Παρασκευή, Μαρτίου 03, 2006

Χειραφέτηση



Όταν με βάφτισαν, δεν με ρώτησαν. Έτσι έγινα Χριστιανός Ορθόδοξος.

Κι όταν νυμφεύτηκα – πρώτη και δεύτερη φορά – δεν είχα άλλη επιλογή. Έτσι οι γάμοι έγιναν στην εκκλησία, παρά την θέλησή μου.

Αργότερα καθιερώθηκε ο πολιτικός γάμος, έστω και μαϊμού.(Αναγκάστηκα να παραιτηθώ από τα «Επίκαιρα» διότι αρνήθηκαν να δημοσιεύσουν το προφητικό άρθρο μου εναντίον του «ισόκυρου». Και ήταν προφητικό γιατί με αυτή την ευρεσιτεχνία της εκκλησίας μας, που δεν ισχύει σε καμία χώρα της Ευρώπης, ο πολιτικός γάμος υπονομεύθηκε και τελείται μόνο από περιθωριακούς και αλλοδαπούς).

Πάντως επωφελήθηκα από την δυνατότητα της επιλογής – και ο τρίτος μου γάμος ήταν πολιτικός.

Με τα χρόνια άρχισα να αντιμετωπίζω το γεγονός που πλησίαζε: τον επικείμενο θάνατό μου.

Έτσι πριν από έξη μήνες έγραψα μία

Ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό

(περί ελευθερίας επιλογών)

Κύριε πρόεδρε, ικανοποιήσατε (για πολλοστή φορά στην ιστορία του Ελληνικού Κράτους) ένα ακόμα αίτημα της Εκκλησίας. Μετατρέψατε, σε πείσμα της λογικής και των σκεπτόμενων Ελλήνων, τις σχολές της σε ΑΕΙ.

Μήπως τώρα θα έπρεπε, έτσι για λόγους ισορροπίας (και ισοπολιτείας), να ικανοποιήσετε κι ένα μακροχρόνιο αίτημα των άλλων Ελλήνων; Σπεύδω να προσθέσω: όχι των άθεων, ούτε των άπιστων – αλλά απλώς των πιο φιλελεύθερων.

Κύριε Πρόεδρε, η Ελλάδα είναι το μόνο Ευρωπαϊκό κράτος όπου δεν υπάρχει επιλογή για τα μετά θάνατον. Η καύση των νεκρών δεν απαγορεύεται ρητώς – αλλά και δεν επιτρέπεται. Όποιος θέλει αυτή την επιλογή πρέπει να υποβάλει την οικογένειά του στην ταλαιπωρία και την δαπάνη ενός μακάβριου ταξιδιού.

Δεν ενδιαφέρει το δογματικό ζήτημα – αν και κορυφαίοι ορθόδοξοι θεολόγοι γνωματεύουν ότι δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ούτε στην δική μας εκκλησιαστική παράδοση. Και φυσικά όλοι οι Ευρωπαίοι που αποτεφρώνονται, είναι και αυτοί Χριστιανοί.

Όμως το θέμα δεν έχει σχέση με τα εκκλησιαστικά δόγματα – αλλά με τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Έχει σχέση και με την σύνθεση του πληθυσμού: ήδη ζουν στην Ελλάδα εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι των οποίων η παράδοση επιτρέπει – αν όχι επιβάλλει – την καύση των νεκρών.

Κύριε Πρόεδρε, έφθασα σε ηλικία που οφείλω να κάνω και εγώ αυτή την επιλογή. Παρακαλώ να μου επιβεβαιώσετε ότι είμαι ελεύθερος πολίτης, σε μία ανοιχτή κοινωνία, σε ένα δημοκρατικό κράτος – και μου δίνεται η δυνατότητα να διαλέξω.


Το κείμενο αυτό ανέβηκε στην ιστοσελίδα μου, δημοσιεύθηκε στις 27.9.05 στην «Ελευθεροτυπία», όπου, λίγες μέρες μετά, το σχολίασε σε κύριο σχόλιο ο Γιώργος Βότσης. Ξεκίνησε ένας νέος διάλογος (το θέμα είχε τεθεί πολλές φορές παλιότερα) ο οποίος κατέληξε στον νέο νόμο που ψηφίστηκε προχθές από την Βουλή και που επιτρέπει την αποτέφρωση των νεκρών.

