tag:blogger.com,1999:blog-20431151.post114785809913183866..comments2008-10-07T10:40:41.606+03:00Nikos Dimouhttp://www.blogger.com/profile/01548849227196496048noreply@blogger.comBlogger195125tag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-70320377802331492562007-08-20T00:03:00.000+03:002007-08-20T00:03:00.000+03:00Αγαπητέ κύριε Δήμου<BR/><BR/>Η διαφήμιση δεν είναι ένα τσουβάλι μέσα στο οποίο χωράνε όλοι και όλα.celanahttp://www.blogger.com/profile/07370466086199323635noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-42701933660690493692007-04-08T15:10:00.000+03:002007-04-08T15:10:00.000+03:00Αγαπημένε μου Νικό, <BR/><BR/>Εάν ο Εγγονόπουλος είναι ο ελληνιποιημένος Da Chirico... για τον Μηλιώνη τη εχεις να πεις<BR/><BR/>Με αγάπη και ευγνωμοσύνη<BR/><BR/>δημήτρηςdimitris milionishttp://www.blogger.com/profile/10951640919867763160noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1157531063857918442006-09-06T11:24:00.000+03:002006-09-06T11:24:00.000+03:00<B>Εργοτελίνα said... </B><BR/>http://www.globalart.gr/<BR/>http://www.flytoistros.com/index.php<BR/>http://www.tyrekidis.edu.gr/<BR/>http://www.artopos.org/main-en.html<BR/>http://www.replic-art.gr/gallery/gr/index.cfm<BR/><BR/><BR/>AN ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΖΩΓΡΑΦΟΙ ΕΙΧΑΝ<BR/>ΤΙΣ ΕΥΚΟΛΙΕΣ ΤΟΥ ΙΝΤΕΡΝΕΤ<BR/>ΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΕΔΙΝΑΝ; <BR/><BR/>---<BR/><BR/>SOSTI !!!!!! O Van Gogh an zouse simera isos na itan enas theopalavos haker - impressionistis tu internetiku topiou. Kai o aderfos tu Theo tha itan o spoudagmenos Computer Scientist. <BR/><BR/>Kapu diabasa oti o Van Gogh eixe dokimasei na ginei papas prin ginei zografos, ere glentia. Pulise mono enan pinaka (kai auton logo eleimosinis) prin autoktonisei.<BR/><BR/>Prosopika me mageuei o Munch.onlinehelphttp://www.blogger.com/profile/09603908132826886624noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1157530682988328692006-09-06T11:18:00.000+03:002006-09-06T11:18:00.000+03:00milisate gia ton Άλλο Χώρο.<BR/><BR/>to paidaki pou xathike stin Beroia (Alex) eixe apokalesei mia afirimeni zografia tou "Allo Kosmo"onlinehelphttp://www.blogger.com/profile/09603908132826886624noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1154006864887726452006-07-27T16:27:00.000+03:002006-07-27T16:27:00.000+03:00<B>Σωστό</B>First Stephttp://www.blogger.com/profile/10559126356263894890noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1154006720245416792006-07-27T16:25:00.000+03:002006-07-27T16:25:00.000+03:00...First Stephttp://www.blogger.com/profile/10559126356263894890noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1153835100060774152006-07-25T16:45:00.000+03:002006-07-25T16:45:00.000+03:00@Το σωστό να λέγεται:<BR/><I>Δεν έφερε ο Χριστιανισμός την Τέχνη, αλλά οι εικαστικές τέχνες εμπνεύσθηκαν από τον Χριστιανισμό σε απίστευτο βαθμό.</I><BR/><BR/>Φυσικά και δεν έφερε ο χριστιανισμός την τέχνη και την επιστήμη, αφού οι χριστιανικές γραφές δεν αναφέρονται σ' αυτά τα "ακατανόητα" θέματα. Εκ των υστέρων αναδείχθηκαν κάποιοι "πατέρες" που ήθελαν να συγκεράσουν την ελληνική επιστήμη με τον ιουδαϊκής προέλευσης χριστιανισμό...