλληνα"]

Μήπως ένας αναγνώστης του πιο πάνω κειμένου δεν θα μπορούσε να σας χαρακτηρίσει με τον ίδιο τρόπο που το κάνετε εσείς στην περίπτωση του Σάνια όταν γράφετε:

«Μου κάνει εντύπωση που τον θεωρείτε αξιόλογο συγγραφέα - κάποιος που κάνει τέτοιες απλοποιήσεις και ομαδοποιήσεις δεν είναι δυνατόν να είναι σοβαρός...»

Και χωρίς οποιαδήποτε ειρωνική και δασκαλίστικη διάθεση σας συνιστώ να διαβάσετε λ.χ. το βιβλίο του "Don Quijote in Deutschland". Τότε ίσως όχι μόνο να αλλάξετε γνώμη για τον συγγραφέα αλλά και να ανακαλύψετε μάλιστα αρκετά κοινά σημεία.

cyberdust είπε...

Μη χτυπάτε τον Σάνια. Το μειονέκτημα του είναι ότι δεν είναι γερμανός, και έτσι γίνετε εύκολος στόχος. Παρ’ όλα αυτά, αυτά που γράφει είναι τίποτες μπροστά σ’ αυτά που έχουν γράψει κατά καιρός οι ίδιοι γερμανοί για τον εαυτό τους. Αρχή γινομένου από τον Lessing, έως σήμερα και έχοντας τον πιο φημισμένο Herr Friedrich Nietzsche, τον φημισμένο ανά τη υφήλιο ως τον Αντί-Γερμανό και κάθε είδους αντί-γερμανικό. Υπήρχε μία εποχή στη γερμανική κουλτούρα όπου για να πας μπροστά και να εισακουστείς από τους υπόλοιπους διανοούμενους έπρεπε να κάνεις καθημερινή επίδειξη της αντί-γερμανικότητας σου.

Για το θέμα, εκεί υπάρχει απλός άλλου είδους διασκέδαση. Στο Oktoberfest κάθεσαι στη αράδα πάνω στο πάγκο, κατεβάζεις λίτρα από μπύρες, τρως τόνους από bierwurst ή bratwurst και κουνάς ρυθμικά το (άνω μέρος του) σώματός σου, στο ήχος των εκάστοτε Fasching schlager, τραγούδια χωρίς νόημα και προπάντων χωρίς ουσία (ή και το ανάποδο, το ίδιο κάνει). Για να νοιώσετε το ελληνικό καρναβάλι και γλέντι γενικώς πρέπει να πάτε στην επαρχία, και όταν λέω επαρχία δεν εννοώ μικρές μεγαλούπολεις όπως Πάτρα αλλά χωριά και μικρές κωμοπόλεις (ιδίως στην βόρεια Ελλάδα). Εκεί μόνο νοιώθεις το κλαρίνο να σου κυριεύει τα άκρα και το τύμπανο να αντηχεί στα σωθικά. Ο μασκαράς έχει κρατήσει ακόμα το πανάρχαιο νόημα που είχε στην παγανιστική κοινωνία. Άνοιξη γαρ, η γη ανθίζει. Ραγκουτσάρια, λοιπόν, μία βόλτα στην Καστοριά θα σας πείσει.

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Viennezos είπε...

cyberdust:
«Παρ’ όλα αυτά, αυτά που γράφει [ο Σάνια] είναι τίποτες μπροστά σ’ αυτά που έχουν γράψει κατά καιρός οι ίδιοι γερμανοί για τον εαυτό τους.»

Σωστά. Και για την Αυστρία ας μην ξεχνάμε τον Τόμας Μπέρνχαρντ και την Ελφρίντε Γέλινεκ. Και οι δύο δέχονταν διαρκώς επιθέσεις του είδους που δυστυχώς εξαπέλυσε ο ΝΔ εναντίον του Σάνια.
(Άλλωστε γι’ αυτό και μόνο είναι εσφαλμένο το συμπέρασμα του ΝΔ για τον Σάνια: «Η στάση του είναι η χαρακτηριστική του πεισματικού μετανάστη που δεν γνώρισε ποτέ την χώρα στην οποία ζει - και αρνείται καν να προσπαθήσει.»)

Nikos Dimou είπε...

viennezos - φυσικά έκρινα από τα αποσπάσματα που παραθέσατε - δεν τον είχα ξανακούσει ποτέ. Μπορεί και να τον αδικώ - πάντως βρήκα μέσα στα κείμενα αυτά όλα τα κλασικά αντιγερμανικά στερεότυπα και κλισέ. Δεν ήταν καν πρωτότυπη η ανάλυση.

Σαφώς υπάρχουν πιο ουσιαστικοί αντιγερμανοί - πρώτος ο Χάινε και μετά ο Νίτσε. Δεν με ενόχλησε η κριτική (όπως πολύ σωστά είπατε κι εγώ επικρίνω τους Έλληνες) αλλά ο τρόπος της.

Ας μη συνεχίσουμε - άλλο είναι το θέμα μας.

Dormammu είπε...

