Τρίτη, Φεβρουαρίου 21, 2006

Δύο Ελληνικές φωνές


Οι περισσότεροι από μας θα συμφωνούσαν πως οι μεγαλύτεροι Έλληνες λαϊκοί τραγουδιστές ήταν ο Στέλιος Καζαντζίδης και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης.

Κι εγώ το αποδέχομαι αυτό, αλλά πρέπει να ομολογήσω πως ο ένας από τους δύο με συγκλονίζει ενώ ο άλλος με απωθεί (έστω κι αν τον αναγνωρίζω ως μεγάλο ερμηνευτή).

Για μένα, ανεξάρτητα από την καλλιτεχνική τους αξία, οι δύο αυτοί τραγουδιστές εκφράζουν δύο αντίθετους πόλους του Ελληνικού χαρακτήρα.

Ο Καζαντζίδης αντιπροσωπεύει το αιώνιο Ελληνικό παράπονο. Που μερικές φορές γίνεται κλάψα και γκρίνια. Είναι ο αδικημένος (από το πεπρωμένο, από τους ισχυρούς, από την κοινωνία) που κλαίει την μοίρα του. Η στάση του είναι η κλασική του ριγμένου, του underdog – μία στάση σύμφυτη με την Ελληνική νοοτροπία που θέλει τους Έλληνες σε ιστορικό επίπεδο μόνιμα θύματα των μεγάλων και ισχυρών του πλανήτη και σε ατομικό επίπεδο των αφεντικών και της «κακούργας κοινωνίας».

Αντίθετα ο Μπιθικώτσης εκπέμπει δύναμη και αποφασιστικότητα. Ακόμα κι όταν τραγουδάει ένα παράπονο (π. χ. την «Άπονη Ζωή» του Ξαρχάκου) δεν βγάζει καθόλου κλάψα. Έχει μία δωρική λιτότητα που του επιτρέπει να τραγουδάει μεγάλη ποίηση χωρίς να τσακίζει από το βάρος των στίχων. (Φαντάζεστε τον Καζαντζίδη στο «Άξιον Εστί»;). Κι όταν θρηνεί (π. χ. στον «Επιτάφιο») είναι λεβέντης και όχι θύμα.

Θα έλεγα πως ο Μπιθικώτσης είναι Δωρικός και ο Καζαντζίδης Λυδικός – ανατολίτης. Πίσω από την φωνή του πέφτει η σκιά της μοίρας, του κισμέτ. Δεν είναι τυχαίο πως πολλές από τις επιτυχίες του κατάγονται από τις Ινδίες και την Ανατολή γενικότερα.

(Έτσι είναι και η Ελλάδα: προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή).

Τεχνητά διλήμματα θα μου πείτε. Αλλά με τα διλήμματα προχώρησε η σκέψη του ανθρώπου. Όλη η ιστορία της φιλοσοφίας στηρίζεται σε συγκρούσεις κατασκευασμένων θέσεων. Κανείς δεν υπήρξε απόλυτα ιδεαλιστής ή ρεαλιστής – όμως με αυτόν τον άξονα διατυπώθηκαν ολόκληρα συστήματα.

Προσωπικά, τον Στελλάρα τον παραδέχομαι, αλλά δεν τον αντέχω για πολύ... Ενώ, όταν ανοίγει την φωνή του ο Γρηγόρης, απογειώνομαι.

Φωτογραφία: Έτσι φαντάζομαι την φωνή του Γρηγόρη. Μία λήψη 40 ετών από την παλιά Rolleiflex

292 σχόλια:

«Παλαιότερο   ‹Παλαιότερο   201 – 292 από 292
Ανώνυμος είπε...

Θεωρώ πως η αξία της πραγματικότητας είναι καθαρά πετρελαϊκό θέμα. Για μένα ο δικός μου είναι ο καλύτερος όλων αλλά σίγουρα δεν διαφημίζεται για τις ηδονικές του ανθρωπιστικές βοήθειες. Παρ' όλα αυτά, όταν την ακούω, του τη λέω. Το ίδιο, με τις δέουσες αναλογίες, οι κρατικές επιχορηγήσεις. Δεν καταλαβαίνω την έννοια του blog-βάρδου. Γιατί ο Γονίδης Σταμάτης να μπορεί να περιγράψει έναν ολόκληρο οργασμό. Έχουμε κοινή αιστυτική και κοινά βιώματα. Και γιατί ο οργασμός πρέπει να συνδυάζεται με laguerre, με word verification, θολούς ανθρώπους και ζουμιά μπροστά στο ανύπαρκτο άλλωστε πλήθος. Γιατί να ζούμε τον οργασμό μέσα από την κούνια μας που μας κουνάει. Ο οργασμός σήμερα από την φάτνη του αρχίζει να ψηφίζει Λιάπη και καταλήγει στη Nico. Πραγματικότητα.

Fab είπε...

@ Hra
Φυσικά και κάποτε υπήρχε η Ελλάδα που τραγουδούσε ο Καζαντζίδης. Και δεν αμφιβάλλω πως είχε καταφέρει να την εκφράσει.
Τονίζω απλά ότι ακόμα σήμερα οι όροι "λαός", "λαϊκός", έχουν διατηρήσει κάποιες έννοιες που παραπέμπουν σε άλλες εποχές και συνθήκες.
Αλλά ο λαός έχει αλλάξει.

guerrero762 είπε...

Εντυπωση προκαλει σε ορισμενους η εντονοτατη απεχθεια που μου προκαλει η ελληνικη μουσικη.
Μα η μουσικη εχει να κανει με το αισθητηριο του καθενος μας.
Σωστα;
Ειναι κατι σαν το soundtrack της ζωης και των σκεψεων μας.
Ετσι τουλαχιστον πιστευω.Αμα δεν αντεχεις να ακους λαικουριες,εντεχνιες,ρεμπετιες κτλ τοτε ποιος ο λογος να πεις οτι ναι μεν αλλα.
Δεν μ'αρεσουν ρε παιδι μου πολλυ απλα.Πολλυ λιγα πραγματα εχω ξεχωρισει απο ελληνικη μουσικη σκηνη και τα πιο πολλα οχι ιδιαιτερα γνωστα στους πολλους.
Και σιγουρα δεν μπορω να δηλωσω θαυμαστης αυτων των μουσικων-συγκροτηματων,απλως τα ξεχωριζω απο το σωρο.
Μια εξαιρεση οι Τρυπες και ο Αγγελακας.Κορυφαιοι-κορυφαιος.
Ολοι οι αλλοι μ'αφηνουν αδιαφορο.
Στα περι ιδιωτικου σχολειου και αστικης ταξης εχω να απαντησω πως καμμια ενοχη δεν εχω που φοιτησα εκει και για το οτι οι γονεις μου ειχαν την οικονομικη δυνατοτητα να με στειλουν εκει.Απογαλακτιστικα νωρις και επελεξα ενα επαγγελμα που καθε αλλο παρα 'αστικο' ή trendy ή γιαππικο ή οποιο αλλο ηλιθιο ορο χρησιμοποιουν για τα επαγγελματα που προτιμουν οι γονοι αστικης ταξης.
Επειδη ως Ελληνες παντα πιστευουμε πως ειμαστε το κεντρο της γης,ρωτηστε εξω ποιοι ελληνες μουσικοι-καλλιτεχνες ειναι γνωστοι και εχουν διακριθει.Αν και αυτο φυσικα δεν παιζει κανενα ρολο για αυτον που ακουει Καζαντζιδη και γουσταρει ή αυτον που κουνιεται σαν αρκουδα στους ηχους της Βισση.
Κουβεντα να γινεται.
Αληθεια το capo verde ποσο μεγαλυτερο ειναι απο την Ελλαδα-σε απολυτα μεγεθη αλλα και πολιτισμικα-και "εβγαλε" την Cesaria Evora;
Και επειδη ειπα πως δεν γουσταρω τις fake καλλιτεχνικες καταστασεις πιο πολλυ εκτιμω τα τυχαρπαστα ξ...λα που τραγουδουν(;) κομματια της σφαλιαρας παρα το "παιδι του λαου" που ετρωγε τα λεφτα του στο καζινο(απο εσας το εμαθα) ή τον sir(αχαχαχαχαχαχαχα)που τραγουδουσε υμνους της χουντας.
Τουλαχιστον αρκετοι αλλοδαποι καλλιτεχνες εζησαν και μερικοι πεθαναν συνεπεις ως προς το τροπο ζωης που "παρουσιαζαν" μεσα απο τις δουλειες τους.

