Τρίτη, Μαΐου 16, 2006

Η ζωή μου όλη...

Άρχισα να καπνίζω όταν ήμουν 16 χρόνων. Ο λόγος; Σε μία εκδρομή του σχολείου είδα ένα μεγαλύτερο συμμαθητή, που τον θαύμαζα, να καπνίζει και ένιωσα την ανάγκη να το κάνω κι εγώ.

Τα επόμενα 22 χρόνια κάπνιζα σαν φουγάρο. Είχα φτάσει τα 4 (μεγάλα) πακέτα την ημέρα.

Ένα πρωί, μετά από ξενύχτι, ξύπνησα και δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Η τραχεία μου ήταν γεμάτη από κατάλοιπα πίσσας και νικοτίνης.

Αποφάσισα να το κόψω. Για τρεις μέρες δεν κάπνισα καθόλου. Την τρίτη είχα μία πολύ δύσκολη σύσκεψη με ένα πελάτη ιδιαίτερα ιδιότροπο. Κάποια στιγμή άρχισα να τρέμω από τα νεύρα μου – και τα συμπτώματα στέρησης.

Ζήτησα συγγνώμη για δύο λεπτά, κατέβηκα δύο δρόμους, πήγα στον Ψαρρό και γύρισα με ένα τσιμπούκι, καπνό και όλα τα απαραίτητα σύνεργα.

Για δύο περίπου χρόνια παιδευόμουν με τσιμπούκια και πίπες – είχα αγοράσει και μερικές πανάκριβες straight briar από τον Dunhill στο Λονδίνο – μία μικρή συλλογή. Αλλά κάποια στιγμή βαρέθηκα να κουβαλάω όλα αυτά τα σύνεργα. Είχα εντωμεταξύ αποτοξινωθεί σταδιακά κι έτσι πέρασα στην ολότελα άκαπνη ζωή.

Όπως κάθε παλιός καπνιστής – σύντομα έγινα αντικαπνιστής. Με ενοχλεί φοβερά ο καπνός των άλλων. Στο σπίτι μου το κάπνισμα επιτρέπεται μόνο στην βεράντα. Ευτυχώς η συμβία μου – ως γιατρός – είναι ακόμα πιο αντί και από μένα.

Αυτά, τα προσωπικά. Και πάμε τώρα στα άλλα:

Φέτος, ως λαός, ξαναπήραμε δύο πρωτιές. Στα θανατηφόρα τροχαία και στο κάπνισμα. Στο τελευταίο μας είχαν περάσει οι Γιαπωνέζοι, αλλά αυτοί, όπως και οι περισσότεροι άλλοι λαοί, πέρασαν στη μείωση – ενώ εμείς στην αύξηση (και μάλιστα γενναία: 15%). Μία νέα έρευνα της ΕΣΥΕ δείχνει ότι στους νέους κάτω από 24 το ποσοστό καπνιστών είναι ήδη 34,2% για να φτάσει 59,1 στους μεγαλύτερους (69,6% στους άνδρες).

Δεν είναι ανάγκη να υπενθυμίσω πως οι μισοί από τους συστηματικούς καπνιστές θα πεθάνουν από αίτια σχετιζόμενα με το τσιγάρο. Ότι το κάπνισμα είναι η πρώτη αιτία θανάτου στον κόσμο – ανάμεσα σε αυτές που μπορεί να προληφθούν (preventable). Ότι κάθε τσιγάρο αφαιρεί 6 λεπτά από τη ζωή μας... Κι ότι το παθητικό κάπνισμα (το να αναπνέεις τον καπνό των άλλων) μπορεί να είναι επιβαρυντικό στο 50% του ενεργητικού.

Μία πρόσφατη επίσκεψη στην Ιταλία – όπου το τσιγάρο απαγορεύθηκε ολότελα στους δημόσιους χώρους – μου έδωσε μία πρωτοφανή εμπειρία. Φανταζόμουν πως οι Ιταλοί, λαός μεσογειακός και ολίγον αναρχικός, θα την εφάρμοζε με τον «δικό μας» τρόπο – δηλαδή ...καθόλου (ισχύει και σε μας – είναι νόμος της Ε. Ε.).

Ε, λοιπόν ήταν απίθανο, ΠΟΥΘΕΝΑ δεν κάπνιζε – ΚΑΝΕΙΣ! Οι Έλληνες της παρέας βρίζανε και βλαστημάγανε: «Τι φασισμός είναι αυτός!» «Αυτοί έγιναν χειρότεροι από τους Αμερικάνους!». Στα εστιατόρια, τα μπαρ, τα ξενοδοχεία, δεν υπήρχε ούτε καν ιδιαίτερος χώρος καπνιστών. Μόνο στον δρόμο...

Εγώ, βέβαια, ένιωθα θαυμάσια που επιτέλους μπορούσα να κάθομαι κάπου χωρίς να τσούζουν τα μάτια μου και να μυρίζουν μετά τα ρούχα μου.

Όποτε όμως το συζητώ με Ρωμιούς, η λέξη φασισμός επανέρχεται. Για μένα φασισμός είναι ο καπνός του άλλου.

Σε ένα γραφείο, όπου εργάζονται πέντε άτομα, υπάρχει ένας μη καπνιστής. Πόσες πιθανότητες έχει να επιβάλει στους άλλους τέσσερις να μην καπνίζουν; Στην Ελλάδα, καμία...


Η ζωή μου όλη
Είναι ένα τσιγάρο
Που δεν το γουστάρω
Αλλά το φουμάρω...

382 σχόλια:

«Παλαιότερο   ‹Παλαιότερο   201 – 382 από 382
heinz είπε...

Και να εξηγήσω και κάτι, δεν ξέρω σε π΄σους συμβαίνει το ίδιο.

Πρόκειται για μια ιεροτελεστία που έχει περιπλεχθεί με μένα.
Τα COOPER, τα στριφτά, οι πίπες, Dunhill, Falcon, Zippo 5-6, νάφθα, πετρούλες, τα παραφερνάλια για τις πίπες, τα παραφερνάλια για τα στριφτά, χαρτάκια, φιλτράκια, καπνοσακκούλες...

Ένα ολόκληρο σύμπαν νικοτίνης.

Και οι μανιερισμοί βέβαια. Που ανάβεις έτσι, που φυσάς αλλιώς, που κάνει κλακ! ο Zippo όταν κλείνει, που δε σβήνει στον αέρα, που όταν βρέχει το τσιγάρο μυρίζει αλλιώς....

Θελώ να πω: δεν είναι μόνο θέμα γνώσης και εκπαίδευσης για ένα καπνιστή. Είναι ολόκληρο σύμπαν.

Όχι τυχαία, το ίδιο διαπιστώνουν οι ειδικοί και για τους εξαρτημένους από ηρωΐνη...

georgia m. είπε...

Καλή μου houlia,οι γνωστές μας άφθες που βγαινουν στο στόμα και που ταλαιπωρούν αρκετούς,έχουν καμιά σχέση με την λευκοπλακία που αναφέρθηκε;
Να ανησυχώ,γιατρέ μου;

x-watcher είπε...

Ελπίζω ότι κάνω λάθος, αλλά μετά την διαφαινόμενη ορμητική επιστροφή/ reloaded του σαλτάρω (που κατά mickey ουδέποτε έφυγε) πώς κάποιος να συνομιλήσει και τι να πει στην αξιοπρεπέστατη paragrafo; Αγνόησε τον; Μα γίνεται; Εννοείται ότι προσωπικά δεν με ενοχλεί η παρουσία του, αλλά αφού ενοχλεί την paragrafo;

synas είπε...

Το αράδιασμα ασυνάρτητων λέξεων και φράσεων δεν είναι ποίηση.

New Kid On The Blog είπε...

Πάνω που μιλούσαμε για καπνό και χόρτα πλάκωσαν οι μαστουρωμένοι! Για να μην ξεχνιόμαστε δηλαδή!

Grecopean είπε...

@synas

"2 άτομα δίνουμε 4.500 Ευρώ το χρόνο."

Τόσα θα δίνεις και αν αυξήσει το κράτος τη φορολογία καπνού και σταματήσουν οι επιδοτήσεις στους καπνοπαραγωγούς. Απλά θα καπνίζεις λιγότερο.

"Δεν θα πληρώνει το κράτος τις αρρώστιές μας από το κάπνισμα,"

Αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος για αυξημένη φορολόγηση του καπνού. Δεν γίνεται να πληρώνω τους ίδιους έμμεσους φόρους με εσένα παρόλου που εσύ λόγω της καταναλωτικής σου συνήθειας έχεις πολύ μεγαλύτερη πιθανότα να νοσηλευτείς (και να στοιχήσεις) απο εμένα.

houlia είπε...

Μπα, Γεωργίτσα...

Ουδεμία σχέση! Είναι ιδιοπαθούς αιτιολογίας (τουτέστιν δεν έχουμε ιδέα που μπορεί να οφείλονται). Συνήθως ενοχοποιούμε το στρες (όπως κάνουμε δηλ όταν δεν έχουμε εμφανείς ερμηνείες;)), ή έλλειψη βιταμινών (του συμπλέγματος Β) και ως εκ τούτου και η θεραπεία τους είναι μάλλον αόριστη και κυρίως παρηγορητική. Συνήθως επανεμφανίζονται σε άτομα με "προδιάθεση" και απλά περιμένουμε να κάνουν "τον κύκλο τους". Λίγες βιταμινούλες πάντως κακό δεν κάνουν και...χαμομηλάκι του Θεού (δια πάσαν νόσον!!-σοβαρά!)

Όμως καλό είναι να είναι διαγνωσμένες άφθες, διότι για άλλες επώδυνες αλλοιώσεις...προσοχή- κίνδυνος!:)

chris είπε...

houlia...
Ιδιαίτερα χρήσιμο και κατατοπιστικό το σχόλιό σου, thnx in advance!

georgia m. είπε...

@houlia:

O.K,ευχαριστώ!Καλό είναι και ένα σκούρο διάλυμα για τις άφθες,αλλά μετά τρέχουν τα δάκρυα ποτάμι από το τσούξιμο...

synas είπε...

Το AIDS το κολλάς από σεξουαλική επαφή. Χιλιάδες ανάπηροι «φταίνε»: ταχύτητα, κακή οδήγηση, αλκοόλ. Ναρκομανείς, καπνιστές, κοιλιόδουλοι. Οι πρωταθλητές τσακίζουν μυς, τένοντες, συνδέσμους, κόκαλα. Στον Καιάδα, όλοι, στον Καιάδα… Δεν θα τους πληρώνουμε εμείς, που δεν κάνουμε τίποτα.

Dion.M. είπε...

Νομίζω ότι κατέχουμε ως χώρα, εκτός από το αρνητικό ρεκόρ του καπνίσματος και των τροχαίων ατυχημάτων και το αρνητικό ρεκόρ της παχυσαρκίας, τουλάχιστον στους νέους και τα παιδιά, που επίσης μειώνει την προσδόκιμο διάρκεια ζωής.

Οι αρνητικές επιδόσεις μας και στα τρία «αθλήματα», είναι αποτέλεσμα αυτοπειθαρχίας, επιπέδου ζωής και κουλτούρας.

Επειδή υστερούμε σε αυτούς τους παράγοντες υπερτερούμε σε αναλογία τροχαίων ατυχημάτων καπνιστών και παχυσάρκων νέων.

Για τις συνέπειες του καπνίσματος δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσουμε, διότι όλοι πλέον –νομίζω- έχουν πεισθεί για τις συνέπειές του. Ειναι κρίμα να ρισκάρουμε την υγεία και την ζωή μας για μιά ξεπερασμένη κακή συνήθεια, πού έχει σταματήσει προ πολλού να βοηθάει την κοινωνικότητά μας, και όσο νωρίτερα αποφασίσουμε να το κόψουμε, τόσο το καλύτερο!

Η έμπρακτη στάση μου έναντι των καπνιστών είναι αποδοχή της συνήθειάς τους εφ’ όσον δεν μου δημιουργούν παρατεταμένο πρόβλημα.

Τυχαίνει να είμαι μόνος μου στον χώρο εργασίας μου, όπως επίσης δεν υπάρχουν καπνιστές στον χώρο της κατοικίας μου. Αν όμως βγούμε με καπνιστή για διασκέδαση συνήθως καθόμαστε σε χώρο καπνιστών για να μην καταπιεσθεί και δεν διασκεδάσει, θεωρώντας ότι αν γίνομαι έμμεσος καπνιστής για λίγη ώρα δεν είναι τόσο σοβαρό πρόβλημα. Επίσης αν έχω επισκέπτη καπνιστή, μέχρι σήμερα δεν του έχω απαγορεύσει το κάπνισμα.

Εγώ, και δεν προτείνω τον εαυτό μου για παράδειγμα, καπνίζω μόνο για διασκέδαση η για χαλάρωση χωρίς να είμαι εξηρτημένος γιατί δεν καπνίζω ποτέ παρά μόνο περιστασιακά στον χώρο δουλειάς ή στο σπίτι. Οταν λείπω σε διακοπές ή επαγγελματικό ταξίδι, όσο και να διαρκούν, δεν καπνίζω ποτέ. Ισως με βοηθάει το ότι δεν καπνίζω τσιγάρο αλλά συνήθως πίπα ή πούρο σε κάποιες περιπτώσεις. Οταν γυρίσω όμως από το ταξίδι μία από τις πρώτες μου δουλειές, είναι να απολαύσω την πίπα μου. (Μετά συγχωρήσεως)

Πριν από λίγο καιρό ερώτησα ένα γνωστό μου, που παρουσιάζει προβλήματα υγείας, τα οποία δεν έχουν όμως σχέση με το τσιγάρο, γιατί δεν κάνει προσπάθεια «να το κόψει». Η απάντησή του , την οποία σέβομαι, ήταν ότι πίστευε ότι το stress, που θα αντιμετώπιζε θα ήταν χειρότερο για την υγεία και το πρόβλημά του. Γι’ αυτό επαναλαμβάνω, ότι όσο νωρίτερα αποφασίσουμε να «το κόψουμε», τόσο το καλύτερο! Από ένα σημείο και μετά it’ s too late. Don’t worry!

georgia m. είπε...

"Τσιγάρο ή υγεία;Διαλέξτε!
Να χω την υγειά μου να καπνίζω!"

(δεν είναι δικό μου)

georgia m. είπε...

Με αφορμή τον τίτλο του σημερινού post...είπα να φτιάξω ένα τετράστιχο.
Μπρος στον δρόμο που χάραξε ο Harry!

"Η ζωή μου όλη
είναι να μπλογκάρω
κι αν δεν κάνω κράτει
τότε θα σαλτάρω!"

Πώς σας φάνηκε;

synas είπε...

Να βάλουμε πόρτα και στο Κολονάκι, Ακαδημίας και Κανάρη, να μην μπαίνουν οι χοντροί/ές κι οι άσχημοι/ες.

houlia είπε...

@Γεωργία(μου)

Αυτό το "καλό" σκούρο διαλυματάκι για τίς άφθες (μην κάνουμε και promotion τώρα) it turns out not to be so innocent!! Οχι, τα πολύ καυστικά διαλύματα δεν είναι καλός σύμβουλος εν γένει. Κάποιες τοπικές καυτηριάσεις μόνο και σε επιλεγμένες περιπτώσεις.(θα στα πω in private για να μην κουράζουμε τώρα...)

Και...ξέπλυμα το στοματάκι μετά από κάθε τσιγαράκι!!! (ή πακετάκι, αν πρόκειται για σερί...)
Απομακρύνει τη νικοτίνη (που συνεχίζει να δρα και μετά το κάπνισμα)

aphrodite είπε...

@ND, 6:10,

"@Εργοτελίνα said...
Ποιος θα την κανει την αντικαπνιστικη
εκστρατεια;;;το Υπουργειο Υγειας..
αλλα που λεφτα...

Υπάρχουν λεφτά από Ε. Ε. - αλλά πάνε χαμένα... μάλλον οι αντιδράσεις των καλλιεργητών και των βιομηχάνων... "

Ποιοί καλλιεργητές και ποιοί βιομήχανοι καλέ?

ΦΟ-ΡΟ-ΛΟ-ΓΙ-Α ΤΣΙ-ΓΑ-ΡΩΝ!!!!!

Το σωστό να λέγεται είπε...

Φέρνοντας λύπη στους καπνιστές, όλους, μανιώδεις και μή μανιώδεις.

Φέρνοντας χαρά στούς αντιαμερικανούς.

Όποιος δεν είναι ας πεί "Ευχαριστώ δεν πέρνω".


"The cigarette is a drug delivery mechanism to the human body"

Το τσιγάρο σχεδιάστηκε από τις Αμερικανικές βιομηχανίες για την μεταφορά ναρκωτικών στο ανθρώπινο σώμα.

Με αυτή την μαρτυρία και και κατηγορία ένας χημικός σε ανώτατη θέση βιομηχανίας τσιγάρων κατάθεσε στο ανώτατο δικαστήριο της πολιτέιας της Μινεσσότας και άρχισε την χιονοστιβάδα των μηνύσεων και χρηματικών προστίμων εκατοντάδων δις δολλαρίων απ'ολες τις καπνοβημιοχανίες των Η.Π.Α.

Ο μηχανισμός ήταν χημικός πού με διάφορες χημικές ουσίες, φτιαγμένες στα εργαστήρια των καπνοβιομηχανιών "ανέβαζε" την ένταση της αίσθησης (rush).

Βέβαια αυτά τα βιομηχανικά "μυστικά" μετά από 30 χρόνια διεδόθηκαν σ'όλες τις βιομηχανίες τσιγάρων.


Στην ίδια αυτή χώρα σήμερα το κάπνισμα απάγορεύεται σε όλους τους δημόσιους χώρους και αρχίζει να απαγορεύεται σε ολόκληρες πόλεις.

Το ναρκωτικό συνεχίζει να πουλιέται αλλά υπάρχει μια συστηματική διαφήμιση εναντίον των κινδύνων του καπνίσματος.
Πιο σημαντικά είναι η εκπαιδευση των παιδιών απο το δημοτικό, με διαλέξεις, συζητήσεις, φωτογραφίες, ακόμα και διατηρήμένα πνεύμόνια καπνιστών που φαίνεται ολοφάνερα η τεράστια ζημιά.

Η κατανάλωση ελαττώνεται κάθε χρόνο.
Η φορολογία αυξάνεται κάθε χρόνο.
Ένα πακέτο τσιγάρα έχει την διπλάσια φορολογία απ΄την Ελλάδα.
Η Αμέρική είναι καπνοπαραγωγική χώρα με τους καλλιεργητές και τις βιομηχανίες να έχουν μεγάλη πολιτική δύναμη.
Αλλα η κάθε πολιτεία έχει τους δικούς της νόμους και πολλοί έιναι πολύ αυστηροί.
Η υπεράσπιση της Δημόσιας Υγιεία έρχεται πρώτη.


Σημ:
Είμαι πρώην καπνιστής του ενός πακέτου (Κάμελ) την ημέρα για 15 περίπου χρόνια, που προσπάθησε να το σταμάτησει αρκετές φορές, μεχρι και ένα μήνα, (ένα τσιγαράκι τράκα την ημέρα).

Η τελευτάια προσπάθεια πήρε δυό εβδομάδες cold turkey.
Μιά και κάτω στο ψαχνό.
Είναι να το πάρεις απόφαση και να αποφεύγεις τους καλοθελητές φίλους που θα σου προσφέρουν "ένα για παρέα".

Ο καθέ πρώην καπνιστής διαλέγει τον τρόπο του.

New Kid On The Blog είπε...

Άλλα δύο γκραφιτις που μου αρέσουν:

"Do not food the grass. Smoke it!"

"Ο άνθρωπος έκανε την μπύρα και ο Θεός τη μαριχουάνα. Ποιόν εμπιστεύεσε;"

georgia m. είπε...

@houlia:

Σ ευχαριστώ πολύ για το ενημερωτικό σου σχόλιο!Πάντως δεν καπνίζω.

Λύκανδρος είπε...

Nikos Dimou said...
"Δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ διαφορά ανάμεσα στον χρήστη ηρωίνης και στον καπνιστή παρά μόνο στην αυθαίρετη μεταχείρισή τους από τους νόμους."

Κύριε Δήμου, από ένα άνθρωπο με τη δική σας γνώση και καλλιέργεια θα περίμενε κάποιος περισσότερη σύνεση στη χρήση επιχειρημάτων. Συγχωρήστε μου το έντονο του ύφους, αλλά δεν μας έχετε συνηθίσει σε ασπρόμαυρες εικόνες της σκέψης σας. Είστε άραγε τόσο προκατειλημένος κατά των καπνιστών, και γιατί άραγε;

Δεν αποτελούν βέβαια το... άλας της Γης, αλλά δεν είναι και η προσωποποίηση του σατανά.

Το κάπνισμα μπορεί να αποτελεί απόλαυση σχετικά ανώδυνη, αν και εφόσον τηρείται το μέτρο. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι το ίδιο θα μπορούσε να ισχύη και για την ηρωίνη. Πιθανώς να μου λείπουν οι γνώσεις για να κατανοήσω το βάρος της άποψής σας, εφόσον, ενώ είμαι καπνιστής, δεν έτυχε ποτέ να είμαι ηρωινομανής.

Άλλωστε αυτοί που επιμένουν να επιβάλλουν στους μη καπνιστές τη μυρωδιά του τσιγάρου τους, δεν διαφέρουν από εκείνους που αφήνουν ασυντήρητα τα πανάκριβα κατά τα άλλα αυτοκίνητά τους και γεμίζουν με ρύπους την ατμόσφαιρα που αναπνέουμε όλοι μας ή με εκείνους που αδιαφορούν παντελώς για κάθε κοινωνική σύμβαση ("σταρχιδιστές" λέγονται νεολογιστί). Ο άνθρωπος που έχει αυτοσεβασμό μοιραία θα σεβαστή και τον άλλο, ώστε θα φροντίση να απέχη από κάθε ενέργεια που θα προκαλούσε ενόχληση στο περιβάλλον του.

Το ζήτημα δεν έγκειται λοιπόν στο ότι κάποιος είναι καπνιστής, αλλά στο ότι είναι αγενής και αντικοινωνικός. Αυτός είναι που θα σας φυσήξη τον καπνό στο πρόσωπο, θα σας πετάξη τα σκουπίδια στην αυλή σας ή θα δηλητηριάση τη γάτα σας.