@harry:
Είπαμε... Όλοι φοράνε μάσκες...
Ακόμα κι ο Στυλιανός Παττακός...

cyberdust είπε...

Χάρρυ, είσαι βλαξ. Θέλεις να πεις ότι οι «μακ.» δεν είναι λαός ή ότι δεν είναι πανάρχαιος? Τι λέει ο Θουκυδίδης και ο Ηρόδοτος για αυτούς? LOL Τέτοια φασιστόμουτρα σαν εσένα θέλουν κρέμασμα.

McKat είπε...

Cyberdust αναφερθήκατε στο καρναβάλι στην επαρχία και στα Ραγκουτσάρια. Συμφωνώ μαζί σας. Μεγάλωσα στην Καστοριά και έχω ζήσει το γήινο, βαθύ συντονισμό με τα ένστικτα του καρναβαλιού. Ομαδικός διονυσιασμός στο δρόμο και μουσική που κάνει τα μέσα και τα έξω να δονούνται. Από τότε που μετακομίσαμε στην Αθήνα δεν μπόρεσα να ζήσω το καρναβάλι με την ίδια ένταση. Άσε που αποσυντονίστηκα εντελώς. Το καρναβάλι ήταν στο τέλος του Δωδεκαημέρου, το Γενάρη. Την καλύτερη Καθαρή Δευτέρα δε, γιόρτασα σε χωριό του Ρεθύμνου ανάμεσα σε γέρους που ξέχασαν να μετράν τα χρόνια και ήξεραν τα πιο σοκαριστικά γαμοτράγουδα που έχω ακούσει ποτέ.
Harry πανάρχαιο σημαίνει πανάρχαιο, παλιό στο χρόνο, τι μπλέκετε τα εθνικοειδή.

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
blade runner είπε...

@cyberdust

Ετσι, ναι, με αυτή την έννοια, εννοείται πως ναι.

Αλλά δυστυχώς για μένα, μια τέτοια εμπειρία είναι προς το παρόν μακρινή. Αναφέρομαι αποκλειστικά στο πως αντιλαμβάνονται τις Απόκριες οι σύγχρονοι Ελληνες, στις μεγαλουπόλεις. Η επαρχία έχει άλλα μυστικά να σου αποκαλύψει, αυτό είναι δεδομένο.

Καληνυχτίζω. Καλά να περάσετε όλοι απόψε.

blade runner είπε...

@mckat

κρατώ την ωραία περιγραφή σου! Εχω διαβάσει για τις Απόκριες στην Καστοριά, όπως τις περιγράφετε εσύ και ο cyberdust, εύχομαι κάποια στιγμή να με βγάλει ο δρόμος μου προς τα κει και να το απολαύσω ζωντανά.

tassos_papadakis είπε...

@stavros katsaris said:

"Μας χρειάζονται διηγήσεις ανθρώπων που έχουν ταξιδέψει στο εξωτερικό για να καταλαβαίνουμε οτι δεν είμαστε τόσο μοναδικοί όσο νομίζουμε."

Ποιοί "μοναδικοί" ρε άνθρωπε...

Κάποτε είμασταν μοναδικοί -μια φορά κι έναν καιρό, όπως ακριβώς ξεκινάν και τα καλά παραμύθια.

Τα θαύματα σήμερα τα κάνουν άλλοι, αλλού. Εμείς ή τρωγόμαστε μεταξύ μας ή πανηγυρίζουμε για τα κατορθώματα ελαχίστων, συνήθως με έξωθεν καταβολές ή επιρροές(Εθνικές ομάδες Μπάσκετ-Ποδοσφαίρου, Παπαρίζου, Μπαγδατής κ.ο.κ)

Παραδείγματα:

Το "Ελ.Βενιζέλος" το έφτιαξαν Γερμανοί...

Τη γέφυρα Ρίο-Αντίριο, Γάλλοι...

Το Μετρό Αθήνας, αγνοώ, αλλά σίγουρα εισαγωγής θα ήταν κι αυτοί...

Η Εγνατία οδός γίνεται από Έλληνες!
Γι' αυτό έχει καταντήσει σαν το Γεφύρι της Άρτας...(15 χρόνια "ολοκληρώνεται"!!! -ούτε το Σεινικό Τείχος να ήταν)

Έναν Παρθενώνα έχουμε όλο κι όλο να επιδείξουμε -επίτευγμα προ 3000 χρόνων.

Κατά τα άλλα, είμαστε μοναδικοί: στο να περνιόμαστε για... μοναδικοί.

(από την άποψη αυτή, είμαστε και γαμώ τους μασκαράδες)

cyberdust είπε...

harry said...
Οταν ντεν καταλαβαινει,ντεν πρεπει σχολιαζει...

9:43 μμ
Ετσι λεο και εγκο. Αφου δεν ξερις μανα μου να διαμπασις τι γκραφις?

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
cyberdust είπε...

harry said...
Μερικοι πανε γυρευοντας...ωστε την Ακροπολη την φτιαξαμε...εμεις ?