Hra είπε...

@fab
Οι περισσότερες λέξεις ανήκουν στην κατηγορία που αναφέρεις. Δύσκολο βλέπεις να αλλάξουν οι λέξεις, θα χάσουμε στην επικοινωνία. Αλλά μην αγχώνεσαι... Η αρχική σημασία της λέξης χάνεται σιγα σιγα κι η κάθε εποχή χρωματίζει το σύνολο γραμμάτων της κατά πώς θέλει.

Μαύρος Γάτος είπε...

Η ζιγκουάλα και η μαντουμπάλα είναι εξελληνισμένες ινδικές αηδίες.

Όμως εγώ τώρα πήρα πολλή φόρα. Ώστε η Ελλάδα είναι αυτή που στην κούνια της φοράει Lacoste και μετά Nautica και Hugo Boss e; Κια που πηγαινοέρχεται στις Βρυξέλλες τρώγοντας στο αεροπλάνο καπνιστό σολωμό (για τον άλλον μάλλον δεν έχει ακουστά, βέβαια). Και σπουδάζει στη Λεόντειο και στο Βαρβάκειο και στο Αρσάκειο.

Με λίγα λόγια, Ελλάδα είναι αυτό που λέμε "Βόρεια προάστεια".

Ή και η άλλη Ελλάδα, των διαπλεκόμενων και των λαμόγιων και των βολεμένων από το"καθεστώς" της δεκαετίας του 80 και του 90. Και της "περήφανης εξωτερικής πολιτικής του Αδελφού Καντάφι και του "Βυθίσατε το Χόρα" και της διεθνούς ξεφτίλας. Κι αυτή Ελλάδα είναι, μην την ξεχάσουμε.

Αλλά βέβαια, ΑΥΤΕΣ τις Ελλάδες, πως να τις εκφράσει το παρακάτω...


Μεσα στο τρενο Γερμανιας-Αθηνων
Στην τριτη θεση σε μιαν
ακρη καθισμενος
Αφηνω πισω μου το μαυρο παρελθον
Και φευγω στ'αγνωστο φτωχος&αδικημενος

Μεσα στο τρενο
Που με παει στη ξενιτια
Κλαιω τη μοιρα μου
Χωρις παρηγορια

Αφηνω μανα & αγαπη ορφανες
Και οτι αγαπησα στον τοπο μου εδω περα
Αφηνω ομως & στιγμες πολυ πικρες
Με την ελπιδα πως θα δω μιαν ασπρη μερα

Φευγει το τρενο & σφυριζει συνεχως
Σαν μοιρολοι,σαν τραγουδι πονεμενο
Γιατι μανουλα μου με γεννησες φτωχο
Γιατι να ζησω μακρια σε τοπο ξενο


Τόση κλάψα, τόσο αντιαισθητική κλάψα. Εντελώς depasee.

Hra είπε...

@Σαλτάρω
Μωρό μου, ο οργασμός δεν ξέρει από πραγματικότητες, όνειρα, πλήθη και ζουμιά. Αν φτάσεις να πάλλεται το είναι σου τι σε ενδιαφέρει ποιοι κοιτούν και προσπερνούν;
Είδα την άνοιξη σήμερα.

Yannis H είπε...

@fab

Πιθανό, η έννοια ‘λαός’ και ‘λαϊκός’ να περιγράφει σήμερα αυτόν που τον εκφράζει ο τάδε τραγουδιστής (σκυλάς ή βαρύς λαϊκός) και πάει να τον δει σε χλιδάτο μαγαζί, πετώντας λουλούδια, πίνοντας ουίσκι, δίνοντας το αμάξι του στον παρκαδόρο για να το βάλει στο δρόμο που έκανε παράνομη κατοχή το μαγαζί …κοκ.

Είναι μια διαφορετική κατάσταση που περιγράφει μια σημαντική μερίδα του λαού μας. Αυτή η μερίδα δεν έχει σχέση με το συνοικιακό κρασάκι και ρετσινούλα του ’50... προφανώς ζούμε σε άλλους καιρούς, άρα είναι άλλος ο λαός μας, άλλη η λαϊκή διασκέδαση, άλλο το λαϊκό τραγούδι. Σαν όρος, η λέξη ‘λαϊκός’ εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά με άλλο περιεχόμενο…

georgia m. είπε...

@Μαύρε Γάτε,
Μικρή διόρθωση στο γαλλικό:
''depassee''.

georgia m. είπε...

@hra:
Η φράση σας ''είδα την άνοιξη σήμερα'' θα μπορούσε να είναι στίχος και νέο θέμα για post,για ό,τι τελοσπάντων είδαμε και είναι άνοιξη για τον καθένα.
Την προτείνω ανεπιφύλακτα για θέμα!

KOSTAS TRENT είπε...

Φίλε ''Yanni h'':
κιεγώ εξεπλάγην με τους εβραίους. Στη Βίτοσσα (Σόφια) σε Βουλγαρική ταβέρνα, ένας ντόπιος έπαιζε με μπουζούκι ελληνικά λαικά χωρίς να έχει να ζηλέψει τίποτ' απ' τον Χρήστο Νικολόπουλο.
Μέ το μπόλιασμα από εξωΕθνική μουσική (Ινδικά, Ρωμανός Μελωδός σε Θεοδωράκη, ΑραβοΜικρασιάτικα/Ζειμπέκικα) βλέπω έκπληκτος και το άνθισμα της ... Εθνικής μουσικής μας.

