Δευτέρα, Απριλίου 10, 2006

My fair ladies

Κάποτε συζητούσα με μία κυρία που, εκτός από πολύ όμορφη, ήταν και καθηγήτρια Πανεπιστημίου στην έδρα της Δερματολογίας.

Την ρώτησα λοιπόν: "Από ότι ξέρω, τα διάφορα καλλυντικά, για τα οποία οι γυναίκες ξοδεύουν περιουσίες, δεν έχουν σχεδόν καμία ωφέλεια. Π. χ. η επιδερμίδα δεν ενυδατώνεται από έξω, όσες κρέμες κι αν της βάλεις. Ενυδατώνεται από μέσα. Διορθώστε με αν κάνω λάθος".

Μου απάντησε: "Έχετε δίκιο. Όμως, η ανάγκη των γυναικών να νικήσουν τον χρόνο και να κρατήσουν την ομορφιά τους, ή έστω την φρεσκάδα τους, είναι πολύ βαθιά ριζωμένη. Ακόμα κι εγώ, που λόγω της θέσης και της δουλειάς μου ξέρω πόσο λίγο ωφελούν τα καλλυντικά, συχνά υποκύπτω και τα αγοράζω".


Έχουμε λοιπόν μία αγορά δισεκατομμυρίων που ουσιαστικά εμπορεύεται ωραίες συσκευασίες και ...ελπίδες. Πανάκριβα μαντζούνια (σαν το εικονιζόμενο της La Prairie από ...χαβιάρι!) πουλιούνται σε κυρίες για να νικήσουν τον πανικό του χρόνου.

Κάθε φορά που μία θηλυκή ύπαρξη με αποπαίρνει για τις μανίες μου (gadgets, μηχανάκια και μηχανές) δεν έχω παρά να την παρασύρω στο μπάνιο της. Εκεί, εκτός από τα καλλυντικά που χρησιμοποιεί τώρα, υπάρχει και ένα απέραντο νεκροταφείο παλιών καλλυντικών και παλιών ελπίδων.

Α, ναι - είσαστε πολύ πρακτικές και προσγειωμένες, κυρίες μου - εκτός από ένα πράγμα: όταν πλησιάζουμε στην εμφάνισή σας. Εκείνο το "δεν έχω ρούχο να βάλω" που μονολογείτε μπροστά σε μία γεμάτη ντουλάπα, "δεν έχω παπούτσι να βάλω" μπροστά σε μία παπουτσιέρα ψηλότερη από μένα......

Αλλά αυτοί οι παραλογισμοί είναι που σας κάνουν ακόμα πιο αγαπητές...

(Να λοιπόν και κάτι που δεν μοιάζει με ποδόσφαιρο)

344 σχόλια:

«Παλαιότερο   ‹Παλαιότερο   201 – 344 από 344
georgia m. είπε...

@paragrafos:
Κλέψατε το 200ο σχόλιο από τον Μickey και τη χαρά να το γράψει εκείνος!
Το καταγγέλλω!

paragrafos είπε...

Όχι και μπάρμα τον κύριο Νίκο, αλλά μια Μπάρμπι για τον κύριο Νίκο!

glenn είπε...

Μόνο "μπαρπα-" δεν είναι. Κοτσωνάτος, με τα μαλλάκια του, του μουσάκι του. Και καλός κουβαλητής!!

paragrafos είπε...

Έπρεπε να μου το πείτε να περιμένω! Βλέπετε, άμα πάρω φόρα, φόρα κατηφόρα...

mickey είπε...

Πω πω Θεέ μου! Τι post είναι αυτό!

Χαρέμι μάζεψε το αφεντικό. Όλες τις μπλογκερούδες, τη μια ωραιότερη από την άλλη! Χαζός είναι που δε θα μοντεράρει τους άντρες;

ΑΓΑΠΕΣ ΜΟΥ!

Μη φεύγετε! Τώρα που έφυγε ο γερο μπερμπάντης γάτος, ήρθε ο νέος (και ωραίος) ερωτιάρης ποντικός! Ελάτε σε μένα και ξεχάστε τις κρέμες, τις σκιές, τα ρίμελ, τα κραγιόν, τα μανό, τα λίφτιν, τα μπότοξ, τα χρώματα και τα αρώματα - και ότι άλλο σας ταλαιπωρεί στην καθημερινότητά σας για να σας δώσει ένα ψήγμα νίκης ενάντια στον πανδαμάτορα χρόνο!

Με τις γνώσεις μου πάνω στην βιοπληροφορική και τη νανοτεχνολογία θα ξεχάσετε όλα αυτά τα ημίμετρα και θα σας χαρίσω αυτό που πάντα ποθούσατε: Αιώνια νεότητα και απαράμιλλη ομορφιά. Θα είστε για πάντα τέλειες!!!

Σας προσκυνώ, λατρεμένες μου κυρίες. Χωρίς εσάς η ζωή μου δε θα είχε κανένα απολύτως νόημα.

Ο ταπεινός σας δούλος

Mickey

houlia είπε...

Λοιπόν...είναι κανείς εδώ??Και τι δε θα δινα να εμφανιστεί ο Μίκυ ο Ζωοδότης(όλο κοιμάται τελευταία.BLR!) να κάνουμε χωριό...
Οπως σας έλεγα,έκανα ένα ντουζάκι και φόρεσα επιμελώς τις ανανεωτικές μου κρέμες(προσώπου νυκτός, ματιών, χειλιών και φρυδιών) επλυνα δοντακια με etra white super sparkling paste και φρεσκοσιδερωμένη γυρνω να τα πουμε(κανα χεράκι)anybody here?

paragrafos είπε...

Κι επειδή οι άντρες μάλλον δεν στολίζονται ιδιαίτερα, περιμένουν εμάς να τους χρυσώσουμε με λόγια αγάπης:

"Αγόρι μου στολίδι μου..."

(το έχω ξαναπεί αυτό το τραγούδι)

houlia είπε...

Mickey
Me προλαβες ,αν και ο Blogger καταχωρεί και τα δύο μην 12:31!Τηλεπάθεια:)

paragrafos είπε...

Και εγένετο φως!

paragrafos είπε...

Η πίστα ολόδική σας!

andy dufresne είπε...

houlia,

εδώ είμαστε, σε περιμέναμε!

Κάνε παιχνίδι.

mickey είπε...

Λατρεμένη μου παράγραφος, πάρε τη διακοσάρα! Αγαπημένη μου Γεωργία, σου χαρίζω όλες τις πεντακοσάρες του κόσμου!

Πού είσαι Αφροδίτη μου, Θεά του Έρωτα; Πού είσαι γλυκιά μου Χούλια με τις θεϊκές σου γάμπες και τους αγγελικούς σου στίχους;

Ανταποκριθείτε στο κάλεσμά μου, υψώστε το λυγερό κορμί σας και αφεθείτε στη μαγεία του Θείου Έρωτα!

Σας λατρεύω θεϊκές μου υπάρξεις!

houlia είπε...

Καλά....κράτει!!Τι το κάναμε εδώ Μικύ?Κράτος εν κράτη?:)

apousia είπε...

Πάνω που ετοιμαζόμουν να καληνυχτίσω,εμφανίζεται ο mickey.
Παραμένω να ακούσω τι άλλο έχει να πει το φοβερό ποντίκι..

mickey είπε...

Απουσία μου, αιώνια ...παρούσα!

Η ευαισθησία σου ξεχειλίζει, οι μνήμες σμιλεύουν το δυνατό σου χαρακτήρα και η αγάπη σε ταξιδεύει καβάλα στο όνειρο, στο σχήμα της φυγής, σε ελεγείες μυστικές και επουράνιες, εις γην ...ενάλιαν.

Πόσο θα ήθελα να βγάλουμε μαζί βόλτα τον άδολο και κρυστάλλινο Γιάννο...

cthemelis είπε...

... κι εκτος απο τον νιτσε υπαρχει και "χειροτερος" Εγελος: Die Frauen bringen es mit Denken nicht sehr weit: Οι γυναικες δεν τα καταφερνουν και πολυ καλα με το σκεπτεσθαι. (Και μαλιστα στην Φιλοσοφια του Δικαιου)!

houlia είπε...

Βέβαια εγώ ήρθα να μιλήσουμε σοβαρά. Αλλά με τον Μίκυ παραδίπλα....δεν το βλέπω. Βέβαια μη ξεχνάς ποντικέ, δε διανύουμε θαλερό ΣΚ αλλά παραμονή μιας επιτακτικής Τρίτης! Δεν ξέρω εσύ, πάντως εγώ λεω να γράψω αυτά τα λίγα που είχα στον κροταφικό και ν αποχωρίσω. Σου αφήνω το φωτεινό χαρέμι(του Δήμου! Κάτω τα χέρια) να αλωνίσεις..

andy dufresne είπε...

mickey,

θέλω φροντιστήριο!

Μπορείς να συνεχίσεις να γράφεις εδώ και να μου στείλεις τον τραπεζικό σου λογαριασμό.

paragrafos είπε...

Είστε καλός άνθρωπος κύριε mickey. Μας συγκινήσατε...

mickey είπε...

Ω, Γεωργία!

Έρωτά μου Μυστικέ και Πρώτε.
Στα εβένινα μάτια σου καθρεφτίζεται η θωριά του απείρου.
Στην ευαίσθητη ψυχή σου κατοικεί ο "εν αρχή" Λόγος!
Στο παιχνίδι των λέξεων οι εικόνες καρτερούν και προσμένουν ;)

Πώς θα 'θελα να ήμουν ο γάτος σου!

Stormrider είπε...

mickey ΠΕΣ ΜΟΥ ότι κάνεις πλάκα, ή τουλάχιστον ότι είσαι ο Γιώργος Αυτιάς, πριν ξεράσω

mickey είπε...

Παράγραφος...

Η μάνα που νίκησε το τρόμο!
Το δάκρυ της έλιωσε τον πόνο!
Και η αγάπη της ένωσε τον κόσμο!

Μια Προσευχή, στην Πρώτη Έξοδο με την Ελπίδα Αθάνατη και την Άνοιξη να προσμένει το κάλεσμά της...

(συγγνώμη, αλλά δε μπόρεσα να συγκρατήσω το δάκρυ)

houlia είπε...

Δεν είναι τόσο το θέμα των καλλυντικών, όσο αυτής τής αναπόδραστης εξάρτησης των γυναικών από την καταναλωτική συνήθεια. Και ιδού το παράδοξο...κάθεσαι σπίτι σου και αναλογίζεσαι τι σωρεία καλλυντικών και φτιασιδιών που σου ανήκουν ουσιαστικά είναι για τις καλένδες και θέλεις να ανοίξεις μια μεγάλη σακούλα και να τα ξεφορτωθείς, και την ίδια στιγμή βγαίνεις για βόλτα ( όχι στα μαγαζιά, «όπως κάνουν όλες») και περνάς έξω απ το Χοντο και ω, του θαύματος το μυαλό σου κατακλύζεται από αναρίθμητες «ανάγκες»...

apousia είπε...

Ξύπνησε ο Γιάννος,ενώ είχε αποσυρθεί στα ενδότερα mickey.
Eίδες δυνατά που ακούγονται τα λόγια σου?
Να,πάρε λίγο γιασεμί,για να σ'ευχαριστήσω και για να ευωδιάζουν οι νύχτες σου!

Good Vibes είπε...

ΝΔ είστε επικύνδυνος - σας φαντάζομαι Henry Higgins στην blogoεκδοχή του *My Fair Lady* να τραγουδάτε το I'm an "ordinary" man!!

:)

andy dufresne είπε...

Stormrider αν δεν το μετάνιωσες ήδη, πρέπει να το ξαναδείς λίγο καλύτερα.

aphrodite είπε...

@mickey,

Εγώ είμαι self-probation (θα διάβασες παραπάνω...)

Κι όσο κι αν αισθάνομαι καλά που εγκατέλειψε πρώτος ο... ζηλιάρης (για την τιμή των όπλων, διορθώνω: το "Αυτό λέω κι εγώ" των 8:50 πηγαίνει στο σχόλιό του των 8:46, όχι τα μετά, δηλαδή στο ποιός είναι το αφεντικό...), μουτζώνομαι που το κάναμε επίπεδο "σχολιασμού" τέτοιο που του θυμίσαμε σαλτάρω...

