Τετάρτη, Μαΐου 03, 2006

Ανάθεμα τον Πλάτωνα!



Όλα άρχισαν με τον Πλάτωνα.

Με αυτόν τον γοητευτικό, μεγαλοφυή, σοφό Πλάτωνα που όμως μας άφησε πίσω αμφιλεγόμενες κληρονομιές.

Η μία ήταν ο απολυταρχισμός. Διαβάστε τους «Νόμους». Το «1984» είναι παιδική χαρά μπροστά τους. Οι κυβερνήτες ελέγχανε ως και το κρεβάτι των πολιτών, μπας και συνουσιάζονταν χωρίς λόγο (δηλ. τεκνοποίηση).

Η άλλη ήταν ο πουριτανισμός. Πρώτος ο Πλάτων χώρισε τόσο απόλυτα την ψυχή από το σώμα και όρισε πως «το σώμα είναι η φυλακή της ψυχής». Από κει ξεκινάει ο δυϊσμός σώμα-ψυχή και το σλόγκαν (όπως θα έλεγε ο Όργουελ) «σώμα κακό – ψυχή καλή!».

Δεν ξέρουμε αν ο Χριστός ήταν πουριτανός. (Την Μαγδαληνή πάντως την αγκάλιασε). Βέβαια η Εβραϊκή παράδοση είχε τέτοια στοιχεία. Όμως το μίσος του σώματος ο Χριστιανισμός το πήρε από αλλού. Οι πρώτοι πατέρες της εκκλησίας ήταν όλοι επηρεασμένοι από την νεοπλατωνική παράδοση. (Μερικοί, πριν γίνουν Χριστιανοί, ήταν νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι).

Έτσι το σώμα έγινε βρώμικο, ρυπαρό, αμαρτωλό. (Οι ασκητές το μισούσαν τόσο που δεν το έπλεναν ποτέ). Ο έρωτας έγινε η πρώτη (και για μερικούς η μοναδική) πηγή του κακού. Ό,τι ήταν σαρκικό, υλικό, σωματικό, ήταν αισχρό, ακάθαρτο, ανήθικο, χυδαίο. Και ο άνθρωπος έφτασε να νιώθει ενοχή για το ωραίο και τύψεις για την τέρψη.

Και η ερωτική τέχνη; Η τέχνη που δοξολογούσε την ηδονή και την απόλαυση;

Αυτή ονομάστηκε πορνογραφία.

Για την πορνογραφία έχω γράψει ένα μεγάλο δοκίμιο που σας προσκαλώ να το διαβάσετε ΕΔΩ.

Δεν σας κρύβω ότι λατρεύω την ερωτική τέχνη.

Ότι έχω συλλογές με εικόνες, γλυπτά, βιβλία, ταινίες, που δοξολογούν τον έρωτα. Όχι τον «Πλατωνικό», αλλά τον πραγματικό. Κι αυτός είναι ένας, και δεν είναι ούτε σωματικός ούτε ψυχικός. Γιατί αντίθετα με την Πλατωνική διαίρεση, ο άνθρωπος είναι ενιαίος. Δεν μπορείς να κάνεις έρωτα με ένα άψυχο σώμα – ούτε με μία ασώματη ψυχή.

Κι όμως τους ρύπους και τις ενοχές που μας φόρτωσαν ακόμα τις κουβαλάμε.

Σας παραθέτω εδώ μερικές από τις αγαπημένες μου εικόνες – από αρχαία Ελληνικά (κυρίως αττικά) αγγεία. Κάποτε θα σας δείξω υλικό από άλλους πολιτισμούς: Ινδούς, Κινέζους, Ιάπωνες, που δεν γνώρισαν το μίασμα του Χριστιανισμού. Που λάτρεψαν τον έρωτα και τον ύμνησαν καλλιτεχνικά, όσο και οι αρχαίοι Έλληνες.



Παρατηρήστε πόσο τρυφερά και αθώα είναι αυτά τα νέα παιδιά. Βέβαια δεν είναι φορτωμένα με ενοχές. Δεν ξέρουν για το προπατορικό αμάρτημα ούτε για τα καζάνια της κόλασης...

294 σχόλια:

«Παλαιότερο   ‹Παλαιότερο   201 – 294 από 294
apousia είπε...

@glenn
Σε περίπτωση που σε ενδιαφέρει,δες στην ΕΤ μεσάνυχτα,το Γιώργο Γραμματικάκη να μιλά με τον καθηγητή Φωκά για τη σημασία των μαθηματικών και για άλλα.
Έτσι,τώρα με τον Αλέξανδρο,δεν σε ξεπλένει ούτε ο Δούναβης(harry)

antvol είπε...

Εκπληκτική - κατά την άποψή μου - ανάλυση των πολιτικών απόψεων του Πλάτωνα, σύνδεση με την ευρωπαϊκή ιστορία και τα αυταρχικά πολιτεύματα και κριτική κάνει ο Karl Popper στο μνημειώδες έργο του The Open Society and its Ennemies.
Διαβάστε το, αξίζει τον κόπο. Αν μη τι άλλο, η ευρυμάθεια του ανδρός θα σας εκπλήξει.

harrygreco είπε...

Μιας & αναφερθηκε η " πορνογραφια ",οι τσοντες ειναι πολυ πειστικο δειγμα του χαρακτηρα των λαων. Οι αμερ. ειναι μακραν οι καλυτερες,πλουσιες,χλιδατες,λαρτζ. Οι αγγλικες ειναι βυζοκεντρικες,δειχνουν λαο καθηλωμενο στο σταδιο θηλασμου,οι φραγκικες ειναι απαισιες & ξενερωτες,ολο παρακμιακη ασχημια,οι γκεγμανικες ειναι αισθητικης Νταχαου,με φωτισμο νεκροτομειου,με πετσινα ,αλυσιδες,μασκες & μονοχρωμες-μονο μαυρο. Οι γραικικες ειναι ολο κουβεντα,για εναν λαο ολο λογια,χωρις γκρο πλαν,χωρις γυναικα απο πανω.

cobden είπε...

@aphrodite
Οι anti-porn διανοουμενίστικες μαλακίες της Naomi Wolf ( και αυτές της ημίτρελης υποστηρίκτριας της απαγόρευσης της πορνογραφίας, Andrea Dworkin, η οποία παρεπιπτόντως νόμιζε συνέχεια πως έπεφτε θύμα βιασμού και σεξουαλικής παρενόχλησης από....φαλλοκρατικά γουρούνια)κατάντησαν τον φεμινισμό , παρακλάδι της πιο σκληρής θρησκευτικής δεξιάς όσον αφορά τον πουριτανισμό και την υποκρισία...Όλες αυτές οι ανόητες "φεμινίστριες" δεν καταλαβαίνουν πως η πορνογραφία δεν υποβιβάζει τη γυναίκα, αντίθετα την ανυψώνει.Η αγαπημένη μου Camille Paglia, αντιπαραβάλλει τον τρόπο που βλέπουν την πορνογραφία οι gays και οι φανατικές φεμινίστριες
"Unlike the art-illiterate anti-porn fanatics, gay men glory in every angle on the sexual body, no matter how contorted.A sleek, pretty boy in cowboy boots spreading his buttocks for an up-close glimpse of his pink anus is an alluring staple of gay magazines.IN THAT WORLD, EVERYONE KNOWS THIS SPLENDID CREATURE IS VICTOR, NOT SLAVE.......What feminists denounce as woman's humiliating total accesibility in porn is actually her elevation to high priestess of a pagan paradise garden..."
Και καταλήγει θριαμβευτικά¨
"The feminism of the twentieth-first century will be PRO-ART!PRO-SEX!PRO-PORN!!"....

Τι πιο ωραίο από το να σε βλέπει κάποιος ή κάποια σαν ερωτικό αντικείμενο!!Ποιό το πρόβλημα με αυτό???Ρωτήστε και αυτούς που δεν το έχουν ζήσει ποτέ!!!

Nikos Dimou είπε...

@cobden - Cammille Paglia:
"The feminism of the twentieth-first century will be PRO-ART!PRO-SEX!PRO-PORN!!"....

Συμφωνώ και επαυξάνω. Διαβάστε και την "Εξομολόγηση Πορνομανούς" ΕΔΩ

castolidefkis είπε...

Mε την άδειά σας θα σάς εξομολογηθώ κάτι. Είμαι τόσο ανοιχτός στις ερωτικές ποτιμήσεις των άλλων, σε σημείο να αδιαφορώ παντελώς τι είναι (ερωτικά) ο καθένας. Εκείνο που εμένα προσωπικά παραξενεύει, (δεν το κάνω με τίποτα εννοώ, χωρίς βεβαίως να απαιτώ από κανέναν παρόμοια συμπεριφορά), είναι το φαινόμενο του σεξ για το σεξ.

Εξηγούμαι: Από έφηβος ακόμη, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα με οποιαδήποτε, αν πρώτα δεν τη γνώριζα κάπως. Στην περίπτωση που συνέβαινε να μη γνωριζόμαστε, ξέρω καλά ότι θα πάθαινα χοντρή πλάκα αν κατόπιν ανακάλυπτα πως είναι ή/και είμαι σε σχέση μ' εκείνη, τούβλο, ή απλά δεν ταιριάζουμε πνευματικά, ακόμα κι αν επρόκειτο "για ένα στα πεταχτά". Μιλάμε θα είχα πρόβλημα, όντως...

Γι' αυτό παραξενεύομαι όντως με την ευκολία που (δεν ξέρω πώς να το ονομάσω ακριβώς), "τη βρίσκουνε με το ξεπέταγμα" πολλοί άνθρωποι. Κάθε φορά σκέφτομαι "Καλά ρε παιδί μου, κι αν του/της προκύψει "φόλα", μετά δεν τρέχει τίποτα, η ζωή συνεχίζεται, τι ακριβώς συμβαίνει?"

Δεν ξέρω αν είμαι ανώμαλος, παράξενος, εθελοντής "αγάμητος" ή οτιδήποτε άλλο, πάντως πιο εύκολα τρώω σπανακόρυζο με προφιτερόλ, παρά μπορώ απλά να πάω με μια άγνωστη για "ενα στα γρηγορα"...

Γι' αυτό πιστεύω στον πλατωνικό έρωτα. Μάλιστα διαισθάνομαι πως είναι ο μοναδικός έρωτας που καταφέρνει να μείνει διαχρονικά ατάραχος. Η πλατωνική μου φίλη, (12 χρόνια σχέση), επειδή τυχαίνει να είναι επιθυμητή γυναίκα, κάθε τόσο αλλάζει "αίσθημα", επειδή τη διεκδικούν πολλοί, γιατί έχει καλή δουλειά, σε «γκλαμουράτο περιβάλλον», τρώει πολλά καμάκια κλπ. Λογικό είναι και λογικό το βρίσκω. Ομως κάθε φορά που θέλει να είναι ο εαυτός της, έρχεται να βρει εμένα, αλλά ακόμα και σχέση αν έχει και τύχει να τη χρειαστώ, είναι ικανή να "φτύσει" όποιον κι αν είναι μαζί της για να έρθει κοντά μου. Εγώ δεν το ξαναεκμεταλλεύτηκα ποτέ αυτό, όταν είδα τις ολέθριες συνέπειες που είχε σε μια από τις σχέσεις της. Κι εγώ ο μαλάκας το έκανα (και λυπάμαι γι’ αυτό) από άγνοια κινδύνου.

Τελικά διαισθάνομαι πως ο πλατωνικός έρωτας είναι πιο δυνατός, επειδή έχει να κάνει με την ψυχή, δηλαδή με τον αιθέρα (κατά Πλάτωνα), που είναι πολύ δυνατό στοιχείο, για να μη πω ότι μπορεί να είναι και το δυνατότερο απ' όλα (ο αιθέρας ο αιθέριος σαν αιθέρια ύπαρξη).

Θα μου πεις και πού κολλάει η Ξαβιέρα Χολλάντερ, σ' όλα αυτά τα πλατωνικά? Στην αρμονία, τού να αποδεχόμαστε ο ένας την ομορφιά τής διαφορετικότητας τού άλλου, χωρίς να ενοχλείται κανένας (στον μάταιο αυτό -εκτός κι αν πρόκειται για τον άλλο, ποιος το εγγυάται εξάλλου?- κόσμο).

Αυτά...

castolidefkis είπε...

Mε την άδειά σας θα σάς εξομολογηθώ κάτι. Είμαι τόσο ανοιχτός στις ερωτικές ποτιμήσεις των άλλων, σε σημείο να αδιαφορώ παντελώς τι είναι (ερωτικά) ο καθένας. Εκείνο που εμένα προσωπικά παραξενεύει, (δεν το κάνω με τίποτα εννοώ, χωρίς βεβαίως να απαιτώ από κανέναν παρόμοια συμπεριφορά), είναι το φαινόμενο του σεξ για το σεξ.