Για τη συζήτηση που άνοιξε ο ''Mickey'':
Η μουσική, -άποψή μου,- σαν ι δ ε ο λ ο γ ί α κι ως ανήκουσα στο εποικοδόμημα κτλ, είναι παγκόσμια γλώσσα, υπερταξική, έξω και πάνω από κάθε ηθική. Τό προσωπικό ήθος του αληθινά "Ιερέα" Μπιθικώτση, ή της "Πρωθιέρειας" Φαραντούρη, δεν ενδιαφέρει αυτήν την υπερκόσμια έκφραση.Ούτε του ζάπλουτου Νταλάρα το ήθος.Ο Μίκης Θεοδωράκης (συνέντευξη Σεπτ/βρίου του κοσμογονικού 1974 ) έλεγε , για τις εταιρίες του δίσκων ''MINOS'', τις ''EMIAL' του ..κεφαλαιοκράτη (κι όχι και τόσο ..φιλοΕΑΜικού) Λαμπρόπουλου κλπ :
"Καί γώ θα το ήθελα...Εκμεταλλευτείτε με !Εκμεταλλευτείτε με..."

Σχετικά δε με την Δημοτική μουσική, τα ''κλαρίνα'', τα ''νταούλια'' και ''πίπιζες'', άλλου σεβαστού συμΦορουμίτη : νομίζω πως υπάρχουν έξοχα Δημοτικά τραγούδια που σε κατασυγκινούν.
Λχ το :"Στά Σάλωνα σφάζουν αρνιά" για την περίφημη, λεύτερη ομορφιά, την Μαρία Πενταγιώτισσα (" στης Μαρίας την ποδιά σφάζονται παλληκάρια...', τραγουδισμένο από επαγγελματία κοντράλτα, πού φυσικά να εχει κάνει μουσικές κλασσικές σπουδές κτλ,- είναι συγκλονιστικό ερωτικό τραγούδι. Η κλασσική μουσική του Βάρβογλη και τού Παπαιωάννου σώζει αρκετά τέτοια Δημοτικά διαμάντια.

MainMenu είπε...

geia sou re gate:) etsi einai... kai kati allo. H 'klapsa' (gia mena den einai klapsa) auth einai to upoloipo mias tautothtas pou eixe alles anafores...den eixe mpei akoma sto kaloupi kai ton klivano ths astikhs zohs. Myrize akomh kai isos auth h myrodia na apothei toso polu merikous 'katharous' kai kyrile. Ayth thn Ellada re gmt sxedon kanenas de th mnhmonepse. Eite eksidanikeuseis, eite kryoi politikoi formalismoi.

KOSTAS TRENT είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Ανώνυμος είπε...

Χαίρομαι λοιπόν την άνοιξη που είναι άνοιγμα στην πραγματικότητα. novotel. Επικοινωνία αδικτύωτη. camel.

Μαύρος Γάτος είπε...

Yannis, αυτοί οι "λαϊκοί" και αυτά τα κέντρα και ο τρόπος διασκέδασης, πάντα υπήρχαν. Δες και όλες τις Ελληνικές ταινίες.

Μην βλέπουμε όμως το δέντρο και χάνουμε το δάσος. Για τί ποσοστό του πληυθυσμού μιλάμε; Αυτοί είναι λίγοι, πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι.

Nikos Hoursoglou είπε...

Κύριε Δήμου, το μόνο που είπα είναι ότι στην Ελλάδα κανείς (εκτός από ελάχιστους, κι εσείς νομίζω δεν ανήκετε σε αυτούς) δεν βγάζει λεφτά από το γράψιμο βιβλίων. Ίσως να είναι καλό που συμβαίνει, ίσως όχι. Εγώ πάντως εξέφρασα ένα παράπονο -εκ μέρους εκείνων που γράφουν.
Πραγματικά στεναχωριέμαι που το πήρατε διαφορετικά.
gatina: το "Πάγωσε η τσιμινιέρα" είναι "ιδεολογία" ή ψυχή; Το "Έχω έναν καφενέ;" στρατευμένο τραγούδι ή πραγματικότητα της Ελλάδας του εξήντα; (Συγνώμη που αναφέρω τραγούδια που έχει τραγουδήσει ο Νταλάρας, αυτό παραβλέψτε το, στο τραγούδι σταθείτε.)
Ο ορισμός "στρατευμένη τέχνη" δεν με αγγίζει ούτε με αφορά -ούτε την τέχνη αφορά. Ναι, υπάρχουν προβοκατόρικα τραγούδια -από τους ύμνους των ποδοσφαιρικών ομάδων, τον ύμνο της Νέας Δημοκρατίας "ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η θρησκεία, ζήτω η Νέα Δημοκρατία"!!!
και κομμουνιστικά του τύπου "πότε θα δω την αγαπημένη μου Ρωσία"!!!
Αλλά αυτά δεν είναι τέχνη. Είναι χρησιμοποίηση της μουσικής τέχνης για προβοκάτσια. Τέτοια παραδείγματα πολλά στην ιστορία των τεχνών <--- να ένα θέμα, κύριε Δήμου, για επόμενο ποστ!
Το πώς και πού διακρίνεται η αλήθεια ενός τραγουδιού, ενός γλυπτού, ενός πίνακα, έχει να κάνει με το πόσο ανοιχτά είναι τα μάτια μας, το μυαλό και η καρδιά μας.
mickey:η "Σφαγή της Χίου" είναι ένας εξαιρετικός πίνακας από αισθητικής άποψης. Όπως και η "Γκουέρνικα". Ποιος όμως μπορεί να αρνηθεί ότι πάντα θυμίζουν και το γεγονός που τους "γέννησε";
Μακάρι να υπήρχε (δεν ξέρω αν υπάρχει) ένας πίνακας ή ένα τργούδι που να αναφέρεται στις σφαγές και στην καταπάτηση των πολιτισμών από τον "Μέγα" Αλέξανδρο. Προσωπικά δεν θα έβλεπα μόνο την αισθητική του ποιότητα. Η τέχνη είναι η μνήμη μας. Μνήμη για όσα συνέβησαν, μνήμη για τον αισθητικό τρόπο που καταγράφτηκαν, μνήμη του προσωπικού παρελθόντος του καθενός μας.

σαλταρισμένε:πραγματικά μένω έκθαμβος, φίλε μου, που βρήκες το άλλο σου μισό! Έβαζα στοίχημα πως καμία γυναίκα δεν θα μπορούσε να σε αντέξει. Ακολούθησε την πρόταση του mickey -χάρη θα κάνεις και σε μας και σε σας!!! Άντε και στον γάμο σας θα σας στείλουμε τον Νταλάρα!

Fab είπε...

@ μαύρος γάτος
Σε κάνω πολύ έξυπνο για να μην κατάλαβες τι θέλω να πω. Μπάϊ δε γουέι και οι βολεμένοι και οι διαπλεκόμενοι κάνουν βόλτες με Cayenne.
Και για να μην πάει το θέμα αλλού (ίσως είναι αντικείμενο άλλου post), μεταξύ των δύο είμαι με τον Μπιθικώτση.

@ σαλτάρω στο κενό
Ποιά Nico? Αυτή των Velvet Underground?

Ανώνυμος είπε...

αυτή fab που τραγουδάει μιλώ για τα παιδιά μου και ιδρώνει έχω πέντε χρόνια να τα δω και λιώνω ή το σκότωσέ με σκότωσέ με και το hibiki hana ma σε νταμάρια.

the resident είπε...

querrero Συμφωνω και παλι μαζι σου και για τον αγγελακα,και εχω την ιδια γνωμη για το λαικο αν και αρκετα μεγαλυτεροσ σου σε ηλικια.Με τοσεσ μουσικεσ που εχουν γραφτει και γραφονται σε ολο τον κοσμο ποιοσ εχει την ορεξη να ασχοληθει με την ελληνικη λαικη μουσικη.Εγω οχι.