9:54 μμ
Εσείς σιγκουρα οκι, εμείς ναι.
ΒΛΑΞ

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

miracle: η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά των καρναβαλιστών, δεν αποτελεί διαπίστωση δική σου μόνο. πάνω στα λυσιτελή ανάκλιντρα της αισθητικής, έχουν αναπαυθεί άνθρωποι και μέσα από τη βαθύτατη μελέτη της ψυχής τους μαζί μου, ανάδειξαν τη λίμπιντο τους ως σύμπτωμα της κακοκαιρίας. το πρόβλημά σου λύνεται.

mckat: τα αυτάκια σου...να ακούνε εκείνα τα λόγια...τα σοκαριστικότατα...αχ, και σου γράφω στο τζάμι σ' αγαπώ να προσέχεις.

tasso_papadakis: το ξέρω πως θα είμαι βιβλίο ανοιχτό σαν μια εφημερίδα που απέξω θάχεις μάθει. μη φοβάσαι μωρό μου θα βγάλουμε τις μάσκες η νυχτιά μαζί θα μας πάρει μακριά.

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
tassos_papadakis είπε...

προς τον γνωστό γραφικό του blog(είμαι βέβαιος πως θα αναγνωρίσει τον εαυτό του):

Δεν κάνω διάλογο μαζί σου, ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα.

Συνέχισε να παραμιλάς...

Nikos Dimou είπε...

Παιδιά, είπαμε να περάσουμε μία ωραία Απόκρια - όχι να πλακωθούμε για άσχετα "εθνικά" και μη θέματα.

Εγώ πάντως πάω να διασκεδάσω...

cyberdust είπε...

harry said...
Το ΒΛΑΞ το εκλαμβανω σαν υπογραφη στο σχολιο cyberdust. Σωστη.

10:03 μμ

Τον τελευταίο λόγο ας τον έχεις εσύ ο ΒΛΑΚΑΣ lol

alombar42 είπε...

Απόκριες λέμε!

Φιλίες Γυναικών

Μια γυναίκα γυρίζει στο σπίτι της το πρωί κι όταν ο άντρας της τη ρωτά, που ήταν όλη τη νύχτα, εκείνη του απαντά πως κοιμήθηκε στο σπίτι της καλύτερής της φίλης.
Ο άντρας τηλεφωνά σε δέκα από τις καλές φίλες της γυναίκας του και καμία δεν του επιβεβαιώνει ότι τη προηγούμενη, η γυναίκα του κοιμήθηκε εκεί.


Φιλίες Αντρών

Ένας άντρας, γυρίζει στο σπίτι του το πρωί κι όταν η γυναίκα του τον ρωτά, που ήταν όλη τη νύχτα, εκείνος της απαντά πως κοιμήθηκε στο σπίτι του καλύτερού του φίλου.
Η γυναίκα τηλεφωνά σε δέκα από τους καλούς φίλους του άντρα της κι οι οχτώ της επιβεβαιώνουν, ότι κοιμήθηκε σπίτι τους.
Οι δυο επιμένουν ότι ο άντρας της είναι ακόμα εκεί!

Nikos Dimou είπε...

Πριν φύγω: τώρα μου ήρθε με email άποψη αναγνώστη από την Γερμανία που παρακολουθεί το blog. Μεταφράζω:

"Η διαφορά ανάμεσα σε σας και τον Σανια είναι ότι εσείς προσπαθείτε να ξεφύγετε από τον πατριωτισμό ενώ εκείνος επιμένει στον δικό του.

Θαυμάζετε τις καλές πλευρές των άλλων, ενώ αυτός αναζητεί τις κακές.

Και έχετε συχνά αποκαλύψει τις δικές μας, Ελληνικές αδυναμίες.

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
tassos_papadakis είπε...

@άπαντες φίλους του blog -πλην του ηλιθίου:

Ο γνωστός γραφικός blogger, πέρα από "παντογνώστης"(...), είναι και χιουμορίστας!!!

Τι ταλέντο...

tassos_papadakis είπε...

Αρκετά μας διασκέδασε και σήμερις.

Καληνύχτα

paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

να μη μ' αφήσεις
κοπελιά
άλλο καημό να ζήσω
αγάπη μου
να ξαναζήσω πάλι

Psit. του χωρισμού το βάσανο πούναι πληγή μεγάλη. αγάπη μου.

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Blue Oji είπε...

Η ακρόπολις είναι δημιούργημα μου και όποιος λέει το αντίθετο ας πάει να… Άντε σαν πολύ μας τα έπρηξες κύριε CyberDust με τις βλακώδεις εξυπνάδες σου. Ραγκουwhat?

cyberdust είπε...

tassos_papadakis said...
@άπαντες φίλους του blog -πλην του ηλιθίου:

Ο γνωστός γραφικός blogger, πέρα από "παντογνώστης"(...), είναι και χιουμορίστας!!!

Τι ταλέντο...

10:46 μμ

tassos_papadakis said...
Αρκετά μας διασκέδασε και σήμερις.

Καληνύχτα

10:52 μμ

Blue Oji said...
Η ακρόπολις είναι δημιούργημα μου και όποιος λέει το αντίθετο ας πάει να… Άντε σαν πολύ μας τα έπρηξες κύριε CyberDust με τις βλακώδεις εξυπνάδες σου. Ραγκουwhat?