Εξηγούμαι: Από έφηβος ακόμη, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα με οποιαδήποτε, αν πρώτα δεν τη γνώριζα κάπως. Στην περίπτωση που συνέβαινε να μη γνωριζόμαστε, ξέρω καλά ότι θα πάθαινα χοντρή πλάκα αν κατόπιν ανακάλυπτα πως είναι ή/και είμαι σε σχέση μ' εκείνη, τούβλο, ή απλά δεν ταιριάζουμε πνευματικά, ακόμα κι αν επρόκειτο "για ένα στα πεταχτά". Μιλάμε θα είχα πρόβλημα, όντως...

Γι' αυτό παραξενεύομαι όντως με την ευκολία που (δεν ξέρω πώς να το ονομάσω ακριβώς), "τη βρίσκουνε με το ξεπέταγμα" πολλοί άνθρωποι. Κάθε φορά σκέφτομαι "Καλά ρε παιδί μου, κι αν του/της προκύψει "φόλα", μετά δεν τρέχει τίποτα, η ζωή συνεχίζεται, τι ακριβώς συμβαίνει?"

Δεν ξέρω αν είμαι ανώμαλος, παράξενος, εθελοντής "αγάμητος" ή οτιδήποτε άλλο, πάντως πιο εύκολα τρώω σπανακόρυζο με προφιτερόλ, παρά μπορώ απλά να πάω με μια άγνωστη για "ενα στα γρηγορα"...

Γι' αυτό πιστεύω στον πλατωνικό έρωτα. Μάλιστα διαισθάνομαι πως είναι ο μοναδικός έρωτας που καταφέρνει να μείνει διαχρονικά ατάραχος. Η πλατωνική μου φίλη, (12 χρόνια σχέση), επειδή τυχαίνει να είναι επιθυμητή γυναίκα, κάθε τόσο αλλάζει "αίσθημα", επειδή τη διεκδικούν πολλοί, γιατί έχει καλή δουλειά, σε «γκλαμουράτο περιβάλλον», τρώει πολλά καμάκια κλπ. Λογικό είναι και λογικό το βρίσκω. Ομως κάθε φορά που θέλει να είναι ο εαυτός της, έρχεται να βρει εμένα, αλλά ακόμα και σχέση αν έχει και τύχει να τη χρειαστώ, είναι ικανή να "φτύσει" όποιον κι αν είναι μαζί της για να έρθει κοντά μου. Εγώ δεν το ξαναεκμεταλλεύτηκα ποτέ αυτό, όταν είδα τις ολέθριες συνέπειες που είχε σε μια από τις σχέσεις της. Κι εγώ ο μαλάκας το έκανα (και λυπάμαι γι’ αυτό) από άγνοια κινδύνου.

Τελικά διαισθάνομαι πως ο πλατωνικός έρωτας είναι πιο δυνατός, επειδή έχει να κάνει με την ψυχή, δηλαδή με τον αιθέρα (κατά Πλάτωνα), που είναι πολύ δυνατό στοιχείο, για να μη πω ότι μπορεί να είναι και το δυνατότερο απ' όλα (ο αιθέρας ο αιθέριος σαν αιθέρια ύπαρξη).

Θα μου πεις και πού κολλάει η Ξαβιέρα Χολλάντερ, σ' όλα αυτά τα πλατωνικά? Στην αρμονία, τού να αποδεχόμαστε ο ένας την ομορφιά τής διαφορετικότητας τού άλλου, χωρίς να ενοχλείται κανένας (στον μάταιο αυτό -εκτός κι αν πρόκειται για τον άλλο, ποιος το εγγυάται εξάλλου?- κόσμο).

Αυτά...

Stavros P (isisdoros) είπε...

Αναφερόμενοι σήμερα στον Πλάτωνα μιά σειρά βιβλίων με τα συγγράμματα του έχουν εκδοθεί από τις εκδόσεις Ζήτρος.

harrygreco είπε...

Οδηγιες προς νεους,απο εμας τους ...γέρους ...Αφηστε τη πλατωνικη μαστουρμπα & οπου μπορειτε...μπειτε. Καλα ελεγε ο Παπαγιαννοπουλος στον Κωστανταρα,στη ταινια Κατι κουρασμενα παλλικαρια.

to ena kai to mhden είπε...

@Κύριον ΝΔ.

Ο Χριστός έχει συγκεκριμένο σκοπό στη γη ώστε και όσοι εναγκαλισμοί έγιναν προς αυτόν τον σκοπό έγιναν.Παράδειγμα η συνάντηση του με την Σαμαρείτιδα(χωρίς εναγκαλισμό-ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗ 4 1-30).
Το "μίασμα του χριστιανισμού" έχω πληροφορίες πως οφείλεται σε μικροβιακή μόλυνση,τα μικρόβια είναι
ζωή άρα ο χριστιανισμός είναι ζωή.
Ο Απόστολος Παύλος ήταν παρών στον
μαρτυρικό θάνατο του Στεφάνου και όμως έγινε όργανο εκλογής, μακάρι το ίδιο και με τους blogoδιώκτες του χριστιανισμού.
Και αφού λέμε για τον Παύλο,ο Κύριος εμφανίστηκε σε όραμα στον Ανανία(μαθητής)και τον έστειλε να ζητήσει τον Παύλο,ο Ανανίας είπε πως
ο Παύλος τους διώκει αλλά ο Κύριος του είπε "Πήγαινε γιατί αυτός είναι όργανον εκλογής μου,δια να φέρει το όνομα μου ενώπιον εθνών και βασιλέων
και των Ισραηλιτών.Εγώ ο ίδιος θα του δείξω όσα πρέπει να πάθει δια το όνομά μου".
Όπως το είπε ο θεός έτσι κι έγινε Παύλος ο Απόστολος των Εθνών.Τί λέει ο ορθός λόγος για όλα αυτά;Τι λένε οι σκεπτικιστές;Τι λένε όταν οι άνθρωποι βαπτίζονται σε Πατέρα Υιό και Άγιο Πνεύμα όπως προείπε ο Χριστός.Τι λένε όταν βλέπουν να επαληθεύεται η προφητεία του για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ.Τι λένε όταν επαληθεύονται οι προφητείες της
Παλαιάς Διαθήκης γι'αυτόν.Όταν στην ίδια την Παλαιά Διαθήκη
επαληθεύονται όλες οι προφητείες μέχρι κεραίας.Τι λένε για τη φωνή του λαού "Το αίμα του ας βαρύνει εμάς και τα παιδιά μας".Και δεκάδες
άλλα σημεία τα οποία αν τα παραβλέψουμε η τα ερμηνεύσουμε με άλλες εκδοχές χάνεται η δομή και το ευαγγελικό νόημα και έρχεται η αντίφαση και το άτοπο.
Για τα σαρκικά, είναι γνωστό τι πρέπει να κάνει κάποιος χριστιανός,
η ψυχή υπερέχει του φθαρτού σώματος
αλλά προσδοκούμε ανάσταση νεκρών και
νέο σώμα.Και για να κλείσουμε με Πλάτωνα όποιος φοβάται τον θάνατο
είναι ανόητος η δειλός(η κάπως έτσι αν δεν το μεταφέρω ακριβώς).

andy dufresne είπε...

Μέγα θέμα ταμπού, θα άξιζε post, οι φαντασιώσεις, το τελευταίο οχυρό της αλήθειας.

Αριστουργηματικό American Beauty.

harrygreco είπε...

Σπαστηκα που ο τρομοκρατης γλυτωσε τη θανατικη ποινη. Και στον νοητο ηλιο συμβαινουν εκλειψεις,δυστυχως.

Nikos Dimou είπε...

@to ena kai to mhden

και μετά από το βραδυνό κήρυγμα (βοήθειά μας) πάω για ύπνο.

Οι υπόλοιποι φρόνιμα, καθότι: "Για τα σαρκικά, είναι γνωστό τι πρέπει να κάνει κάποιος χριστιανός".

heinz είπε...

to ena kai to mhden said...

"...αλλά προσδοκούμε ανάσταση νεκρών και νέο σώμα."


Για να το κάνουμε τι?

heinz είπε...

harry reloaded said...

"Σπαστηκα που ο τρομοκρατης γλυτωσε τη θανατικη ποινη. "

Μήπως να την (επανα)φέρουμε και στην Ελλάδα??
Μπλιάχ και ουστ!!!

heinz είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
castolidefkis είπε...

Heinz, δεν μπορείς απλά να πείς ότι η νυμφομανία είναι η γυναικεία έκδοση τής σαβουρογαμίας?

Από περιέργεια ρωτάω...

to ena kai to mhden είπε...

@heinz
Αν δεν το θέλεις κράτησε αυτό που έχεις!
@ΝΔ
Προτείνω μελέτη ενός χρόνου της Γραφής
συν βιβλιογραφία.Δοκίμασε.

andy dufresne είπε...

Αν ο Γάτος κάνει post για φαντασιώσεις, θα παίξει με Βεατρίκη, πάω στοίχημα.

harry άσε, please, τη θανατική ποινή στην άκρη, τουλάχιστον για το σημερινό post.

basik είπε...

Κάποιοι μένουν Αφρούλας Λυσσαρίδου 69 - κάποιοι άλλοι γωνία Αγαμήτου και Απαρσίας.

andy dufresne είπε...

basik αν δεν κάνω λάθος η Αγαμήτου τέμνεται με τη Μαστουρμπίδη.

aphrodite είπε...

@castolidefkis,

8:26 χτες "...το κοντέρ αναξιοπρέπειας πρέπει να ξεχαρβαλώνεται όταν δηλώνει κανείς ψυχίατρος!"

και σήμερα, 11:29, γενικώς,

ΠΕΡΝΑΣ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ με 9.5 (το 0.5 για το σχόλιο 12:08...)

@cyrusgeo, 10:45,
"...Η εμφάνιση του Ρουβά δεν είναι πορνογραφία· είναι κωμωδία (με την καλή έννοια). Η εμφάνιση της Βίσση και πάλι δεν είναι πορνογραφία· είναι θρίλερ (όχι με την καλή έννοια)."

ΠΕΡΝΑΣ ΧΩΡΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ!

@andy,

Δεν πρόλαβα να πω ότι πάω πετώντας στον Ολυμπο (καλύτερα με τον ντιντή τον Πήγασο - μόνη με τα σανδάλια του χλιμίτζουρα με το μαραμπού στον αστράγαλο να μαδάει ξυστά σε κάθε σύννεφο, ούτε στον εχθρό μου!)κι εσύ ορεξάτε μου,

10:20: μας καρφώνεις!
11:04: με βγάζεις στο φανερό, και 44 λεπτά είναι τίποτα, τι φροντιστήριο σου κάνω τόσον καιρό?!
11:54: κανεις τσιγάρο στα 50' (πάλι καλά...) και
12:11: φτιάχνεις και σάντουιτς για την λιγούρα (17'...χμ...)

Χάθηκε ρε παιδί μου να περιμένεις, να εμφανιστείς κατ'ευθείαν στις 12:11, να έχουν να το λένε?

Αντε, και κάτι δια στόματος Patric Jake O'Rourke, "Υπάρχουν πλέον πολλά μηχανικ΄αεργαλεία που αυξάνουν τον σεξουαλικό ερεθισμό, ειδικά των γυναικών. Πρώτο απ'όλα έρχεται η Μercedes 380SL convertible..."

:-)

georgia m. είπε...

Γύρισα κι εγώ,μόλις,και διαβάζω τα μηνύματα όλων.
Αγαπητέ Τάκη,τι κάνεις;

aphrodite είπε...

@cobden,11:14,
Η σειρά σου...

"Οι anti-porn διανοουμενίστικες μαλακίες της Naomi Wolf ( και αυτές της ημίτρελης υποστηρίκτριας της απαγόρευσης της πορνογραφίας, Andrea Dworkin...κατάντησαν τον φεμινισμό παρακλάδι της πιο σκληρής θρησκευτικής δεξιάς όσον αφορά τον πουριτανισμό και την υποκρισία...Όλες αυτές οι ανόητες "φεμινίστριες" δεν καταλαβαίνουν πως η πορνογραφία δεν υποβιβάζει τη γυναίκα, αντίθετα την ανυψώνει."

Αν νομίζεις ότι νομίζω ότι τσόντες με gangbangs στην καλύτερη, και Γκουσγκούνη στη χειρότερη, ανυψώνουν τη γυναίκα, μάλλον πρέπει να μου έρθεις πιο διαβασμένος...