Hra είπε...

@Σαλτάρω
Αυτή η επικοινωνία όμως έχει βλέμματα, χάδια και χαστούκια. Είναι πολλοί αυτοί που δεν την αντέχουν.
Ακούω τα πουλιά.

Μαύρος Γάτος είπε...

Fab, κατ'αρχήν δεν στρέφομαι εναντίον κανενός προσωπικά. Ο καθένας έχει το δικό του Point of xview και το δικό σου φυσικά και το αντιλήφθηκα.

Θα συμφωνείς ότι αυτά τα Lapin και τα Cayenne είναι είτε κλεμμένα είτε υπερχρεωμένα στην Visa. Αυτό ήθελα να πώ. Και πως φυσικά, κια πάλι, αφορούν μιά πολύ μικρή μειοψηφία.

Γεωργία μου παρδαλόγατα, μακάρι να ήταν αυτό το μοναδικό τυπογραφικό λάθος στα σχόλιά μου...

Σ;)

Yannis H είπε...

Μαύρε Γάτε, ναι, ουίσκι στα τραπέζια και φιγούρα στους διπλανούς υπήρχαν και παλιά. Αλλά κάτι μου λέει ότι οι εικόνες των ελληνικών ταινιών κάποτε ήταν πιο … δειλή μόδα. Δεν ήταν κυρίαρχη μόδα. Οι γονείς μου έβλεπαν ελληνικές ταινίες αλλά πήγαιναν στις Τζιτζιφιές στον Τσιτσάνη. Άντε και στη Ρέμβη για τανγκό. Σήμερα φαίνεται να έχει γίνει κανόνας – δεν έχω πάει ποτέ σε «μπουζούκια» (όχι από σνομπαρία, απλά δεν έτυχε και δεν το κυνηγώ). Από τη φυσικότητα που αναφέρονται οι περισσότεροι συνάδελφοί μου σε τέτοιες νύχτες με μοδάτους τραγουδιστές και τεκνά στην πίστα, καταλαβαίνω ότι είναι όχι απλά πιο βαθιά μόδα, αλλά η κυρίαρχη. Αυτοί που πάνε σήμερα σε ουζερί ή ρεμπετάδικα, δεν ορίζουν τι σημαίνει σύγχρονη ‘λαϊκή’ διασκέδαση.

dver είπε...

Νταλαρας, Μπιθικωτσης, Καζαντζιδης οι τρεις κορυφαιες φωνες. Ο τελευταιος ειχε και κορυφαια ψυχολογικα προβληματα που τον κυνηγουσαν μια ζωη!

georgia m. είπε...

@Μαύρος Γάτος:
να προσέχεις λοιπόν τις πατούσες σου!Αφήνουν λάθος σημάδια στο χαρτί!
:-)

Ανώνυμος είπε...

κι αυτό παιχνίδι του φόβου και του τρόμου είναι όπως ο ταξιτζής που μου έλεγε ότι είμαι το ένα τίποτο και δε μπορώ να μιλώ για τον καζαντζιδη. κι ότι δεν τον φτάνω κι ότι δεν υπάρχω και τέτοια. πώς να σου πω: μεζέδες, θαλασσινά, ζάπινγκ, θεώρατα μαύρα κτίρια (θα σε πάρω να δεις). να καταρρεύσεις και θα εξακολουθούν τα πουλιά και μετά πολύ πολύ πιο μετά.

georgia m. είπε...

@σαλτάρω:
Πολύ πουλί έχει πέσει σήμερα στον διάλογο...
''Λαλεί πουλί,παίρνει σπυρί κι η μάνα το ζηλεύει''.
Έχω να θυμηθώ κι άλλο!
''Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας''!

Hra είπε...

Να δω και να ακούσω να γευθώ το διαφορετικό τουλάχιστον πριν χαθώ. Υπάρχεις. Εγώ πάλι ίσως να μην υπάρχω για μερικούς. πολλούς.

Memento aka a moment in life είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Hra είπε...

Είπαν για κήπους λουλούδια και ζιζάνια. Τα ζιζάνια έχουν πέταλα; Εγώ θέλω να έχω. Μ' αρέσει έτσι. Δεν χρειάζεται να τρώω από περιττώματα όπως οι υπόλοιποι. ο μπαξές μου ο παλιός με μέθαγε κι εσύ δεν δεντροφύτευσες ποτέ εκεί που εγώ γρατζούναγα το γόνα.

Μαύρος Γάτος είπε...

Σαλτάρω θέλω οπωσδήποτε να σε γνωρίσω. Μη φοβάσαι δεν είμαι Brokeback Mountain, καμμία σχέση.

Ανώνυμος είπε...

υπάρχεις σου λέω
για μένα
δες
τι θαύμα
είσαι μια κόρη ελληνίς
...
και οι γύφτισες είναι βέβαια τρεις
η μία λέγεται θοδώρα
η άλλη Κατερίνα
και η τρίτη είναι ο έλα αλέκο
που μας έβγαλε στη ζητιανιά
και το πουλί το μοναχικό το σκεφτικό στο σκοτάδι
που συνέλλαβε δι' αυτήν
ένοχο πάθος
με το τηλέφωνο αγκαλιά

georgia m. είπε...

@σαλταρω:
Ποια ακριβώς σας ταλαιπώρησε;

Memento aka a moment in life είπε...

Asxeto...
Fanatikoi xristianoi sto Neo Kosmo...
xristianikh agaph !
kamia diafora me tous fanatikous mousoulmanous...

Den ntrepomaste lew egw!!!

Hra είπε...

@Σαλτάρω
nevermore...

Πού να τρέχω μεσημεριάτικα για ασκήσεις και κοιλιές, για μαρμαρένια μπράτσα εκείνου που χαμογέλαγε επαγγελματικά; Θα κάτσω εδώ να σε ακούω και να σου γράφω. φιλί; Είδα στον ύπνο μου τα μελλούμενα και με άγχωσα, μπλέκω ασύστολα τους 2 κόσμους και δεν πρέπει! Θα κάτσω εδώ να σε ακούω, μιας κι έχεις πολλά να πεις...

@Μαύρος Γάτος
Πρόσεχε τον αφέντη σου. Φταίει η γλύκα σου που κινδυνεύεις. Να τρέμεις το ψηλό δέντρο.

the resident είπε...

sssss... Μη κανεται φασαρια παιδια γιατι ενοχλουμε τον οικοδεσποτη που ετοιμαζει το καινουργιο ποστ.

harrygreco είπε...

Το γκρεμλινοτσατ ειναι ανοιχτη πληγη του μπλογκ.

leras, james leras είπε...

apisteuto...
O Santos dhlwse oti protima 20 Katsouranhdes apo 11 Ronaldinho...
Ki egw omologw oti eriksa xylopita sth Monica Bellucci otan skefthka oti 8a mporousa na exw th Marilita Ksenogiannakopoulou.
Hmerton re, hmarton!!!

georgia m. είπε...

@harry:
Ευχαριστούμε για την ενημέρωση!
Δεν βλέπεις πόσο όμορφα λέει το ίδιο πράγμα ο resident;!