Οσο και να έλεγα συνέχεια "σεμνάααα", φταίω για την κατάχρηση φιλοξενίας. Οσο καλά ή κακά και να χειρίστηκα τη φάση, δεν παύει να είναι το blog του Δήμου. Κι εγώ τέτοια όπως στα προηγούμενα posts με τα μαλλιοτραβήγματα, δεν τα συνηθίζω.

(Ζηλιάρη!)

Λοιπόν, απολογούμαι και προσωπικά στον Δημου κι ελπίζω να νοιώσω αρκετά καλά ώστε να ξαναμπώ στην κουβέντα αργότερα...

Και να φανταστεί κανείς ότι τέτοιο θέμα είναι η καλύτερή μου! Ειδικά αφού ξεκίνησε μετά από "νιανιανια μας πρήζετε με το ποδόσφαιρο" σχόλιό μου χτες στο σχετικό πόστ... (δείτε, δεν είχα και πολλά χτες!)

houlia είπε...

Μικυ θα σου παραχωρήσω τα (ποιητικά-ο Θεός να τα κάνει-) σκήπτρα! Που τους κατεβάζεις όλους αυτού τους στίχους?!Και με αποσπάς...

Zoros είπε...

Η πρώτη μου δουλειά ήταν στον τμήμα marketing μεγάλης πολυεθνικής (δεν ξέρω γιατί με προσέλαβαν σε αυτό το τμήμα, μηχανικός-κομπιουτεράς είμαι...), που έχει μεταξύ άλλων και τμήμα καλλυντικών. Ήμουν βοηθός του product manager για την γκάμα των καλλυντικών (κρέμες προσώπου, ματιών κλπ).
Σε μελέτες που μας έδιναν φαινόταν ότι οι κρέμες έκαναν δουλειά. Φυσικά υπήρχε υπερβολή στη διαφήμιση, αλλά η συνεχής χρήση των προϊόντων έφερνε σαφή αποτελέσματα. Επίσης, υπήρχε διαφορά ακόμα και από την παλιά στη νέα σειρά καλλυντικών σε επιμέρους τομείς (πχ ελαστικότητα επιδερμίδας), και πολλές φορές η διαφορά έφτανε τα διψήφια ποσοστά. Δεν γνωρίζω αν έλεγαν και σε εμάς ψέματα, αλλά δεν το θεωρώ και τόσο πιθανό. Το φοβερό όμως ήταν ότι οι κρέμες του σούπερ μάρκετ (αυτές που παίρνεις από το ράφι και κοστίζουν 10€), έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα με τις κρέμες οίκων καλλυντικών που κοστίζουν 100€. Το μόνο που άλλαζε είναι η «ψυχολογία» των πελατών! Για αυτό γυναίκες του blog ψωνίστε κρέμες, αλλά πάρτε αυτές του ραφιού!
Η «ψυχολογία» των καταναλωτών παίζει πρωταρχικό ρόλο στην αγορά των προϊόντων ομορφιάς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και το ακόλουθο. Η πολυεθνική που δούλευα, πριν παρουσιάσει ένα νέο άρωμα, για να αποφασίσει την τιμολογιακή πολιτική της έκανε την εξής έρευνα: έδινε σε καταναλωτές συγγενικών πολιτειών της Αμερικής (πολιτείες που είχαν ανάλογα «γούστα» και καταναλωτικές συνήθειες) να δοκιμάσουν το άρωμα και αφού τους ανακοίνωνε την τιμή, τους ζητούσε να το αξιολογήσουν. Σας πληροφορώ ότι όταν άκουγαν φτηνή τιμή (~5$) το χαρακτήριζαν μέτριο και στις πολιτείες που έλεγαν ψηλή τιμή (~15€) το εκθείαζαν. Έτσι αποφασιζόταν η τιμή του προϊόντος στο ράφι (φυσικά λαμβάνοντας υπόψιν και θέματα αγοράς, ανταγωνισμού κλπ), που φυσικά δεν είχε καμία σχέση με το κόστος παραγωγής (αν θυμάμαι καλά, ήταν μερικά cents...)

Stormrider είπε...

@andy
γι αυτό τον ρωτάω, τα comments διαβάζω από το τέλος προς τα πάνω κ χάνω κάποια

mickey είπε...

Houlia,

Έμπνευση και ομορφιά!
Ο Ήλιος κι η Σελήνη.
Πότε χώρια σε ανατολή και δύση.
Πότε σμιγμένοι στο χορό του μαύρου βασιλιά!

Στην Πυργοδέσποινα, που αγναντεύει το πέλαγο από το κάστρο...

harrygreco είπε...

Σιγουρα στημενα τα καλλιστεια,εβγαλαν 1η μια καρακαλτακα Μιννι Μαους & εθαψαν το κανονι της Κεφαλονιας & αλλα λουλουδια. Αει siktir.Καλλιστεια / κατς = απατη,ολα σικε...

andy dufresne είπε...

Καλώς τον zoros!
Να γράψει και κάποιος κάτι για το post γιατί το πρωί θα μας μαλώσει ότι το κάναμε chat.

Έχετε παρατηρήσει ότι απόψε είμαστε μόνο παλιοσειρές;

Θέλουμε και νέο αίμα, μην ντρέπεσαι, γράψε κάτι, μη διαβάζεις μόνο.

Nikos Dimou είπε...

Mickey μάλλον έχεις πάρει ληγμένα!

Νομίζεις ότι κοιμάμαι και παραληρείς ασύδοτα!

Επιβουλεύεσαι τις γυναίκες του χαρεμιού μου!

Αλλά με γρουσούζεψε το καρφί της houlia ότι κοιμάμαι με τις κότες και έπαθα αϋπνία!

Big Brother is watching you!

houlia είπε...

Έχουμε χάσει τον τρόπο...να λειτουργούμε αφαιρετικά. Ξεκινώντας δηλ από εκείνα που πραγματικά μας χρειάζονται ....να σταματάμε εκεί! Τώρα στο διανοούμενο νικοδιμικό κοινό αυτά είναι ψιλά γράμματα θα σκέφτεστε. Κι όμως...ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον...Αυτός ο αγώνας δεν σταματάει.
Έχουμε χάσει την αίσθηση τού ωραίου. Την αίσθηση του απλού ( εν τη απλότητη το ωραίο), τού γνήσιου, τού λιτού, τού «φιλοκαλούμεν μετ ευτελείας»...Έχουμε ξεχάσει τι είναι πραγματικά όμορφο, μέχρι που μας το θυμίζει ένα φωτεινό πρόσωπο, ένα ανεπιτήδευτο χαμόγελο, ένα λαμπερό βλέμμα...Όλοι έχουμε αισθανθεί να μας μαγνητίζει αυτό το beyond συνηθισμένων προτύπων, αλλά αυτή η πηγαία ομορφιά...Η ομορφιά τής Ιουλίτας που προσέξατε όλοι δίπλα στον Ελύτη...Το ευτύχημα είναι ότι δεν έχει αλλοιωθεί πλήρως αυτή η εγγενής αίσθηση...

mickey είπε...

Ελάτε ρε παιδιά. Μην το παρακάνετε με τον ελιτισμό και την τελειομανία - ποιος μιλάει τώρα! :)))

Τι έγινε δηλαδή; Θίχτηκε καμιά κυρία με αυτά που έγραψα; Διεκδίκησα μήπως τίποτα ποιητικές δάφνες (ή σκήπτρα που λέει και η houlia);

Πρέπει δηλαδή να γράφουμε μόνο σεντόνια, βαθυστόχαστες αναλύσεις, βερμπαλιστικά σχόλια, υψηλή ποίηση, λεπτή (και χοντρή) ειρωνεία ή να σφαζόμαστε με το μπαμπάκι - και όχι μόνο;

Είδα το ωραίο post, είδα και τη χολή που βγήκε στα προηγούμενα σχόλια, είδα και το αφεντικό να νεανίζει και να κάνει μπλογκο-καμάκι, γιατί να μην το χαρούμε και λίγο δηλαδή;

Και στο φινάλε φινάλε τι είμαστε χωρίς γυναίκες; Πρωτόγονα ζώα με πολεμοχαρείς διαθέσεις, που με την πρώτη ευκαιρία θα σφαχτούμε για να επιβάλλουμε τη λογική μας ή να οριοθετήσουμε τον ζωτικό μας χώρο.

Τι κι αν είναι πλάσματα εγωιστικά και ματαιόδοξα. Εκείνες είναι όχι μόνο το "άλας της ζωής", αλλά η Ζωή η ίδια - και το γνωρίζουν πολύ καλά!

Κυρίες μου, σας λατρεύω και υποκλίνομαι για μια ακόμα φορά!
(και το εννοώ ΑΠΟΛΥΤΑ)

Χαλάλι σας όλα τα λεφτά και όλα τα καλλυντικά του κόσμου! (Μόνο φροντίστε να μην το παρακάνετε γιατί έχουν κι οι πιστωτικές ...όρια ;))

andy dufresne είπε...

Νίκο με τρόμαξες!!
Μόλις είδα το Don έπαθα!
Καλωσήλθες για πρώτη φορά στο βραδινό blog σου!

Κυρίες μου, the party starts NOW!

Nikos Dimou είπε...

Ποντίκι ως γάτος σε ανακαλώ στην τάξη.

Η μήπως νόμισες ότι είμαστε Tom and Jerry...

houlia είπε...

...γι αυτό κι όλοι νοιώθουμε χαλαρά σ’ενα τζιν κι ένα λευκό μπλουζάκι. Απλά αυτό δεν κρατάει πολύ γιατί έχουμε μάθει να μιμούμαστε. Και το κάνουμε ασύστολα. Μέχρι που ξεφεύγουμε τελείως(όπως τώρα ο Μίκυ!)... «Η δυστυχία τού ν είσαι γυναίκα!»(Νίκο welcome back!)

mickey είπε...

Κοίτα το γερο-γάτο!

Κατάφερε τελικά να με παγιδέψει ο άτιμος! Μαζεύω ταπεινωμένος την ουρίτσα μου και αποχωρώ πριν με κάνει μια χαψιά :(

Μήπως δε σε γρουσούζεψε το καρφί της houlia για τις κότες, αλλά σε μάγεψαν οι θεϊκές της γάμπες; Ή μήπως σεργιάνιζες στα κεραμίδια προς άγραν νέων ...κατακτήσεων;

Κυρίες μου, εγώ είμαι πιστός ποντικός κι όχι μπερμπάντης γάτος!

andy dufresne είπε...

Οι γυναίκες και οι γάτες θα κάνουν πάντα ό,τι στο διάολο θέλουν.
Οι άντρες και τα σκυλιά θα πρέπει να το συνηθίσουν.

Alan Holbrook.

mickey είπε...

Ανακαλούμαι, ανακαλούμαι!!!

Ήμαρτον...

apousia είπε...

Nίκο Δήμου,έχετε πει πως δεν το αντέχετε το ξενύχτι.
Χαλαρώστε για να έρθει ο Μορφέας,αλλιώς αύριο θα είστε δύσθυμος από την κούραση.
Εκτός κι αν ξενυχτάτε από αγωνία για την τύχη του Σύλβιο...

houlia είπε...

Στη ζωή μου έχω συναντήσει πολλά φωτεινά πρόσωπα! «Όλη η Ελλάδα αγαπά το λευκό»....δεν είναι διαφημιστικό τρικ...είναι το μόνο μας κεκτημένο! Και το αποποιούμαστε οι πλάνοι

Nikos Dimou είπε...

Θα κάνω άλλη μία απόπειρα ύπνου.

Τα ξενύχτια με τσακίζουν (σωστά με είπε γέρο γάτο).

Αλλά έχω τον φορητό στο κρεβάτι - οπότε I will be in touch - έστω και παρά δήμον ονείρων.

Άλλωστε η συμβία, δίπλα μου, ήδη βρίσκεται εκεί από ώρες...

houlia είπε...

«Ι have a dream»: να ξαναγυρνάγαμε απ την αρχή. Σ’ενα άδειο κόσμο. Και ν αρχίζαμε με πρωτόλεια σκέψη να αποταμιεύουμε. Αλλά με την εμπειρία απ τον «πρώτο» μας κόσμο...

apousia είπε...

Κάνει απόπειρα ύπνου ο αρχηγός,
ο mickey ως σεμνό ποντικάκι ''μάζεψε την ουρίτσα του'',την aphrodite δεν την βλέπω να επιστρέφει,οπότε,houlia με το έξοχο σχόλιο των 1.32π.μ.,andy,harry,stormrider και όποιος άλλος έχει παραμείνει,
Καλή σας νύχτα!

houlia είπε...