"Η αγαπημένη μου Camille Paglia, αντιπαραβάλλει τον τρόπο που βλέπουν την πορνογραφία οι gays και οι φανατικές φεμινίστριες
"Unlike the art-illiterate anti-porn fanatics, gay men glory in every angle on the sexual body, no matter how contorted.... IN THAT WORLD, EVERYONE KNOWS THIS SPLENDID CREATURE IS VICTOR, NOT SLAVE.......What feminists denounce as woman's humiliating total accesibility in porn is actually her elevation to high priestess of a pagan paradise garden..."

Συγνώμη, gays και φανατικές φεμινίστριες δεν έχω δεξιωθεί ακόμη στο κρεβάτι μου, αν θες να μιλήσουμε θεωρητικά, ναι, γιατί όχι, σίγουρα έχουν καλύτερη αισθητική από τον κάθε ούγκα-ούγκα που νοικιάζει τσόντες για να εξυψώσει τις γυναίκες...

"...Και καταλήγει θριαμβευτικά¨
"The feminism of the twentieth-first century will be PRO-ART!PRO-SEX!PRO-PORN!!"...."

Είπα εγώ όχι καλέ? Αρκεί να εξυψώνει τη γυναίκα...

"Τι πιο ωραίο από το να σε βλέπει κάποιος ή κάποια σαν ερωτικό αντικείμενο!!"

Να σε βλέπει ίσως σαν ερωτικό άνθρωπο? (λέμε τώρα...)
:-)


(όπως και νά'χει, αυτή τη στιγμή νοιώθω μία ανύψωσις!)

andy dufresne είπε...

αφροδίτη έχεις εξεζητημένα γούστα, θα μου πεις όταν το ΄γραφε αυτό ο Patric τέτοια κυκλοφορούσαν.

Από τη σημερινή γκάμα τι σε εξιτάρει περισσότερο;
(εξιτάρονται περισσότερο οι λυσσάρες νυμφομανείς;;)

Unlimited budget, 3 options, please.

aphrodite είπε...

@andy,

Λυσσάρες... Νυμφομανείς... Τς τς τς.... Ενώ οι άντρες, ε?...Τέτοια μυαλά είχε και ο Ανώνυμος όταν είπε "Εύκολη: αντρικός όρος που χαρακτηρίζει τις γυναίκες που έχουν την σεξουαλική ηθική του άντρα!".

Να μην ξεχάσω και το άλλο που είπε: "Ολες οι σύζυγοι κλείνουν τα μάτια όταν κάνουν έρωτα. Σιχαίνονται να βλέπουν τους άντρες τους να περνούν καλά!"

Λοιπόν, έτοιμος τρελλό αγόρι?

1. Black Mercedes S320 bullet-proof
2. Pantheon sailing yacht (day rates >$21.000
3. Hawker 800 jet (outstanding levels of quietness & comfort)

Κι ένα λούκουμο, καθ'ότι συγκρατημένη βλέπεις... (ακούω unlimited budget!)

4. Xero - defy gravity flight (Xero operates a modern aircraft that is specifically built to fly a special parabolic flight profile that creates periods of weightlessness).

Εσύ?

aphrodite είπε...

Sorry, τώρα το βρήκα, "Νυμφομανής: αντρικός όρος που χαρακτηρίζει τις γυναίκες που θέλουν να κάνουν έρωτα πιο συχνά απ'ότι θέλουν οι άντρες!"

Axuro είπε...

Λυπάμαι μέσα απ' την καρδία μου που βλέπω πάνω από διακόσιους και ανθρώπους να τους εμπαίζει και να εξευτελίζει την λογική τους μ' αυτόν τον ώμο τρόπο ο απέλπιστικά ημιμαθής και προκλητικά θρασύς Δήμου. Σας το είπα κι άλλη φορά. Ο Δήμου ξερνάει το αντιχριστιανικό του μένος με μόνο στόχο την διαφθορά όσων περισσότερων καλόπιστων και τραγικά ανυποψίαστων ανθρώπων μπορεί, διότι στηρίζεται σε ένα και μόνο δεδομένο: Στην απελπιστική σας ένδεια ακόμη και στα στοιχειώδη δεδομένα της ανθρωπιστικής παιδείας, και βέβαια στην θλιβερή σας άγνοια ακόμη και των ελάχιστων γνώσεων ιστορίας και φιλοσοφίας.
Κρίμα.
Για να καταλάβετε το μέγεθος του θράσους και της αγραμματοσύνης του, σας λέω μόνον τα εξής, ίσα-ίσα να σας υποψιάσω, όσους ακόμη θέλουν να μπουν στην διαδικασία της κριτικής σκέψης. Λέει ο σκοταδιστής και τραγικά αγράμματος Δήμου: Πρώτος ο Πλάτων χώρισε τόσο απόλυτα την ψυχή από το σώμα και όρισε πως «το σώμα είναι η φυλακή της ψυχής».
Λοιπόν, καλοί μου φίλοι, αιώνες πριν τον Πλάτωνα την άποψη αυτήν την δίδασκαν οι ορφικοί και οι πυθαγόρειοι, από τους οποίους την δανίστηκε και ο Πλάτων, μαζί με πολλά άλλα δόγματά του, όπως λ.χ. αυτό της μετεμψύχωσης. Άρα, καλοί μου φίλοι, όχι μόνον δεν είναι πρώτος ο Πλάτωνας στην εκμηδένιση του σώματος και της ύλης, αλλά... δέκατος και καταιδρωμένος! Όπως το ομολογεί και ο ίδιος, άλλωστε. Και νομίζω πως κανείς σας απο εδώ δεν υπάρχει που ναμην τρέφει μιαν βαθιά εκτίμηση και σεβασμό στα μυστήρια των ορφικών και στην σοφία του Πυθαγόρα... Όλη τους λοιπόν η φιλοσοφία συνίστατο σε αυτό ακριβώς: Στην εκμηδένηση του σώματος με τελικό στόχο την κάθαρση της ψυχής και την επιστροφή της στον κόσμο των θεών, απ' όπου είχε ξεπέσει. Όμως τι σημαίνει ότι η ψυχή είχε ξεπέσει; Και γιατί είχε ξεπέσει;
Έδω καλοί μου φίλοι βρίσκεται και το μικρό μυστικό, για το οποίο ο Δήμου, και πολλοί άλλοι σκοταδιστές και φωτοσβέστες δεν θα ήθελαν να μάθετε ποτέ: Σύμφωνα με τον Πλάτωνα οι ορφικοί μύστες δίδασκαν πως η ψυχή μας πρέπει να υποφέρει οποιαδήποτε δοκιμασία είναι δίκαιο να της επιβληθεί, μέχρις ότου εξοφλήσει τα οφειλόμενα γιά άρρητα αμαρτήματα του παρελθόντος και πρέπει να περιμένει τότε την απελευθέρωση που θα διατάξει ο θεός (Κρατύλος 399e, 400c).
“Άρρητα” λοιπόν “αμαρτήματα” ανάγκασαν την ψυχή να ξεπέσει από τον κόσμο της θείας μακαριότητας στην γη. Και για να τα ξοφλίσει πρέπει να υποφέρει δοκιμασίες. Και ένα μέρος από αυτές τις δοκίμασιες ήταν και οι πολύ αυστηροί ασκητικοί περιορισμοί στους οποίους υπέβαλαν τον εαυτό τους οι ορφικοί και οι πυθαγόρειοι προκειμένου να εξαγνίσουν την ψυχή τους και να ξεφύγουν από τον κύκλο των μετενσαρκώσεων. Επίσης, ο Αριστοτέλης μας βεβαιώνει ότι υπάρχει δόγμα παλαιών σοφών και ιερέων μυστηρίων "ότι σε αυτή τη ζωή το σώμα μας υποφέρει (!) γιά ορισμένες παραβάσεις" (Αποσπ. 60). Στο ίδιο αμάρτημα που έρριξε τις ψυχές να βασανίζονται στον κύκλο των μετενσαρκώσεων αναφέρεται με πολύ τραγικό τρόπο και ο Εμπεδοκλής, ο οποίος προσπάθησε μάλιστα να το προσδιορήσει.
Την ζωή εδώ στην γη ο μεγάλος φιλόσοφος Εμπεδοκλής την περιγράφει μέσα από έναν σπαρακτικό θρήνο. Λέει λοιπόν: "Έκλαψα και βόγγηξα καθώς αντίκρυσα αυτό τον αφιλόξενο τόπο όπου το μίσος και ο θάνατος και άλλα σωρρεύματα κακών όπως αρρώστιες που κατατρώνε, σαπίλα και τα εφήμερα πράγματα, ρίχνουν τη σκιά τους πάνω στο λειμώνα της καταστροφής" (Β118/121). Πραγματικός... ύμνος στην χαρά της ζωής την οποίαν δήθεν υμνούσαν οι αρχαίοι Έλληνες!
Τον λόγο αυτής της δυστυχίας τον προσδιορίζει ως εξής: "Υπάρχει Προφητεία της Ανάγκης, ένα παλαιό ψήφισμα θεών, αιώνιο, σφραγισμένο με μεγάλους όρκους, ότι αν κάποιος από δόλο τα χέρια του με αίμα μιάνει, αν το μίσος ακολουθήσει, ή αμάρτησε με το να καταστεί επίορκος, τρεις φορές μύριες εποχές θα μείνει μακριά από τους Μακάριους, περνώντας όλο αυτό το χρόνο από όλες τις θνητές μορφές ζωής και από το ένα δύσβατο μονοπάτι θα μπαίνει αναγκαστικά σε άλλο... Ένας από αυτούς είμαι κι' εγώ, φυγάδας από τους θεούς και αλήτης, καθώς δεν κατάφερα ακόμα να αποκολληθώ από το τυφλό το μίσος" (Β115).
Βλέπετε, καλοί μου φίλοι, πως δεν είναι το μίασμα του χριστιανισμού, όπως λέει ο χυδαίος Δήμου, που έφερε το προπατορικό αμάρτημα στην σκέψη και την ζωή των ανθρώπων. Ούτε και ο καταραμένος Πλάτωνας! Πολύ πριν, πνεύματα σαν τους πυθαγόρειους, τους ορφικούς τον Εμπεδοκλή και άλλους σοφούς μύστες και φιλοσόφους εξέφρασαν με τον πιο τραγικό τρόπο την σπαραχτική αγωνία της ύπαρξης.
Συγνώμη που σας κούρασα, αγαπητοί μου φίλοι, αλλά πρέπει πλέον να μάθετε, και να σκέφτεστε. Και κανείς αδίστακτος Δήμου να μην σας ξεγελάει με τις πιο τερατώδεις ψευτιές και συκοφαντίες. Η γνώση και η κριτική σκέψη είναι το μόνο όπλο ενάντια σε όλους αυτούς τους απάνθρωπους σκοταδιστές.

aphrodite είπε...

Κι αντιγράφω από Μουρσελά ("Ο πόθος καίει τα σωθικά"),

"... Κακά τα ψέμματα, κάθε τι που δεν ολοκληρώνεται -γνωστό αυτό- τις πιο πολές φορες γίνεται ένα μόνιμο μαρτύριο που συνήθως κρατά μέχρι το τέλος της ζωής μας, -ως νοσταλγία- αφού ποτέ δεν κατόρθωσε να το ακυρώσει εντελώς η μνήμη μας.
Το ανεκπληρωτο έιναι κάτι σαν ένας μικρός θάνατος, για να μην πω σχεδόν μια καθαρή δολοφονία, - κάτι σκοτώνουμε- με θύμα εσένα τον ίδιο. Ενας κανονικός θάνατος, αφού κόβει τις φλέβες της ιστορίας μας, αφού ευνουχίζει τη σάρκα μας και αφού κάνει τη φαντασία μας υπερτροφική κι αβάσταχτη, για να μπορεί τουλάχιστον να αναπληρώνει τη ζωή που δεν ζήσαμε και την "αμαρτία" που δεν διαπράξαμε."

και βέβαια,

"(απευθυνόμενος στον Μεφίστο) Μου κανει εντύπωση η άγνοιά σου στα θέματα της ηδονής.Τι εμπόρευμα πουλάς τόσους αιώνες? Ο αισθησιασμός δεν θέλει υπερβολές - πάθη, μεθύσια, μανίες. Μόνον ο ελεύθερος και συνειδητός απολαμβάνει. Και ο ελαφρά χορτάτος. Ο πεινασμένος δεν καταλαβαίνει από γεύσεις".

Αυτά, για να μην ξεχνιόμαστε. Υπάρχει και η άλλη πλευρά..


(τι είναι το τελευταίο? Μα τι άλλο, Δον γάτος φυσικά, Τολμηρές Ιστορίες!)

basik είπε...

