Σάββατο, Ιανουαρίου 14, 2006

Το καθημερινό ξύρισμα


Μια και κάποιος παραπονέθηκε για την απουσία γυναικών από το blog, σκέφθηκα να τις προκαλέσω.

Το κείμενό μου "Το καθημερινό ξύρισμα" δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Ταχυδρόμος" στις 15.3.79. με τίτλο της σύνταξης. Κυκλοφορούσε μετά για χρόνια σε λαθραίο φυλλάδιο, μπήκε στον τόμο "Σάτιρες" (1992), ανέβηκε σε πολλά sites του Internet ανώνυμα και επώνυμα, και ακόμα κυκλοφορεί. Το θέμα του προκαλεί πάντα μεγάλες αντιπαραθέσεις. Για να δούμε εδώ...

Διαβάστε το ή ξαναδιαβάστε όσοι το ξέρατε από παλιά. Είναι ενδιαφέρον να δούμε αν (και τι) έχει αλλάξει σε 27 χρόνια. Κάνετε κλικ στον τίτλο ή εδώ:

Ξύρισμα

130 σχόλια:

newlens είπε...

Ωραίο το παιχνίδι με τα μεγέθη στις δυο γελοιογραφίες. Η πραγματική αιτία του προβλήματος; Πιστεύω όχι. Το πρόβλημα είναι οι φραγμοί που οι ίδιοι βάζουμε στον εαυτό μας. Όταν ανοίγουν αγκαλιές χωρίς υποχρέωση τα προβλήματα λύνονται με ένα μαγικό τρόπο.

περαστικός είπε...

Πολύ καλό επίσης το "Δοκίμιο για τις γυναίκες" του Άρθουρ Σοπενάουερ... αρκεί να προσεγγιστεί και αυτό με σατιρική διάθεση (είχα σκεφθεί να το μοιράσω στις φίλες μου, αλλά φοβήθηκα να μη με εγκαταλείψουν). Σοβαρά όμως, φοβάμαι πώς οι γυναίκες έχουν υποφέρει και συνεχίζουν να υποφέρουν (ανάλογα με τη χώρα και την κοινωνική τους θέση) από εμάς τους άντρες αρκετά. Πράγματι, μια γυναίκα μπορούσε παλαιότερα (τώρα έχουν αλλάξει αρκετά τα πράγματα) να ασκήσει δύναμη και εξουσία, αλλά μόνο ΜΕΣΩ του άντρα και των αδυναμιών του, ο άντρας μπορούσε πάντα να ασκήσει δύναμη και εξουσία επί της γυναίκας μέσω των θεσμών και, σε τελική ανάλυση, με την απειλή ή άσκηση βίας. Η χρήση της ενοχής ως βασικού όπλου από τις γυναίκες είναι μια μεγάλη αλήθεια, αλλά αυτό είναι το όπλο του αδυνάτου και του καταπιεζόμενου και δυστυχώς είναι ένα όπλο που έχει μεγάλες αρνητικές συνέπειες για όλη την κοινωνία. Δεν θα ήθελα να μακρηγορήσω περισσότερο. Ελπίζω μόνο τα πράγματα να βρουν την ισορροπία τους κάποια στιγμή, για να ζούμε όλοι αξιοπρεπώς, ως άνθρωποι, με τη δυνατότητα να εκφράζει ο καθένας ελεύθερα την προσωπικότητά του, χωρίς καταναγκασμούς προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Αυτό θα ήταν μια μεγάλη ανακούφιση και για τα δύο φύλα.

alombar42 είπε...

Σχετικά με τη χρήση των ενοχών σαν όπλο των γυναικών έναντι των ανδρών, έχει γράψει ένα εκπληκτικό (κατά τη γνώμη μου) σατιρικό κείμενο ο ZiggyStardust - αξίζει να διαβαστεί.

Thrass είπε...

Δύο πράγματα μισούσα στη ζωή μου - το στρατιωτικό και την εργασία

Πολύ θα ήθελα να ακούσω περισσότερα για αυτό, για το κομμάτι περί εργασίας.

Έχετε γράψει κάτι πάνω στο θέμα, μπορείτε να μου δείξετε? Αν όχι, θα ήταν πολύ ωραίο θέμα για κάποιο μελλοντικό ποστ.

Ο εργασιομανής

Darthiir the Abban είπε...

Ελπίζω να διαψευσθώ αλλά νομίζω ότι ο εγωισμός μας μάς επιβάλει να βλέπουμε το άλλο φύλλο ανταγωνιστικά και με ζήλια (εσύ μπορείς να κάνεις πράγματα που δεν μπορώ εγώ) λόγω της διαφορετικής αποστολής που έχει καθορίσει η φύση για το καθένα. Αυτό πολύ απλά σημαίνει ότι μάλλον ποτέ δεν θα σταματήσει η «διαμάχη» μεταξύ των φύλλων.

Nikos Dimou είπε...

ΠOY EINAI OI ΓΥΝΑΙΚΕΣ; (ΟΕΟ!)

Μας σνομπάρουν; Ενοχλήθηκαν; Βγήκαν για ψώνια;

Και οι λίγες που είχαμε, εξαφανίστηκαν!

Περαστικός: δεν νομίζω ότι ο Schopenhauer έγραψε το δοκίμιο για να διαβαστεί με σατιρική διάθεση... Ήταν ο κλασικός μισογύνης (με τέτοια μάνα...)

thrass: εννοούσα την καταναγκαστική εργασία (τότε που το έγραφα την ζούσα). Σήμερα είμαι στην ευχάριστη θέση να κάνω το κέφι μου (γράψιμο, φωτογραφία, υπολογιστές, αυτοκίνητα) και να με πληρώνουν γι αυτό.

newlens είπε...

Το πρόβλημα του μεγέθους, είτε αυτό αναφέρεται στο πέος, είτε στα βυζιά, είτε στο πορτοφόλι κτλ. είναι υπαρκτό. Ας σκεφτούμε όμως ότι τα περισσότερα ωραία πράγματα συμβαίνουν κατά την υπονόμευση των μεγεθών, είτε μέσω αντιγραφής είτε μέσω μιας ξαφνικής αλλαγής της οπτικής γωνίας κτλ. Δεν έχω τίποτα να αντιτείνω στον Darthiir the Abban, είμαι γενικά σύμφωνος. Θα πρόσθετα όμως ότι αν και ακόμα λύναμε τα προβλήματα του εγωισμού, της ζήλιας, της διαφορετικής αποστολής των δύο φύλων, θα παρέμενε το πρόβλημα του viewpoint των συντρόφων και της νοητικής τους συγκρότησης. "Τα ετερώνυμα έλκονται" δεν είναι παρά ένας μύθος που καταρρίφθηκε μάλιστα τελευταία με επιστημονικές μελέτες.

Avanti είπε...

Γνωστό το κείμενο, κυκλοφορεί σε διάφορα fora...Δεν ήξερα όμως ότι το κείμενο κουβαλάει 27 χρόνια στις πλάτες του ήδη.
Αν εξαιρέσουμε κάποιες γραφικές εικόνες(ο...κουβαλητής που τα "φέρνει" στην ακαμάτρα σύζυγο για να παίζει κουμκάν αλά Βλαχοπούλου) σε πολλά σημεία διατηρεί την φρεσκάδα του.
Θα το δεχόμουν εύκολα ως ένα καλό σατιρικό κείμενο της εποχής του, αν δεν είχε χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι απενοχοποίησης από μερικούς. Δεν είμαι φεμινίστρια - δεν μου αρέσει η πάλη των φύλων, μόνο η συμπόρευσή τους- αλλά διαφωνώ με το υπ. αριθμ. 5 ( ισχυρότερη καταπίεση από αυτήν της ενοχής δεν υπάρχει), την στιγμή που οι στατιστικές λένε ότι "Από το σύνολο των γυναικών, 1 στις 6 δήλωσε ότι είχε υποστεί βία στο σπίτι της, σε κάποια φάση της ζωής της "
Θέλω να πώ ότι υπάρχει χειρότερη καταπίεση και απόδειξη το 1/6 τουλάχιστον των γυναικών που την έχει βιώσει

Ελεωνόρα είπε...

Ουδέν σχόλιον για το "Καθημερινό Ξύρισμα"...(!)

ΑΛΛΑ, θα σταθώ σε ένα άλλο σημείο...

"Ο ένας σε οδηγεί στην άλλη, αυτή σε τρίτο, αλλά όλα δουλεύουν κυκλικά, από πλάγιο δρόμο επιστρέφεις και ανακαλύπτεις ότι οι πιο πολλοί συνδέονται με υπόγεια δικτύωση. Από το υπνοδωμάτιο της μίας που γράφει για τους οργασμούς της, πηγαίνεις στο γραφείο του άλλου που αναπτύσσει πολιτικό-οικονομικές θεωρίες."

->Βάζετε τις γυναίκες να μιλάνε για οργασμούς και τους άντρες για οικονομικο-πολιτικά ζητήματα...???
->Γιατί τέτοια εκτίμηση, όταν...

1)."...η τελευταία ρουφηχτή ανάσα πριν τον οργασμό..."
2)."...Την πρώτη (και τελευταία) φορά με την Κ. όταν δεν σου σηκώθηκε καθόλου..."
3).αρκετά σε πλήθος (παρόμοιου τύπου) συγκεκριμένα αποσπάσματα από βιβλία σας, όπως το "Τολμηρές Ιστορίες"...

->Γιατί ενώ έχετε μιλήσει κι εσείς ο ίδιος για τετοια θέματα (αρκετές φορές), στο κέιμενό σας βάλατε παράδειγμα τις γυναίκες?
Και να μη σχολιάσω το περιεχόμενο των συζητήσεων μεταξύ (όχι όλων) αλλά των περισσότερων ανδρών...

Δεν είναι σωστό -πιστεύω- να "διαχωρίζουμε" κατά τέτοιο τρόπο τα πράγματα...

Pavlos είπε...

Από τα αξέχαστα κείμενα!

tassos_papadakis είπε...

Είναι που είναι το θέμα δύσκολο για να το αντικρούσει οποιαδήποτε κοπέλα-γυναίκα-κυρία, είναι και Σάββατο και προτιμήσανε μάλλον, ένα μαζικό "shopping therapy"...

Epicuros είπε...

Προς Ελεωνόρα: Δεν κατενόησα το κείμενό σου. Πιθανόν αυτό να οφείλεται στο φθίνον IQ μου αλλά έχω την εντύπωση ότι ο ΝΔ δεν έγραψε απαξιωτικά για τις γυναίκες. Για την αγάπη του σ'αυτές ναι. 'Η μήπως θεώρησες απαξιωτική την "ωμή" αναφορά στο "μουνί της Ισμήνης" (Τα τολμηρά); Αν κάποια γυναίκα αναφερόταν με τον ίδιο τρόπο στα δικά μου όργανα θα ήμουν υπερήφανος για την αναφορά...

harrygreco είπε...