<BR/><BR/>Όσο για την "απίστευτη" έμπνευση των καλλιτεχνών από το χριστιανισμό, μην ξεχνάς ότι ο εκκλησιαστικός μηχανισμός και οι φεουδαρχικές οικογένειες είχαν το χρήμα, για δικό τους λογαριασμό δημιουργούσαν και οι καλλιτέχνες για να επιβιώσουν. Από τον 19ο αιώνα που έγινε η προώθηση των τεχνών κρατική υπόθεση, μειώθηκαν αισθητά και οι σημαντικές δημιουργίες με θρησκευτικά θέματα. Κοίτα πόσοι πίνακες με θρησκευτικά θέματα ζωγραφίστηκαν το Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, πόσοι το 19ο και τον 20ο αιώνα, τα ίδια στον τομέα της γλυπτικής, το ίδιο στη μουσική, στη λογοτεχνία κλπ.s.franghttp://www.blogger.com/profile/01500662216504279603noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1148072357722448142006-05-19T23:59:00.000+03:002006-05-19T23:59:00.000+03:00-> DimitrizZzZz said...<BR/><BR/>Πάλι τα ίδια;<BR/>ΟΚ.<BR/>Θα σου δώσω μία απλή εργασία για να εξακριβώσεις εσύ ο ίδιος ότι αυτοί που λένε ότι <BR/>'το σύνολο των "θεικών" και "αγίων" προσώπων είναι Εβραίοι' <BR/>δεν είναι παρά μιά τραβηγμένη αντιχριστιανική προπαγάνδα.<BR/><BR/>Πάρε ένα ημερολόγιο και βρές πόσα ονόματα αγίων είναι Εβραίικα και πόσα Ελληνικά.<BR/><BR/>Κλείνοντας το θέμα με τον Λόγο του Κυρίου:<BR/><BR/>" Δια τούτο σας λέγω, ότι θα αφαιρεθή απο σας η βασιλεία του Θεού και θα δοθή είς έθνος, το οποίον θα αποφέρη τους καρπούς της και εκείνος, που θα πέση επάνω σ'αυτόν τον λίθον, θα συντριβή, και εκίνον εις τον οποίον θα πέση, θα τον κάνη κομμάτια". Και όταν άκουσαν οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι τας παραβολάς του, κατάλαβαν ότι μιλεί γι'αυτούς. Καί ενώ εζητούσαν να τον συλλάβουν, εφοβήθηκαν τα πλήθη του λαού διότι τον εθεωρούσαν ως προφήτην.<BR/><BR/>έθνος = μη Εβραίοι, ΧριστιανοίΤο σωστό να λέγεταιhttp://www.blogger.com/profile/11793677485021203865noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1148040856175896802006-05-19T15:14:00.000+03:002006-05-19T15:14:00.000+03:00Δεν μίλησα για καμία συνομωσία, αυτοί οι συνειρμοί είναι δικοί σου, προφανώς <BR/>θα έχεις κάποιο τελείως προσωπικό λόγο για να οδηγήσε σε αυτούς.<BR/>Αν το σύνολο των "θεικών" και "αγίων" προσώπων στα οποία αναφέρεται ο χριστιανισμός ήταν εσκιμώοι, θα σε προέτρεπα να πας στον Βόρειο Πόλο. <BR/>Αν ήταν μογγόλοι θα σε προέτρεπα να πας στην Μογγολία. <BR/>Είναι όμως εβραίοι, οπότε να πας στο Israel.DimitrizZzZzhttp://www.blogger.com/profile/09341242274338030089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147995523236956482006-05-19T02:38:00.000+03:002006-05-19T02:38:00.000+03:00->DimitrizZzZz said... <BR/><BR/>Σε εσένα Δημήτρη μέτρησα προσεκτικά τα λόγια σου (zZzZz) γιατί δεν ήθελα να σε αδικήσω στον ύπνο σου.<BR/><BR/>Είδες Δημήτρη τι συνωμοσία μας κάναν οι Εβραίοι πάλι;<BR/>Συνεργάσθηκαν με τους Ρωμαίους να μοιρασθούν τους φόνους των Χριστιανών για να έχουμε εμείς σήμερα μερικές εκατοντάδες χιλιάδες μάρτυρες και ενα δίς και κάτι Χριστιανούς σε όλη την οικουμένη.<BR/><BR/>Μήν ξεχάσεις την επόμενη φορά που θα μας αποκαλύψεις σαν Εβραίους να σημειώσεις κάτω το όνομα του Μεγάλου Αλεξάνδρου του αρχιραββίνου. Με την πανουργιά που μας χαρακτηρίζει εμας τους Εβραίους κατάφερε να κάνει την Ελληνική την γλώσσα του Ευαγγελίου.<BR/>Α ναι και κάτι ακόμη η Ελληνική σημαία με τον σταυρό στην μέση αν σταθείς στα χέρια με τα πόδια ψηλά και μετά πιείς τα χαπάκια σου θα την δείς να σχηματίζει αστεράκι το επιλεγόμενο του Δαβίδ.