Ας ελπίσουμε (χρειάζεται να εκδοθεί και ένα συναφές πολιτικό διάταγμα) ότι γρήγορα θα γίνει πραγματικότητα.

Ας διευκρινίσω εδώ πως δεν είμαι (όπως γράφεται συχνά) εναντίον της Ορθοδοξίας, ή του Χριστιανισμού, ή οποιασδήποτε άλλης θρησκείας. (Παρόλο που έχω τις επιφυλάξεις μου για τον ρόλο και την επίδραση των θρησκειών στα ανθρώπινα πράγματα). Είμαι υπέρ της ελευθερίας των επιλογών. Θεωρώ ότι κανείς δεν πρέπει να κάνει κάτι, αν δεν το θελήσει ελεύθερα και το αποφασίσει από μόνος του.

Χειραφέτηση. Αυτό είναι το μήνυμα του Διαφωτισμού (επικατάρατου κατά τον Αρχιεπίσκοπο) που οδήγησε στην απελευθέρωση του ανθρώπου από τις πάσης φύσεως κηδεμονίες και εξουσίες. Που μας χάρισε τον μόνο ισχύοντα ηθικό κώδικα της εποχής μας: τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Διακόσια πενήντα χρόνια μετά, αρχίζει να αναφαίνεται και στη χώρα μας.



Φωτογραφίες από τους Αγίους Τόπους. Κάτω οι προσκυνητές στην εκκλησία του Αγίου Τάφου.

221 σχόλια:

«Παλαιότερο   ‹Παλαιότερο   201 – 221 από 221
Μαύρος Γάτος είπε...

Δον Γάτο: Ευχαριστώ για την απάντηση. Εύχομαι να αργήσει πολύ η ώρα που θα χρειαστεί να εφαρμοστεί το σημείωμά σας.

Miracle, σωστή η σκέψη ότι οι κηδείες είναι για τους ζωντανούς και όχι για τους νεκρούς, αλλά η αποτέφρωση δεν αποκλείει τις τελετές αποχαιρετισμού, καθόλου μάλιστα. Το δίλημμα αποτέφρωση ή παραδοσιακός αποχαιρετισμός δεν υπάρχει. Υπάρχουν μόνο δ΄υο διαφορετικές καταλήξεις του αποχαιρετισμού. Στην μία, γίνεσαι στάχτη, και τέρμα, στην άλλη, τα πράγματα είναι πολύ πιό μακάβρια. Έχεις ποτέ παρακολουθήσει εκταφιασμό; Άγρια πράγματα. Πολύ άγρια. Αυτό δεν είναι αποχαιρετισμός, είναι μαζοχισμός. Και μετά τα οστά σε ένα κουτί σωρηδόν μαζί με χιλιάδες άλλα. Μπορεί και ανάκατα. Φρίκη. Μόνο στα χωριά δεν γίνεται ο εκταφιασμός, και για όσους έχουν δικό τους οικογενειακό τάφο. Μόνο ν ααναφέρω ότι ένας τέτοιος τάφος στισ μεγάλες πόλεις, μιλάμε για δυό-τρία τετραγωνικά μέτρα, κοστίζει όσο ένα διαμέρισμα. Δηλαδή δεν είναι για όλους.

Όσο για τους μουσουλμάνους, πρόκειται για παρανόηση, είπα ότι θα ήθελα να αλλάξω το θρήσκευμα σε "μουσουλμάνος". αν και είμαι άθεος, πρώτον για να μού επιτραπεί η καύση, και δεύτερον για να τσιγκλήσω κάποιους ρασοφόρους, ο προβοκάτορας γάτος.

Καλημέρα σε όλους

basik είπε...

"Ashes To Ashes"-David Bowie
Tο τραγούδι (και το video clip) αυτού του post.

mickey είπε...

Κάποια στιγμή χθες, γύρω στις 2:00μμ αναρωτήθηκα: "Μα τι κάθομαι και κάνω εδώ πέρα; Έξω έχει μια τόσο όμορφη μέρα κι εγώ κάθομαι μπροστά σε μια οθόνη και ασχολούμαι με το τι θα μου κάνουν μετά θάνατον;" Άλλωστε τα "βασικά" για το θέμα το είπαμε από το πρωί. Αποφάσισα λοιπόν να βγω έξω μέχρι αργά το βράδυ, ακολουθώντας τα λόγια του "Αφέντη" του Χριστό-δούλου: "Άφες τους νεκρούς θάψαι τους εαυτών νεκρούς" ;) Φυσικά είμαι υπέρ του σεβασμού προς τους νεκρούς, αλλά όχι να μας εξαντλεί κι όλας ή να αναπολούμε τις ...μοιρολογίστρες - σέβομαι πάντως όσους το κάνουν.