Τέλως πάντων...απλα κάποιες σκέψεις...είναι κι αργά...Ίσως αύριο. Θα πέσω σ’ενα κενό όνειρο να ξαπλώσω. Κι ίσως γεμίσει με όμορφες λιτές εικόνες!

mickey είπε...

Ωχ, άρχισε πάλι η μπλογκο-ποιήτρια τα intellectuelle στιχάκια της με τα "πρωτόλεια" και τις "αποταμιεύσεις"!

(ελπίζω να κοιμήθηκε ο γάτος)

mickey είπε...

Και 250!!! Όχι που θα μου ξέφευγε ;)

houlia είπε...

Goodnight professor Hingings!
Your fair ladies!

harrygreco είπε...

Το σκηνικο με γυναικα κοιμωμενη & το λαπτοπ στο κρεβατι ειναι λιγο σουρρεαλιστικο...Μολις ειδα σε ντιβιντι το Κρας,καταπληκτικη ποιοτητα εικονας/χρωματων,πρεπει να εχει γυριστι σε χαη ντεφ. Πιασαρικο για οσκαρ.

aphrodite είπε...

"...Η ανάγκη των γυναικών να νικήσουν τον χρόνο και να κρατήσουν την ομορφιά τους..."

που λέει το post ήταν η πρώτη εικόνα της μητέρας μου, τόσο ζωντανή σα να την έχω απέναντί μου.

Αχ, πού είναι εκείνη η καλλονή, που τη χάζευαν όλοι στο δρόμο, με τα πράσινα, ελαφίσια μάτια, που σε λύγιζε χωρίς να χρειαστεί να πει λέξη! Μίλαγε η εικόνα της, και η εικόνα της εικόνας της αντί γι'αυτήν... Η ομορφιά της σε γονάτιζε, σχεδόν πονούσες από την θωριά του απόλυτα ωραίου, παρακαλούσες να πάρει το βλέμμα της από πάνω σου να μπορέσεις να πάρεις την ξεχασμένη σου ανάσα...

(Ας ρωτήσω την κυρία που κοιμάται στο άδειο πια κρεββάτι, τη θυμάται την καλλονή μας? Την κοκέττα? Της μίλησε από τότε άραγε?)...

Κόκκινο, κατακόκκινο κραγιόν, που έβγαινε στα χέρια της στριφογυριστό & υπέροχο από το χρυσό του κυλινδράκι, και την έκανε να μοιάζει στα μάτια μου bigger than life - καθρεφτιζόταν, το φορούσε, έβαζε και λίγο ρίμμελ στα τσίνορα κι όταν πια γυρνούσε να με κοιτάξει, νόμιζα ότι πέθαινα, από ομορφιά, από αγάπη, από τα χρώματα που ανέβλυζαν από το πρόσωπό της...

Και μετά περίμενα να με πιάσει, έτσι καθιστή, να μου σκάσει εκείνα τα φιλιά "του αέρα", να μην χαλάσει το κραγιόν...

Το εισητήριο στον προορισμό "Γυναίκα"...

Την επαφή μου με την πραγματικότητα, μια κι εγώ ήμουν ήδη αλλού, στο "τότε" που θα ήμουν πια κι εγώ γυναίκα με κατακόκκινο κραγιόν...

Εμπαινε μετά ο πατέρας μου στο δωμάτιο, κοιτιόντουσαν με εκείνο το βλέμμα που καταλάβαινα ότι έκρυβε μεγάλη λαχτάρα, αλλά ποτέ δεν γλύστραγε σε μας, "ποτέ μπροστά στα παιδιά!"...

Και την κοίταζα θαμπωμένη, και ήθελα να γίνω έτσι, τα ήθελα όλα, και την ομορφιά της, και τον αέρα της, και το που έμοιαζε με σταρ του Χόλλυγουντ με λίγο μόνον κραγιόν, και το που μπορούσε να μαγνητίσει τον πατέρα μου λες και την συναντούσε πρώτη φορά... Κάθε φορά...

Δεν μπορούσα να την ζηλέψω, ήταν όλος μου ο κοριτσίστικος κόσμος, η Μοργκάνα που μού'δειχνε λίγα από τα μαγικά της... Κι ούτε τον πατέρα μου ζήλευα, ήταν όλος δικός της και τους ήθελα μαζί. Για πάντα! Ενα, που δεν χώραγε ούτε εμάς. Ειδικά όταν φόραγε το κραγιόν της...

Και μετά τα τακούνια της, το φόρεμά της, ολόκληρο, όχι φούστα-μπλούζα, το άρωμά της, το θρόΐσμά της σε κάθε της βήμα, τη σιγουριά της - ήξερε τα πάντα η δική μου η μητέρα, ήταν η Φύση που έκανε τα μάγια της κι όλοι χάζευαν...

(Να μετά στα καλέσματα οι σπόντες από τις άλλες κυρίες, "μα τι βάζεις χρυσή μου πια, για να λάμπεις τόσο..." και να πέφτουν τα πηρούνια των ανδρών...) Κι εκείνη δεν τις έβαζε τις κρέμες που της έφερνε ο πατέρας μου από τα ταξίδια του - τι να της έκαναν, σιγά! Λαμπύριζε, έκαιγε, έτριζε από μέσα της, και όταν νόμιζε πως δεν την έβλεπε κανείς, άφηνε λίγη λάμψη από τα μάτια της, ίσα να φωτίσει λίγο τις σκιές της... τις πολλές σκιές της, τα χρόνια τα δύσκολα...

Τα είχε στολισμένα τα καλλυντικά της πάνω στην τουαλέττα της, σαν μικρά μπουκαλάκια γεμάτα υποσχέσεις- η Μοργκάνα μου όμως δεν τις χρειαζόταν τις υποσχέσεις αυτές, ήταν η ίδια μια υπόσχεση... Οτι θα μεγάλωνα κι εγώ, ότι θα τύλιγα τους άλλους σε σαγήνη με άρωμα γαρδένιας, ότι τίποτε δεν θα άλλαζε πραγματικά και ο χρόνος θα πάγωνε μ'εκείνη πάντα νέα...

Φόραγε το καλσόν με βαμβακερά γάντια, για να μην φύγει πόντος, μου ψυθίριζε γελαστά "Μόλις γίνεις μεγάλη, θα στα δώσω όλα, μ'ακούς?" και το τρυφερό της χέρι που σήκωνε τον κόσμο όλο την μέρα, εκείνες τις ώρες άγγιζε -απαλό- το μάγουλό μου σαν εκείνα τα "αόρατα" φιλιά...

Πώς είναι οι ήχοι πριν βγει ο ήλιος? Που δεν είναι νύχτα πια, δεν έχει όμως στάλα μέρας ακόμη... Που για λίγες στιγμούλες έχει αγιάζι ακόμη και κατακαλόκαιρο, πριν χαθούν τ'αστέρια, εκεί, που νοιώθεις τον παλμό, συντονίζεσαι με τη ζωή που ξυπνάει, ε, αυτή ήταν!



Μαμά μη φεύγεις, δεν είμαι ακόμη αυτή η γυναίκα, δεν θα τα καταφέρω ποτέ να γίνω, οσα κραγιόν δικά σου και να βάλω... Δε γίνεται σου λέω, δε γίνομαι...

Σ'αγαπώ!

aphrodite είπε...

Καληνύχτα σε όλους, να σας σκεπάσουν τα όνειρα γλυκά-γλυκά...

mickey είπε...

Ίσως κάποιοι να έχουν καταλάβει ότι δε διανύω και την καλύτερή μου περίοδο τις τελευταίες μέρες. Κατά διαβολική σύμπτωση, μου παρουσιάστηκε κι ένα ιδιαίτερα σημαντικό και επιτακτικό πρόβλημα μόλις τρεις ώρες πριν ξεκινήσω τα σημερινά μου σχόλια. Ορισμένοι μάλιστα γνωρίζουν περισσότερα, καθώς επικοινωνούν μαζί μου και με άλλες διόδους.

Αύριο το πρωί ίσως μάθω κάτι που θα με ανεβάσει στα ουράνια ή θα με ρίξει στα τάρταρα (κι αν οι παραπάνω εκφράσεις φαντάζουν επίσης "υπερβολικές", τι να κάνουμε, έχω κι εγώ τις ευαισθησίες μου - δεν είναι και τόσο κακό δα). Και τι έκανα λοιπόν; Αποφάσισα να "ξεσαλώσω" λίγο στην πιο αγαπημένη μου παρέα (ή μάλλον οικογένεια) των τελευταίων τριών μηνών! Πρώτη φορά το κάνω άλλωστε; Νομίζω πως με έχετε μάθει πια ;)

Όμως τα πράγματα δεν είναι πλέον όπως την παλιά, αθώα εποχή. Τώρα ξέρουν. Και θέλουν κι άλλα. Κι άλλα. Και ακόμα καλύτερα. Κι αν δεν πάρουν αυτό που θέλουν, δυσανασχετούν (σαν τον "Μονομάχο" που κραυγάζει στην επαρχιακή αρένα "Do you want more?", αφού έχει ξεπαστρέψει τους αντιπάλους σε λίγα λεπτά και στερεί το διψασμένο για αίμα κοινό από μια χορταστική συνέχεια). Ε, λοιπόν, κάθισα και τα διάβασα και τα ξαναδιάβασα ...και τα ξαναδιάβασα. Δε βρήκα τίποτα άσχημο ή προσβλητικό. Και οι "ασυναρτησίες" που παραπέμπουν σε "ληγμένα" έχουν σημασία για το γυναικείο πρόσωπο στο οποίο απευθύνονταν - αλλά μόνο για αυτό. Γνωρίζουν άλλωστε εκείνες, καθώς η επιλογή των λέξεων κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν κι ας μην έδεσε το γλυκό!

Τι περιμένατε άλλωστε από ένα ξενυχτισμένο, κουρασμένο και αγχωμένο "σεμνό ποντικάκι" που περιμένει με αγωνία ένα από τα σημαντικότερα ίσως γεγονότα στη ζωή του και προσπαθεί να διαβάσει σχεδόν όλα τα posts από τα blogs των "λατρεμένων" του γυναικών για να "σουμάρει" σε τρεις στίχους μέσα σε λίγα λεπτά; Να γράψει το "Φωτόδεντρο"; Στεναχωρήθηκα μόνο που δεν έγραψα κάτι και για την Αφροδιτούλα - δυστυχώς μου κόπηκε η όρεξη μαχαίρι :(

Συμπαθάτε με, αλλά δε μπορώ να είμαι blog-entertainer επί παραγγελία και μάλιστα στο επίπεδο που περιμένει ο καθένας κάθε φορά. Άλλωστε, ουδέποτε υπήρξα ή το έπαιξα "ποιητής". Δυστυχώς έπεσα πάνω στο "μισογύνη" StormRider (η λέξη αναφέρεται περιπαικτικά στα προγενέστερα καυστικά του σχόλια και δεν το εννοώ ως χαρακτηρισμό φυσικά), ο οποίος έβγαλε στη φόρα τον "κυνισμό" της houlia και σα να μην έφτανε αυτό, αγουροξύπνησε και το αφεντικό για να με "ανακαλέσει στην τάξη". Τουλάχιστον αυτό το τελευταίο το φχαριστήθηκα - πρώτη φορά ο γερο-γάτος μένει τόσο αργά μαζί μας!

Ίσως να βγάζω κάποια "παιδικότητα" και "αφέλεια" (για όσους πάντως έχουν διαβάσει κάποια "σοβαρά" μου σχόλια ή ποστάκια, μπορώ να είμαι αρκούντως "σκληρός"), αλλά ποτέ μου δεν πίστεψα στο στερεότυπο του "μάτσο" άντρα και δεν το έκρυψα ποτέ από κανέναν. Ούτε συγκράτησα και τις ευαισθησίες μου για να παραμείνω "σκληρό αντράκι" (το δάκρυ στο σχόλιο για την Παράγραφο ήταν αληθινό και αυθόρμητο - ΟΝΤΩΣ κύλησε). Μπορεί ίσως να έχασα έτσι κάποιες γυναίκες που ήθελαν τον "άντρα τον πολλά βαρύ", αλλά τουλάχιστον γνώρισα εκείνες που ήθελαν εμένα κι όχι κάποιο "καταναλωτικό πρότυπο", όπως άλλωστε συχνά περιμένουμε κι εμείς από την πλευρά μας, μέσα από τις φτιασιδωμένες μοντέλες με πέντε τόνους μέικ απ και πασπαλισμένες με δεκαπέντε διαφορετικές κρέμες ημέρας, νυκτός και ...γλυκοχαράματος.