Το τελευταίο δεν είναι τυχαίο. Την περασμένη βδομάδα στην Πάτρα, ένας καλός νοικοκύρης και σεβάσμιος πολίτης, γείτονας φίλης μου, αποπειράθηκε να δηλητηριάση όλες τις αδέσποτες γάτες της γειτονιάς, γιατί ρυπαίνουν με τα περιττώματά τους, είπε. Τις γλύτωσε παρά τρίχα ο πατέρας της εν λόγω φίλης μου που τις ταϊζει κάθε πρωί, πλην μίας δυστυχώς, που ήταν κι η "ευνοουμένη" του.

Ασήμαντη λεπτομέρεια: Ο παρ' ολίγον δράστης είναι άνθρωπος αυστηρών αρχών και κατακεραυνώνει συστηματικά τους καπνίζοντες σε δημόσιους χώρους. Το ότι ψηφίσε ΛΑ.ΟΣ στις εκλογές παρακινούμενος από την υποψηφιότητα του Πλεύρη κρίνεται ως τελείως άσχετο. Πάντως είναι αυστηρά αντικαπνιστής.

Είδατε πόσα άσχετα γεγονότα μπορούν να επιστρατευτούν σε μία συζήτηση, αντί επιχειρημάτων, όταν αυτή κλίνει προς το "ταλιμπανικό" της, οδηγώντας την σε συρρεαλιστικό τραγέλαφο;

Ας μείνουμε λοιπόν στο γεγονός του αυτοσεβασμού και της κοινωνικότητας (σεβασμό προς τον άλλο δηλαδή), προϋπόθεση sine qua non γιά κάθε συνειδητό μέλος της κοινωνίας, αφήνοντας στην άκρη τις εκ καθέδρας τρομολαγνικές πληροφορήσεις, γενικώς άχρηστες αν όχι και προσβλητικές, όταν απευθύνονται σε ελλόγους ενήλικες με δεδομένη την ελεύθερη βούληση.

Κατά τα άλλα επιμένω ότι οι εκ πεποιθήσεως υπανάπτυκτοι θα παραμένουν ίδιοι είτε μένουν σε αυθαίρετο παράπηγμα είτε σε πολυτελή μαιζονέττα.

Εν κατακλείδι: Τίποτα δεν θα με κάνη να στερηθώ την υπέροχη απόλαυση ενός Romeo y Julietta ή ενός Punch de Punch, που θα επισφραγίση ένα καλό γεύμα.

Με εκτίμηση
Λ.-



ΥΓ. Ξεχάσαμε να πούμε για τα καημένα τα παιδιά στην Αφρική που πεινάνε ενώ εμείς ξοδεύουμε τόσα λεφτά στα τσιγάρα.
Πως το παραλείψαμε...

synas είπε...

Και το να κάθεσαι με τις ώρες μπροστά στο computer θεωρείται άκρως ανθυγιεινό. Δεν θα πληρώνουμε εμείς όλους τους κολοblogers, με τ’ αυχενικά τους και τα μάτια τους και δεν ξέρω εγώ τι άλλο…

houlia είπε...

Παραφραζω το ποιηματάκι τής Γεωργίας:

"Η ζωή μου όλη
είναι να μπλογκάρω
κι αν ΔΕ, κάνω κράτει
τότε θα σαλτάρω"

Προσωπικά, χαίρομαι που ξαναγυρνάει ο Σαλτάρω, στοιχειωμένος. Κάτι μου κάνει...στην αισθητκή τού μπλογκ:)Κατα τα άλλα δεν κατάλαβα ποτέ, γιατί κουράζεται τόση ώρα να πληκτρολογεί (κανείς δεν τον διαβάζει anyway), όταν ίσα που προφταίνεις να διαβάσεις μερικά σχόλια, για να μην ονειροβατεις όταν σχολιάζεις...(Tip of the day: και μια γατούλα να βάλεις στο πληκτρολόγιο να γράφει κειμενάκια...το ίδιο αποτέλεσμα θα έχει!!:)και ανέξοδα!) Προσωπικά, όταν θα μεγαλώσω...έχω σκοπό να γίνω φανατική αναγνώστριά του. Ναι στον Σουρεαλισμο- Οχι στο Τσιγάρο!

mariosp είπε...

«Άμα δεν καπνίζεις και δεν πίνεις, θα πεθάνεις υγιής»...

x-watcher είπε...

@ georgia m.
"πως σας φάνηκε;"

Εξαιρετικό, εύστοχο και ταιριάζει σε πολλούς εδώ (υποθέτω). Και σε μένα.

Ιδέες "απεξάρτησης"; Για να μην αφήνω πίσω ό λ α τα υπόλοιπα; Όχι αυτές που έρχονται
πρώτες στο μυαλό. Τις έχω δοκιμάσει όλες. Κάτι πιο ψαγμένο.
(Το αυτό ισχύει και για το κάπνισμα)

Grecopean είπε...

@synas
"Χιλιάδες ανάπηροι «φταίνε»: ταχύτητα, κακή οδήγηση, αλκοόλ."

Για αυτό υπάρχουν αλκοτέστ και για αυτό τα ασφάλιστρα σε αυτούς προκαλούν ατυχήματα είναι υψηλότερα. Μην ξεχνάς επίσης ο'τι υπάρχει φόρος αλκοόλ.

"Οι πρωταθλητές τσακίζουν μυς, τένοντες, συνδέσμους, κόκαλα."

Ποδοσφαιριστές και καλαφορφαιριστές εγχειρίζονται απο ιδιωτικούς ιατρούς και συνεπώς δεν στοιχίζουν στο δημόσιο. Αν θέλεις να πληρώσεις απο τη τσέπη σου τις πανάκριβες εγχειρίσεις τους να τους το προτείνεις.

Με τη λογική σου πρέπει να καταργήσουμε και τους φόρους εκπομπής διοξειδίων του άνθρακα στις επιχειρήσεις για να μην ταλαιπωρούμε τους καημένους τους επιχειρηματίες και γινόμαστε αιτία να κλείνουν οι επιχειρήσεις τους.
Τέλος δεν θα σε στείλουμε στον καιάδα αν καπνίσεις κανένα τσιγαράκι λιγότερο.

georgia m. είπε...

@x-watcher:

Ευχαριστώ τα μάλα!
Το πρώτο μου αυτόγραφο θα είναι για σας!
:)

synas είπε...

Grecopean said...
Τέλος δεν θα σε στείλουμε στον καιάδα αν καπνίσεις κανένα τσιγαράκι λιγότερο.

Ωραία, μπορώ να καπνίσω τα υπόλοιπα 54 -παραπάνω απ’ το κανονικό;

blade runner είπε...

Αχ, Δον Γάτε!

Καπνίζω από τα 17. Στην αρχή αρκετά. Για τα δικά μου δεδομένα, 1 πακέτο τη μέρα, ήταν πολύ.

Μετά το ελάττωσα. Τώρα, εδώ και 6-7 χρόνια δηλαδή, υπάρχουν μέρες που δεν καπνίζω καθόλου. Αλλες, που καπνίζω 3-5 τσιγάρα τη μέρα, και άλλες που καπνίζω 15 τσιγάρα μέσα σ'ένα βράδυ...

Κατά μέσο όρο, 2-3 πακέτα την εβδομάδα, με άλλα λόγια...

Ο χρυσός κανόνας που ακολούθησα: Καπνίζω μόνο όταν πραγματικά μπορώ να το απολαύσω. Μετά από ένα ωραίο γεύμα, σπανίως στο σπίτι, με μόνη εξαίρεση στιγμές μεγάλης στενοχώριας ή όταν μαζεύω φίλους και τα λέμε, και σίγουρα αρκετά τα βράδυα, όταν πίνω αλκοόλ.

Λατρεύω το συνδυασμό ενός καλού malt με το τσιγάρο.

Η γεύση του καπνού καθώς κατεβαίνει μέσα μου με ηδονίζει... Λατρεύω τη γεύση και το άρωμα του τσιγάρου, και γι'αυτό ποτέ δεν παραδόθηκα σε αυτή μου την αγάπη χωρίς μέτρο, αλλά την φρόντισα και την προστάτευσα, για να μην γίνει ποτέ θηλειά στο λαιμό μου!

Μέτρον άριστον αγαπητοί μου φίλοι, ακόμη και με τα πάθη μας, έτσι είναι.

Και αν καπνίζω συνολικά 40 χρόνια από περίπου 5 τσιγάρα τη μέρα, αυτό σημαίνει σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτεις, Δον Γάτε, ότι θα χάσω κατά μέσο όρο 600 μέρες ζωής, δηλαδή περίπου 2 χρόνια...

Μικρό το τίμημα, προκειμένου να απολαμβάνω την ηδονή του να τυλίγομαι από δαχτυλίδια καπνού και να γεύομαι το άρωμα ενός καλού τσιγάρου!

Λυπάμαι, αλλά ακόμη κι αν σταματήσω να καπνίζω, νομίζω πως ποτέ δεν θα γίνω αντι-καπνίστρια.

Σεβασμός εννοείται σε όσους δεν καπνίζουν, το τηρώ.

Αλλά αντικαπνίστρια;

Jamais!

Nikos Dimou είπε...

Λύκανδρος said...
Κύριε Δήμου, από ένα άνθρωπο με τη δική σας γνώση και καλλιέργεια θα περίμενε κάποιος περισσότερη σύνεση στη χρήση επιχειρημάτων.

Αν διαβάζατε όλα τα σχόλια (φυσικό να μην έχετε χρόνο) θα είχατε δει ότι ο παραλληλισμός δεν είναι δικός μου.
Αυτά που λέω - είναι οι θέσεις της παγκόσμιας οργάνωσης υγείας (WHO). Κανετε ένα ψάξιμο για εξαρτησιογόνες ουσίες... θα δείτε ότι τοποθετεί την νικοτινη πάνω από την ηρωίνη (για να μην πω κοκαΐνη και χασίς) και ως προς την έξη και ως προς τις βλάβες.

Όσο για την έμμεση προσπαθειά σας να βγάλετε τους αντικαπνιστές φασίστες είναι παλιό επιχείημα.(Αλλά και δολοφόνους γάτων;)

ΑΦΡΟΔΙΤΗ
Τα έσοδα από την φορολογία τσιγάρων είναι φυστίκια μπροστά στο πόσο κόστίζει στο κράτος, στους φορολογούμενους και στα ταμεία η περίθαλψη και η νοσηλεία των καπνιστών...

blade runner είπε...

Είναι όπως με την αγάπη μου για τα ζώα. Εχω μία γάτα στο σπίτι και ένα σκύλο. Πρόσφατα ανακάλυψα ότι το αλλεργικό άσθμα που με ταλαιπωρεί τα τελευταία χρόνια, είναι άμεσα συνδεδεμένο, δυστυχώς, με τις τρίχες τους.

Δεν πρόκειται να διώξω από κοντά μου ούτε τη γάτα μου, ούτε το σκύλο μου, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ταλαιπωρία, ατελείωτα φσιτ με aerolin και πολλά ζιρτέκ.

Αρνούμαι, οι αγάπες θέλουν θυσίες!

Και τον καπνό τον αγαπώ, όπως αγαπώ τις γάτες και τους σκύλους, τις γάτες δε περισσότερο...

Είναι θέμα αρχής!

georgia m. είπε...

@blade runner:
Πώς λένε τη γάτα σου;

aphrodite είπε...

@georgia, 7:35,
"Καλή μου houlia,οι γνωστές μας άφθες που βγαινουν στο στόμα και που ταλαιπωρούν αρκετούς,έχουν καμιά σχέση με την λευκοπλακία που αναφέρθηκε; Να ανησυχώ,γιατρέ μου; "

(Συγνώμη για το σεμινάριο, μια πρώτη γεύση, αχρείαστη νά'ναι!)

Αν μιλάς γαι τα mouth ulcers (σαν μικρά "ελκάκια", με γκριζωπό κέντρο και κοκκινωπή άλω), που τσούζουν και καίνε & περνούν μόνα τους, είναι συμπτώματα οφειλόμενα σε ιούς-πρωτοξάδερφα, όπως ο ιός της ανεμοβλογιάς, της ευλογιάς, ο ιός που προκαλεί τον επιχείλιο έρπητα, αυτόν των γεννητικών οργάνων, τον έρπητα ζωστήρα και επίσης έχουν συνδεθεί με την οικογένεια ιών Coxsackie (νόσος χειρός-ποδός-στόματος).

Μην τρομαζετε, και η "μυρμηγκιά " δεν διαφερει και πολύ, κι αυτή σε ιό οφείλεται... Είναι τόσο εύκολο να κολλήσεις ιό, όλο κι όλο ένα κομματάκι DNA ή ακόμη και RNA, είναι, που έτσι κι επιζήσει κι έρθει σε επαφή με τους βλεννογόνους μας, "τρυπώνει" στα κύτταρά μας, που τα χρειάζεται ως ξενιστές (οικοδεσπότες)& πολλαπλασιάζεται με χαρά.

(Γι'αυτό και είναι ΤΟΣΟ δύσκολο να ξεφορτωθούμε ιούς, καθώς τα μικρόβια είναι ολόκληροι "οργανισμοί", που σκοτώνονται με αντιβιοτικά χωρίς να πειράζεται το σώμα μας (χμ...) Ως τώρα δλδ, γιατί τα κάναμε πολύ ανθεκτικά... Ενω οι ιοι που είναι ήδη μεσα στα κύτταρα μας δεν σκοτώνονται παρά μόνον αν σκοτωθεί και το κύτταρο - γι αυτό δεν μπορούμε να εξαλείψουμε και το AIDS, μόνον να το αναχαιτίσουμε προσωρινά διακόπτοντας την αναπαραγωγή του με ρυθμό που να γονατίσει το ανοσοποιητικό μας).

Μπορεί να τα περάσουμε βαριά ή ελαφρά την πρώτη φορά, να μείνουν dormant οι ιοί μέσα μας κι όποτε καταπονούμαστε από διάφορους άλλους παράγοντες (στρες πχ) και το ανοσοποιητικό μας γονατίζει, να εμφανίζονται κι αυτά τα ελκάκια...

Ενας γιατρός θα μπορούσε να σας κατατοπίσει καλύτερα, αν και το διαδίκτυο έχει ΠΛΗΘΟΣ σελίδων για το θέμα...

Το κάπνισμα ΔΕΝ βοηθά στο θέμα, μια που και μηχανικά ζορίζει τους βλέννογόνους του στόματος, και βαραίνει το σύστημα με τοξίνες κάθε είδους, και αδυνατίζει το ανοσοποιητικό - εκείνη την ώρα να επωάζεται ασθένεια και να μην την παρουμε χαμπάρι, οπότε του βάζουμε πολλά καρπούζια στην ίδια μασχάλη...

Επόμενος!
:-)

blade runner είπε...

Τη γάτα μου τη λένε Νίνια

και τη σκύλα μου Lucy (in the sky, with diamonds)

Nikos Dimou είπε...

Αγαπημένη μου Blade είπες:
θα χάσω κατά μέσο όρο 600 μέρες ζωής, δηλαδή περίπου 2 χρόνια...
Μικρό το τίμημα.

Πως φαίνεσαι ότι είσαι νέα. Απλόχερα σκορπάμε χρόνια στα νιάτα μας. Όταν έρθεις στην ηλικία μου, δύο χρόνια είναι μία ζωή - ένα νέο βιβλίο, μία αιωνιότητα!

georgia m. είπε...

@aphrodite

Αν κρίνω από το μέγεθος του σχολίου,εσείς θα χρεώσετε κάτι παραπάνω;
:)
Ευχαριστώ κι εσάς,πάντως!

azrael είπε...

Θα καταθέσω προσωπική εμπειρία. Κάπνιζα επί 15 χρόνια , ένα πακέτο την ημέρα. Το έκοψα μαχαίρι πριν από 9 μήνες περίπου. Δεν κάπνισα ούτε μια τζούρα από τότε.

Νομίζω πως αυτό που με βοήθησε περισσότερο ήταν η ενημέρωση.


"Είμαστε ενημερωμένοι" Θα μου πείτε.

Μιλάω για βαθεία ενημέρωση. Για τους μηχανισμούς εξάρτησης . Για τα ψυχολογικά υποκατάστατα. Για την ακριβή φύση των συμπτωμάτων . Για τα σωματικά φαινόμενα . Για τα ψυχολογικά συμπτώματα. Για την έκταση της βλάβης . Για την πορεία της ίασης. Για τις μεθόδους της απεξάρτησης. Για το αδιέξοδο των υποκατάστατων νικοτίνης. Για το ψέμμα της μεθόδου "ενα την ημέρα"

Πιο σημαντικό από όλα?? Θα μάθετε ότι :

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ..
ΔΕΝ ΤΟ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙΣ.

ΔΕΝ ΚΑΠΝΙΖΕΙΣ ΕΠΕΙΔΗ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!!!
ΑΠΛΑ ΑΝΑΚΟΥΦΙΖΕΙΣ ΤΟ ΣΤΕΡΗΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ!!!

Η πορεία της εξάρτησης είναι κοινή , επειδή ΕΙΣΑΙ Τζανκι.

Πολλα σημαντικά στοιχεία πήρα και από το site www.whyquit.org

Νόμίζω πως αν κάποιος στοχοθετήσει ότι θα το κόψει σε ένα μηνα και μέχρι τότε , ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙ ΕΝΤΑΤΙΚΑ για το κάπνισμα , θα τα καταφέρει.

Η ενημέρωση είναι το παν. Καλή επιτυχία!!

aphrodite είπε...

ΝΙΚΟ,

Το κράτος εφαρμόζει το "μάζευε και ας είναι "ρόγες" - ή, έστω, φυστίκια!

(μη φωνάζεις καλέ, ακούω!)

Η συγκεκριμένη φορολογία συνδέεται με όλες τις άλλες φορολογίες, οπότε ας νοσηλεύει καπνιστές παρά να κουνήσει το status quo εσόδων από καλά οργανωμένο σύστημα...

Πληζ, άσε με να επιμένω σ'αυτό...

Τσιγάρο?
:-)

georgia m. είπε...

@blade runner:

Ελπιζω με το Ελ Νίνιο,καμία σχέση!
Το Lucy in the sky with diamonds,μου αρέσει πολύ!
Να τα χαίρεσαι!

synas είπε...

Λοιπόν, για να σοβαρευτούμε: θεωρώ το κάπνισμα μεγάαααλη μαλακία. Αλλά δεν μπορώ αυτήν την εκ Θεού δικαιοδοσία των μη -οτιδήποτε δεν έχει να κάνει με τα δημιουργήματα του Θεού-Φύσης- να κατακρίνουν τους πάντες και τα πάντα.
Κι αυτό το οικονομικό πια… Μην τα ανάγουμε όλα στο ωφέλιμο. Υπάρχει και το τερπνόν.

New Kid On The Blog είπε...

Παρακαλουθώ με δέος το blog του Κυρίου Δήμου. Δύο φράσεις με φώτισαν, με συγκλόνισαν και αφορούν την ύπαρξη:

α) ...Η ζωή περνάει αστραπιαία! (αρχές του blog. δεν θυμάμαι μήνα)
β) ...δύο χρόνια είναι μία ζωή - ένα νέο βιβλίο, μία αιωνιότητα! (λίγα λεπτά πριν)

synas είπε...

Χάρρυ Κλυν:
- Γιατρέ μου, δεν πίνω, δεν καπνίζω, τρώω λίγο, δεν πάω με γυναίκες, κοιμάμαι νωρίς το βράδυ. Λέτε να ζήσω 100 χρόνια;
- Αγαπητέ μου, δεν ξέρω, αν θα ζήσετε 100 χρόνια, αλλά και 50 να ζήσετε, 100 θα σας φανούν.

elinor είπε...

με όλο το σεβασμό,

όταν φτάσουμε στην ηλικία του κ. δήμου σαφώς αλλιώς θα τα μετράμε τα χρόνια.

προς το παρόν...αφήστε μας να κάνουμε σπατάλες

synas είπε...

Α, και κάτι άλλο. 2 χρόνια είναι ένα βιβλίο για εσάς, κε Δήμου.
Για τους περισσότερους κοινούς ανθρώπους 2 χρόνια είναι 2 ακόμη χρόνια απραξίας και γκρίνιας. Και Alzheimer –φανερού ή μη.

aphrodite είπε...

@blade,
"...Δεν πρόκειται να διώξω από κοντά μου ούτε τη γάτα μου, ούτε το σκύλο μου, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ταλαιπωρία, ατελείωτα φσιτ με aerolin και πολλά ζιρτέκ...."

Αααχ κοριτσάρα μου, τά'χω πει κι εγώ αυτά... Το aerolin ανοίγει τις κυψελίδες οπότε έχεις περισσότερο "χώρο" στο ζορισμένο από την αλλεργία σου αναπνευστικό για να αναπνέεις, αλλά η ανακούφιση είναι συμπτωματική, όχι θεραπευτική - it only masks the problem.

Το zirtek αναστέλλει την έκκριση ισταμίνης, η οποία βαράει συναγερμό και αρχίζει το αλλεργικό επεισόδιο, αλλά ούτε αυτό θεραπεύει, it also masks the problem.

Δυστυχώς, όταν στο σώμα βάζεις καπάκι σ'ένα καζάνι που βράζει, αργά ή γρήγορα θα εκτονωθεί από αλλού. Φιλική συμβουλή: κράτα τα ζωάκια σου, σίγουρα σε κάνουν υπέροχο άνθρωπο, αλλά κοίταξέ το πιο σοβαρά (δεν εννοώ κοριτζόνη, να πετάξεις βαριοπούλα στο καζάνι). Μόλις με το καλό έρθουν τα παιδιά, καλό θα ήταν να είναι τα συστήματα σου in full working order! (ήδη πολύ πιθανόν να κληρονομήσουν την αλλεργική σου προδιάθεση).

ΚΑΙ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΣΙΓΑΡΑ!!! (το αναπνευστικό σου είναι ευαισθητούλι - και όχι μόνον , και η καρδιά σου, αλλά με άλλη έννοια)
:-)

Σου μιλώ ως παθούσα.

Συγνώμη για το σεμινάριο, αλλά
ίσως βοηθήσει και κάποιον άλλον στην κατανόηση της "αθώας" καταπόνησης του σώματός μας...

New Kid On The Blog είπε...

"Η ζωή είναι μια ψευδαίσθηση αιωνιότητας"

Άσχετο αλλά όταν καπνίζεις πολύ θα σου χρειαστεί!

Δημήτριος είπε...

το κάπνισμα είναι η πρώτη αιτία θανάτου στον κόσμο – ανάμεσα σε αυτές που μπορεί να προληφθούν (preventable)

Ναι, αλλά προφυλάσσει από την ελκώδη κολίτιδα!...

http://www.forces.org/evidence/carol/carol40.htm

[Μούχα...]

synas είπε...

Κι απ' το Alzheimer.

synas είπε...