Φανταστικο κειμενο. ασσχολιαστο. Προτεινω τη προσθηκη - εκσυγχρονισμο με 7 αρθρα ,ωστε να γινουν 69. Παντως,επισημα η ψαλιδα της ηλικιας μειωθηκε στα 2-3 χρονια,μονο που οι ανδρες στα τελευταια τους ειναι συνηθως διαλυμενοι,εξ ου & η κλασσικη φραση των γυναικων στη τηλεοραση ..." εχω αντρα αρρωστο στο σπιτι ".

Η Κουρούνα είπε...

Μα γιατί να μας προκαλέσει και τι να αντικρούσουμε σε ένα σατιρικό κείμενο όπως το "Καθημερινό Ξύρισμα";

Οι "σοβαρές" συζητήσεις για τη μάχη των δύο φύλων είναι απίστευτα βαρετές και δεν καταλήγουν πουθενά. Προτείνω να δούμε το θέμα όπως το βλέπει ο κύριος Φώλιος στα Απίστευτα Δρώμενα

Loucretia είπε...

Μα που θελετε να ειμαστε κυριε Δημου μου, το Σαββατο το πρωι?
Ως εργαζομενες, μητερες και νοικοκυρες, ειμαστε μεταξυ σουπερ μαρκετ, χασαπη, μαναβη, μαγειρεματος, τιναγματος χαλιων, μπουγαδας, ξεσκονισματος,πλυσιματος τζαμιων κλπ κλπ.
(τα παραπανω αποτελουν τον κλασσικο Σαββατιατικο εφιαλτη σωφρονου γυναικος, εγω απλως κοιμομουν μετα απο αθλιο ξενυχτι και μολις πινω τον πρωτο μου καφε)
Οσο για το "καθημερινο ξυρισμα" σας νοιωθω απολυτως, αλλωστε οι σχολιογραφοι σας στο προηγουμενο ποστ, μας φορεσαν μουστακια!!!
;-)))

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

θα ελευθερούν οι γυναίκες από αυτά τα τίποτα που τις κάνουν κουρέλια, όταν κάνει την πρώτη του πρόβλεψη ο σειμογράφος παπαζάχος, μετά την αλλαγή φύλου, ως η πρώτη τρανσέξουαλ μετενσάρκωση της Παναγιάς.

Nikos Dimou είπε...

To τελευταίο πράγμα που μπορεί να μου προσάψει κάποιος (που ξέρει το έργο μου) είναι η απαξίωση της γυναίκας. Μάλιστα μερικοί κριτικοί (π. χ. ο Δημοσθένης Κούρτοβικ) μέ έχουν επικρίνει γιατί θεοποιώ τις γυναίκες και το σεξ.

ελεωνόρα: Ήταν τελείως τυχαίο το παράδειγμα στο blog διότι ακριβώς πριν είχα μπει σε δύο τέτοια sites.

avanti: όσο για την βία στο σπίτι -υπάρχει δυστυχώς και η άλλη πλευρά που όμως δεν αναφέρεται ποτέ. (Ποιος άντρας θα ομολογήσει ότι υφίσταται βία;) Όμως μία έρευνα στην Αγγλία έδειξε πως το ποσοστό βίας στους άνδρες είναι περίπου το 50% από ότι αντίστροφα.

Είμαστε ένα προβληματικό φύλο - θα δείτε ένα κείμενο στο επόμενο μήνυμα.

Nikos Dimou είπε...

AΝΤΡΑΣ

Κάθε άντρας - επειδή είναι άντρας - γεννιέται, μεγαλώνει και πεθαίνει μέσα σε ένα σιδερένιο πλαίσιο που τον συνθλίβει. Αν η γυναίκα περιβάλλεται από "μη", ο άνδρας ορίζεται από "πρέπει". ('Eνας κατάλογος από τα "πρέπει" υπάρχει στο ποίημα του Κipling "Αν" που καταλήγει με τον στίχο: "Tότε θα' σαι ένας ΑΝΤΡΑΣ, γιε μου".)

Και πάνω απ’ όλα ο άντρας πρέπει να είναι άντρας - δηλαδή πολεμιστής. Να μάχεται παντού χωρίς να υποχωρεί. Πολέμαρχος - κατακτητής (χρημάτων, πραγμάτων, γυναικών - αδιάφορο) να βλέπει τα πάντα σαν αντικείμενα επιβεβαίωσης. Η αγωγή του - από νωρίς - τον κατευθύνει στην τέλεια αλλοτρίωση. ’Ο,τι τρυφερότητα και ευαισθησία επιζήσουν από την οικογένεια και το σχολείο, τις γκρεμίζει ο στρατός με θούρια.

Έτσι, επειδή ο άντρας πάντα "πρέπει", αδυνατεί να είναι ανθρώπινος. Σκεφθείτε τον, πόσο άχαρος, αδέξιος, σχεδόν γελοίος είναι στις αδύναμες στιγμές του. Τρομοκρατημένος ως άρρωστος, αμήχανος στο νοσοκομείο (ακόμα και ως επισκέπτης), λιποθυμάει στην θέα της ανοιχτής πληγής. Ο δαρμένος άντρας είναι αστείος, ο κερατάς ήρωας φάρσας (η απατημένη γυναίκα μόνον οίκτο προκαλεί). Ο αποτυχημένος, ο δειλός, ο ανίκανος, είναι αντικείμενα λοιδορίας. Ένας άντρας που κλαίει, φέρνει όλο τον κόσμο σε αμηχανία, γιατί είναι γνωστό πως οι άντρες δεν κλαίνε.

Αλλοτριωμένος ο άντρας δεν επικοινωνεί ούτε με τον εαυτό του. Βαθιά μέσα του ζει ένα τρομαγμένο παιδί, που το κρύβει καλά - ιδιαίτερα από τους άλλους άντρες. Αν όμως το ανακαλύψει μία γυναίκα, τότε αποκτά κι άλλη μητέρα και είναι οριστικά χαμένος. Η δεύτερη ευνουχίζει ότι άφησε η πρώτη.

Μόνον όταν οι άντρες τραγουδάνε και πίνουν μαζί, είναι (προσωρινά) ελεύθεροι.

N. D. 1991

newlens είπε...

@Nikos Dimou: ειλικρινά δεν καταλαβαίνω αυτόν τον αυστηρό διαχωρισμό συμπεριφοράς "άντρα" και "γυναίκας". Αναρωτιέμαι επίσης πώς σε μια μακροχρόνια σχέση που πιθανότατα βασίστηκε στον έρωτα θα μπορούσε να υπάρχει διαφορετική έκβαση από το να "ανακαλύψει η γυναίκα το παιδί στον άντρα" και αντίστροφα. Εκτός αν τα ανάγουμε όλα στο θέατρο, οπότε δεν βγάζουμε άκρη.

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

newlens: αν δεν υπήρχαν και δεν ήταν έτσι αυτά για τον άντρα, θα ήμασταν άντρες όλοι και δεν θα μας δινόταν η δυνατότητα εν ζωή να είμαστε διαφορετικοί και καλύτεροι. να αγιάζουμε. τι σχέση έχουμε με τη χαμέρπεια. καλά να πάθουν. θέλω να ζεις νάσαι καλά κι ας είσαι μακριά μου.

Μαύρος Γάτος είπε...

Είπα να απέχω αλλά δεν αντέχω.

Με όλο το σεβασμό Δον Γάτο, το Αν του Κίπλιγκ δεν απευθύνεται μόνο σε άντρες. Αυτός έτσι μπορεί να το εννόησε, αλλά εμείς δεν είμαστε καθόλου υποχρεωμένοι έτσι να το εκλάβουμε. Και δεν περιέχει καθόλου άχαρα και δυσβάσταχτα "πρέπει", αντίθετα, δίνει συμβουλές και κατευθύνσεις για έναν νέο ή μια νέα που πρόκειται να γίνει ολοκληρωμένος και ώριμος άνθρωπος. Όπως και ο Κώστας Βίρβος, στο "Νανούρισμά" του ("να γίνεις άντρας στο κορμί και στο μυαλό...για να μην πεις μες την ζωή σου "δεν μπορώ", κι αν πρέπει ακόμα να σηκώσεις και σταυρό...") Όλα αυτά, εκ των πραγμάτων, το έτος 2006, αφορούν ΚΑΙ τις γυναίκες. Ας μην παίζουμε με τις λέξεις... Η λέξη "άντρας", και στον Κίπλιγκ, και στον Βίρβο, πρέπει να διαβάζεται "ολοκληρωμένος άνθρωπος", κάθε άλλη ανάγνωση ρέπει προς τον λαϊκισμό. Τέλος νομίζω ότι είσαι λίγο εκτός πραγματικότητας, Δον Γάτο, όταν λες ότι ο άντρας που κλαίει προκαλεί αμηχανία, αντίθετα, γυναίκες φίλες μού έχουν πει ότι το βρίσκουν πολύ ελκυστικό, ένας άντρας να δείχνει την ευαίσθητη πλευρά του, όσο για τους άντρες, πιστεύω πως τουλάχιστον οι νεότερες γενιές, έχουμε ξεφύγει πιά από τα στερεότυπα που αναφέρεις στο τελευταίο σχόλιο, που ήταν βέβαια ο κανόνας, όσον αφορά το άμεσο παρελθόν.

MainMenu είπε...

Κύριε Δήμου γειά σας,

Η θεοποίηση της Γυναίκας είναι ένας άλλος τρόπος να της επιβληθείς. Σε κάθε περίπτωση παραμένει το 'άλλο'. Είτε αυτό που δεν αξίζει να ακούσουμε, είτε αυτό που είναι πολύ μυστηριώδες (θεότητα) για να καταλάβουμε. Σε κάθε περίπτωση δεν έχει φωνή. Τη διαμορφώνουμε κατά πως θέλουμε.

newlens είπε...

MainMenu said:
"Η θεοποίηση της Γυναίκας είναι ένας άλλος τρόπος να της επιβληθείς. Σε κάθε περίπτωση παραμένει το 'άλλο'. Είτε αυτό που δεν αξίζει να ακούσουμε, είτε αυτό που είναι πολύ μυστηριώδες (θεότητα) για να καταλάβουμε. Σε κάθε περίπτωση δεν έχει φωνή. Τη διαμορφώνουμε κατά πως θέλουμε."

Μηδενιστικό και αυτοαναιρετικό. Εκτός αν με το "θεοποίηση" εννοείτε "δαιμονοποίηση".

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

newlens: εννοεί ότι ξελιγώνεται για μένα και δεν έχει άλλο τρόπο να εκδηλώνεται από αυτούς τους πλάγιους και δήθεν και εκβιαστικούς. όμως, την αγαπώ. και θα της αφιερωθώ μέσα σε αυτή την ελάχιστη πραγματικότητα των αναβρυτηρίων στους αιώνιους κήπους της ΓΑΔΑ.

MainMenu είπε...

NEWLeNS: το αυτααναιρετικό από που το βγάλατέ; οποιαδήποτε εξιδανίκευση αποτελεί μια διαστρέβλωση. Η 'θεοποίηση' της γυναίκας ακολούθησε τη 'δαιμονοποίηση' της. Η μάγισσα είναι το ίδιο μυστηριώδης κι απάνθρωπη με μια θεότητα.

Nikos Dimou είπε...

Κουρούνα: τα σατιρικά κείμενα γράφονται για να ενοχλούν και για να προκαλούν - δεν είναι ανώδυνα ευθυμογραφήματα που τα διαβάζεις και γελάς.