<BR/><BR/>Σε εξορκίζω φίλε,<BR/>βρές μια δουλειά, ότι δουλειά και νάναι.<BR/><BR/>Η σωματική άσκηση βοηθάει στην άσκηση του πνεύματος.<BR/><BR/><BR/>Υ.Γ.<BR/>Sorry αν σε απογοήτευσα, τέτοια ώρα τέτοια λόγια.<BR/>Τι περίμενες φίλτατε; Διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών ειδικό στην θεραπεία γεωγραφικής συγχίσεως αντισημιτικών με αντιχριστιανικών έξαρσεων της ψυχής;<BR/><BR/>Είσαι συγχωρεμένος απο μένα.<BR/><BR/>Ο Θεός να σε συγχωράει.Το σωστό να λέγεταιhttp://www.blogger.com/profile/11793677485021203865noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147991748413740692006-05-19T01:35:00.000+03:002006-05-19T01:35:00.000+03:00Φιλαράκο δεν ξέρω τι λες, όμως δεν είμαι εγω αυτός που πιστεύει σε θρησκεία άλλου έθνους. Αυτός είσαι εσύ. Πάρε τον εβραίο "σωτήρα" σου και πήγαινε στο Israel. Εδώ είναι Ελλάδα, και όλα είναι δεκτά, εκτός από τους προσκυνημένους. Είτε άθεος, είτε δωδεκαθειστής(για όσους δεν είναι δυνατοί αρκετά να δουνν την αλήθεια, και διατηρούν κάποια ανάγκη για καταφύγιο), είμαστε Έλληνες. Εσύ ως εβραίος, μπορείς να πάρεις το πρώτο αεροπλάνο και να φυγεις μακριά.<BR/>Αφήστε μασ ήσυχους πια.DimitrizZzZzhttp://www.blogger.com/profile/09341242274338030089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147990230137991712006-05-19T01:10:00.000+03:002006-05-19T01:10:00.000+03:00-> AgnostosX<BR/><BR/>Καλωσήρθες απο την σιωπηλή πλειοψηφία στην "παρεούλα της λογικής" (ωραίο όνομα για blog).<BR/><BR/><BR/>"Πάσα τέχνη χωριζόμενη αρετής πανούργα φαίνεται" (Πλάτων). <BR/><BR/><BR/>Μόρφωση χωρίς μετριοφροσύνη, παραμόρφωση λογικής λόγω αλαζονείας φαίνεται.Το σωστό να λέγεταιhttp://www.blogger.com/profile/11793677485021203865noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147989008933625812006-05-19T00:50:00.000+03:002006-05-19T00:50:00.000+03:00-> Ναταλία<BR/><BR/>Αχ Ναταλία, <BR/>ο Θεός δεν είναι ένας βλοσυρός μαντράχαλος αστυνομικός που σου ριξε τον προβολέα για να σε τυφλώσει δινοντάς σου ένα γερό πρόστιμο για παραβάσεις στην ζωή. <BR/><BR/>Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο έμφυτα Δώρα, τάλαντα, ανοιχτόκαρδα, πάρε εσυ καλωσύνη, πάρε εσύ εργατικότητα, πάρε εσύ σοφία, εσύ φωνή, εσύ τέχνη, έσύ γραπτό λόγο, εσύ μητρότητα, εσύ πατρότητα...<BR/><BR/>Άλλοι άνθρωποι τα καλλιεργούν και επενδύουν χρόνο και κόπο να ανεβάσουν πνευματικά τον εαυτό τους και βοηθούν τον συνανθρωπό τους, άλλοι αρχίζουν να εργάζονται πάνω στα δώρα αλλά τα παρατάνε παρασυρμένοι από τα πρόσκαιρα αγαθά, άλλοι δεν τα αγγίζουν καθόλου, και τα αφήνουν εντελώς ανεκμετάλλευτα, άλλοι τα καταστρέφουν παρασυρμένοι από τον δαίμονα της αυτοκαταστροφής. <BR/><BR/>Ο Θεός χαίρεται όταν χαιρόμαστε, γελά όταν γελάμε, στεναχωριέται όταν πέφτουμε σε κινδύνους, όταν αποπροσανατολιζόμαστε.<BR/><BR/>Στην εποχή των περγαμηνών, τους πρώτους 15 αιώνες μετά τον ερχομό του Σωτήρα Ιησού Χριστού, δεν υπήρχαν βιβλία προσιτά στον κόσμο και οι περισσότεροι άνθρωποι ήταν αγράμματοι. Δεν ήξεραν να διαβάζουν. Οι εικόνες ήταν τα βιβλία τους.<BR/>Σε μία εικόνα γύρω γύρω υπήρχαν μια δεκάδα παραστάσεις που έλεγαν μια ιστορία.<BR/><BR/>Η Ζωγραφική-Αγιογραφία και η Ελληνική γλώσσα ήταν το μέσο επικοινωνίας του Χριστιανισμού.