Η μητέρα μου έχει 3 αδέλφια και όλοι καπνίζουν σαν που.. και που… 40 χρόνια. Όλοι είναι μια χαρά. Τι μια χαρά; Μιλάμε για caterpillar. Μόνο η μάνα μου έχει πρόβλημα, που πάντα έκανε «καλή» ζωή.
Μιλάω πολύ σήμερα,ε; Πειράζει;

cocteau_twin είπε...

Δεν είναι απίστευτη όλη αυτή η φοβερή υστερία γονέων, δασκάλων, τηλε-σουσουράδων, παπάδων κτλ. σχετικά με τα ναρκωτικά (παρόλο που η Ελλάδα είναι η τελευταία χώρα της Ευρώπης στη διάδοσή τους) και η πλήρης αδιαφορία σχετικά με το κάπνισμα και το αλκοόλ (κύρια αιτία των τροχαίων) όπου είμαστε πρώτοι με το σπαθί μας; Οχι δεν αρμενίζουμε στραβά, ο γυαλός είναι στραβός.

@ aphrodite
'Ολοι αυτοί οι αγγλισμοί είναι απαραίτητοι; Tone it down girl.

Το σωστό να λέγεται είπε...

-> blade runner είπε:

"Η γεύση του καπνού καθώς κατεβαίνει μέσα μου με ηδονίζει..."


Ένα από τα ψυχολογικά μανταλάκια, σ'άλλους αγκίστρια (hooks) είναι ότι το κάπνισμα υποσυνείδητα θυμίζει στον καπνιστή και στην καπνίστρια το θήλασμα σαν μωρά.
Χείλη, γλώσσα, ζεστος καπνός σαν ζεστό γάλα, η νικοτίνη επιδρά στα ίδια κέντρα του εγκεφάλου που έχουν σχέση με την πείνα και την δίψα.
Όπως και τα φύλλα της κόκας που μασάν οι Περουβιανοί Ινδιάνοι στις μακρινές τους πορείες στα βουνά των Άνδεων.


Η αίσθηση του καπνίσματος λοιπόν είναι ο ηδονισμός ενός μωρού. στην καλύτερη περίπτωση μωρονισμός, και στην χειρότερη ...

mariosp είπε...

...burn this house, burn it blue...

aphrodite είπε...

@cocteau twin,

Συμπάθα με, δεν το κανω επίτηδες, απλώς δεν προλαβαίνω να βρω το αντίστοιχο όλες τις στιγμές...
:-)

elinor είπε...

aphrodite,

γράφεις ωραία - αγγλιστί ή μη.

Το σωστό να λέγεται είπε...

-> aphrodite

Keep up the good word.


cocteau_win said...
"Ολοι αυτοί οι αγγλισμοί είναι απαραίτητοι; Tone it down girl."

Quebecois?

Το σωστό να λέγεται είπε...

-> marios_p

Take a trip to the other city that never sleeps!

synas είπε...

Στο ΤΕΒΕ πληρώνουμε 2 άτομα γύρω στις 8.000 Ευρώ το χρόνο. Σε ιδιωτικές ασφάλειες –μόνο για περίθαλψη βέβαια- 3.000. Γιατί μας υποχρεώνουν να πληρώνουμε περίθαλψη στο ΤΕΒΕ; Ας μας απαλλάξουν. Ούτως ή άλλως, αν αρρωστήσουμε, απ’ την ιδιωτική ασφάλιση περιμένουμε. Να μην μας πληρώνετε κιόλας. Εμάς τους εξαρτημένους. Και αν ζήσουμε λιγότερο, θα γλιτώσετε και τις συντάξεις μας.

aphrodite είπε...

Υπαρχει και κάτι καλύτερο, λέγεται απνευστί και με ύφος "πώς είπατε?":

Μπουκοτόν περλέ?

Οποιος ξέρει τι σημαίνει, ας μας πει!

Πίσω στους καπνούς και τα τσιγάρα τώρα...

Nikos Dimou είπε...

New Kid On The Blog said...
Παρακαλουθώ με δέος το blog του Κυρίου Δήμου. Δύο φράσεις με φώτισαν, με συγκλόνισαν και αφορούν την ύπαρξη:
α) ...Η ζωή περνάει αστραπιαία! (αρχές του blog. δεν θυμάμαι μήνα)
β) ...δύο χρόνια είναι μία ζωή - ένα νέο βιβλίο, μία αιωνιότητα! (λίγα λεπτά πριν)


Και τα δύο ισχύουν! Το δεύτερο επειδή ακριβώς έχει συμβεί το πρώτο...

synas είπε...

Μπουκοτόν περλέ?
Αφροδίτη, έχεις μεγάλη πλάκα –κι εσύ κι οι άλλοι 3.

Raven είπε...

Exw edw kai xronia mia periergh sxash me to kapnisma. Arxisa na (pseuto)kapnizw gyrw sta 20. Hthela apla na dokimasw. Kai sthn arxh den mou fanhke asxhmo. Syntoma omws katalava oti den to "antexa". Milaw gia 4-5 tsigara th vdomada. Oso kai na prospathousa gyrw sto trhmhno arxize enas ponos stous pneumones kai ekei teleiwne to thema. Kai to vasikotero htan oti ston athlitismo akomh kai auta ta 4-5 th vdomada htan arketa gia mou prokaloun enoxlhseis otan anevenan arketa oi palmoi. Gyrw sta 22-23 enas filos mou proteine na dokimasw apo to Cohiba pou kapnize kai den kryvw oti mou arese. Gia thn akrivia para poly. Epsaxa ligo to thema kai ematha oti ta poura den einai kai toso arkivo hobby arkei na mhn pesei kaneis sto marketing tou Montecristo+Talisker. Apo tote kapnizw 2-3 to mhna kai auto pou m'endiaferei einai h geush. To kalo pouro einai san to kalo krasi. Ennoeitai oti mou einai adynaton na kapnisw tsigaro, mou myrizei pia to xarti pou kaigetai.

Gia osous prospathoun na to kopsoun pantws, proteinw mia hpia aerovia askhsh 10'-15', 2-3 fores th vdomada (prosoxh aerovia: oxi varh). Osoi filoi to dokimasan mou eipan oti vohthse.

aphrodite είπε...

Συγνώμη, δε μπορούσα να αντισταθώ...

Two old ladies were outside their nursing home, having a smoke when it started to rain. One of the ladies pulled out a condom, cut off the end, put it over her cigarette and continued smoking.

Lady 1: What's that?
Lady 2: A condom. This way my cigarette doesn't get wet.
Lady 1: Where did you get it?
Lady 2: You can get them at any drugstore.

The next day ... Lady 1 hobbles herself into the local drugstore and announces to the pharmacist that she wants a box of condoms. The guy looks at her kind of strangely (she is, after all, over 80 years of age), but politely asks what brand she prefers.

Lady 1: It doesn't matter as long as it fits a Camel.

:-)

harrygreco είπε...

Ο,τι αξιζει να μπουκωνει μια γυναικα,εχει λουκ περλε,ειναι & το καλυτερο καλλυντικο για το δερμα,ισως & ν' αποτελει το καλυτερο τροπο για να κοψει μια κυρια το καπνισμα. Οποια δεν καταλαβαινει,μαζι με τη γυναικα του Κ*υγια στα περιπτερα για να παρει στο συζυγο της πιπα...

synas είπε...

Δηλ. Μπούκω τον, περλέ?

aphrodite είπε...

Βρε αχόρταγε, πάλι σήμερα?
(-DDDDDDDDD!!!!

στρουθίον είπε...

(με την άδειά σας, ελπίζω...)

Τσιγάρο εγώ στο στόμα μου δεν έβαλα ούτε ένα
αλλά όταν βλέπω τον καπνό σκέφτομαι μόνο εσένα

Τα χείλη σου, τα χέρια σου, η ανάσα κι η καρδιά μου
καπνός μπήκε στα μάτια μου και κλαίω απ' τη χαρά μου

Τα δάκρυα είναι της χαράς, τα δάκρυα και της λύπης
είκοσι χρόνια πέρασαν και μόνο εσύ μου λείπεις

Φωτιά εγώ δε ζήτησα, ποτέ από κανένα
τον κόσμο μόνο γύρναγα και έψαχνα για σένα

Όταν σε βρω, όταν σε δω, όταν σε συναντήσω
το πρώτο το τσιγάρο μου μαζί σου θα καπνίσω

Φωτιά από τα χέρια σου θα πάρω και θ' ανάψω
και τότε όχι απ' τον καπνό, μα απ' τον καημό θα κλάψω

[τουλάχιστον όσοι δεν καπνίζουνε έχουνε και την πολυτέλεια να εκφρασθούνε με τούτο το τραγούδι, μα όσοι καπνίζουνε δεν έχουνε καμμία "ευκαιρεία"...]

aphrodite είπε...

Τρελλή με νυχτικιά φωνάζει ατο μπαλκόνι:

"Ρε *glenn*, είπαμε, να πας για τσιγάρα, αλλά αυτό καταντάει γελοίο!"

(Τι φεγγαρόλουστος που είναι θεούλη μου! Πού σκ*τά εξαφανίστηκε πάλι?....)

Χμ, θα φωνάξω την βραδυνή εθνοφρουρά (με καφέ ενδοφλέβιες), where are you?

Τόση παρέα περιμένει, τόσα κορίτσια, τι κορίτσια, καρακαλλόνες, καρακατάκουκλες, Θεές!

(α, αυτός ο μπι-ντι-μπις πού είναι?)

Λύκανδρος είπε...

Nikos Dimou said...
Όσο για την έμμεση προσπαθειά σας να βγάλετε τους αντικαπνιστές φασίστες είναι παλιό επιχείημα.(Αλλά και δολοφόνους γάτων;)


Επανέρχομαι μόνο και μόνο για να απαλείψω την παρεξήγηση.

Δεν εννοούσα σε καμμία περίπτωση αυτό το οποίο συνάγατε. Απλώς ήθελα να δείξω ότι η υπερβολή στην προσπάθεια να στηρίξη ο καθένας τις δικές του απόψεις όσο σθεναρώτερα μπορεί, κάνει να υποβόσκη ο κίνδυνος η συζήτηση να οδηγηθή σε παραλογισμούς, αν καταφύγουμε σε ερεθίσματα του θυμικού.

Κατά τα άλλα η ιστορία είναι αληθινή 100%. (Δυστυχώς).

Συγχωρήστε το παράξενο, αν μη τι άλλο, χιούμορ μου.


Και έχετε δίκιο! Με την τεράστια επιτυχία το μπλόγκ σας και την συνεπαγόμενη υπερσυμμετοχή είναι αδύνατον να διαβαστούν όλα τα κείμενα με προσοχή. Μόνο επί τροχάδην και δυστυχώς ελλειπέστατα.

Καλό σας βράδυ!
Λ.-


ΥΓ. Θα μου επιτρέψετε, να εκφράσω τις αμφιβολίες μου ως προς τις απόψεις της Π.Ο.Υ. σχετικά με τη σύγκριση νικοτίνης και ηρωίνης και να τις θεωρήσω μάλλον ύποπτες ως αποκύημα στρατεύσεως στην πολεμική κατά του καπνίσματος. Όχι ότι η νικοτίνη είναι ακίνδυνη, κάθε άλλο. Αλλά δεν έχω δει και κανένα "ξαπλωμένο" από overdose νικοτίνης, αν και οι χρήστες της υπερέχουν συντριπτικά σε αριθμό από τους χρήστες των άλλων ουσιών.
Από ηρωίνη όμως...

mariosp είπε...

Το σωστό να λέγεται said...
...

Να με λες μαστρο-Νικόλα, να σε λέω μαστρο-Γιώργο, να χαιρόμαστε κι οι δυο...

the resident είπε...

Λύκανδρος said... Αλλά δεν έχω δει και κανένα "ξαπλωμένο" από overdose νικοτίνης,

Σίγουρα όχι.Αλλά είναι παρά πολλοί ξαπλωμένοι στο νεκροταφείο.

doctor είπε...

ELLINOR εγώ που δεν καπνίζω καθόλου και βιώνω τον φασισμό των καπνιστών στην Ελλάδα, όταν πάω στην Σουηδία νιώθω ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Εδώ δεν μπορώ να πάω να διασκεδάσω τον χειμώνα γιατί δεν αντέχω τον καπνό. Πονάνε τα μάτια μου, δεν μπορώ να αναπνεύσω.

Πάμε με την παρέα μου στην Μποέμισσα και εγώ στο μισάωρο πάω και κάθομαι στον Κάβουρα για σουβλάκια και τους περιμένω εκεί πίνοντας μπύρες ο τάλας...

Στο σπίτι μου όμως ισχύει ο σουηδικός νόμος: Επιτρέπεται το κάπνισμα, αλλά στο μπαλκόνι!

cobden είπε...

@NΔ
Επειδή βλέπω πως χρησιμοποιείτε συνεχώς στοιχεία από την WHO....Μήπως θα έπρεπε να είμαστε λίγο πιο επιφυλακτικοί σε ότι μας πασάρει η WHO??Μια ομάδα καλοπληρωμένων γραφειοκρατών είναι, που έχουν κάθε συμφέρον να τραγικοποιούν τα πράγματα και να επινοούν συνεχώς νέες εκστρατείες, ώστε να δικαιολογούν το μισθό και τη θέση τους...Απλός κανόνας λειτουργίας κάθε γραφειοκρατίας...Δεν υποστηρίζω πως ότι βγαίνει από την WHO, δεν πρέπει να τα λαμβάνουμε υπόψη...Όπως όμως είμαστε επιφυλακτικοί σε έρευνες για τις συνέπειες του καπνίσματος που χρηματοδοτούν καπνοβιομηχανίες , την ίδια δυσπιστία ας δείχνουμε και απέναντι στα "θέσφατα" διεθνών οργανισμών , που η ευημερία των υπαλλήλων τους εξαρτάται από παγκόσμιες κρίσεις πανικού...

Dion.M. είπε...

ΤΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ


Είπε ο Μυρτίας (Σύρος σπουδαστής
στην Αλεξάνδρεια, επι βασιλείας
αυγούστου Κώνσταντος και αυγούστου Κωνσταντίου,
εν μέρει εθνικός, κ’ εν μέρει χριστιανίζων),
«Δυναμωμένος με θεωρία και μελέτη,
εγώ τα πάθη μου δεν θα φοβούμαι σα δειλός.
Το σώμα μου στες ηδονές θα δώσω,
στες απολαύσεις τες ονειρεμένες,
στες τολμηρότερες ερωτικές επιθυμίες,
στες λάγνες του αίματός μου ορμές, χωρίς
κανέναν φόβο, γιατί όταν θέλω-
και θάχω θέλησι, δυναμωμένος
ως θάμαι με θεωρία και μελέτη-
στες κρίσιμες στιγμές θα ξαναβρίσκω
το πνεύμα μου, σαν πριν, ασκητικό.»

Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ

Ας εφαρμόσουμε την «θεωρία και μελέτη» και ας «ξαναβρούμε το σώμα μας σαν πριν ασκητικό» και για την περίπτωση του καπνίσματος!

Καληνύχτα!

Το σωστό να λέγεται είπε...

-> harry reloaded

harry,
Είναι εμπροσθογεμές η οπισθογεμές το όπλο σου;

Αν είναι εμπροσθογεμές πρόσεξε στις τρείς μπαταριές θα σκάσει κα θα σου μείνει άχρηστο στα χέρια.

Αν είναι οπισθογεμές μπούκωνέ το παλληκάρι μου, μπούκωνέ το εσύ μέχρι να σου τελειώσουν τα ληγμένα...σκάγια.


Οδηγίες κατασκευαστή

"Το όπλον αυτό είναι για αναπαραγωγή ήχου σε πανάκριβη ηχογραφική μήτρα, όποιος το χρησιμοποιεί απρόσεκτα και για άλλους σκοπούς θα πληρώσει την προσωρινή διασκέδαση χρυσή"

harrygreco είπε...

Τα μπλογκοσκουληκια με τα χυδαια σχολια & τις προσωπικες επιθεσεις μαγαριζουν το μπλογκ. Γι' αυτο...αποχωρησα.

elinor είπε...

doctor,

Jag förstår perfekt...

στην Σουηδία νοιώθω άνθρωπος για χίλιους λόγους, πέραν του καπνίσματος.

antvol είπε...

1/ Ιρλανδικό μοντέλο (υποτίθεται Νέα Δημοκρατία): Το χειμώνα που μας πέρασε πήγα στην Ιρλανδία, μια χώρα φανατικών καπνιστών, στην οποία πρόσφατος νόμος απαγόρευσε το κάπνισμα σε όλους τους κλειστούς χώρους. Επισκέφτηκα δεκάδες μπαρ, pubs και καφετέριες, και δεν είδα ούτε ΕΝΑΝ καπνιστή. Πεντακάθαρη ατμόσφαιρα, η νεολαία (και όχι μόνο) πίνει τις μπύρες της, παίζει και ακούει μουσική με τις ώρες, και κάθε τόσο όσοι δεν αντέχουν άλλο βγαίνουν έξω (θερμοκρασία μείον κάτι) και καπνίζουν.

2/ Σουηδικό μοντέλο (υποτίθεται ΠΑΣΟΚ, τουλάχιστον προ δηλώσεων Φλωρίδη): Το περιέγραψε η Elinor.

3/ Ελληνικό μοντέλο (της αδούλωτης φυλής των αντιστασιακών, γενικώς, ενάντια σε κάθε άδικη εξουσία και ειδικώς στην αμερικανική επιβουλή): Στους διαδρόμους του νοσοκομείου Σωτηρία, το οποίο ειδικεύεται στις παθήσεις του πνεύμονα, δεκάδες επισκέπτες ανθρώπων που δεν μπορούν καλά καλά να ανασάνουν, κρατούν τσιγάρο (σβηστό) και συνωστίζονται στην έξοδο για να το ανάψουν, λες κι έρχεται η συντέλεια του κόσμου.

Συμπέρασμα: Όταν οι άλλοι κάπνιζαν στα δέντρα, εμείς καπνίζαμε στα νοσοκομεία ...

aphrodite είπε...

Τι να πω, να αφιερώσω καλύτερα το καταπληκτικό αυτό,

"...Στο τσιγάρο που κρατώ-
στον ένα μου Θεό-
να μη δώσει να ξημερωθώ,

στο κορμί-
αυτό τ'αγγελικό-
στα χείλη που φιλώ-

ετσι μια ζωή να σ'αγαπώ....'

Ξέρει κανείς όλους τους στίχους?

(όποτε το άκουγα,οι χτύποι της καρδιάς της αγκαλιάς muffled τα λόγια...)

skoumas είπε...

Καπνίζω εδώ και 2 χρόνια και είμαι 18!! :)

Ξεκίνησε απο μαγκιά και μετά εναπόθεσα σε αυτό όλο μου το άγχος και τις πιέσεις. Τότε έπιανε, τώρα έμεινε μόνο η συνήθεια..

Στην Αγγλία που είχα πάει καμιά σχέση με εδώ....εκεί ήταν λες και έκανες χασίς κάθε φορά που έκανες ένα τσιγάρο, έτσι αισθανόσουν

elinor είπε...

aphrodite said...

Ξέρει κανείς όλους τους στίχους?


Ιδού:

Χάραξε και δε νυστάζω, σκέφτομαι τι μου 'πες χτες
Άσε με να σε κοιτάζω κι άμα ξημερώσει ό,τι θες

Γύρισε να σ' αγκαλιάσω, τώρα ξέρω πως δε φταις
Άσε με να σε χορτάσω κι άμα βγει ο ήλιος ό,τι θες

Στο τσιγάρο που κρατώ, στον ένα μου Θεό
να μη δώσει να ξημερωθώ
Στο κορμί αυτό τ' αγγελικό, στο στόμα που φιλώ
έτσι μιά ζωή θα σ' αγαπώ

Ξάπλωσε να σε κρατήσω, κλείσαν όλες οι πληγές
Άσε με να σε κοιμήσω, κι αύριο για σένα ό,τι θες

Γύρισε να σ' αγκαλιάσω, τώρα ξέρω πως δε φταις
Άσε με να σε χορτάσω κι άμα ξημερώσει ό,τι θες

Στο τσιγάρο που κρατώ...

Nikos Dimou είπε...

H WHO δεν βγάζει μόνο δικές της στατιστικές - αλλά αξιοποιεί και όλες τις εθνικές.

Όσο για την αξιοπιστία της υπάρχει μία μπετονένια εγγύηση.

Οι πολυεθνικές των τσιγάρων. Την περιμένουν με το ντουφέκι να την πιάσουν να κάνει λαθος - ολόκληρα επιτελεία προσπαθούν να διαψεύσουν τα ευρήματά της.

"Είναι πολλά τα λεφτά..."

Αλλά το βρήκαμε - με την κλασική νεοελληνική δυσπιστία μας να την αμφισβητήσουμε εμείς...

Το σωστό να λέγεται είπε...

Harry μεταξοσκώληκα εσύ,
πήγαινε να φτιάξεις κουκούλι σε νησί,
σε άλλα μέρη δροσερά
με κρύα γάργαρα νερά.

the resident είπε...

antvol said..."Συμπέρασμα: Όταν οι άλλοι κάπνιζαν στα δέντρα, εμείς καπνίζαμε στα νοσοκομεία ..."

Κάνουμε ότι μας καπνίσει
και έχουμε θεά την Βίσση


Πρόταση για τους καπνιστές :le fumeur de ciel του julien neto (cd)

synas είπε...

Σύμφωνα με την WHO –απ’ ό,τι ξέρω- οι Έλληνες είναι απ’ τους πρώτους λαούς στο κάπνισμα, στο ουίσκι, στην παχυσαρκία και στη μακροζωία….

Το σωστό να λέγεται είπε...

-> antvol

Χειμώνα στην Ιρλανδία;
Πρέπει να ήταν κάτι που δεν μπορούσες να αποφύγεις.

Το σωστό να λέγεται είπε...

-> synas said...
"Σύμφωνα με την WHO –απ’ ό,τι ξέρω- οι Έλληνες είναι απ’ τους πρώτους λαούς στο κάπνισμα, στο ουίσκι, στην παχυσαρκία και στη μακροζωία…."

Ναι τα πρώτα 100 χρόνια δεν είναι δύσκολα, μετά τα κόβουμε όλα.

George είπε...

Συγγνώμη αλλά δεν διάβασα κάνενα σχόλιο οπότε πάω κατευθείαν στο σχόλιο.

Ζώ στην Νεά Υόρκη που το κάπνισμα απαγορεύεται σε όλα τα εστιατόρια, clubs, μπάρ κτλ. Ο λόγος δεν ήταν η καταστολή (δηλαδή το απαγορεύουμε γιατί είναι βλαβερό) αλλά η υγεία των εργαζομένων σε αυτά τα μαγαζιά. Η πιο δημοκρατική απαγορεύση που έχω δει.

aphrodite είπε...