Όταν ο Kipling τελειώνει το "If" με την επίκληση "you 'll be a man my son!" είναι τουλάχιστον τραβηγμένο να λέμε Μαύρε Γάτο ότι "το Αν του Κίπλιγκ δεν απευθύνεται μόνο σε άντρες".

Oσο για "πρέπει" μέτρησα γύρω στα 18. Μάλλον τον μπέρδεψες με τον Βίρβο.

Η Κουρούνα είπε...

Οκ.

epikairos είπε...

Το παράδοξο των γυναικών.

Ως μητέρες μας μεγαλώνουν με ένα τρόπο τον οποίο αργότερα ως γκόμενες τον κατακρίνουν.

Όσο για εμάς τους άντρες αγαπητέ Δήμου δεν ξέρω τι ίσχυε στις μέρες σου αλλά σήμερα πολλοί από εμάς δεν έχουμε μπέσα. Άντρας που να είναι ξεκάθαρος σήμερα είναι είδος υπό εξαφάνιση.

Μαύρος Γάτος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Μαύρος Γάτος είπε...

[Αφαίρεσα μόνος μου το σχόλιό μου γιατί ήταν τεράστιο, και όχι πολύ σχετικό με το θέμα του οικοδεσπότη, περιείχε το "if" του Κίπλιγκ στα αγγλικά. Εύκολα μπορεί όποιος θέλει να το βρει - δώστε Rudyard Kipling If στο Google. Συγνώμη για την αναστάτωση, αλλά γάτος είμαι, ζημιές κάνω...]

Γιατί το ποίημα να μην αφορά και τις γυναίκες; Είναι ποίημα, και όχι δοκίμιο... Κι όταν λέει, "όλος ο κόσμος θα είναι δικός σου", μήπως εννοεί στην κυριολεξία όλος ο κόσμος;

Επιπλέον, ποιό από αυτά τα "αν μπορείς" (η λέξη "πρέπει" δεν υπάρχει στο ποίημα) είναι ενοχλητικό;

Εμένα μού μοιάζουν να παραπέμπουν όλα στο Μέτρο, όχι αυτό με τα εκατό εκατοστά, το άλλο, το Άριστο...

Ας συμφωνήσουμε ότι διαφωνούμε.

Δημήτριος είπε...

Κα-τα-πλη-κτι-κό !...

Κύριε Δήμου χτυπήσατε την καρδιά του ζητήματος...

avanti είπεν:
οι στατιστικές λένε ότι "Από το σύνολο των γυναικών, 1 στις 6 δήλωσε ότι είχε υποστεί βία στο σπίτι της, σε κάποια φάση της ζωής της "
Θέλω να πώ ότι υπάρχει χειρότερη καταπίεση και απόδειξη το 1/6 τουλάχιστον των γυναικών που την έχει βιώσει


Εκτός του ότι ένας άνδρας πολύ δύσκολα θα παραδεχτεί κακοποίηση, όπως γράφει και ο κ.Δήμου, ώστε να έχουμε και αντίστοιχες στατιστικές, υπάρχει κι ένα άλλο θέμα...

Η κακοποίηση που βιώνουν τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια...
Δεδομένου ότι την ευθύνη για την ανατροφή τους έχουν κατά κύριο λόγο οι μητέρες, αυτές είναι που θα ασκήσουν την βία στα παιδιά τους...
Και δε μιλώ για την κραυγαλέα που γίνεται αντιληπτή (με καταλήξεις σε νοσοκομεία κτλ.), αλλά για αυτήν την ύπουλη ενδοοικογενειακή βία που καλύπτεται με τα πούπουλα της "αγάπης" και του "είναι για το καλό σου"...
Η προτίμηση είναι κατά βάση στα αγόρια ως πιο ζωηρά και ατίθασα που οφείλουν να υποταχθούν στις προδιαγραφές της μαμάς...
Σκεφτείτε την καταπίεση της ανδρικής ψυχοσύνθεσης από αυτήν τη μικρή ηλικία (όσο πιο βίαιη τόσο πιο απάνθρωπη) και θα αντιληφθείτε πολλές από τις ανδρικές "νευρώσεις"...

Ο φεμινισμός σαν κίνημα κάνει καλή δουλειά στο να διεκδικεί τα δικαιώματα των γυναικών, αλλά υποχρεώσεις κι ευθύνες σαν την παραπάνω περνούν στα ψιλά...

Μήπως τελικά έχει δίκιο ο τίτλος :
"Φαλλοκράτες όλου του κόσμου ενωθείτε !" ;...

akindynos είπε...


42.
Μια στατιστική αναφέρει πως οι γυναίκες απατούν τους άντρες σε μικρότερο ποσοστό (35% έναντι 48%).

43.
Μια άλλη στατιστική όμως λέει πως οι γυναίκες λένε ψέματα σε μεγαλύτερο ποσοστό (58% έναντι 22%).

44.
'Aρα η πρώτη στατιστική είναι ψευδής κατά 58%. 'Aρα οι γυναίκες απατούν τους άντρες τους σε μεγαλύτερο ποσοστό.


Ελάχιστα μεγαλύτερο.

Αν κάνουμε την αναγωγή, οι γυναίκες απατούν τους άνδρες σε ποσοστό 52.4% και οι άνδρες απατούν τις γυναίκες σε ποσοστό 48.88%

Κατά τα άλλα το κείμενο είναι μια μάλλον αποτυχημένη σάτιρα.

Ή (χειρότερα;) μια μάλλον επιτυχημένη μεταφορά του White Man's Burden (της αντίληψης, όχι του ποιήματος) στον "πόλεμο των φύλων".

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

αναρωτιέμαι αν έγραψε σάτιρες ο καζαντζάκης

newlens είπε...

MainMenu said:
"το αυτααναιρετικό από που το βγάλατέ; οποιαδήποτε εξιδανίκευση αποτελεί μια διαστρέβλωση"

Απλά είχα αντίρρηση με το "θεοποίηση" που αναφέρατε. Αλλά τελικά ίσως έχετε δίκιο. Ο θεός συγχωρεί κάθε αμαρτία οπότε στην ουσία δεν διαφέρει πολύ από δαίμονα. Και να με συγχωρείτε για το έντονο ύφος μου στο προηγούμενο posting...

Mariakalos είπε...

Πέρα από τις φιλοσοφίες, τις σάτιρες και τα ψυχαναλυτικά, εγώ μπορώ να μιλήσω μόνο εμπειρικά και η παρατήρηση είναι μια:
Αφού ξεπέρασα το σύνδρομο της Ηλέκτρας,ξενιτεύτηκα σ' άλλη γη,γύρισα μετά από περιπέτειες ζαλωμένη με τα summa cum laude και τα ΦΒΚ μου,έσφαξα με τo δικό μου excalibur μια καθώς πρέπει δουλειά, ανέβηκα όλα τα σκαλάκια της ιεραρχίας και ποτέ δεν ξεχώρισα το xx από το xy (παρά μόνο στο κρεβάτι), έφτιαξα οικογένεια με τα αντίστοιχα cum laude και έφτασα τώρα στα 40 μου να ντύνω, να στολίζω,να νοικοκυρεύω,να κάνω delegation με telephone conference στη δουλειά,να αντιμετωπίζω τις επαγγελματικές κρίσεις παράλληλα με τις οικογενειακές,προσέχοντας να μη λασπώσει ο τραχανάς που μαγειρεύω για τα γριπωμένα παιδιά, ενώ ο σύντροφος xy (μια χαρά homo universalis άνθρωπος)είναι on call για δουλεια.
Τα φεμινιστικά δε με αφορούσαν, ούτε με αφορούν. Στη γενιά μου οι λέξη φεμινίστρια ήταν συνώνυμη με αξύριστη γάμπα. Κοινώς, το θέμα το εντοπίζω περισσότερο σε επίπεδο Dawkins, παρά ο,τιδήποτε άλλο.
Γερή να΄μαι,να μπορώ να μασάω τσίχλα και να περπατάω ταυτόχρονα.

Υ.Γ. Σόρυ που άργησα, αλλά είχα χασάπη, μανάβη και ΑΒ, Σάββατο, μέρα που'ναι.
Υ.Γ. Και να μην ακούσω ότι είμαι...(κλισέ), γιατί απ'άυτό,ιντσαλλάχ, πλούσια τα ελέη.

Nikos Dimou είπε...

Μαύρε Γάτε δεν διαφωνείς με μένα αλλά με τον Kipling. Στην έκδοση που έχω το ΜΑΝ είναι γραμμένο με κεφαλαία!

Ακίνδυνος: "αποτυχημένη σάτιρα"; Με χιλιάδες αντίτυπα, με δεκάδες χιλιάδες αναγνώσεις σε εκατοντάδες site στο ιντερνετ (μόνο στο δικό μου πάνω από 100.000) και αποτυχημένη;

Πες απλώς οτι δεν σου αρέσει - ότι δεν συμφωνείς. (Δικαίωμά σου). Αποτυχημένη σημαίνει άλλο πράγμα.

mary είπε...

το όμορφο με τα δύο φύλα είναι οι διαφορές μας.. αυτές που κατανοεί το άλλο φύλο.. κι αυτές που δεν κατανοεί.. όλοι ψάχνουμε για το κομμάτι που μας λείπει.. άμα το βρίσκουμε τότε νιώθουμε πιο πλήρεις

..όσο για τις διάφορες ανασφάλειες που όλοι έχουμε σε σχέση με τους ρόλους που παίζουμε στη ζωή μας.. η ενοχή μετατίθεται ΚΑΙ στους δυό γονιούς και ..καθαρίσαμε!!! και εκεί δυο φύλα είναι ..κι άντε να τους κατανοήσουμε!!

newlens είπε...

mariakal said:
"Τα φεμινιστικά δε με αφορούσαν, ούτε με αφορούν. Στη γενιά μου οι λέξη φεμινίστρια ήταν συνώνυμη με αξύριστη γάμπα."

Εντάξει, δεν είναι πάντα έτσι, υπάρχουν φεμινίστριες που ξυρίζονται!
Για να σοβαρευτούμε όμως, βρίσκω το όλο σχόλιό σας σημαντικό γιατί δείχνει με το καλύτερο τρόπο ότι μόνο μετά από την ισότιμη ένταξη των φύλων (όχι μόνο των βιολογικών) στο οικονομικό/κοινωνικό γίγνεσθαι μπορούμε να μιλάμε νηφάλια για "άνδρα" και "γυναίκα".

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

newlens: τέλεια. άρα εδώ θα επέμβουμε και θα καταγγείλλλουμε τον παραλογισμό. άρα, μένει: η αγάπη. χαιρέτωσαν.

ViSta είπε...