Όσο για τις "οικολογικές" ανησυχίες ορισμένων, η καύση μάλλον έχει σημαντικές οικολογικές επιπτώσεις (στη Wikipedia διάβασα πως η καύση ενός νεκρού παράγει περισσότερο CO2 και άλλα επιβλαβή αέρια από ένα μέσο αυτοκίνητο που διανύει πάνω από 7.000 χιλιόμετρα). Πάντως, σε σχέση με τις υπόλοιπες επιβλαβείς δραστηριότητές μας, το ποσοστό "μόλυνσης" είναι αμελητέο και θα παραμείνει μικρό, ακόμα κι αν η καύση γίνει πρωτεύουσα επιλογή. Επίσης, άλλο πράγμα η ταφή ενός γυμνού σώματος στο χώμα (όπως κάνουμε και με τα αγαπημένα μας ζωάκια) και άλλο ένας μαρμάρινος τάφος (ορισμένοι οικογενειακοί είναι απίστευτα ογκώδεις) που παραμένει πολύ καιρό (ακόμα και αιώνες σε μερικές περιπτώσεις), άσχετα αν ο χώρος χρησιμοποιείται ξανά και για άλλους νεκρούς.

Eπιλέγοντας την πιο απλή και "οικολογική" λύση, θα προτιμούσα την ταφή του γυμνού σώματός μου στην εξοχή (αν γίνεται χωρίς τυπικές ακολουθίες και τα σχετικά), ή έστω στην αυλή, όπως έγραψε η flubberwinkle, ώστε να γίνω καλό λίπασμα και να δώσω με το θάνατό μου νέα ζωή - καλό θα ήταν επίσης και για τους άλλους να μη με "επισκέπτονται". Όλα τα άλλα για μένα είναι απλά ματαιοδοξία.

mickey είπε...

Ν.Δ. συμφωνώ για την Επανάσταση του '21, αλλά η Ιστορία δεν είναι ακριβής Επιστήμη (το έχω ξαναγράψει και σε παλαιότερο post).

mickey είπε...

Μια και άνοιξε νέο post (πάλι έχασα το "ποδαρικό"), να καταλήξω:

Φαντάζομαι ότι στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, τέτοιες συζητήσεις θα είναι άνευ πρακτικής αξίας και θα εντάσσονται στα πλαίσια της ιστορικής έρευνας ("για φαντάσου, κάποτε οι άνθρωποι πέθαιναν από γεράματα και προβληματίζονταν τι θα απογίνει το άχρηστο κουφάρι τους"). Όταν με το καλό αφήσουν την έρευνα στις βιολογικές επιστήμες και τεχνολογίες να προχωρήσει απρόσκοπτα (και θα γίνει αυτό αργά ή σύντομα, όσοι Μπους και Χριστόδουλοι κι αν βγουν), τότε θα αρχίσει το colpo grosso!

Σταδιακή αύξηση του προσδόκιμου ζωής και της διάρκειας της νεότητας μέχρι που κάποια στιγμή θα είμαστε πρακτικά αθάνατοι - και μάλιστα αιώνια νέοι. Ενδεχομένως κάπως άγαρμπα, με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα και σίγουρα πανάκριβα στην αρχή (κάποιοι early adopters θα παίξουν τον ρόλο των "πειραματόζωων"), αλλά ώριμα, σταθερά και φτηνά στη συνέχεια (όπως συμβαίνει με κάθε τεχνολογία). Τότε βεβαίως καμιά θρησκεία δε θα έχει λόγο ύπαρξης και όλα τα προβλήματά μας θα εκλείψουν - καλά, λέμε τώρα!

Να δούμε τότε τι θα απογίνουμε όλοι εμείς τα δισεκατομμύρια των "απέθαντων" νοματαίων που δε θα μας φτάνει ούτε ο πλανήτης μας ούτε οι υπόλοιποι κατοικήσιμοι κόσμοι της ηλιακής "γειτονιάς" μας. Ε, τότε μάλλον θα είναι καιρός να βάλουμε πλώρη για τα άστρα - τι στο καλό, αθάνατοι θα είμαστε, ακόμα και μετά από μερικές χιλιάδες χρόνια ταξίδι θα φτάσουμε κάποτε στον προορισμό μας! Βέβαια, μπορεί το σενάριο της αθανασίας να φαντάζει αδύνατο ή έστω απλή επιστημονική φαντασία - το ίδιο όμως ήταν πριν από 50 χρόνια το Internet και το blog που συμμετέχετε τώρα!