@elinor,

Ευχαριστώ!

Το πόσο μου αρέσει αυτό το τραγούδι (κι ας εκφράζεται ποιητικά για το τρισκατάρατο καπνοσωληνάριον) δε λέγεται...

Μου κάνει κάτι σε "με το που τ'ανάβεις, σε φιλάω στο λαιμό
κι έχεις αλλού ν'απασχολήσεις χέρια" κατάσταση...

George είπε...

μην δίνετε σημασία στον τελευταίο τόνο...ξέφυγε λόγο δημοκρατικής απαγόρΕΥσης

θα διαβάσω όλα τα σχόλια και επανέρχομαι...

George είπε...

Heinz said

"Μην με παρεξηγήσετε . Το κάπνισμα είναι και φρικώδες και θανατηφόρο. Απλώς αυτά τα 6 λεπτά μου φαίνονται υπερβολή."

καλά τα 6 λέπτα σε πειράζουν δηλαδή αν ήταν 1 τι θα άλλαζε; αυτά τα νούμερα βγαίνουν με μέσους όρους, κάθε άνθρωπος όμως το βιώνει διαφορετικά.

synas είπε...

@Το σωστό να λέγεται
- Αληθεύει, πως υπάρχουν βρικόλακες σ’ αυτό το μέρος;
- Δε νομίζω, εγώ δεν έχω δει κανέναν τα τελευταία 320 χρόνια.

elinor είπε...

synas,

:)

George είπε...

Αφροδίτη είπε "Προχωρημένα... έγκυος με μωρό στα χέρια να πάω να πληρώσω σε ταμείο, ο μπροστινός να καπνίζει -που απαγορεύεται- στα μούτρα μου και να μου τη λέει όταν τον θερμοπαρακαλώ αν όχι να το σβήσει, να του κρατήσω τη θέση στην ουρά μέχρι να το τελειώσει- και να μην μιλάει κανείς άλλος"

Οι Έλληνες συν όλων των άλλων είναι και αγενής σε αυτό το θέμα...ΝΔ μάλλον θα ειμαστε και πρώτοι στην γαϊδουριά!!

blade runner είπε...

@ΝΔ

Ναι, αγαπημένε, έχεις δίκιο σ'αυτό. Αλλά για πες μου, όταν ήσουν 32 μπορούσες να σκεφτείς έτσι;

@aphro

Ξέρω σε τι οφείλεται η αλλεργία κοπελάρα μου... Δυστυχώς...

Και έχεις δίκιο, από κάτω υπάρχει ένα καζάνι που βράζει. Και οι κλασικοί γιατροί, σκατούλες, τίποτε δεν πρότειναν που να οδηγεί σε κάποια λύση.
Με την ομοιοπαθητική το πολεμάω τελευταία, και η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο φάρμακο που πήρα έχει βοηθήσει πολύ. Το έχει μετριάσει τόσο, που να μπορώ να χώνω το πρόσωπό μου στη μουσούδα της σκύλας μου και να φιλάω την κοιλίτσα της Νίνιας και να μην χρειάζεται μετά να περάσω των παθών μου τον τάραχο, μέχρι να συνέλθω! Παρεμπιπτόντως, η ουσία που πήρα λέγεται Λάχεσις... Λες;

Σε φιλώ στα μούτρα, μου έλειψες!

@georgia m.

Οχι, καμία σχέση καλή μου με το Ελ Νίνιο, εκτός ίσως από τις στιγμές που κρέμεται από το κουρτινόξυλο και κάνει μονόζυγο, ως άλλη Νάντια Κομανέτσι των ... γατών!

@όλους τους άλλους
Χαίρετε, ελπίζω να είστε όλοι καλά και συντονισμένοι στους ρυθμούς της άνοιξης που σε λίγο μας αφήνει...

Aπόψε είμαι χάλια!

ΧΑΛΙΑ!!!
ελί

aphrodite είπε...

@blade,

A joke to cheer you up!

"A carpet layer had just finished installing carpet for a lady. He stepped out for a smoke, only to realize he'd lost his cigarettes.

In the middle of the room, under the carpet, was a bump.

''No sense pulling up the entire floor for one pack of smokes,'' he said to himself. He proceeded to get out his hammer and flattened the hump.

As he was cleaning up, the lady came in. ''Here,'' she said, handling him his pack of cigarettes. ''I found them in the hallway.''

''Now,'' she said, ''if only I could find my hamster.''

Πάντως μην καπνίζεις καλέ! Και ξέρω, αλλεργία = τοίχος προστασίας, όλα είναι πια "εχθροί" διότι κάποιος πέρασε με ερπύστριες παλιά...

"Ο έρωτας με έρωτα περνάει"- το πέτυχα?

Λοιπόν, σας αφήνω σε καλά χέρια,
I need my beauty sleep!..

Goodnight!

houlia είπε...

@Το σωστό να λέγεται said...

“Όπως και τα φύλλα της κόκας που μασάν οι Περουβιανοί Ινδιάνοι στις μακρινές τους πορείες στα βουνά των Άνδεων.”

Αυτά τα σωτήρια φυλλαράκια κόκας, τα μασουλάνε όχι μόνο οι Ινδιάνοι στο Περού και στις λοιπές Άνδεις, αλλά και κάθε καρυδιάς καρύδι....όταν βρεθεί σ’ αυτά τα αποπνικτικά υψίπεδα, με την (Θεούλη μου πνίγομαι!) τόσο χαμηλή συγκέντρωση οξυγόνου, όπου κυριολεκτικά σου κόβεται η ανάσα και κάθε βήμα γίνεται με δυσκολία-σέρνεσαι, ιδίως τις πρώτες μέρες (μέχρι να προσαρμοστείς). Αν πάτε με partner…κομμένο το σεξ-δε θα σας βγει! (φυλάμε τις ανασουλες για το περπάτημα).

Μιλάμε για υψόμετρα 3500 (Κούσκο, πολιτιστική πρωτεύουσα) μέχρι 4000μ (λίμνη Τιτικάκα-στη διαδρομή προς αυτή, πλησιάζεις τα 5000!). Στο εξωκοσμικό Machu Picchu (πιο χαμηλά. Ξέραν οι Ίνκας τι και που το χτίζανε!) κάνουμε οικονομία για γερό περπάτημα που απαιτείται και δεν το χάνεις με τίποτα στον κόσμο!

Κανόνας: Ένα σακουλάκι κόκας στο τσεπάκι, σε πρώτη χρήση εκεί που αρχίζεις να χάνεις λίγο το έδαφος, σε ζάλη λόγω υποξίας. Λίγο Οξυγόνο στον εγκέφαλο-λίγες σκοτούρες στην καρδιά! Σαν τις «παραισθήσεις» της μαύρης (αυτές οι τελευταίες είναι βέβαια άκρως επικίνδυνες σε άτομα με προδιάθεση!! Και δεν «παίζουμε»(γιατί ποτέ δεν ξέρουμε) όταν η παρέα φλερτάρει μ’ενα στριφτό...Δεν πρόκειται για μόδα (όπως το τσιγάρο) εν προκειμένω και τουλάχιστον να έχουμε στοιχειώδεις γνώσεις «ανάταξης» σε περίπτωση που κάτι παει στραβά. Δυστυχώς η καλοκαιρινή Ελλάδα «μοσχοβολάει» χασισάκι;)...Μακροχρόνια χρήση του μπορεί να προκαλέσει ψυχική εξάρτηση (όχι μόνο σωματική) και δεν νομίζω ότι είναι και τόσο ευχάριστο να σου προκύψει ξαφνικά μια σχιζοφρένεια (όχι δεν υπερβάλω) και να μην ξέρεις από που σου’ ρθε! Βέβαια, αυτό δεν είναι το σύνηθες (όπως και οι θάνατοι απ το τσιγάρο-συνήθως μας «προλαβαίνουν», άλλες «νόσοι»-) οπότε αν μιλάμε με στατιστικές τότε «δε βαριέσαι ρε αδερφέ, σε μένα θα τύχει?»...μπαίνουμε σε μια άλλη λογική. Τη λογική του σεξ χωρίς προφυλακτικό, γιατί στατιστικά, τι πιθανότητες έχω να μου συμβεί? Άλλωστε φαίνεται άτομο «εμπιστοσύνης»-τρομάρα μας!!! Ας είμαστε σοβαροί. Αν όχι για τον εαυτό μας, τουλάχιστον από σεβασμό στο σύντροφό μας, αλλά και στους ανθρώπους που αγαπάμε εν γένει και οι ζωές μας αλληλοεπηρεάζονται...

Όσο για τα σίγουρα αθωότερα και μη επεξεργασμένα φύλλα κόκας των Ινδιάνων...δεν εξαιρούνται κινδύνων (οι μη μυημένοι Ευρωπαίοι παρουσιάζουν πιο συχνά παρενέργειες) αλλά ομολογουμένως λειτουργούν σωτήρια σ’ αυτά τα υψόμετρα. Ας κάνεις κι αλλιώς! Χαριτωμένη είναι και η «ιεροτελεστία» που τα ετοιμάζουν. Κάθονται οκλαδόν σε κύκλο, τα παίρνουν ένα (μοιάζουν με φύλλα δάφνης) και τα τοποθετούν σταυρωτά το ένα πάνω στο άλλο και κατόπιν τα τυλίγουν σε μια συμπαγή μάζα την οποία μασάνε....στην καθισιά τους. (Εκεί, στις συναθροίσεις τους κάνουν και διάφορα άλλα παγανιστικά, αλλά δεν είναι του θέματος απόψε..) Κάτι σαν τσίχλα! Όλοι μασουλάνε. Στους δε τουρίστες, παρ ότι τσινάνε στην αρχή με τη γεύση, γρήγορα γίνεται εκ των ων ουκ άνευ. Τσαγάκι το πρωί, για να επανέλθει η κυκλοφορία στον εγκέφαλο, καραμελίτσα στην τσέπη, ματσάκια φυλλαράκια μετά και πριν από κάθε εργώδη προσπάθεια, ήτοι περπάτημα μισής ώρας (σε ευθύ δρόμο!) :)

Αυτά. Συγγνώμη που δεν μπόρεσα ν΄αντισταθώ στον πειρασμό να αναφερθώ (ορμώμενη από το σχόλιο του «το σωστό να λέγεται»-nick και τούτο!) σ ένα από τα μυθικά (στην καρδιά μου) ταξίδια μου. South America…Αχ!!

Και ... @Γεωργία, πώς το ξέχασα προηγουμένως!:

Ένα καλό ξέρω ότι κάνει το τσιγάρο!
Όσοι καπνίζουν, ΔΕΝ εμφανίζουν άφθες!!! (φαίνεται ο ιός έχει αναπνευστικό;))
Μήπως είναι καιρός για λίγο παραστράτημα? Ένα τσιγαράκι την ημέρα???

Προτείνω να το κεράσω στο μπαράκι τής αγαπητής Blade…

blade runner είπε...

@aphro

Ξέρω πως δεν καμία σχέση με το τσιγάρο που κρατείς, αλλά επειδή σήμερα ήταν κολλημένο σαν τσίχλα στο μυαλό μου από το πρωί (ουδεμία σχέση με την ψυχολογική μου κατάσταση, αυτή την εκφράζει άλλο άσμα), ήθελα να το μοιραστώ με κάποιον.

Στο αφιερώνω λοιπόν, έτσι, κουλά και άσχετα:

Άνθρωποι μονάχοι

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι
σαν το ξεχασμένο στάχυ
ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος
κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος
σαν το ξεχασμένο στάχυ
άνθρωποι μονάχοι

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι
όπως του πελάγου οι βράχοι
ο κόσμος θάλασσα που απλώνει
κι αυτοί βουβοί σκυφτοί και μόνοι
ανεμοδαρμένοι βράχοι
άνθρωποι μονάχοι

Άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα
σαν ξωκλήσια ερημωμένα, ξεχασμένα
άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα
σαν ξωκλήσια ερημωμένα, σαν εσένα, σαν εμένα...

Άνθρωποι μονάχοι

(μην με δείρεις που το έριξα στη μελούρα)

George είπε...

stormrider said
"εμένα μου την σπάει η υπεροψία των αντικαπνιστών, που κατά 70% πιθανότητα δεν τους ενοχλεί ο καπνός, απλά θέλουν να το παίξουν οι σωστοί και οι "γαμάτοι".
εγώ καπνίζω 4-5 τσιγάρα τη μέρα μαζί με τον καφέ μου ή μετά από κάποιο μαραθώνιο brainstorming, συνήθεια που έχω εδώ και 6 χρόνια. και με εκνευρίζει ο κάθε καραγκιοζάκος που για να μου το παίξει ανώτερος μου αρχίζει τα κυρήγματα του και προσποιείται ότι αργοπεθαίνει σε κάθε τζούρα μου (ενώ το βράδυ γίνεται κουρούμπελο από τα ουίσκια και τις μπόμπες αφού έχει φάει 2 χάμπουργκερ με τηγανιτές πατάτες).
οι χαρακτηρισμοί μου σαφώς δεν πάνε στον ΝΔ, που έχει λόγους που το έκοψε, απλά είναι η άλλη άποψη που θίγει φαινόμενα υποκρισίας."

το 70% μάλλον το έβγαλες από το μυαλό σου γιατί δεν ξέρω κανέναν που να μην ενοχλείτε από καπνό.
Ούτε το να καπνίζεις είναι σπουδαίο αλλά ούτε να μην καπνίζεις. Όσοι σου κάνουν κύρηγμα είναι επειδή το έχουν παραξυλώσει με τις αντικαπνιστικές καμπάνιες του κάθε Υπουργείου, άσε το τι στοιχίζουν και τελικά οι φορολογούμενοι τις πληρώνουν, καπνίζοντες και μη - άρα εκεί κάνε πρώτα τα παραπονά σου.
Όσο για το φαγητό συμφωνώ με ότι λές αλλά εδώ μιλάμε για κάτι το οποίο ενοχλεί και τον διπλανό σου, αν φάω ένα βλαβερό φαγητό δεν ενόχλω κανέναν δίπλα μου.
Πιστεύω τελικά ότι όλα τα περί υποκρισίας τα λες για δικό σου άλλοθι που καπνίζεις - εμένα δεν με ενδιαφέρει αν καπνίζεις αλλά να μην με ενοχλείς με την βρώμα και το καπνό του τσιγάρου

Nikos Dimou είπε...

Πω πω - πέρασαν τα μεσάνυχτα. Σβήνω το φως και πέφτω για ύπνο πριν βγούν οι βρυκόλακες (των τελευταίω 350 χρόνων).

Houlia μας ταξίδεψες...

Blade, περαστικά. Φαντάζομαι για την αλλεργία θα έχεις κάνει απευαισθητοποίηση...

Καληνύχτα!

aphrodite είπε...

@blade,

Κοριτσάκι μου, εσύ? Καβαλάς τον Πήγασο και πας όπου θες, ποιόν έχεις ανάγκη καλέ?

(σβήσε και άνα τσιγάρο σε κάνα μάγουλο, σε καμμιά πλάτη, έτσι, για το καλό, να σου πω εγώ! Και δώστους αερολίν μετά, για βαθειές ανάσες, που θα ουρλιάζουν!)

Ακου χάλια!

Μια Θεά!

aphrodite είπε...

Εμείς δεν έχει καληνύχτα κυρ-Νίκο μας?

(γάτες... αχάριστες!)

blade runner είπε...

@houlia

ναι, ναι, το κάλυψες το θέμα απόψε! Εχω γράψει κι εγώ σχετικά, σε άλλο post, για τα φύλλα κόκας που μασάνε στα μεγάλα υψόμετρα.

Λοιπόν, να σου προτείνω ένα βιβλίο;

Συνετά μιλάς, γι'αυτό σου το προτείνω.

Γυναίκες στο λαβύρινθο της φαντασίας, λέγεται, από τις Εκδόσεις Οξύ, και το έχουν γράψει γυναίκες. Περιγράφει την επαφή διαφόρων, διασήμων και μη, εκπροσώπων του φύλου μας, με διάφορες παραισθησιογόνες ουσίες.

Ετσι, για το fun!

Στο μπαράκι μου, όταν γίνει με το καλό, θα έχει τρία σκαμπό μπροστά στην ξύλινη μπάρα. Το ένα για σένα, το άλλο για τη georgia και το τρίτο για την aphro. Οσες άλλες πιστές προσέλθετε. Τα ποτά στις εν λόγω κυρίες ωστόσο, κερασμένα, on the house...

Πάω να απλώσω το πλυντήριο και να πέσω κι εγώ για ύπνο, όχι beauty sleep, όπως της aphro, αν και θα το'θελα.

I sleep in order not to think.

Καλή σας νύχτα

hairy teapot είπε...

Είναι μαγκιά να καπνίζεις. Ιδίως μπροστά στον τηλεοπτικό φακό. Θολώνεις, πετάς πνευμονικό φίλτρο... soft. Με τη κατάντια της ελληνικής τηλεόρασης, το κάπνισμα φαίνεται η μόνη σωτήρια λύση μπροστά στην οξύτητα του φακού.

Προτείνω λοιπόν: χωρίς όρους κάπνισμα στα τηλεοπτικά κανάλια. Ναργιλέδες στα reality shows. Τοίχους μαύρους από πίσα για σκηνικό. Και έναν τρελό καρκινοπαθή να λύνει τα προβλήματα της πονεμένης μάνας...

synas είπε...

Καληνύχτα!

aphrodite είπε...

Α, 300!

Εγώ τα έκανα!

Αν κάπνιζα, θ'άναβα ένα, να το γιορτάσω!

(και μετά να το σβήσω πάνω στον *glenn*, που μου άρχισε τα... αφήματα μόνη μου απο τώρα! Στο μήνα του μέλιτος, ο φεγγαρόπληκτος!)

Καληνύχτα και γλυκά φιλιά...

mickey είπε...

Μια γρήγορη καλησπέρα, μια και λείπω εκτός από τις 9:30 το πρωί - το βγάλαμε το μεροκάματο! Είχα ένα μικρό διάλειμμα το μεσημεράκι και νόμιζα πως είχα αφήσει σχόλιο στο προηγούμενο post. Δεν το βρήκα πουθενά - προφανώς το άφησα να κρέμεται στο preview και μετά έκλεισα τον Firefox.

Σχετικά με το σημερινό, από τις γνωστές "καταχρήσεις", το τσιγάρο είναι η μόνη που δε με συγκίνησε ποτέ (έχω κάνει μετρημένα γύρω στα 40 τσιγάρα σε όλη μου τη ζωή). Πάντως, αν και μη καπνιστής, μπορώ να πω πολλά για το θέμα από μέσα κι από έξω - κυρίως από την πλευρά της αγοράς κι όχι τόσο της συμπεριφοράς. Πριν προχωρήσω πάντως σε "αποκαλύψεις" θα ήθελα την άδεια του γάτου - φυσικά δε θα αποκαλύψω ονόματα και εταιρείες. Ίσως πάλι να το ξανασκεφτώ και να ...συγκρατηθώ.

Όσο για τη στάση μου απέναντι στους καπνιστές, αν και δε μπορώ να μυρίζω καπνίλα στα ρούχα, το σπίτι ή το αμάξι μου, είμαι ιδιαίτερα ανεκτικός σε όσους μου ζητούν ευγενικά να καπνίσουν όταν βρίσκονται μαζί μου - ποτέ δε λέω όχι. Αν βεβαίως κάποιος το ανάψει στα καλά καθούμενα, χωρίς καν να μπει στον κόπο να με ρωτήσει πρώτα, μάλλον δεν πρόκειται να με ξαναδεί - χωρίς παρεξήγηση φυσικά ;)

Εκεί που δεν ξέρω αν θα μπορούσα να αντέξω το τσιγάρο είναι με τη σύντροφό μου. Όλες οι σοβαρές και μακροχρόνιες σχέσεις μου ήταν με μη καπνίστριες (ενίοτε και φανατικές αντι-καπνίστριες), αλλά είχα περάσει και κάποιες βραδιές, όπου η περιστασιακή συντροφιά έκανε "ένα τσιγάρο μετά" - εγώ ποτέ. Δε με απωθεί καθόλου μια γυναίκα που καπνίζει (ίσα ίσα οι πλειονότητα όσων με έχουν ελκύσει κατά καιρούς είναι καπνίστριες), αλλά δε νομίζω πως θα μπορούσα να ζήσω μαζί με κάποια που καπνίζει συστηματικά. Φυσικά, μπορεί και να κάνω λάθος ;)

mickey είπε...

Φυσικά, για τις λατρεμένες μου κυρίες εδώ μέσα, θα μπορούσα να κάνω κάποιες εξαιρέσεις :))

blade runner είπε...

@ΝΔ

όχι ακόμη, αυτό μου το πρότειναν τώρα τελευταία. Και θα το κάνω και αυτό. Για να δούμε.

"Το άσθμα μου και ο βρυχηθμός μου, στα ραδιόφωνα του κόσμου..."

Για να δούμε.

Ergotelina είπε...

Ο πατέρας έπιασε τον δωδεκάχρονο γιο του να καπνίζει το βράδυ στο κρεβάτι του».



ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ:

ΠΑΤΕΡΑΣ Του παίρνει τα τσιγάρα και τα καπνίζει ο ίδιος.

ΜΗΤΕΡΑ Ουρλιάζει, βάζει τα κλάματα, πάει στη μαμά της, αφού το συζήτησε επί 8 ώρες τηλεφωνικώς με τις φίλες της αποφασίζει ότι δεν είναι σωστή μητέρα. Κλείνει ραντεβού με τον ψυχολόγο για το μικρό, αλλά στο τέλος πάει η ίδια.

ΠΑΠΠΟΥΣ Αχ, δώσε μου κι εμένα μια τζούρα τώρα που δεν κοιτάει η γιαγιά σου...

ΘΥΡΩΡΟΣ Εμ βέβαια. Το κατάλαβα εγώ. Χτες κατέβηκε στις έντεκα και δεκαεφτά το βράδυ για να πάει στο περίπτερο. Τι να ήθελε; Σοκολάτα;

ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑ Να βάλουμε ένα σταχτοδοχείο δίπλα στο κρεβάτι.

ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Να φροντίσουμε να υπάρχει ασφαλές σύστημα πυρόσβεσης στο δωμάτιο του μικρού.

ΠΕΡΙΠΤΕΡΑΣ Προσφέρω με την κούτα των δώδεκα πακέτων δυο ακόμα πακέτα δώρο!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ Μα, έτσι ξεροσφύρι το κάνεις;

ΠΛΑΝΟΔΙΟΣ Έχω και κάτι αναπτήρες αμερικανικούς, πρώτο πράμα!

ΓΙΑΤΡΟΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΟΣ Αχά! Υποψήφιος πελάτης. Ορίστε η κάρτα μου.

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Μικρέ μου, μπορούμε να μηνύσουμε το μπαμπά ως άστοργο και να εισπράξουμε αποζημίωση.

ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΗΣ Αχ, τι γλυκό μικρούλι. Θα 'ρθεις σπίτι μου να σου δώσω όσα τσιγάρα θέλεις;

ΡΑΚΟΣΥΛΛΕΚΤΗΣ Τις γόπες τις χρειάζεσαι;

ΚΙΜΩΝ ΚΟΥΛΟΥΡΗΣ Πλαφόν και στις τιμές των τσιγάρων ΤΩΡΑ.

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ Η Ελλάδα αλλάζει πρόσωπο. Η Ελλάδα δε γυρίζει πίσω! (Ψηφίστε με...) Προσφέρουμε χαμηλότερους φόρους στα καπνά για τους ανήλικους καπνιστές.

ΑΡΧΗΓΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ Γυρίζουμε μια νέα σελίδα! (Όχι, εμένα ψηφίστε...) Εμείς δίνουμε και δωρεάν σταχτοδοχεία καθώς και διαφημιστικούς αναπτήρες!

ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΑ Κάτω ο δικομματισμός! Κάτω ο καπιταλισμός και οι καπνοβιομηχανίες. (Έτσι κι αλλιώς εμένα δε με ψηφίζει κανείς) Όχι στα τσιγάρα. Ναι στις... πίπες και στα στριφτά!

ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ Φταίνε οι παλιομετανάστες! Τα τσιγάρα για τους Έλληνες!

ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ Αίσχος! Πότε θα σταματήσει πια η κακοποίηση της φύσης; Ο καπνός του τσιγάρου μολύνει το περιβάλλον. Χώρια που οι εντατικές καλλιέργειες του καπνού αδυνατίζουν και απογυμνώνουν το έδαφος από τα θρεπτικά συστατικά και συντελούν στην ερημοποίηση και στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΟΡΘΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ Το προτσές της καταναλωτικής ισοπέδωσης του σύγχρονου ανθρώπου σε συνδυασμό με τον οικονομικοκοινωνικό φονταμενταλισμό της μεταβιομηχανικής περιόδου σπρώχνει τους νέους σε πράξεις απογύμνωσης του ψυχικού ιδεοκρατισμού και απελευθέρωσης των σκεπτικιστικών τάσεων του επίκτητου μιμητισμού, πράγμα που συντελεί σε τροχοπέδη στην ανάπτυξη του απελευθερωμένου ψυχοσωματικού ρεαλισμού.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΑΜΠΟΥΝΗΣ Οι καλοί τρόποι απαιτούν να κρατούμε με χάρη το σιγαρέττον και να μη ρίπτομε τας στάχτας εις το πάτωμα. Επίσης, επ' ουδενί δυνάμεθα να ομιλούμεν, του σιγαρέττου όντως εντός του στόματος. Παρατηρήστε την αυτού μεγαλειότητα τον βασιλέα και την υψηλοτάτη σύζυγόν του πως καπνίζουν δια να λάβετε μαθήματα αριστοκρατικής συμπεριφοράς.

ΘΑΝΟΣ ΑΣΚΗΤΗΣ Έχω την υποψία ότι της πράξης του καπνίσματος προηγήθηκε ερωτική συνεύρεση με συμμαθήτρια. Μα αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Το παιδί, στην ηλικία αυτή είναι ένας σεξουαλικά ενεργός πολίτης.

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Αυτά παθαίνουμε όταν απομακρύνουμε τη νεολαία από τους κόλπους της εκκλησίας. Και με την ευκαιρία ακούστε κι ένα ανέκδοτο...

ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ Και τώρα ένα συγκλονιστικό ανθρώπινο ρεπορτάζ! Από την τρυφερή ηλικία των δώδεκα βούλιαξε στο βόρβορο της εξάρτησης από τη νικοτίνη.

ΤΑΤΙΑΝΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ Σε λίγο αποκλειστικά στην εκπομπή μας: Τι έφαγαν εκείνο το βράδυ, τι μάρκα τσιγάρα κάπνιζε ο μικρός, τι μάρκα εσώρουχα φοράνε όλα τα μέλη της οικογένειας και πόσο συχνά «το κάνουν» οι γονείς.

ΕΛΕΝΗ ΜΕΝΕΓΑΚΗ Να τον καλέσουμε να μας διηγηθεί την εμπειρία του.

ΒΕΦΑ ΑΛΕΞΙΑΔΟΥ Και τώρα μια εκπληκτική συνταγή για ένα ελαφρότατο γλυκό να συνοδέψουμε το τσιγάρο μας.

ΣΤΑΘΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ Σκουλήκι! Θες και τσιγάρο ακόμα δε βγήκες απ' τ' αυγό! Ρε, που τα πουλάς αυτά; Ξέρεις πως με λένε εμένα; (Χτυπάει το χέρι του στο γραφείο)

ΦΟΙΒΟΣ Γράφει το "Μανούλα sorry, μα είμαι θεριακλίδικο αγόρι".

http://www.sakopetra.com

andy dufresne είπε...

Είμαι καπνιστής, 3-4 την ημέρα.
Ξεκίνησα στα 22.
Maximum έφτασα 15 την ημέρα, σε εποχή καθημερινού ξενυχτιού.

Απολαμβάνω με μέτρο διάφορες κακές συνήθειες.

Το μέτρο το βρίσκω "ακούγοντας" τα λόγια του σώματός μου.

Στεναχωριέμαι που κάθε χρόνο μειώνω λίγο σχεδόν κάθε απαγορευμένο καρπό, αλλά τελικά το προτιμώ από πιο απότομες λύσεις.

Μια μέρα θα τις κόψω όλες; (και την υπερβολική ταχύτητα!)

Απεχθάνομαι να ενοχλώ, δεν καπνίζω ποτέ σε δημόσιο χώρο ή κλειστό χώρο - εξαιρούνται συγκεκριμένα δωμάτια του σπιτιού μου.

Οι πιο ταιριαστοί μου άνθρωποι τυχαίνει να είναι αυτοί που είτε καπνίζουν ελάχιστα και διακριτικά ή κάπνιζαν και το 'χουν κόψει.

Οι άνθρωποι που ανάβουν το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, μου προκαλούν - κυρίως - οίκτο.

Σε αντικαπνιστική εκστρατεία δηλώνω βροντερό παρών.

Όχι απαγόρευση καπνίσματος, αλλά περιορισμός στα πρότυπα των ΗΠΑ ή της Ιταλίας.

Σεβασμός στην αυτοδιάθεση και σεβασμός στα δικαιώματα του άλλου ταυτόχρονα.
Πολιτισμός.

aphrodite είπε...

@mickey,

Το timing σου όπως παντα, άψογο!
(και οι τρεις μας για ύπνο!)

Καληνύχτα!

(εκτός αν θες να τρυπώσεις κι εσύ μεσα στα σεντόνια μας, τα κανονικά, τα υφασμάτινα, όχι τα τζαζο...)
(-Χ

George είπε...

neuron2 said
"Μήπως πρέπει να επενδύσουμε πιο πολύ στην παιδεία και στην διαφημηστική εκστρατεία μέσω της τηλεόρασης που είναι και το μέσο που έχει το μεγαλύτερο αποτέλεσμα?"

Η δουλειά μου στην Νέα Υόρκη είναι ακριβώς αυτό, το αποτέλεσμα της διαφήμισης στους κατανάλωτες. Στην περίπτωση λοιπόν του τσιγάρου θα σου έλεγα ότι η διαφήμιση δεν σε κάνει μη-καπνιστή αλλά aware στο ότι το τσιγάρο είναι βλαβερό. Όλοι πλέον το ξέρουν αυτό άρα ότι χρήματα δαπανούνται σε διαφημίσεις είναι χαμένα.

houlia είπε...

Kαλά βρε Γάτ...

Τι "πίνεις" και δε μας δίνεις?

Μόνο που αυτή η "δωδεκάτη" έχει γίνει πλέον γοβάτη! Κάθε βράδυ που πας για υπνο αναρωτιέμαι αν θα προλάβεις την κολοκύθα του προορισμού...
Κάτσε εδώ ντε. Χασισάκι?

Εννοείται πως αστειεύομαι. Να χα τα χρόνια σου, στα χρόνια σου!:)

elinor είπε...

εργοτελίνα,

:)

mickey είπε...

Houlia, ΤΩΡΑ κατάλαβα πώς σου έρχονται οι ποιητικές "εμπνεύσεις" σου :PPP

Blade Runner, ποντικάκια δέχεστε στο μπαρ; Έτσι κι αλλιώς, δεν κινδυνεύετε - θα είστε ασφαλείς ψηλά, πάνω στα σκαμπό :)

Aphro, Θεά μου, μια και απ' ότι κατάλαβα είσαι η μόνη μη καπνίστρια εδώ μέσα, άσε τον Glenn να κυνηγά κομήτες κι έλα στα δικά μου ...σεντονάκια.

georgia.m, με σένα θα τα πούμε ...ιδιαιτέρως ;)

George είπε...

black swan said
"Τώρα εμάς τους καπνιστές μας απομονώνουν σε ειδικές ζώνες των δημόσιων χώρων σαν αυτοκίνητα παλιάς τεχνολογίας που εκπέμπουν ρύπους και πρέπει να αποσυρθούν. Μάλιστα, το ότι ο άνθρωπος αντιμετωπίζεται σαν αυτοκίνητο γίνεται αμέσως κατανοητό αν σκεφτεί κανείς κατά πόσον το αυτοκίνητο, απ' την πλευρά του, αποχτάει ανθρώπινες ιδιότητες, είναι «έξυπνο», «φιλικό», «υπάκουο», «επώνυμο» κ.τ.τ."

το προβλημα μας δεν είναι οι καπνίζοντες και για το αν θα έπρεπε να καπνίζουν ή όχι αλλά το γεγονός ότι ενοχλείτε τους διπλανούς σας.

mickey είπε...

Αντιγράφω από το προηγούμενο post και θα το επαναλαμβάνω μέχρι να το χωνέψουν όλοι:

Τα όποια avatars χρησιμοποιείτε, καλό είναι να φιλοξενούνται στο blogger.com με τη διαδικασία που περιγράφεται εδώ. Αν βρίσκονται σε άλλους servers, οι οποίοι τύχει να αργούν να ανταποκριθούν, η σελίδα με τα σχόλια αργεί ΠΟΛΥ να φορτωθεί. Ακόμα κι αν οι αγαπημένες σας εικόνες βρίσκονται αλλού, μπορείτε πανεύκολα να τις αντιγράψετε στο blogspot.com.

Συγγνώμη για την ...επανάληψη, αλλά η σελίδα όχι μόνο αργεί να φορτώσει, αλλά μερικές φορές κολλάει κιόλας!

Δεν κατηγορώ κανέναν, προφανώς οι "ένοχοι" δρουν "εν αγνοία" :)

houlia είπε...

@Blade

Tην κατέγραψα την πρόσκληση κι ανυπομονώ:)

Μια αγκαλιά ποτέ δεν είναι αρκετή όταν πονάμε... Τσιγαράκι λοιπόν με μπόλικη Αδρεναλίνη, πολλή αγάπη από "εμάς"(οι γυναίκες πάντα "νοιώθουν"), και σε λίγο φέρνω και μια κουβερτούλα....
Επίθεση!:)

Ονειρα!!!(γλυκά)

georgia m. είπε...

@blade runner:
"Να μπερδευτώ με τους εργάτες
να πω τον πόνο μου στις γάτες"
(η συνέχεια του τραγουδιού που ανεφερες!)
Ευχαριστώ για την μια θέση που θα μου κρατήσεις στο μπαρ!
Μετά τα μεσάνυχτα(που σμίγουνε οι ωρες,που λέει και η Ζορμπαλά),μπορούμε να οργανώνουμε ποιητικές βραδιές και ό,τι άλλο μας έρθει σαν έμπνευση!

@houlia:
Ναι,το παραστράτημα θα γίνει στο μπαρ της blade runner αλλά για μένα χωρίς τσιγάρο.Θα δούμε πώς.Θα περάσουμε καλά,το ξέρω!

@mickey:
Τι εννοείς ότι εμείς θα τα πούμε προσωπικά,βρωμοπόντικα;
:)
Δεν ξέρεις ότι είμαι μια γάτα που ψάχνω μέσα στα σκοτάδια,περπατώντας αθόρυβα,για τρωκτικά;
Αλίμονό σου!

georgia m. είπε...

@houlia:

Καλά τα λες...

houlia είπε...

Γεωργία...
Επανέρχομαι!

georgia m. είπε...

@houlia:

"Επέστρεφε!"...

georgia m. είπε...

Το σωστό,βέβαια, θα ήταν να έγραφε "επίστρεφε"(συχνά και παίρνε με)...

George είπε...

Που χρόνος!

να κάτι που πρέπει να λύσει η τεχνολογία, να διαβάζουμε 250 σχόλια σε 10 λέπτα...καλό project.

houlia είπε...

Λοιπόν....

Δεν πάμε να κάνουμε καντάδα στην Blade? Τόσα τραγούδια τής αφιερώσατε! Να "πιω" τον πόνο μου στις γάτες!
Ας το αφήσουμε όμως να ξεκουραστεί...αύριο θα έχει πετάξει κι άλλα τριαντάφυλλα και για όλους! (οργιάζουν οι τριανταφυλλιές αυτές τις μέρες!!! Btw)

Toν Μικυ, τον χρυσοπόντικα ακόμα τον συνορίζεσαι?!!!
Αυτός είναι "εξαρτημένος", δεν θα το "κοψει"!;):)

mickey είπε...

QUIZ:
Ποια ...ξεδιάντροπη μπλογκερού έγραψε την παρακάτω φράση;

"συχνά και παίρνε με"

Ο ευρών ...αμοιφθήσεται!

cobden είπε...

ΝΔ said (για την WHO)
"Αλλά το βρήκαμε - με την κλασική νεοελληνική δυσπιστία μας να την αμφισβητήσουμε εμείς..."

Α, κύριε Δήμου, εσείς και τα γραπτά σας με μάθατε να είμαι σκεπτικιστής και να αμφισβητώ κάθε μορφή εξουσίας!!!Μη μου τα γυρίζετε τώρα :-))Εν πάσει περιπτώση, ο σκεπτικισμός μου δεν είναι μια ακόμη μορφή της νεοελληνικής δυσπιστίας, αλλά μια απόλυτα υγιής αμφισβήτηση μιας δαιδαλώδους γραφειοκρατίας!Και η public choice theory [Public choice theory attempts to look at governments from the perspective of the bureaucrats and politicians who compose them, and makes the assumption that they act in a self-interested way for the purpose of maximizing their own economic benefits (e.g. their personal wealth)] που τίνάξε στον αέρα τις δήθεν ευγενείς προθέσεις κάθε γραφειοκρατίας, και πολλοί εκπρόσωποι της κέρδισαν γι αυτό Nobel, από νεοελληνική δυσπιστία διακατέχεται;;;
Καληνύχτα :-))

georgia m. είπε...

@houlia:
Πρόκειται για το τραγούδι της Μελίνας Κανά.

@mickey:
Αυτή που πρέπει να τον... πάρει είναι η "αγαπημένη αίσθησις"και ο κύριος δεν ήταν μπλογκεράς αλλά ο Κ,Καβάφης.
Μου αρέσει όμως ο τρόπος που σκέφτεσαι...
:)

lukulius είπε...

Αυτό φαντάζομαι όλο και κάποιος θα το 'χει πει, αλλά καλού κακού, μιας και δεν άντεξα να διαβάσω 300+ απαντήσεις...

Δεν μ' αρέσουν τα άκρα. Δεν ξέρω τι λέει για τους Έλληνες το υψηλό ποσοστό καπνιστών (ή το δεύτερο πιο χαμηλό ποσοστό καρκίνων στην Ευρωπαϊκή Ένωση). Το μόνο που απαιτώ από τη χώρα στην οποία ζω, είναι όποιος θέλει να μπορεί να καπνίζει κι όποιος θέλει να μην καπνίζει.

Το να καπνίζει κάποιος στην καφετέρια και να πρέπει η μαμά και τα δυο της παιδιά στο διπλανό τραπέζι να αναπνέουν τον καπνό, δεν είναι σωστό. Αλλά το να μην μπορείς να καπνίσεις σε καμία καφετέρια δεν είναι λύση. Η απόλυτη απαγόρευση του καπνίσματος, ή η απαγόρευση σε δημόσιους χώρους που για μένα το ίδιο πράγμα είναι, είναι φασισμός. Όπως είναι φασισμός και η απαγόρευση των ναρκωτικών. Γιατί, όταν οι καπνίζοντες ανάβουν τσιγάρο στο χώρο των καπνιζόντων στο εστιατόριο, καθόλου δεν ενοχλούν τους άλλους πελάτες, που κάθονται σε διαφορετικό χώρο. Η ίδια λύση δεν μπορεί να εφαρμοσθεί παντού, αλλά δεν βλέπω πολλές κυβερνήσεις να προσπαθούν.

Φαντάζομαι ότι με ενοχλούν οι απαγορεύσεις.

Μέσος δρόμος. Όλοι οι καλοί χωράνε. Και καπνιστές, και μη καπνιστές. Κανένας δεν χρειάζεται να υποφέρει.

x-watcher είπε...

Και να σκεφτόμουν να το κόψω, με τόσα ωραία που ακούστηκαν υπέρ του καπνίσματος και της μυθολογίας που το συνοδεύει θα το ξανασκεφτόμουν.

Άλλωστε τόση προσπάθεια έκανα να το μάθω, να πάει χαμένη;

Πάντως δεν είμαι ανεπίδεκτος. Το επεξεργάζομαι (μέσα μου) και κάποια στιγμή θα ξαναπροσπαθήσω. Την πρώτη φορά άντεξα τέσσερα χρόνια χωρίς τσιγάρο. Ίσως με την δεύτερη...

elpida είπε...

Καλά τα λέτε κύριε Νίκο και έτσι είναι. Δυστυχώς κι εγώ καπνίζω και καπνίζω πολύ. Μισώ τον εαυτό μου γι' αυτό.στη ζωή μου είχα τέσσερις εξαρτήσεις που ήταν: το κρασάκι και η συγγραφή από παιδί. Τον καφέ απ' τα 20 και το τσιγάρο απ'τα 27.
Στα 43 έκοψα το κρασάκι, στα 45 τον καφέ και τώρα είμαι στην απόφαση να κόψω το τσιγάρο. Όλο τ'αναβάλλω και τ'αναβάλλω. Μάλλον αυτό δεν το μπορώ. Είναι θέμα θέλησης και το ξέρω.

free είπε...

Να καταθέσω κι εγώ τη δικιά μου εμπειρία σχετικά με το κάπνισμα.
Κάπνιζα για πάνω από 20 χρόνια, 2+ πακέτα την ημέρα. Και πριν από 11 μήνες το έκοψα.
Ξεκίνησα το κάπνισμα για όλους αυτούς τους λόγους που το ξεκινάει ένας νεαρός έφηβος (μαγκιά, περιέργεια, μίμηση, να δείξουμε ότι μεγαλώσαμε κτλ.)
Όλοι με θυμούνται με ένα τσιγάρο στο χέρι. Ειδικά μπροστά στον υπολογιστή!!! Σεβόμουν πάντα τους μη καπνίζοντες και τους χώρους που δεν επιτρεπόταν το κάπνισμα, αλλά όπου μπορούσα "του έδινα και καταλάβαινε". Μ' άρεσε η γεύση του καπνού. Μ άρεσε η κίνηση του καπνίσματος. Η κοινωνικότητα του τσιγάρου. Ο συνδιασμός της γεύσης του καπνού με τη γεύση του καφέ (με μια ρουφιά καφέ κάπνιζα ένα τσιγάρο και όχι με τον καφέ ένα-δυο τσιγάρα όπως κάνει ο πολύς ο κόσμος). Μ' άρεσε η γεύση του καπνού πριν το φαγητό, αλλά και μετά το φαγητό, πριν το ποτό, με το ποτό, μετά το ποτό, αλλά και σκέτο το τσιγάρο. Απολάμβανα ένα τοπίο καπνίζοντας. Ένα τραγούδι καπνίζοντας. Γενικά κάπνιζα πολύ.
Φαντάζομαι ότι πολλοί από σας θα αναγνωρίζουν κομμάτια του εαυτού τους στις παραπάνω γραμμές.
Ποτέ δεν είχα κάνει προσπάθεια να το κόψω. Ένα περίπου χρόνο πριν το κόψω είχα κάνει μια σπειρομέτρηση και είχε δείξει 40% απόφραξη των μικρών αεραγωγών.ΧΑΠ δηλαδή. Το δέχτηκα ως μια φυσική συνέπεια και συνέχιζα να καπνίζω αρειμανίως.
Έπειτα από καιρό άκουσα για το ιατρείο διακοπής καπνίσματος που γίνεται σε διάφορα δημόσια νοσοκομεία και κέντρα υγείας με πολύ καλά αποτελέσματα. Έκλεισα ένα ραντεβού, πήγα, μίλησα με το γιατρό, ο οποίος διέγνωσε έπειτα από μια μισάωρη κουβέντα και ένα ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσα ότι πολύ εύκολα θα μπορούσα να κόψω το κάπνισμα. Πήρα το φάρμακο και ακολούθησα τις οδηγίες του (μου είχε πει βέβαια ότι αν δεν καταφέρω να ακολουθήσω το ρυθμό μείωσης που μου υπέδειξε να επικοινωνήσω ξανά μαζί του για να μου καθορίσει άλλο-τελικά δε χρειάστηκε). Σε 20 μέρες το είχα κόψει. Ήταν μια φοβερή εμπειρία η διαδικασία της διακοπής. Και ακόμα πιο φοβερό αυτό που ένοιωσα τις επόμενες μέρες. Οι σφυγμοί μου σε ηρεμία ήταν 99 και έπεσαν στους 75 3 μέρες μετά το τελευταίο τσιγάρο. Σε 7 μέρες μετά το τελευταίο μου τσιγάρο είχαν σταματήσει τα ακροαστικά μου (κοινώς γατάκια) να ακούγονται ακόμα και με ιατρικά ακουστικά!!!
Κανείς (ούτε εγώ) δεν περίμενε ότι εγώ, ένας φανατικός της γεύσης του καπνού, θα έκοβα το τσιγάρο. Δεν το είχα προσπαθήσει ποτέ στο παρελθόν και η όλη διαδικασία μου φάνηκε πολύ εύκολη. Το διασκέδασα. Το χάρηκα. Περηφανεύομαι για αυτή μου την επιτυχία. Φορτώθηκα βέβαια με 5-6 παραπανίσια κιλά τα οποία έχασα στη συνέχεια.
Και μου έκανα και 200 euro αύξηση το μήνα.

free είπε...