11:11 μμ

Χεχε, βλέπω έχω αποκτήσει αρκετή πελατεία, έχει σουξέ απόψε το σουξέ μου. Να και ένα καλώ που έχει αυτό το βλογ. Αποκτώ φίλους και φήμη. Σας έφεξα πάλι.

Viennezos είπε...

Κύριε Δήμου, ενώ μου γράψατε προηγουμένως "Ας μη συνεχίσουμε - άλλο είναι το θέμα μας" τώρα επανέρχεστε - μόνο και μόνο για να μας παρουσιάσετε ένα
e-mail που λάβατε και που λέει:

"Η διαφορά ανάμεσα σε σας και τον Σανια είναι ότι εσείς προσπαθείτε να ξεφύγετε από τον πατριωτισμό ενώ εκείνος επιμένει στον δικό του.
Θαυμάζετε τις καλές πλευρές των άλλων, ενώ αυτός αναζητεί τις κακές. [...]"

Δηλαδή τα κολακευτικά για σας σχόλια είναι ευπρόσδεκτα και μετά την κήρυξη του τέλους της συζήτησης εκ μέρους σας ...

Αυτά. Στο παράλογο περιεχόμενο του e-mail βαριέμαι να παίρνω θέση. Απλώς επαναλαμβάνω τη συμβουλή μου να διαβάσετε και οι δυο σας κάποιο βιβλίο ενός συγγραφέα πριν βγάλετε για αυτόν επιπόλαια και τελείως ανεδαφικά συμπεράσματα.

sarantapodarousa είπε...

Ma mono ta kolakeftika sxolia einai efprosdekta gia ton k. Dhmou. Afto pia einai 3eka8aro. Einai anikanos na dextei kritikh. Den exei akousei pote tou fainetai to 'ghraskw aei didaskomenos'. Aftos pistevei pws ta 3erei ola swsta. Ki exei edw mesa mia avlh kolakwn (3erete poioi eiste) na dinoun trofh sth stenomyalia kai ta komple3 tou. Eftyxws yparxoun kai merika ane3arthta myala pou diatypwnoun apopsh alliws 8a htan edw mmesa to vasileio tou glyfth. Ntroph k. Dhmou, exete 3eftilistei.

BadlyDrawnBoy είπε...

Οι έλληνες πραγματιέίναι οι πιο γλετζέδες στον κοσμο. Η λεξεις γλεντι και γλετζες ειναι τόσο κιτς και κακόηχες που αυτόματα σου φέρνουν στο μυαλό τον κακόγουστο τρόπο ελληνικης δισκέδασης. Άθλια μουσική και γαρδένιες στα σκυλάδικα, επιδηξιομανία (ποιος θα σύρει το χορό και τί φυγούρες θα κάνει;) και θορυβος (έχετε ακούσει ποτε κεμετζέ στην πρίζα;) στα σύγχρονα παραδοσιακα.
Τα συγχρονα παραδοσιακα που οργανώνουν μετα μανιάς δημοι και κοινότητες και οι εκατονατδες πολιτιστικοι σύλλογοι που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιταρια συνδυάζονται άψογα με υψηλής αισθητικής πλαστικές καρέκλες,τσίκνα και παγκοσμιοποιημένα ψυγεία με το logo της coca cola.
Η λέξη γλέντι έιναι τουρκικής προέλευσης και αποδίδει πολύ ευστοχα την κοινη κακη αισθητική αντίληψη περί μουσικής που έχουν και οι δύο λαοι.Λέγεται οτι υπό μορφη αντιδανείου έχει γίνει μόδα στην Τουρκια το ζειμπέκικο το οποίο μαλιστα το χορέυουν αλα Γκρέκα.
Όταν πηγαίνω σε clubs οι ροκ , σε δυτικού τύπου μορφές διασκεδασης δηλαδη, συναυλίες περνα τέλεια αλλά ποτε δε λεω ότι γλεντησα γιατι απλουστατα η λεξη γλέντι μου θυμίζει τον κακό τρόπο διασκέδασεις.

Αλήθεια ο αρχαίος θέος Απόλλων θα ήταν ευχαριστημένος με την μετα χριστό ελληνική μουσικη; Εγώ πάντως τον κόβω οτι μάλλον θα προτιμούσε το δυτικό μουσικό πρότυπο, κλασσικές μουσικές ποπ κουλτουρα, ξαζζ και διάφορα αλλα τέτοια παγανιστικά-σατανικα

chris είπε...

Φέτος ξέχασα εντελώς ότι έχουμε απόκριες. Είναι δυνατόν; Θίχτηκα εμμέσως πλην σαφώς από το ποστ του διαχειριστή και είπα να κάνω το ντεμαράζ.