Το σωστό να λέγεταιhttp://www.blogger.com/profile/11793677485021203865noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147987358950240772006-05-19T00:22:00.000+03:002006-05-19T00:22:00.000+03:00-> Δογματικά άθεους<BR/><BR/>Παρατηρείται πρόσφατα ότι για μερικούς νεοέλληνες "θαυμαστές" της Τέχνης υπάρχει ένα κρυφό "κουμπί" σε κάποιο σημείο του εγκεφάλου τους.<BR/>Ωρισμένες οδυνηρές εσω και εξω-οικογενειακές εμπειρίες παραχαιδεμένων κανακάρηδων με ένα βομβαρδισμό "μαρξιστικής" προπαγάνδας αργότερα στην ηλικία της πλαστελίνης, έχουν δημιουργήσει μία δέσμη "πυκνωτή" στον εγκέφαλο τους που όταν ακούν μία από τις λέξεις Χριστιανισμός ή Ορθοδοξία, τους σηκώνεται η τρίχα, ή τα αυτιά αν έχουν αλωπεκία, σαν να αποφορτίζονται με ηλεκτροπληξία κάποια ποσότητα χιλιάδων βόλτς. <BR/><BR/>Τι χαριτωμένες που είναι οι μαύρες γάτες, και επτάψυχες, διαρκείας! Είχα μία πού την πολυαγαπούσα και όταν έβγαινα απο το αυτοκίνητο πάντα τριβόταν πάνω μου και της σηκωνόνταν η τρίχα, καλή ώρα σαν του λόγου σας. <BR/><BR/>Μου ξεφεύγουν ένα-δυό χαμόγελα. Μην το θεωρήσετε δείγμα σαδισμού, μιά και η εκκένωση τέτοιου μίσους από τα κατά τα άλλα ευχάριστους άθεους είναι ένα λυπηρό και αρνητικό θέαμα.<BR/><BR/>Το λήμμα Χριστιανισμός και Τεχνη υπάρχουν σε χιλιάδες βιβλία σε όλες τις γλώσσες.<BR/><BR/>Δεν έφερε ο Χριστιανισμός την Τέχνη, αλλά οι εικαστικές τέχνες εμπνεύσθηκαν από τον Χριστιανισμό σε απίστευτο βαθμό. Ένα πολιτιστικό άλμα. Η Ζωγραφική, ξένη ή Ελληνική κατά το πλείστον.<BR/><BR/>Δεν υπάρχουν εδώ ΑΝ.<BR/>Τελεία και παύλα.<BR/><BR/><BR/>Οι Μουσουλμάνοι, μετά την καταδίκη της ζωγραφικής από το Μωάμεθ, στράφηκαν μόνο προς τη διακοσμητική. Τα διακοσμητικά τους στοιχεία τα πήραν κυρίως από το φυτικό κόσμο και τα χειρίζονταν με τέτοια λεπτότητα, ώστε μας έδωσαν τα "αραβουργήματα".<BR/><BR/>Καμμία σύγκριση όμως ως προς την σημασία που είχε στην εξέλιξη της ζωγραφικής τα κορυφαία "Χριστιανουργήματα".<BR/><BR/>Βυζαντινές Αγιογραφίες, ψηφιδωτά, τοιχογραφίες, μυστικισμός Θεοτοκόπουλου, "Μυστικός Δείπνος", (περίφημη τοιχογραφία στη μονή της "Παναγίας με τους Σταλακτίτες"), "Παναγία Σιξτίνα" (στο Μουσείο της Δρέσδης),τοιχογραφίες σε αίθουσες του Βατικανού, γοητευτική "Παναγία Μητέρα", "Θεογονία" και "Κατακλυσμός", η καταπληκτική πλαστικότητα των τοιχογραφιών του παρεκκλησίου Σιξτίνα , η "Παναγία των ρόδων", οι "Απόστολοι", ο "Άσωτος Υιός", "Δευτέρα Παρουσία"...<BR/><BR/>Χριστιανισμός.<BR/>Πίστη και έμπνευση στην ζωγραφική τέχνη.<BR/><BR/>Δογματικοί Άθεοι μην μονωθείτε. ΑΠΑΛΛΑΓΕΙΤΕ από τα αντιχριστιανικά κόμπλεξ.<BR/><BR/>Δόξα σοι ο Θεός.<BR/>Όσο αναπνέουν ελπίζω.Το σωστό να λέγεταιhttp://www.blogger.com/profile/11793677485021203865noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147987228502212622006-05-19T00:20:00.000+03:002006-05-19T00:20:00.000+03:00Κύριε Δήμου,<BR/><BR/>οφείλω να ομολογήσω ότι ξαφνιάστηκα από τον αγενή τρόπο (που πρόδιδε και κάποια υπολανθάνουσα οίηση) με τον οποίον διαφωνήσατε με κάποιον που απλώς εξέφρασε την άποψη ότι χωρίς τον Χριστιανισμό δεν θα υπήρχε τέχνη (ή κάπως έτσι – δεν έχει σημασία). Ο άνθρωπος τη γνώμη του είπε και θα μπορούσατε απλώς να εκφράσετε τη διαφωνία σας εξηγώντας το γιατί. Αν και σας εκτιμώ πολύ και τυχαίνει να διαφωνώ κι εγώ με την άποψή του, θεωρώ ότι ο τρόπος σας, με εκφράσεις τύπου “η θεωρία σας ότι δεν θα υπήρχε χωρίς αυτόν είναι για τα μπάζα”, “απύθμενη βλακεία” κ.