Φυσικά, δε νομίζω πως ο Ν.Δ. θα προλάβει και πολλά - πάντως αν αντέξει διατηρεί κάποιες ελπίδες. Όσο για μένα, αισιοδοξώ, αλλά ακόμα κι αν δεν προλάβω, υπάρχει και η λύση της …κατάψυξης (κρυονική) - μόνο που είναι κάπως "τσουχτερή" ακόμα, οπότε λέω να σταματήσω τη μπλογκο-διάρροια, μπας και κάτσω να κάνω καμιά δουλειά της προκοπής και τσεπώσω ένα μέρος του τιμήματος της αθανασίας ;)

Μαύρος Γάτος είπε...

Βρε τρελλοπόντικο τι είναι αυτά που λες (κι ύστερα λένε γαι τις μαύρες γάτες)...

DEr είπε...

Epitelous!!!!
8a stamatiseis, epitelous!, lussasmene kata toy Xristou skule, na prosbaleis me toso xudaio kai prostuxo tropo tin pisti mas??? To 8eleis na peis me tin fwtografia pou ebales, to kseroume polu kala, file... Ta poustika, allou... Epitelous, ase mas isuxous!!!!!!!!!! Pare ta an8rwpina dikaiwmata tis kseftilas kai tis koroidias, kai pekse para pera!!! Ftanei...

Theodor Zoulias είπε...

Σχετικά με το κόστος της κρυονικής μόλις μου κατέβηκε μια ιδέα. Αντί να βάζουμε σώματα ή κεφάλια σε ψυγεία μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τα ψυγεία της φύσης. Π.χ. η Γροιλανδία είναι ένα τεράστιο νησί καλυμμένο με πάγο πάχους πολλών χιλιομέτρων. Μπορούμε να ανοίγουμε τρύπες διαμέτρου 50 cm και βάθους 2-3 χιλιομέτρων και να χώνουμε μέσα τις σωρούς των νεκρών συσκευασμένες σε κυλινδρικές παγοκολώνες. Με ένα πρόχειρο υπολογισμό βγαίνει ότι χωράνε πάνω από 100.000 πτώματα ανά στρέμμα. Όσοι ενδιαφέρεστε για μια τέτοια οικονομική λύση για την αθανασία σας παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μου. Όσοι πάλι ενδιαφέρεστε για business ζητώ συνεργάτες για τη στελέχωση της εταιρίας Πολική Ανάσταση ΑΕ.

the resident είπε...

Theodor Zoulias. Πολυ καλο!.

Μήτσος, ο καφετζής είπε...

Όταν με βάφτισαν, δεν με ρώτησαν. Έτσι έγινα Χριστιανός Ορθόδοξος.

α) Αν σε ρωτούσαν, ήσουν σε θέση να απαντήσεις;;

β) Δεν έγινες αλλά χαρακτηρίστηκες ως τέτοιος. Ξεχνάς ότι τα ράσα δεν κάνουν τον παπά, ούτε οι χαρακτηρισμοί σε κάνουν κάτι αν εσύ δεν είσαι. Εκτός κι αν εσύ το έχεις ήδη δεχτεί πως είσαι...

Κι όταν νυμφεύτηκα – πρώτη και δεύτερη φορά – δεν είχα άλλη επιλογή. Έτσι οι γάμοι έγιναν στην εκκλησία, παρά την θέλησή μου.

Μέγας μοιρολάτρης!. Δεν ήθελες; Δε παντρευόσουν. Δέχθηκες κάτι που δε σε αντιπροσώπευε και μετά παραπονιέσε που το κράτος αυτό, το κράτος εκείνο... Οι γνήσιοι πνευματικοί άνθρωποι και επαναστάτες δε σκύβουν κεφάλι μπροστά στους ισχυρούς αγαπητέ Δήμου, τους φτύνουν κατάμουτρα. Ας το έκανες. Ερχεσαι μετά 50 χρόνια και "κλαίγεσε" για μια σου παλαιότερη επιλογή, που σύμφωνα με σένα σου την επέβαλε (πως άραγε, σε πάντρεψε με το ζόρι;) το κακό κράτος και θέλεις να σε λυπηθούμε γι αυτό;

Μήπως είχες δύσκολα παιδικά χρόνια (βλ. φωτό με πατέρα Δήμου και περιγραφή αυτής);;; Πάντως Χριστόδουλοι και αντι-Χριστόδουλοι μάλλον δεν έχετε και πολλές διαφορές μεταξύ σας...