@resident:
Σας παραδέχομαι!Φιλί...

Hra είπε...

και; τα κεφάλια κάτω από τα τραπέζια; τι λένε;

Ανώνυμος είπε...

πανικός είναι.

Black Swan είπε...

Πρώτος κανόνας στον πανικό είναι αν τα ταΐσεις ή τα ποτίσεις τα Γκρέμλινς, πολλαπλασιάζονται αμέσως και ανεξέλεγκτα.

Ο δεύτερος -πιο κλισέ- κανόνας είναι πως ό,τι έχει επιτυχία, αντιγράφεται.



Τελικά αντικαταστήστε τα γκρέμλιν με ένα τηλεκοντρόλ


Βάλτε ίντριγκα, ανακατέψτε με πάθος, προσθέστε έγκλημα και μην ξεχάσετε το σεξ!

ident είπε...

Το ερώτημα που βρίσκω πιο ενδιαφέρον και γόνιμο δεν είναι αν μας αρέσει ο Μπιθικώτσης ή ο Καζαντζίδης αλλά γιατί μπορούν να λειτουργούν διπολικά. Γιατί το δίλημμα αυτό αποκτά ακόμα και σήμερα νόημα μέσα μας; Γιατί οι απαντήσεις στο δίλημμα αυτό με τη σειρά τους γεννούν αντιδράσεις και νέες σκέψεις και νέες συζητήσεις που, όπως φάνηκε και από την πορεία της κουβέντας εδώ, δεν περιορίζονται σε αισθητικές αποτιμήσεις; Αισθάνομαι ότι η Ελλάδα του ’50 και του ’60, έτσι όπως μεταλασσόταν κοινωνικά, πολιτικά και αισθητικά, άφησε μια σειρά από ανεξόφλητους λογαριασμούς, που ενώ έχουν σε πολλά σημεία έχουν ξεπερασθεί εκ των πραγμάτων, ωστόσο παραμένουν ανοικτοί σε συμβολικό επίπεδο. Και δεν μπορεί κανείς εύκολα να παρακάμψει το συμβολικό, που πάντα κρύβει από πίσω του περισσότερα από όσα δείχνει.

Για μένα το δίλημμα Μπιθικώτσης ή Καζαντζίδης συμπυκνώνει -όπως και άλλα ανάλογα διλήμματα που ενδεχομένως ο Νίκος Δήμου προετοιμάζει στο μαγειρείο του- μια ανεπίλυτη εκκρεμότητα σχετικά με την έννοια του λαϊκισμού ως βασικού πυλώνα της μεταπολεμικής Ελλάδας. Και οι δύο όχι τόσο ως φωνές αλλά ως αντικείμενα ιδεολογικής χρήσης αντιπροσωπεύουν δύο διαφορετικές εκδοχές του λαϊκισμού. Προσωπικά δεν μου αρέσει ως φωνή κανένας από τους δύο, δεν είναι αυτά τα βιώματά μου, δεν είναι ούτε τα ακούσματά μου –αν και στην τέχνη δεν είναι απαραίτητο τα ακούσματα να παραπέμπουν σε βιώματα. Ωστόσο στο ερώτημα θα απαντούσα σχεδόν αυτόματα «Μπιθικώτσης» γιατί στο μέτρο που ο λαϊκισμός είναι, έστω και εν αγνοία μου ή ακόμη και σε πείσμα μου, κομμάτι του κόσμου στον οποίο ζω η μπιθικώτσεια εκδοχή –ή ορθότερα η εκδοχή αυτών που πάτησαν ΚΑΙ στον Μπιθικώτση για να νομιμοποιήσουν την εκδοχή αυτή- μου φαντάζει οικειότερη.

Έτσι τελικά αυτού του τύπου τα διλήμματα λειτουργούν ως καταλύτες για να εκδηλώσουμε –και μέσω της εκδήλωσης και της αναπόφευκτης αντιπαράθεσης- να κατανοήσουμε τα δικά μας διλήμματα και τις δικές μας εκκρεμότητες. Οι τραγουδιστές, οι όποιοι πόλοι του διπόλου, είναι μόνο η αφορμή.

Hra είπε...

@black swan
Δεν ξέρεις να διαβάζεις την ίντριγκα, το έγκλημα, το πάθος και το σεξ;

Γλύφουμε στιγμές μοναδικές εδώ μέσα.

the resident είπε...

georgia m και απο μενα καλη μου.

Ανώνυμος είπε...

ο πρώτος κανόνας στον πανικό είναι: άρχισε να σκέφτεσαι. ο δεύτερος κανόνας είναι: μίλησε και όταν καταλάβεις τι στραβώνει στη σκέψη θα το αντιμετωπίσεις λογικά όσο στραβό κι αν είναι. και θα το φτύσεις. το κάνεις ασύνειδα φυσικά, το κάνεις όμως. ο τρίτος κανόνας είναι αγκαλιά. υπάρχει ένας κανόνας ακόμα: αρνήσου. μ. φιλί.

Hra είπε...

Και πού ξέρεις καλέ μου (όσες στροφές κι αν έχεις αφήσει πίσω σου- εγώ λίγες) η ζέστα της αγκαλιάς μπορεί να λιώσει τον λευκοκίτρινο πανικό. μια φλόγα για κάμελ;

Ανώνυμος είπε...

10.000 αναπτήρες bic. πρέπει να θελήσεις που λένε οι ποιητές-ψυχολόγοι-κτηνίατροι. και το nevermore να γίνει τώρα.

Hra είπε...

θέλω που λένε οι ποιητές-ψυχολόγοι-κτηνίατροι. Οι κότες όμως το ξέρουν. Όχι μόνο οι άρρωστες, μα όλες. με 10.000 bic να τες κι οι επικίνδυνες με την καλλίστη έννοια εκκρίσεις.

Hra είπε...

καλά. θα προσπαθήσω να περιμένω.
περιμένω.
περιμένω.
α.
έλα.
πού θα πας να έρθω;

Ανώνυμος είπε...

οι εκκρίσεις μετά, γιατί να τα αναμίξουμε να γίνουν κορεσμένα. άσε τα, σήκωσε κι έχω να σου πω και για αναμίξεις. όμως, όχι όλα μαζί - έτσι γεννιέται ο πανικός. ε, και δεν πρέπει. γιατί, τι ήθελα για να είμαι καλά. εσένα κόρη τέκτων. να μην γράψω εδώ ξαν΄.α. έλα μου.

MainMenu είπε...

Δεν υπάρχει πια λαός. Υπάρχουν ταισμένα ζόμπι και πεινασμένα. Σε κάθε περίπτωση υπάρχουν μόνο ζόμπι. Ακόμα και τον Καζαντζίδη τον εκτιμούμε ως πτώμα

Stavros Katsaris είπε...