Για μένα, πάντα το ομορφότερο γυναικείο πρόσωπο ήταν εκείνο το αγαπημένο που συναντούσα το πρωί, να ξεμυτίζει μέσα από τα σεντόνια με την τσίμπλα στο μάτι και τα ανακατεμένα μαλλιά, αμακιγιάριστο και ατημέλητο - κι ας θεωρούσε ότι φαινόταν στα μάτια μου αρκετά χρόνια μεγαλύτερο από την καλλωπισμένη "βιτρίνα" του...

Πάντως ακόμα και τώρα, που πρέπει οπωσδήποτε να κοιμηθώ καλά για να είμαι φρέσκος και με απόλυτη διαύγεια πνεύματος στην αυριανή πρωινή μου συνάντηση, προτιμώ να γράψω αυτά τα λόγια στη δικιά μου "οικογένεια". Ίσως ακόμα να τελώ υπό παραλήρημα βεβαίως, μια και το άγχος κι η προσμονή συχνά είναι κακοί σύμβουλοι στη γραφή - και όχι μόνο. Δε θα ξεχάσω ποτέ πάντως ότι το πρώτο μη τεχνικό κείμενο που "δημοσίευσα" ποτέ στη ζωή μου ήταν εκείνο το πρώτο μου σχόλιο στις 23 Ιανουαρίου σε αυτό εδώ το blog (τα επόμενα ήταν όλα τα υπόλοιπα σχόλια και ποστάκια - και μόνο). Άλλωστε το αναφέρω και σε κάποιο από τα αμέσως επόμενα σχόλιά μου εκείνη την "παλιά" εποχή - μου φαίνεται πως έχουν ήδη περάσει αρκετά χρόνια!

Αν λοιπόν σας άρεσε κάτι από την ατέλειωτη φλυαρία μου σε αυτό εδώ το ρημάδι εδώ και δυόμισι μήνες, να ξέρετε ότι ΕΣΕΙΣ είστε εκείνοι που το βγάλατε (για τις κακές στιγμές διατηρώ ακέραια την ευθύνη - που λένε και οι προπονητές). Και πάνω απ' όλους φυσικά, ο γερο-γάτος που μας προσκαλεί όλους εδώ καθημερινά να μοιραστούμε την "τρέλα" και τη "σοφία" του και να φτιάξουμε τη μεγαλύτερη και ωραιότερη οικογένεια μέσα στη μίζερη καθημερινότητα που μας περιβάλλει.

Σας ευχαριστώ όλους! Θα τα ξαναπούμε...

Υ.Γ. Special thanks to Andy ;)

veralynn84 είπε...

Το lifestyle ειναι μαγικό.Από μηδενικό σε κάνει νούμερο.Γυναίκες και άντρες,στρατιές από φιλόδοξα cosmogirls και playboys με χιλιάδες συμπλέγματα που μόνοι τους δημιουργούν,ανάγουν καθημερινά τον ναρκισσισμό σε αυτοσκοπό.Προς θεού,η φιλαρέσκεια δεν ειναι κακό πράγμα.Αλλά η πραγματική ομορφιά κρύβεται στη διαφορετικότητα,στο πρόσωπο πισω από το στόκο που βάζεις κάθε πρωί για να βγείς έξω,στη ρυτίδα που σκάει μύτη όταν κλείνεις το μάτι στον καθρέπτη παιχνιδιάρικα.Στην αλήθεια δηλαδή.Βέβαια η αλήθεια είναι σκληρή μερικές φορές,αλλά τουλάχιστον είναι δική σου...

Dion.M. είπε...

Κάποτε, μετά μιά θεατρική παράσταση, που ήταν θρίαμβος, μία πανέμορφη στάρλετ της εποχής, πήγε στον συγγραφέα του έργου που ήταν ο Μπέρναρ Σώ και του λέει:

-Κε Σώ θα ήθελα πάρα πολύ να έκανα το παιδί σας.

-Γιατί; ρωτάει ο Σώ.

-Φανταστείτε ένα παιδί που θα έχει την ομορφιά την δική μου και την εξυπνάδα την δική σας!

-Μάλιστα δεσποινίς αλλά φαντάζεστε να μην γίνει ακριβώς έτσι και το παιδί να έχει την ομορφιά την δική μου και την εξυπνάδα την δική σας;

Νομίζω ότι και η προσωπικότητα και η εξυπνάδα της γυναίκας είναι βασικά στοιχεία που την κάνουν σέξυ. Η βλακεία είναι απωθητική. Παράδειγμα οι δήθεν ωραίες με τα τεράστια ντεκολτέ που περιφέρουν την ανοησία τους στην τηλεόραση...

nir-van-is είπε...

ΩΠ!
κρεμα και σπερμα
Ανοιξη στο blog!

Αγγιζω τη μουρη μου και αισθανομαι αηδια.Μου κατσε αυτο για τις πρωτες υλες.(στο καλο πρωι πρωι)

glenn στην αφροδιτη αξιζει καλυτερο παιχνιδι,κατισυγκεκριμενο ζητησε,οχι οτι εχει ο καθενας ευχαριστηση

Dion.M. είπε...

...Και συνεχίζω από το σχόλιο των 7.17:
...Βέβαια η προσωπικότητα και η εξυπνάδα δεν πωλούνται στους οίκους καλλυντικών, όπως επίσης δεν πωλούνται και η σωστή διατροφή, η με μέτρο σωματική άσκηση, αυτή που έχει σαν στόχο το "καλό κ'αγαθό" όχι την παραγωγή ρεκόρ.

Βέβαια δεν μπορεί να παραγνωρίσει κανείς την αξία της ομορφιάς και της νεότητας. Κατα την άποψή μου -άποψή μου το τονίζω-ένα νέο ωραίο γυναικείο σώμα μπορεί να είναι αντικείμενο θαυμασμού και λατρείας, αρκει να μην αποπνέει βλακεία, μικροαστισμό και φτήνεια. Αλλά και η μεγαλύτερης ηλικίας ομορφιά αυτή που διατηρείται μετά από πνευματική καλλιέργεια, γυμναστική και δείχνει στο πρόσωπό μας τις εμπειρίες της ζωής μας έχει και αυτή την δική της αξία. Θυμάμαι την Βίβιαν Λη στο τελευταίο της έργο "το πλοίο των τρελλών", το είδα πρόσφατα στην τηλεόραση και το έγγραψα, νομίζω ότι εκεί είναι πιο γοητευτική από το "όσα παίρνει ο άνεμος"

nir-van-is είπε...

ΑΛΗΘΙΝΟ
Μια μεγαλη κυρια σε φαρμακειο απ οπου μερικες μερες πριν ειχε ζητησει και αγορασει κατι για το δερμα -Πολυ καλη η κρεμα που μου δωσατε.Αλλα τελειωνει πολυ γρηγορα.Δυο τρεις φρυγανιες αλειφω και παει

Nikos Dimou είπε...

Καλημέρα!

Φαίνεται πως ακόμα και η σύντομη μεταμεσονύκτια παρουσία μου σας εμπνέει.

Το κείμενο της Αφροδίτης για την μητέρα της ήταν ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ. (δεν χρησιμοποιώ συχνά αυτή τη λέξη). Το ζήλεψα - 50 χρόνια συγγραφέας τέτοια περιγραφή δεν μου κόλλησε.
Δεν ήταν μόνο το βίωμα και η συγκίνηση αλλά και η μαεστρία της γλώσσας στην απόδοσή της. I love you!

Η εξομολόγηση του Mickey ήταν τόσο άμεση και ανθρώπινη που με καθήλωσε. Καλή Τύχη αγαπητό μου ποντίκι στην σημερινή δοκιμασία!

Κάθε φορά που σκέπτομαι να κλείσω το blog - ΕΣΕΙΣ το σώζετε.

Zoros είπε...

@Mickey
"Και 250!!! Όχι που θα μου ξέφευγε ;)"

Σε βλέπω καιρό τώρα φίλε μου να παλεύεις για «ποταπά ρεκόρ», όπως του πρώτου post σε κάποιο θέμα ή ενός post με στρογγυλεμένο αριθμό.

Θα ήθελα να σου θυμίσω αυτό: http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20431151&postID=113621099930122837
Όσο κι αν παλεύεις πάντα θα είσαι πίσω μου ... :-)))))

degr είπε...

Νίκο Δήμου καλημέρα. Θα σας έλεγα ότι η κατάσταση στο blog σας έχει σχέση και με τη δική σας συμμετοχή σε αυτό. Χρειάστηκε να περάσουν μήνες για να καταλάβουμε τι πραγματικά θέλετε. Είναι φανερό όμως ότι ένα άκρως ελευθέριο blog δεν ωφελεί κανένα. Για αυτό συνεχίστε έτσι, αυστηρός και με συγκεκριμένες απόψεις για τη συμμετοχή μας. Και μην το κλείσετε. Βάλετε στη χειρότερη περίπτωση administrator/moderator.

maika είπε...

@aphrodite
είσαι υπέροχη σαν τη μητέρα σου!!
Αν η δική της ομορφιά πέρασε σε σένα κι έγινε το μυαλό σου τότε είσαι κι εσύ μοναδική σαν κι εκείνη!

@Mickey
καλή τύχη!

paragrafos είπε...

Τώρα θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε δίπλα στην ποιητική και αθώα, κοριτσίστικη νοσταλγία τής Αφροδίτης μας για την αγαπημένη της μανούλα, δίχως τα μάτια μας να τρέχουν συνεχώς.

Αν και μ΄έκανε να κλάψω πρωί-πρωί με μαύρο δάκρυ, ποτέ στη ζωή μου δεν ένιωσα τόση λύτρωση ύστερα από τόση συγκίνηση.

Σ΄ ευχαριστώ, Αφροδίτη μου!

Σ΄αγαπώ

Παράγραφος

paragrafos είπε...

Έτσι και κλείσει το μπλογκ, θα μαζευτούμε όλα τα θηλυκά ορφανά έξω από το σπίτι στα Κιούρκα και θα τσιρίζουμε σαν εγκαταλειμμένα και θεονήστικα γάτια, μέχρι τελικής πτώσεως!

[Κι ο άγιος φοβέρα θέλει!]

Με απέραντη αγάπη

Παράγραφος

psarogata είπε...

Κι εγώ απορώ και νευριάζω με τον εαυτό μου όταν ασχολούμαι κάποιες φορές τόσο πόλύ με την εξωτερική μου εμφάνιση με σκοπό να αρέσω..Κυρίως τις περιόδους που 'ψάχνομαι!'΄΄
Και όταν λέω την κλασική ατάκα δεν έχω τι να φορέσω και τη μαμα μου να παραπονιέται ''τα ρούχα δεν χωράνε στις ντουλάπες!''
Θα'θελα να ήμουν άντρας σε αυτή τη ζωή.

cyberdust είπε...

Έχει ξανά το βλογγερ πρόβλημα? Γιατί δείχνει μία καινή οθόνη?

andy dufresne είπε...

@aphrodite,
κάθε φορά που αισθάνεσαι μοναξιά, να θυμάσαι ότι εκεί έξω υπάρχουν κάποιοι που σε παρακολουθούν, σε συλλογίζονται και σε εκτιμούν.

Η εξομολόγησή σου μου νάρκωσε, προσωρινά, τη θλίψη.

Σ' ευχαριστώ.



@Στυλοβάτη του blog,
Μην ανησυχείς - δεν έχεις φτάσει ακόμα στο peak σου, έχεις πολλά και καλά να μας χαρίσεις ακόμα.
Εύχομαι από καρδιάς να σου πήγαν καλά τα κρίσιμα σημερινά.



@paragrafos,
βάζω καλσόν, μενταγιόν, κραγιόν και έρχομαι κι εγώ στα Κιούρκα, αν χρειαστεί.

glenn είπε...

Χθές το βράδυ είδα κι εγώ ένα DVD. Κλασικό έργο. Θεατρική μεταφορά του "Η στρίγκλα που έγινε αρνάκι". Αγγλική παραγωγή με εξαίρετες ερμηνείες.

tslyns είπε...

Ολοι DVD βλεπαμε χθες? Εγω ξαναειδα το Chinatown μετα απο 15 χρονια.
Νικο, πολυ θα ηθελα να μαθω ποιες ειναι οι αγαπημενες σου ταινιες και γιατι.

GAME OVER είπε...