Σχολιο μιας με μουστακια;-)

Διαβαζοντας το κειμενο επανειλημενα βρεθηκα σε καταστασεις εντονης αντιδρασης και δυνατου γελιου. Ισως οπως ειπαν και αλλοι, να ισχυε οταν γραφτηκε, ισως και να ισχυει σε καποιο βαθμο στην Ελλαδα, κατα τα αλλα ειναι για μενα πιο πολυ σατιρικο απο αληθινο...
Τα 7 χρονια μεσο ορο, που ζουν οι γυναικες περισσοτερο μπορουν ισως να εξηγηθουν και ως εξης.
Για τις γυναικες ειναι σημαντικες οι κοινωνικες σχεσεις.
Για τους ανδρες ο συναγωνισμος (ή ειναι ανταγωνισμος;), η οικονομικη και επαγκελματικη επιτυχια.
Οταν μια γυναικα γινει συνταξιουχος, οσο λιγοστευουν οι εργασιακες δραστηριοτητες της, πολλαπλασιαζονται οι κοινωνικες της και αυτο την κανει να νιωθει καλα.
Αντιθετα οι ανδρες βιωνουν αρνητικα την ελλειψη της καθημερινης δουλειας, διοτι χανουν το κεντρικο κομματι της προσωπικοτητας τους και τους ληπει συνηθως το ενδιαφερον για κοινωνικες δραστηριοτητες.

-Αυτος που νιωθει καλα, φυσικα και θα ζει περισσοτερο.

-Οποιος ζει ανταγωνιστικα και σε πιεση, φυσικα και εχει μεγαλυτερη πιθανοτητα να αποκτησει ελκος ή να παθει εμφραγμα. Οσο περισσοτερο ανταγωνιστικα ζουνε και οι γυναικες τοσο πιο πολλες πιθανοτητες εχουν και εκεινες να παθουν εμφραγμα.

-To προβλημα του καθημερινου ξυρισματος το εχουμε ολοι μας, οσοι προσπαθουμε να αρνηθουμε το γεγονος οτι δεν ειμαστε πλεον παιδια, (μονον τα παιδια δεν εχουν γενεια, μαλλια στις μασχαλες και στα γεννητικα οργανα) και δεν εχει να κανει κατα την γνωμη μου με το αν ειμαστε ανδρας ή γυναικα. Παρα αν το κανουμε για τους αλλους ή προκειμενου να νιωσουμε εμεις ξανα νεοι.

Στο κειμενο λεει "Μια στατιστική αναφέρει πως οι γυναίκες απατούν τους άντρες σε μικρότερο ποσοστό"
Μπορει και να ειναι λαθος αυτη η στατιστικη...
Κατα την γνωμη μου μια γυναικα απατα συχνα τον αντρα της νοερα, ο ανδρας ομως κανα δυο φορες στην πραξη.

Ευχαριστω για το σημερινο χαμογελο :-)

Mariakalos είπε...

Aγαπητέ Newlens,
τι σημαίνει,επί της ουσίας,ισότιμη ένταξη και αντιμετώπιση;Αυτή η ισιτιία χάριν μιας εξελιγμένης δυτικής κοινωνίας μας έφαγε.Ο επαναπροσδιορισμός των ρόλων και η ανακατανομή εξυπηρετεί μόνο απόψεις. Οχι την πραγματικότητα.Οταν ανέφερα τον Dawkins,δεν ήταν για εντυπωσιασμό ή για πλάκα.Η διανόηση δεν μπορεί να υπερτερει του γεννετικού υλικού.Μπορεί μόνο να παίζει ρόλο ραφιναρίσματος.Αλλά αυτό θέλει δουλειά και συνειδητοποιημένο κόπο, που τη σήμερον είναι εξαιρετικά δύσκολο να το απαιτεί κανείς xx xy

Nikos Dimou είπε...

Σωστό, newlens: "μόνο μετά από την ισότιμη ένταξη των φύλων (όχι μόνο των βιολογικών) στο οικονομικό/κοινωνικό γίγνεσθαι μπορούμε να μιλάμε νηφάλια για "άνδρα" και "γυναίκα".

Αυτό είναι το νόημα και των δύο κειμένων μου: η απελευθέρωση ή θα είναι κοινή - ή δεν θα υπάρξει καθόλου!

kkai-Lee είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
skoumas είπε...

ΧΜΜΜΜ!!!

Τρομερό κείμενο πραγματικά. Μου έβγαλε ένα άχτι αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Ανάλογα πράγματα λένε οι γυναίκες για εμάς και σαν ανυπεράσπιστα πλάσματα ποτέ δεν ξέρουν τι θέλουν. Θέλουν μόνο ότι καταφέρει να τις πείσει για κάτι..

Είναι μάταιο όμως. Τα πράγματα θα είναι για πάντα έτσι όπως και να το κάνουμε.

Δεν μπορούμε να τις ανεχτούμε αλλά δεν μπορούμε να ζήσουμε μακρυά απο αυτές !

Άλλωστε ακούστηκε εδώ μέσα!
"Που είναι οι γυναίκες"
και επίσης
όλο το ποστ γίνεται για να σκαναδαλιστούν οι γυναίκες και να γράψουν εδώ μέσα! Άρα....

kkai-Lee είπε...

Των ( ανθρώπων ) η καρδιά είναι μια άβυσσος

Πότε κόλαση και πότε ο παράδεισος

MainMenu είπε...

Καθε σοβαρός φεμινισμός δεν ασχολείται με τη βιολογική έννοια του άνδρα, ούτε κυρήττει πόλεμο στους άνδρες. Αντιθέτως εντοπίζει το πρόβλημα σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα, το οποίο προυποθέτει συγκεκριμμένες ταυτότητες ΄'άνδρα' και 'γυναίκα', όπου η ταυτότητα 'άνδρας' έχει ηγεμονικό ρόλο σε αυτή της 'γυναίκας'.

Την καταπίεση από αυτό το σύστημα δεν την έχουν υποστεί μόνο γυναίκες, αλλά και άνδρες ομοφυλόφιλοί ή μη, που απλά δε μπόρεσαν να λειτουργήσουν έτσι.

Από αυτή την οπτική, το άρθρο του κ.Δήμου είναι πολύ αυθεντικό, και η αναφορά στο if του Kippling με βρίσκει απολύτως σύμφωνο/η - είναι άκρως χαρακτηριστική του πως 'πρέπει' να είναι ο 'άνδρας'.

newlens είπε...

MariaKal said:
Aγαπητέ Newlens,
τι σημαίνει,επί της ουσίας,ισότιμη ένταξη και αντιμετώπιση;Αυτή η ισιτιία χάριν μιας εξελιγμένης δυτικής κοινωνίας μας έφαγε.Ο επαναπροσδιορισμός των ρόλων και η ανακατανομή εξυπηρετεί μόνο απόψεις. Οχι την πραγματικότητα.Οταν ανέφερα τον Dawkins,δεν ήταν για εντυπωσιασμό ή για πλάκα.Η διανόηση δεν μπορεί να υπερτερει του γεννετικού υλικού.Μπορεί μόνο να παίζει ρόλο ραφιναρίσματος.Αλλά αυτό θέλει δουλειά και συνειδητοποιημένο κόπο, που τη σήμερον είναι εξαιρετικά δύσκολο να το απαιτεί κανείς xx xy"

Αγαπητή MariaKal,
1. Μοιράζεστε με τον σύζυγο τα βάρη έξω από τη δουλειά;
2. Η αναφορά σας στο "γενετικό υλικό" με κάνει να σκέφτομαι ότι θέλετε να γυρίσετε πίσω στην κοιλιά της μαμάς σας. Πιστέψτε με όμως, ο καθένας που ζει στο τρελοκομείο ζωή αυτό θέλει. Και κυρίως θέλει αυτό που δεν έχει.
3. Δείτε η ίδια την πορεία που κάνατε μέχρι εδώ. Αν αυτή δεν ανταποκρίνεται στο γενετικό υλικό σας, φταίτε η ίδια!

Mariakalos είπε...

(Συνεχίζω,γιατί ως άπειρη στα blogs με καταβρόχθησε το wormhole του διαδυκτίου)
..είναι εξαιρετικά δύσκολο να το απαιτεί κανείς,xx ή xy,με τις επιβεβλημένες ταχύτητες που ζούμε.Η ενδοσκόπηση είναι το ζητούμενο, αλλά η πραγματικότητα την αποτρέπει,ως επί το πλείστον.

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

mariakal: και η διανοητές και οι επιστήμονες και οι υπόλοιποι, ως όροι, υπάρχουν μόνο για αυτούς που παιρνούν τη ζωή τους παρακολουθώντας τηλεόραση.

Ακίνδυνε: δεν αισθάνομαι ότι είναι αποτυχημένο το κείμενο του Δήμου. όμως δεν είμαι η κοινωνία. ας γευτούν αυτό το συγκεκριμένο καθημερινό ξύρισμα αυτοί για τους οποίους είναι γεγραμμένο - παραδείγματος χάρυβδη: ας ξυριστούν με αυτά τα λόγια του Δήμου αυτοί που θα αρχίσουν τις εκπτώσεις δέκα μέρες πριν την επίσημη ημερομηνία. ας ξυριστούν με αυτά τα λόγια ο (άντρας) κωστάκης καραμανλής που ετέλεσε γάμο με τη (γυναίκα) γραμματέα του γραφείου του.

Mariakalos είπε...

Δεν ξέρω αν ανταποκρίνεται στα ethics των blogs,αλλά θέλω να απαντήσω προσωπικά στο newlens.Και προχωρώ:
Δε θέλω να γυρίσω στην κοιλιά κανενός.Η μαμά μου έχει πεθάνει και πήρε μαζί της όλες τις αρχετυπικές αναφορές.Δε διαμαρτυρήθηκα για την πραγματικότητα, παρά μόνο την αποτύπωσα. Ο σύζυγος, όπως θα καταλάβατε κάνει αυτό που μπορεί και η δουλειά έρχεται πάντα πρώτη.Δεν αναφέρω προτεραιότητες, απλά επισημαινω τη διαφορά ανάμεσα στο πως εισπράττονται οι προτεραιότητες και στην ικανότητα διεκπεραίωσής τους.Είμαι συμφιλιωμένη με τις διαφορές.Αυτό είναι το ζητούμενο.

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

έχει δίκιο ο Νίκος Δήμου για την κοινή απελευθέρωση. γι' αυτό είναι και αυτός που είναι. τα συγχαρητήρια μου. μερικές φορές, αυτά τα απλά πράγματα (π.χ. για την κοινή απελευθέρωση) τα θεωρούμε τόσο δεδομένα και αυτονόητα, τόσο λογικά και παραδεκτά, που αφηνόμαστε να χάνουμε το χρόνο μας στις σκέψεις και στους συνδυασμούς όχι από επιπολαιότητα... απλά για να παίζουμε με τη ζωή και να βγάζουμε τη γλώσσα στο θάνατο: υπάρχω, δες με, απέχω από όλα και κυρίως από τους συλλογισμούς και τη διαδρομή που με φέρνει σε σένα.

newlens είπε...

@mariakal:
δεν βγάζω άκρη. Δεν ξέρω τη σύσταση του χαρακτήρα σας και τις καταστάσεις στις οποίες ζείτε για να σας απαντήσω. Συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό (αυτό το λέω χωρίς καμία κακεντρέχεια)

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

mariakal: είσαι γαλάζιο παιδί. επειδή λες ότι οι προτεραιότητες "εισπράττονται". αν ήσουν πασόκα, θα έλεγες ότι οι προτεραιότητες "επικαιροποιούνται".
μα καλά. ως πότε θα μιλάμε τη βαρβαρική των τηλεπαρουσιαστών και τη ξύλινη των πολιτικάντηδων που εκστασιάζονται με το Σαββόπουλο Διονύση.