Πρωτοδιάβασα το όνομα του Ron Athey σε μια συνέντευξη του David Bowie. Στα τέλη Μαρτίου 2000 είδα μια φωτογραφία του στο βερολινέζικο περιοδικό Zitty, με ένα μικρό συνοδευτικό κείμενο, που ανακοίνωνε μια performance του με τίτλο «Solar Anus». Η Neue Gesellschaft für Bildende Kunst ήταν ο οργανισμός που τον προσκάλεσε και τον παρουσίασε, εντελώς δωρεάν, σε ένα περίεργο (και αξιοπερίεργο) κοινό, περίπου εκατό ατόμων, σε μια απλή αίθουσα, πίσω από ένα βιβλιοπωλείο, στο ισόγειο ενός κτιρίου της περιοχής Kreuzberg. Ο 38χρονος καλλιτέχνης, που ήρθε ειδικά από τις ΗΠΑ για αυτήν την παράσταση, την οποία είχε πρωτοπαρουσιάσει σε μια γκαλερί της Σλοβενίας, είναι γνωστός στα underground κλαμπ της χώρας του για τα σκανδαλώδη σόου του που χαρακτηρίζονται από στοιχεία kitsch, trash, ποπ και σαδομαζοχιστικού σεξ. Όντας φορέας του ιού του AIDS, πολλοί αρνήθηκαν να στεγάσουν τις εκκεντρικές δουλειές του από φόβο μήπως το αίμα, που συχνά ρέει, μολύνει κάποιον θεατή. Η αναίμακτη βερολινέζικη παράσταση ξεκίνησε με την προβολή ενός φιλμ που παρουσιάζει τον Athey στα τέσσερα, να γίνεται ο δέκτης ενός τατουάζ από μια αρτίστα του είδους, στο μοναδικό σημείο του σώματός του που ήταν αζωγράφιστο: τον πρωκτό του! Το τατουάζ αυτό, σε σχήμα ήλιου, που κράτησε περίπου τέσσερις ώρες, παρουσιάζεται σε μονταρισμένη μορφή, διαρκείας ενός δεκάλεπτου. Αμέσως μετά την ολοκλήρωσή του βγαίνει μια φωτεινή δέσμη (Ήλιος) και ο Athey εμφανίζεται ολόγυμνος στη σκηνή, για να πάρει την ίδια θέση πάνω σε μια δερμάτινη πολυθρόνα. Από τον πρωκτό του ξεκινάει να βγάζει ένα τεράστιο περιδέραιο με μαργαριτάρια, με τη βοήθεια ενός σκήπτρου, αγκιστρωμένου σαν καλάμι ψαρέματος. Όταν βγει και το τελευταίο μαργαριτάρι, κάθεται στην πολυθρόνα, σαν φαραώ, και τοποθετεί μια κορώνα στο κεφάλι του, που την συνδέει με έξι μικρές αλυσίδες με τα φρύδια και τα μάγουλά του, τρυπώντας τα. Στη συνέχεια φοράει μαύρες μπότες με ψηλά τακούνια, που στο πίσω μέρος τους (εκεί όπου οι καουμπόηδες έχουν σπιρούνια) έχουν προσαρτημένα δύο ντίλντο, και διακορεύεται ακροβατικά.
«Η ιδέα της συγκεκριμένης περφόρμανς έχει τις ρίζες της στα γραπτά του Georges Bataille και τις πλαστικές εγχειρήσεις των σταρ του Χόλλυγουντ» δήλωσε - ανάμεσα σε άλλα πολλά ενδιαφέροντα, στη συζήτηση που ακολούθησε - ο Athey, που προοριζόταν για ιερέας, αλλά απέρριψε την ιδέα όταν συνειδητοποίησε την ενοχή με την οποία η εκκλησία συνδέει το ανθρώπινο σώμα…

andy dufresne είπε...

αφροδίτη, έχω ένα γνωστό που έχει ένα γνωστό που έχει ένα γνωστό του Bill Gates, αν επιμένεις να το προσπαθήσω.

Νυμφομανής είναι τιμητικός τίτλος για τη γυναίκα και δώρο θεού για τον ενδιαφερόμενο.

Μ' έβαλες να ψάχνομαι νυχτιάτικα.
Έτσι πρόχειρα:

1. Ferrari F430 (στο 'χω ξαναπεί μ' αρέσουν τα μικρά...)
2. Cigarette Boat 46 Rider XP (...όπως επίσης και τα γρήγορα...)
3. Fender Telecaster (...ειδικά αν ακούγονται έτσι...)

Πάω για ύπνο, με ξεθέωσες απόψε.

harrygreco είπε...

Σηκωνομαι & βλεπω σχολια αγαπητικων φονιαδων εναντιον δικαιοσυνης. Συμφωνω,οποιος καθαρισει εσας δεν του πρεπει θανατικη ποινη,αλλα 3 μηνες με αναστολη. Παριστανετε & τους αρχαιους,οι οποιοι ειχαν ποινες μονο εξορια ή θανατο. Αει κοιμηθητε.

aphrodite είπε...

@andy,

ΟΚ, θα κοιτάξω να νοικιάσουμε το παλιό Ελληνικό μόλις τελειώσει το τζέρτζελο, να έχουμε χώρο να τα... παρκάρουμε όλα αυτά, να πάρουμε την Telecaster σπίτι, να ανάψουμε κεριά παντού, να φορέσω κάτι πρόχειρο και φυσικά να.... πετάξουμε μια τσόντα στο βίντεο, απ'αυτές τις εξυψωτικές (όσο θα είμαστε έξω για σουβλάκια εννοώ, άσε τους γείτονες να νομίζουν, να κάνουν και τσιγάρο όλοι μαζί μετά, που λέει και το τσιτάτο!)!!!
(-DDD

Λοιπόν, πάω κι εγώ για beauty sleep, I'll see you in my dreams....

Καληνύχτα σας!

(Kαληνύχτα μαμά, καληνύχτα μπαμπά, καληνυχτα Τζων-Μπόϋ, καληνύχτα Μαίρη-Λού, καληνύχτα Σου-Ελεν, καληνύχτα σκυλάκι, καληνύχτα προβατάκι, καλ-ΣΚΑΣΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΜΕ!!!)

aphrodite είπε...

(Κοιμήθηκαν όλοι? Α, ωραία!)

Τρεις μικρές σκέψεις για σήμερα, με κορδελλάκι στο λαιμό:

1. Η tσόντα έχει ορισμένο χρόνο αντοχής παρακολούθησης, χωρίς να χάνει το εφφέ της. Στην αρχή σου φαίνεται από trash ως σχετικά ενδιαφέρουσα, στη μέση από "φτιαχτική" (ε?) ώς πολύ ενδιαφέρουσα και στο τέλος από βαρετή ως καθόλου ενδιαφέρουσα...

Για πόσες σεκάνς... "έμπαινε Γιούτσο" μπορείς να επαναλάβεις τη διαδικασία? Στο τέλος (ειδικά αν έχεις "ξεφορτώσει" ενδιάμεσα (ο-έ-ο!) & έχεις κλείσει και τον ήχο, η αντοχή παρακολούθησης κατρακυλά στο μηδέν με ψιλο-αστείο στυλ - σου φαίνονται πολλά σα φρατζόλες με λουκάνικα να πηγαινοέρχονται και να μπαινοβγαίνουν... Πόσην ώρα μπορείς να βλέπεις εργατικά σάντουϊτς να κοπανιούνται χωρίς να σηκωθείς να κάνεις κάτι άλλο?

2. Το πιο υπέροχο με το να κάνεις έρωτα δεν είναι το ότι κάνεις έρωτα per se, με έναν άνθρωπο που ανέχεσαι στοιχειωδώς ή λατρεύεις θανατηφόρα ενδεχομένως, που ασχολείσαι με την πάρτη σου, ή/και με την πάρτη του άλλου ( κι αυτό ενδεχομένως), αλλά το ότι για εκείνη την ώρα, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΥΠΟΛΟΙΠΟΣ ΚΟΣΜΟΣ!

Ενα white noise σπορ για να να κανεις muffled την υπόλοιπη σου ζωή. Αυτή που στην καλύτερη μπαίνει σε αναμονή μέχρι να τελειώσετε, ή που στη χειρότερη καταλαμβάνει κάποιο σημαντικό χώρο στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου, και πρέπει να πας πολλά "αρφ!" μπροστά για να την ξεχάσεις λιγο.

Οταν την ξεχνάς πάντως, για όσο την ξεχνάς, ααααχ, μαγεία!

3. Υπάρχει κάτι μες το σπίτι, που ταξιδεύει με την ταχύτητα του φωτός, διαπερνά τσιμέντο και κρυπτονίτη άνετα, έρχεται εντελώς απροειδοποίητο, έχει το πιο μ@#$%^σμένο timing του κόσμου & κάνει το αίμα σου να παγώνει:

Μια τσιρίδα.

"ΜΑΜΑΑΑΑΑΑ ΕΛΑ ΕΔΩ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΝΕΡΟΟΟΟ, μπουχου χου χουυυυυυ κλαψ, λυγμ, που ήσουν μαμάκα μου, κάτσε εδώ μέχρι να παντρευτώ τον μπαμπά, ΚΑΤΣΕ ΕΙΠΑ!..."

(Δεν υπάρχει πιο ηλίθιο πράγμα από το να νανουρίζεις νυχτιάτικα μωρό (που έχει όρεξη για τρέλλό παιχνίδι), με το βρακί στον πισινό, με μόνο τη μισή πυτζάμα (κι αυτή ανάποδα) και να νυστάζεις τόσο που να ξεχνάς και την παραμικρή περίπτωση συνέχειας...

(Χμ, υπάρχει: ν'ακούς τον άλλον να ροχαλίζει από το δίπλα δωμάτιο!)

ΟΚ, μαξιλαροθήκη, δεν αντέχω τζαζοσέντονα, πάω για ύπνο σίγουρα ναι!

mickey είπε...

Καμιά νυμφομανής στο κατάστημα;

(αν και για μένα δεν υφίσταται τέτοιος όρος;)

houlia είπε...

Αφρω

Ξ-αφρίδωσες πάλι σήμερα!
Ο Αντυ κοιμάται ο παιδί?
Στα μάλάκά φανταζομαι.

Ποιος παρηγορεί όμως τον Μικυ που έχασε το ειδύλλιο?
Εγώ πάντως στον παραχωρώ,

Φιλκά,
ΝΔ(Ε, Χούλια ήθελα να πω)

Αγκαλιά!

mickey είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
georgia m. είπε...

Θυμήσου, σώμα...

Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες,
όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες,
αλλά κ' εκείνες τες επιθυμίες που για σένα
γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά,
κ' ετρέμανε μες στη φωνή -- και κάποιο
τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.
Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,
μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες
εκείνες σαν να δόθηκες -- πώς γυάλιζαν,
θυμήσου, μες στα μάτια που σε κύτταζαν·
πώς έτρεμαν μες στη φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1918)

mickey είπε...

Να και μια σοβαρή γυναίκα σε αυτό το blog. Καλημέρα Γεωργία!

georgia m. είπε...

Καλημέρα,Mickey!

mickey είπε...

Δεν ξέρω τι λέει ο Βίλχελμ Ράιχ, αλλά για μένα τρία είναι τα βασικά "ορμέμφυτα", αν και προτιμώ να τα ονομάζω "απολαύσεις που δε χορταίνω":

- Sex
- Exploration
- Knowledge

Οι υπόλοιπες είναι συνδυασμός τους ή έστω έχουν ως βασικό χαρακτηριστικό κάποια από αυτά - π.χ. έρωτας, μουσική (ακρόαση και σύνθεση), ταξίδια (κυρίως με αυτοκίνητο ή άλλο ανεξάρτητο μέσο), σπουδές, εργασία, (αμπελο)φιλοσοφείν, blogging(!), και βεβαίως εμπειρίες ζωής (σαν την πρόσφατη έκλειψη στο Καστελόριζο π.χ.)

Πλέον, αν δεν απολαμβάνω κάτι, δεν το κάνω καθόλου! Κι αν το ξεκίνησα, προτιμώ να το αφήσω ημιτελές και να το παρατήσω παρά να το σέρνω μαζί μου, όσο με παίρνει βεβαίως ;) Η ζωή είναι για να τη ζεις και να τη χαίρεσαι, χωρίς αγωνίες, πιέσεις, τύψεις και ενοχές! Κι ας πάει ο Plato και οι όμοιοί του να ...μαμηθούν - καλό θα τους έκανε ;)

Speaking of the devil, αφού διάβασα για πρώτη φορά (πριν από χρόνια) τη "Δολοφονία του Χριστού" του Β. Ράιχ σκέφτηκα: Γιατί άραγε να μην είναι η ερωτική προσέγγιση απλή και απέριττη και να μην κάνουμε έρωτα ή ότι άλλο μας αρέσει (με την προϋπόθεση ότι δεν κάνει κακό σε κανέναν), όποτε, όπου και όπως θέλουμε, χωρίς περιορισμούς και πουριτανισμούς; Η δεύτερη παράγραφος του σχολίου της Houlia στις 4:32μμ με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο - κι όχι μόνο στα λόγια.