Πριν εκτοξεύσεις πάντως κατάρες και ύβρεις, σκέψου: με ένα τέτοιο "κλαψιάρικο" και μοιρολατρικό κείμενο, ως τι θα σε θυμούνται στο μέλλον; Ως μέγα αγωνιστή υπέρ ιδεών και ιδανικών ή ως μέγα μοιρολάτρη;;

Dormammu είπε...

@mickey: Σύμφωνα με μελέτες, γύρω στο 2030 θα μπορούμε να μιλάμε για γονιδιακά φάρμακα. Προλαβαίνουμε :))

Nikos Dimou είπε...

Μήτσο Καφετζή δεν καταλαβαίνω που το είδες το κλαψιάρικο και το μοιρολατρικό. Ίσα ίσα που αυτό το κείμενο γράφτηκε με την ικανοποίση ότι δικαιώθηκε (σε ένα μικρό μέρος) ένας αγώνας πολλών χρόνων...
¨
Πολλά έχω ακούσει για μένα - μοιρολάτρη δεν με είχε πει κανείς. Άλλο ένα επιθετο για την συλλογή μου.

hioniam είπε...

" Ό,τι είναι κόντρα στην Εκκλησία με γεμίζει χαρά. Ό,τι βλάπτει την
Τάξη συντείνει στην γαλήνη μου. Ό,τι αντίκειται στην ηθική ωφελεί
την υγεία μου.

... βεβαίως τυγχάνω υποχρεωτικώς έλλην,
αλλά η χώρα μου με κουρελιάζει.
Δεν θάθελα να ξαναπατήσω στην Αθήνα.
Και είπα στη γυναίκα μου:
- όταν ψοφήσω, εδώ, στο Παρίσι,
να κάψεις το κουφάρι μου στο κρεματόριο
και να ρίξεις τις στάχτες στον υπόνομο.
Τέτοια είναι η διαθήκη μου."

Ηλιας Πετροπουλος

Somebody είπε...

Σχετικά με την ταφή.

Από το βιβλίο των γάτων.
Ο Μούψης βρίσκεται τώρα βαθιά σε κάποια γωνιά του κήπου. Προσπάθησα να οικοδομήσω γύρω του όση περισσότερη απόσταση, σιγουριά και γαλήνη. Να διαφυλάξω - και για μετά - την αξιοπρέπειά του.

Με αυτό το κείμενο έκλαψα... για πολλούς λόγους.

agravlos είπε...

καλά ένας γάμος συγχωρειται αλλα με τρεις δε θα βρεθει φούρνος να σε κάψει
(το έχω γραψει αρκετες φορές γιατι προσπαθω να καταλάβω πως δουλευει το συστημα)

Nikos Dimou είπε...

agravlos said...
καλά ένας γάμος συγχωρειται αλλα με τρεις δε θα βρεθει φούρνος να σε κάψει

Σου εύχομαι να κάνεις έναν και να κρατήσει... εμένα μόνον ο τρίτος άντεξε στο χρόνο.

Stathis είπε...

miracle said: Μην ξεχνάμε όμως και το σήμερα. Η Εκκλησία παράγει τεράστιο κοινωνικό έργο, μήπως δεν υπάρχει και αυτό ;

Η εκκλησία έχει φυσικά το δικαίωμα να προσφέρει κοινωνικό έργο όπως και οποιοσδήποτε φορέας. Αν διαβάσεις τον ισολογισμό της, θα δεις το ποσοστό των κεφαλαίων που πηγαίνουν σε κοινωφελείς σκοπούς. Από την άλλη έχει ειδικό φορολογικό συντελεστή 10% για την ακίνητη περιουσία της που σημαίνει ότι τα παίρνει από το σύνολο των πολιτών και επιστρέφει ένα μέρος όπως και όπου αυτή επιθυμεί.
Επίσης είναι αναχρονισμός να αφήνεται μέρος των κοινωνικών υποχρεώσεων του κράτους σε ανεξάρτητο φορέα.