Mariakalos είπε...

Mια χαρά mainstream καταστάσεις ζω.Αλλοίμονο.Δεν είσθε και ψυχίατρoi για να κάνετε διάγνωση.Ο ειδικός πάλι, μακριά από εμάς.Τις ευχές μου.

MainMenu είπε...

Σαλτάρω στο κενό σε παρακολουθώ συχνά. Σήμερα όμως βγάζεις κάτι μελαγχολικό, κάτι έχεις, δε ξέρω...κι εγώ έτσι νιώθω, αλήθεια...

περαστικός είπε...

"Εμείς τις γυναίκες μπορεί να μην τις σεβόμαστε αλλά τις αγαπάμε", "Τις γυναίκες τις φροντίζουμε και τις αγαπάμε", " Ο Θεός θέλει να αγαπάμε τις γυναίκες, είναι ύψιστη υποχρέωση" "Η γυναίκα είναι ιερή" κ.λπ. Τυπικές φράσεις από άντρες σε κουλτούρες όπου η γυναίκα έχει περίπου μηδενικά δικαιώματα και επιλογές πέρα από το γάμο και την υποταγή. Η θεοποίηση - αγιοποίηση - θαυμασμός της γυναίκας πολλές φορές (όχι πάντα) υποκρύπτει την πεποίθηση ότι στη γυναίκα ανήκουν συγκεκριμένοι ρόλοι που είναι υποχρεωμένη να εκπληρώνει (π.χ. η γυναίκα - Παναγία δεν έχει το δικαίωμα να βεβηλώνει την ιερότητά της αναζητώντας ηδονή ή αρνούμενη να συμμορφωθεί με τα πρότυπα που της επιβάλλονται), δεχόμενη ενίοτε αδιαμαρτύρητα και κανένα χεράκι ξύλο (πάντα από αγάπη και για το καλό της).

Δεν αποκλείω καθόλου και ένας άνδρας να "τρώει ξύλο", μόνο που συνήθως δεν στερείται οικονομικής ανεξαρτησίας, μέσων και κοινωνικής θέσης (όπως η γυναίκα μέχρι πρόσφατα) για να αντιδράσει, άλλο αν επιλέγει να μην το κάνει λόγω εξαρτήσεων και παθών. Βεβαίως, τελικά, όλες οι περιπτώσεις κρίνονται χωριστά.

Δεν είμαι κάποιος ακραιφνής φεμινιστής. Απλώς πιστεύω ότι μια γυναίκα μπορεί να είναι εξίσου "κακός" ή "καλός" άνθρωπος όσο και ένας άνδρας. Ιστορικά όμως έχει καταπιεστεί και αυτό ισχύει ακόμη για πολλές κοινωνίες και καταστάσεις. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η γυναίκα είναι αμεσότερα και άλλης τάξης από αυτά του άνδρα. Αλήθεια πιστεύει κάποιος ότι οι περισσότερες πόρνες απολαμβάνουν τον έρωτα και πληρώνονται και από πάνω όπως αναφέρεται στο κείμενο; Είναι περίεργο ότι μια γυναίκα αποκαλείται υβριστικά πόρνη όταν επιδιώκει την ηδονή, δηλαδή, όταν συμπεριφέρεται όπως ο πελάτης τής πόρνης και όχι η πόρνη.

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

mainmenu:
να πάθουμε phonesex και γκλάσνοστ όπως ο Γεώργιος Παπανδρέου με τη Σοφία Μινέικο την εποχή της ποτοαπαγόρευση και να είμαστε οι τελευταίοι ασυρματιστές...

Augoustos είπε...

Κάθε γυναίκα- επειδή είναι γυναίκα- γεννιέται, μεγαλώνει και πεθαίνει μέσα σε μια νοερή κουζίνα που την πνίγει.

Αν ο άνδρας ορίζεται από «πρέπει», η γυναίκα περιβάλλεται πλέον από παλιά «μη» και… καινούρια «πρέπει»:

Η αγωγή της- από νωρίς- την κατευθύνει στη δημιουργία μιας νέας γυναικείας νοοτροπίας, ποτισμένης με παλαιές και νέες αντιλήψεις, νοοτροπίας, που την οδηγεί σε σπασμωδικές κινήσεις. Όσα όνειρα για το μέλλον επιζήσουν από το σχολείο και το πανεπιστήμιο τα γκρεμίζουν οι ευθύνες του γάμου και της οικογένειας αργότερα.

Έτσι πάνω απ’ όλα η γυναίκα είναι γυναίκα- δηλαδή στρατιώτης λιποτάκτης. Μάχεται παντού, μα στο τέλος υποχωρεί. Λιποτάκτης κι ηττημένος στην καριέρα, στην οικογένεια, στις σχέσεις της με τον άντρα, αλλιώς πώς θα επιβεβαιώσει τον ανδρισμό του άλλου φύλου.

Καθώς η γυναίκα περιορίζεται πάντα από τα «μη» και τα «πρέπει», αδυνατεί να είναι ανθρώπινη. Σκεφθείτε την, πόσο άχαρη, αδέξια, σχεδόν γελοία είναι εκεί όπου πρέπει να φανεί δυναμική κι ανεξάρτητη. Τρομοκρατημένη ως άρρωστη, αμήχανη στο νοσοκομείο κι υστερική, ρίχνει οινόπνευμα στο σπασμένο πόδι.

Όλοι λυπούνται την ανύπαντρη μητέρα, ακόμα κι αν αυτή τα καταφέρνει μια χαρά. Την γυναίκα που δεν εργάζεται την κατηγορούν πως ζει παρασιτικά εις βάρος του συζύγου της. Ποια πρότυπα να ακολουθήσει τελικά η γυναίκα, τα νέα ή τα παραδοσιακά; Η κοινωνία προς το παρόν την προστάζει να περπατήσει όλα τα μονοπάτια. Δε γίνεται όμως. Η θηλυκή προσωπικότητα μοιράζεται από δω κι από κει, σχεδόν παντού, με αποτέλεσμα κομμάτια της να ατροφούν από αδυναμία.

Φοβισμένη η γυναίκα δεν επικοινωνεί ούτε με τον εαυτό της. Κρύβει μέσα της αυτό που θα ήθελε να είναι, μα δεν κατάφερε να εξωτερικεύσει. Το κρύβει καλά απ’όλους- ιδιαίτερα από τις άλλες γυναίκες, που καραδοκούν να βρουν αφορμή να την μειώσουν. Αν όμως κάποιος άντρας το ανακαλύψει θα την πάρει κοντά του και θα την αγκαλιάσει κοιτώντας την στα μάτια. «Εγώ τα κατάφερα!», θα σκέφτεται δίνοντας αξία στο άτομο του κι όχι στο φύλο του. Αυτός θα σπρώξει πιο βαθιά μέσα τα όνειρα της, μα δε θα την νοιάξει, γιατί έμαθε να εξαρτάται από αυτόν. Όχι τόσο οικονομικά, όσο συναισθηματικά. Αποζητά να βρει μιαν ασφάλεια στα μάτια του, αχρείαστη στις μέρες μας.

Μόνο όταν οι γυναίκες βρουν τη χαμένη τους ταυτότητα θα νιώσουν επιτέλους ελεύθερες να κατακτήσουν όσα θεωρούν πως τους ανήκουν.

newlens είπε...

περαστικός said:
"Αλήθεια πιστεύει κάποιος ότι οι περισσότερες πόρνες απολαμβάνουν τον έρωτα και πληρώνονται και από πάνω όπως αναφέρεται στο κείμενο;"

Πιστεύω ότι στην αρχή κάτι τέτοιο θα συμβαίνει. Μετά θα γίνεται επάγγελμα και βαρετή υπόθεση. Το ίδιο συμβαίνει και στις πιο καθωσπρέπει ειδικότητες... Από την άλλη όμως είναι καθοριστική και η δοσολογία και η ανάκτηση δυνάμεων κατά το επάγγελμα. Με λίγα λόγια: στην αρχή θα πρέπει να υπάρχει η επιθυμία για μεγάλες ποσότητες. Υποθέτω...

Zoros είπε...

Θεσμικά και βάσει νομοθεσίας η γυναίκα έχει περισσότερα προνόμια από τον άντρα:
- Δεν πάει στρατό
- Βγαίνει πιο νωρίς σε σύνταξη (πάλι καλά πλέον σχεδόν εξισώθηκε)
- Στα διαζύγια κερδίζει πάντα τα παιδιά
- Δεν κάνει σχεδόν ποτέ κάποια βαριά εργασία (γιατί στα φανάρια οι ανάπηροι είναι πάντα άντρες?)
Οι φεμινίστριες θέλουν να ίσες με τους άντρες μόνο στα όμορφα... Θέλουν η γυναίκα να εξισωθεί με τον άντρα-μάνατζερ όχι με τον άντρα-βοθρατζή!

Από την άλλη ίσως να είναι απαραίτητο αυτό (να ενισχυθεί δηλαδή θεσμικά η κοινωνικά αδύναμη ομάδα) ώστε να κάποια στιγμή να φτάσουμε στην εξίσωση. Είναι όμως πιο αδύναμες κοινωνικά οι γυναίκες?

Ελεωνόρα είπε...

Προς Augousto:
"...Μόνο όταν οι γυναίκες βρουν τη χαμένη τους ταυτότητα θα νιώσουν επιτέλους ελεύθερες να κατακτήσουν όσα θεωρούν πως τους ανήκουν."

Θα συμφωνήσω κάθετα... :)

Προς Ν.Δήμου:
...στην περίπτωση που ήταν ένα πράγματι τυχαίο απλό παράδειγμα, θα ανακαλέσω τα όσα είπα... :)

Προς Newlens:
"...μόνο μετά από την ισότιμη ένταξη των φύλων (όχι μόνο των βιολογικών) στο οικονομικό/κοινωνικό γίγνεσθαι μπορούμε να μιλάμε νηφάλια για "άνδρα" και "γυναίκα"..."

Θα συμφωνήσω επίσης. Πολύ σωστά το έθεσες, όμως αυτή η αλήθεια πρεπει να γίνει και βίωμα του καθενός, ανεξαρτήτως φύλου.

akindynos είπε...

"αποτυχημένη σάτιρα"; Με χιλιάδες αντίτυπα, με δεκάδες χιλιάδες αναγνώσεις σε εκατοντάδες site στο ιντερνετ (μόνο στο δικό μου πάνω από 100.000) και αποτυχημένη;

Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω ότι πρόκειται για ένα δημοφιλές ανάγνωσμα. Αλλά από αυτό πως συνάγεται ότι είναι και επιτυχημένη σάτιρα;

Εκτός κι αν θεωρήσουμε ότι στη λογική κατηγορία Σάτιρα δεν περιλαμβάνεται η υποκατηγορία Αποτυχημένη Σάτιρα.