λπ. δεν σας τίμησε ιδιαίτερα. (Παρεμπιπτόντως, βρίσκω λίγο λαϊκίστικη τη χρήση της νεανικής αργκό από εσάς, π.χ. “μπάζα”, “τα πήρα στο κρανίο” κ.λπ.)<BR/><BR/>Σε τελική ανάλυση, το κύριο μέτρο πολιτισμού – κατ’ εμέ, τουλάχιστον – δεν είναι το ενδιαφέρον για τη ζωγραφική και τις λοιπές τέχνες, αλλά ο τρόπος με τον οποίον φέρεται κανείς στους άλλους. Άλλωστε και ο Χίτλερ αγαπούσε τη ζωγραφική… <BR/><BR/>Δικαιούστε, βέβαια, κι εσείς να μην είστε τέλειος.agnostosXhttp://www.blogger.com/profile/10728028088991954869noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147983133588466572006-05-18T23:12:00.000+03:002006-05-18T23:12:00.000+03:00Εϊναι σύνη8ες φαινόμενο, οι άσχετοι με την τέχνη να μπερδεύουν την ίδια την τέχνη με το θέμα της.<BR/>Αν ένας πίνακας ζωγραφικής έχει ως θέμα 1 πορτοκάλι δεν είναι το πορτοκάλι που κάνει τον πίνακα έργο τέχνης, αλλά ο ζωγράφος. <BR/>Άνθρωποι που συνδέουν την τέχνη με οπιαδήποτε θρησκεία προκαλούν οίκτο και γέλια.<BR/>Ειδικά όταν την συνδέουν με τον χριστιανισμό, μία θρησκεία που δεν είναι καν αυτόνομη, αλλά είναι παράγωγο τοθ Ιουδαισμου.<BR/>Μία θρησκεία που κατασκευάστηκε σε μια εποχή που η τέχνη ήδη υπήρχε.<BR/><BR/>Πόσο άσχετος, πόσο θρησκόληπτος, πρέπει να είναι κανείς για να δηλώσει οτι "δεν θα υπήρχε τέχνη έξω από τον χριστιανισμό"?<BR/>Τελείως.DimitrizZzZzhttp://www.blogger.com/profile/09341242274338030089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147980864385635242006-05-18T22:34:00.000+03:002006-05-18T22:34:00.000+03:00Eukharisto gia hola ta links, eidika gia te Vincent van Gogh Gallery!Ein Steppenwolfhttp://www.blogger.com/profile/17366032547300549837noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147962674178695642006-05-18T17:31:00.000+03:002006-05-18T17:31:00.000+03:00harry reloaded: <BR/>Ντα Βιντσι - του Βινσεντζου / Βικεντιου<BR/><BR/>Ανακρίβειες ως συνήθως. Da Vinci σημαίνει 'από το Vinci'. <BR/>Κατά τα άλλα ειρωνεύσαι και το Λιακόπουλο...gargoylehttp://www.blogger.com/profile/07537666482680086182noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147956827180165172006-05-18T15:53:00.000+03:002006-05-18T15:53:00.000+03:00@aphrodite<BR/><BR/>.. εσύ πάντως ζωγραφίζεις.. γράφοντας....maikahttp://www.blogger.com/profile/04515400842392363300noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147939900070455872006-05-18T11:11:00.000+03:002006-05-18T11:11:00.000+03:00Τι μυστήριος ρε π***** μου ο Θωμάς... Καλλιτέχνης! <BR/><BR/>Μόνο που δε μου το’κλεισε στα μούτρα! <BR/><BR/>Τι πήρα να του πω? Οτι επιτέλους η Τουλουμοτύρογλου θα πλήρωνε εκείνο το πάνελ για το σαλόνι της, και μάλιστα θα έδινε και... μπόνους η νεόπλουτη (άκου μπόνους!) γιατί στη δεξίωση χάζεψαν ακόμη και οι δυσκοίλιοι γνώστες & συλλέκτες φίλοι της. <BR/><BR/>Ηταν τόσο ενθουσιασμένη όταν με πήρε, μου έλεγε για ανάταση, για προσκύνημα, για πέρασμα, ποιός ξέρει πόσα άλλα ωραία της είχαν πει και δεν ήξερε καν να τα μεταφέρει...<BR/><BR/>Α ρε Θωμά, νά’ξερες πόση αξία έχεις, που κάθεσαι, τραβάς μια πινελιά κι ανοίγεις δρόμο! <BR/><BR/>Πώς διάολο τα καταφέρνεις ρε μπαγάσα και κάνεις τους πίνακες σου να μιλούν, δεν ξέρω... <BR/><BR/>Πώς κάνεις τους ανθρώπους να ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ για να κοιτάξουν... <BR/><BR/>Και να βλέπεις το βλέμμα τους το καταμαγεμένο. Να πηγαίνουν μετά για λίγο σαν υπνωτισμένοι... <BR/><BR/>Σχετικοί, άνθρωποι της πιάτσας, που δεν εντυπωσιάζονται, κι έχουνε δει πολλά τα μάτια τους, μαγεμένοι. Α γεια σου. Μαγεμένοι, συνεπαρμένοι. <BR/><BR/>Αλλά κι άσχετοι.