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ "GAME OVER"

Ο Βασίλης την κοίταξε καθώς απομακρυνόταν εστιάζοντας στα οπίσθια. Μια χαρά, είπε μέσα του, δεν ξεφεύγουμε ούτε προς τα κάτω ούτε προς τα πλάγια… έχω γίνει ένας εστέτ του κώλου ρε γαμώτο! Δεν ήταν πάντα έτσι, παλιά κοίταζε τις γυναίκες στα πόδια – θαύμαζε πολύ τις ωραίες γάμπες – και αμέσως μετά στο πρόσωπο, ένα πρόσωπο παλιά μπορούσε να του φανεί πολύ πιο σέξυ από το στήθος ας πούμε. Εδώ και κάμποσα χρόνια το ενδιαφέρον του είχε μετατοπιστεί, είχε σκεφτεί πολύ πάνω σ’ αυτό και είχε καταλήξει ότι ήταν κι αυτός θύμα του μαρκετινγκ που πούλαγε τον κώλο σαν υπέρτατο σύμβολο του σεξ, και μάλιστα σχεδόν εξίσου για άντρες και γυναίκες! Βοηθούσαν και τα ρούχα βέβαια, όλα τα σύγχρονα ρούχα είναι εφαρμοστά και τονίζουν την περιφέρεια επιβάλλοντας στις γυναίκες και το στρίνγκ που προσθέτει στη φαντασίωση...

Nikos Dimou είπε...

tslyns said...
Ολοι DVD βλεπαμε χθες? Εγω ξαναειδα το Chinatown μετα απο 15 χρονια.
Νικο, πολυ θα ηθελα να μαθω ποιες ειναι οι αγαπημενες σου ταινιες και γιατι.


Αυτό είναι θέμα για άλλο post. Σύντομα στις οθόνες σας!

mickey είπε...

Καλημέρα σε όλους :)

Τα πράγματα πήγαν καλά, η αγωνία πήρε κάποια παράταση, αλλά τα μηνύματα είναι μάλλον ενθαρρυντικά. Συγγνώμη που μιλάω με ...γρίφους, αλλά το θέμα είναι αρκετά προσωπικό (όπως και η σημασία που του δίνω). Σας ευχαριστώ όλους για το ενδιαφέρον και τις ευχές!

@aphrodite
Μέσα στο δικό μου παραλήρημα, δεν πρόσεξα το βραδινό σου σχόλιο - αριστούργημα πράγματι! Ότι και να πω θα είναι λίγο. Τα είπαν όλα άλλωστε οι προλαλήσαντες (πρώτος και καλύτερος ο γάτος μας).

Ίσως να είναι καλύτερα που δεν πρόλαβα να σου αφιερώσω και σένα κάποια (ο Θεός να τα κάνει) στιχάκια. Ακόμα και στα ...καλυτερότερά μου δε θα μπορούσα να βρω λέξεις για να εκφράσω το θαυμασμό μου. Είμαι βέβαιος πάντως πως η κόρη συνεχίζει την ...παράδοση ;)

cyberdust είπε...

Καλά όλοι σας αργόσχολοι είσαστε και βλέπετε δβδ την νύχτα σας? Σας ταΐζουν καλά φαίνετε. Καλά ο ΝΔ είναι συνταξιούχος, απόλυτα δικαιολογημένος, μα εσείς δεν έχετε κάτι καλύτερο να κάνετε? Κάνα μεροκάματο, ας πούμε, λέω εγώ.

the resident είπε...

KATIE MELUA
"I Cried For You"

You're beautiful so silently
It lies beneath a shade of blue
It struck me so violently
When I looked at you

I cried for you
When the sky cried for you
And when you went
I became a hopeless drifter
But this life was not for you
Though I learned from you,
That beauty need only be a whisper



Without you now I see,
How fragile the world can be
And I know you've gone away
But in my heart you'll always stay.

Για το υπέροχο κείμενο της Αφροδίτης.

mickey είπε...

@zoros (9:24πμ)
Γι' αυτό και θα σε ζηλεύω πάντα :((

Όταν μετά από αιώνες θα αναφέρονται σε αυτό το κοσμοϊστορικό blog, το nick σου θα φιγουράρει με χρυσά γράμματα στο ΠΡΩΤΟ ιστορικό σχόλιο! Ποιος θα ασχολείται με τις διακοσαρίτσες του πόντικα (σνιφ)...

Άπονη ζωή! Γι' άλλους τα ντόρτια κι οι διπλές και γι' άλλους οι ...σεφτέδες!

gravoura είπε...

@aphrodite
Είχες έμπνευση. Τόσο που σε "ζήλεψε" ο ΝΔ!! Οποία αναγνώριση, κορίτσι μου.
Είμαι σίγουρη πως η γοητεία και ομορφιά της μητέρας σου δεν σταμάτησαν εκεί. ΄Εφερε στον κόσμο εσένα, αυτό νομίζω είναι το σπουδαιότερο από τα επιτεύγματά της. Χαιρόμαστε την παρουσία σου, μέσω από το λόγο σου και εκεί βγαίνει όλη η ομορφιά και εξυπνάδα. Να γιατί μας κατέκτησες όλους.
Συνδυασμός λοιπόν όπως ήδη έχει καταθέσει και ο ΝΔ που σκλαβώνει τους άντρες. Τυχερός ο σύντροφός σου και φαντάζομαι να το ξέρει.

apousia είπε...

@aphrodite
Σε ''περίμενα'' λίγο χτες,μα αργούσες.
Τώρα το διάβασα,ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ!
Αλλά,αφού όπως λέει και η gravoura,πήρες το ''χρίσμα'' από 50 χρόνων συγγραφέα,τα λόγια των άλλων είναι περιττά.
Έχει κάποιο από τα μωρά το όνομα της μαμάς σου?

Good Vibes είπε...

Αφροδίτη, delicious η περι_γραφή σου. Να'σαι καλά.

BadlyDrawnBoy είπε...

Mια ενδεχόμενη νίκη του Αρη σήμερα και κατάκτηση του κυπέλλου ισοδυναμεί με 80 κιλά καλλυντικά και παράταση της νεότητας μου κατά 10 χρόνια.

houlia είπε...

Πετάγομαι σα σβούρα για μια καλημέρα και νοιώθω λίγο αμήχανα με τις δεδηλωμένες διαλείψεις μου λόγω δουλειάς. Μπαίνω για μια καλημέρα και “λειώνω” από την τροπή που παίρνουν τα σχόλια στο ζύμωμά τους, μέρα με τη μέρα!...Μιλάω λοιπόν στην απουσία μου (κι εσύ apousia μου, καλημέρα!) και κάνοντας αισθητή την έλλειψη συντονισμού μερικές φορές:
Νίκο, επιτέλους κάνε “αυτό” που δεν μπορούμε να κάνουμε εμείς (τουλάχιστον προς το παρόν)! Και μη θέτεις ζητήματα απομυθοποίησης. Υφίσταται! Πάντοτε. Όπως όμως υφίσταται και η απομυθοποίηση τής απομυθοποίησης. Η Ώριμη Αγάπη!
Νοιώθουμε σαν οικογένεια και ταυτόχρονα ελεύθεροι. Όμως όπως σ’όλες τις σχέσεις για να μπορούμε να είμαστε γνήσιοι, χρειάζεται να υπερκεράσουμε τις ευτελείς μας αδυναμίες, τα στάδια τής απομυθοποίησης, την αδιόρατη ανάγκη υπεροχής ,τη λανθάνουσα ζήλια...Δώσε μας να δώσουμε λίγη «καθαρότητα» στη σχέση μας.
Άνοιξε αυτήν την αγκαλιά στα χαμόγελά μας
Ξέρω ότι θα το κάνεις. Περιμένω το χρόνο...

ΥΓ: Και δεν περιμένω τον Ιδανικό χρόνο.Που ποτέ δε θα’ ρθει.

Υπογράφω (If I may),

Παράγραφος,Αφροδίτη,Apousia,Blad runner,Georgia,houlia(ξεχνώ κι άλλες) and Boys (bad Boys!)

harrygreco είπε...

Το μαγαζι εγινε κοιτα τι εκανες,οπου ο ενας γλυφει τον αλλο...Αυτο ονομαζεται εκφυλισμος. Ουτε κολακειες,ουτε βρισιες.

Nikos Dimou είπε...

Αυτό που μας χρειάζεται είναι ένα κοινόβιο...

να ξαναγυρίσουμε στα χίππικα χρόνια του '60 (εγώ τα έζησα!)

σκέπτομαι (daydream): Να αγοράσω ένα παλιο μοναστήρι, ένα ξεχασμένο εργοστασιο...

να το διασκευάσω με κελιά, μία μεγάλη αίθουσα (για φαγητό, γλέντια, συγκεντρώσεις) και μία ωραία αυλή (απαραίτητα με πηγάδι

να αποσυρθούμε όλοι εκεί... με παιδιά, συζύγους, γατιά, σκυλιά,

ο καθένας για όσο θέλει, όταν θέλει - ελεύθερη η είσοδος και η έξοδος

εγώ θα αφήσω μακριά γενειάδα και θα παριστάνω τον πατριάρχη του κοινοβίου,

δεν είναι αυτό ένα ωραίο όνειρο...

Good Vibes είπε...

ΝΔ πράγματι *τέλειο* το όνειρο, αλλά έχω το Copyright από το 1998! :P

harrygreco είπε...

Καλυτερο σαν ιδεα,παρα σαν πραγματικοτητα,αν γινοταν ποτέ...

Nikos Dimou είπε...

Good Vibes said...
ΝΔ πράγματι *τέλειο* το όνειρο, αλλά έχω το Copyright από το 1998! :P

Καημένε μου - όταν το έκανα αυτό για πρώτη φορά, μάλλον δεν είχες γεννηθεί...

houlia είπε...

Tην ιδέα για το κοινόβιο την έχουν σφυρίξει κι άλλοι...Εγώ βάζω το οικόπεδο! You will love it!:)
(Ελπίζω μόνο να μην πάρει πρέφα ο Μίκυ και το δαιμόνιο μυαλό του...Θα αλωνίσει πάλι-ευτυχώς!)

CAESAR είπε...

...εγώ θα αφήσω μακριά γενειάδα και θα παριστάνω τον πατριάρχη του κοινοβίου,

δεν είναι αυτό ένα ωραίο όνειρο...

3:39 μμ

Μα, κάτι παρόμοιο δεν γίνεται και τώρα εδώ!

gravoura είπε...

@nikos dimou
Πατριάρχης; Θα...ευλογάτε πρώτος τα γένια σας; χα χα
΄Οντως η αίσθηση είναι πως κι εδώ μοιάζει με κοινόβιο...τυφλών, δεν έχουμε εικόνες όρασης αλλά ενόρασης. Και εντυπώσεις, πολλές εντυπώσεις.

blade runner είπε...

Τι είναι μια γυναίκα, βρε κουτά αγοράκια, που τέτοια παραμένετε μέχρι και τα βαθιά σας γηρατειά (και καλά κάνετε, δεν πειράζει), χωρίς το μυστήριο και τη μαγεία της, χωρίς τα φτιασίδια της και το μεράκι της για την ομορφιά; Ας αφήσουμε την υπερκατανάλωση στις γυναίκες-μοντέλα, που αρκούνται σε αντίστοιχης νοημοσύνης και ανασφάλειας άνδρες. Αυτοί επιλέγουν αυτές τις γυναίκες, γιατί αυτές τους αξίζουν και αυτές μπορούν να χειριστούν, ώστε να τις κυκλοφορούν με αυταρέσκεια στα κοσμικά τα μέρη και να συλλέγουν βλέμματα ζήλειας και θαυμασμού...

Οχι όμως ότι και όλο αυτό το αιώνιο φλερτ (πρώτη διάσημη διδάξασα η ίδια η Κλεοπάτρα) με το κάλλος και τη φροντίδα του, δεν έχει ένα σκοπό...

Οι γυναίκες θα πρέπει να είναι πάντα ταυτισμένες με τη Μητέρα-Γη, τη Φύση και την ανείπωτη ομορφιά της, οφείλουν να στολίζονται και να λειαίνουν τις αιχμές... Και όσες δεν το κάνουμε, παραδομένες στην καθημερινή τρεχάλα, λάθος κάνουμε!