Επί της ουσίας. Δεν ισχυρίζομαι ότι το Καθημερινό Ξύρισμα δεν είναι σάτιρα. Ούτε καν ότι είναι κακής ποιότητας σάτιρα. Την αποτυχία την εντοπίζω στο ότί παρουσιάζεις σαν παράδοξα αυτά που η συλλογική "λαϊκή σοφία" έχει καταγράψει σαν αλήθειες της ζωής.

Κι αντί να καυτηριάσεις ακριβώς τον "κοινό νου" και τα στερεότυπά του, εσύ του χαϊδεύεις τ' αυτιά. Αναγνωρίζω ότι το κάνεις με συγγραφικό στυλ και ποιότητα. Αλλά ποιος έχει ανάγκη τη στυλιστική διαφορά ανάμεσα στο "και οι ταπεινές πόρνες είναι απόδειξη δύναμης" και στο "τρίχα μουνιού σέρνει καράβι";

(Γνωρίζω ότι έχεις γευθεί, με το παραπάνω, τη δεινότητα του "προς κέντρα λακτίζειν". Η κριτική μου αφορά το συγκεκριμένο κείμενο)

newlens είπε...

@akindynos: ο κάθε καλλιτέχνης κρίνεται ανάλογα με τη συνεισφορά του στο είδος που υπηρετεί. Οπότε το θέμα έχει κριθεί πριν ακόμη τεθεί.

newlens είπε...

@akindynos: Για να γίνω πιο σαφής, αναφέρω δύο παραδείγματα από τον μουσικό χώρο: κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τους Led Zeppelin γιατί έχουν μισογυνικούς στίχους. Τα εργαλεία τους από τα blues τα παρέλαβαν και με αυτά δουλεύουν. Και το blues είναι κατά βάση μισογυνικό. Παρόμοια, αν σήμερα κατηγορούν gay και lesbian οργανώσεις τον Eminem για τους στίχους του και αυτό αγνοεί το ότι ο Eminem δουλεύει πάνω σε μια συγκεκριμένη παράδοση που η αγνόησή της θα στερούσε το τελικό έργο από τη δραστικότητά του. Αν αποστειρώσουμε την τέχνη από την παράδοση που αναπτύχθηκε, δηλαδή από έναν αισθησιασμό ευρείας αποδοχής, αναρωτιέμαι κατά πόσο θα μπορούσαμε να μιλάμε για τέχνη.

raffinata είπε...

ερώτηση: γιατί σχεδόν όλοι οι άντρες ποιητές εξυμνούν τη γυναίκα, ενώ οι γυναίκες όταν αναφέρονται σ' αυτούς, στην ποίησή τους, βγάζουν μόνο παράπονο και... χολή;

μέχρι να (αν)δοθεί απάντηση, πάω να στρίψω το μουστάκι :Ρ

skoumas είπε...

Εγώ είχα μια διαμάχη γιατί εκείνη έλεγε τους άντρες χέστες χαζούς και όλα τα λοιπά ώσπου στο τέλος της είπα να στραφεί στις φίλες της για όλες τις δουλειές και δεν ξαναμίλησε!

Είναι μάταιο! Αν αλλάξουν οι γυναίκες απο αυτό που είναι δεν θα είναι πια γυναίκες και αν αλλάξουν οι άντρες απο αυτό που είναι τότε δεν θα είναι άντρες.

Και δεν θα υπάρχει καθημερινό ξύρισμα ούτε τίποτα άλλο παρά ένας τόπος μονόπλευρος και έρημος χωρίς ενδιαφέρον!

skoumas είπε...

"έρημος" = χωρίς ενδιαφέρον, έρημος απο ενδιαφέρον!

the_return είπε...

"γιατί σχεδόν όλοι οι άντρες ποιητές εξυμνούν τη γυναίκα, ενώ οι γυναίκες όταν αναφέρονται σ' αυτούς, στην ποίησή τους, βγάζουν μόνο παράπονο και... χολή;"

Δεν είμαι σίγουρος ότι συμβαίνει έτσι όπως τα λέτε, αγαπητή (που αφήσατε μάλιστα κατά μέρος και το καταπληκτικό gifάκι που σας συνόδευε ηλεκτρονικώς , και το οποίο μου έφτιαχνε το κέφι μόνο που το έβλεπα !)

Λοιπόν, πέρα από το γεγονός ότι το ρήμα "εξυμνώ" που χρησιμοποιείτε εδώ είναι πολύ αμφίβολο (έως και διαστρεβλωτικό),
θα έλεγα ότι έχουμε πάρα πολλά (απίστευτα πολλά !) ποιήματα από γυναίκες ποιήτριες που "εξυμνούν" τους άντρες!

Η γιγαντομαχία περί της "διαμάχης των δύο φύλων", πάντοτε μου φαινόταν από βαρετή έως και απελπιστικά ανέραστη.

Θυμήθηκα τώρα το παλιό koan του Zen σύμφωνα με το οποίο, η σαρανταποδαρούσα περπατούσε πάντοτε λεύτερη και με μεγάλη χάρη, ώσπου κάποιο άλλο ζώο (δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή) την ρώτησε "...μα πώς είναι δυνατόν και περπατάς με τόσα πόδια;".

Μόλις το σκέφτηκε αυτό η σαρανταποδαρούσα, ...σταμάτησε να περπατάει.

Εξόχως διδακτικό.

Και το ηθικό δίδαγμα: η πολλή ψυχανάλυση και το υπέρμετρο τυρβάζειν περί της ουσίας της "διαμάχης των δυο φύλων" (και όλα τα λοιπά) , σκοτώνει τον έρωτα.

Nikos Dimou είπε...

raffinata δεν εχετε δίκιο: από την Σαπφώ μέχρι σήμερα οι ποιήτριες γράφουν ποιήματα αγάπης: Πιο ερωτικά ποιήματα από τα Σονέτα της Louise Labé ή της Elisabeth Barret Browning δεν γνωρίζω. Σκεφθήτε μόνο τις δικές μας από Πολυδούρη και Μυρτιώτισσα μέχρι Κική Δημουλά...

akindynos: χρησιμοποιούμε διαφορετικά την λέξη επιτυχημένο. Για μένα ένα επιτυχημένο βιβλίο είναι αυτό που πουλάει πολύ - αλλά μπορεί κάλλιστα να είναι ένα κακό βιβλίο...

MainMenu είπε...

The Return: Ενώ ο γάμος, που έρχεται αβίαστα τον σώζει ε?

Nikos Dimou είπε...

περαστικός said:
"Αλήθεια πιστεύει κάποιος ότι οι περισσότερες πόρνες απολαμβάνουν τον έρωτα και πληρώνονται και από πάνω όπως αναφέρεται στο κείμενο;"

Δεν μίλησα για πόρνες αλλά για εταίρες... les grandes courtisanes της ιστορίας. Υπάρχει διαφορά!

the_return είπε...

"The Return: Ενώ ο γάμος, που έρχεται αβίαστα τον σώζει ε?"

Δεν έκανα κάποιον υπαινιγμό για κάτι τέτοιο, αγαπητέ/ή, και επομένως δεν είμαι υποχρεωμένος να απαντήσω.

Ωστόσο ...ας απαντήσω:

Όχι,(κατ'ανάγκην ή κατά φυσική ακολουθία).

raffinata είπε...

κύριε Δήμου, και λοιποί άρρενες, θαρρώ πως πρέπει να "διαβάσετε" τη γυναικεία ποίηση με θηλυκά γυαλιά :) ξέρουμε να κρυβόμαστε μέσα από καλοφτιαγμένα λόγια, εσείς είστε, επιτρέψτε μου, πιό αληθινοί...
και όχι, δεν είχα ποτέ αξύριστες γάμπες...
και ναι, διάβαζα πολύ "Ταχυδρόμο" το '79

newlens είπε...

Nikos Dimou said…
"Δεν μίλησα για πόρνες αλλά για εταίρες... les grandes courtisanes της ιστορίας. Υπάρχει διαφορά!"

Αυτό έννοούσα και εγώ έμμεσα με το "δοσολογία και η ανάκτηση δυνάμεων κατά το επάγγελμα"

raffinata είπε...

ξέχασα...
*the_return, συγνώμη που αντικατέστησα το χαρούμενο gifάκι με τη θλιμμένη φατσάρα μου... αλλά γυναίκα είμαι, μ' αρέσει ν' αλλάζω και ν' αλλάζω, συχνά :)

the_return είπε...

Ελάτε τώρα, raffinata... σας αρέσει να το παίζετε (γενικά μιλάω , όχι κατ'ανάγκη για σας) σκληροπυρηνικές ανδροδαμάστριες, ενώ κατά βάθος είστε "ψυχούλες"...

Αν αγαπάτε τους άνδρες (και τώρα μιλάω ειδικά για εσάς) ...ιδού η ευκαιρία να το αποδείξετε !

Επαναφέρατε το προηγούμενο gifάκι !

Nikos Dimou είπε...

Σχετικά με τις αξύριστες γάμπες... δεν είναι καλύτερη η χαλάουα(ή έστω το κερί);

Ελαφρωνω το κλίμα :-)

newlens είπε...

Πού να προλάβεις τις εξελίξεις της τεχνολογίας ώστε να πεις τι είναι καλύτερο...

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

raffinata: δεν είσαι γυναίκα. είσαι υπόλοιπο από γυναίκα. το προσωπείο σου στη φωτογραφία φανερώνει κάτι παραπάνω: στειρότητα.

the_return είπε...

Θα πρότεινα στον Νίκο Δήμου να διαγραφεί το σχόλιο του "σαλτάρω στο κενό" ως απίστευτα προσβλητικό προς μια καλεσμένη (raffinata).

Μαύρος Γάτος είπε...

Σαλάτα στό κενό, δεν είσαι εντάξει. Και πάνω που πήγαινα να σε συμπαθήσω. Δεν φέρονται έτσι οι άντρες. Ούτε οι γυναίκες, by the way. Σύνελθε, αν έχει μείνει κανένα υπόλοιπο από εγκέφαλο στο κρανίο σου. Παλιοσαδιστή.

Σ8-[[[[

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

the return: δεν ξέρεις να αγαπάς...

newlens είπε...

Μα δεν έχετε καταλάβει τι συμβαίνει; Ο ιός "σαλτάρω στο κενό" τρέφεται από τις απαντήσεις μας. Αγνοείστε τον!

raffinata είπε...

είμαι κατά της διαγραφής, κι εν αντιθέσει με τον/την σαλτάρωστοκενό, έχω "πρόσωπο"
;-)

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

raffinata: γι' αυτό και σ' αγαπώ.

Nikos Dimou είπε...

Είναι το δεύτερο φάουλ. Παρακαλώ τον σαλτάρω_στο_κενό να ζητήσει συγγνώμη από την raffinata και να αφαιρέσει μόνος του το μήνυμά του. Αλλιώς θα το αφαιρέσω εγώ και θα αποκλείσω την μελλοντική του παρουσία στο blog. Είπαμε πως προϋπόθεση συμμετοχής είναι να σεβόμαστε ο ένας τον άλλο - και το καλό γούστο.

newlens είπε...