<BR/><BR/>Ακόμα κι αυτοί!»aphroditehttp://www.blogger.com/profile/00494973096456403806noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147938808273242832006-05-18T10:53:00.000+03:002006-05-18T10:53:00.000+03:00Δε μπορούσε να κοιμηθεί. Ηταν καιρός που του συνέβαινε αυτό, να θέλει το σώμα να ξεκουραστεί. Ολη μέρα όρθιος βλέπεις, αφού δε μπορούσε να δουλέψει καθιστός παρά μόνο για τα γεμίσματα. Αλλά το μυαλό του, εκεί, ακάθιστος φρουρός, μη χάσει τελεία από την κουφόβρασή του, τον λευκό τον θόρυβο που σκέπαζε όλα τ’άλλα...<BR/><BR/>Καθόταν στον κήπο, σε μια σκιά, στα πανάκριβα teak του έπιπλα, κι ένοιωθε το χλώριο από δίπλα στα ρουθούνια του. Γουλιά χυμός, παύση, ξανά γουλιά. Μπουκιά όμως τίποτα. Χωρίς καφέ (ομοιοπαθητική γαρ), χωρίς τσιγάρο (στεφανιαία), χωρίς ποτό (σηκώτι), χωρίς εφημερίδα (τον τάραζε), μόνον εκείνος και τα χρώματά του, τα απ’έξω του, crisp & sunny, και τ’απομέσα του, thick & gloomy… Αχταρμάς!<BR/><BR/>«Για να δω, δύο παραγγελίες, ένας ακόμη για τη γκαλλερί, τελειώνω κι αυτόν με τα σπατουλάκια, το νέο πείραμα, να δω τι θα βγει, τέσσερις. Κι ένα που μου τον λέρωσε η άλλη χτες, να δω, κολλάζ θα τον κάνω, μεικτή τεχνική (γελάκι)... Θα τον σώσω, δε με παίρνει χρονικά. Πέντε. Αν δουλέψω με όρεξη, αρχές είμαστε, μέχρι τέλος του μήνα θα τα τελειώσω, να δω και τα προσχέδια της έκθεσης μετά...»<BR/><BR/>Τα πρακτικά δεν τον έσωζαν αυτή τη φορά. Το να τελειώσει ή να μην τελιώσει τους πίνακες, δε μπορούσε να τον απορροφήσει τόσο ώστε να χαθεί στη μαγεία όπως στην αρχή. Ποιά αρχή, μέχρι και πριν από λίγους μήνες, που όλο έβρισκε κάτι καινούριο να βγάλει... Ζωγράφιζε με τέμπερες, σκόνες & λάδια στην αρχή, έκανε όλες τις τεχνικές που του είχαν μάθει και μετά, μόλις «έπιανε» κάτι σε άλλον, δοκίμαζε ένα σωρό πράματα μέχρι να του βγει η «αίσθηση», η «εικόνα» στο κεφάλι του. Τι περίεργο, άλλο είχε στο μυαλό του, άλλο του έβγαινε στο τελάρο, καμμιά φορά τόσο διαφορετικό που τον ξάφνιαζε. Δεν πειράζει, ήταν ως τώρα αληθινά και καλά όσα έφτιαχνε, μιλούσαν μόνα τους. Τα έβλεπε ο κόσμος και ταξίδευε, του έλεγαν. Αλλά εκείνο το «χάσιμο», εκείνη τη μέθεξη που ζούσε όταν ήξερε ότι έβγαζε κάτι πραγματικά σπουδαίο, αυτό είχε χαθεί... <BR/><BR/>«Πού θα το ξανάβρω, πού...» Ορθιος, βήματα, ήλιος που ανεβαίνει. <BR/><BR/>«Ενας έρωτας? Μπα, ούτε κι αυτός... Οι πίνακές μου, τα παράθυρά μου... Ολοι τα βλέπουν σαν παράθυρα για έξω, σα να μπαίνει φως και η θέα να τους κάνει να δραπετεύουν σ’άλλους κόσμους. Εγώ ανάποδος! Παράθυρο για μέσα.» Γουλιά.<BR/><BR/>«Κάτσε να το πιάσω, παράθυρο για μέσα. Αυτό είναι! Είμαι ήδη βουτηγμένος στις αισθήσεις και τα εκτυφλωτικά που δε μπορώ ούτε ένα λεμόνι να δω με κίτρινο χωρίς να ξεφωνίζει το μωβ στις σκιές του. Δε μπορώ να φχαριστηθώ ένα ηλιοβασίλεμα, μια σκηνή, έναν άνθρωπο χωρίς να με πιάνει η μούρλα να τον ζωγραφισω εκείνη την ώρα και να βλέπω κιόλας τον εαυτό μου να το κάνει... Πού θα πάει όμως αυτό, συνέχεια να είμ’απ’έξω, να τα βάζω στο πανί, αλλά να θέλω, να λυσσάω για το «μέσα»... Να βάλω ανεμόσκαλα να μπω απ’το παράθυρο στο δωμάτιο... Μέσα... Εντός...»