Κατόπιν ωρίμου σκέψεως, όπως το επιβάλλουν οι περιστάσεις και σε λίστες-σμήνη παραθέτω τα εξής:

1. Μεταμφιέσεις περασμένων ετών: ιππότης (αγνώστων λοιπών στοιχείων), απάτση, καμηλοπάρδαλη, κινέζος ενδοχώρας, κινέζος καντόνας, κινέζος κινέζος, φάντασμα (πολύ πετυχημένο και πρακτικό), φαντάρος (στα αλήθεια όχι στα ψέματα)δις,μοναχός/αναχωρητής, ακτσακτσούκτσα (μην το ψάχνεται ούτε εγώ ήξερα τί ήμουν),κουτσαβάκι, τζιτζιφιόγκος,τούβλο. Περασμένα μεγαλεία...

2. Μεταμφιέσεις που παρουσιάζουν, για την ώρα πρακτικές δυσκολίες: τρίγωνο, κύκλος, κύβος, ηλίθιος (μίλησε κανείς...), Ιησούς Χριστός (κλισέ, είμαι 33 και με ονομάζουν Χρίστο, άσε που δεν σηκώνω βάρη λόγω της μέσης μου αυτόν τον καιρό).

3. Επιλογές της τελευταίας στιγμής: νάρκισσος (έβαλε ο Μανωλιός τα ρούχα του αλλιώς) ΚΑΙ ΘΕΌΣ..... το τελευταίο δεν είναι καθόλου κακή ιδέα. Άλλωστε για δύο τρεις ώρες θα είμαι ΘΕΌΣ. Δίλημμα ΘΕΌΣ αλλά καπέλα σιξτίνα (ψιλολούκρα) ή αλλά Βαρθόδουλου και σια; Πάντως τις γόβες δεν τις βγάζω με τίποτα.

Εν συντομία:
Το πάρτυ είναι αύριο. Θείες προτάσεις (για το περιτύλιγμα δηλαδή, γιατί την απόφαση την πήρα, αύριο Σάββατο θα είμαι μεταξύ 22:00 και 01:30 ξημερώματα Κυριακής ΘΕΌΣ) γίνονται δεκτές μέχρι τις 20:45. Μετά αναλαμβάνω καθήκοντα/.

cyberdust είπε...

Βιεννέζε, η λύση του γρίφου είναι απλή. Ο ΝΔ επιτρέπετε να κριτικάρει τους Έλληνες, αλλά μόνον να επαινεί τους Γερμανούς. Μόνον ένας γερμανός επιτρέπετε να κακομιλά για τους γερμανούς. Εάν κάνει το ίδιο στους Έλληνες, θεωρείτε επίθεση και προσβολή. Κατά αυτόν τον τρόπο, ο Σάνια δεν δικαιούται να ομιλεί για τους γερμανούς αρνητικά αλλά να ακολουθεί το παράδειγμα του ΝΔ και να τους επαινεί, την κριτική του να κάνει στο λαό του (να υποθέσω ότι είναι ισπανός?) (Μου φαίνετε τα μπέρδεψα περισσότερο, αλλά καλή η προσπάθεια μου…)

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Nikos Dimou είπε...

Καλημέρα σε όλους! Ελπίζω να ξεφαντώσατε ;-))

Viennezos, επειδή ούτε εγώ ούτε κανένας άλλος γνωρίζουμε αυτόν τον συγγραφέα, έβαλα την γνώμη κάποιου που τον γνωρίζει, για ενημέρωση.

sarantapodarousa πάλι μπέρδεψες τα πόδια σου κι έβαλες τρικλοποδιά στον εαυτό σου. Αυτό το blog έχει άφθονα αρνητικά σχόλια για μένα. Και ειδικά σε αυτή την περίπτωση δεν είχε γίνει κριτική σε μένα - αλλά από μένα για άλλον...

Φεύγω για εκδρομή. Θα σας παρακολουθώ μέσω PDA!

Epicuros είπε...

Λίστα (επιτυχημένων) μεταμφιέσεων (μου):
-Γιατρός χειρουργός με ανά χείρας τρυπάνια ή πριόνια, κ.α. και καρφιτσωμένα στη φόρμα ...φακελάκια.
-Ιός του AIDS. Η πιό πετυχημένη! (δίνω και οδηγίες σε ενδιαφερομένους).
-Πέος (εν στύσει).
-Κινέζος Βελονιστής. Με κινέζικο καπέλο, κοτσίδα και βελόνες του πλεξίματος ανά χείρας.

alombar42 είπε...

Υποψιάζομαι οτι η χαρά παραμένει ταμπού.

Εύκολα μοιράζεται κανείς τη λύπη του, αλλά για να μοιραστεί τη χαρά του (και για να χαρεί με τη χαρά του άλλου), θέλει κάτι περισσότερο.

kyriakatika είπε...

Η χαρά θέλει πολλά ενώ η λύπη θέλει μόνο μία δύο λέξεις.

cyberdust είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
cyberdust είπε...

Κάποιοι ακούν για βόρια Ελλάδα και αφρίζουν. Για αυτούς καρναβάλι είναι μόνον οι γυμνόστηθες βραζιλιανές πόρνες εισαγωγής στη παρέλαση του Ρέντη.

kyriakatika είπε...

Καρναβάλι είναι η ζωή. Στο καρναβάλι γίνομαι σοβαρός και δεν μεταμφιέζομαι ποτέ.

the resident είπε...