Τα παραπάνω αποτελούν για μένα "στάση ζωής" εδώ και αρκετά χρόνια. Δε σημαίνει πως όλοι έχουν τη δυνατότητα (ή την επιθυμία) να ζήσουν έτσι ούτε πως ο ίδιος δεν το ...παρέβην αρκετές φορές (έχω κι εγώ τα κολλήματά μου). Ούτε τα προβλήματα έλειψαν φυσικά ούτε ήμουν πάντα στην ...τρελή χαρά. Μακάρι πάντως να μπορούσαμε να ζήσουμε έτσι όλη μας τη ζωή και να φύγουμε γεμάτοι και ευτυχείς :)

mickey είπε...

Μια και δε σχολίασα live (είχα άλλες, σημαντικές και απολαυστικές ασχολίες), μερικά αντισχόλια:

Skoumas (1:48μμ)
Επαινώ και επαυξάνω! Πες τα χρυσόστομε!

Anula (3:18μμ):
Σε αυτό το blog ποτέ δε λέμε εξαίσιας, αλλά εκπάγλου καλλονής ;)

Heinz (5:11μμ)
Πότε και από ποιον "τεκμηριώθηκε και εργαστηριακά" η ύπαρξη της οργόνης; Εφόσον πρόκειται για "εργαστηριακή τεκμηρίωση", μπορεί να την επαναλάβει κάποιος σήμερα και να εκδώσει τα συμπεράσματά του; Εσύ μπορείς; Εγώ μπορώ;

Optimus said (6:36μμ):
"Αφού υπάρχει ταμπού με το σεξ, έτσι και οι σεξουαλικές προσβολές πειράζουν πιο πολύ από όλα. Θλιβερό."

Όντως! Γι' αυτό και ο χριστιανός γίνεται έξαλλος όταν κατεβάσεις τα δυο γνωστά "καντήλια". Με άλλες εκφράσεις δεν έχει πρόβλημα, ούτε νιώθει να βλασφημείται κανείς!

Anula (7:01μμ):
Αν και σε θεωρώ troll με blog :), θα συμφωνήσω απόλυτα με το σχόλιό σου ;)

RightToChange (7:40μμ)
Το προπατορικό αμάρτημα ήταν όντως το αμάρτημα της γνώσεως (του καλού και του κακού). Καρατσεκαρισμένο - καλά θυμάσαι ;)

takis vasilopoulos (9:14μμ)
Έχεις δίκιο για τις περισσότερες φορές - αν και κάποιες άλλες το χιούμορ δε δείχνει αμηχανία, αλλά άνεση ;)

Heinz (9:49μμ)
Ξέρω κάποια που τη βρίσκει με ακατάσχετη φλυαρία και μεταμεσονύκτια διηγήματα, την πέφτει σε γερο-ξεκούτηδες γάτους και παθαίνει νευρικό κλονισμό αν δεν την εκ-θειάσουν. Υπάρχει ανάλογη ...θεραπεία για την περίπτωσή της;

Εργοτελίνα (10:56μμ)
Στην Αφρική θα πάω με τους Μασάι...

Harry Reloaded (11:41μμ)
Χούφτωστη, χούφτωστη! - ξέρεις ...ποια ;)

mickey είπε...

Ειδικό αντισχόλιο, για τη λατρεμένη μου θεά - άλλωστε έγραψε τόσα σχόλια, που δε θα μπορούσα να τα χωρέσω στο άλλο σεντόνι. Θα προτιμούσα να σιγοντάρω τον "οίστρο" της live (προφανώς μόνο στο blog την πιάνει), αλλά είχα πιο σοβαρά και ενδιαφέροντα πράγματα να κάνω εκείνη την ώρα ;)

(9:32μμ): Καααλό :)

(9:38μμ): Το δις μαλακίζεσθαι ουκ ανδρός σοφού. Πώς τον είπαμε τον τύπο;

(10:27μμ): Επιτέλους, τέλειωσε - με τα αγγλικά μόνο, δυστυχώς :(

(11:14μμ): Εσύ τι ακριβώς απάντησες στην ...ερώτηση;

(12:56πμ): Εγώ πάντως, όποτε σε διαβάζω δε νιώθω καμιά ...ανύψωσις :P

(Κι επειδή προβλέπω την απάντησή σου, θα στο πω από τώρα: Άστο, είναι "κλισέ" - τώρα το δικό σου, μπορεί να είναι και "κλεισέ")

(1:19πμ): Ξέχασες τον κούκλο τον "φουσκωτό" - τώρα ότι κατάλαβες, κατάλαβες :)

(1:28πμ): Γι' αυτό και τόνισα ότι για μένα, ο όρος απλά δεν ...υφίσταται ;)

(1:41πμ): Αντιγράφω από την αντιγραφή σου:
"Κάθε τι που δεν ολοκληρώνεται - γνωστό αυτό - τις πιο πολλές φορές γίνεται ένα μόνιμο μαρτύριο."

Πω πω, τώρα κατάλαβα τι σου συμβαίνει! Τόσο καιρό ζούσα στην άγνοια. Ζητώ συγγνώμη για όλες τις κακίες που έγραψα πριν! Θα με συγχωρέσεις ποτέ άραγε; PLEEEEEEASE!

(Τώρα κατάλαβα γιατί θέλεις να έχεις ΠΑΝΤΑ την ...τελευταία λέξη :)))

georgia m. είπε...

@Mickey

Με είπες πριν σοβαρή,αλλά...σοβαρά τώρα πεθαίνω να μάθω όλη τη βρώμικη λεπτομέρεια...Αυτό το "απολαυστικές",μου κίνησε την περιέργεια!

mickey είπε...

Έτσι κι αλλιώς αφού θα με διώξει που θα με διώξει ο γάτος το πρωί (πάλι "μπουρδέλο" το κάναμε, αν και σύμφωνα με το πνεύμα του post, αυτό δε συνιστά απαξιωτικό χαρακτηρισμό), ας ...ολοκληρώσω κι εγώ με μια καλή κουβέντα:

Την (τελευταία;) καλημέρα μου σε όλους!

(Αφιερωμένο στη Γεωργία, την πρώτη και ...τελευταία μου αγάπη εδώ μέσα)

georgia m. είπε...

Μickey said

(Αφιερωμένο στη Γεωργία, την πρώτη και ...τελευταία μου αγάπη εδώ μέσα)

6:29 πμ


Αυτό μου θύμισε τη διαφήμιση για τη Lacta!"Η πρώτη σας αγάπη και παντοτινή"!

Filboid Studge είπε...

Ερωτικές ενοχές και απελευθέρωση με την τρυφερή ματιά του Philip Larkin (1922-1985).

High Windows

When I see a couple of kids
and guess he is fucking her
and she is taking pills
or wearing a diaphragm,
I know this is paradise
everyone old has dreamed of all their lives,

bonds and gestures pushed to one side
like an out-dated Combined Harvester,
and everyone young going down the long slide to happiness, endlessly.

I wonder if anyone looked at me,
forty years back and thought,
that'll be the life, no God any more
or sweating in the dark about hell and that
or having to hide what you think of the priest.
He and his lot will all go down the long slide
like free bloody birds.

And immediately rather than words
comes the thought of High Windows,
the sun comprehending glass
and beyond it the deep blue air
that shows nothing, and is nowhere,
and is endless.

Καλημέρα σε όλους, free bloody birds!

Nikos Dimou είπε...

Καλημέρα!

Tι μου επεφύλασσε η μοίρα μου! Να γίνει το blog μου νυχτερινό μαγαζί - και όλα τα ωραία να συμβαίνουν την ώρα που κοιμάμαι!

Πρέπει να αλλάξω τον βιολογικό μου κύκλο. Ή και σύζυγο (βάζει ξυπνητήρι στις 7). Αλλιώς θα χάνω πάντα τα καλύτερα και θα τα διαβάζω το πρωί που έχουν κρυώσει. Live, live!

axuro said...
"ο απέλπιστικά ημιμαθής και προκλητικά θρασύς Δήμου".

Νομίζεις πως με έξη χρόνια σπουδές φιλοσοφίας δεν ήξερα ότι ανάλογες απόψεις υπήρχαν και στους Πυθαγόρειους και τους Ορφικούς. (Μέχρι και οι εγκυκλοπαίδειες το γράφουν). Αλλά ο Πλάτων ήταν ο πρώτος μεγάλος φιλόσοφος που τις ασπάστηκε και από τον Πλάτωνα τις πήραν οι χριστιανοί - μέσω των Νέο Πλατωνικών. Άλλωστε αυτό δεν αλλάζει τίποτα στην ουσία - ο Χριστιανισμός μίσησε το σώμα και τον έρωτα.

Λες παρακάτω: "Σας το είπα κι άλλη φορά. Ο Δήμου ξερνάει το αντιχριστιανικό του μένος με μόνο στόχο την διαφθορά όσων περισσότερων καλόπιστων και τραγικά ανυποψίαστων ανθρώπων μπορεί".

Ακριβώς! Μόνο που αντί για διαφθορά γράψε σωτηρία!

paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
paragrafos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
heinz είπε...

mickey said...

"πότε τεκμηριώθηκε εργαστηριακά..."

Mickey, οι μετρήσεις και οισχετικές καταγραφές, υπάρχουν στα "Χειρόγραφα Οργόνης". Πάνε 20 χρόνια που πέρασε απ' τα χέρια μου το βιβλίο, αλλά φαντάζομαι μπορεί να βρεθεί.

(Άμα έχεςι κουράγια να διαβάζεις για Angstrem)

paragrafos είπε...

Πάντα με θυμάμαι ντροπαλή, λες και γεννήθηκα με το γονίδιο της αυθορμητης συστολής. Όταν μας καλούσαν φίλοι και συγγενείς σε γάμους, γενέθλια, βαφτίσια και γιορτές, έβλεπα τούς άλλους που τρώγανε τόσες και τόσες λιχουδιές κι εγώ τίποτε. "Φάε κάτι, κόρη μου" επέμενε η μανούλα. "Μετά, μετά" τής έλεγα. Αλλά που; με άφηνε η ντροπή ν΄απλώσω; Λες κι ένα αορατο χέρι με κρατούσε μακριά και μια αόρατη φωνή μου έλεγε πως δεν έπρεπε, πως είναι κακό ή πως δεν αξίζω τέτοιες χαρές εγώ...

Κι όμως, μέσα μου έλυωνα από επιθυμία να γίνω κι εγώ ένα με τους άλλους, να μη διαφέρω, να γεύομαι τα φαγητά και τα γλυκά, τα αστεία και τα καμώματα, τα πειράγματα και την ανεμελιά τους. Τίποτε όμως από αυτά δεν μου έβγαινε φυσικά. Το παράξενο ήταν που κανείς δεν μου έλεγε και κακή κουβέντα και όλοι μ΄ αγαπούσαν χωρίς να κάνω τίποτε απολύτως για κείνους... Να είχα αραγε κερδίσει την αποδοχή τους επειδή φοβόμουνα και ντρεπόμουνα ακομα και να φάω ένα γκλυκο;

Και τ΄ αγόρια και τα κοριτσια με θέλαν στην παρέα τους κι ας παρέμενα δίπλα τους σιωπηλή και "ώριμη", δίχως να συμμετέχω στα παιγνίδια και χωρίς να ενοχλώ κανέναν. Πάντα όμως χαμογελούσα σε όλους, όλους τους αγαπούσα. Άλλωστε ένιωθα πως τους χρωστούσα χάρη που με θέλανε δίπλα τους και που μου επέτρεπαν έστω και να τους βλεπω να χαίρονται και να διασκεδάζουν. Και η μεγαλύτερη χαρά μου ήταν όταν με παρότρυναν εγκάρδια: "έλα, ελα να παίξεις κι εσύ" -κι ας μη πήγαινα κι ας απαντούσα, ως συνήθοως, "σε λίγο"...

Μια μέρα αιφνιδιάστηκα, όταν είδα στο καθρέφτη πόσο διέφερα από τα αγόρια. Και πολύ καιρό αργότερα, ντράπηκα αφάνταστα που ήθελα να βρεθώ στην αγκαλιά του Μ. και να νιώσω την αντρίκια στοργή του που και μόνο η ιδέα της, ηλέκτριζε κάθε σπιθαμή του κορμιού μου και ξεσήκωνε ρίγη ανείπωτα στη ραχοκοκαλιά μου. "Χριστέ μου! Τι ντροπή!" κρυφο-μονολογούσα, κι αμέσως άνοιγα τη μουσική δυνατά ή έπαιρνα ένα βιβλίο να ξεχαστώ.