<BR/><BR/>«Να βρω μιαν αγάπη... Ερωτα? Μπα, όχι πια. Μιαν αγάπη, να με ταξιδέψει κι εμένα, χωρίς να χρειαστεί να δείξω οτι καταλαβαίνω απο χρώμα, από σύνθεση, από όγκους & φωτοσκιάσεις να πάρει! Χωρίς να βλέπει και να κρίνει, παρά μόνο ν’αγαπάει- και να μη μιλάει! (κουρασμένο γελάκι) Σώνει, έχω ακούσει αρκετά να μου φτάσουν για όλη μου τη ζωη... Θέλω να μπω - χωρίς ατζέντη, χωρίς γκαλεριστα, χωρίς κοινό, χωρίς κριτικούς, κυρίως αυτούς. Θέλω να είμαι αυτό που μένει όταν είσαι μόνος σ’ερημονήσι, κι αυτό να το έχω στο δωμάτιο. Και να κλείσω το παράθυρο να μην μπει κανείς. Και να μην βγει η αγάπη μου...»<BR/><BR/>Ανέβηκε ήλιος αρκετά, άρχιζε από μακρυά η βοή της πόλης (πόσο μακριά να πας για να ξεφύγεις), όπου νά’ναι θα ξύπναγε και η «σύντροφος»... <BR/><BR/>«Τι να μου πει κι αυτή, τόσα χρόνια την έχω εδώ μέσα, να κάνει, να ράνει, κι όλο γύρω μου να γυρίζει, όλα για μένα... Το ήξερε όμως, δε γινόταν αλλιώς. Το δώσιμό μου ήταν στη ντρόγκα μου, τις ζωγραφιές μου.. Κι αυτή έγινε μέρος τους, και καλό μάλιστα. Τώρα όμως ήθελα τα πιο αφηρημένα. Το σώμα το αλαβάστρινο κάποια στιγμή διαφανεύει, δεν το βλέπεις, πας στο «φως» που βγάζει και στην «αίσθησή» του, να την αναπαράγεις με μάτια κλειστά στο καβαλέτο... Δε σημαίνει οτι δεν την αγαπώ πια..»<BR/><BR/>Πού να τα καταλάβει όμως εκείνη! Του γυάλισε το θράσσος, το αγυάλιστο, το ζουμερό που είχε, φάτα Θωμά τώρα... Και να πηδιότανε, δεν θα «του» πηδιότανε, δεν πλησίαζε καν. Ο,τι ήθελε, για ευχαριστώ θα της τό’δινε, όχι για αντίτιμο.<BR/><BR/>Τέντωμα, τρίψιμο ματιών, φόρεμα πουκαμίσου. «Αντε, καλή μέρα νά’χουμε, να βγάλουμε και κά’να φράγκο. Να τα χώσω όλα τον επόμενο τηλεμαραθώνιο, να πιάσουν τόπο»...aphroditehttp://www.blogger.com/profile/00494973096456403806noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147932327462478492006-05-18T09:05:00.000+03:002006-05-18T09:05:00.000+03:00Καλημέρα σε όλους!<BR/><BR/>Καλημέρα κύριε Δήμου και ευχαριστώ για το απαντητικό σχόλιο 8.07. «Eίναι πιο δύσκολο να καταλάβεις την ζωγραφική αξία ενός παραστατικού πίνακα, γιατί παρασύρεσαι από το περιεχόμενο…» Έχετε δίκαιο σε μεγάλο βαθμό.<BR/><BR/>Μια απάντηση στην πρωινή διαπίστωση σας:<BR/><BR/>«παράθυρα σε άλλον κόσμο» τα ονομάσατε και έχετε δίκαιο. Η συζήτηση βγήκε έτσι γιατί είναι πιο εύκολο να έχεις άποψη για τη ζωγραφική ή να είσαι «οπαδός» ενός καλλιτέχνη παρά να περιγράψεις αυτό τον «άλλο κόσμο». Αυτός ο άλλος κόσμος είναι γεμάτος συναισθήματα. Δύσκολα μπορείς να στριμώξεις σε λέξεις τούτο το πνευματικό μεθύσι που προέρχεται από χρώματα και σχήματα. Καμιά φορά μπορεί να το αλλοιώσεις κιόλας.<BR/><BR/>Μας βάλατε δύσκολα!<BR/>Τα 24 μολυβένια στρατιωτάκια του γραπτού λόγου πνίγηκαν στη θάλασσα των χρωμάτων :)New Kid On The Bloghttp://www.blogger.com/profile/08175555427054921552noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147931629247258212006-05-18T08:53:00.000+03:002006-05-18T08:53:00.000+03:00ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ<BR/><BR/>Κι άλλη μία από τις περίεργες συμπτώσεις:<BR/><BR/>Φίλος, συναπόφοιτος, συλλέκτης και μέλος του Δ. Σ. στο Ίδρυμα Σπυρόπουλου,<BR/>ο Βασίλης Βαλαμπούς πέθανε στα 66 του χρόνια.<BR/><BR/>Ήταν ο μεγαλύτερος συλλέκτης έργων Μπουζιάνη. Με πάθος κυνηγούσε τα έργα του για δεκαετίες. 69 από αυτά εκτέθηκαν προσφατα στο Μουσείο Μπενάκη.