Καρναβάλι.Αλλη μια άσχημη γιορτή. Ψεύτικα χαρούμενα πρόσωπα, μεταμφιεσμένα, νομίζοντας ο καθένας ότι αυτό που ντύθηκε ήταν πανέξυπνο και μοναδικο,ενοχλώντας τον υπόλοιπο κόσμο, κιτς στολές, κιτς άρματα καρνάβαλων,και όλοι δήθεν χαρούμενοι.Από μικρός μου την έδινε στο καρναβάλι.Άλλη μια ψευτοχαρουμενη γιορτή.
Όσο για τις μάσκες να αναφέρω το συγκρότημα που οι μάσκες έπαιξαν και παίζουν απόλυτο ρόλο. Αυτό δεν είναι άλλο απ τους μυστηριώδεις the residents.Το μοναδικό στην ιστορία της μουσικής γκρουπ, που οι μάσκες χρησιμοποιούνται σαν μέσο απόκρυψης των πραγματικών ταυτοτήτων τους,και ωs μεσα εκφρασηs.

kyriakatika είπε...

Η ψυχή του καρναβαλιού είναι ο κλόουν που έχει ζωγραφισμένα τα δάκρυα στο πρόσωπό του.

Somebody είπε...

Τι είναι αυτά που λες?
"Σκέπτομαι πως τελικά ένα blog έχει την δική του δυναμική. Κι όταν το σταματήσω, εφόσον δεν το σβήσω, θα μπορεί να αποτελεί αντικείμενο σχολίων και συζητήσεων στον αιώνα τον άπαντα!"

Μην μας το κάνεις pls ποτέ αυτό το χουνέρι όσο δίκιο και αν έχεις!

Viennezos είπε...

cyberdust: "Μου φαίνετε τα μπέρδεψα περισσότερο"

Όχι, όχι. Καθόλου. Καταλαβαίνω πολύ καλά τι εννοείτε. (Και όσο για τον Σάνια: Ναι, Ισπανός είναι, αλλά ζει πάνω από 45 χρόνια στη Γερμανία και είναι παντρεμένος με Γερμανίδα ...)

@ the resident:
Μου άρεσε πάρα πολύ το σχόλιό σας για το καρναβάλι ("Καρναβάλι.Αλλη μια άσχημη γιορτή." κλπ.). Συμφωνώ απόλυτα με τη γνώμη σας.

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
richard είπε...

@harry

Ας αρπαχτώ κι εγώ με τους ασήμαντους.
Από πότε,harry, έχουν δικαίωμα λόγου μόνο οι επώνυμοι και οι αναγνωρίσιμοι ενώ όλοι οι άλλοι είναι ανθρωπάκια;
Από πότε απαγορεύεται να σχολιάζει κάποιος συγγραφείς με ελάχιστους αναγνώστες;
Τι είναι πιο μεγαλομανιακό, να αποκαλείς κάποιον Γιωργάκη και Κωστάκη ή να τον αποκαλείς πολιτικό 3,5 εκατοστών;
Μήπως φασίζεις λίγο;
Μήπως πρέπει να πάρεις την τελευταία φράση του σχολίου σου και να κοιτάξεις βαθιά μέσα σου;

kyriakatika είπε...

harry είσαι ένα ψευδώνυμο με φιλοδοξία. Μας έχεις τινάξει τα μυαλά στον αέρα. Κυριακάτικα...

paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

παραφράζοντας την Παράγραφο θα μπορούσαμε να πούμε: μακαριστοί οι ευαγγελιστές ότι υπήρξαν οι καρνάβαλοι οι αυθεντικοί.

να γράψουμε και μία φράση ανώτατο, της τέχνης: λάλον ύδωρ - και άσε τους να ψάχνουν νοήματα στον υψηλό μας λόγο εντός.

ο χριστιανισμός έχει απαγορεύσει τα καρναβάλια ως δρώμενα-θεάματα. και η ανθρώπινη ανάγκη για την παραφορά έχει πρώτη την απαγόρευση να αντιμετωπίσει (και μετά από τη μάχη αυτή να υπάρξει).

να πω και λόγια τής Τέχνης (για να μην είναι κρύες οι νύχτες στα Δολιανά και φτωχό το σχόλιο): Πικασο, Καραΐνδρου, Μότσαρτ, Δοκιμές, Δυτικός Ομοφυλόφιλος, Παστέρ, Σύλβια Πλατή.

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
ouranokatevatos είπε...

Ήθελα κι εγώ να κάνω το σχόλιό μου και να γίνω μέλος της παρέας σας, αλλά μόλις τελείωσα με το κειμενάκι μου, σκέφτηκα: θεέ μου, τι μα@#κίες γράφω!

Γι’ αυτό λοιπόν λέω να του δίνω.

«Πρέπει κανείς να σκέφτεται πολύ, να μιλάει λίγο, και να γράφει ακόμα λιγότερο».

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

ouranokatevatos: δεν υπάρχει "πρέπει". κουμπάκια ή φερμούαρ..πες μου...