Και δεν ήταν μόνο τα μετρήσιμα στοιχεία που έγιναν καλύτερα. Η όλη μου αίσθηση, το πώς ξυπνάω το πρωί, το ότι δε ροχαλίζω όπως πριν, η βελτίωση του ύπνου μου, το ότι δε λαχανιάζω πλέον εύκολα και φυσικά το sex...

mariosp είπε...

ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ

Η διάγνωση ήταν καρκίνος, λοιπόν. Γεγονός.
Θυμάσαι, τότε που το άκουσες ανέκφραστος, το πήρες σπίτι σου να το περιεργαστείς μονάχος, τότε που αντιπαρήλθες τα «Γιατί εγώ;» και τις συναφείς ανόητες ερωτήσεις, ερωτήσεις που στοιχίζονται πίσω από ένα ξερό, αφοπλιστικό «Και γιατί όχι εσύ;» Μια ρουλέτα είναι, που η μπίλια της έχει τους δικούς της νόμους. Ποιος τους ορίζει, δεν το ξέρεις. Ούτε κι οι άλλοι το ξέρουν, άλλωστε, κι ας έχουν φτιάξει τους κανόνες τους, τις «αλήθειες» τους, τη φωλιά τους για να κουρνιάζουν και να νιώθουν ασφαλείς. Και ποιος απ’ όλους μας αξίζει τι, τελικά;
Θυμάσαι ακόμα την πρώτη μέρα στις χημειοθεραπείες που σού έπαιρναν μέτρα: Ζύγισμα, μέτρημα. Ύψος, βάρος. Μάζα. Θυμάσαι κι αυτά που μέτρησες εσύ ότι θα σου έλειπαν: Οι μοιρασμένες νύχτες. Τα δέντρα. Τα ταξίδια των βιβλίων. Τα γυναικεία στήθη. Τα παιχνίδια του μυαλού.
Ένα αρρωστημένο πράσινο, πράσινο νοσοκομείου, βάφει πια σαν τρελό ντεκόρ τη ζωή σου. Παντρεύτηκες τις νοσοκόμες. Χρωματιστά τα εσώρουχά τους, κάτω από λευκές στολές. Για σένα είναι το λευκό. Στα χρώματά τους, εσύ πια δεν έχεις θέση. Γι’ αυτές είσαι ακόμα ένα άρρωστο κορμί. Η δουλειά τους…
Πονάς. Τόσο που δεν μπορείς να σκεφτείς. Ν’ ανασάνεις. Να πεις τ’ όνομά σου. Ένας πόνος που δεν σ’ αφήνει ούτε καν να καταλάβεις αν φοβάσαι ― και τι φοβάσαι.
Φοβάσαι. Το αίμα σου. Τα κύτταρά σου. Το μυαλό σου. Εσένα τον ίδιον.
Πώς να μιλήσεις γι’ αυτή τη σκοτεινή δύναμη που έστρεψε τα κύτταρά σου εναντίον σου; Πού να κρατηθείς σε τέτοιες στιγμές; Πού να ακουμπήσεις αυτά που ξεχειλίζουν μέσα σου; Μόνος αντιμετωπίζεις την μαύρη αρρώστια, μόνος και τη μαυρίλα που κρύβεις πάντοτε μέσα σου.
Ο εχθρός ήταν πάντα απέναντι. Μοχθηρός. Ξένος. Ερχόταν από αλλού. Κάποια μέρα κατάλαβες ότι ο εχθρός ήταν μέσα σου. Ήσουν εσύ ο ίδιος. Ήταν όλα αυτά που αγαπούσες, αυτά που εκτιμούσες, εκεί για όπου τραβούσες. Όλα όσα πίστευες πως ήσουν εσύ. Πού να φτιάξεις το χαράκωμα όταν ο εχθρός βρίσκεται μέσα σου; Πού να χτυπήσεις; Πώς να αγαπήσεις τον εχθρό σου; Εκείνος τουλάχιστον ήξερε ποιον έπρεπε να αγαπήσει: τον πλησίον του… Σ’ αυτόν τον σταυρό δεν υπάρχει κανένας πλησίον, ούτε άγιος ούτε ληστής. Υπάρχει το φως και το σκοτάδι, αγκαλιασμένα να χορεύουν μέσα σου. Αυτές οι μαύρες πινελιές στον καμβά τάχα δεν είσαι συ; Και το ξόδεμα, το ανελέητο ξόδεμα της ουσίας σου. Το σκόρπισμα της στάχτης που απέμεινε από την θεία καύση του νου σου, κινήσεις και πράξεις, νεύματα και μισές φράσεις, μικρά ποιήματα της ζωής σου. Θραύσματα νοήματος που συνοδεύουν την απελπισία σου. Προσπαθείς να πιαστείς απ’ αυτά και την ίδια στιγμή βουλιάζουν και χάνονται στον ωκεανό της ασημαντότητας. Και τότε χρειάζεσαι το σώμα σου ξανά, το μόνο που θα σε κρατήσει ζωντανό· έχασες τον αφρό του νοήματος, κράτα τουλάχιστον το κορμί σου ζωντανό.
Αυτή η αρρώστια είναι μια ευλογία για όποιον μπορεί να καταλάβει: Αυτό που είσαι εσύ κατά βάθος είναι το τίποτα που μένει μετά από όλα αυτά. Αυτό που αγαπάει, αυτό που εκτιμά. Ίσως ούτε καν αυτό. Είσαι η αγάπη κι η εκτίμηση γυμνή. Σκέτη. Χωρίς υποκείμενα και αντικείμενα. Αυτό που μένει όταν ξεφλουδίσεις μέχρι τέλους το κρεμμύδι της ζωής σου. Αυτό το ευλογημένο τίποτα…

Και κάποτε, ήρθε η στιγμή της παραίτησης. Σιγά-σιγά, είχες πάρει την ταυτότητα του πολίτη αυτού του τοξικού κόσμου των χημικών και των ακτινοβολιών. Με την διακριτή στολή του καρκινοπαθούς και τα διακριτικά της στο γυμνό κεφάλι και στις φλέβες σου να σου λένε «Εδώ ανήκεις πια. Είναι το καινούργιο σου σπίτι». Επιπλωμένο με πρωτόκολλα και κύκλους, στάδια και προγνώσεις.
Εδώ, σ’ αυτό ακριβώς το σημείο, είναι που έφυγες. Η ψυχούλα σου την έκανε, και μ’ ένα μικρό πηδηματάκι βρέθηκε λίγο παραπέρα. Κι από κει παράμερα, εσύ κι η ψυχή σου κοιτάζατε το κορμί σας να κάνει όσα έπρεπε να κάνει.
Δεν ήταν η ώρα να ζεις μέσα στο κορμί σου. Πήρες την ψυχή σου κι έφυγες. Όχι πολύ μακριά. Αυτό το κορμί, το αίμα σου είχε ανάγκη να σε νιώθει κάπου εκεί κοντά. Έμεινες κοντά του, αλλά δεν ήσουν μέσα του. Δεν ήσουν εσύ αυτά τα τρελαμένα κύτταρα, αυτή η ασυνάρτητη επίδειξη μαύρης γονιμότητας. Κι έφυγες. Κι ό,τι κι αν ένιωθες, δεν ήταν η ώρα να το νιώσεις. Και το έπνιξες. Η στιγμή να νιώσεις θα ερχόταν μετά, αργότερα ― αν και εφόσον τα κατάφερνε το σώμα σου. Εσύ κι η ψυχή σου βρεθήκατε μόνοι. Ενώπιος ενωπίω. Ζούσατε σχεδόν από κοντά το δράμα του προσφιλούς αρρώστου. Του φέρνατε άνθη και πορτοκαλάδες. Σεβόσασταν το επισκεπτήριο.
αα
Και μετά, θυμάσαι, ήρθε το πείσμα που γεννήθηκε μέσα σου όταν κατάλαβες την συμπόνοια που ελλόχευε στο βλέμμα των ανθρώπων που συναντούσες. Λύπη. Λυπόντουσαν που ο χτεσινός «μια χαρά παιδί» ήταν ωχρός, με ξυρισμένο κεφάλι και πληγωμένες φλέβες στα χέρια, που η ζωή και τα παιχνίδια της γδύνουν τα πάντα από τη λάμψη και τη γοητεία τους, που κι οι ίδιοι θα χαθούν κάποια στιγμή. Και πείσμωσες. Ήθελες να πεις πως είσαι ακόμα εδώ. Κι ας σε έβλεπαν οι άλλοι σαν ενοχλητική υπενθύμιση του τέλους. «Δεν είμαι σύμβολο, είμαι μια ψυχή ακόμα ζωντανή, κι ας την πρόδωσε το σώμα της. Μια ψυχή που θα συνεχίσει ακόμα και με αυτό το λειψό σώμα να είναι εδώ, να παίζει το παιχνίδι ακόμη και με λιγότερα πιόνια. Όσο έχει τη βασίλισσά της να αλωνίζει, να καταπίνει τετραγωνάκια πέρα δώθε στη σκακιέρα της ζωής, να σώζει τελευταία στιγμή την παρτίδα, να συνεχίζει μόνη χωρίς να στηρίζεται σε καμιά οπισθοφυλακή, να σώζει τον κουτσό αδύναμο βασιλιά της από το ματ του θανάτου για λίγο ακόμα». (Η αιώνια γυναίκα. Ταμένη σ’ αυτόν τον αδύναμο βασιλιά με δεσμούς που δεν ανταποκρίνονται στη δύναμή της. Δεσμά που την κρατάνε σε κάτι λιγότερο απ’ όσα θα μπορούσε χωρίς αυτόν. Να προφυλάσσει τα νώτα της, τον βασιλιά της, ό,τι μπορεί να έχει κάποια αξία μέσα στην επέλαση της ασημαντότητας.)


Η ΑΠΟΔΡΑΣΗ

Και μετά, κάποια στιγμή, η πρώτη καθαρή αξονική!
Το κορμί σου, λοιπόν, επιβίωσε. Έκανε αυτά που έπρεπε να κάνει. «Καθάρισε» με τα μυστήριά του. Και άντεξες τα δηλητήρια που πότιζαν το κορμί σου γιατί έτσι έπρεπε ― για να βρει ο εχθρός καμένη γη. Και μετά τις ακτινοβολίες για…
Δεν καλοκατάλαβες γιατί, αλλά κι αυτό το έκανες. Και κάποια στιγμή τέλειωσες με όλα αυτά. Αυτό που δεν σου είπε κανένας γιατρός ήταν ότι ήσουν στα μισά του δρόμου. Μόλις στα μισά. Το σώμα σου επιβίωσε, νίκησε την πρώτη μάχη με τον καρκίνο, μα αυτό δεν φτάνει για να συνεχίσεις να ζεις. Πρέπει κι η ψυχή σου να νικήσει τον καρκίνο: να καταφέρει να μη μείνει εκεί πίσω μαρμαρωμένη, να παλεύει με τρόμους ανείπωτους, μουγκές απελπισίες, σφιχταγκαλιασμένη με τη ναυτία. Το πιο δύσκολο μέρος της διαδρομής: να αφεθείς να νοιώσεις όσα δεν επέτρεψες στον εαυτό σου να νοιώσει πριν και να γιατρέψεις την ψυχή σου από τις πληγές της. Να βρεις καινούργιους, καθαρούς λόγους για να ζήσεις, να χωνέψεις όσα δεν θέλεις να θυμάσαι και να ξεχάσεις όσα πέρασες. Να ανασάνεις ξανά. Να γιάνεις.
Σιγά, όμως. Χωρίς βιασύνες. Αυτό που σου συνέβη, αυτό που πέρασες ήταν μεγαλύτερο από σένα. Μεγαλύτερο και δυνατότερο από κάθε ανθρώπινο πλάσμα. Μην επαίρεσαι. Μην πας και πάρεις κανένα μπλουζάκι «Νίκησα τον καρκίνο». Μην στραφείς επιθετικά εναντίον των άλλων, εναντίον όλων όσων δεν έχουν βιώσει αυτό που βίωσες. Μην τους πετάς κατάμουτρα την καινούργια αλήθεια σου.
Αντιμετώπισες σιωπηλά και ταπεινά τους πόνους σου. Πήγες παραπέρα για να γλείψεις σαν το σκυλί τις πληγές σου. Για λίγο, μακριά από ψευδαισθήσεις κοινότητας, επικοινωνίας και συμπαράστασης με όσους βρέθηκαν δίπλα σου, είτε από τύχη, είτε από μυστήριους δρόμους της ψυχής, είτε επειδή το κοινό σας αίμα τούς τοποθέτησε εκεί δίπλα σου. Προσπάθησες να νοιώσεις στα κατάβαθά σου πως είσαι μόνος. Μόνος, να τα βγάλεις πέρα μ’ αυτό το κορμί, πότε άρρωστο και πότε δυνατό, πότε δικό σου και πότε ξένο. Πότε εσύ και πότε ο καρκίνος: που κάποιες φορές είσαστε το ίδιο...
Και κάποιες άλλες φορές εσύ κι ο καρκίνος είσαστε εχθροί: Ήθελες να επιβιώσεις και κράτησες το δεύτερο. Όχι ότι και το πρώτο δεν είναι αλήθεια, αλλά επέλεξες το δεύτερο. Άφησες πίσω τα μαύρα κομμάτια σου και προσπάθησες να αγκαλιάσεις την αφελή, τη χαζή ανθρωπιά σου. Δεν τα αγνόησες αυτά τα μαύρα κομμάτια σου, τα δέχθηκες και προσπάθησες να τα αφήσεις πίσω. Είναι πάντα εσύ, αλλά είναι το παρελθόν σου. Τώρα θα αρπαχτείς από τα κομμάτια ανθρωπιάς που έχεις μέσα σου. (Οι συναντήσεις με τους ανθρώπους: στιγμές χαζές, στιγμές γλυκιές…)
Όσο ήσουν στις χημειοθεραπείες και τις ακτινοβολίες, όλα όσα έπρεπε να γίνουν τα έκανε το σώμα σου μόνο του. Τις πληγές της ψυχής σου όμως πρέπει να τις γιάνεις εσύ, εσύ είσαι που κάτι πρέπει να κάνεις γι’ αυτές. Κι αυτό είναι πιο δύσκολο: πρέπει να αυτενεργήσεις, να πάρεις την ευθύνη. Όχι μόνο του καρκίνου, αυτό είναι το εύκολο, αλλά της στάσης ζωής σου μετά. Ο καρκίνος μπορεί να ήταν γέννημα δικό σου ή του περιβάλλοντος, με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Μπορεί να φταις, μπορεί και όχι. Αλλά για την γιατρειά της ψυχής σου, για το τραύμα που άφησαν πίσω τους όλ’ αυτά, είσαι εσύ και μόνον εσύ υπεύθυνος. (Ο θυμός είναι εχθρός ή φίλος; Το πείσμα; Το αίμα σου; Ποιος επιβίωσε και ποιος έμεινε εκεί πίσω να παλεύει με τα φαντάσματα του νου;)

Τώρα θα ζήσεις. Όσο σε παίρνει ακόμη. Χωρίς υστερίες για την τάχα μου «υγεία σου» (η υγεία: το αποκούμπι των ψυχαναγκαστικών με το χοντρό «εγώ» που δεν ξέρουν πού να το ακουμπήσουν: σε ποιον άνθρωπο, σε ποιο συναίσθημά τους, σε ποια εικόνα τους από το πέρασμά τους στη Γη, σε ποια ιδεολογία, έστω...), αλλά και χωρίς ηρωικές εξόδους (το αποκούμπι όσων δεν τα κατάφεραν εδώ κάτω...). Χωρίς υπεκφυγές τελικά.
Θα καπνίσεις κάμποσα τσιγάρα (αυτά που χρειάζονται για να αφήσεις πίσω καμένη γη). Θα πιεις κάποια βράδια, όσο αλκοόλ αντέχεις τώρα πια (έτσι για να παίξεις με τα όρια: του αλκοολισμού, της Ανάγκης σου που ξεχειλίζει ακόμη, των αληθειών των Άλλων που καμμιά τους δεν σου έφτασε...).

Ένα είναι το φεγγάρι, κι όποιος κυνηγάει άλλα φεγγάρια δεν ξέρει πώς να ζήσει. Λιγοστό το φως, αλλά φτάνει για όποιον μπορεί να βρει τα μάτια να πορεύεται. Λίγη η απόσταση, αλλά αρκετή για όποιον του φτάνει μια ανάσα για να ζει. Μια ελεύθερη ανάσα ― ακόμη. Αυτή, το ξέρεις, είναι η γιατρειά για όλες τις αρρώστιες. Να μπορείς να ανασαίνεις ελεύθερα, να ανασαίνει το μέσα σου, να φυσάει ο άνεμος μέσα από το αίμα σου: να μπορεί να πηγαίνει κάπου αλλού, οπουδήποτε, να δίνει όποια ουσία έχει μέσα του χωρίς τσιγκουνιά, χωρίς δεύτερες σκέψεις, με γενναιοφροσύνη και μεγαλοψυχία επιτέλους.
Ναι, αυτό: να βρεις μέσα σου την πηγή από όπου μπορείς να αντλήσεις γενναιοφροσύνη και μεγαλοψυχία… Και κάτι πάνω από όλα αυτά που παλεύεις μαζί τους. Ένα ανθρωπάκι είμαστε όλοι μας, κι όσοι ξέρουν τον καρκίνο, κι όσοι δεν τον γνώρισαν μέσα τους. Ποιος ξέρει, ποιος απ’ όλους θα γίνει κάποτε άνθρωπος...

Lefteris Kritikakis είπε...

Πολλοί μαζευτήκαμε εδώ μέσα στο φόρουμ κι η κάπνα είναι ανυπόφορη. Πάω έκω να κάνω κάνα τσιγαράκι.

Λευτέρης

dimitra είπε...

synas said:

Σύμφωνα με την WHO –απ’ ό,τι ξέρω- οι Έλληνες είναι απ’ τους πρώτους λαούς στο κάπνισμα, στο ουίσκι, στην παχυσαρκία και στη μακροζωία….

Ναι, μόνο που οι σημερινοί υπερήλικες ζήσαν στην πλειοψηφία τους μια ζωή τελείως διαφορετική από εμάς. Δεν κατείχαν καμία πρωτιά στα όσα αναφέρεις, αντιθέτως είχαν πολύ υγιεινή διατροφή (παραδοσιακή μεσογειακή κουζίνα), καπνίζαν πολύ λιγότερο (οι γυναίκες καθόλου με ελάχιστες εξαιρέσεις) και φαντάζομαι ότι το ουίσκυ δεν συνηθίζονταν και πολύ.
Πολύ φοβάμαι ότι τα ποσοστά αυτά θα διαφοροποιηθούν κατά πολύ στο μέλλον. Ήδη στα καρδιαγγειακά προβλήματα τα τελευταία χρόνια έχουμε περάσει από τις τελευταίες θέσεις στις λίστες να χτυπάμε πρωτιές.

paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Nikos Dimou είπε...

Καλημέρα!

'Ολα τα λεφτά:
marios-p said...
ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ
2:04

Συγκλονιστικό κείμενο (μου θύμισε την "Πτέρυγα Καρκινοπαθών" του Σολτσενίτσιν) από έναν παλιό καλό μπλόγκερ.

Ως οικοδεσπότης και τέως καρκινοπαθής - ευχαριστώ.

paragrafos είπε...

Είχα διαβάσει σε ένα εγγλέζικο έντυπο(δεν θυμάμαι ποιο) ότι ακόμα και οι πιο παθιασμένοι καπνιστές μπορούν να αντισταθούν στο τσιγάρο, αν αντέξουν τα πρώτα δυο λεπτά της σφοδρής τους επιθυμίας.

ΈΤσι θα κερδισουν μια ώρα ανάπαυλας. Μετά θα τους επισκεφθεί η επιθυμία εκ νέου. Αν πάλι την νικήσουν άλλα δυο λεπτά, θα κερδίσουν τη μάχη για άλλη μια ώρα. Και πάει λέγοντας...

Υπήρξα καπνίστρια για δέκα χρονια, όσο δηλαδή παρέμενα θεότρελη με την καριέρα μου. Αμέσως το έκοψα όταν μάθαμε ότι ήμουν έγκυος. Το ίδιο έπραξε και ο καλός μου, για συμπαράσταση. Εφαρμόσαμε την παραπάνω μέθοδο και είχαμε εκατό τοις εκατό επιτυχία.

Από τότε μια διακατέχει μία έντονη αμφιθυμία απέναντι στο άλλτε πάθος μου: αφενός να το νοσταλγώ ώρες-ώρες, αφετέρου συχνά το απεχθάνομαι. Δεν μπορώ πλέον να σταθώ ούτε λεπτό σε κλειστό περιβάλλον καπνιστών. Τα εστιατόρια με κακό εξαερισμό είναι ο εφιάλτης μου (φεύγω αμέσως).

Είναι βέβαιο οτι θα είχαμε ξαναρχίσει το κάπνισμα με τις συμφορές που μας βρήκαν. Μας... βοήθησε το γεγονός ότι περνούσαμε ατελείωτες ώρες μέσα ετνός του νοσοκομείου, δίπλα από το παιδί, όπου εκ των πραγμάτων και να θέλαμε δεν μπορούσαμε να καπνίσουμε.

Πάντως, θυμάμαι, αρκετές μελέτες, άρθρα και άλλα κείμενα που έχω γράψει να τα χρονομετρώ με... πακέτα τσιγάρα. Στη βιβλιοθήκη μας τα περισσότερα βιβλία έχουν σημάδια καψίματος: πολλές φορές έπεφτε το τσιγάρο από το τασάκι και τα έκαιγε, ή ξεχνούσα το τσιγάρο στην άκρη κάποιου βιβλίου μέχρι να ψάψω κάτι στο τάδες λεκικό... Άλλες φορές πάλι, ξεχνούσα ότι το τσιγάρο έκαιγε στο τασάκι και μηχανικά άναβα άλλο. Πάλι καλά που δεν πήραμε και καμιά φωτιά.

Υπάρχει βέβαια και η άλλη άποψη, του Οσκαρ Γουάιλντ: "είναι πανεύκολο να κόψει κανείς το τσιγάρο. Προσωπικά, το έχω κόψει πάνω από εξήντα φορές..."