Καλησπέρα και από μένα! Καλέ τι χαμός είναι αυτός που γίνεται χτες και σήμερα!
Διαβασα σήμερα το θέμα μιας και χτες είχα επαγγελματικές υποχρεώσεις που δεν μου άφησαν καθόλου χρόνο.
Παρατήρησα λοιπόν μια και διάβασα σχεδόν όλα τα σημειώματα μαζεμένα οτι τα τραγούδια του Καζαντζίδη που αρέσουν σε όλους μας είναι λίγο πολύ τα ίδια.
Αν και έχει τραγουδήσει εκατοντάδες τραγούδια αυτά που σχεδόν όλοι μας συγκρατούμε είναι μετρημένα!
Δεν γνωρίζω αν τα υπόλοιπα τα έφαγε η μιζέρια και οι κακουχίες της εποχής ή αν τελικά ήταν στη φύση του Στέλιου να γκρινιάζει, πιστεύω το δεύτερο.
Ο Μπιθικώτσης νομίζω οτι πέρα από τις επιλογές που έκανε που ήταν καλύτερες ήταν και πιθο ανοιχτός σε ίδεες απέναντι στο τραγούδι.
Πιστεύω πως αν ζούσε σήμερα και ήταν πιο νέος θα τραγουδούσε και νέους συνθέτες!
Συμφωνώ με αυτούς που πιστεύουν πως σε όλα τα είδη μουσικής υπάρχουν και καλές δουλειές!
Φιλικά!

cyberdust είπε...

Σας παρακαλώ κύριοι πολύ σας. Μη μαλώνετε τον σαλτάρω και την Ήρα μας. Δεν το πιστεύεται ετούτο που θα δηλώσω. Και όμως τα δικά τους σχόλια είναι τα μόνα που διαβάζω όσο και δεν καταλαβαίνω γρι από αυτά που λένε. Δικό μου το φταίξιμο. Η πρόζα τους έχει τη δικιά τους λυρική. Ήχος και μελωδία. Σαν να ακούς όπερα του Μότσαρτ και να μαγεύεσαι από τη μουσική, αλλά τα λόγια ουδέν σε ενδιαφέρουν. Μόνον τα δικά τους σχόλια διαβάζω. Και μαγεύομε. Προσπαθώ να καταλάβω, αλλά ουχί. Όλοι οι άλλοι σας γράφετε ολόκληρα κατεβατά και βαρετά τα οποία πέραν των δύο γραμμών αδυνατώ να παρακολουθήσω. Χιλιοειπωμένα. Ενώ ο Σαλτάρω και η Ήρα είναι η δροσοσταλιά της άνοιξης. Η αύρα της αυγής. Τα νόστιμα ψίχουλα του βλογ. Μετενσάρκωση.

Fab είπε...

@ μαύρος γάτος
Δεν πήρα τίποτα προσωπικά. Σίγουρα ο μέσος έλληνας είναι χρεωμένος. Αλλά και αυτό είναι δείγμα της αλλαγής της κοινωνίας. Χρεωμένος ή μη, απολαμβάνει αγαθά και τα βιώματά του είναι εντελώς διαφορετικά από αυτά του έλληνα μέχρι το 1980-81 (δεν πάω καν πιο πίσω).
Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά όταν ακούω "λαός", και από πολιτικούς, είναι όμως ακόμα σε συνδυασμό με την έννοια της "φτωχολογιάς".
Αλήθεια, σήμερα υπάρχει τέτοια κόντρα; Βίσσυ-Βανδή, ίσως...
Για να λέμε του στραβού το δίκιο, και οι άγγλοι ξέμειναν από κόντρες μετά το Stones-Beatles.
Σε ένα βαθμό είναι κατασκευασμένες, φυσικά.

@ ident
Άπειροι οι δρόμοι του Internet, να που ξαναβρισκόμαστε.

Hra είπε...

Κι ήρθε το τέλος του πράματος.
α μμμ.
μέχρι την επόμενη φορά που θα σε δω να μου πεις,
(τα μάτια μου σαν τα μπλε του μωρού που λαχταρά βυζί)
όχι πια μόνος;

Nada είπε...

Γκρίνια στη γκρίνια. Αυτό βλέπω εγώ. Σε λίγο θα ακούσουμε ότι και οι Μοιραίοι του Βάρναλη είναι γκρίνια. Τι να πω, μένω άναυδος.

Ανώνυμος είπε...

κανένα τέλος. μόνο να μιλήσουμε λογικά και όχι εδώ. εδώ είναι net, blog, ας μαζευτούμε μαζί στό σκοτάδι. συμφωνούμε;

Hra είπε...

@Σαλτάρω

h_hra@hotmail.com, το σκοτάδι.

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
tassos_papadakis είπε...

@nikos dimou:

Συγχαρητήρια!

Μπορείς πλέον να λες πως δεν διατηρείς απλά ένα blog, αλλά ένα 'online γραφείο γνωριμιών'!!!

Να που το ζήσαμε κι αυτό: έναν περίτεχνο και μυστηριώδη έρωτα... LIVE!

Jacobo είπε...

Ρε σαλτάρω νωρίς ξεκίνησες το παιχνίδι απόψε! Αφού ξέρεις υπάρχει και ζώνη ενηλίκων! Μετά τις 12 αυτα!

"Σφραγίζω τη μέρα, μεθάω τον ήλιο, διαπεραστικές στιγμές αιωνιότητας που είσαι; που είμαι;"
πάρτε στο jacobo@post.com

Sorry δηλαδή μόνο ο σαλτάρω μπορεί να τα κάνει αυτά;;

Μαύρος Γάτος είπε...

fab, το πρόβλημα είναι πως χρεωμένος ίσον ανελεύθερος.

Μύρισε Άνοιξη στο blog του Δον Γάτου...

Ο Σαλτάρω βρήκε το ταίρι του...

Ήρα καλή μου, αφέντη δεν έχω. Είμαι από τρελλή γενιά.

georgia m. είπε...

@Μαύρος Γάτος:

Γι αυτό,καλέ μου,μας έχεις πάρει τ αυτιά,κάθε βράδυ πάνω στα κεραμίδια;;;Επειδή μπαίνει η Άνοιξη;
Πράγματι μπαίνει...
Κι εμείς,οι Μπλογκωραίοι(όπως ''Κολοκοτρωναίοι'') έναν Σινούρη τον θέλουμε!...
Σημ:όποιος μένει Αθήνα θα ξέρει τι εστί Σινούρης...

Dormammu είπε...

Βραδιάζει πάλι σήμερα βραδιάζει κι έρχεται η ώρα του σαλτάρω!

georgia m. είπε...

@dormammu:
Μια που είπατε ότι βραδιάζει:

Για σας το επίκαιρο τραγούδι του Καζαντζίδη ''Βραδιάζει πάλι σήμερα βραδιάζει''(Χ.Νικολόπουλος - Σ.Τσώτου).
Mάλλον σε αυτό αναφερόσασταν...

Dormammu είπε...

@georgia.m: Ακριβώς!

Με ολίγην απο σαλτάρω διότι μάλλον φέρνει προς τα εκεί....!

alombar42 είπε...

Ηδη φαντάζομαι τα σχόλια (έστω τις προσπάθειες) όλων σε τυχόν σουρρεαλιστικό ποστ του ΝΔ!

Οπως λέμε μπατιρντί κανονικό :)))

harrygreco είπε...

Ομοιος ομοιω εκρουετω...Sic transit ενδιαφερον στο θεμα mundi...

the resident είπε...

Eπομενο ποστ τωρα που μπαινει η ανοιξη παρακαλω να εινα騴ξανθεs vs μελαχροινεs.(μονο για αντρεs και για ''ψαγμενα'' κοριτσια).