Μήτσος, ο καφετζής είπε...

Μήτσο Καφετζή δεν καταλαβαίνω που το είδες το κλαψιάρικο και το μοιρολατρικό.

Ελα μου ντε!! Πάντως επειδή ο αυτοσκοπός δεν είναι η διαφωνία αλλά η ανταλλαγή απόψεων (και σε αυτό σε παραδέχομαι) εξηγούμαι: από πότε, ως ελεύθεροι άνθρωποι, βάζουμε ως "νταβατζήδες" στην προσωπική μας ζωή ένα τσούρμο μαυροφορεμένους δημοσιοϋπαλλήλους; Θα παντρευτείς ΕΤΣΙ, θα παντρευτείς ΕΚΕΙ, θα ζήσεις ΕΤΣΙ, τα παιδιά σου ΕΤΣΙ κλπ κλπ. Και το δέχεσαι έτσι απλά και το παρουσιάζεις ως κάτι αυτονόητο, πως "ναι, δε μπορούσα να κάνω αλλιώς και υποτάχθηκα". Αυτό σου κατακρίνω.

Κατά τα άλλα η συζήτηση για το (κακώς εννοούμενο) "παπαδαριό" είναι κάτι που θα κρατήσει πολύ οπότε ας μη την ανοίξουμε εδώ μέσα.

Ευχαριστώ για το χρόνο σου,

gravoura είπε...

@ agravlos

Μόλις διάβασα την καυστική σας κρίση για τους 3 γάμους του ΝΔ. Αλήθεια μήπως θα έπρεπε να το δείτε από την άλλη πλευρά; ΄Οτι δηλαδή 3 γυναίκες είχαν την ευκαιρία να έχουν στο πλευρό τους τον ΝΔ, αλλά μία μόνο κατάφερε να τον κρατήσει. Είμαι σίγουρη πως και οι άλλες δύο έχουν πολλά όμορφα να θυμούνται και ως προς αυτό ακόμα στάθηκαν τυχερές.
Θα ήθελα να είχατε το θάρρος να παρουσιάσετε την δική σας προσωπική ζωή και να δεχτείτε τις κρίσεις μας με την ανάλογη ευγένεια του ΝΔ. Αλλά βλέπετε η ανωνυμία είναι μία μάσκα που τη φοράμε όλο το χρόνο και όχι μόνο τις απόκριες. Καλό είναι λοιπόν να την τιμούμε.

George M. είπε...

Δωρεά οργάνων (των ακόμα λειτουρικών έστω..), καύση, σκόρπισμα τις στάχτες στον αγαπημένο μου Θερμαϊκό, ουίσκι, αναμνήσεις (ελπίζω καλές) και καλή μουσική στο καφέ του Μουσείου Φωτογραφίας στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

Όχι κόσμος, όχι κουστούμια και φανφάρες, όχι ηλίθιοι λόγοι και επικήδειοι γραμμένοι λες και για άλλο άτομο, όχι στο χώμα.

Πολλά τα χρόνια απο όταν το πρωτοανέφερα σε φίλους, αλλά ακόμα και τώρα, που μέχρι και οι φίλοι άλλαξαν, η επιθυμία παραμένει η ίδια, περιμένοντας εκεί στο τέλος την σειρά της να γίνει πραγματικότητα.

Somebody είπε...

Πόσοι άνθρωποι με θάνατο από 'φυσιολογικά' αίτια (γήρας, αρρώστεια) δικαιώθηκαν όταν δημιουργήθηκαν υποψίες εκ των υστέρων πως ο θάνατος δεν ήταν και τόσο αθώος όσο πιστεύονταν αρχικά μετά την καύση του θύματος?
Πολλές υποθέσεις έχουν μείνει στο σκοτάδι λόγω της καύσης, ακόμα περισσότερες έχουν φωτιστεί με την ταφή.
Υπόθεση Τσαλικίδη (ήταν και φίλος μου).
Τώρα υπάρχουν ελπίδες να φωτιστεί η υπόθεση. Και με καίει...
Κάποια άλλη θα κάψει κάποτε κάποιον άλλον.
Ας μην δένουμε λοιπόν τα χέρια σε εκείνους που μένουν...
Δεν σκεφτήκαμε ως εδώ και αυτή τη διάσταση του θέματος που δυστυχώς είναι υπαρκτή...

«Παλαιότερο ‹Παλαιότερο   201 – 221 από 221   Νεότερο› Νεότερο»