Μια καλημέρα με πολλή αγάπη

Παράγραφος

Nikos Dimou είπε...

Aπο τον Μ. Κ. με email:

Διαβαζω εδω και αρκετο καιρο το blog σας ομως δεν
γραφω. Απλα με ενδιαφερει να διαβαζω τις αποψεις σας.
Σημερα το θεμα ειναι πολυ ενδιαφερον. Υπηρξα και εγω
μανιωδης καπνιστης και επιτελους απελευθερωθηκα εδω
και περιπου ενα χρονο.
Με βοηθησε πολυ ενα βιβλιο που βρηκα κατα λαθος σε ενα
περιπτερο. Ονομαζεται 'Ο ΕΥΚΟΛΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΚΟΨΕΤΕ ΤΟ
ΚΑΠΝΙΣΜΑ' ο συγραφεας ειναι ο Αllen carr.
υπαρχει και ιστοσελιδα:
http://www.allencarrseasyway.com/
Ειναι πολυ ενδιαφερον βιβλιο νομιζω οτι μπορει να
βοηθησει και καπνιστες και μη καπνιστες.
Παντως εγω πειστικα οτι ειναι πολυ ευκολο να
σταματησει κανεις να καπνιζει.
Το εδωσα και σε φιλους μου. Καποιοι το σταματησαν
καποιοι οχι. Οι δευτεροι δεν μπηκαν στο κοπο να
διαβασουν ουτε την πρωτη σελιδα.
Aν μπορειτε βαλτε το στο blog.

georgia m. είπε...

Καλημέρα σε όλους.

@marios p

Σας ευχαριστώ πολύ για το κείμενο.

houlia είπε...

@marios-p said...

"Αυτή, το ξέρεις, είναι η γιατρειά για όλες τις αρρώστιες. Να μπορείς να ανασαίνεις ελεύθερα, να ανασαίνει το μέσα σου"

Kαι όλο το κείμενο...

Δάκρυσα!
(ευτυχώς δεν το προσπερασα, τη προτροπή τού Γάτου-thanks)

"Κι αυτοί οι χαμένοι από ζωή
Οι τελευταίοι, που λέτε
Εχουν μια δύναμη ανοικτή
Σε ουρανούς ρεμβάζουν

Κι όθε που χάνεται η ζωή
Κι όλη η γη χαλνιέται
εκείνοι λάμπουν στωικόι
σ'άλλη αλήθεια αλλάζουν!"

Lefteris Kritikakis είπε...

Μια απορία. Γιατί αφαιρέθηκε ο paragrafos;

Λευτέρης

paragrafos είπε...

Lefteris Kritikakis said...
Μια απορία. Γιατί αφαιρέθηκε ο paragrafos;

Λευτέρης
----------------------------
Από λάθος δικό μου το ίδιο κείμενο παρουσιάστηκε πολλέ φορές κι έτσι έσβησα τα προηγούμενα που ήταν ίδια.

Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον

Με πολλή αγάπη

Παράγραφος

takis vasilopoulos είπε...

Με συγκλονισε το κειμενο του mario-p.Εστω και για αυτο άξιζε το post.
Μερικες στιγμες παρασύρθηκα και στη θέση της λέξης << καρκινος >> έβαλα τον << έρωτα >> ή την << υπαρξη >> ...και το νοημα ιδιο!

fifthlemon είπε...

kapniza pola hronia ena paketo imerisios me efharistisi ke san aparetiti sidrofia; to ekopsa prin 4 hronia meta apo ena vradi pou estanthika toksiki dilitiriasi ke ipa 'e ohi ke na pethano gia to tsigaro'. san tin 'paragrafo' tora me diatrehi mia andoni amfithimia: nostalgo to tsigaro me pathos otan vlepo parees me frapedakia kapnizondas ke otan meta to kolombi pame gia ouzo ke kanoun kinisis psahnondas tsigara ki anaptires. ales fores pali m enohli ala den leo tipota giati psihologika esthanome san kapnistria ke perno to meros tou kapnisti. ekino pou m endiaferi ine to poso alazi i zoi sou: ne pros to kalitero, den mirizis, den vihis ktl ala sou afini kousouria. den kathome na ksekourasto ke na remvaso, horis to tsigaro niotho san na min boro ke m ehi afisi me nevrikotita. san na min ksero ti na kano me elefthero hrono, ethistika se pehnidia sto net, arhisa rapsimo ke ftiahno maniodos patchwork. ehi simvi s alous n alaksoun sinithies?

Debby είπε...

Λένε: Πρώτα φευγει η ζωή και μετά το χούι(η συνήθεια).
Κάπως έτσι και με το τσιγάρο.
Ειναι περισσότερο συνήθεια παρά ανάγκη.

Για να το κόψω ακολούθησα ένα τρυκ πάνω σε αυτό. Δεν έιπα στον εαυτό μου "όχι δεν θα ξανακαπνίσεις" γιατί πρώτον δεν θέλω να είμαι σκληρή με εμένα και δευτερο γιατί θα είχα το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Απλά θα κολλούσε το μυαλό μου εκεί. Στην απαγόρευση.

Του είπα όμως ότι μπορώ να καπνίζω όσο θέλω και όποτε θέλω, αλλά αυτό θα γίνεται συνηδειτά.
Θα διάλεγα την ώρα που θα μπορούσα να το απολαύσω.
Θα ήμουν εκεί μαζί του από την αρχή ως το τέλος του και δεν θα το άφηνα να σιγοκαίγεται σε κάποιο τασάκι.
Θα διάλεγα μια στιγμή που δεν θα με διέκοπτε κάποιος έτσι ώστε να το ευχαριστηθώ περισσότερο.

Φυσικά ήταν σχεδόν σιγουρο ότι με αυτές τις συνθήκες το αραίωσα κατά πολύ. Ε! στο τέλος μου ήταν εύκολο να το παρατήσω εντελώς.

podilatis είπε...

Από την προσωπική μου διαδρομή εν μέσω καπνών: για το ξεκίνημα φταίει –παρομοίως με την περίπτωση του Ν.Δ εκείνος ο συμμαθητής που κάπνιζε και ήταν δημοφιλής εν μέσω συμμαθητών με μεγάλη επιτυχία και στις κοπέλες ο άτιμος… Και έκανα χρόνια να το κόψω. Δεν ξέρω πως δούλευε παράλληλα η σωματική χημεία αλλά θα χαρακτήριζα την εξάρτηση που μου προκάλεσε «ψυχολογική»: όταν ένοιωθα αμηχανία ήθελα τσιγάρο , όταν αισθανόμουν «ζεστασιά» και ασφάλεια το ίδιο, μετά τις απολαύσεις τσιγάρο, στο άγχος τσιγάρο, στη χαλάρωση τσιγάρο. Μετά από χρόνια προσπάθησα να το κόψω και το έκοψα, εύκολα θα έλεγα, για δυο χρόνια. Το ξανάρχισα θεωρώντας ότι «ε, τώρα το’χω κόψει αν καπνίσω ένα με την παρέα τι έγινε» και πάλι απ’ την αρχή.
Κάποτε άρχισα να σκέπτομαι πολύ σοβαρά γιατί καπνίζω, τι μου προσφέρει αυτό το πράγμα και τι μου παίρνει. Συνδεδεμένος από παιδί με τον αθλητισμό, σαν καθημερινή πρακτική, αναπολούσα τις εποχές που κολυμπούσα, έτρεχα, έκανα ακόμη και ορεινή πεζοπορία και άρση βαρών και έβλεπα ότι τώρα όλα αυτά έχουν αντικατασταθεί από «καφεδάκι», «κουβεντούλα» και αραλίκι κατά το μη εργάσιμο χρόνο. Παράλληλα ως μουσικός που τότε μελετούσα τεχνική αρκετές ώρες καθημερινά, διαπίστωνα αυτά τα συνεχή διαλύματα για τσιγαράκι και καφεδάκι κλπ στα οποία με ωθούσε η συνήθεια και έβλεπα ότι δεν επιδρά αρνητικά μόνο ως προς τον αθλητισμό- και δεν εννοώ στις επιδόσεις, που όσοι αθλούνται ξέρουν την ολέθρια επίδραση του, αλλά και στην επιθυμία για αθλητισμό-αλλά ενίοτε και στην «ποιότητα» εργασίας. Κατέληξα να χαρακτηρίσω το τσιγάρο ως «αναστολέα δημιουργικότητας». Τότε το έκοψα πραγματικά. Έχουν περάσει πια 7 χρόνια, ίσως περισσότερο και το σιχαίνομαι στην κυριολεξία . Τώρα ξέρω ότι εκείνα τα δυο χρόνια που το έκοψα και το ξανάρχισα δεν το είχα κόψει «πραγματικά», γιατί ήμουν ψυχικά δεμένος με τον τρόπο ζωής στον οποίο ωθεί… Το σιχαίνομαι όχι μόνο λόγω της βλάβης στην υγεία που προκαλεί (και άλλα πολλά τη βλάπτουν αυτή και όμως δε διανοούμαστε να τα σταματήσουμε) αλλά κυρίως για τη ζωή που κλέβει , για τη φθορά της ποιότητας της καθημερινότητας…το πέταξα …μου έκλεβε τη ζωή…

sizenagir είπε...

Σχόλιο.

Σαν Μηχανικός Βιομηχανίας αυτό που μου έκανε εντύπωση όταν νοσηλεύτηκα σε δημόσιο νοσοκομείο από ασθένεια για χρονικό διάστημα περίπου 10 ημερών, είναι η διαπίστωση ότι νοσηλευόμουν σε ένα εργοστάσιο παραγωγής εργαστηριακών εξετάσεων.

Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε επίσης το γεγονός ότι για να διαπιστώσω σα μηχανικός μια βλάβη στο εργοστάσιο αφιέρωνα και αφιερώνω, περισσότερο χρόνο από αυτόν που αφιερώνουν οι γιατροί στους ασθενείς τους.

Με εκτίμηση.

cyrusgeo είπε...

Α, ξέχασα -- με τους καπνιστές γενικώς δεν έχω κανένα πρόβλημα, αλλά δυο κατηγορίες καπνιστών μου τη σπάνε αφόρητα:

Αυτοί που καπνίζουν μέσα σε ασανσέρ, κι αυτοί που καπνίζουν στο αυτοκίνητο και δεν χρησιμοποιούν ΠΟΤΕ το τασάκι τους.

maika είπε...

@cyrusgeo

..είναι και αυτοί που χρησιμοποιούν μεν το τασάκι τους αλλά μετά το αδειάζουν στο δρόμο..

maika είπε...

..μετά το κείμενο του marios p είναι κανείς που καπνίζει και το απολαμβάνει τόοοοοοοσο πολύ ακόμα?

aphrodite είπε...

@marios p, 2& κάτι,

Μ'έπιασες απ'το λαιμό. Εκατσα γιατί «διάβασα» πως θα μου μάθεις.

Γράπωσες την καρδιά μου (την πολύ μελανιασμένη μου καρδιά, που όταν την πιάνουν δυνατά σκάει πάλι στα χηλοειδή και μουσκεύω κόκκινο).

Κι άρχισες να μου θυμίζεις, να μαλάζεις, να με κρατάς σφιχτά στην κατάβαση στο σπήλαιο του καρκίνου... Να μου δείχνεις «εδώ αυτός ο σταλακτίτης, ναι είναι λίγο μ*λάκας», «δες μετά τον σταλαγμίτη από κατω, αυτός έχει πλάκα», «προσοχή, φώς – να πάρει, βγαίνουν μούχλες γύρω-γύρω μόλις τ’ανάβουμε, ζωή μωρέ, αλλά το σβήνω μόλις περάσουμε.».

Και γύρω-γύρω αυτό το σκοτάδι. Πηχτό, ακίνητο, με μεγάλα pixels. Που είσαι μόνος, βαδίζεις μόνος, κι ας ξέρεις ότι σαν σε παράλληλο χρόνο βαδίζουν κι οι άλλοι με τον δικό σου καρκίνο αδερφοί... Τουλάχιστον εγώ ήμουν επισκέπτρια. Καμμία ανακούφιση. Μόνον τύψεις.

Κόντεψε να μου βγει το αίμα απ΄το στόμα... είναι πολύ άσχημη η γεύση του, και πολύ μπουχτιστικό το αίσθημα να έχει σκάσει τόσος πόνος και να ψάχνει ορμητικός να βγει απ’όπου έχεις – μη δει ρωγμή, σ’έσκισε!

Και μ’έβγαλες ανεβαστά στο φως σου... Σωριάστηκα στα χώματα (ω, ευλογημένο το χώμα, ξέρα στον ήλιο, μετά το υγρό –σαπίλα- σπήλαιο...) και freeze-frame, περίμενα να δω αν είμαι ακόμη αυτή που μπήκε...

Δεν είμαι. Πρέπει να περιμένω πολύ να ηρεμήσει η καρδιά μου, να πάψει να κλαίει, έστω τόσο ίσα να πάρω ανάσα χωρίς να νομίσω ότι θα πάθω συγκοπή.

Είμαι τόσο σαστισμένη που δεν μπορώ καν να σου πω μπράβο, ζήτω - μόνο σε κοιτάω με θαυμασμό που κάνεις τον ξεναγό εκεί που άλλοι μείναν μέσα... Και με χαμόγελο όλο γωνίες, αντρίκειο και τρυφερό, κανένας τσαμπουκάς, έσπασε!

Βάζεις το καπέλο σου, σκονισμένος, μου λες «γειά τώρα, φεύγω, έχουμε και δουλειές», σκύβεις και με φιλικό χτύπημα στον ώμο μου, ροβολάς γι’αυτά που άφησες, γι αυτά που δεν άφησες να σ’αφήσουν...

Είχα λόγω γ*μώτι μου που μπήκα χτες σαν κυρία κι έλεγα για τα «απ’έξω-απ’έξω» του καπνού... Είχα λόγο να σε πάρει που δεν έμπαινα να κλάψω σκίζοντας γη και ουρανό απ’τις φωνές μου... Είχα σου λέω λόγο που έβαλα την πλακίτσα να κανει νουμεράκι «πόσο έχεις μεγαλώσει, μπέμπα, μπέμπα», να περάσει κι αυτό ανώδυνα...

Κι ήρθες και την πάτησα... Πάει η μελανιασμένη μου καρδιά, έβαψε με καθε βήμα μου εκεί μεσα τ’αχνάρια του πατέρα μου, που δε μπορούσε να μιλήσει, έκανε το ταξίδι τόσες φορές, που έλεγε ότι και παλι θα βγει στο φως, τι να μας στεναχωρεί – κι αν δε βγει, παλι τι να μας στεναχωρέσει... Μπροστά η αξιοπρέπεια και η στωϊκότητα, στη μέση ο φόβος του πατικωμένος, και πίσω η αγάπη του, να την μεγαλώσει, να μας φτουρήσει για καιρό – στο σπήλαιο, κι αυτά σκεφτόταν...

Κάθομαι στα χώματα και σκεφτομαι πώς γίνεται να μην έχει μείνει ένα στιμμένο κουρέλι η καρδιά μου, πού βρίσκει ακόμη αίμα και λερώνει... Κια μετά με βλέπω με τα μάτια μου γυρισμένα μέσα, δεν είμαι ίδια, σάμπως γέμισα...

Σ’ευχαριστώ!

(μόνο την άλλη φορά καλέ μου, πάρε τίποτε χανζπλάστ μαζί, καμμιά ξυλοκαϊνη...! Αουτς!)

Yannis H είπε...

Το συγκεκριμένο post είναι πολύ ενδιαφέρον, αλλά εδώ και μέρες ΠΝΙΓΟΜΑΙ στη δουλειά. Θέλω όμως να πω μερικά πράγματα και κλέβω μερικά λεπτά.

Ξεκίνησα σαν κλασικός Έλληνας όταν βρέθηκα στο εξωτερικό. Τι θα πει ‘απαγορεύεται το κάπνισμα’; Τι φασισμός είναι αυτός;

Στη Φινλανδία απαγορεύεται να καπνίζεις μέσα στο σπίτι σου. «Και πού θα το καταλάβουν;» ρώτησα μόλις το έμαθα. Το μυαλό κάθε Έλληνα πάει κατευθείαν σ’ αυτήν την ερώτηση – οι Φινλανδοί δεν σκέφτονται έτσι. Εφόσον απαγορεύεται, τελείωσε – τι σημασία έχει αν θα με πιάσουν ή όχι; Και μάλιστα, αυτό δεν ξεκίνησε σαν απαγόρευση αλλά σαν σύσταση. Το κράτος ανακοίνωσε ότι τα σπίτια εκεί είναι ‘σφραγισμένα’ (λόγω του κρύου και εξοικονόμησης ενέργειας) οπότε ο καπνιστής καταλήγει να αναπνέει ξανά και ξανά τον ίδιο καπνό. Έγινε η σύσταση κι αυτό ήτανε: την άλλη μέρα, όλοι οι Φινλανδοί βγήκαν και κάπνιζαν στα μπαλκόνια. Αυτό είναι δείγμα εμπιστοσύνης στο κράτος. (Δεν λέω ότι δεν έχει αρνητικά στοιχεία – αλλά είναι αξιοθαύμαστο αίσθημα, άσε που αφαιρεί το άγχος. Εδώ προσέχουμε συνέχεια πίσω από τον ώμο μας, ψάχνουμε για κρυμμένες ατζέντες, κρυφά συμφέροντα, για το που αποσκοπεί η κάθε κυβερνητική απόφαση).

Τέλος πάντων, προσαρμόστηκα και για τρία χρόνια κάπνιζα έξω. Το ελάττωσα σημαντικά (από 3 πακέτα σε τρία τσιγάρα), μέχρι που σχεδόν το έκοψα. Μέχρι που πήγα να ζήσω μόνος μου, οπότε ‘ξανακύλησα’ στην παλιά συμπεριφορά. Στο δωμάτιό μου έβαλα έναν απαγορευτικό κύκλο που μέσα του είχε τον απαγορευτικό κύκλο με το τσιγάρο. ‘Απαγορεύεται το απαγορεύεται το κάπνισμα’. Κάποιος μη-καπνιστής Ιταλός μου είπε τότε: «Εσύ μπορείς να συγκρατήσεις τον εαυτό σου και να μην καπνίζει – εγώ δεν μπορώ να συγκρατηθώ και να μην αναπνέω.» Ντράπηκα…

Ο κυριότερος λόγος που θα μπορούσε πλέον να με κάνει να κόψω το τσιγάρο, είναι να σκέφτομαι τις πρακτικές των εταιριών. Τα ψέματα, τις μαφιόζικες πρακτικές, τις πληρωμένες έρευνες… Ο κυριότερος λόγος να μην καπνίζω μπροστά σε μη καπνιστές, είναι να υπάρχει έγκυος δίπλα μου. Με το που μου είπε η συνάδελφός μου ότι είναι έγκυος, κάπνιζα έξω. Και ξανάρχισα να καπνίζω μέσα, όταν γύρισε. Μισές δουλειές, μισές αρχές, μισές συμπεριφορές.

Προσωπικά, αν και φα-να-τι-κός καπνιστής, θα ήθελα να επιβληθεί απόλυτος νόμος και στην Ελλάδα. Η υγεία (όλων!) είναι ίσως ο μόνος τομέας όπου θεωρώ την πρακτική της άνωθεν επιβολής, θετική.

Lefteris Kritikakis είπε...

Ο μοναδικός λαός της Ευρώπης που μοιάζει με τους Αμερικανούς τελικά, είναι οι Έλληνες. BMW, γκόμενα, φοροδιαφυγή και πως θα βρούμε τρύπα στο νόμο (α το κολοκράτος...).

Κύριε Δήμου, καινούργιο θέμα θέλουμε το οποίο να μην προκαλεί και πολλές διαφωνίες και να είναι και βαθύ... καθοριστικό... ας ανταλλάξουμ απόψεις περί νοοτροπιών...πως οι νοοτροπίες είναι αυτές που τελικά καθορίζουν την επιτυχία ατόμου, ομάδας, χώρας.

Λευτέρης

basik είπε...

Μια και το Lucky Strike έχει την τιμητική του, ας αναφέρουμε και τον σπουδαίο Raymond Lowey που σχεδίασε το πακέτο του.

aphrodite είπε...

Αντε, να πω κι αυτό, και το κόβω, γιατί δεν αντέχω, μια με τό "μίσος", μια με το "τσιγάρο" έχω χάσει την αίσθηση του να κρύβομαι στα χαζά καθημερινά (τα τόσο ευθυνόκενα και ανακουφιστικά)...

Το αντίθετο του καρκινοπαθούς, είναι ο υγιής άνθρωπος, δεν είναι? Ο υγιής, σε σύγκριση με τον οποίον αρρωσταίνες εσύ και γίνεσαι ασθενής, από καρκίνο.

Το καπνιστής-μη καπνιστής δεν καταλαβαίνω λοιπόν, ορίζομαι εγώ ως μη-καπνίστρια, δηλαδή ότι το φυσικολογικό /πλειοψηφία /νόρμα /κανόνας, whatever, είναι ο καπνίζων, κι εγώ, ΕΓΩ ορίζομαι ως μη-κάτι σύμφωνα με αυτόν?

Οι καπνιστές ορίζουν στο δικό τους σύμπαν τους μη-δικούς τους? Το πρεζόνι (του ο,τιδήποτε) θα ορίσει εμένα ως μη-πρεζόνι? (Διαφορά βαθμού η πρέζα, έχω κι εγώ τις δικές μου...) Αλλά ο "έχων την έξιν" να ορίζει εμένα ως μη-έχοντα, κι όχι εγώ εκείνον ως μη-υγιή /στα καλά του κτλ?

Ε ΟΧΙ!

anemeli είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
synas είπε...

Είναι αυτός, που κάνει, ό,τι τον έπλασε η φύση να κάνει.
Και είναι κι αυτός, που κάνει κάτι άλλο απ’ αυτό, που τον έπλασε η φύση να κάνει. Ήτοι: ο πράττων το άλλο, το ψεύτικο, το εκτός φύσης.
Εγώ καπνίζω, εσύ δεν καπνίζεις. Είμαι καπνιστής και είσαι μην καπνιστής.
Θα μπορούσαμε να λέμε φυσικός/φυσιολογικός και μη φυσικός/φυσιολογικός. Αλλά αυτό δεν είναι και πολύ σαφές. Ή ο «φυσιολογικός ως προς το κάπνισμα». Μακρινάρι.

paragrafos είπε...

Μια κάπως "σκληρή" γεύση ελπιδας

αφιερωμένη σε όλους

αλλά και ειδικά στον Mario-p


Με αγάπη

Παράγραφος

Αρχαίος είπε...