Μαύρος Γάτος είπε...

Γεωργία, λέω να πάρω το... συγκρότημα απόψε και να έρθω κάτω από τα παραθύρια σου για μια... γατοκαντάδα.

ΡResident μέσα Σ;)))))
Resident φορ PResident!!!!!!!

Ρε παιδιά παρατηρήσατε ότι μόλις δόθηκε το mail ο σαλτάρω και η σαλτΉρα εξαφανίστηκαν;;;;;;;;;

YG Έτσι είναι Δον Γάτο όταν λείπεις, χορεύουν τα Ποντίκια...

Εγώ δεν κυνηγάω ποντίκια είμαι οικολόγος Σ;)))))

gravoura είπε...

@σαλτάρω
Μου κατέστρεψες το...καλοκαίρι και είχαμε δώσει λόγο για Σάμο!!!! Διακρίνω μια επιπολαιότητα; ΄Αντε πάλι να ψάχνω για άλλον, θα σαλτάρω!!!
Τέλος πάντων πάρε μαζί σου και την Ηra, τί να κάνω????

Στο θέμα: Γρηγόρης, με διαφορά, κι ας μην καταλάβαινε το στίχο. Αλλά και Καζαντίδης, κυρίως για το Υπάρχω.

the resident είπε...

Ρε τον μπαγασα τον σαλταρω.Τελικα πλακα πλακα το τσιμπισε το κοριτσακι και εμεισ μιλαγαμε για τον μπιθικωτση.Κοιτα ρε..Και το παιζουμε και εξυπνοι...

gravoura είπε...

Toυ την έριξε από δίπλα ο ΝΔ, είδε και απόειδε ο άνθρωπος!!!
Είπαμε είναι γάτος...

the resident είπε...

Νικο Δημου ριξε καμια και σε μενα η εστω κανα καινουριο ποστ γιατι βαρεθηκα.

georgia m. είπε...

@Mαύρος Γάτος:
Ρίξε μια εξήγηση για το τι σημαίνει ''συγκρότημα'' - το καντάδα ξέρω τι σημαίνει.
:-)
Δεν ξέρω τι έχεις στο μυαλό σου αλλά αγαπώ ήδη έναν ασπροκόκκινο γάτο(μιλάω ειλικρινά!)που βγάζει κάτι απίθανες κραυγές όταν τον χαϊδεύω!Λέει κάτι σαν ''ααααααααααχ,αααχ,αχ!"'.Και με έχει τρελάνει...Τώρα εσύ μπορεί να μην το πιστεύεις αλλά σου το ορκίζομαι!
Για μια καντάδα μόνο,βέβαια,δεν λέω όχι!Αλλά μόνο γι αυτό!
:-)

Ανώνυμος είπε...

gravoura: άσε αυτά τα κατινίστικα γιατί στο τέλος θα τα πιστέψεις και θα τρέχουμε. θα έρθω. δεν έχω κανένα πρόβλημα να συναντήσω ανθρώπους και δεν βάζω χέρι σε ό,τι βρω κι ούτε το έχω καημό. σε φιλώ στα γόνατα.

DHM-THEO είπε...

ΜΗΝ ΠΕΤΡΟΒΟΛΑΜΕ ΤΟΝ ΚΑΖΑΤΖΙΔΗ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΑΥΤΟΣ.... ΑΥΤΑ ΗΤΑΝ ΤΟΤΕ ΑΥΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΓΕ..... ΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΛΛΗ.... ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΤΕ ΤΙ ΕΝΝΟΩ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΔΙΣΚΟ ¨ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ" ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΕΛΑΡΑ... ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ.... ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΡΑΦΩ ΑΝ ΚΑΙ ΜΕΝΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ.....

gravoura είπε...

@σαλτάρω

Τελικά μονοπωλείς το χιούμορ και δεν σου αρέσει να σου κάνουν. Εκτός και αν δεν ήταν του γούστου σου. Τί να κάνω!!! Συγνώμη.

Ανώνυμος είπε...

gravoura: εγώ πρέπει να ζητήσω συγνώμη! μη βάζεις στο στόμα σου λέξεις άσχετες με τη θεϊκή σου φύση. τρεις φορές πρέπει να ζητήσω συγνώμη για να τη δεχθείς μία. και απολογούμαι: βρέθηκα μπροστά στην οθόνη με νεύρα και ξέσπασα. σε φιλώ στα πέλματα αιτούμενος.

Hra είπε...

Όλα μια αναμέτρηση είναι τελικά.
Κατάλαβα.
Σύγκριση ανάμεσα σε δύο.
Μάλλον συνήθισα. Μιας και κοιτώ πίσω και διαβάζω συγκρίσεις και συγκρίσεις.
Και το είπα κάποτε, δεν το είπα; Δεν μπαίνω σε συγκρίσεις.
Ο οικοδεσπότης έχει δίκιο. Το βλέπω.
Καληνύχτα παιδιά.

Ανώνυμος είπε...

θέλω να μπορώ να κοιμάμαι, να σκέφτομαι και να μη ζω με την απειλή του θανάτου. κι αν εσύ δεν θέλεις να δεις, γιατί να αφεθώ να αργοπεθάνω. γιατί.

Hra είπε...

Είπες πως δεν υπάρχει φόβος φωλιασμένος στα σπλάχνα σου.
Μιλάς σαν φοβισμένος όμως.
Μια ξένη.

Ανώνυμος είπε...

κάνεις λάθος/λάθος/λάθος!
εσύ πρέπει να δεις τι είναι ο φόβος και από ποιο παράθυρο μπαίνει! να δεις να τρομάξεις να σε αγκαλιάσω να ηρεμήσουμε! και μη μου πεις ότι δεν είσαι σε πανικό τώρα που κοιτάς τις οθόνες! το ξέρεις το γαμημένο, γιατί δεν με παίρνεις να σου πω. μπορώ να μιλήσω ανθρώπινα γαμώτο. γιατί με θες φάντασμα του εαυτού μου. γιατί.

Hra είπε...

θα σε πάρω.
όχι ακόμα.
γιατί θα θυμώσεις.
που δεν είμαι εκείνη.
θα σε πάρω.
μείνω λίγο ακόμα ένα φάντασμα.
το βίτσιο μου.
i see dead people.
ξέρω από σένα το πνεύμα σου μόνο.
αλλά θα σε πάρω.

Hra είπε...

θέλω να πω... *μείνε φάντασμα για λίγο ακόμη.
ο δαίμων

Ανώνυμος είπε...

δεν σκέφτεσαι σωστά.

Hra είπε...

Αλήθεια;
Πώς το ξέρεις;
Όχι, κύριε, δεν γνωρίζετε.
Δεν γνωρίζετε το σωστό και το λάθος, δε σας χρύπησε φίδι δε γνωρίζετε ή το μήλο του Νεύτωνα για να γνωρίζετε!
Θέλεις να έρθεις κοντά μου;
Είμαι εκεί που 'ναι μοναχικά, σκοτεινά.

DrTeddy είπε...