Όσο περισσότερο τον σκεφτόμουνα τόσο πιο πολύ ρίζωνε μέσα μου η ενοχή που με παρέλυε: πίστευα ότι πρόδιδα την αγκαλιά τής μανούλας, την αγάπη της, τα φιλιά της. Κι όσο περισσότερο φούντωνε μέσα μου η επιθυμία να τον δω, να του μιλήσω, να χορέψουμε, τόσο πιο πολύ ξέπεφτε μέσα μου η συγκίνηση της μητρικής στοργής που δεν μου χρειαζόταν, τωρα πια, όσο πριν και που ευχαρίστως θα την απαρνιόμουνα για χάρη των φιλιών του, τής αγκαλιάς του, τού κορμιού του...

Τον έβλεπα στα όνειρά μου να περπατάμε μαζί στην παραλία, να κολυμπάμε μαζί γυμνοί και ξυπνούσα από ντροπή και ενοχές. Δεν είναι αυτά για μένα, εγω είμαι καλό κορίτσι, δεν πρέπει να σφέφτομαι τέτοια πράγματα, κι αν το μάθει η μαμά, τι θα νιώσει για μένα, για την κόρη της, δεν είναι σωστό, δεν πρέπει. Και το πρωί, που δεν την κοιτούσα στα μάτια, ρωτούσε επιμονα: "τι εχεις κορούλα μου, τι σου συμβαίνει;". Τι να της πω;

Μόνο όταν την είδα να κλαίει στο γάμο μου, από χαρά, έφυγαν από μεσα μου μεμιάς όλες ενοχές. "Μακάρι κόρη μου να μ΄έπαιρνε τώρα ο θεός, τώρα που σε βλέπω τόσο ευτυχισμένη!" μου σιγανοψιθύρισε, εκείνη τη μέρα, κι εγώ αμέσως την έσφιξα στην αγκαλιά μου, όπως τότε που ήμουνα παιδί, και ξανανιωσα, όπως τότε που ήμουνα κορούδα, εκείνη την πρώτη στοργή που για λίγα χρόνια είχα απαρνηθεί.

Με αγάπη

Παράγραφος

Ανώνυμος είπε...

παραγραφος εισαι τυχερη,η δικια μου μανα δεν με ρωτησε ποτε...τι μου συμβαινει.

epikairos είπε...

Οι αρχαίοι έλληνες ως πιο φιλελεύθεροι άνθρωποι ζωγράφιζαν σε έναν αμφορέα έναν άντρα με το πέος σε στύση και τη γυναίκα να τον κοιτάζει με λάγνο βλέμμα. Οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν υποκαταστήσει το προφανές με χιλιάδες υπονοούμενα, από τη γυναίκα στη διαφήμιση της ΦΑΓΕ που τρώει το γιαούρτι με αισθησιασμό έως τα πρόσφατα εγκαίνια εστιατορίου όπου οι σερβιτόρες έχουν πλούσιο μπούστο.

Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο όπου όταν λες τη λέξη γαμήσι είσαι αισχρός και τιποτένιος ενώ αν λες κάνω έρωτα είσαι πολιτικός ορθός. Όλως παραδόξως βέβαια οι πιθανότητες να σε παρεξηγήσει γυναίκα αν πεις γαμήσι είναι πολύ λιγότερες από ότι να σε παρεξηγήσει άντρας. Μάλλον οι άντρες στις μέρες μας έχουμε γίνει λίγο ξενέρωτοι αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.

paragrafos είπε...

Anula said...
παραγραφος εισαι τυχερη,η δικια μου μανα δεν με ρωτησε ποτε...τι μου συμβαινει.
------------------------

Η αλήθεια ότι οι κάποτε οι δυσκολίες τής ζωής σφυρηλατούν χαλύβδυνες σχέσεις στοργής και αλληλεγγύης.

Με αγάπη

Παράγραφος

Ανώνυμος είπε...

paragrafos said:

Μόνο όταν την είδα να κλαίει στο γάμο μου, από χαρά, έφυγαν από μεσα μου μεμιάς όλες ενοχές. "Μακάρι κόρη μου να μ΄έπαιρνε τώρα ο θεός, τώρα που σε βλέπω τόσο ευτυχισμένη!"

--

Eδω οι μαμαδες μας συγκλίνουν. Και η δικη μου βλεπεις συνδυαζει την εννοια Γαμος με την εννοια Ευτυχια. ++++++

anula, η Δυστυχής

georgia m. είπε...

@anula και paragrafos

Ίσως να αρέσει και στις δύο το τραγούδι που αναφέρεται στη μαμά,σε στιχους της Λίνας Νικολακοπούλου.Το τραγουδάει η Τάνια Τσανακλίδου.

paragrafos είπε...

Anula said...
paragrafos said:

Eδω οι μαμαδες μας συγκλίνουν. Και η δικη μου βλεπεις συνδυαζει την εννοια Γαμος με την εννοια Ευτυχια. ++++++

anula, η Δυστυχής
---------------------------


Με συγχωρείς, anula μου δεν ήθελα να σε σταναχωρέσω.

Πάντως, υπάρχει δυστυχία και δυστυχία. Κι εγώ ακόμα που νιώθω πολύ άτυχος άνθρωπος με τόσες συμφορές που με βρήκαν τα τελεταία τρία χρόνια, γνώρισα ακομα πιο δυσυχισμένους ανθρώπους από εμένα, κυρίως από τα ιμέιλ τους... Γνώρισα ανθρώπους (προχτές έλαβα ένα ιμέιλ που συγκλόνισε κι έκανε τα δικά μου βάσανα να φαίνονται τιποτένια) που μπροστά τους εγώ θα πρέπει να νιώθω ευτυχής!!

Όμως ξεφύγαμε από το θέμα που είναι ο πουριτιανισμός μας και το τσατ δεν είναι επιτρεπτό στο μπλογκ.

(Αν έχεις μπλογκ, μπορούμε να συνεχίσουμε εκεί τα δικά μας (αν και όταν θέλεις) αν δεν έχεις, έρχεται στο δικό μου (αν και όταν επιθυμείς).

Παραμένω εδώ, φυσικά


Με αγάπη, με πολλή αγάπη

Παράγραφος

paragrafos είπε...

Ποιο τραγουδι; Μου το θυμίζετε;

(εγώ ξέρω ένα παλαιικό: "μες της αγάπη το μεθύσι / είχα πιστέψει πως εσυ θα είχες σβήσει... / Μητέρα, από την καρδιά μου ποιος μπορεί για σε βγαλει κλπ

georgia m. είπε...

Μιλώ για το "Μαμά,γερνάω".Μουσική Σταμάτης Κραουνάκης,στίχοι Λίνα Νικολακοπούλου

paragrafos είπε...

Κρίμα, δεν το ξέρω. Άλλωστε, ό,τι τραγούδια (παλιά, κυρίως) έμαθα, τα έμαθα μεχρι τα είκοσι. Τώρα ό,τι θυμάμαι... χαιρομαι.

ΜΕ αγάπη

Παράγραφος

apousia είπε...

@paragrafos
Καλημέρα!
Μάλλον η Γεωργία εννοεί ,το ''μαμά γερνάω''.
''Τα ρούχα που δεν έμαθα να πλένω,τα βάζω σε σακούλες και στα φέρνω,
πονάω μαμά,
φοβάμαι μαμά..''
Δεν θυμάμαι του στίχους..

georgia m. είπε...

@apousia

Ακριβώς αυτό εννοούσα.
Εν τω μεταξύ,νομίζω πως είναι η γιορτή της μητέρας αυτή την Κυριακή.Η γιορτή του έρμου του πατέρα περνάει συνήθως χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι!

paragrafos είπε...

Καλημέρα "Απουσία" μου, και γλυκιά παρουσία μου!

Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χάρηκα που μας ξαναήλθες!

σ΄ αγαπώ

Παράγραφος

Ανώνυμος είπε...

δεν ειναι και τοσο ασχετο το chat μας, ο γαμος (απο το γαμεω-γαμω) εμπεριεχει το το σεξ (δεν σας το εγγυωμαι γιατι δεν εχω πειρα) και τα σχετικα ταμπού για τα οποια εχω την αισθηση οτι εμιλησεν ο σωτηριος ΝΔ

podilatis είπε...

“Αλλά ο Πλάτων ήταν ο πρώτος μεγάλος φιλόσοφος που τις ασπάστηκε και από τον Πλάτωνα τις πήραν οι χριστιανοί”

ακριβώς και…

…Οι ιδέες «αιώνιες», «αυθύπαρκτες», «απαράλλακτες» από τη μια και ο κόσμος των αισθητών, προϊόν απομίμησης από την άλλη που μάλιστα χρωστά την αιτία της ύπαρξης του στην ύπαρξη των ιδεών: αυτά ως βάση και ανεξαρτήτως των προθέσεων του μεγάλου φιλόσοφου -που βέβαια δεν είναι άσχετο ότι και στην πολιτεία και στους Νόμους διερευνά τις προϋποθέσεις για μια ιδανική –ιδεατή- πολιτεία , -κατά το μάλλον ερήμην ιδανικών πολιτών-, σε αντίθεση με την αριστοτελική οπτική περί αξίωσης του ατόμου ως βασικού «πυρήνα» για χάρη του οποίου πρέπει να δημιουργούνται ιδανικές πολιτείες και όχι το αντίθετο- χρησίμευσαν πολλαπλώς για να στηρίξουν «φιλοσοφικό»-θρησκευτικά συστήματα που επικράτησαν παραπέμποντας σε ένα ιδανικό επέκεινα, για το οποίο μόνο πρέπει να μεριμνούμε -μη θίγοντας και τα του «ατελούς» παρόντος κόσμου κακώς κείμενα αφού αυτά και αυτοί που τα συντηρούν αργά η γρήγορα θα δικαστούν και θα καταδικαστούν’ και «εμείς οι δίκαιοι» θα βρεθούμε εν μέσω αγγέλων. Τα πάντα «ματαιοτης ματαιοτήτων» γιατί να ασχοληθούμε με το φευγαλέο και ατελές τώρα….

…Έτσι δεν έγινε μόνο το σώμα «βρώμικο, ρυπαρό, , αμαρτωλό». Η ίδια η ζωή απαξιώθηκε αφού θεωρήθηκε μόνο ως προσωρινή φάση, κακέκτυπο του ιδεατού κόσμου και μαζί αμαρτωλοί αυτοί που τολμούν και τη ζουν. Οι συνειδητοί ή και ασύνειδοι θιασώτες της ανθρώπινης ύπαρξης αυτής που μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται και να ουσιώνεται μόνο σε αυτό το προσωρινό γήινο υπαρξιακό πεδίο το γεμάτο από άπειρες, μυστηριώδεις και γοητευτικές πιθανότητες και αβεβαιότητες -γιατί μεταφυσικές, μετεμψυχωτικές και άλλες, και άλλες βεβαιότητες υπάρχουν -τι ειρωνεία-μόνο στα αβέβαια, αβεβαιότατα δόγματα-. Είναι αυτοί που ερωτεύονται και ερωτεύονται και ερωτεύονται, τολμώντας να διεκδικούν «χειροπιαστά» το αντικείμενο (α) του πόθου τους «σήμερα», γιατί δεν έχουν καμία διαβεβαίωση για το αύριο- πόσο μάλλον για το «επέκεινα» …κάποιοι από αυτούς ζουν σαν τα λουλούδια που ανθίζουν όσο η ζωή τα θρέφει και τη χαίρονται χωρίς να ασχολούνται αν την άλλη στιγμή θα έρθει το χέρι που θα τα κόψει….Οι ανοχές της κοινωνίας εξαντλούνται όταν οι συμπεριφορές τους αρχίζουν -συχνά ερήμην τους και χωρίς πρόθεση- να ταράζουν τα λιμνάζοντα ύδατα, να προβληματίζουν, να ενοχλούν, κυρίως γιατί ξεβολεύουν. … όταν αρχίζουν να κουδουνάνε σαν ενοχλητικά ξυπνητήρια…

…. «γυμνό», «τσόντα», «πορνό»: το ενοχλητικά «χειροπιαστό», αφυπνιστικά δυναμικό πλήρωμα των αισθήσεων ενάντια σε ένα αφηρημένο, άγνωστο αν -αισθητό, «ιδανικό» «μετά»…

η γνωμη μου...μετά απο πολλές μέρες... καλημέρα σας...

apousia είπε...

@paragrafos
Θα περάσω από το ''σπίτι'' να σου αφήσω την αγάπη μου!