Λέτε βρε παιδιά να γλυτώσουμε απο το harry έτσι έυκολα. Νομίζω ότι τον παρεξηγήσαμε δεν είναι ο άνθρωπος φασίστας οι άλλοι είναι αρβανίτες τουρκόσποροι κ.λπ. Οι καινούργιοι χαρακτηρισμοί αφορούν τις σμυρνιές και τους ομοφυλόφυλλους που μπορουν να κάνουν π**ες για να κόψουν το τσιγάρο!!!!.
Στο γραφείο είμαστε δύο ανδρες και μια γυναίκα. Εκείνος που καπνίζει σαν "αράπης" είναι η γυναίκα και δεν λέει να το κόψει!!. Ευτυχώς καταφέραμε και τη βάλαμε κοντά σε ένα παράθυρο.
Κάναμε το λάθος ένα Σάββατο βράδυ και πήγαμε στο ζυγό. Μετά απο 2 ώρες δεν αντέξαμε άλλο και φύγαμε το νέφος που υπήρχε δεν περιγράφεται. Άσε το πλήθος που στρίμωξαν στο κέντρο αν πάρει κάποτε κάποια φωτιά θα υπάρξουν πάνω από 100 θύματα μόνο απο το ποδοπάτημα.

mariosp είπε...

Nikos Dimou: Εγώ σας ευχαριστώ ― χάρη σε σας με διάβασε και κάνας άνθρωπος... :-)
Το «Πτέρυγα Καρκινοπαθών» του Σολτσενίτσιν από ποιον εκδοτικό έχει εκδοθεί;

maika said...
..μετά το κείμενο του marios p είναι κανείς που καπνίζει και το απολαμβάνει τόοοοοοοσο πολύ ακόμα?

Εγώ...

synas είπε...

Κι εγώ.

Grecopean είπε...

@sinagir

"αφιερώνω, περισσότερο χρόνο από αυτόν που αφιερώνουν οι γιατροί στους ασθενείς τους."

Οι ιατρικές υπηρεσίες αποτελούν άκρως ανελαστικό ως προς τη τιμή αγαθό. Η προσδιοριζόμενη τιμή δηλάδη των υπηρεσιών δηλαδή είναι σχεδόν ανεξάρτητη της ποσότητας και ποιότητας των προσφερομένων υπηρεσιών.
Άμεσο αποτέλεσμα: γιατροί που είτε προσδιορίζουν εξαιρετικά υψηλές τιμές (προκειμένου να εκμεταλλευτούν την προνομιακή τους και να θησαυρίσουν θέση σε βάρος του ασθενή) είτε προσφέρουν υπηρεσίες κάκιστης ποιότητας.
Έμμεσο αποτέλεσμα: Εκατοντάδες χιλιάδες υποψήφιοι ιατρικών σχολών εξαιτίας κυρίως των προνομίων επαγγέλματος και όχι λόγω της επιθυμίας τους να υπηρετήσουν το κοινωνικό σύνολο ή του ενδιαφέροντος τους για την επιστήμη της ιατρικής.

Το σωστό να λέγεται είπε...

-> Συνας

320 χρονών μόνο,
νεαρούλικο σας βλέπω.

Δεν υπάρχουν βρυκόλακες σε τέτοιες ηλικίες.
Αυτά είναι τα άσχημα του liquid diet και η ζωή στο σκοτάδι.
Σκορβούτο.

Το σωστό να λέγεται είπε...

-> Χούλια

Ταξιδεμένη ...
Μ'αρέσεις.

Γνώρισα την ζωή και τους ανθρώπους ταξιδεύοντας με κάθε ευκαιρία, με κάθε μέσο, από τα 14 μεχρι 23.

Το Ίντερνετ σου προσφέρει πλούτο εμπειριών, αλλά το "διάβασα και είδα" δεν συγκρίνεται με το "έζησα".

Το πιο σημαντικό είναι όμως όσο περισσότερο "ζείς" τα μέρη που ταξιδεύεις τόσο περισσότερο καταλαβαίνεις την σοφία του Δημιουργού στην ομορφιά της κτίσης.

Μία λύπη μόνο έχω,
που δεν μπορώ να ξαναδώ την Ελλάδα και τους Έλληνες όπως ήταν την εποχή των ταξιδιών της εφηβείας.
Μια Ελλάδα ιδανική.

Την έχω στην μνήμη μου.

Το σωστό να λέγεται είπε...

-> Marios-p

Μαστρο Νικόλα,

Ευχαριστώ για το δώρο σας, Ωραία τα αισθήματα στην πάλη σας.

Ένα ποίημα της Έλλης Νεζερίτη μού ήρθε στο νού και εδώ είναι νάτο:




ΟΙ ΑΛΜΠΑΤΡΟΣ


Μεσάνυχτα

Κύματα
απροσδιορίστου χρώματος
της συνομοταξίας του ανθρωπίνου είδους
ανοίγουν τα μάτια τους στη ζωή,
ενώ ταυτόχρονα στον ίδιο ρυθμό
ένα παρόμοιο πλήθος
εν πλήρη ευδαιμονία (1) απέρχεται απ τη ζωή.


Περασμένα μεσάνυχτα.

Οι ροδοδάφνες σπρώχνουν το χώμα
κι απλώνουν τις ρίζες τους βαθιά στο έδαφος,
ενώ οι κισσοί απερίσπαστα αναρριχώνται
στους ερειπωμένους τοίχους.


Λίγο πριν το ξημέρωμα.

Οι πινγκουίνοι κοιτάζουν ανήσυχοι τ αστέρια,
ενώ τα πέλαγα αγανακτισμένα
δέρνουν τις ακραίες πούντες της γης.


Ξημέρωμα.

Η ώρα της αγωνίας.
Τα μάτια ανοίγουν, τα βλέφαρα ορθώνονται
και, μπρος στην ανυπαρξία του ορίζοντα,
λυγίζουν από τους λεμονανθούς της απογοήτευσης.

(1) η αδιαφορία των αλμπατρός,
στην περίπτωση που μόλις ανέφερα,
είναι εξοργιστική.
Αυτοί, πότε αφήνονται να τους λικνίζουν τα κύματα
και πότε ανοίγουν διάπλατα τα φτερά τους,
οπότε αρχίζει λειτουργική πορεία στο δοξαστικό της ζωής.




Ευχή να φυσάει πάντα ο άνεμος πού θα ανοίγει διάπλατα τα φτερά...

Μαστρο Γιώργος

O_EFOROS είπε...

ΑΠΟΡΙΕΣ

1984, Οκτώβριος. Ταξίδι στην Ελβετία. Έκπληκτος, έβλεπα τους πολίτες να καπνίζουν κανονικότατα μέσα στα τραμ και στα λεοφωρεία και μια βραδυά στον κινηματογράφο! Μάλιστα το πιο απίστευτο ήταν στο τρένο για τη Λωζάννη, σε βαγόνι ΜΗ ΚΑΠΝΙΖΟΝΤΩΝ, μια χαρίεσσα θυλική γνωριμία που κατά 'ελληνικότατο' τρόπο κάπνιζε στη ζούλα (...για να γίνει άραγε πιο συμπαθής στον τριτοκοσμικό συνομιλητή της???... αλλά, και πάλι... μπα... δε γνώριζε και πολλά περί ηθών της σύγχρονης Ελλάδος...)

Πρόπερσι, γύρισα με το αμάξι τη μισή Ισπανία επί ένα μήνα. Σε όλα τα εστιατόρια και τα μπαρ, το κάπνισμα όχι απλώς επιτρεπόταν, αλλά είχες την αίσθηση πως επιβάλλεται! Μάλιστα, στα tapas bar (μεζεδοπωλεία ?) της Μαδρίτης, μου έκανε εντύπωση η απουσία στακτοδοχείων, μέχρι που διαπίστωσα πως το έθιμο επιτάσσει τη ρίψη των αποτσίγαρων στο πάτωμα (!!!)

Τα ίδια πανω κάτω στην Σικελία πέρυσι. Μόλις ζητούσα τραπέζι για καπνιστές στα εστιατόρια, εισέπραττα την απάντηση "non e America qui, signore!" συνοδεύμενη από τρανταχτά γέλια.

Η μεγαλύτερη έκπληξη τον περασμένο Νοέμβριο στο Dusseldorf, στη Γερμανία. Τα ίδια και χειρότερα. Πήγα σε πέντε εστιατόρια και άλλα τόσα μπαρ και πέραν του μη διαχωρισμού χώρων καπνιστών και μη, παρατήρησα πως η πρώτη κίνηση των Γερμανών με το που κάθονται στο τραπέζι είναι το άναμα τσιγάρου (όπως ακριβώς και στην Ελλάδα)!!!!!!!!!!!

Μόνο στη Γαλλία παρατήρησα αυστηρότητα στην εφαρμογή των αντικαπνικών μέτρων...

Περίεργα όλα αυτά.

Τελευταία, άρχισα να ασχολούμαι κι εγώ με το χόμπυ της πίπας και σταμάτησα εντελώς το τσιγάρο. Διαπίστωσα πως πρόκειται για εντελώς διαφορετικά πράγματα. Το τσιγάρο το καπνίζεις μόνο λόγω εθισμού. Την καπνοσύριγγα καθαρά για την απόλαυση και το φετιχισμό. Ακριβό σπορ, gmt, αλλά έχει άλλη χάρη...

jim_hellas είπε...

είναι απλά ένα άπιαστο όνειρο! Οι καπνιστές έχουν κάθε δικαίωμα να καπνίζουν, αλλά και εμείς έχουμε κάθε δικαίωμα να ΜΗΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΘΗΤΙΚΟΙ ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ! Τόσο δύσκολο είναι να το κατανοήσουν; Εάν σε μία παρέα οι 10 έπαιρναν πρέζα και ο 1 όχι, οι 10 θα έπρεπε να του επιβάλουν να τρυπάει το χέρι του με την βελόνα τους; Τι παράλογα πράγματα είναι αυτά;

GIANNHS.F είπε...

Είμαι ένας πρώην καπνιστής που θέλω να μοιραστώ την εμπειρία μου.
Ξεκίνησα το κάπνισμα σχετικά μεγάλος (19-20) με τον καφέ στην δουλειά μου. Στην αρχή όπως και στους περισσότερους πιστεύω η εμπειρία ήταν μάλλον δυσάρεστη με τον καιρό όμως συνήθισα και κάπνιζα συστηματικά.
Από ένα σημείο και μετά γύρω στα 30 μου άρχισα να σκέφτομαι να το κόψω, κυρίως όταν μετά από μία απογευματινή βάρδια στην δουλεία και 1 πακέτο ένοιωθα το στόμα μου σαν «πέτσινο», αλλά δεν μπορούσα. Πολλές φορές τα βράδια αυτά έλεγα στον εαυτό μου ότι σταματάω αλλά την άλλη μέρα το πρωί η πρώτη μου σκέψη ήταν το περίπτερο. Το μόνο καλό σε όλα αυτά τα χρόνια ήταν ότι κάπνιζα σχεδόν αποκλειστικά στην δουλειά και ελάχιστα έως καθόλου στο σπίτι.
Τελικά στα 32 μου με την ευκαιρία διακοπής του καπνίσματος για 1-2 μέρες μετά από ένα κρύωμα το πήρα απόφαση και το έκοψα. Δεν ήταν ούτε εύκολο αλλά ούτε ιδιαίτερα δύσκολο.
Μετά από αυτό για 6-7 χρόνια δεν είχα ιδιαίτερο πρόβλημα να βρίσκομαι σε χώρους με πολλούς καπνιστές (εκτός από κάποια φυσιολογική ενόχληση) αλλά από κάποια στιγμή και μετά άρχισε να με πειράζει φοβερά ο καπνός.
Σήμερα αν μείνω για 2-3 ώρες σε χώρο με πολύ καπνό ερεθίζεται ο λαιμός μου και προσπαθώντας να τον καθαρίσω βήχοντας χειροτερεύω τα πράγματα και την άλλη μέρα είμαι σαν να έχω κρυώσει.
Μετά από όλα αυτά είμαι κατά του καπνίσματος. Αισθάνομαι πολλές φορές αποκλεισμένος από πολλούς χώρους λόγω του καπνού. Νοιώθω στεναχώρια και μερικές φορές θυμό όταν συνάδελφοι ή φίλοι καπνίζουν σε κλειστούς χώρους ενώ ξέρουν το πρόβλημά μου και ταυτόχρονα ενοχές επειδή παλαιότερα έκανα και εγώ σαν καπνιστής σε άλλους το ίδιο.
Το τελευταίο με κάνει να νοιώθω κατανόηση αλλά και λύπη για όλους όσους είναι δέσμιοι του καπνίσματος.

ΥΓ. Έχω γνωρίσει ελάχιστους καπνιστές που να μην θέλουν να το κόψουν αλλά να λένε ότι δεν μπορούν ?

kkai-Lee είπε...

Από μια άλλη σκοπιά.....

Το τσιγάρο και ο πόλεμος,

είναι αδιαμφησβήτητα κακές και πολύ επίκίνδυνες συνήθειες διαφορετικού βαθμού και σημασίας.

Και τα δυο όμως αποτελούν βασικά εξαρτήματα της οικονομίας την οποία στηρίζουν ( αν είναι δυνατό ) και γι' αυτό συντηρούνται και προστατεύονται δια Νόμων που συνεχίζουν να ψηφίζουν τα Κράτη με πολλή σοφία.

Ακόμα και σήμερα, στον αιώνα της πληροφορίας και της εύκολης δυνατότητας για γνώση και της διαφάνιας.

Η ύπαρξη και η διαιώνιση τους, θεωρείται αυτονόητη στο φιλελεύθερο μας κόσμο, και έχει σκοπό τη διατήρηση των ισορροπιών, έστω και αν είναι κοινά αποδεκτό ότι το αποτέλεσμα και των δυο
( τσιγάρο - πόλεμος ) συνήθως είναι ο αφύσικος και ο άκαιρος θάνατος.

Ο κόσμος εθισμένος από τον καπνό τους, αδυνατεί ή αδιαφορεί να αντισταθεί αποτελεσματικά.

Καταλύτης είναι η " Πίπα της Ειρήνης " αλλά υπάρχει μάγκας για να την ανάψει??

Ελπίς είπε...

Προσέρχομαι, έστω και καθυστερημένη, να προσκομίσω το βλέμμα του ανθρώπου που πάσχει από χρόνιο βρογχικό και (σχετικά προσφάτως) αλλεργικό άσθμα, ευτυχώς ήπιου συνήθως βαθμού.
Με το χρόνο όλες σχεδόν οι σχετικές εμπειρίες συναιρούνται σε μία αίσθηση αποκλεισμού. Μαθαίνεις, συνηθίζεις να αποφεύγεις τα μπαρ, τις ταβέρνες, τα καφέ που δεν έχουν τραπεζάκια έξω· να αποχωρείς διακριτικά στην κορύφωση του πάρτι, όταν οι παρέες ντουμανιάζουν το χώρο· να παρακαλείς ευγενικά τον ταξιτζή να μην καπνίσει μέχρι το τέλος της διαδρομής· να βρίσκεσαι στη δυσάρεστη θέση να απολογηθείς για την υγεία σου όταν ο ταξιτζής σε ρωτά για την απροσδόκητη παράκλησή σου· να θέτεις ως όρο επαγγελματικής συνεργασίας το άκαπνο περιβάλλον· να μετράς το χρόνο που μπορείς να αντέξεις μέσα στην αίθουσα σύσκεψης με τον καπνιστή πελάτη· να διεκδικείς άλλοτε μαχητικά και άλλοτε διακριτικά την κάθε σου ανάσα, ακόμα και μέσα στο σπίτι σου, όταν, ας πούμε, ο υδραυλικός θεωρεί αυτονόητο ότι μπορεί να καπνίσει μέχρι εσύ να του φέρεις ένα ποτήρι νερό από την κουζίνα. Όλα αυτά και άλλα πολλά τα μαθαίνεις, τα συνηθίζεις και λες αυτή η φυλακή μου έλαχε: το άσθμα μου.
Και μετά κάνεις ένα ταξίδι σε μια άλλη χώρα, με άλλους νόμους και άλλους τρόπους και συνειδητοποιείς ότι η φυλακή σου είναι οι νόμοι, οι τρόποι και οι άνθρωποι του τόπου σου.

Hliodendron είπε...

Έχουνε ήδη ξεκινήσει άλλα θέματα αλλά θέλησα σήμερα, να ξαναγράψω αυτό που έσβησα προχθές πάνω σε μια παρόρμηση. Ένας δισταγμός το κράτησε. Πρόσεξα ένα δυο σχόλια που το αναφέρουν.

(Και) γι' αυτούς το επιστρέφω.


Ο γέρο Τζιάζας καθότανε στη μέση του δρόμου πάνω στην τσαέρα του. Όταν καμμιά φορά περνούσε κανένα αυτοκίνητο,έστριβε για να τον αποφύγει. Ούτε σκέψη να κουνηθεί από την τσαέρα, ν' αφήσει τον ναργιλέ από το στόμα. Τα μισόκλειστα μάτια του κοίταζαν ποιος ξέρει τι σκέψεις (ή εικόνες) ασήκωτες και βυθιζότανε.

Εμάς τα παιδιά δεν έδειχνε να μας βλέπει ή να μας ακούει, που λίγο πιο κει, παίζαμε.
Κοντοζυγώναμε αφήνοντας για λίγο το παιχνίδι για να κοιτάξουμε τις φυσαλίδες και τον καπνό. Γινόμασταν, ανυποψίαστα, οι φορείς ενός καιρού που έφευγε για πάντα -και πως να το ξέραμε δηλ. ότι σε λίγα χρόνια ούτε γέρο Τζιάζας ούτε καν το σπιτάκι του. (Κάτω από τις πέτρινες πλάκες του ηλιακού περνούσε τ' αυλάκι που πιο πέρα έδινε τα νερά του στο παλιό υδραγωγείο για να ποτίσει τα περβόλια.)

Ο ναργιλές, ο καπνός που έβγαινε από το στόμα του γέρο Τζιάζα και μας είχε συνεπαρμένους θεατές για λίγην ώρα, διαρρέουν μόλις ξεκινά να γείρει ο ήλιος σκεπάζοντας τις αλλαγές. Μιλά τότε το σούρουπο με αλυχτίσματα και με σκιές.

Panagioths είπε...

Όντως ρε παιδιά τι θα γίνει με τα δικαιώματα των αντικαπνιστών; Ωραία όλοι έχουν δικαίωμα να φάνε, να πιούν και να καπνίσουν αυτό που θέλουν αλλά όσοι είμαστε αντικαπνιστές σε ποιόν χρωστάμε και πρέπει να εισπνέουμε τον καπνό του άλλου;

Ένα άρθρο σχετικά με το κόψιμο του διαόλου:
http://www.world.gr/articles/views/non_smoking

Nyktipolos είπε...

Το κείμενο αυτό ενέπνευσε (σικ) ένα κείμενό μου στο blog μου www.nyktipolies.blogspot.com στο οποίο ανφέρομαι σε σας και τις περί καπνίσματος απόψεις σας. Θεώρησα πρέπον να ενημερωθείτε περί αυτού.

Με εκτίμηση

Aimilios είπε...

Πάντως, το γελειότερο όλων είναι όταν βλέπω καπνιστές να επιχειρηματολογούν υπέρ του να φουμάρουν σε παρουσία αντικαπνιστών με επιχειρήματα του στύλ «γιατί, το νέφος δεν σε σκοτώνει;», «γιατί, οι δρόμοι καρμανιόλες δεν σκοτώνουν;», «γιατί, η κακή διατροφή δεν σκοτώνει;». Επειδή δηλαδή υπάρχουν χιλιάδες τρόποι να μειώσουμε τα χρόνια ζωής μας, θα πρέπει να προσθέσουμε κι άλλον ένα; Η επιτομή της ηλιθιότητας...

jin_kazama είπε...

Γειά σας, καινούργιος είμαι στην παρέα. Τον Ν.Δ. τον ξέρω όμως (απο τα γραπτά του).
Κάπνιζα από τα 15, μέχρι τα 25 που είναι τώρα έχω "πιει" όλες τις κωλοουσίες. Ευτυχώς τα έκοψα στα 21 τα βαριά γιατί η ζωή μου είχε δυαλυθεί, φυσικά με τη βοήθεια του πατέρα μου. Πριν λίγο καιρό σκέφτηκα, "καλά ρε, μαλάκας είσαι? κόψε τη μαλακία, σιγά που θα χαλαστείς άν το κόψεις.
Το έκοψα...πολύ χαλλαρά, καθώς διάβαζα τις κυριακάτικες εφημερίδες, ένοιωσα την έλειψη του τσιγάρου. Σκέφτηκα: "θα πάρω μετά". Δεν πήρα εκείνη τη μέρα. Την επόμενη τα ίδια, βαριόμουν να πάω να πάρω. Την Πέμπτη το πήρα απόφαση. Συμπληρώνω 16 εβδομάδες καθαρός την ερχόμενη Κυριακή. Δε με νοιάζει καθόλου αν καπνίζουν οι γύρω μου. Ο καθένας κάνει τις επιλογές του.

onlinehelp είπε...

opos se ola, etsi kai sto kapnisma o ellinas ine Fasistas

sorry gia greeklish, ime se kipriako kafe

Dienekes είπε...

Είναι μεγάλη αδικία να πληρώνουν καπνιστές και αντικαπνιστές τις ίδιες ασφαλιστικές εισφορές. Αυτό ισχύει για όλες τις εθελούσιες αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, και όχι μόνο για το κάπνισμα. Όποιος δεν καπνίζει υποχρεούται όχι μόνο να υποφέρει τον καπνό των καπνιστών, αλλά και να επιδοτεί μέσω της φορολογίας και των ασφαλιστικών εισφορών τον αυτοκαταστροφικό τρόπο ζωής που επέλεξαν.

Dee Dee είπε...

Απο τον Κωνσταντινο π εμαθα γι την ενημερωση αυτη και εσπευσα. Την Δευτερα που περασε αρχισα την προσπαθεια μου. Εκοψα το τσιγαρο. Εχουν περασει μονο 4 μερες αλλα καθε μερα μου φαινεται και λιγο πιο ευκολη. Ακομη και ως καπνιστρια ημουν υπερ του μετρου να καταργηθει στους δημοσιους χωρους.

Δεν πεισμωσα τοσο για λογους υγειας. Η ποιοτητα ζωης ειναι που με επεισε οτι ειναι σαχλο να καπνιζω οταν ειναι επιλογη μου να μην το κανω!!!

Ομορφη αναρτηση :)

Την καλησπερα μου!

«Παλαιότερο ‹Παλαιότερο   201 – 382 από 382   Νεότερο› Νεότερο»