Δεν αμφισβητώ την ποιότητα του Καζαντζίδη, αλλά δεν μπορεί να με αφήσει ασυγκίνητο (αρνητικά) αυτό το "πονεμένο", "κλαψιάρικο" κτλ. κτλ. που δήθεν εκπροσωπεί τα δεινά του λαού μας. Ο "τραγουδιστής της ξενιτιάς", "των πονεμένων" τα σιχαίνομαι. Η Ελλάδα δεν είναι πλέον μόνο πόνος και δάκρυ. Και αν κάποιος την έκανε γνωστή είναι ο Θεοδωράκης με τις καταπληκτικές, παλικαρίσιες ερμηνείες του Σερ. Τελεία.

KOSTAS TRENT είπε...

O Καζαντζίδης τραγούδησε "στιχουργούς" . Ο Μπιθικώτσης ερμήνευσε Ποίηση. Κατά την ουσία κι η μουσική μορφή. Η πληθωρική λαχτάρα του Καζαντζίδη, στα ''χωράφια'' του Μίκη Θεοδωράκη/Μπιθικώτση θα καταντούσε χοντροκομμένο μελό.
Νομίζω πως ο Καζαντζίδης δεν θα μπορούσε ν' αποδώσει ένα -απ' τα πιό τραγικά-, αβάσταχτα τραγικό μέλος σαν το "Τόν Παύλο και τον Νικολιό" (''Λιποτάχτες") .Μήτε την αγωνία του μελλοθάνατου, που πορεύεται τρικλίζοντας προς το Μέτωπο, στους Κήπους των ασφόδελων:

Γιά το ΄Μέτωπο σαν έφυγα μανούλα,
εσύ δεν ήρθες να με ιδείς.
Ξενοδούλευες
και πήρα μόνος μου το τραίνο,
που με πήρε πέρ' απ' τη ζωή.

not me just us είπε...

Όταν είδα τον τίτλο του δημοσιεύματος, είπα α! τι κρίμα, να ένα ζήτημα για το οποίο μια ζωή διαφωνώ με πολύ κόσμο...κρίμα λοιπόν, που το είδα τόσο αργά.

Μετά, διάβασα το κείμενο με λαιμαργία που από αράδα σε αράδα μεγάλωνε.

Ναι, ακριβώς έτσι τα νιώθω τα πράγματα και εγώ. Κατά πρόταση, κατά λέξη, σχεδόν κατά γράμμα. Και ομολογώ πως τον Καζαντζίδη, δεν μπορώ καν, να τον ακούσω. Όση καλή διάθεση και να επιστρατεύσω, απλά δεν αντέχω.

Η μόνη μου διαφορά με το κείμενό σας, είναι πως προσωπικά δεν τοποθετώ τον Καζαντζίδη στις ελληνικές φωνές. Για μένα δεν έχει καμία σχέση η φωνή του και ο τρόπος του με την Ελλάδα.

Έστω, με την Ελλάδα που έχω εγώ μέσα μου.

gerasimos polis είπε...

Επειδή στην νεοελληνική μας πραγματικότητα βιώνουμε μια πολιτισμική βαρβαρότητα και μια σχεδόν απόλυτα ελεγχόμενη πολιτική και κοινωνική ζωή και επειδή δεν υπάρχει περίπτωση να επιβιώσει κάποιος που διαφωνεί με την κατασκευασμένη πλειοψοφία της, ευχαριστώ τον quarrero και vaggelis για τα σχόλια τους.
Τους λαούς δεν τους ελέγχεις με τα όπλα αλλά πείθοντάς τους για το τι "υποτίθεται" ότι είναι δικό τους και τι τους αντιπροσωπεύει. Η τέχνη οφείλει και πρέπει να είναι λυτρωτική και διδακτική, όποιος ακούει Κ. και νοιώθει ανακούφιση και λύτρωση μέσα από αυτή την κλάψα, πρόβλημά του, όποιος νοιώθει ανακούφιση και πληρότητα γλεντώντας με χαζοχαρούμενα δημοτικά τραγούδια με μουσικό υπόβαθρο μπίπι μπόπι και στίχο βλακώδη, προσωπική του υπόθεση. Όλα αυτά είναι προσωπικές επιλογές του καθένα. Το πρόβλημά αρχίζει όπως και πληθώρα άλλων όταν αυτές οι επιλογές βαφτίζονται εθνικές, όταν υποτίθεται ότι πρέπει να αντιπροσωπεύουν την μουσική τέχνη των κατοίκων αυτής της χώρας και με βλακώδη αφέλεια αισθανόμαστε υπερήφανοι για την πρωτιά της Παπαρίζου.
Η επίδραση της φωνής του Κ. έτσι όπως την χειρίστηκε, ήταν ότι έπρεπε για την τροφοδότηση του αυτοοικτιρμού των λαϊκών τάξεων για την εγκαθίδρυση της μιζέριας και ανυπαρξίας ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ, άρα κάτσε καλά και κλάψε. (μην τολμήσει κανείς να μου προσάψει πλούτη και αστικές καταβολές γιατί μεγάλωσα χωρίς θέρμανση σε χωματόδρομους, στο Αιγάλεω).

Με αφήνουν αδιάφορο και ο ένας και ο άλλος. Ούτε δωρικότητα ούτε ιωνικότητα, ούτε ανατολή ούτε δύση, αυθαίρετοι προσδιορισμοί.

zafsot είπε...

Simfonon apolita me ton NK.
Ton Kazantzidi pote den ton antexa gia auth thn moirolatria kai klapsa.Vlepeis anisixo pneuma opos eimai me endiaferei to thetiko kai i fantasia oxi i apodoxi tis moiras ...kai i metathesi euthinon stous allous. O mpithikotsis ontos me apogeionei me thn kali ennoia giati einai oudeteros thetikos opos tha ton xaraktiriza. Isos ftaine kai ta tragoudia kai oi epiloges pou ekane o kathenas tous.Ta teleutaia xronia vevaia prospatho na apostasiopoiitho apo to peritiligma kai na vr tin ousia..kai anakalipto mi asiglonistiki kazantzidiki foni pou prospatho na kratiso xoris melodies i tradoudia kai oso tin akouo toso pio poli tin apolamvanw.Fisika akouo kai liga tragoudia pou eipe pou ontos voithoun sthn apogeiosi auti...petrina xronia, ellas 2000 ktl....kai kati allo min xexname kai ton strato pagioumtzi...

Ανώνυμος είπε...

σαν τον σύγχρονο τραγουδοποιό που τοποθετεί μουσική σε ποίηματα που έχουν τραγουδήσει άλλοι δεν υπάρχει τίποτα

Ουλαλούμ

στέφεται η μονοεδρική διάσωση
τον πατέρα του διονύση τσακνή
προς τις αλύτρωτες ελλαδικές πατρίδες
κωπηλατούν οι δούλοι του Μορφέα
γρηγορεί ο ποιητής αγριομέντα

πληθαίνει μέσα μας το ΚΤΕΛ
ομολογούμε πίστη
κοιτούνε στη ζωή μας καταπατητές
ανάφτουνε φόκο
καίγεσαι
νάσαι. αγριομέντα

ήταν σαν να σε πρόσμενα χασάπη
απόψε που δεν έπνεε
κρατικομονοπωλιακό μαρξισμό
και παπακωνσταντίνου

«Παλαιότερο ‹Παλαιότερο   201 – 292 από 292   Νεότερο› Νεότερο»