Δυναμική γυναίκα, από τα γεννοφάσκια μου ήμουν, πάντοτε αντιφεμινίστρια όμως(δεν θέλουμε εξομοίωση των φύλων οι έξυπνες γυναίκες, αναγνώριση της διαφορετικότητάς μας επιδιώκουμε νομίζω...). Γιατί ενώ χλευάζω τους κοινωνικούς ρόλους (γέννημα της Πολιτικής Οικονομίας κάθε εποχής), τρέφω βαθύτατο σεβασμό στο φυσικό ρόλο των δύο φύλων.

Και η περιγραφή της aphrodite αυτό ακριβώς περιγράφει ανάγλυφα:την αρχετυπική φιγούρα της γυναίκας που σέβεται τη φύση της, και χωρίς να προδίδει την ατομικότητά της, στέκεται δίπλα στο σύντροφό της, ούτε από πάνω ούτε από κάτω...

Να'σαι καλά κοριτσάρα μου, να χαίρεσαι αυτή σου την εικόνα... Και να την κρατάς ζωντανή μέσα σου να σε εμπνέει, μέσα σε όλη αυτή τη λαίλαπα της ομοιομορφίας, της κακογουστιάς και της φτήνιας που τόσες μα τόσες γυναίκες γύρω μας εκπροσωπούν...

Γιατί φυσικά αναλόγου αισθητικής είναι και οι περισσότεροι από τους άνδρες που κινούνται γύρω μας. Διαφωνείτε;

Οι ωραίες γυναίκες δεν έχουν ανάγκη από botox και πλαστικές, γιατί ο ερωτισμός και η θηλυκότητά τους πηγάζουν από πολύ βαθύτερα στρώματα της ύπαρξής τους, και όχι από τις ανώτερες στοιβάδες του δέρματός τους! Είναι μεγάλη αλήθεια αυτό.

Αναγνωρίστε μας όμως, ως μέρος του αρώματος και της γοητείας μας, το δικαίωμα να παίζουμε με τα μπουκαλάκια μας, τις γόβες μας και τα πολλά μας ρούχα, είναι ανάγκη βαθιά αυτή της γυναίκας, και μέρος της σαγήνης της.

Χαιρετώ όλες τις γυναίκες αυτού του blog, κρατήστε ψηλά τη σημαία της σαγήνης και του μυστηρίου!

Χαιρετώ τους άνδρες αυτού του blog που αφήνονται στη μεθυστική γοητεία του άλλου φύλου, και δεν το ανταγωνίζονται ούτε το υποτιμούν, αλλά το αναγνωρίζουν ως συμπληρωματικό και αναγκαίο.

Ανδρες-γυναίκες, γυναίκες-άνδρες, σημειώσατε χ.

Dion.M. είπε...

mr pnin said:

...Και να φανταστείτε ότι στο ανθρώπινο είδος το θηλυκό είναι ομορφότερο από το αρσενικό, δηλαδή συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο απ' ό,τι στα υπόλοιπα είδη του πλανήτη μας. Αν ίσχυε και σ' εμάς ο κανόνας, ...

Δεν ισχύει αυτό. Εμεις βλέπουμε με άλλο μάτι τα άλλα ζώα από το ανθρώπινο είδος. Για παράδειγμα Το αρσενικό λεοντάρι είναι πιο όμορφο κυρίως λόγω της χαίτης και μεγέθους του. Στον άνθρωπο συμβαίνει σχεδόν το ίδιο. Το αρσενικό έχει γενειάδα που στην φύση έχει βασικό ρόλο αλλά φευ δεν την θεωρούμε στοιχείο ομορφιάς και τηνξυρίζουμε, γιατί κοινωνικά έχει άλλη λειτουργία. Στα συγγενή μας είδη, δηλαδή τα πρωτεύοντα θηλαστικά, τα αρσενικά τα θεωρούμε ωραιότερα και πιο μεγαλόπρεπα. Αν το σκεφθούμε το θέμα γενικότερα θα δούμε ότι τα ίδια ισχύουν για τον άνθρωπο. Φυσικά αν ο κριτής της ομορφιάς είναι το αρσενικό ενός είδους τότε το θηλυκό του είδους του πλεονεκτεί για ευνοήτους λόγους. Και αν ρωτάγαμε ένα αρσενικό λεοντάρι πιό φύλο είναι ωραιότερο τις λέαινες θα ανεδείκνυε...

chris είπε...

Και το όνομα αυτού "Κήπος"... Επίκουρε που είσαι να ζηλέψεις τα παιδιά σου. Αναλαμβάνω το μαγείρεμα και την πρωινή γυμναστική!

chris είπε...

Εκτός αν μιλάμε για χαρέμι, οπότε...

houlia είπε...

Μικρή και σεμνή παράκληση: Κράτα το "όνειρο τής μέρας" μέχρι το Μίκυ(το βράδυ ήθελα να πω) που θα τα ξαναπούμε...
Μ'εχρι τότε:
"Στα όνειρά σου αφήνω ένα μολύβι.
Να σημειώνει τις εικόνες τής αγάπης
Να μην ξεχνάς ό,τι αγάπησα.Ο,τι είδα "

maika είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Yosemite Sam είπε...

Θέλω μέσα απο αυτό το φιλόξενο blog να καταγγείλω τη γλοιώδη προσπάθεια του μικυ να αποκτήσει χαρέμι παριστάνοντας τον ιππότη.

Θα καταφύγω αυτή τη φορά στην οξυδερκή πένα του ραφαηλίδη:

Ιπποτες λεμε σημερα τους πολυ ευγενικους ανθρωπους που φερονται καθως πρεπει σε ολους, και κυριως στις κυριες, οχι τοσο απο ευγενεια, οσο γιατι στο βαθος βαθος παραμενουν οι παλιοι επιβητορες, οι επιβαινοντες δηλαδη του αλογου ιππεις.Οι σημερινοι ιπποτες μαλλον αντιμετωπιζουν τις γυναικες σαν αλογα.Οπως και οι παλιοι δεν καβαλουν αποτομα το αλογο γιατι θα αφηνιασει,δηλαδη θα κοψει τα ηνία (τα χαλιναρια) κι αντε να το καβαλησεις μετα! Η καβαλα ειναι μια ολοκληρη τεχνη.Αυτη η παλια τεχνη στις μερες μας λεγεται φλερτ.Το φλερτ λοιπον καταγεται απο τους ιπποτες του Μεσαιωνα που οι τροβαδουροι τους ειχαν μαθει να λενε ομορφα λογια, προκειμενου να φτασουν στις ομορφες πραξεις.(Αν καποια σου πει:μα τι ωραια που τα λες! να ξερεις πως μαλλον περιμενει να περασεις απο τα λογια στα εργα)

aggelos-x-aggelos είπε...

Λες να...

aggelos-x-aggelos είπε...

Γιατί όχι;

aggelos-x-aggelos είπε...

Ναιαιαιαιαιαιαι!!!

Η 300άρα είναι δικιά μου!!!

Φιλάκια Mickey!!!

Non Private Life είπε...

Please say hello to the new blog in the town


www.nonprivatelife.blogspot.com

Nikos Dimou είπε...

Ναι - ο "κήπος" του μπάρμπα Επίκουρου. Σωστά. Κατ' ευθείαν πρόγονος. Μπράβο chris που τον θυμήθηκες!

Non Private Life είπε...

Kύριε Δήμου Διορθώστε αν κάνω λάθος τον συλλογισμό Άν αληθεύει ότι μια επιδερμίδα ενυδατώνεται από μέσα ( με όλη τη σημειολογική αναφορά του μέσα...) Το αφυδατωμένο σκήνωμα του Β. δηλώνει την έλλειψη τέτοιων ενυδατικών ( Ο Χριστός δεν είπε πως είναι Ύδωρ της ζωής;)δυνατοτήτων του μέσα του Β.

gravoura είπε...

Aναλαμβάνω την αυλή, θα σας φυτέψω...παπάδες!!!
Αλήθεια pc θα έχουμε ή θα μας είναι άχρηστα;
΄Αντε μόνο ο πατριάρχης ας έχει αφού θα του λείπει και όποια, ξαναγράφω όποια, θέλει θα πηγαίνει στο κελί του για ένα touch... με την τεχνολογία!

georgia m. είπε...

@non private life

Sorry,αλλά με αυτόν τον συλλογισμό περιμένετε πολύ κόσμο στο blog σας;
(Όταν θέλω γίνομαι πολύ κακιά,ε;!)

Non Private Life είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Non Private Life είπε...

Υποθέτω πως δεν μπορείτε να γίνετε εξίσου καλή

georgia m. είπε...

Εγώ θα φροντίζω τις γάτες και τους σκύλους όλων σας - παλιά μου τέχνη κόσκινο...
Θα καθαρίζω επίσης τις τουαλέτες - την ταπείνωση την διδάχθηκα στο Θιβέτ,πλάι στον Ρίτσαρντ Γκιρ που καθάριζε χόρτα - θα ρίχνω κι ένα σφουγγαρισματάκι στο πλακόστρωτο της αυλής-οικοπέδου.
Houlia,το..."οικόπεδο" που θα μας παραχωρήσεις μου θύμισε το τραγουδάκι της Πρωτοψάλτη,"Να ταν η χαρά οικόπεδο...""!
Αλλά,εμένα τώρα με καίει πώς θα βάλουμε και τους συζύγους μέσα - εκτός κι αν το ελεύθερο sex δεν περιλαμβάνεται στην καθημερινή ζωή ενός κοινοβίου,οπότε,στην ουσία μιλάμε για πολλές οικογένειες μαζί.
Για ξεκαθαρίστε το αυτό,οικοδεσπότη μας,με την υποσχόμενη μακριά γενειάδα...

georgia m. είπε...

"non private life"

Πώς;Μπορώ!Αλλά εκεί που αξίζει.

Yannis H είπε...

Τα λόγια για τη μητέρα σου μου θύμισαν το τραγούδι του Σαββόπουλου...

‘Πάει ο καιρός που οι γονείς μας
σκηνοθετούσαν τις γιορτές μας
και πρέπει μόνος εσύ τώρα
να υψώσεις της γιορτής τα δώρα’

Εσύ όμως αναφέρθηκες στη γυναίκα. Ένα δέσιμο μεταξύ κόρης και μητέρας, μια δική τους επικοινωνία που ο άντρας ίσως δεν μπορεί να καταλάβει – πάει βαθιά στη γυναικεία ψυχοσύνθεση.

Αλλά μπορεί να καταλάβει ‘εκείνη την ώρα που ακόμα και το κατακαλόκαιρο φυσάει, τους ήχους πριν ξημερώσει’.

Σ’ ευχαριστώ για τη μετάφραση κάτι τόσο κλειδωμένου και προσωπικού σου... σε κάτι ανθρώπινο.

Και μιλώντας σαν άντρας... τυχερός ο πατέρας σου!!!

;)

Yannis H είπε...

Δεν ξέρω αν το έραψε κάποιος άλλος (διαβάζω και τελειωμό δεν έχουνε) αλλά συχνά λέμε ότι οι γυναίκες είναι τεχνοφοβικές. Μα τα καλλυντικά δεν είναι τεχνολογία; Ονείρων, αλλα΄τεχνολογία;

Και τώρα - όπως πάντα σε αυτό το θέμα - διαβάζω και έχω άγνωστες λέξεις: ριλάιν (όχι αυτό το ξέρω, είναι για τις γραμμές - έτσι;), scrub (στην αρχή νόμιζα ότι έπαιζε σκράμπλ), κοκ.

Κάπως έτσι νομίζω θα ένιωθε και μια άσχετη με υπολογιστές γυναίκα διαβάζοντας για ραμ, μάδερ-μπορντ, γκίγκα-χέρτζ.

Και... σοβαρά: δεν αναρωτηθήκατε ποτέ που ανακαλύπτουν οι γυναίκες όλη αυτή την κρυμμένη γνώση; Όλες την έχουν, αμέτρητες λεπτομέρειες για μια σειρά καλλυντικών και εργαλείων... Και μετά είμαστε εμείς περήφανοι που τα καταφέρνουμε με ένα κατσαβίδι.

Ως συνήθως... άλλος έχει το όνομα και άλλος τη χάρη!

Nikos Dimou είπε...

Nikos Dimou said...
Ένα από τα ωραία παράδοξα αυτού του blog είναι ότι οι γυναίκες που συμμετέχουν έχουν τρυφερές και θερμές σχέσεις μεταξύ τους. Συνήθως αυτό δεν συμβαίνει...

aphrodite είπε...

Εγώ αναλαμβάνω την ξάπλα & τον ύπνο, αυτά αφήστε πάνω μου, θα ρίχνω για όλους!