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
fwteini είπε...

harry said...
"Μηπως πρεπει να λυθει το θεμα της αντιποιησης προσωπου ?
Οταν ντεν καταλαβαινει,ντεν πρεπει σχολιαζει...
Τι να πει κανεις για την μη αντιληψη της αλληνης...
Μια ωρα χωρις σχολιο ειναι πολυ,ισως το βραδυ να υπαρξει ανακαμψη."
Και άλλα πολλά "μαργαριτάρια"...

Αγαπητέ,
αυτοδιορίστηκες χωροφύλακας του blog?

Nikos Dimou είπε...

Επιστροφή στην πόλη και στο blog.

Ωραία τα σχόλια για την ασκήμια και την λύπη της Απόκριας... είναι η άλλη όψη του νομίσματος. Την έχω ζήσει κι αυτήν αλλά όχι στα 20 χρόνια μου όπου διψούσα για εμπειρίες.

Αυτά μας αφορούν μόνο όταν νιώθουμε απέξω.

somebody said...
"το blog θα μπορεί να αποτελεί αντικείμενο σχολίων και συζητήσεων στον αιώνα τον άπαντα!

Μην μας το κάνεις pls ποτέ αυτό το χουνέρι όσο δίκιο και αν έχεις!"

Είτε το κάνω είτε όχι, το Internet έχει δική του μνήμη. Ακόμα και αυτά που σβήνουμε έχουν κάπου αποθηκευτεί. Και αν δεν συμβεί κανένα πυρηνικό ολοκαύτωμα, ότι γράφεται στο Δίκτυο θα υπάρχει αιώνια...

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
fwteini είπε...

Αγαπητέ,
Μόλις υπέπεσες σε λογική αντίφαση!

BadlyDrawnBoy είπε...

Ένα από τα χαρακτηριστικά αυτής της πολύ ωραίας γιορτής είναι ή μέθη και οι κραιπάλη. Η έννοια των όρων μεθυσμένος και μέθυσα μπορεί να αποδοθεί με μια πληθώρα λέξεων και περιφράσεων όπως: χάλια, χώμα, λιώμα, σκατά, σκνίπα, γκάιντα, κουρούμπελο, ντίρλα, τουρλουμπούκι, λιάρδα, χέσε μέσα, γάμησέ τα, κουνουπίδι, στουπί, στουπέτσι, φέσι, Ορέστης Μακρής, σταφίδα, μπέκρα, μπεκρούλιασα κ.α.
Γνωρίζετε κάποιες άλλες ορολογίες για τις οποίες θα έπρεπε να είναι ενήμερος ο κάθε καρναβαλιστής που σέβεται τον εαυτό του αλλά και οι γονείς που θα πρέπει να ανησυχουν για τα παιδιά τους;

gargoyle είπε...

harry: αύριο μέρα που είναι κατέβα απ'το καλάμι κι ανέβα σε κανένα χαρταετό.

Ή έστω βρες καμια γκόμενα.

Ή όπως λένε εδώ που ζώ: Get a life..

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
alombar42 είπε...

Αχ harry...
Η σεμνοτυφία ας ήταν το μόνο μας πρόβλημα.
Σημειώνω όμως οτι το πολύ το κύριε-ελέησον το βαριέται κι ο θεός.

Ανεκδοτάκι κανείς;

alombar42 είπε...

Βάλτε φωτιά στα όργανα :)


Και στης νύχτας το λαμπάδιασμα
να πυκνώνει ο δεσμός μας
και να σμίγει παλιές κι αναμμένες τροχιές
με το ροκ του μέλλοντός μας.

gargoyle είπε...

Δύο χαρακτηριστικά των Αποκριών ξεχωρίζω: την ευτέλεια και την ομαδικότητα.

Οι παιδικές Απόκριες μου θυμίζουν μάσκες από κακής ποιότητας λάστιχο που ερεθίζουν το δέρμα και θολώνουν τα γυαλιά που φοράς από μέσα, πορτοκαλάδα και γλυκό κοκ (αυτά μας τάιζαν στα τότε πάρτυ). Τις μεταγενέστερες τις έχω συνδέσει με κατανάλωση πάλι κακής ποιότητας αλκοόλ από τις 11 το πρωί. Γενικά ενώ κατά τη διάρκεια περνάς καλά, μετά μένει μία αίσθηση φτήνιας, που ίσως όμως να είναι μέρος της γιορτής.

Όσο για την ομαδικότητα, οι Απόκριες είναι από τις πιο συμμετοχικές γιορτές. Οι περισσότερες περιστάσεις (γενέθλια, Χριστούγεννα, Πάσχα κ.τ.λ.) μπορούν να γιορταστούν από δύο άτομα, όχι όμως και οι Απόκριες.

alombar42 είπε...

Αποκριάτικο:

To do is to be. Σωκράτης
To be is to do. Πλάτωνας
Do-be-do-be-do. Σινάτρα

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Nikos Dimou είπε...

Ελπίζω η έλλειψη σχολίων να σημαίνει πως έχετε κάτι καλύτερο να κάνετε. Καλή διασκέδαση λοιπόν!

paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
harrygreco είπε...