@georgia m.
Δίκιο έχεις για τον πατέρα.Αν και θα συμφωνήσεις Γεωργία,πως λίγα λένε πλέον αυτές οι γιορτές,μία μέρα το χρόνο.
Το συμβολισμό κρατούν,αν τον κρατούν κι αυτόν...

basik είπε...

Βλέποντας τις απεικονίσεις στα βάζα, ξαναθυμήθηκα μια απορία που είχα ανέκαθεν: Θεωρείτο η φίμωση υψηλής αισθητικής;

georgia m. είπε...

@apousia

Συμφωνώ απόλυτα.Οι γονείς του καθενός,είναι μέσα στο μυαλό του όλο το χρονο,σε όλη του τη ζωή,είτε ως ευχάριστη είτε ως δυσάρεστη - πρώτα παρουσία και μετά ανάμνηση.

Stormrider είπε...

@epikairos said:
"Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο όπου όταν λες τη λέξη γαμήσι είσαι αισχρός και τιποτένιος ενώ αν λες κάνω έρωτα είσαι πολιτικός ορθός."

όχι, αυτό είναι στοιχειώδης ευγένεια. "πάω τουαλέτα" αντί το "πάω να χέσω". η σεξουαλική ελευθερία δεν μετριέται με βάση το πόσο shocking μιλάς

@epikairos also said:
"Όλως παραδόξως βέβαια οι πιθανότητες να σε παρεξηγήσει γυναίκα αν πεις γαμήσι είναι πολύ λιγότερες από ότι να σε παρεξηγήσει άντρας."

καλά, αν πρόκειται για καμμία ανέραστη αναγνώστρια του κοσμοπόλιταν ίσως

Nikos Dimou είπε...

@Παράγραφος - η άλλη αποκάλυψη του blog μαζί με την Αφροδίτη.
Υπέροχη περιγραφή!

@Podilatis
Συμφωνώ και επαυξάνω!


heinz said...
mickey said...
"πότε τεκμηριώθηκε εργαστηριακά..."
Mickey, οι μετρήσεις και οι σχετικές καταγραφές, υπάρχουν στα "Χειρόγραφα Οργόνης".


Παιδιά μην συζητάμε για την Οργόνη - ανήκει σε άλλο θέμα: περί συνωμοσίας και μύθων...

paragrafos είπε...

Anula said...
δεν ειναι και τοσο ασχετο το chat μας, ο γαμος (απο το γαμεω-γαμω) εμπεριεχει το σεξ και τα σχετικα ταμπού για τα οποια εχω την αισθηση οτι εμιλησεν ο σωτηριος ΝΔ
----------------------------

Ταμπου: λέξη κλειδί. Μπορεί ο αγαπημένος μου ΝικόΔημος να αναζητά τη γενεαλογία του πουριτανσιμού μας στην πλατωνική "παράδοση" και την ιουδαϊκή "χριστιανολογία", ωστόσο και αυτές οι παραδόσεις, μάλλον θα συμφωνούσε μαζί μου, είναι επιφαινόμενα των κοινωνικών συμβάσεων, εθίμων και ηθών που σχετίζονται με τον θεσμό της οικογένειας και τις προσδοκίες που είχε και έχει η κοινωνία από αυτόν το θεσμός και τα μέλη του.

Άλλωστε, όπως έχει αποδείξει ο Ντοντς (Οι Έλληνες και το Παράλογο) η αρχαιοελληνική φιλοσοφία (ορθολογισμός) απείχει πολύ απο το να επεμβαίνει δυναμικά στην καθημερική ζωή ακόμα και των Αθηναίων.

Ασφαλώς ο πουριτανιμός, όπως τον ξέρουμε εμείς, ήταν άγνωστος μεταξύ των ελευθέρων/ανδρών/πολιτών Αθηναίων. Επίσης τα φαλλικά σύμβολα έκρυβαν για τους ολους τους Έλληνες της εποχής μεταφυσικές δυνάμεις και σχετικά ομοιώματα ρίχνοντας σε πηγάδια, ως αφιερώματα στις χθόνιες θεότητες...

Κυρίως φαλλικά, επειδή κατά τις πεποιθήσεις τους, ο άντρας (σπέρνει) γεννά και η γυναίκα (γλάστρα) τίκτει...

(κάπως βιαστικά)

Με αγάπη

Παράγραφος

Παρ

Ανώνυμος είπε...

epikairos said...

"Οι αρχαίοι έλληνες ως πιο φιλελεύθεροι άνθρωποι ζωγράφιζαν σε έναν αμφορέα έναν άντρα με το πέος σε στύση και τη γυναίκα να τον κοιτάζει με λάγνο βλέμμα. Οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν υποκαταστήσει το προφανές με χιλιάδες υπονοούμενα, από τη γυναίκα στη διαφήμιση της ΦΑΓΕ που τρώει το γιαούρτι με αισθησιασμό έως τα πρόσφατα εγκαίνια εστιατορίου όπου οι σερβιτόρες έχουν πλούσιο μπούστο."
---
παει μια φιλη μου σερβιτορα σε καφετερια και της δινει οδηγιες εργασιας το αφεντικο:

"οταν πας στο πελατη θα τον κοιτας στα ματια, θα χαμογελας και θα σκυβεις το μπουστο σου οταν σερβιρεις"

3 μερες αντεξε η κοπελα!

free rider είπε...

νατανε η σερβιτόρα μόνο...
κοίτα στη διαφήμιση,
ολα περνανε ενα μύνημα.

Ανώνυμος είπε...

Paragrafos said:

"Tα taboo (...) είναι επιφαινόμενα των κοινωνικών συμβάσεων, εθίμων και ηθών που σχετίζονται με τον θεσμό της οικογένειας και τις προσδοκίες που είχε και έχει η κοινωνία από αυτόν το θεσμό και τα μέλη του."

βρισκω οξυμορο το γεγονος οτι εχουμε ακομα στην επαρχια αρχαιοεληνικα εθιμα* και δεν τα θεωρουμε ταμπου, μη πω οτι εχουν ενταχθει στις χριστιανικες γιορτες, πολυ ενδιαφερον αυτο δεν βρισκετε?

*(ειδα στην τιβι καποτε ενα χωριο -νομιζω ηπειρο- οπου οι αντρες φτιαχνουν πηλινα ομοιωματα του φαλλου(!) τους, επισης σε αλλο χωριο, ευλογει ο παπας τα φιδακια που βγαινουν την Ανοιξη)

τουτα αποδυκνειουν, ω χαρυον, οτι ειμεθα σχετικοι με τους ενδόξους ημων προγονους

glenn είπε...

Η διαφήμιση είναι από τους κατεξοχήν τομείς όπου ο φροϋδισμός έχει παραγίνει. Παίζουν με τις φοβίες, τις προσδοκίες, το θυμό και τα ορμέμφυτα. Πάρτε για παράδειγμα τα ad για στεγαστικό. Δείχνει ότι οι διαφημιστές έχουν περάσει πολύ καιρό απ' τη ζωή τους σε υπόγες και προβάλλουν την πείρα τους επί της οθόνης. Ο φροϋδισμός έχει παραγίνει επίσης στα μπλογκ. 10 μικροί freud.

Nikos Dimou είπε...

Παράγραφος: "Ασφαλώς ο πουριτανιμός, όπως τον ξέρουμε εμείς, ήταν άγνωστος μεταξύ των ελευθέρων/ανδρών/πολιτών Αθηναίων. Επίσης τα φαλλικά σύμβολα έκρυβαν για τους ολους τους Έλληνες της εποχής μεταφυσικές δυνάμεις".


Εδώ κυκλοφορούσες στον δρόμο και έβλεπες μπροστά σε κάθε πόρτα έναν Ερμή με τεράστιο φαλλό. (Αυτούς έκοψε ο Αλκιβιάδης και οι Ερμοκοπίδες).

Και μην ξεχνάμε τους άλλους πολιτισμούς (Ινδία, Κίνα) όπου τα δικά μας "πορνογραφικά βιβλία" ήταν εκπαιδευτικά για τους νέους!

glenn είπε...

Είπες ΝΔ: "(Αυτούς έκοψε ο Αλκιβιάδης και οι Ερμοκοπίδες)"

Δεν αποδείχτηκε ποτέ...

aphrodite είπε...

Συγνώμη, παντα την είχα αυτή την απορία (κι ευτυχώς στο Υπουργείο δε με έχουν ρωτήσει σχετικά):

Ειναι ιδέα μου ότι το αντίστοιχο του:

"Εδώ κυκλοφορούσες στον δρόμο και έβλεπες μπροστά σε κάθε πόρτα έναν Ερμή με τεράστιο φαλλό..." ΝΔ

σε γυναικείο δεν υπάρχει?

Κάτι που για είναι τόσο εμφανές και αντιστοίχων... πριαπικών διαστάσεων θα έπρεπε να είναι αγάλματα κεχαριτωμένων καθιστών κυριών να.. αερίζονται ευάερες, ευήλιες πανταχόθεν και να.. χάσκουν -πώς αλλιώς να το πω πρωϊ-πρωϊ, ΟΚ, spread eagle (& μη μου την πει κανείς για το αγγλικόν!)

Υπάρχουν σε κάποιο μουσείο, σε καμμιά φωτογραφία, να κάνω κάποιο σεμινάριο?...

studentPsych είπε...

ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ :

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=0

Ανώνυμος είπε...

nikosdimou said:

"Και μην ξεχνάμε τους άλλους πολιτισμούς (Ινδία, Κίνα) όπου τα δικά μας "πορνογραφικά βιβλία" ήταν εκπαιδευτικά για τους νέους!"

--
το περιφημον βιβλιο "λιβελλος" κατα κοινωνιαν,"Καμασουτρα", καμια σχεση με "πορνογραφια" δεν εχει, ουδεμια, ριχτε του μια ματια στο bibliomania.com

(1 απο τα 12 κεφαλαια αναφερεται στην πραξη του ερωτος καθεαυτη, τα υπολοιπα ασχολουνται με το code of honor ενος γαλαζοαιματου πριγκηπα)

maika είπε...

..να πω κάτι..καινούριο..

πουριτανισμός και πάσης Ελλάδος..

Η Δόμνα Σαμίου έγραψε ένα Cd με τραγούδια από όλη την Ελλάδα, που τραγουδιούνται στις Αποκριές και της έκαναν μήνυση... γιατί είχε λέει πολλά παλιόλογα...

π.χ ...το κεφάλι μπαίνει πρώτα και τ΄ αρχίδια κλειν την πόρτα...

.... με τον πούτσο τους το τρίβουν (το πιπέρι) και το ψιλοκοπανίζουν...

.... κάνε γιέ μου τη δουλειά σου κι εγώ θα ΄μαι πάλι η θειά σου...

κλπ κλπ...

blade runner είπε...

Ο πουριτανισμός, ο νεο-συντηρητισμός, ο φόβος για κάτι τόσο φυσικό όσο και η αναπνοή μας, το σεξ, ευθύνονται για πολλά από τα κακά της σύγχρονης κοινωνίας.

Επίσης, πόσο λιγότερο διαδεδομένη πιστεύετε πως θα ήταν η πορνεία, ενήλικη και παιδική, το οργανωμένο εμπόριο πορνογραφικού υλικού, η παιδεραστία και άλλα τινά, αν η ανάγκη του ανθρώπου για σεξ αντιμετωπιζόταν ως άλλη μια βασική του ανάγκη, και όχι ως κάτι φορτωμένο με όλη την ενοχή της ιστορίας του ανθρώπινου είδους;

Πόσοι από μας φτάνουν στα βαθιά γηρατειά, χωρίς να έχουν λάβει ουσιαστική ικανοποίηση από το σεξ, χωρίς να έχουν ανακαλύψει το σώμα τους, χωρίς να έχουν απολαύσει αυτά που έχει να προσφέρει ο έρωτας μεταξύ των ανθρώπων, όταν γίνεται παιχνιδιάρικα, παθιασμένα και αποενοχοποιημένα;΄

Πόσοι είναι εκείνοι που καταπιέζονται στη ζωή τους σε τομείς όπως η δημιουργικότητα ή η κοινωνικότητά τους, επειδή, χωρίς να το ξέρουν έχουν πάρει λάθος κατεύθυνση σε ό,τι αφορά τη σεξουαλικότητά τους και την έκφρασή της;

Δεν έχω διαβάσει τα σχόλιά σας, δεν είχα χρόνο, υποθέτω ότι όλα αυτά που γράφω έχουν ήδη ειπωθεί, όπως και άλλα πολύ σημαντικότερα.

Ενα πράγμα θα πω για το τέλος:
Το σεξ είναι ιερό. Και απαραίτητο για την υγεία και την ευτυχία του νου και της ψυχής και του σώματός μας. Είναι υπέροχο, απρόβλεπτο, αναζωογονητικό. Είναι το άλας της γης, για μία σχέση. Ας το απαλλάξουμε επιτέλους από το βάρος μιας ηλίθιας ενοχής, χωρίς ουσιαστικό έρεισμα.