Είμαι τόσο κουρασμένη - ναι, καλέ μου cyber-dust
(είπες: "Καλά όλοι σας αργόσχολοι είσαστε και βλέπετε δβδ την νύχτα σας? Σας ταΐζουν καλά φαίνετε. .. δεν έχετε κάτι καλύτερο να κάνετε? Κάνα μεροκάματο, ας πούμε...")

Το κανουμε σε νυχτοκάματο, του τρόμου (μωρό 1 βρογχίτιδα, μωρό 2 ωτίτιδα, μες το αντιβιοτικό, τις θερμοφόρες, τα μυξομάντηλα και το κουβάλημα...)

(Κι ένα καλαθάκι με τις κρέμες μου στο κομοδίνο -στο θέμα μαααας- τις οποίες στο τέλος θα μπαγιατέψουν τόσο που θα τις βάζω στις φτέρνες! Του σκύλου δίπλα δηλαδή & αν...!)

Αλλά το lap-top εκεί, στα κρυφά, εδώ δεν χωράγαμε με μαξιλάρια & κούκλες & παπλώματα να τις κοιμήσω, έχω και το lap-top, έχω κι όλους εσάς (ευτυχώς Παναγίτσα μου!) και ώρες-ώρες ακούω και κάνα νιαούρισμα...

Θεέ μου θα μου στρίψει! Εχω να κοιμηθώ 5 χρόνια!


ΥΓ- Επανέρχομαι για τα ευχαριστήρια και απαντήσεις!

Nikos Dimou είπε...

Non Private Life said...
Kύριε Δήμου Διορθώστε αν κάνω λάθος τον συλλογισμό Άν αληθεύει ότι μια επιδερμίδα ενυδατώνεται από μέσα ( με όλη τη σημειολογική αναφορά του μέσα...) Το αφυδατωμένο σκήνωμα του Β. δηλώνει την έλλειψη τέτοιων ενυδατικών ( Ο Χριστός δεν είπε πως είναι Ύδωρ της ζωής;)δυνατοτήτων του μέσα του Β.

Πολύ σωστό. Άλλο ένα επιχείρημα για τους "άθεους" (των καναλιών).

Ανώνυμος είπε...

Εγώ αναλαμβάνω την ξάπλα

aphrodite είπε...

Να μου το θυμηθείτε βέβαια,μέχρι να προλάβω ως το βράδυ, θα μας έχει πετάξει κάνα-δυο-τρία πάλι να ψαχνόμαστε...

Παιδιά, ξενυχτήστε τον! Αφού μας πηγαίνει εκείνος εμπλοκή στη συγγραφή, κι έτσι και κάτι πάει να ξεφύγει μας εφαρμόζει το attention diversion που λέγαμε, να το εφαρμόσουμε κι εμείς!

Θα πάει να γράψει καινούριο ποστ, αλλά θα του αποσπάμε την προσοχή! Κορίτσια, φορτώστε φωτογραφίες, αγόρια, κάντε πραξικόπημα! Οπλίσατε κρέμες δια παν ενδεχόμενο, να αλληλοπασαλειφτούμε να τον καθυστερήσουμε!

georgia m. είπε...

Οι γυναίκες,όταν αγαπιούνται,κάνουν θαύματα...Αλλά είναι πράγματι σπάνιο.

maika είπε...

@aphrodite
αχ! ξέχνα τον πια τον ύπνο...
τελειώνουν οι ωτίτιδες και οι βροχίτιδες κάποτε κι αρχίζουν partyτιδες,φλερτίτιδες,γκομενίτιδες και νομίζεις πως δεν πρόκειται να κοιμηθείς ποτέ πια...
Απο τα καλλυντικά το πιο χρήσιμο αποδεικνύεται η κρέμα για τους μαύρους κύκλους και το μέικ απ...

περαστικά τους και περαστικά σου!

φιλικά

Non Private Life είπε...

Κι επειδή una fatsa una ratsa με τα ευρωπαία αδέρφια μας Ιταλούς...στην Ιταλία λατρεύεται ακόμα και σήμερα " πέτρα όπου έσταξε γάλα από την Παναγία" και τα οστά από το " γαϊδουράκι των Βαίων" που μετέφερε τον Ιησού στην Ιερουσαλήμ. Επίσης άγγελοι έχουν μεταφέρει σε Ιταλικό χωριό για "προστασία" από εθνικιστικές εχθροπραξίες την Αγία Οικία απ΄' τη Ναζαρέτ. Σημάδια όλα απ' τον ουρανό κύριε Χριστόδουλε συνάδελφε του Ιταλού Πάπα (Τον πιάσαμε τον Πάπα απ' τα α....αλλά μόνο αρτίστες πια κι εκκλησιαστικοί αξιωματούχοι χρησιμοποιούν ψευδώνυμα). Κύριε Δήμου προτίνω το κοινόβιο να κατασκευάσει νέους κοινοβιακούς όρους και να μην θυμίζει ακόμα και γλωσσικά ακατάληπτες θρησκευτικές δογματικές θέσεις.

Non Private Life είπε...

Επίσης σκέφτομαι μήπως και κάνω τάμα στο νέο Άγιο της πατρίδας μια κούτα Clinique Repair μήπως και καθαρίσει η αισθητική της πόλης απ' τα σκουπίδια. Αλήθεια φαντάσου να κατέβει αυτοβούλως πάλι η Εκκλησία σε δημοψήφισμα για αυτά "τα σημάδια του ουρανού" και πάλι να το κερδίσει. 10 κούτες Clinique repair στον Άγιο!!!!

apousia είπε...

@non private life
Καλως ήρθατε,και αν μου επιτρέπετε,
faccia kai razza.

Good Vibes είπε...

Nikos Dimou said...

Good Vibes said...
ΝΔ πράγματι *τέλειο* το όνειρο, αλλά έχω το Copyright από το 1998! : P

Καημένε μου - όταν το έκανα αυτό για πρώτη φορά, μάλλον δεν είχες γεννηθεί...

Το ξέρω ΝΔ. Αυτό είναι το κρυφό όνειρο των περισσότερων ανθρώπων της επικοινωνίας - ιδιαίτερα αυτών που έχουν κατηγορηθεί ως materialists...

apousia είπε...

@non private life
το ''και'' ελληνικά βέβαια,λάθος εγώ τώρα.

apousia είπε...

@yannis h
Όταν γράφεις ''ριλάιν'' εννοείς το eyeliner?
Πες μου τώρα και μένα τι είναι το
μάδερ-μπορντ..

sofi-k είπε...

@aphrodite
Κάτι πρέπει να κάνεις πια μ'αυτήν την κατάσταση...
Δεν μπορείς να μας κάνεις συνέχεια να κλαίμε.Όχι τίποτα άλλο,θολώνουν και τα μάτια και δεν μπορώ να διαβάσω καθαρά ούτε τί γράφω!...
Είναι υπέροχο που μπορείς και περιγράφεις έτσι την μητέρα σου...

harrygreco είπε...

Μπερδεψομπλογκιες,αν εληφθη το πριβε εχει(?) γνωση ο φυλακας...

mickey είπε...

Καλησπέρα σας!

nikos dimou said:
"Αυτό που μας χρειάζεται είναι ένα κοινόβιο..."

Φίλε Νίκο, ανοίγεις μεγάλο θέμα! Αν και έχω πικρά εμπειρία από άλλα ανελεύθερα "κοινόβια", προσυπογράφω το ...όνειρο, καθώς είναι και δικό μου από τότε που ηλικιακά ήμουν σε μονοψήφιο νούμερο. Με την υπάρχουσα τεχνολογία μάλιστα, η υλοποίησή του μπορεί να είναι πολύ ευκολότερη σήμερα.

Προσωπικά θα μπορούσα να κατεβάσω αμέτρητα σεντόνια και άλλα ...είδη προικός για το θέμα, αλλά το post άλλαξε και πάλι :(

aphrodite είπε...

Long overdue...

@stathis, 4:42,
"...Ροίδης; Αν ερωτευτείς φιλάρεσκη γυναίκα φρόντισε να της αποκρύψεις το ήμισυ της αγάπης σου και το ενενηκοστό της περιουσίας σου!"

Στο βιβλίο που θα γράψουμε με τα σχόλια μας, τίτλος του κεφαλαίου "Εμείς και οι Γυναίκες, η ανδρική σκοπιά"!

@deepest blue 5:26
"Έννοια σας, όλα αυτά τα λεφτά που δίνουν οι γυναίκες σε καλλυντικά, ρούχα, γυμναστήρια, τα ξαναπαίρνουν πίσω -και μάλιστα έντοκα.Δεν είναι σπατάλη. Είναι επένδυση υψηλών αποδόσεων."

Στο Manual του Φεμινιστικού Καφενείου!

@goodox 6:45,
"The weaker sex is the stronger sex
because of the weakness of the stronger sex to the weaker sex."

Υπέροχο αν βάλουν οι γυναίκες το δικό τους για ισχυρό & οι άντρες το δικό τους.... Το λες σε πάρτυ, φεύγεις κι ακόμη πλακώνονται!

@maika 5:18
"...τι βασανιστήρια τραβούν τα ζώα για να πειραματιστούν... οι εταιρείες..."

Είμαστε κατάπτυστοι που τ΄αγοράζουμε, θυμάμαι κουνέλια-αλβίνους, που έχουν πολύ ευαίσθητο δέρμα, και δη γύρω από τα μάτια, δεμένα χειροπόδαρα, να τους κάνουν δοκιμές για κρέμες νυκτός... Σου είπα όμως, ακόμη και το Body Shop ξεπουλήθηκε κανονικά... Τι μ@λ@κ$ς που είμαστε!

@ypokeimeno dikaiou 9:45
"Τι σημασία έχει που δεν δουλεύουν τα καλλυντικά; Οι γυναίκες τα χρησιμοποιούν για τον ίδιο λόγο που κάποιοι διαβάζουν ποίηση - για να (ξανα-)ανακαλύψουν την ομορφιά μέσα τους (και, μέσω αυτής, την πίστη τους στον κόσμο...)".

Πες τα, που οι άντρες μας τα χώνουν διαρκώς για τους λογαριασμούς του Χόντου!

@kahri 10:37
"Αλήθεια, είναι τυχαίο ότι οι σοβαρότερες και κυρίως ωραιότερες γυναίκες που έχω συναντήσει δεν έχουν και τις καλύτερες σχέσεις με τα καλλυντικά;"

Οχι βέβαια τυχαίο! Ετσι είναι, κι αν το καταλαβαίναμε από νωρίς, δεν θα γιγαντώναμε όλη αυτή την βιομηχανία της ματαιοδοξίας...

@yosemite sam 11:15
"(ανεκδοτάκι)...Πιθανόν, κάτι μου θυμίζει η φάτσα σου!"

Εχει να κάνει με Αρκά? Καλό, πολύ καλό!

aphrodite είπε...

Απιθανόπαιδα,

Αύριο τα ευχαριστήρια μπιλλιετάκια και τα υπόλοιπα γενικώς, τά'χω παίξει πλέον! Τ'άφησα τελευταία, να τα περιποιηθώ πιο πολύ, και κοίτα τώρα!

Νίκο, εγώ έχω κλατάρει/κλείσει ως γυναίκα - όπου νά'ναι με ξεχνάν και τα παιδιά μου, νά'τος ο Τerminator! Ποιός Schwartzenegger τώρα... (αυτό πάει στο επόμενο, αλλά πίσω-μπρος πια, αμάν!)

maika είπε...

@Aphrodite
και στα ίδια κουνέλια να γεμίζουν το έντερό τους με κραγιόν...
Αυτο για το Body Shop δεν το περίμενα πάντως γμτ.. Μα η l 'Oreal ήταν που έκανε τα πειράματα αυτά στα κουνέλια... Είμαστε για κλάματα...

aphrodite είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
aphrodite είπε...

(Με φόρα!)

@oldskipper, 5:59,
"...Τα καλλυντικα (ορισμενα...) μπορουν υπο προυπο8εσεις να κα8υστερησουν την γηρανση του δερματος..."

Τόσες πολλές προϋποθέσεις που ανάθεμα κι αν έχει νόημα πλέον...

@ligussa, 6:57,
"...Tίποτε δεν μπορει να καταργήση τη γήρανση..."

Μεταξύ μας, ευτυχώς! Πρέπει να είμαι από τους λίγους ανθρώπους που στη θέα μιας Βίσση ας πούμε, τρομάζουν από την απέλπιδα προσπάθεια (και το απορρέον βασανιστήριο να αυτοπροσδιορίζεσαι αποκλειστικά από την εικόνα σου), αντί να λένε πώπωωω, κοίτα πώς κρατιέται το θηρίο! Μου προκαλεί θλίψη, όχι θαυμασμό...