Θα έλεγα μάλιστα στον operator να μας προτρέπει ενεργά για τη συμπεριφορά μας απέναντι σε τέτοιου είδους ιούς, και μάλιστα μόλις διαπιστώνονται ανάλογα φαινόμενα. Μια και οποιοσδήποτε ιός μπορεί να μεταλλαχθεί (=να επιστρέψει με άλλο nick), δεν υπάρχει άλλη λύση νομίζω...

Μαύρος Γάτος είπε...

Πολλή σημασία του δίνουμε, αλλά εγώ προσωπικά διαφωνώ να διαγραφεί το post του. Ας μείνει, σαν τεκμήριο του ποιός είναι. Διαφωνώ επίσης και με το moderation των posts. Ότι ελέχθη, ελέχθη και δεν ξελέγεται, και άλλωστε η έρημη η μνήμη, σε κάτι χρησιμεύει. Αν θέλει μόνος του να το πάρει πίσω ο Σαλάτας το Κενό, ας το πάρει.

losangelina είπε...

Αμάν τι γινεται εδώ πρωί πρωί...Ο χαμός του χαμού. Λοιπόν ξύνοντας την τσίμπλα από το μάτι μου βλέπω και διαβάζω μερικούς ερασιτέχνες φεμινιστές και επαγγελματίες φεμινιστές. Θυμάμαι το απαίσιο συναίσθημα που είχα όταν πήρα ένα μάθημα στο σχολείο επί γαλλικού φεμινισμού και όλοι μαδηθήκαμε. Οι μισοί μιλούσαν για equal opportunity και οι άλλοι για different but equal. Μετά από ένα τετράμηνο βασικά καταλάβαμε ότι η καθηγήτρια έκανε πειράματα επάνω μας...

Φεμινισμό δεν είχα νιώσει μέχρι να έρθω στην Αμερική. Η αντιμετώπιση των φύλων εδώ είναι διαφορετική (και όχι σε όλα καλύτερη) από ότι στην ελλάδα. Μεγαλώνοντας ο πατέρας μου ήταν ο φεμινιστής της οικογένειας γιατί δεν μου είπε ποτέ μή λόγω φύλου. Για εκκλησιαστικούς λόγους (περί παρθενίας και άλλες μ*&*^*%%) όλα τα μή ήρθαν από την μητέρα μου.

Μεγαλώνοντας και επιλέγοντας πεδία ανδροκρατούμενα στην εργασία μου πάντα αντιμετωπίζω το γεγονός ότι είμαι μειονότητα και αυτό φέρνει πολλά προβλήματα. Αυτό που έχω κατανοήσει πάνω από όλα είναι ότι δεν υπάρχουν μόνο δύο φύλα αλλά πολλά ενδιάμεσα. Έτσι η ζωή καθενός ορίζεται από προσωπικές επιλογές και όχι τα καθεστώτα της κοινωνίας. Δεν μου αρέσει να δαιμονίζω ούτε να θεοποιώ κανέναν αλλά αποφεύγω αυτούς που κατηγοροποιούν τους ανθρώπους χωρίς να τους κατανοούν.

Το σατιρικό του Νίκου είναi και αυτό μια αντίδραση του άντρα που έχει καταπιεστεί. Όλοι καταπιέζουμε και καταπιεζόμαστε. Άν το καλαταλάβουμε νωρίς στη ζωή ίσως αισθανθούμε μεγαλύτερη συμπόνοια για τον διπλανό μας και την διπλανή μας πριν βιαστούμε να τους χώσουμε σε ένα κουτάκι με μια ετικέτα.

georgia m. είπε...

Προς οικοδεσπότη(απαντώ,στο ίδιο κλίμα):η χαλάουα και το κερί προκαλούν ευρυαγγείες -προτιμότερες οι κρέμες,κατά τη γνώμη μου,αν και ορισμένες πάλι,ερεθίζουν.
:-)

Σχετικά με τα χθεσινά:εγώ έχω σίγουρα βγάλει μουστάκια,τόσο που αγαπώ τις γάτες.Άλλωστε νομίζω πως είμαι λίγο γάτα.
:-)

Nikos Dimou είπε...

Εκλαμβάνω την εκδήλωση αγάπης του σαλτάρω_στο_κενό ως αίτηση συγγνώμης. (Τα μηνύματά μας διασταυρώθηκαν).
Αφού δεν το θέλει η Raffinata δεν διαγράφω. Τον προειδοποιώ όμως να μην μας χαλάει το κλίμα. Έχουμε τόσο ενδιαφέροντα μηνύματα (κυρίως από γυναίκες, το τελευταίο από την losangelina) που είναι κρίμα να σκοντάφτει η συζήτηση σε χοντράδες και δήθεν σουρεαλισμούς. Όσο για τις μεταλλάξεις, υπάρχουν φάρμακα...

newlens είπε...

Nikos Dimou said:
"Όσο για τις μεταλλάξεις, υπάρχουν φάρμακα..."

Τέτοια πρόοδος στην ιατρική λοιπόν! Βρείτε λοιπόν και κάτι για την γρίππη των πτηνών, πεθαίνουν άνθρωποι...

MainMenu είπε...

Στο BBC και υποθέτω και στο τρίτο πρόγραμμα (δε ξέρω είμαι έξω), υπάρχει εκπομπή όπου διαβάζονται θεατρικά.
Πραγματικά η σημερινή κουβέντα θα ήταν υπέροχη για μία τέτοια ανάγνωση.

Γειά σε όλους και καληνύχτα.

ΥΓ. Σαλτάρω στο κενό, οι γελωτοποιοί δεν είναι ποτέ κακοί, μόνο καυστικοί. κι εσύ τα μπέρδεψες λίγο

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

losangelina μου: απωθημένα έχουν οι άντρες όλοι και δε μπορούν να τα κρύψουν. καταπιέζουν τις γυναίκες επειδή αυτές νιώθουν του Σύμπαντος τις δονήσεις και ζουν την αλήθεια στον υπαρκτό της χρόνο. αν θες, ένας ορισμός για τη γυναίκα: η αλήθεια και οι εκφάνσεις της. το γυναικείο φύλο είναι το ισχυρό, ναι. αλλά για άλλους λόγους από αυτούς που μπορούν να σκεφτούν τα εν στύσει τίποτα. είναι ισχυρό, λοιπόν, το φύλο σου, μόνο επειδή διαθέτει έμφυτη την αξιοπρέπεια. εξάλλου, ο οργασμός έχει μόνο θηλυκή φύση. ένα πλάσμα των ονείρων που ολοκληρώνεται, αυτό και μόνο είναι η αλήθεια του κόσμου όλου...

losangelina είπε...

σαλτάρω στο κενό: φοβάμαι ότι όλοι αυτοί οι ορισμοί είναι προβληματικοί και γενικοποιούν τα φύλα. Δεν αισθάνομαι ισχυρότερη απλά διαφορετική και όσο για την λέξη 'ολοκλήρωση' και τον οργασμό ώς πράμα ενός φύλου, δεν ξέρω τί να πώ. Διαφωνώ για όλα αυτά γιατί τα βλέπω ως αρχή καταπίεσης και μυθολογίες. Είναι επικίνδυνοι οι ορισμοί και με φοβίζουν. Ακόμη και το ότι μου φορτώνεις την αξιοπρέπεια με αναγκάζει να φέρομαι αξιοπρεπώς ακόμη και αν δεν θέλω γιατί τώρα έτσι πρέπει αφού το όρισες ότι έχω έμφυτη την αξιοπρέπεια. Και όλα αρχίσαν με το 'los_angelina μου' το οποίο μου επέβαλλε μια οικειότητα και κατοχή.

Δεν προσπαθώ να σε τσαντίσω, αλλά να σε ευαισθητοποίησω. Μερικές φορές δεν ξέρω αν γράφουμε αυτό που αισθανόμαστε μέσα μας ή αυτό που μας έχει επιβάλλει κάποια φιλοσοφία μέσω της οποίας ψάχνουμε για τις απαντήσεις. Εάν σε ενδιαφέρουν οι ενδοσκοπήσεις και οι εξωσκοπήσεις, θα ήθελα να διαβάσεις το κείμενο Growing up Asian in America της Kesaya Noda το οποίο με βοήθησε πριν έντεκα χρόνια να αντιμετωπίσω την πραγματικότητα του 'άλλου' από όλες τις πλευρές. Αντιμετωπίζω την διαφορά με συμπόνοια, όχι μόνον για τον άλλον και την άλλη, αλλά και για τον εαυτό μου.

newlens είπε...

Χωρίς πίστη στη βελτίωση του είδους μας δεν θα είμαστε εδώ...

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

αγαπημένη: έχω παρακολουθήσει τα δύο κινηματογραφικά έργα της kesaya noda. το 'safe sex' και το 'roz olotaxos'. το δεύτερο φιλμ μάλιστα, τελειώνει με την Ελένη Καζαντζάκη δαρμένη με ρούχα ξεσχισμένα μέσα στη φάτνη του Χριστούλη μας. δεν οδηγήθηκα σε κάποιο συμπέρασμα... (και όλες αυτές οι μελέτες είναι μάλλον επιχρίσματα μάταια ματαιοτήτων και χαμένων στιγμών, έτσι που να επιτυγχάνεται η αποξένωσή μας, να αφήνουμε το σώμα μας δύο εκατοστά δίπλα μας και να ξεχνάμε τον ιερό της παρουσίας μας επί γης: να πραγματοποιούνται εν παντί τόπω οι ευχές μας...)

the_return είπε...

@σαλτάρω_στο_κενό:
δεν θα ένοιωθα καμμιά ανάγκη να κολακεύσω το γυναικείο φύλο γενικώς όπως το κάνεις, παρά μόνον την εκάστοτε συγκεκριμένη γυναίκα, που θα ήταν μαζί μου.

Περαιτέρω, πιστεύω ότι είναι δύσκολο (έως και επικίνδυνο) να εξαχθούν εξαντλητικοί "μπούσουλες" (μόνον κάποια γενικά πράγματα) για το θέμα που συζητείται εδώ, διότι κάθε περίπτωση είναι πλήρως διαφορετική από την άλλην,και ανεπανάληπτη.

Και όπως σωστά ελέχθη κάποτε:

"One law for the lion and ox is oppression."
WILLIAM BLAKE

Mariakalos είπε...

Γειά βρε!Ακόμη εδώ είστε.Ανοιξα κι'εγώ η διεστραμμένη να δω αν παίζεται κάτι on-line καιακόμη ο ένας τσακώνεται με το άλλον για το savoir vivre κ΄' ο άλλος δυσανασχετεί για savoir faire.Ο οργασμός δεν έχει θηλυκή ή αρσενική φύση.Είναι ρφγριηαδηαληηδλφφργγγγρ και είναι τυχερός όποιος τον επιτυγχάνει.Πάω να βιώσω έναν,με την ιδέα ότι οι γυναίκες θα είναι πάντα γυναίκες και οι άνδρες,πάντα άνδρες.

Nikos Dimou είπε...

Πάλι πιάσαμε τα εκατό σχόλια - θα μας κατηγορήσουν για πληθωρισμό...

Ευχαριστώ την παρέα γι άλλη μία ενδιαφέρουσα μπλογκοημέρα!