<BR/><BR/>Γειά σου Βασίλη...Nikos Dimouhttp://www.blogger.com/profile/01548849227196496048noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147928207668897702006-05-18T07:56:00.000+03:002006-05-18T07:56:00.000+03:00Καλημέρα!<BR/><BR/>Κ. Π. Καβάφης<BR/><BR/>Tα Παράθυρα<BR/><BR/><I>Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ <BR/>μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ <BR/>για νάβρω τα παράθυρα. Όταν ανοίξει <BR/>ένα παράθυρο θάναι παρηγορία. <BR/>Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ <BR/>να τάβρω. Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω. <BR/>Ίσως το φως θάναι μια νέα τυραννία. <BR/>Ποιος ξερει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.</I><BR/><BR/>Τα παράθυρα δεν τα ανοίξαμε - μόνο μία χαραμάδα. Αντί να μιλησουμε για το τι μας χαρίζουν αυτά τα ανοίγματα, πόσο πλουτίζει τη ζωή μας η τέχνη του ενός και του άλλου ζωγράφου, αναλωθήκαμε σε άγονες συζητήσεις για το ποιος είναι καλύτερος (λες και μετριέται) ή για το αν υπάρχει τέχνη εκτός Χριστιανισμού. Ακόμα η η Αφροδίτη άπλωσε το σεντόνι της πάνω στα άπλυτα των καλλιτεχνών (inside view).<BR/><BR/>Περίμενα να ακούσω βιώματα και άκουσα γνώμες και απόψεις.<BR/><BR/>Μάλλον θα πρέπει να γράψω άλλο ποστ...Nikos Dimouhttp://www.blogger.com/profile/01548849227196496048noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-20431151.post-1147920367898894512006-05-18T05:46:00.000+03:002006-05-18T05:46:00.000+03:00Heina, ο Ντα Βίντσι ήταν Κρητικός. "Δαβιτσιανάκης" από τσ' Α(ρ)όιδες. <BR/><BR/>Δεν μπορώ να μιλάω για τέχνη. Δε μου κατεβαίνει τίποτα να πω. Κάτι καλές φωτογραφίες παίρνω για να ευχαριστώ αυτούς που είναι μαζί μου. Παλιά έγραφα πότε πότε για ν' ανοίγω θέματα αναζήτησης με τον εαυτό μου. Μετά που βρήκα τον εαυτό μου και του ξέφυγα, άρχισα να εργάζομαι. Να κυνηγάω δουλειές. Να συγκεντρώνομαι. Να αλλάζω κατοικίες. <BR/>Με την τέχνη δεν τα είχα ποτέ καλά, γιατί δεν μπορούσα να ανεχτώ τους περισσότερους καλλιτέχνες και αυτά που έκαναν. Πάντα θαύμαζα (και διακοσμούσα το γραφείο μου) με Ραφαέλ και τα σχετικά. Αλλά πραγματικό ταλέντο δεν είχα ποτέ. Ήμουν καλός στην τεχνική σε πολλά χόμπι, αλλά ποτέ δεν ήθελα να γίνω καλλιτέχνης. Ούτε την υπομονή είχα, ούτε και το "drive" γι' αυτό τον τομέα. Πάντα διψούσα για ταχύτητες. Χάλασα αρραβώνα (χωρίς να έχω άλλη γυναίκα) τέλη Μαϊου μια φορά και παντρεύτηκα 6 Ιουνίου. Συμπυκνώνω το χρόνο, μου βγαίνει από μόνο του. Σκέφτομαι λίγο και μετά κάνω αμέσως και μετά σκέφτομαι πιο πολύ.<BR/>Ποτέ δεν ήθελα να ζωγραφίσω πίνακα (μικρό είναι), αλλά πάντα ήθελα να ήμουν αρχιτέκτονας με πολλά χρήματα, να φτιάξω μια νέα πυραμίδα ή κάτι άλλο φανταχτερό. Πάντα ήμουν επιδειξίας, αλλά τα τελευταία χρόνια δεν το δείχνω γιατί έμαθα "καλούς τρόπους". Η ζωή μου κάποτε ήταν δημόσια, έκανα επίδειξη ακόμα και της λύπης μου, όσο κωμικοτραγική ή μελοδραματική κι αν ήταν. Φώναζα τη χαρά μου, φώναζα τη λύπη μου. Ν' αφήσω ίχνος, ν' αφήσω κληρονομιά. Legacy. Και θα το κάνω, όταν μαζέψω όλα μου τα κομμάτια από δω κι από κει. Γιατί περνάνε τα χρόνια, πονάει η μέση, πρέπει να μαζέψω τα κομμάτια, ή να βάλω κάπου μια πέτρα και να κυρήξω επίσημα "νίκη" (ή ήττα), δεν έχει σημασία, αρκεί να φτιάξω μια βάση. Τέχνη; Δεν πρόλαβα ποτέ να τη δω.<BR/><BR/>ΛευτέρηςLefteris Kritikakishttp://www.blogger.com/profile/17157721372580803451noreply@blogger.com