Ο άνθρωπος έχει φτάσει να περπατήσει στη Σελήνη, αλλά ακόμη δεν έχει καταφέρει να εξερευνήσει το ίδιο του το σώμα ή το σώμα αυτού που κοιμάται δίπλα του...

Nikos Dimou είπε...

glenn said...
Είπες ΝΔ: "(Αυτούς έκοψε ο Αλκιβιάδης και οι Ερμοκοπίδες)"

Δεν αποδείχτηκε ποτέ...


Ότι τους έκοψε - ή ότι έφταιγε ο Αλκιβιάδης; (Νομίζω το δεύτερο...)

Αφρο - υπάρχει και αυτό - συνιστώ το βιβλίο: "Βαυβώ" (Είμαι στα Κιούρκα, δεν το έχω εδώ).

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Ανώνυμος είπε...

ξεχασαμε να αναφερθουμε στις εταιρες, ποσο τις σεβονταν ως επαγγελματιες του ερωτος οι ανδρες στην αρχαια ελλαδα, και ποσο αυτες ητο ελευθερες να περπατουν στους δρομους και στις λαικες, σε σχεση με τις αλλες, τις παντρεμενες

blade runner είπε...

Επίσης, είναι απολύτως λογικόν, και μην ακούω βλακείες από διάφορους ... φαλλοκράτες του blog, όταν δεν ικανοποιείται η ανάγκη μας για σεξ (και καλής ποιότητας σεξ, όχι απλη ανταλλαγή υγρών), να το αναζητάμε αλλού.

Γυναίκες και άνδρες. Αν αυτό σημαίνει νυμφομανία (υπάρχουν γυναίκες που έχουν ανάγκη για πολύ σεξ, δεν σημαίνει αναγκαστικά αυτό ότι είναι άρρωστες), πολυγαμία, απιστία (υπάρχει ακόμη αυτός ο όρος, αλήθεια, πιστεύετε ακόμη στις μακροχρόνιες, μονογαμικές σχέσεις απόλυτης ευτυχίας; αλλοίμονο) ή ό,τι άλλο, είναι προτιμότερο να είσαι σεξουαλικά ελεύθερος και πλήρης, παρά ανέραστος, αγάμητος, άπαρτος και γεμάτος σύνδρομα που ταλαιπωρούν όχι μόνο εσένα αλλά και όσους ... αναπνέουν γύρω σου.

Φτάνει πια.

blade runner είπε...

Το βράδυ του Σαββάτου βρέθηκα σε μια μάζωξη με εντελώς αναπάντεχη σύνθεση.

Ηταν εκεί 6 γυναίκες, εκ των οποίων οι 2 λεσβίες, και 6 άνδρες, εκ των οποίων οι 2 straight, το 6 κι 6 προέκυψε εντελώς τυχαία, μιλάω ειλικρινά.

Κάποια στιγμή βαρεθήκαμε να κάνουμε τα συνηθισμένα (δυνατή μουσική, κουβέντες σκόρπιες και ποτά) και είπαμε να παίξουμε ένα παιχνίδι. Επιλέχθηκε το Θάρρος ή Αλήθεια.

Λοιπόν, αυτό το Σάββατο θα μείνει στη μνήμη μου ως ένα από τα πιο ωραία βράδια που έχω περάσει ποτέ στη ζωή μου.

Το τι ευφυείς ατάκες έπεσαν, το τι γλωσσόφιλα, τι παιχνίδι ερωτικό μεταξύ sraight και gay ανθρώπων, δεν είχε προηγούμενο. Το πραγματικά πρωτότυπο ήταν ότι όλο αυτό κινήθηκε σε ένα πλαίσιο ερωτικής ατμόσφαιρας, που, όχι, δεν κατέληξε σε όργιο, αλλά έμεινε εκεί, σ'ένα μεταίχμιο όλο γλύκα, όπου ο ένας έδινε στον άλλο ενέργεια χωρίς σχεδόν κανένα ταμπού.

Πραγματικά απελευθερωτική βραδιά, που αποτέλεσε βεβαίως και έναυσμα για πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις στη συνέχεια.

aphrodite είπε...

@ΝΔ,

1. It is ΘΕΑ to you!
(αμάν, αυτό το Αφρο άστο ήσυχο, πληζ δηλαδή!)

2. ξανά-μανά:

"Εδώ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΣΕΣ στον ΔΡΟΜΟ και έβλεπες ΜΠΡΟΣΤΑ σε ΚΑΘΕ ΠΟΡΤΑ έναν Ερμή με τεράστιο φαλλό." (11:12)


@Αφροδίτη, 11:34,
"...σε γυναικείο δεν υπάρχει?
Κάτι που για είναι τόσο εμφανές και αντιστοίχων... πριαπικών διαστάσεων... spread-eagle (στάση)...?"

Προφανώς και θα υπάρχουν σε κάποιο βιβλίο στα Κιούρκα, το θέμα ήταν (είναι) η μονομερής "απεικόνιση" της εποχής.

Κι όχι, τα γυμνά αγάλματα γυναικών γενικώς, δεν είναι τα αντίστοιχα των ανδρικών συγκεκριμένων αγαλμάτων, μια που για να φανούν τα ανατομικά σημεία in question, η όρθια ή "σεμνά"/"σεμνούτσικα" καθιστή ή ξαπλωτή στάση δεν είναι αντιστοίχως αποκαλυπτική...

Και το άλλο, μπροστά από κάθε πόρτα - άντε, καλά, κι από κάθε 10 πόρτες μας έκανε...

Υπαρχουν? Ε? Εεεεε?

(Ο-έ-ο!)


Ωπ!
*
*
*
Αμάν!
*
*
*
Εκτός αν αυτό ήταν...
*
*
*
(μούμπλε-μούμπλε...)
*
*
*
Ρε λες?
*
*
*
Μπα!
*
*
*
Κι αν όμως?...
*
*
*
Μπάαααα...
*
*
*
(...μήπως ήταν πρόσκληση, έλα να σου δείξω φωτογραφίες τις ένδοξες προ-προ-προ...-προγιαγιάδες σου, κι αμα δε σ'αρέσει, ντύνεσαι και φεύγεις?)
*
*
*
Λέτε να χρειαστεί να κάνω σεμινάρια (τώρα ποιός σε ποιόν δεν πολυκατάλαβα) κατ'οίκον? Στα Κιούρκα?
*
*
*
(...μωρέ Κιούρκα, Κιόυρκα!)
*
*
*
(Λες να πρέπει να καλέσω Εκτακτο Υπουργικο Συμβούλιο, κι έχουμε και πρεμούρες σήμερα με τα νιάνιαρα?)
*
*
*
(...ή με θέλει να ποζάρω?)
*
*
*
Μπα... Αλλά πάλι..


ΛΕΣ?
;-)


ΜΑΥDAY! MAYDAY! Παιδιά καιγόμαστε!
LOL, LOL, LOL!!!!

aphrodite είπε...

@blade, 2:09,
"...Το τι ευφυείς ατάκες έπεσαν, το τι γλωσσόφιλα, τι παιχνίδι ερωτικό μεταξύ sraight και gay ανθρώπων, δεν είχε προηγούμενο. Το πραγματικά πρωτότυπο... όλο αυτό κινήθηκε σε ένα πλαίσιο ερωτικής ατμόσφαιρας, που... δεν κατέληξε σε όργιο, αλλά έμεινε εκεί... Πραγματικά απελευθερωτική βραδιά, ... έναυσμα για πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις στη συνέχεια."

Η σύνθεση της παρέας έκανε τη διαφορά αγαπημένη μου!...

Από παρόμοια εμπειρία παλαιότερα, σε φιλίκό σπίτι, 6 καλεσμένοι & 6 καλεσμένες, όλοι ετερο-, προς το τέλος παίξαμε ως ώριμοι ενήλικες το "τραπουλόχαρτο": κάθονται όλοι σε κύκλο, "ρουφάς" με τα χείλη σου ένα τραπουλόχαρτο (δεν έχει σημασία το φύλο φυσικά!) μέχρι να "κολλήσει" και να μπορείς να το "μεταφέρεις", και το "παραδίδεις" στον επόμενο. Εκείνος/η πρέπει με τη σειρά του/ης να το "ρουφήξει" και να το πάει παρακάτω κτλ. Οποιου/ας του/ης πέσει το τραπουλόχαρτο, αποφασίζει η παρέα για την σχετική "ποινή".

Αφού περάσει η πρώτη αστειούλα φάση του παιχνιδιού, αρχίζουν τα άγρια, μια και διάφοροι/διάφορες αλλάζουν θέσεις, με ποινή ή όχι, φυσάνε αντι να ρουφάνε, έρχονται άλλοι και σου τραβάνε το χαρτί (και καταλήγουν να φιλιούνται guerrero με mickey ας πούμε) κτλ.
(-DDD

Εαν λοιπόν ήταν ή σύνθεση σαν τη δική σας, μπορεί και να έμενε εκεί και να είχαμε την ιδια γλυκειά κατάληξη. Στη δική μας περίπτωση, των ωρίμων ετερο-, οι πιο σώφρονες αφήσαμε/νε χώρο στους πιο θερμόαιμους, και κλείσαμε/νε και το φως βγαίνοντας...

Υπαρχει ένα "ούγκα-ούγκα" που δεν "αραιώνει" εύκολα στην προοπτική του "αρφ!"...

achilleas999 είπε...

πολύ καλό ποστ.

Πιστέυω θα κάνετε αναφορά για το χρυσό λωτό (κινέζικο)? http://en.wikipedia.org/wiki/The_Golden_Lotus

vassiliskou είπε...

Poion platona, anathema se afroditi! Pou'nai mia trapoyla poy tha fonakso filous-files gia s/k...

Exo kai vivlia! Kai kati keramika apo Monastiraki!:)

Pandos bravo, baino gia na se diavazo -tyfla na'xei o Dimou!

to ena kai to mhden είπε...

Τυφλός τυφλό αν οδηγεί μέσα στον κακολακκο θα πέσουν(για να θυμηθούμε λίγο και την Κόλαση του Δάντη).

chris είπε...

Ο Επίκουρος έγραφε στον Ανάξαρχο: "Εγώ σε καλώ σε αδιάλειπτες ηδονές και όχι σε αρετές που προκαλούν γι΄ανταμοιβή ελπίδες, που 'ναι ανόητες και μάταιες και φέρνουν ταραχή".
Ο φιλόσοφος της αρετής γνωρίζουμε πολύ καλά ποιός ήταν. Ωστόσο, άλλο είναι η κριτική από έναν σύγχρονο και άλλο η κριτική από τους μεταγενέστερους. Και αν δεν βάλουμε το φιλόσοφο στο πλαίσιο της εποχής κινδυνεύουμε να τον κατηγορήσουμε για πράγματα για τα οποία δεν φέρνει ευθύνη (για τους ολοκληρωτισμούς του 20ου αιώνα λ.χ.). Άσε που χάνουμε τον έκδηλο - σε πολλά σημεία - ερωτισμό. Το σημαντικότερο, χάνουμε τη σημασία της αφαίρεσης, της μοναδικής ιδιότητας που προϋποθέτει η δημιουργία ΚΑΝΟΝΩΝ και ποιός αμφισβητεί τη σημασία τους για μας σήμερα..Η κατηγορική προσταγή στο καντιανό έργο διασώζει αυτό ακριβώς το στοιχείο. Και αν είναι αδιέξοδη και έχει δεχθεί βαριά πλήγματα από του επιγόνους και τους αντιπάλους - και κάποιοι από μας επιδιώκουν να βρουν άλλους, λιγότερο αυστηρούς τρόπους συντονισμού των πράξεών μας- το νερό έχει κυλήσει και το πράγμα δεν γυρίζει πίσω. Ο ορθός λόγος, γιατί αυτός βρίσκεται πίσω από την όλη ιστορία, είναι η μοναδική σανίδα από την οποία μπορούμε να πιαστούμε στα κύματα της πολύπλοκης εποχής. Το στοίχημα στο οποίο νομίζω ότι πολλοί από μας εδώ μέσα θα ποντάρουν (μέχρι τέλους) είναι να συγκεράσουμε την "επιμέλεια εαυτού" με τις αφαιρέσεις που τόσο έχουμε ανάγκη στην ανακάλυψη εκείνων που μας ενώνουν.
Υπό μία έννοια και συμφωνόντας με το πνεύμα του αρχικού κειμένου θα συμπλήρωνα: ok but do not shoot the pianist!

«Παλαιότερο ‹Παλαιότερο   201 – 294 από 294   Νεότερο› Νεότερο»