Αποσύρομαι γιατί περπάτησα πολύ στα χιόνια σήμερα και νιώθω την κούραση του μαλακού χιονιού...

Το κατάστημα όμως δεν κλείνει - συνεχίστε!

harrygreco είπε...

Μερικοι ρωμιοι σ' ενα μπλογκαδικο,αργα ή γρηγορα θα πλακωθουν,ειμαστε χολερικη ρατσα...Παντως,επανερχομαι στη προταση να επιτρεπονται ανωνυμα σχολια προσωρινα...Να δουμε αν γινει χαμος...

newlens είπε...

MariaKal said:
"Ο οργασμός δεν έχει θηλυκή ή αρσενική φύση.Είναι ρφγριηαδηαληηδλφφργγγγρ και είναι τυχερός όποιος τον επιτυγχάνει.Πάω να βιώσω έναν,με την ιδέα ότι οι γυναίκες θα είναι πάντα γυναίκες και οι άνδρες,πάντα άνδρες."

Το υποψιάστηκα αμέσως ότι ζητούσατε τον Ασκητή σας!

Mariakalos είπε...

Σ'όποιον μου φόρεσε τον Ασκητή,του εύχομαι και στα δικά του.Ο,τι καλύτερο δηλαδή, τη σήμερον μέρα.Κλνχτ!

raffinata είπε...

σας καληνυχτίζω με ένα "έγχρωμο στείρο προσωπείο"... βλέπω το τραγουδιστικό αφιέρωμα της νετ στην πόλη μου :)

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα είπε...

the_return:
Μπορώ να πω ότι δε μου θύμισες ήρωες ή ηρωίδες βιβλίων, ούτε καν την υπηρέτρια στην Αμερική του Κάφκα που παίρνει συνέχεια τις βαλίτσες και φεύγει. Όσο για μένα, δεν υπάρχω καν στο όλο το σκηνικό. Το θέμα έχει ως εξής: Έίναι μισοσκόταδο, είσαι σε ένα θέατρο και δεν υπάρχει παρά άλλη μια σκιά, αλλά και να μην υπήρχε, θα την επινοούσες για να πρωταγωνιστήσεις. Ξέρουν ακόμη και τα παιδιά πως χωρίς δεύτερο ρόλο δεν μπορεί να υπάρξει πρώτος. Η εφεύρεση του άλλου είναι ιστορία για φόβο και για τρόμο και για να μας κάνει τη ζωή δύσκολη. Η φαντασία στην υπηρεσία των καταπιεσμένων ενστίκτων. Και το αντικείμενο του πόθου πάντα είναι αντικείμενο εν τέλει, το στήνεις σε ένα πρόσκαιρο βάθρο, όπως τις κούκλες στο ράφι, και δεν είναι παρά η αφορμή που έψαχνες για να παίξεις το ρόλο σου με πάθος, να δείξεις ποιός είσαι, να παλέψεις με τους φόβους σου και φυσικά μόλις τελειώσει η μίμιση πράξεως το ξεμαλλιάζεις, το τσαλακώνεις, το διαμελίζεις. Είσαι χαμένος κι εσύ όμως γιατί η σκιά δεν θα απαντά, και αυτό είναι που εσύ αποκαλείς σιωπή. Έχει το αυταπόδεικτο της εικόνας και η εικόνα δεν παλεύεται, σου γυρνάει σε σιωπή ότι της πεις. Φαντάσου ποιος θα νικούσε σε ένα πόλεμο εναντίον του Μάρλμπορο.

the_return είπε...

@σαλτάρω_στο_κενό: Καληνύχτα...

mice and a pipe είπε...

τα 2 φύλα δεν θα έπρεπε να υπάρχουν. εγώ τουλάχιστον θα ήμουν πιο ήσυχη.

Nikos Dimou είπε...

Καλημέρα

Harry - μα και τώρα σχεδόν ανώνυμα είναι τα σχόλια. Άντε να βρεις ποιος κρύβεται πίσω από κάθε account - μερικοί έχουν πολλά.

Ελεωνόρα είπε...

Προς Augousto:
Σήμερα με τον πρωινό καφέ, ξαναδιάβασα δεύτερη φορά το κέιμενό σου για τη γυναίκα και ομολογώ ότι είναι όντως ένα πολύ ωραίο κείμενο που περιέχει και προβάλλει αλήθειες και σταγόνες μίας μη-κατανοητής, προς το παρόν, πραγματικότητας.
Κατά τη γνώμη μου!, άψογο σε έκφραση και σε νοήματα... :)

καλημέρα.

Stavros P (isisdoros) είπε...

Καλημέρα.Μας βρίσκω λίγο .... δεν θα πω πουριτανούς γιατί σίγουρα δεν είμαστε, μάλλον ξεχασιάρηδες.Δεν αναφερθήκαμε σ'όσους γεννήθηκαν άντρες αλλά νοιώθουν γυναίκες καθώς και σε αυτές που γεννήθηκαν γυναίκες αλλά νοιώθουν λίγο άντρες.Είναι και αυτοί κάποιοι από μας.Τι γίνετε με το δικό τους καθημερινό ξύρισμα;

newlens είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
newlens είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
georgia m. είπε...

@newlens:εγώ είδα πρώτα τα δύο πρόσωπα.Μετά το βάζο.
Ναι,είναι γνωστη αυτή η εικόνα,όπως και αυτή που δείχνει το μούσι του Freud και το πρόσωπό του σε profil και η άλλη εικόνα απεικονίζει μια γυμνή,νομίζω,γυναίκα(ξαπλωμένη).

Καλημέρα!

newlens είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Nikos Dimou είπε...

isisdoros: to είπε ήδη η losangelina: "Αυτό που έχω κατανοήσει πάνω από όλα είναι ότι δεν υπάρχουν μόνο δύο φύλα αλλά πολλά ενδιάμεσα".

Όλοι μας είμαστε μείγματα. Η κοινωνία απαιτεί ξεκάθαρους ρόλους και καταπιέζει την μία πλευρά για να φανεί η άλλη.

Κι αυτοί που κάποια στιγμή συνειδητοποιούν την αλλαγή στην μέσα τους ισορροπία είναι οι πιο δυστυχείς...

newlens είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
georgia m. είπε...

@newlens:
Σε έναν μεγαλο βαθμό μπορεί να ισχύει αυτό που ρωτάτε αλλά ίσως όχι πάντα.Είναι δύσκολο στην πράξη...

newlens είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
newlens είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
georgia m. είπε...

Χώρια που,στη συγκεκριμένη εικόνα,τα πρόσωπα φαίνονται σα να διαφωνούν,σα είναι έτοιμα για αντιπαράθεση κλπ.Μόνο η λέξη αρμονία δεν μου έρχεται στο νου!

newlens είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
newlens είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
diamantis είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Nikos Dimou είπε...

diamandis - αδύνατο να δώσω συμβουλές - έχω χρόνια αποσυρθεί από την πιάτσα...

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΗΕΟ είπε...

ΕΙΧΑ ΔΕΙ ΜΙΑ ΔΙΑΦΗΣΜΗΣΗ - ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ 2 ΣΤΙς 5 ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥς ΑΝΔΡΕΣ ΤΟΥς ... ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ?

Ελεωνόρα είπε...

Προς Δημήτρη ΤΗΕΟ:
Δεν ξέρω τι εννοείς λέγοντας:
"αλήθεια οι υπόλοιπες σκέφτηκε κανείς ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ??"

Πάντως, αν 2 στις 5 γυναίκες κακοποιούνται (σωματικά) από τους άνδρες τους, τότε μάλλον θα πρέπει να συνυπολογίσουμε σ'αυτές και τις γυναίκες που δεν κάνουν μηνύσεις, που δεν δραστηριοποιούνται και που ούτε καν λένε ότι κακοποιούνται σε κάποιον...
Και οι υπόλοιπες (αν εξαιρέσουμε ένα πολύ μικρό ποσοστό) κυρίως "κακοποιούνται" τώρα πια όμως ψυχικά (αλλά και απο κάθε άλλη άποψη) από άνδρες (ας μη μείνουμε μόνον στους συζύγους)...μία μορφή κακοποίησης, η οποία κατά τη γνώμη μου, είναι χειρότερη από τις άλλες...αφήνει "βαθειά" σημάδια, χαραγμένα στην ψυχή και στο μυαλό του ατόμου...στην ουσία "διαγράφει" κάθε πιθανότητα της ψυχικής, πνευματικής (ίσως κάποιες φορές και σωματικής) ακ ε ρ α ι ό τ η τ α ς τους...

Αυτά τα ολίγα...(μονάχα την άποψή μου είπα)


Ελεωνόρα.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΗΕΟ είπε...

Για την Ελεωνόρα

Κατ αρχάς η αναφορά μου στο θέμα είχε μερικά στοιχεία χιούμορ όχι μόνο για το φλέγον θέμα aαλλά για την «εύκολη» στατιστική του προσέγγιση …

Όπως και να ναι το είδες σοβαρά …….

Το να απαντήσω αν είναι 2 στις 5 ή 3 στις 5 οι κακοποιημένες δεν έχει νόημα όπως δεν έχει νόημα να σκεφτούμε τι κάνουν οι υπόλοιπες όσες τελικά είναι οι υπόλοιπες…..…..
Είναι σημείο των καιρών η μαθηματική προσέγγιση ειδικά όταν με αυτήν το θέμα απλοποιείται και γίνεται πιο εύπεπτο

Αυτό το οποίον έχω να παρατηρήσω είναι ότι καταστάσεις που κατά κανόνα διαδραματίζονται σε κλειστά δωμάτια οι στατιστικές έρχονται να «τεκμηριώσουν» προειλημμένες απόψεις……..
Είναι από τις χαρακτηριστικές περιπτώσεις που το Πιραντελικό «έτσι είναι αν έτσι νομίζεται» έχει πλήρη εφαρμογή.

Ας μην μπλέξουμε με λογικές του τι σημάνει καταπίεση πως αποδεικνύεται και το ποιος και γιατί την …….

Πολλές φορές ακόμη και όταν υπάρχουν «σημάδια» κακοποίησης τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά και τόσο μονοσήμαντα.

Ο λαός λέει ότι νονός καυγάς δεν γίνεται ……
Εμείς ματαιοπονούμε όταν πάμε να τεκμηριώσουμε με τόση σιγουριά τον μονό καυγά.

Όπως και να έχει στις σχέσεις των φύλων το δίκαιο που επικρατεί είναι το πολεμικό με ότι αυτό συνεπάγεται.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και στους πολέμους ανάλογα τον τρόπο ανάλυσης κατά καιρούς αλλάζουν όχι μόνο τα περιστατικά αλλά ακόμη και οι νικητές……..

mim είπε...

πολύ ωραίο κείμενο

μια μικρή προσθήκη πρότεινα στο νο 61

"μα που πήγαν όλοι οι άντρες"

Nikos Papadopoulos είπε...

Θεώρώ πως είναι πολύ καλό το δοκίμιο για τισ γυνάικες....

Nikos Papadopoulos είπε...

Πολύ καλό το "Δοκίμιο για τις γυναίκες", όπως επίσης και τα μεγέθη με τις δύο γελιογραφίες.