Ποιός το είχε πει ότι "οι ρυτίδες είναι υπέροχες, θυμίζουν πού άνθισαν τα χαμόγελα"?

@george, 7:07,
"...Γιατί λοιπόν όλη αυτή η βιομηχανία όταν ανέξοδα με προιόντα που βρίσκοντε στην φύση... μπορούμε να έχουμε τα αποτελέσματα που αυτές οι κρέμες υπόσχονται;..."

Και τι να γίνουν τόσες χιλιάδες εργαζόμενοι, κλέφτες? Αν δεν παράγεις, πώς θα καταναλώσεις, κι αν δεν καταναλώσεις, ποιός ο λόγος να παράγεις?
Και τι να παράγεις, αν δεν έχεις "δημιουργήσει" ανάγκες, και μάλιστα όλο και πιο σύνθετες, όλο και πιο high-tec?
Και τι καταναλώνεις, αν δεν έχεις "πεισθεί" ότι χρειάζεσαι, σαν ο όλο και πιο εξελιγμένος του είδους σου, την creme-de-le-creme των αγαθών?
Ε? Ο-έ-ο?

@houlia, 1:02,
"Δεν είναι τόσο το θέμα των καλλυντικών, όσο αυτής τής αναπόδραστης εξάρτησης των γυναικών από την καταναλωτική συνήθεια."

Εμ, πέστα! Γίνεται? Δε γίνεται! την Υβόννη την θυμάστε? Ε, εγώ την έρριξα έξω! :-(

@quererro 7:29,
"...Απολυτος εφιαλτης:Βολτα στα καταστηματα με γυναικα(φιλη,γκομενα,αδελφη,συζυγο")

Συμφωνώ! Απόλυτος εφιάλτης: Βόλτα στα μαγαζιά (γύρω από το Πολυτεχνείο ας πούμε) με άντρα (φίλο, γκόμενο, αδελφό, σύζυγο)- τα νεύρα μου!!!!

aphrodite είπε...

(Και τώρα τ'αγαπημένο μου κομμάτι, αφιερωμένο στον γκρινιάρη - χχχχχ)

Gravoura, Paragrafos, Apousia, Aggelos, Andy, ευχαριστώ για την "συμπαράσταση" στο "τέννις" - δεν έχει να κάνει με το "με ποιόν" ή το "παιχνίδι" per se, αλλά με τις προθέσεις, που αν μη τι άλλο το ότι είναι καλές και... χμ, αγνές (με φωτοστέφανο) οι δικές μου, χαίρομαι που το αναγνωρίσατε εσείς. Κι ας έφαγα καμπάνα!

aphrodite είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
aphrodite είπε...

Συνεχίζω τα "Thank-you" notes (μη με παρεξηγείτε, εδώ στο γάμο μου κι έγραφα τέτοια καρτάκια μέχρι και στις θείτσες από την Κάτω Νταβραντομηλίτσα γι κά'να τρίμηνο, σε σας τώρα?) για το "Μαμά δεν ήσουν πάντα σπαστική- πότε έγινες?" κείμενό μου.

Ξανά Maika, Paragrafos, Andy, Mickey, Resident, Gravoura, Apousia, Good Vibes, Blade Runner, Sofi-k, Yannis-h, μην ξεχνάω κάποιον, μου λέτε ότι σας άγγιξα...

Ε λοιπόν είναι από τα καλύτερα πράγματα που μου συμβαίνουν αυτόν τον καιρό... Με συγκινεί και μόνο που με διαβάζετε, που με τιμάτε με τη φωνή σας, κι ας γίνομαι ρόμπα κάθε φορά βγάζοντας τα σώψυχά μου στο σχοινί της απλώστρας (του κοινόβιου!!!)...

Εν τάχει, όχι, δε μοιάζω στη μαμά μου (τα όμορφα γονίδια έχουν και χιούμορ, προσπερνούν μια γενιά, ώστε να μην συνηθίζεται η ομορφιά τους!), ο πατέρας μου ήταν σαφώς τυχερός άντρας - αλλά είχε κι αυτός... "αγοραστική αξία" Omar Shariff, οπότε ήταν κι οι δύο τυχεροί... Στο επόμενο θα διαβάσετε και για την allure της Laureen Bacall, στην οποία έμοιαζε τόσο η μάνα μου, ακόμη και τώρα, που είναι μεγάλη, κι εξακολουθεί να είναι κούκλα (και η Bacall και η μάνα μου!).

Τα μωρά είναι καλύτερα, είναι θέμα χρόνου να μου ξαναρρωστήσουν (έτσι είναι αυτά με τα σχολεία), η μεγάλη μου η κόρη έχει και τα δύο ονόματα των γιαγιάδων, η μικρή των παππούδων (ευτυχώς, είχαν όμορφα ονόματα, οπότε τους βολέψαμε όλους!), Maika, ούτε γυψό-στοκος δε μου κάνει πλέον για concealer, και θα θυμάμαι το σχόλιό σου όταν αρχίσουν οι... φλερτίτιδες!

Συγνώμη ΝΔ για την κατάχρηση χώρου, αλλά καμμιά φορά οι κλεψύδρες μας αδειάζουν πολύ γρήγορα και χρειαζόμαστε τους Συνερ-γάτες να τις "κουνήσουμε" λίγο (πώς καναμε στα φλιππεράκια όταν δεν κοίταζε ο μαγαζάτορας, σηκώναμε ολόκληρο το φλίππερ, να μανιπιουλάρουμε το μπαλλάκι?) για να "κερδίσουμε" λίγο χρόνο...
:-)

χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

maika είπε...

@Aphrodite
εγώ πάντως για concealer δοκίμασα και τις τέμπερες και τις δαχτυλομπογιές που τις είχα και πιο εύκαιρες (μην πας κατευθείαν στο γυψόστοκο, άστον για μετά...)

Είναι πολύ ευγενικό και ωραίο που μέσα στην κούρασή σου απαντάς σε όλους... κι ας σηκώνεις το φλιπεράκι...!!

aphrodite είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
aphrodite είπε...

Και τώρα επιτέλους ο λούκουμος!)

@ΝΔ, 8:51,
"Είμαι παρών - και το ξίφος μου είναι καλά ακονισμένο - ποιος θέλει να δοκιμάσει την κόψη του; (Με ύφος Mel Gibson)."

Αχαχαχ! My KING in shining armour (όχι knights σχολιαρόπαιδα!) Αυτός είναι άντρας, στο κατάλληλο μέρος, την κατάλληλη στιγμή, ξίφος and all! Και χιούμορ και κόψη και δράση και μετά με ρωτάτε γιατί θέλω να κάνω τα παιδιά του! Μωρέ και τα εγγόνια του κάνω!
;-)

Θα έχουμε κι άλλα κοινά, εκείνος σπαθί, εγώ γιαταγάνι (Σμυρνιά γαρ...), δε θα βαρεθούμε ποτέ!

ΥΓ- μόνο παιδιά εσείς που έχετε τις άκρες στα προηγούμενα με τας γραφάς, βρείτε μου σας παρακαλώ τον Ηρώδη για baby-sitter, είπαμε, να του τα κάνω τα παιδιά κι ολόκληρη γενιά, αλλά να πάρουν το DNA του και να μου βγάζουν γλώσσα από την κοιλιά, δεν θα τ'αντέξω!

(Γιατί, τι κακό είχε δηλαδή ο μέγας παιδαγωγός Ηρώδης? Παρεξηγημένη μορφή!)

aphrodite είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
aphrodite είπε...

@NΔ, 5:24,
"... ντύνεστε και φτιαχνεστε για τις άλλες γυναίκες. Μόνον αυτές παρατηρούν τι φοράτε. Εμείς απλώς γενικές εντυπώσεις μαζεύουμε."

Είναι λοιπόν τρομερό, ο αντίπαλος να ξέρει την ψυχολογία σου τόσο καλά... Αντε μετά να τον ρουμπώσεις!

"... Προσωπικά με διεγείρουν μόνον οι έξυπνες γυναίκες. Αν είναι και όμορφες, ακόμα καλύτερα."

Είπαμε, ανάποδος άνθρωπος, όλα τα αρσενικά πάνε στις όμορφες κατ'ευθείαν (κι αν είναι και στόκοι, ακόμη καλύτερα - καλά, εντάξει, οι φίλοι εδώ δεν πιάνονται, γενικώς δεν πιάνονται δηλαδή!)

Ο δικός μας όοοοχι, εκεί, στις έξυπνες! Αν ήταν μόνο έτσι, τον τίτλο της Miss Universe 1950-200-όσο-ζήσει θα τον είχε η Γλύκατζη-Αρβελέρ (δεν έχω τίποτε με τη γυναίκα, έτσι, να εξηγούμαι, παράδειγμα φέρνω!), με fun-club μεγαλύτερο από της Madonna!

Θυμίστε μου κάνα παράδειγμα Γλύκατζη από μέσα - Χαίηγουωρθ απ' έξω σας παρακαλώ!

"(Αχ βρε Αφροδίτη να ήμουν μερικές δεκαετίες νεότερος...)"

Τότε θα είχαμε ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΝΙΚΟ ΜΟΥ! ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟ!!!

("Θαααα μου κλείιιισεις το σπίτι, μ 'έχεις κάαααανει αλήτη" και λοιπά....)


Καλά, έτσι ωραία που έχει πάει μέχρι στιγμής, με βλέπω να πηγαίνω στο Ε.Σ.Υ. (συγνώμη, το Ε.Γ.Ω. του Αβραμό εννοούσα) για αναλύσεις αίματος ας πούμε, και να βγαίνω με 2 σπλήνες λιγότερες!

aphrodite είπε...

Νίκο, (8:49)

Σ'ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ για τα γαλλόνια - δεν φαντάζεσαι πόσα πολλά σημαίνουν coming from you...

I luvs U 2!
ΧΧΧ στα μουστάκια!

(Τό'χουμε ήδη το πρόβλημα κυρίες και κύριοι, το έχουμε το ρημάδι....)


Κι έτσι λέω πλέον να αποσυρθώ για λίγο, άντε να δούμε πόσο γρήγορα θα μας πετάξει το επόμενο (μετά το "Πάθος" στο σινεμά δηλαδή, πίσω-μπρος, Mickey πώς διάτανο το κάνεις χωρίς να τα φτύσεις?)

Το μόνο που δεν αναπτύξαμε πολύ ήταν το "ρούχα-παπούτσια" (φυσικά και ποτέ δεν έχουμε αρκετά!) και ειδικά το "παπούτσια" - don't get me started...
;-)

Yannis H είπε...

apousia: λάθος έκανα, έμπλεξα το eye-liner (αυτό το καταλαβαίνω, είναι στα αγγλικά) με το ρίμελ (που μου φέρνει σε στρατηγό, τον Ρόμελ).

Επίσης, στα γυναικεία εργαλεία υπάρχει και η τοπική διάλεκτος: εδώ στη Θεσσαλονίκη, οι γυναίκες βάφουν τα νύχια τους με όζα. Στην Αθήνα το λέτε διαφορετικά (σαν την μπουγάτσα με τυρί)... χρόνια και χρόνια το έλεγα σομόν. Τελικά είναι μανόν, έτσι;

Τεσπα... το μάδερ-μπορντ είναι η ψυχή του υπολογιστή. Αλλά μπορεί να είναι κι ένα θηλυκό μπορντ που όλο έλεγε 'εγώ πότε θα γίνω μάδερ;'... και κάποιο φάδερ-μπορντ της έκανε τη χάρη.

CAESAR είπε...

Μόλις τελείωσε μια προβολή από το "Εργαστήριο του Δρ Καλιγκάρι" του Φ.Λάγκ !
Καλημέρα σας.

Dreamchaser είπε...

Αναρωτιέμαι πάντως αν ο κάτοχος του μπλογκ ετούτου προλαβαίνει να διαβάσει όλα τα μηνύματα.. (Και ναι, ζηλεύω λίγο την δημοτικότητά του, αν και απολαμβάνω την ανωνυμία μου στο έπακρο αυτή τη στιγμή).

Πολύ καλογραμμένο μπλογκ πάντως (όπως και τα βιβλία σας), μπράβο! :)

«Παλαιότερο ‹Παλαιότερο   201 – 344 από 344   Νεότερο› Νεότερο»