Διαβαζοντας τα ...14 σχολια που αφησα στο 2ημερο,οχι μονο εσβησα τα 13 γιατι δεν ενδιαφερουν τον κοσμο & δεν αρμοζουν σε μπλογκ επιπεδου,αλλα καταλαβα ποσο ευκολα μπορει κανεις να παρασυρθει & να εκτροχιασει τον λογο του. Προσωπικα,θα περιοριστω σε 2 σχολια/θεμα. Χρειαζομαστε λιγα απο πολλους & κυριως απο οσους μπαινουν στο σαητ αλλα μεχρι στιγμης δεν συμμετεχουν. Στερνη μου γνωση,καλως σε βρηκα.

coppertone είπε...

Harry, αφήν(ω;)ουμε που και που κανένα σχόλιο. Πολλές φορές όμως έχουν ήδη ειπώθει αυτά που θέλουμε να πούμε.

Αλλά τις περισσότερες φορές επιλέγω τη σιωπή είτε γιατί δεν μου αρέσει αυτό που πάω να γράψω (ή ψεύτικο ή τετριμμένο συνήθως), είτε γιατί υπάρχει αρκετός "θόρυβος" στο blog.

Η θεματολογία αυτού του blog δεν είναι για σχόλια τύπου chat νομίζω.
Εν πάση περιπτώση δεν μπορούμε να έχουμε γνώμη για τα πάντα!

Και το πιο δύσκολο απ'όλα είναι να γράψεις κάτι -οτιδήποτε- δικό σου...

Donadeus είπε...

Τώρα εγώ γράφω;

coppertone είπε...

Μιζέρια είναι που κάνει καινούρια ταυτότητα για να αφήσει ένα σχόλιο. Δήθεν.

deoradhain είπε...

Με θλίβουν τα καρναβάλια, είναι η μόνη γιορτή που δεν γιορτάζω...
Προσμονώ τα χριστούγεννα, γλεντώ το πάσχα, χαίρομαι στη γιορτή μου, καμαρώνω στα γενέθλιά μου, περιμένω πως και πως τις γιορτές των άλλων...
Αλλά και δεν θα ξεχάσω τα Fallas στη Valencia, θυμίζουν καρναβάλια, αλλά δεν είναι, είναι κάτι άλλο, δικό τους, και ήμουν και γω "φωτιά" με όλους εκείνους...
Πηγαίνετε και εσείς... τον Μάρτιο, και όποιοι, σαν και ΄μένα, είναι θλιμένοι στα καρναβάλια, εκεί θα ξεχαστούν...

hioniam είπε...

Nikos Dimou said...
"Και αν δεν συμβεί κανένα πυρηνικό ολοκαύτωμα, ό,τι γράφεται στο Δίκτυο θα υπάρχει αιώνια..."


Mα το Internet ξεκινησε ακριβως ως ενα στρατιωτικο (Αμερικανικο) δικτυο επικοινωνιων που θα αντεχει σε εναν πυρηνικο πολεμο.

Και το "αιωνια" ειναι μεχρι
να εξαντλησει ο Ηλιος τα πυρηνικα του καυσιμα και να καταπιει την Γη μας ως κοκκινος γιγαντας, δεν ειναι;

Yannis H είπε...

Πέρασα αρκετές ώρες του τριήμερου με το Thessaloniki - City Of Ghosts στο χέρι. Ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει!

Σκέφτηκα - και το θέτω σαν πρόταση – να υπάρξει ένα post όπου ο ΝΔ (σαν καλός δάσκαλος) θα προτείνει βιβλία. Και ας μην παραλείπει να το κάνει σε κάθε ευκαιρία – δεν είναι ανάγκη να είναι σε ξεχωριστό post…

Τι λέτε;

Yannis H είπε...

ΥΓ. Είπατε γλέντια στο εξωτερικό; Vappu! (Δηλ. Πρωτομαγιά στη Φινλανδία).

Η απόλυτη κραιπάλη. Εκεί όπου απαγορεύεται μόνο το ‘απαγορεύεται’.

(Και αυτό επιτρέπεται, έτσι για πλάκα.)

Ειλικρινά, νομίζω ότι οι Έλληνες μπερδεύουν συχνά το γλέντι με το θεαθήναι. Και το αυτο-λιβάνισμα (το έλεγε ο Χατζιδάκις, ‘με προσποιητά παθιασμένο ύφος’.)

Οι Έλληνες γλεντούν σαν ιμάμ-μπαϊλντί: με ξένους ρυθμούς και βαριά, πολύ βαριά. Οι βόρειοι, γλεντούν σαν φαγητό με κρέμα γάλακτος (μια φορά στις τόσες κάνει καλό) και ενδοφλέβιες ενέσεις αλκοόλ. Για να μη χάνουν χρόνο.

Ο Μήτσος στην Αλβιώνα είπε...

symfwnw, epay3anw kai prosypografw gia thn protash me ta biblia !!! (sorry gia ta greeklish)

Kai h prwth erwthsh : ena kalo biblio tis ellhnikhs istorias toy 19-20 aiwna.